TH10340A - สารผสมสำหรับใช้ทางปากเพื่อรักษาโรคลำไส้อักเสบ - Google Patents

Abstract

บทสรุปการประดิษฐ์ สารผสมในทางเภสัชกรรมสำหรับใช้ทางปากเพื่อใช้ในการรักษาโรคลำไส้อักเสบและการใช้กลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์บางชนิดในการเตรียมสารผสมในทางเภสัชกรรมสำหรับการรักษาโรคลำไส้ใหญ่อักเสบเป็นแผลเปื่อยและลักษณะบางอย่างของโรคลำไส้เล็กอักเสบโดยทางปาก

Claims (16)

สารผสมสำหรับใช้ทางปากเพื่อรักษาโรคลำไส้อักเสบ

1. กรรมวิธีสำหรับเตรียมสารสูตรผสมยาเม็ดเล็กซึ่งควบคุมการปลดปล่อยสำหรับการใช้ทางปากในการรักษาโรคลำไส้อักเสบซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ ยาเม็ดเล็กนั้นประกอบด้วย i) แกนซึ่งประกอบด้วยเมล็ดชนิดนอน-แพรีล หรือเมล็ดซึ่งได้กระจายกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ซึ่งนิยามไว้ในข้อถือสิทธินี้จนเป็นเนื้อเดียวกันและ ii) ในกรณีของแกรซึ่งประกอบด้วยเมล็ดชนิดนอน-แพรีล มีชั้นของ a) กลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ซึ่งเลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วย (สูตรทางเคมี) b) โพลิเมอร์ที่ไม่ละลายในน้ำหรือละลายน้ำได้ซึ่งทำให้เกิดฟิล์มซึ่งเป็นที่ยอมรับในทางเภสัชกรรม หรือในกรณีของแกนซึ่งประกอบด้วยเมล็ดซึ่งได้กระจายกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ดังที่นิยามไว้ในข้อถือสิทธินี้ จนเป็นเนื้อเดียวกัน มีชั้นซึ่งเลือกได้ของโพลิเมอร์ ซึ่งไม่ละลายในน้ำหรือของผสมของโพลิเมอร์ซึ่งไม่ละลายในน้ำหรือของผสมของโพลิเมอร์ซึ่งละลายในน้ำได้และไม่ละลายในน้ำ ซึ่งทำให้เกิดฟิล์มซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชกรรม และ iii) เยื่อซึ่งล้อมรอบแกนและชั้นดังกล่าวและประกอบด้วยแอนไอออนิคคาร์บอกซิลิคโพลิเมอร์ ซึ่งทำให้เกิดฟิล์มซึ่งเป็นที่ยอมรับในทางเภสัชกรรมซึ่งละลายได้ยากที่พีเอชต่ำ แต่ละลายได้ที่พีเอชสูงกว่าโดยลำพังหรือรวมกับโพลิเมอร์ที่ไม่ละลายในน้ำซึ่งทำให้เกิดฟิล์มซึ่งเป็นที่ยอมรับในทางเภสัชกรรม ความหนาของชั้นดังกล่าวหรือเยื่อดังกล่าว และ/หรือ อัตราส่วนของแอนไอออนิคคาร์บอกซิลิคโพลิเมอร์ดังกล่าวต่อโพลิเมอร์ซึ่งไม่ละลายดังกล่าวให้ผลป้องกันการปลดปล่อยกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ดังกล่าวจากยาเม็ดเล็กดังกล่าวในของกระเพาะอาหาร แต่ยอมปลดปล่อยกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ดังกล่าวจากยาเม็ดเล็กดังกล่าวในของไหลในลำไส้ด้วยอัตราเร็วซึ่งยอมให้มีการรักษาส่วนของทางเดินลำไส้ซึ่งโรคนั้นอยู่ นั่นคือ ด้วยอัตราเร็วซึ่งสอดคล้องกับเวลาปลดปล่อยในกาย 1 ถึง 50 ชั่วโมง ที่ควรใช้คือ 5 ถึง 10 ชั่วโมง เมื่อรักษาลำไส้เล็กนั้น และ 25 ถึง 50 ชั่วโมง เมื่อรักษาลำไส้ใหญ่นั้น ซึ่งมีลักษณะเฉพาะคือ เตรียมแกนของสารที่ทำให้ยาเป็นรูปร่างซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชกรรม กับกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ตามที่ได้นิยามไว้ในข้อถือสิทธินี้ โดยผสมให้เข้าเป็นเนื้อเดียวกัน และเลือกหุ้มแกนด้วยโพลิเมอร์ที่ไม่ละลายน้ำ หรือสารผสมของโพลิเมอร์ที่ไม่ละลายน้ำ หรือสารผสมทางโพลิเมอร์ที่ละลายน้ำกับไม่ละลายน้ำ หรือหุ้มแกนของเมล็ดชนิด นอน-แพรีล ในชั้นของ กลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ ตามที่ได้นิยามไว้ในข้อถือสิทธินี้ และโพลิเมอร์ที่ละลายน้ำหรือไม่ละลายน้ำ จากนั้นหุ้มแกนที่เคลือบแล้วในเยื่อประเภทแอนไอออนิคคาร์บอกซิลิคโพลิเมอร์ที่เกิดเป็นฟิล์มได้หรือสารผสมของแอนไอออนิคคาร์บอนซิลิโพลีเมอร์ที่เกิดเป็นฟิล์มได้กับโพลิเมอร์ที่ไม่ละลายน้ำ ซึ่งยอมให้มีการปลดปล่อยของกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ ตามที่ได้บรรยายไว้ในข้อถือสิทธินี้

2. กรรมวิธีสำหรับเตรียมสารสูตรผสมยาเม็ดเล็กซึ่งควบคุมการปลดปล่อยสำหรับการใช้ทางปากในการรักษาโรคลำไส้อักเสบซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ ยาเม็ดเล็กนั้นประกอบด้วย i) แกนซึ่งประกอบด้วยเมล็ดชนิดนอน-แพรีล หรือเมล็ดซึ่งได้กระจายกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ซึ่งนิยามไว้ในข้อถือสิทธินี้จนเป็นเนื้อเดียวกันและ ii) ในกรณีของแกรซึ่งประกอบด้วยเมล็ดชนิดนอน-แพรีล มีชั้นของ a) กลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ซึ่งเลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วย (สูตรทางเคมี) b) โพลิเมอร์ที่ไม่ละลายในน้ำหรือละลายน้ำได้ซึ่งทำให้เกิดฟิล์มซึ่งเป็นที่ยอมรับในทางเภสัชกรรมหรือ ในกรณีของแกนซึ่งประกอบด้วยเมล็ดซึ่งได้กระจายกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ดังที่นิยามไว้ในข้อถือสิทธินี้ จนเป็นเนื้อเดียวกัน มีชั้นซึ่งเลือกได้ของโพลิเมอร์ ซึ่งไม่ละลายในน้ำหรือของผสมของโพลิเมอร์ซึ่งไม่ละลายในน้ำหรือของผสมของโพลิเมอร์ซึ่งละลายในน้ำได้และไม่ละลายในน้ำ ซึ่งทำให้เกิดฟิล์มซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชกรรม และ iii) เยื่อซึ่งล้อมรอบแกนและชั้นดังกล่าวและประกอบด้วยแอนไอออนิคคาร์บอกซิลิคโพลิเมอร์ ซึ่งทำให้เกิดฟิล์มซึ่งเป็นที่ยอมรับในทางเภสัชกรรมซึ่งละลายได้ยากที่พีเอชต่ำ แต่ละลายได้ที่พีเอชสูงกว่าโดยลำพังหรือรวมกับโพลิเมอร์ที่ไม่ละลายในน้ำซึ่งทำให้เกิดฟิล์มซึ่งเป็นที่ยอมรับในทางเภสัชกรรม ความหนาของชั้นดังกล่าวหรือเยื่อดังกล่าว และ/หรือ อัตราส่วนของแอนไอออนิคคาร์บอกซิลิคโพลิเมอร์ดังกล่าวต่อโพลิเมอร์ซึ่งไม่ละลายดังกล่าวให้ผลป้องกันการปลดปล่อยกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ดังกล่าวจากยาเม็ดเล็กดังกล่าวในของไหลในกระเพาะอาหาร แต่ยอมปลดปล่อยกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ดังกล่าวจากยาเม็ดเล็กดังกล่าวในของไหลในลำไส้ด้วยอัตราเร็วซึ่งยอมให้มีการรักษาส่วนของทางเดินลำไส้ซึ่งโรคนั้นอยู่ นั่นคือ ด้วยอัตราเร็วซึ่งสอดคล้องกับเวลาปลดปล่อยในกาย 1 ถึง 50 ชั่วโมง ที่ควรใช้คือ 5 ถึง 10 ชั่วโมง เมื่อรักษาลำไส้เล็กนั้น และ 25 ถึง 50 ชั่วโมง เมื่อรักษาลำไส้ใหญ่นั้น อัตราเร็วดังกล่าวได้วัดนอกกายเพื่อเป็นอัตราการละลายของหน่วยดังกล่าวในของไหลในกระเพาะอาหารและลำไส้ซึ่งทำเทียมขึ้นเมื่อวัดโดยให้ไหลผ่ายเซลล์ที่ 8 มิลลิลิตร/นาที และ 37 º ซ โดยถือว่าสอดคล้องกับต่อไปนี้สำหรับหน่วยซึ่งต้องการใช้รักษาลำไส้เล็กนั้น a) มีกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ทั้งหมดไม่มากกว่า 10% ที่ควรใช้คือ ไม่มากกว่า 5% ที่ปลดปล่อย ออกมาหลังเวลา 2 ชั่วโมง ในของไหลในกระเพาะอาหารที่ทำเทียมขึ้นในแอสเซมบลิ (assembly) ดังกล่าว b) มีกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ทั้งหมดจาก 15 ถึง 55% ที่ควรใช้คือจาก 20 ถึง 50% ที่ปลดปล่อยออกมาหลังเวลา 2 ชั่วโมง ในของเหลวในลำไส้ที่ทำเทียมขึ้นในแอสเซมบลิดังกล่าว c) มีกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ทั้งหมดจาก 35 ถึง 80% ที่ควรใช้คือจาก 40 ถึง 70% ที่ปลดปล่อยออกมาหลังเวลา 4 ชั่วโมง ในของเหลวในลำไส้ที่ทำเทียมขึ้นในแอสเซมบลิดังกล่าว d) มีกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ทั้งหมดไม่น้อยกว่า 60% ที่ควรใช้คือ 60 ถึง 90% ที่ปลดปล่อยออกมาหลังเวลา 8 ชั่วโมง ในของเหลวในลำไส้ที่ทำเทียมขึ้นในแอสเซมบลิดังกล่าว e) มีกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ทั้งหมดไม่น้อยกว่า 80% ที่ปลดปล่อยออกมาหลังเวลา 12 ชั่วโมง ในของเหลวในลำไส้ที่ทำเทียมขึ้นในแอสเซมบลิดังกล่าว และสำหรับหน่วยซึ่งต้องการสำหรับใช้รักษาลำไส้ใหญ่นั้น a) มีกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ทั้งหมดไม่มากกว่า 10% ที่ควรใช้คือ ไม่มากกว่า 5% ที่ปลดปล่อย ออกมาหลังเวลา 2 ชั่วโมง ในของไหลในกระเพาะอาหารที่ทำเทียมขึ้นในแอสเซมบลิดังกล่าว b) มีกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ทั้งหมดจาก 5 ถึง 30% ที่ควรใช้คือจาก 10 ถึง 30% ที่ปลดปล่อยออกมาหลังเวลา 4 ชั่วโมง ในของเหลวในลำไส้ที่ทำเทียมขึ้นในแอสเซมบลิดังกล่าว c) มีกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ทั้งหมดจาก 20 ถึง 65% ที่ควรใช้คือจาก 35 ถึง 55% ที่ปลดปล่อยออกมาหลังเวลา 12 ชั่วโมง ในของเหลวในลำไส้ที่ทำเทียมขึ้นในแอสเซมบลิดังกล่าว d) มีกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ทั้งหมดจาก 40 ถึง 95% ที่ควรใช้คือจาก 55 ถึง 85% ที่ปลดปล่อยออกมาหลังเวลา 24 ชั่วโมง ในของเหลวในลำไส้ที่ทำเทียมขึ้นในแอสเซมบลิดังกล่าว e) มีกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ทั้งหมดไม่น้อยกว่า 70% ที่ควรใช้คือ ไม่น้อยกว่า 80% ที่ปลดปล่อยออกมาหลังเวลา 48 ชั่วโมง ในของเหลวในลำไส้ที่ทำเทียมขึ้นในแอสเซมบลิดังกล่าว ซึ่งมีลักษณะเฉพาะ คือ เตรียมแกนของสารที่ทำให้ยาเป็นรูปร่างซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชกรรมกับกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ตามที่ได้นิยามไว้ในข้อถือสิทธินี้ โดยผสมให้เข้าเป็นเนื้อเดียวกันและเลือกหุ้มแกนนี้ด้วยโพลิเมอร์ที่ไม่ละลายน้ำหรือสารผสมของโพลิเมอร์ที่ไม่ละลายน้ำ หรือสารผสมทางโพลิเมอร์ที่ละลายน้ำกับไม่ละลายน้ำ หรือหุ้มแกนของเมล็ดชนิด นอน-แพรีล ในชั้นของกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ ตามที่ได้นิยามไว้ในข้อถือสิทธินี้ และโพลิเมอร์ที่ละลายน้ำหรือไม่ละลายน้ำ จากนั้นหุ้มแกนที่เคลื่อนแล้วในเยื่อประเภทแอนไอออนิคคาร์บอนซิลิคโพลิเมอร์ที่เกิดเป็นฟิล์มได้หรือสารผสมของแอนไอออนิคคาร์บอนซิลิคโพลีเมอร์ที่เกิดเป็นฟิล์มได้กับโพลิเมอร์ที่ไม่ละลายน้ำ ซึ่งยอมให้มีการปลดปล่อยของกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ ตามวิธีที่ได้บรรยายไว้ในข้อถือสิทธินี้

3. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 1 หรือข้อ 2 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ เยื่อดังกล่าวประกอบด้วยแอนไอออนิค คาร์บอกซิลิคโพลิเมอร์ และโพลิเมอร์ซึ่งไม่ละลายในน้ำที่เลือกได้

4. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 3 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือแอนไอออนิคคาร์บอกซิลิค โพลิเมอร์นั้นมีอยู่ 25 ถึง 100%ของโพลิเมอร์ทั้งหมดนั้น

5. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 3 หรือข้อ 4 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ แอนไอออนิค คาร์บอกซิลิค โพลิเมอร์นั้นเลือกมาจากเซลลูโลส แอซิเทท ฟธาเลท, เซลลูโลส แอซิเทท ไทรเมลลิเทท,โพลิไวนิล แอซิเทท ฟธาเลท, ไฮดรอกซิโพรพิลเมธิลเซลลูโลสฟธาเลท และเมธาไครลิค แอซิด โพลิเมอร์ ซึ่งทำให้เป็นเอส เทอร์บางส่วน

6. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 3 หรือ 4 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ โพลิเมอร์ซึ่งไม่ละลายน้ำนั้นได้เลือกมาจากเอธิลเซลลูโลส, เซลลูโลส แอซิเทท, โพลไวนิล แอซิเทท, เอธิลีน-ไวนิล แอซิเทท โคโพลิเมอร์ และโคโพลิเมอร์ของแอไครลิค และเมธาไคแอซิด เอสเทอร์

7. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งของข้อถือสิทธิข้อ 3 ถึงข้อ 6 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ เยื่อนั้นรวมส่วนประกอบเพิ่มเติมหนึ่งชนิดหรือมากกว่าซึ่งเลือกจากสารทำให้นิ่มสารต้านการยึดติดและสารทำให้พื้นผิวว่องไว

8. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งของข้อถือสิทธิข้อ 3 ถึงข้อ 7 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ เยื่อนั้นมีอยู่ระหว่าง 1 และ 50% และที่ควรใช้คือ ระหว่าง 2 และ 25% ของน้ำหนักทั้งหมดของยาเม็ดเล็กเคลือบนั้น

9. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือกลูโคคอร์ทิโคสเทอรอยด์ นั้นคือ บิวเดโนไซด์ หรือ 22Rเอพิเมอร์ของสารนี้

10. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 1 หรือข้อ 2 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ ข้างใต้เยื่อดังกล่าวมีชั้นซึ่งประกอบด้วยบิวเดโซไนด์ หรือ 22R เอพิเมอร์ของสารนี้และโพลิเมอร์ ซึ่งละลายได้ในน้ำหรือไม่ละลายในน้ำ

11. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 1 หรือข้อ 2 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ ข้างใต้เยื่อดังกล่าวมีชั้นซึ่งเลือกได้ซึ่งประกอบด้วยโพลิเมอร์ซึ่งไม่ละลายในน้ำหรือของผสมของโพลิเมอร์ซึ่งไม่ละลายในน้ำ หรือของผสมของโพลิเมอร์ซึ่งไม่ละลายในน้ำและละลายได้ในน้ำ

12. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 10 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาคือวัสดุโพลิเมอร์นั้นซึ่งมีบิวเดโซไนด์ หรือ 22R เอพิเมอร์ของสารนี้ฝังตรึงอยู่ได้เลือกมาจากโพลิวิโดน แอซิเทท,เมธิลเซลลูโลส, ไฮดรอกซิโพรพิล เซลลูโลส, โพลิไวนิลพิร์โรลิโดน และไฮดรอกซิโพรพิล เมธิลเซลลูโลส หรืออีกวิธีหนึ่งคือ เลือกากเอธิลเซลลูโลส, เซลลูโลส แอซิเทท, โพลิไวนิล แอซิเทท, เอธิลีน-ไวนิลแอซิเทท โคโพลิเมอร์และโคโพลิเมอร์ของแอไครลิคและเมธาไครลิคแอซิด เอสเทอร์

13. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 11 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือวัสดุโพลิเมอร์นั้นเลือกมาจากโพลิวิโดน แอซิเทท, เมธิลเซลลูโลส, ไฮดรอกซิโพรพิลเซลลูโลส, โพลิไวนิล พิร์โรลิโดนและไฮดรอกซิโพรพิล เมธิลเซลลูโลส หรืออีกวิธีหนึ่งคือเลือกจากเอธิลเซลลูโลส, เซลลูโลส แอซิเทท, โพลิไวนิล แอซิเทท, เอธิลีนไวนิลแอซิเทท โคโพลิเมอร์ และโคโพลิเมอร์ของแอไครลิค และเมธาไครลิค แอซิด เอสเทอร์

14. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งของข้อถือสิทธิข้อ 10 ถึงข้อ 13 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ ชั้นนั้นรวมส่วนประกอบเพิ่มเติมหนึ่งชนิดหรือมากกว่าซึ่งเลือกจากสารทำให้นิ่ม สารต้านการยึดติดและสารทำให้พื้นผิวว่องไว

15. กรรมวิธีตามข้อใดข้อหนึ่งของข้อถือสิทธิข้อ 10 ถึงข้อ 14 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ ชั้นนั้นมีอยู่ระหว่าง 0.5 และ 30% และที่ควรใช้คือระหว่าง 1 และ 15% ของน้ำหนักทั้งหมดของยาเม็ดเล็กเคลือบนั้น

16. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 1 หรือข้อ 2 ซึ่งแสดงลักษณะเฉพาะคือ แกนดังกล่าว ประกอบด้วยบิวเดโซไนด์ หรือ 22Rเอพิเมอร์ของสารนี้ซึ่งกระจายเป็นเนื้อเดียวกันในส่วนเติมเนื้อยาซึ่งเป็นที่ยอมรับในทางเภสัชกรรม หรือเมล็ดชนิดนอน-แพรีล ซึ่งมีเส้นผ่าศูนย์กลางที่ควรใช้คือ อยู่ระหว่าง 0.2 และ 1.0 มิลลิเมตร