PL69644B1 - - Google Patents

Description

Przyklad I A. Do roztworu, otrzymanego przez roz¬ puszczenie 108 g o-fenylenodwuaminy w 1,5 1 wody, umiesz¬ czonego w kolbie szklanej o pojemnosci 3 1, wprowadzono stopniowo przy mieszaniu 58 g glioksalu w postaci okolo 30% roztworu wodnego. Podczas wlewania glioksalu, zawar¬ tosc kolby najpierw gwaltownie rozjasnia sie i metnieje, nastepnie przybiera jaskrawozólta barwe i w calej objetosci szybko gestnieje, wreszcie wytraca sie obficie zólto-poma- ranczowy, klaczkowaty osad. Po odsaczeniu i wysuszeniu otrzymuje sie okolo 109 g lekkiego, puszystego, zólto-po- maranczowego proszku o nieokreslonej blizej, wysokiej tem¬ peraturze topnienia (ponad 100° C), przy czym po stopieniu sie zywica ciemnieje i stopniowo gestnieje, w koncu zestala sie i nie daje sie ponownie stopic. Proszek ten jest nieroz¬ puszczalny w roztworach kwasów i zasad oraz w rozpuszczal¬ nikach organicznych.Z odsaczonego roztworu wodnego, po wysoleniu przez dodatek 150 g sody i200g chlorku sodu, wydzielila sie w górnej warstwie niewielka ilosc ciemnego oleju organicz¬ nego (bez uprzedniego odsaczenia roztwór po wysoleniu zamienia sie w papke nie dajaca sie rozdzielic). Roztwór przelano do rozdzielacza szklanego o pojemnosci 21 i po uplywie 25 minut spuszczono dolna warstwe wodna, a naste¬ pnie do osobnego naczynia górna oleista warstwe organiczna, otrzymujac okolo 40 g zanieczyszczonej chinoksaliny, która niecalkowicie rozpuszcza sie w benzenie i topi w szerokim przedziale temperatur 30-40° C, w porównaniu do 29-30°C dla czystej chinoksaliny. Po destylacji otrzymano zaledwie 20 g czystej chinoksaliny, w kolbie zas pozostaly znaczne ilosci smoly i koksiku podestylacyjnego.B. Do roztworu 108 g o-fenylenodwuaminyw 1,5 1 wody dodano 15 g weglanu sodu, mieszano do rozpuszczenia i w identyczny sposób jak w (A) dodano 58 gglioksalu. Roz¬ twór wodny pozostawal przez caly czas klarowny i przej¬ rzysty, o barwie ciemnobrazowej. Po przesaczeniu roztworu saczek poza zabarwieniem sie na ciemniejszy kolor nie za¬ wieral stalej pozostalosci Po dodaniu 150 g weglanu sodu oraz 200 g chlorku sodu w temperaturze okolo 60°C pow¬ stala nieprzejrzysta zawiesina, która pozostawiono do roz¬ warstwienia na górna warstwe organiczna oraz dolna warstwe wodna. Po oddzieleniu otrzymano okolo 160 g ciemnego oleju, który oczyszczono przez przekrystalizowanie z ben¬ zenu. Otrzymano 130 g chinoksaliny, co stanowi 99% w sto¬ sunku do wydajnosci teoretycznej, o temperaturze topnienia 29-30°C. Po destylacji prózniowej otrzymano chinoksaline w ilosci 114 g o bialej barwie i temperaturze topnienia 29-30°C., Przyklad II. Do 600 g surowego roztworu glioksalu otrzymanego w znany sposób przez utlenienie paraldehydu kwasem azotowym (np. wedlug opisu patentowego nr 57126) i zawierajacego okolo 18% glioksalu i okolo 27% innych zwiazków organicznych, glównie kwasu octowego i mrówkowego, dodano 200 g weglanu sodu, rozpuszczonego w 1,5 1 cieplej wody, uzyskujac pH roztworu okolo 7,2.Nastepnie do tego roztworu wsypano 200 g o-fenylenodwu¬ aminy i po kilku minutach, gdy krysztalki o-fenylenodwu¬ aminy zaczely sie uplynniac iwydzielac oleiste kropelki chinoksaliny, rozpoczeto mieszanie i kontynuowanoje przez pól godziny, po czym roztwór podgrzano do 60°C. Nastep¬ nie w sposób znany z opisu patentowego nr 52312 ustalono korekte, potrzebna do osiagniecia scisle stechiometrycznego stosunku reagentów - która wynosila 55 g roztworu glioksa- lowego. Po uzupelnieniu tej ilosci, roztwór mieszanojeszcze przez 20 minut w temperaturze 60°C, po czym dosypano stopniowo 300 g sody i kontynuowano mieszanie az do cal¬ kowitego rozpuszczenia. Otrzymana zawiesine przelano do rozdzielacza i po 30 minutach rozdzielono górna warstwe organiczna, która po oczyszczeniu przy pomocy benzenu pozwolila na uzyskanie 240 g chinoksaliny o temperaturze topnienia 29-30PC. Odpowiada to okolo 91% wydajnosci teoretycznej. PL PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia paten tow e 1. Sposób wytwarzania chinoksaliny przez reakcje o-feny¬ lenodwuaminy z glioksalem w roztworze wodnym, znamien¬ ny tym, ze kondensacje prowadzi sie w obecnosci weglanu sodu i ewentualnie soli potasowców ze slabymi kwasami organicznymi.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawartosc 10 15 20 25 / 30 40 45 50 55 60 65 W warunkach przemyslowych szczególnie doniosle zna¬ czenie praktyczne ma przypadek, gdy w procesie wedlug 10 wynalazku do kondensacji z o-fenylenodwuamina uzywa sie wprost nieoczyszczony roztwór glioksalu, otrzymany przez utlenienie paraldehydu lub aldehydu octowego kwasem azo¬ towym w znany sposób. Roztwór ten zawiera 13-19%, prze¬ waznie okolo 15%, glioksalu oraz 20 do 30% innych produk- 15 tów utlenienia, glównie kwasów organicznych, zwlaszcza octowego i mrówkowego. Niespodziewanie okazalo sie, ze taki roztwór mozna stosowac bezposrednio do syntezy chinoksaliny, bez wstepnego oczyszczania i wydzielania z niego glioksalu, co przyczynia sie do uproszczenia pro- 20 dukcjl przemyslowej. Sposobem wedlug wynalazku do takiego roztworu dodaje sie najpierw w nadmiarze sode, która zobojetnia kwasy, przy czym powstaja odpowiednie sole organiczne. Na przyklad w tym celu do roztworu glioksalowego wprowadza sie roz- 25 twór weglanu sodowego lub po prostu dosypuje sie sode az . do ustania burzliwego wydzielania sie C02 i pienienia sie roz¬ tworu. Otrzymany roztwór zawiera sole sodowe kwasów organicznych oraz pewien nadmiar sody. Tak zobojetniony roztwór stosuje sie bezposrednio do kondensacji z o-feny- ^ lenodwuamina, przy czym uzyskuje sie identyczne wyniki jak w wypadku stosowania oczyszczonego glioksalu.69 5 weglanu sodu w mieszaninie reakcyjnej wynosi 0,1-25% wa¬ gowych, korzystnie 0,5 -10% wagowych.

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do pro¬ cesu stosuje sie bezposrednio glioksal zawarty w mieszaninie 6 poreakcyjnej wytworzonej w znany sposób przez utlenienie paraldehydu kwasem azotowym, przy czym mieszanine te uprzednio zobojetnia sie soda az do ustania wydzielania sie z mieszaniny CO*. PL PL