PL61345B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: Opublikowano: 18.X.1967 (P 123 068) 20.11.1971 KI. 15 1, 5/03 MKP B 41 n, 1/22 UKD Wspóltwórcy wynalazku: Jan Dorocindsi, Ryszard Ostrysz, Wieslaw Zak, Ludwik Lindner, Stefan Waszczuk Wlasciciel patentu: Centralne Laboratorium Poligraficzne, Warszawa (Polska) Sposób wytwarzania walków poligraficznych Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia walków poligraficznych z tworzyw poliure¬ tanowych.Obecnie najwieksze zastosowanie znajduja walki wykonane z masy zelatynowo-glicerynowej. Pro¬ dukcja ich nie przedstawia trudnosci ani pod wzgledem technologicznym, ani surowcowym.Maja one szereg zalet; sa elastyczne, a przy tym dostatecznie miekkie oraz maja dobre wlasciwo¬ sci mechaniczne w temperaturze pokojowej. Jed¬ nak obok zalet wykazuja powazne wady: nie sa odporne na zmiany temperatury i ulegaja defor¬ macji w temperaturze 40°C. Sa bardzo higros- kopijne i pecznieja pod wplywem wody z po¬ wietrza. Ponadto w czasie pracy powierzchnia ich stopniowo twardnieje w miare wyplukiwania plastyfikatora (gliceryny) przez farby drukarskie.Mala wytrzymalosc mechaniczna powyzej 40°C dyskwalifikuje walki zelatyn owo-glioerymowe w zastosowaniu do druku szybkobieznego, gdyz dzia¬ lanie temperatury i znaczne obciazenie mechanicz¬ ne deformuje i niszczy gladka powierzchnie wal¬ ka.Walki gumowe nie maja tych wad, sa jednak malo odporne na dzialanie farb drukarskich, spoi¬ wa farb drukarskich i rozpuszczalników organicz¬ nych (toluen, terpentyna, kisylen) sluzacych do mycia powierzchni walków. Ponad to powierzch¬ nia walków gumowych po wulkanizacji nie jest 2 dostatecznie gladka, a szlifowanie jaszcze bardziej znieksztalca ich powierzchnie.Ostatnio prowadzone sa szeroko prace badawcze nad zastosowaniem dotychczas /uzywanych surow¬ ców tworzywami sztucznymi. Szeroki wachlarz wlasciwosci tych ostatnich stwarza korzystne wa¬ runki otrzymania odpowiedniego tworzywa do pro¬ dukcji walków.Walki otrzymywane z takich tworzyw jak poli¬ chlorek winylu, polialkohol winylowy czy pol¬ iamid nie znalazly szerszego zastosowania w prze¬ mysle poligraficznym ze wzgledu na niedostateczne wlasnosci technologiczne.Wytwarzanie walków poligraficznych z tworzyw poliuretanowych jest znane. Jako surowiec do ich wytwarzania stosowano polietery, olej rycynowy i poliestry — zwiazki o funkcyjnosci chemicznej trzy i powyzej, oraz' wieloizocyjianiany. Twardosc regulowano przez wprowadzanie do mieszaniny 20 surowców przed utwardzeniem okreslonych ilosci plastyfikatorów, np. ftalanu dwubu tylowego za¬ chowujac staly stechiiometryczny stosunek pol¬ iester — izocyjanian, lub przez zmieszanie mniej¬ szej od stechiometrycznej ilosci izocyjanianu z po¬ liestrem i nastepnie utwardzenie. W obu sposobach utwardzanie masy poliuretanowej prowadzono w temperaturze 110—120°C. Wytwarzane dotychczas z nasyconych poliestrów i wieloizocyjanianów wal¬ ki posiadaly wady, które obnizaly zdecydowanie 30 ich technologicznie wlasnosci. 10 15 25 6134561345 = x3 Powierzchnia walków, których twardosc regu¬ lowano przez dodatek plastyfikatora, w wyniku migracja i wyplukiwania przez farby drukarskie i rozpuszczalnik plastyfikatora ulegala stward¬ nieniu. 'Ponadto przyczepnosc plastyiiikowanego tworzywa poliuretanowego do metalu jest niedos¬ tateczna. Walki, których twardosc regulowano przez zmniejszenie ilosci izocyjanianu do poliestru, w wyniku niecalkowitego usieciowainia tworzywa i duzej ilosci nieprzereagowanych grup wodoro¬ tlenowych wykazuja niewielka odpornosc chemicz¬ na, szczególnie przy twardosci ponizej 20° Sho- re'a. .Utwardzanie w temperaturze 110—120°C powodowalo .gwaltowny wzrost lepkosci reaguja¬ cego tworzywa, uwiezienie pecherzyków gazu i w konsekwencji duze ilosci braków lub wy¬ robów o niepelnej .przydatnosci technologicznej.Celem wynalazku bylo usuniecie powyzszych niedogodnosci.Dla wytworzenia walków poligraficznych sposobem wedlug wynalazku stosuje sie itr ój funk¬ cyjny poliester lub mieszanine poliestrów: pol¬ iester o czasteczkach rozgalezionych i funkcyjnos- ci 'chemicznej trzy i powyzej oraz poliester linio¬ wy, dwufunkcyjmy a do utwardzenia scisle ob¬ liczona stechiometryczna ilosc izocyjianianu dwu- funkjcyjmego,, obliczona wg wzoru xt - LHt + x2 - LH, 56.100 ciezar czasteczkowy iaocjmriattu 2 w którym: Xi — ilosc czesci wagowych poliestru o bu¬ dowie rozgalezionej, LHi — liczba hydroksylowa poliestru o budowie rozgalezionej, Xa — ilosc czesci wagowych poMestru o bu¬ dowie liniowej, IA — liczba hydroksylowa poliestru o budowie liniowej, X3 — ilosc czesci wagowych izocyjanianu na 100 czesci wagowych mieszaniny polie¬ strów.Mieszanine poliestrów i izocyjanianu poddaje sie obróbce termicznej wielostopniowej korzyst¬ nie trójstopniowej poczawszy od 70°C, z tym, ze róznica temperatur pomiedzy poszczególnymi stopniami wynosi maksimum 20°C, a czas po¬ szczególnego stopnia minimum 30 minut, z wy¬ jatkiem ostatniego stopnia, który trwa ponad 180 minut do 240 minut Jako poliester rozgaleziony o funkcyjnosci che¬ micznej trzy i powyzej i liczbie hydroksylowej powyzej 50 rang KOH/g stosuje sie wedlug wy¬ nalazku produkt kondensacji kwasu adypinowego, sebacynowego, ftalowego, maleinowego lub ich mieszaniny z wielofunkcyjnymi alkoholami z gli¬ kolem etylenowym, dwuetylenowym, propyleno- wym, gliceryna, Ifrójmetylolopropaneni, trójmetylo- loetanem, heksiatriolem, pentaerytrytem lub ich mieszanine.Jako poliester liniowy, dwufunkcyjny o liczbie hydroksylowej ponizej €0 mg KOH/g stosuje sie produkt kondensacji kwasów dwukarboksylowych i glikoli. 10 15 25 30 35 40 45 50 55 65 Jako izocyjanian dwufunkcyjny stosuje sie szesciiometylodwuizocyjanian, toluilenodwuizocyja- nian, dwuizocyjanianodwufenylometan, naftyleno- dwuizocyjianian lub ich mieszaniny.Przyklad I. W kolbie czteroszyjnej zaopatrzo¬ nej w mieszadlo, termometr, chlodnice destylacyj¬ na i kapilare umieszcza sie 600 g produktu reakcji 1 mola kwasu adypinowego z 1 molem glikolu dwuetylenowego i 0,2 molami pentaerytrytu o licz¬ bie hydroksylowej 70 mg KOH/g oraz 400 g pro¬ duktu reakcji 1 mola kwasu sebacynowego z 1,15 molem glikolu dwuetylenowego, o liczbie hydro¬ ksylowej 45 mg KOH/g i 93 g toluilenodwuizocyja- mianu i ogrzewa sie w temperaturze 50—70°C przy ciaglym mieszaniu i pod cisnieniem obnizonym w ciagu 30—45 min. Otrzymana mieszanina napel¬ nia sie formy i prowadzi obróbke termiczna poczat¬ kowo w temperaturze 70°C w ciagu 30 min., na¬ stepnie 1 godz. w temperaturze 90°C i 3 godz. w temperaturze 110°C. Otrzymane walki posiadaja twardosc 28° Shorea wedlug skali A.Przyklad II. W kolbie czteroszyjnej zaopat¬ rzonej w mieszadlo, termometr, chlodnice destyla¬ cyjna i kapilare umieszcza sie 900 g produktu reak¬ cji 1 mola kwasu adypinowego, 1,1 mola glikolu dwuetylenowego i 0,3 mola trójmetyloloetanu, o liczbie hydroksylowej 65 mg KOH/g, oraz 100 g produktu reakcji 1 mola kwasu adypinowego z 1,25 molami glikolu dwuetylenowego o liczbie hydro¬ ksylowej 50 mg KOH/g i ogrzewa w temperaturze 110°C w ciagu 30 minut. Przy cisnieniu obnizonym w celu usuniecia sladowych ilosci wody, a nastep¬ nie temperature obniza sie do 50°C, dodaje jedno¬ razowo 83 g szesciometylenodwuizocyjanianu, calosc miesza sie w ciagu 40 min. pod cisnieniem normal¬ nym i nastepnie obniza sie cisnienie w celu odga- zowania masy. Tak otrzymana mieszanina napelnia sie formy, których rdzenie metalowe pokryto uprzednio cienka warstwa produktu otrzymanego z 1 mola trójmetylolopropanu i 3 moli toluileno- dwiiizocyjanianu. Napelnione mieszanina formy poddaje sie stopniowej obróbce termicznej jak w przykladzie I. Otrzymane walki posiadaja twar¬ dosc 35° Shorea wg skali A.Przyklad III. Do kolby czteroszyjnej zao¬ patrzonej w mieszadlo, termometr, chlodnice der stylacyjna i kapilare umieszcza sie 1000 g produktu reakcji 1 mola kwasu adypinowego, 1,0 mola gliko¬ lu dwuetylenowetgo i 0,3 moli gliceryny, o liczbie hydroksylowej 56 mg KOH/g, calosc ogrzewa w temp. 120°C w ciagu 20 min. pod zmniejszonym cisnieniem, nastepnie temperature obniza sie do 55°C, dodaje 87 g toluenodwuizocyjainianu, calosc miesza sie w ciagu 10 min. pod cisnieniem normal¬ nym oraz 30 min. pod cisnieniem zmniejszonym, nastepnie wylacza sie mieszadlo i podwyzsza tem¬ perature masy reakcyjnej do 65°C na okres 10 min. obnizajac cisnienie do 5—10 mm. slupa rteci. Otrzy¬ mana masa napelnia sie uprzednio przygotowane formy i poddaje obróbce termicznej jak w przy¬ kladzie I. Otrzymane walki posiadaja twardosc 20° Shorea wg skali A.5 PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania walków poligraficznych z tworzyw poliuretanowych, znamienny tym, ze do form z rdzeniami ewentualnie pokrytymi klejem wprowadza sie produkt kondensacji kwasu ady- pinowego, glikolu dwuetylenowego i trójmetylopro- 61345 6 panu ewentualnie heksanotriolu z wkroplona mie¬ szanina izomerów dwuizocyjanianu toluilenu i poddaje obróbce termicznej wielostopniowej, w czasie od 30 do 240 minut w temperaturze od 70°C do 130°C, przy czym róznica temperatur pomiedzy poszczególnymi stopniami obróbki wy¬ nosi 20°C. PL