Pierwszenstwo: 25 stycznia 1922 r. (Niemcy.Wykryto, ze mozna otrzymac zwiazki o wlasnosciach leczniczych, zawierajace jednoczesnie rtec i bizmut, skoro na zwiazki rtecio-organiczne, posiadajace reszte kwa¬ sowa w postaci swych soli alkalicznych, dzialac solami bizmutowemi.Nowe te preparaty odznaczaja sie ener- giczinem dzialaniem przy syfilisie i sa mniej trujace, nizby nalezalo oczekiwac, sadzac po zawartosci w nich zwiazków rtecio¬ wych.Przyklad L 10 g kwasu rteciosalicylo- wego rozpuszcza sie w 100 cm3 wody, do¬ dajac lugu sodowego, i laczy z roztworem 9,5 g chlorku bizmutowego w 10 cm3 stezo¬ nego kwasu solnego i 50 cm3 wody. Wy¬ twarza sie obfity osad bialy, wykazujacy po wysuszeniu 33,9% rteci i 36% bizmutu.Przyklad II, 7.7 g kwasu o-oksyrtecio- benzoesowego (Berichte der Deutsch. Chem.Ges. 35, 2870,, 1902) rozpuszcza sie w 25 cm3 dwunormalnego lugu sodowego, doda¬ jac 700 cm3 wody i zadaje sie chlorkiem bizmutowym w 10 cm3 stezonego kwasu sol¬ nego i 20 cm3 wody. Tworzy sie bialy osad w postaci klaczków, który po wysuszeniu zawiera; 38% rteci i 33 g bizmutu.Przyklad III. 3,5 g bezwodnika kwasu oksyrtecioanitranilowego (Berichte der Deutsch. Chem. Ges. 47, 1937) rozpuszcza sie w 12 cm3 dwunormalnego lugu sodowe¬ go i 800 cm3 wody i zadaje sie 3,15 g chlor¬ ku bizmutowego w 5 cm3 stezonego kwasu solnego i 20 cm3 wody. Sól osadzona w po¬ staci osadu bialego po wysuszeniu zawiera 28% rteci i 38% bizmutu.Przeklad IV. 4 g bezwodnika kwasu oksyrteciooctowego Hg / CH2 . CO \ O --" (Reridite der Deutsch. Chem. Ges. 41, 2090) rozpuszcza sie w 15 cm3 wody i w niezbed¬ nej ilosci dwunormalnego lugu sodowego (okoFo 12 cm3) i zadaje 4 g azotanu bizmu¬ towego rozpuszczonego mozliwie w niewiel¬ kiej ilosci rozcienczonego kwasu octowego.Lty#ymi!j%-^V ten sposób oksyrteciooctan f^LutoSf,^1) bialy osad.I Przysiad V. 3.5 g kwasu oksyrteciofe- noksyoctowego Hg O /\ O. CH« . CO y (D. R. P. 261229, Friedlander XI, 1195) rozpuszcza sie w 15 cm3 wody, dodajac 10 cm8 dwunormalnego lugu sodowego i zadaje roztworem 2,5 g azotanu bizmutowego, roz^ puszczonego w mozliwie malo rozcienczo¬ nym kwasie aizotowym. Oksyrteciofenoksy- octan bizmutowy wydziela sie w postaci bia¬ lego osadu.Przyklad VI. Roztwór 8,8 g oksyrtecio- sulfooksysalicynfemu sodowego (D. R. P. 216267, Friedlander IX, 1070) w 200 cm3 wody zadaje sie 3,2 g azotanu bizmutowego, rozpuszczonego w niezbyt rozcienczonym lcjyasie azotowym, przyczem sól bizmutowa kwasu oksyrtedosulfooksysalicylowego wy¬ dziela sie jako osad bialy.Przyklad VII. 3,9 g soli sodowej 2-oksy- rteciofenyloglicyny (Scholler, Schrauth, Goldacker, Ber. d. Deutsch. Chem. Ges. 44, 1394 — 1911) rozpuszcza sie w niezbednej ilosci wody i zadaje 3,15 g chlorku bizmu¬ towego, rozpuszczonego w 5 cm3 stezonego kwasu solnegoi 20 cm3 wody. Sól wydzie¬ la sie jako osad bialy.Przyklad VIII. 4,6 g soli sodowej kwa¬ su 2-oksyrtecionaftionowego (Rieger und Schulemann, Journ. f. priaktisch Chemie 89, 151, 1914) rozpuszcza sie w niezbednej ilo¬ sci wody i zadaje 3,15 g chlorku bizmutom wfego, rozpuszczonego w 5 cms stezonego kwasu solnego i 20 cm3 wody.Przyklad IX. 4,1 g soli sodowej kwasu oksyrteciootsyhydrocynamonowego (Bul- man, Ber. d. Deutsch. Chem. Ges. 43575) rozpuszcza sie w niezbednej ilosci wody i zadaje 3,15 g chlorku bizmutowego w 5 cm3 stezonego kwasu solnego i 20 cni3 Wody.Przyklad X. 4,8 g soli sodowej kwasu oksyrteciou2-fenylochinolino-4-karbonowego (D. R. P. 289276) rozpuszcza sie w niezbed¬ nej ilosci wody i zadlajje 345 g chlorku bi- zmutowegjo, rozpuszczonego w 5 cm3 stezo¬ nego kwasu solnego i 20 cm3 wody.Przyklad XI. 3,9 g soli sodowej kwasu oksyrteciokamforokarbonowego (D. R. P. 275932) rozipuszcza sie w niezbedliej ilosci wody i zadaje 3,15 g chlorku bizmutowego, rozpuszczonego w 5 cm3 stezonego kwasu solnego i 20 cm3 wody. PL PL