PL232129B1 - Sposób wytwarzania dzianiny ozdobnej trudnopalnej oraz dzianina ozdobna trudnopalna wytworzona tym sposobem - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania dzianiny ozdobnej trudnopalnej oraz dzianiny ozdobnej trudnopalnej wytworzonej tym sposobem.

Znane sposoby wytwarzania dzianin ozdobnych polegają na naniesieniu na podłoże w postaci odpowiednio przygotowanej dzianiny - warstwy ozdobnego wzoru. Typowo wzory ozdobne nanosi się na dzianinę pośrednio - poprzez transfer wzoru z wcześniej zadrukowanego podłoża (podłoża transferowego) na dzianinę. Znane metody transferu obejmują: druk sublimacyjny oraz termotransfer.

W technice druku sublimacyjnego w pierwszym etapie obraz stanowiący odbicie lustrzane docelowego wzoru ozdobnego nadrukowuje się za pomocą atramentów zawiesinowych (sublimacyjnych) na nośniku transferowym, typowo w postaci arkusza papieru. Następnie otrzymany wzór przedrukowuje się na dzianinę za pomocą termoprasy zwanej także kalandrem termicznym lub termokalandrem. W celu transferu nadrukowanego wzoru ozdobnego arkusz papierowy styka się stroną zadrukowaną z podłożem dzianinowym i dociska walcem dociskowym termokalandra. W wyniku podwyższonej temperatury oraz docisku atrament sublimuje, natomiast dzianina od strony przylegającej do arkusza papieru absorbuje odparowany atrament. Widoczny na powierzchni dziany ozdobny wzór, po zakończeniu transferu stanowi odwzorowanie obrazu z nośnika transferowego.

Nadruk na nośniku transferowym typowo jest realizowany za pomocą drukarki z głowicami piezoelektrycznymi. Typowe drukarki tego typu zawierają do 16 głowic drukujących ustawionych w dwóch rzędach co zapewnia optymalną szybkość druku, wysoką jakość oraz rozdzielczość wydruków.

Zaletą metody transferu sublimacyjnego jest możliwość dokładnego odwzorowania szczegółów wzoru ozdobnego, wysokie nasycenie kolorów wzoru, stosunkowo niskie zużycie atramentu, trwałość wzoru oraz wysoka odporność na ścieranie a także promieniowanie UV, wodę i niektóre środ ki piorące.

Wadą tej metody jest natomiast brak możliwości precyzyjnego ustawienia parametrów procesu, ponieważ są one uzależnione od rodzaju podłoża na który w wyniku sublimacji nanosi się wzór. Z tego powodu parametry sublimacji dobiera się metodą prób i błędów, korzystając z parametrów podanych przez producenta tuszu - jako informacji bazowych. Taka praktyka jest stosunkowo czasochłonna oraz kosztowna.

Inną techniką transferową jest termotransfer. Technika termotransferu obejmuje nadrukowanie na podłoże transferowe w postaci folii odbicia lustrzanego wzoru ozdobnego, a następnie zetknięcie folii stroną zadrukowaną z powierzchnią dzianiny oraz wprasowanie wzoru w dzianinę na kalandrze termicznym.

Także z literatury patentowej znane są sposoby wytwarzania dzianin ozdobnych z wykorzystaniem technik transferowych.

Przykładowo, z amerykańskiego opisu patentowego US7396800 znany jest sposób wytwarzania podłoży ozdobnych, w tym także dzianin w którym, na podłoże transferowe z naklejoną folią polimerową, od strony folii polimerowej nadrukowuje się atrament sublimacyjny, następnie odkleja się zadrukową folię i nakłada się stroną zadrukowaną na dzianinę i dociska. Dzianinę z nałożoną folią ogrzewa się w celu odparowania farby sublimacyjnej z podłoża transferowego i osadzeniu na włóknach dzianiny, po czym usuwa się folię.

Znane metody transferowe wytwarzania dzianin ozdobnych nie umożliwiają natomiast - w jednym procesie technologicznym, ozdobienia dzianiny dekoracyjnym wzorem oraz podwyższenia progu palności dzianiny.

Celowym byłoby zatem opracowanie sposobu wytwarzania dzianin ozdobnych, który umożliwiałby jednoczesne naniesienie na dzianinę warstwy ozdobnej oraz podwyższenie progu palności oraz wydłużenie czasu spalania dzianiny.

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania dzianiny ozdobnej trudnopalnej, w którym na podłoże transferowe nanosi się warstwę ozdobnego nadruku i łączy się dzianinę z podłożem transferowym za pomocą kleju w procesie kalandrowania, a następnie stabilizuje się całość. Sposób charakteryzuje się tym, że na dzianinę nanosi się nieciągłą warstwę kleju zawierającą obszary kleju nie przylegające do siebie, przy czym powierzchnia obszarów kleju stanowi do 30% całkowitej powierzchni nieciągłej warstwy kleju; przy czym jako klej stosuje się klej ter moutwardzalny na bazie wodnej dyspersji zawierający melaminę w ilości od 6 do 8% wag. kleju oraz mączkę keratynową z piór kurzych w ilości od 6 do 8% wag. kleju jako substancje antypirenowe; przy czym w procesie kalandrowania styka się dzianinę od strony nieciągłej warstwy kleju z podłożem transferowym od

PL 232 129 B1 strony ozdobnego nadruku i ogrzewa się warstwy na kalandrze do temperatury w zakresie od 150 do 180°C, przy sile docisku wałów kalandrujących wynoszącej od 2 do 3 barów, przy zachowaniu lin iowej prędkości przesuwu dzianiny przez kalander w zakresie od 15 do 25 mb/min.; a następnie usuwa się z dzianiny warstwę transferową, po czym dzianinę z naniesioną warstwą ozdobną poddaje się stabilizacji niskotemperaturowej.

Korzystnie, jako podłoże transferowe stosuje się folię polietylenową do termotransferu.

Korzystnie, na podłoże transferowe nanosi się farby proszkowe z pigmentami będącymi proszkami metali.

Korzystnie, wzór ozdobny nanosi się na podłoże transferowe metodą druku cyfrowego.

Korzystnie, nieciągłą warstwę kleju nanosi się na dzianinę poprzez nadruk.

Korzystnie, stosuje się dzianinę z przędzy poliestrowej.

Przedmiotem wynalazku jest ponadto dzianina ozdobna trudnopalna z przyklejoną warstwą kleju ozdobnym nadrukiem przeniesionym na dzianinę z podłoża transferowego w procesie kalandrowania. Dzianina charakteryzuje się tym, że zawiera: nieciągłą warstwę kleju (22) zawierającą obszary kleju nie przylegające do siebie (22a), o łącznej powierzchni obszarów kleju stanowiącej do 30% całkowitej powierzchni nieciągłej warstwy kleju (22), zawierającą klej na bazie dyspersji wodnej utwardzony termicznie zawierający melaminę w ilości od 6 do 8% wag. kleju oraz mączkę keratynową z piór kurzych w ilości od 6 do 8% wag. kleju jako substancje antypirenowe; oraz warstwę ozdobnego nadruku naniesionego na dzianinę poprzez zetknięcie dzianiny od strony kleju z podłożem transferowym od strony ozdobnego nadruku w procesie kalandrowania i ogrzewanie warstw do temperatury od 150 do 180°C, przy sile docisku wałów kalandrujących w zakresie od 2 do 3 barów i zachowaniu liniowej prędkości przesuwu dzianiny w zakresie od 15 do 25 mb/min. oraz usunięcie warstwy transferowej z dzianiny i stabilizowanie niskotemperaturowe dzianiny.

Korzystnie, dzianina jest wykonana z włókien poliestrowych.

Korzystnie, dzianina ma ozdobny nadruk imitujący naturalną skórę, korzystnie skórę węża.

Korzystnie, dzianina ma ozdobny nadruk wykonany z farby proszkowej zawierającej pigmenty w postaci proszków metalicznych, korzystnie ozdobny nadruk imitujący folię metaliczną.

Przedmiot wynalazku przedstawiono schematycznie na rysunku, na którym:

Fig. 1 przedstawia schemat blokowy sposobu wytwarzania dzianiny ozdobnej trudnopalnej;

Fig. 2A-2B przedstawia schematycznie nieciągłą warstwę kleju naniesioną na dzianinę w pięciu przykładach wykonania;

Fig. 3A przedstawia schematycznie, w przekroju poprzecznym, dzianinę ozdobną trudnopalną przed usunięciem podłoża transferowego;

Fig. 3B przedstawia schematycznie, w przekroju poprzecznym, dzianinę trudnopalną po usunięciu podłoża transferowego;

Fig. 4 przedstawia schematycznie tkaninę ozdobną trudnopalną.

Proces wytwarzania dzianin ozdobnych trudnopalnych obejmuje przygotowanie podłoża transferowego w kroku 11, naniesienie nieciągłego wzoru kleju na dzianinę w kroku 12, kalandrowanie termiczne dzianiny w kroku 13, usunięcie podłoża transferowego z dzianiny w kroku 14 oraz stabilizację dzianiny w kroku 15.

Jako podłoża transferowe można stosować różnego rodzaju materiały, korzystnie folie z tworzyw sztucznych do termotransferu, takie jak na przykład folie polietylenowe. Przykładowo, jako podłoża transferowe można stosować dostępne handlowo folie do termotransferu na przykład firmy Intersonex (Winsen, Niemcy), Qgelastomer (Shanghai, Chiny).

Proces przygotowania podłoża transferowego w kroku 11 obejmuje zadrukowanie podłoża, korzystnie techniką druku cyfrowego, za pomocą drukarki cyfrowej. Zastosowanie drukarki cyfrowej daje możliwość drukowania według zapotrzebowania a także, w zależności od potrzeb produkcyjnych wprowadzania zmian do drukowanych wzorów. Do drukowania wzorów ozdobnych na podłożach transferowych korzystnie wykorzystuje się farby proszkowe do druku cyfrowego, takie jak na przykład farby proszkowe zawierające jako pigmenty - proszki metaliczne, które nanosi się na podłoże transferowe techniką napylania próżniowego. Za pomocą farb proszkowych zawierających pigmenty w postaci proszków metalicznych przykładowo w kolorze złotym bądź srebrnym, można wytwarzać dzianiny ozdobne o połysku metalicznym.

Do zadrukowywania podłoży transferowych wykonany z folii PE można stosować dostępne handlowo farby do druku cyfrowego na przykład firmy Heinzmann.

PL 232 129 B1

Niezależnie względem etapu przygotowania podłoża transferowego, w kroku 12 przygotowuje się dzianinę. Jako podłoża dziane (dzianiny) można stosować dzianiny o różnym splocie, przykładowo: dzianiny rządkowe czy dzianiny kolumienkowe, korzystnie wykonane z przędzy poliestrowej.

Etap przygotowania dzianiny 12 obejmuje naniesienie na dzianinę nieciągłej warstwy kleju od wybranej strony - to jest od strony, która będzie widoczna w wyrobie gotowym jako strona ozdobna dzianiny.

Przez termin „strona ozdobna dzianiny” rozumie się dowolną stronę dzianiny wybraną do naniesienia na nią wzoru ozdobnego. Przykładowo, dzianina w zależności od potrzeb, docelowego wyglądu czy docelowego zastosowania może mieć stronę ozdobną z widocznymi oczkami prawymi, lub też dzianina możne mieć stronę ozdobną z widocznymi oczkami lewymi.

Na Fig. 2A-2B przedstawiono schematycznie w widoku od góry nieciągłą warstwę kleju 22 naniesioną na wybraną stronę dzianiny 21. Nieciągła warstwa kleju 22 ma obszary kleju 22a nie przylegające do siebie oraz obszary dzianiny niepokryte klejem 22b tworzące łącznie wzór. Jak przedstawiono na Fig. 2A-2B obszary kleju 22a mogą mieć różny kształt taki jak kropki, krzyżujące bądź niekrzyżujące się pasy, linie czy wieloboki. Suma powierzchni obszarów kleju 22a oraz obszarów dzianiny nie pokrytych klejem 22b stanowi całkowitą powierzchnię nieciągłej warstwy kleju 22, przy czym łączna powierzchnia obszarów kleju 21a stanowi do 30% całkowitej powierzchni nieciągłej warstwy kleju 22.

Grubość nieciągłej warstwy kleju 22 dzianinie korzystnie wynosi od 20 do 30 mikronów. Nieciągłą warstwę kleju - w postaci wzoru, można nanosić na dzianinę od wybranej strony za pomocą różnych metod. Korzystnie warstwę kleju 22 nanosi się na dzianinę 21 za pomocą powlekarko-drukarki zawierające grawerowane wały umożliwiającej naniesienie odpowiedniego wzoru kleju.

Powlekarko-drukarka umożliwia ponadto regulację grubości warstwy kleju 22 w trakcie nanoszenia na dzianinę 21.

Po naniesieniu nieciągłej warstwy kleju w postaci wybranego wzoru 22, dzianinę odstawia się do wysuszenia kleju to jest odparowania z kleju wody. Suszenie prowadzi się korzystnie przez czas od 1 do 3 dni, w temperaturze wynoszącej około 25°C.

Jako klej do nanoszenia na dzianinę stosuje się klej na bazie wodnej dyspersji zawierającej jako spoiwo mieszaninę polimerów termoutwardzalnych: korzystnie polimerów akrylowych oraz polimerów termoplastycznych: korzystnie poliamidów, przykładowo w postaci sproszkowanej. Klej zawiera ponadto jako antypiren melaminę w ilości od 6 do 7,5% wag., a korzystnie w ilości wynoszącej 7,5% wag. oraz jako dodatkowy składnik antypirenowy: mączkę keratynową pozyskiwaną z piór kurzych w ilości od 6 do 7,5% wag., a korzystnie w ilości 7,5% wag.

W toku przeprowadzonych badań palności kleju okazało się, że mączka keratynowa z piór kurzych w połączeniu z melaminą zapewnia dodatkowe obniżenie palności kleju w porównaniu do kleju zawierającego tylko melaminę - bez dodatku mączki keratynowej, przy czym badania wykazały, iż dobre efekty obniżenia palności kleju obserwuje się przy dodatku melaminy oraz mączki keratynowej z piór kurzych do kleju w stosunku wagowym melamina/mączka keratynowa z piór kurzych wynoszącego 1:1, a bardziej korzystnie w ilościach wynoszących odpowiednio: melamina w ilości 7,5% wag. kleju oraz mączka keratynowa z piór kurzych w ilości 7,5% wag. kleju.

Klej można przygotować poprzez wytworzenie w pierwszym etapie wodnej dyspersji spoiwa kleju o odpowiednim składzie oraz wprowadzeniu ewentualnych dodatków, oraz - w kolejnym kroku wprowadzenie do kleju melaminy oraz mączki keratynowej w łącznej ilości od 12 do 15% wag. Do wytworzenia kleju o obniżonej palności można stosować także niektóre dostępne handlowo kleje na bazie wodnych dyspersji zawierające jako spoiwo mieszaninę polimerów termoplastycznych oraz termoutwardzalnych, przykładowo klej można stosować: Encometal M firmy Encos s.r.l. (Lonate Pozzolo, Włochy), sieciujący w temperaturze 150°C. W przypadku zastosowania gotowego kleju - klej o obniżonej palności wytwarza się poprzez wprowadzenie do gotowego kleju melaminy oraz mączki keratynowej z piór kurzych, w odpowiednich ilościach oraz wymieszanie wszystkich składników.

Klej o obniżonej palności zawierający jako antypireny: melaminę w połączeniu z mączką keratynową z piór kurzych charakteryzuje się wysoką wytrzymałością na działanie sił ścinających, krótkim nieprzekraczającym 10 minut czasem osiągnięcia przez spoinę klejową optymalnych parametrów wytrzymałościowych, temperaturą klejenia w zakresie poniżej 180°C oraz trudnopalnością.

W kolejnym kroku 13 podłoże transferowe z naniesioną warstwą wzoru ozdobnego oraz dzianinę z naniesioną nieciągłą warstwą kleju poddaje się kalandrowaniu termicznemu. W procesie kalandrowania styka się dzianinę od strony kleju z podłożem transferowym od strony wzoru ozdobnego, tak aby warstwa wzoru ozdobnego oraz nieciągła warstwa kleju przylegały do siebie i podaje się wstęgę złożoną

PL 232 129 B1 z dwóch warstw materiałów pomiędzy wały kalandrujące: wał grzewczy oraz wał transportowy, w taki sposób, aby podłoże transferowe od strony nie zadrukowanej stykało się z wałem grzewczym. Korzystnie temperaturę wału grzewczego w procesie kalandrowania utrzymuje się w zakresie 150-180°C, przy sile docisku wałów wynoszącej korzystnie 2-3 bary. Materiał przeprowadza się przez kalander z prędkością liniową w zakresie od 15 do 25 m/min., a korzystnie z prędkością liniową wynoszącą 20 mb/min. (metrów bieżących na minutę).

W procesie kalandrowania wzór ozdobny ulega transferowi termicznemu z podłoża transferowego do nieciągłej warstwy kleju w wyniku adhezji. Ponieważ klej zawiera w strukturze spoiwa polimery termoutwardzalne, nieciągła warstwa kleju w wyniku podwyższonej temperatury ulega utwardzeniu (sieciowaniu) oraz trwałemu związaniu zarówno z dzianiną jak i warstwą wzoru ozdobnego przylegającą w trakcie sieciowania do kleju.

Prowadzony za pomocą kalandra proces transferu termicznego zapewnia zatem przeniesienie wzoru ozdobnego z podłoża transferowego na dzianinę, przy czym w obszarach nieciągłości warstwy kleju 22b - ze względu na brak kleju, wzór ozdobny nie zostaje przeniesiony na dzianinę. Tym sposobem uzyskuje się dzianinę z wzorem ozdobnym naniesionym na obszary kleju.

Na Fig. 2A przedstawiono schematycznie dzianinę po procesie kalandrowania. Dzianina 21 ma od strony nieciągłej warstwy kleju 22 podłoże transferowe 23 stykające się warstwą druku ozdobnego 23a z obszarami kleju 22a.

Po procesie kalandrowania termicznego 13, z dzianiny ozdobnej usuwa się podłoże transferowe 23 w kroku 14. Podłoże transferowe 23, takie jak folia można usuwać poprzez zrywanie przykładowo za pomocą konwencjonalnych urządzeń, takich jak zrywarka do folii.

Na Fig. 3B przedstawiono schematycznie dzianinę ozdobną trudnotopliwą po usunięciu w kroku 14 podłoża transferowego 23. Dzianina 21 ma warstwę ozdobną 23 zawierającą nieciągłą warstwę utwardzonego kleju z nieciągłą warstwę wzoru ozdobnego 23a związaną z warstwą kleju w procesie kalandrowania.

Po usunięciu podłoża transferowego za pomocą zrywarki, dzianinę poddaje się procesowi niskotemperaturowej stabilizacji w kroku 15 w temperaturze wynoszącej do 150°C, z prędkością liniową prowadzenia dzianiny przez stabilizator wynosząca od 20 do 25 mb/min. (metrów bieżących/minutę).

Proces stabilizacji 14 ma na celu ustabilizowanie szerokości oraz kurczliwości dzianiny a także wyeliminowania załamań które mogłyby być widoczne w wyrobie gotowym.

Po procesie stabilizacji dzianina ozdobna trudnopalną może być odpowiednio pakowana oraz przechowywana w magazynie wyrobu gotowego, lub wysyłana do odbiorców.

Na Fig. 4 przedstawiono schematycznie dzianinę ozdobną trudnopalną wykonaną sposobem według wynalazku, ze wzorem ozdobnym imitującym skórę węża.

Sposobem według wynalazku można wytwarzać dzianiny o różnych wzorach ozdobnych, przykładowo imitujące skórę, na przykład skórę węża czy dzianiny imitujące folie metaliczne, które mogą być wykorzystywane między innymi do produkcji torebek damskich, obuwia, odzieży, czy różnego rodzaju elementów ozdobnych.

Dzianina wykazuje ponadto odpowiednią trwałość oraz odporność na ścieranie ozdobnego wzoru i może być prana w pralkach automatycznych.

Zastosowanie kleju zawierającego melaminę oraz mączkę keratynową pozyskiwana z piór kurzych zapewniło uzyskanie dzianiny trudnopalnej - o podwyższonym progu palności oraz wydłużonym czasie spalania - w porównaniu do znanych dzianin ozdobnych. Także przeprowadzone badania palności zarówno kleju jak i dzianiny z naniesioną warstwą kleju potwierdziły wydłużony czas spalania oraz wydłużony czas zapłonu dzianiny wykonanej sposobem według wynalazku.

Dodatkowo zastosowana nieciągła warstwa kleju zawierająca obszary kleju nie przylegające do siebie, gdzie powierzchnia obszarów kleju stanowi do 30% całkowitej powierzchni nieciągłej warstwy kleju, zapewniło ładniejszy i bardziej równomierny rozkład wzoru ozdobnego na powierzchni dzianiny wpływając na poprawę walorów estetycznych dzianiny. Zastosowanie nieciągłej warstwy kleju, zawierającej obszary kleju nie przylegające do siebie także, zapewniło wzrost odporności wzoru ozdobnego na ścieranie.

Opracowany proces wytwarzania dzianiny, umożliwił także zmniejszenie ilości błędów drukarskich w tym: zacieków, przebarwień, odbić drukarskich, pojawiających się przy produkcji dzianin ozdobnych w standardowej technologii, a także zwiększenie wydajności wytwarzania dzianin ozdobnych nawet o 60% - w zależności od zastosowanego wzoru żakardowego.

PL 232 129 B1

Dodatkowo, technologia wytwarzania dzianin ozdobnych sposobem według wynalazku jest przyjazna dla środowiska naturalnego, ponieważ zapewnia zmniejszenie ilości produktów odpadowych oraz konieczności stosowania lotnych rozpuszczalników organicznych. Stosowany w procesie klej jest klejem termoutwardzalnym w postaci dyspersji wodnej. Sposób wytwarzania trudnopalnej dzianiny ozdobnej umożliwia ponadto ograniczenie zużycia wody o około 40-80 litrów na każdy kilogram dzianiny, w porównaniu z metodami tradycyjnymi oraz ograniczenie zużycia energii niezbędnej do ogrzania wody. Opracowany sposób wytwarzania dzianin ozdobnych zapewnia także znaczące ograniczenie zawartości barwników w ściekach przemysłowych co przyczynia się nie tylko do ochrony środowiska ale także do ograniczenia kosztów związanych z oczyszczaniem ścieków poprodukcyjnych.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania dzianiny ozdobnej trudnopalnej, w którym na podłoże transferowe nanosi się warstwę ozdobnego nadruku i łączy się dzianinę z podłożem transferowym za pomocą kleju w procesie kalandrowania, a następnie stabilizuje się całość, znamienny tym, że

   - na dzianinę nanosi się nieciągłą warstwę kleju zawierającą obszary kleju nie przylegające do siebie, przy czym powierzchnia obszarów kleju stanowi do 30% całkowitej powierzchni nieciągłej warstwy kleju;

   - przy czym jako klej stosuje się klej termoutwardzalny na bazie wodnej dyspersji zawierający melaminę w ilości od 6 do 8% wag. kleju oraz mączkę keratynową z piór kurzych w ilości od 6 do 8% wag. kleju jako substancje antypirenowe;

   - przy czym w procesie kalandrowania styka się dzianinę od strony nieciągłej warstwy kleju z podłożem transferowym od strony ozdobnego nadruku i ogrzewa się warstwy na kalandrze do temperatury w zakresie od 150 do 180°C, przy sile docisku wałów kalandrujących wynoszącej od 2 do 3 barów, przy zachowaniu liniowej prędkości przesuwu dzianiny przez kalander w zakresie od 15 do 25 mb/min.;

   - a następnie usuwa się z dzianiny warstwę transferową, po czym dzianinę z naniesioną warstwą ozdobną poddaje się stabilizacji niskotemperaturowej.
2. 2. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że jako podłoże transferowe stosuje się folię polietylenową do termotransferu.
3. 3. Sposób według zastrzeżenia 2, znamienny tym, że na podłoże transferowe nanosi się farby proszkowe z pigmentami będącymi proszkami metali.
4. 4. Sposób według dowolnego z zastrz. 2-3, znamienny tym, że wzór ozdobny nanosi się na podłoże transferowe metodą druku cyfrowego.
5. 5. Sposób według dowolnego z wcześniejszych zastrzeżeń, znamienny tym, że nieciągłą warstwę kleju nanosi się na dzianinę poprzez nadruk.
6. 6. Sposób według dowolnego z wcześniejszych zastrzeżeń, znamienny tym, że stosuje się dzianinę z przędzy poliestrowej.
7. 7. Dzianina ozdobna trudnopalna z przyklejoną warstwą kleju ozdobnym nadrukiem przeniesionym na dzianinę z podłoża transferowego w procesie kalandrowania, znamienna tym, że zawiera:

   - nieciągłą warstwę kleju (22) zawierającą obszary kleju nie przylegające do siebie (22a), o łącznej powierzchni obszarów kleju stanowiącej do 30% całkowitej powierzchni nieciągłej warstwy kleju (22), zawierającą klej na bazie dyspersji wodnej utwardzony termicznie zawierający melaminę w ilości od 6 do 8% wag. kleju oraz mączkę keratynową z piór kurzych w ilości od 6 do 8% wag. kleju jako substancje antypirenowe;

   - oraz warstwę ozdobnego nadruku naniesionego na dzianinę poprzez zetknięcie dzianiny od strony kleju z podłożem transferowym od strony ozdobnego nadruku w procesie kalandrowania i ogrzewanie warstw do temperatury od 150 do 180°C, przy sile docisku wałów kalandrujących w zakresie od 2 do 3 barów i zachowaniu liniowej prędkości przesuwu dzianiny w zakresie od 15 do 25 mb/min. oraz usunięcie warstwy transferowej z dzianiny i stabilizowanie niskotemperaturowe dzianiny.
8. 8. Dzianina według zastrzeżenia 7, znamienna tym, że jest wykonana z włókien poliestrowych.
9. 9. Dzianina według dowolnego z zastrz. 7-8, znamienna tym, że ma ozdobny nadruk imitujący naturalną skórę.

   PL232 129 Β1
10. 10. Dzianina według zastrzeżenia 9, znamienna tym, że ma ozdobny nadruk imitujący skórę węża.
11. 11. Dzianina według dowolnego z zastrz. 7-10, znamienna tym, że ma ozdobny nadruk wykonany z farby proszkowej zawierającej pigmenty w postaci proszków metalicznych.
12. 12. Dzianina według zastrzeżenia 11, znamienna tym, że ma ozdobny nadruk imitujący folię metaliczną.