PL219252B1 - Sposób wytwarzania ościeżnic okiennych z tworzywa sztucznego oraz ościeżnica okienna z tworzywa sztucznego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy ościeżnic okiennych z tworzywa sztucznego.

Ościeżnice okien z tworzywa sztucznego, przykładowo PVC, zawierają ramę składającą się z czterech ramiaków, których końce przycięte są pod kątem 45° i zgrzane ze sobą. W ościeżnicach okien wieloskrzydłowych, pomiędzy skrzydłami mocowane są słupki zawierające odpowiednie okucia dla skrzydeł. Jedną z najbardziej istotnych kwestii przy wytwarzaniu tego typu ościeżnic jest zachowanie dużej precyzji wymiarowej podczas montażu, co przekłada się na końcową precyzję wykonania całego okna.

Proces zgrzewania ramiaków ościeżnicy polega na tym, że końcówki ramiaków są rozgrzewane, co powoduje ich roztopienie, a następnie dociskane do siebie. W wyniku tego procesu wytapia się część krawędzi ramiaka, zwykle od 2,5 do 3 mm, co powoduje jego skrócenie. I tak, do wytworzenia ościeżnicy o szerokości 1000 mm wykorzystuje się ramiaki o długości przykładowo 1006 mm, które ulegają stopieniu o 6 mm. Ze względu na trudności w kontroli procesu topienia ramiaków w większości zgrzewarek, niektóre ramiaki topią się równomiernie, przykładowo po 3 mm z każdej strony, a niektóre nierównomiernie, przykładowo 1 mm z jednej strony i 5 mm z drugiej strony.

W znanych procesach wytwarzania ościeżnic okiennych, z długich profili docina się ramiaki o pożądanej długości, a następnie w ramiakach nawierca się otwory montażowe, przykładowo pod montaż zawiasów czy słupków. Ramiaki z nawierconymi otworami przekazuje się następnie do zgrzewarki, w której formuje się z nich ramę ościeżnicy. Jeśli jednak ramiaki zostaną zgrzane ze sobą w sposób nierównomierny, to spowoduje to przesunięcie otworów montażowych względem ich pożądanego położenia. Może to spowodować przesunięcie położenia zawiasów lub słupka o kilka mm, co obniża szereg jego właściwości, przykładowo szczelność, a w skrajnych przypadkach może uniemożliwić montaż skrzydeł okiennych w ramiaku.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania ościeżnic okiennych z tworzywa sztucznego, który zapewni lepszą precyzję umiejscowienia otworów montażowych w sposób automatyczny, niezależny od zdolności i wiedzy operatora.

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania ościeżnic okiennych z tworzywa sztucznego, w którym cztery ramiaki, których końce docięte są pod kątem 45°, zgrzewa się ze sobą tworząc prostokątną ramę ościeżnicy, a w ramiakach wykonuje się otwory do montażu zawiasów i/lub słupka, charakteryzujący się tym, że otwory w ramiakach wykonuje się po zgrzaniu ramy na stanowisku nawiercania, w którym pozycjonuje się ramę względem przyrządów do nawierceń ruchomych wzdłuż prostopadłych do siebie dwóch prowadnic wykonując otwory w jednym z poziomych i/lub jednym z pionowych ramiaków, a następnie obraca się ramę o 180° i wykonuje się otwory w drugim z poziomych i/lub drugim z pionowych ramiaków, zachowując dla otworów wykonywanych odpowiednio w pionowych i poziomych ramiakach ten sam punkt odniesienia.

Przedmiotem wynalazku jest również ościeżnica okienna z tworzywa sztucznego wytworzona powyższym sposobem.

Przedmiot rozwiązania został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia widok ramy ościeżnicy okna z umiejscowieniem otworów. Fig. 2 przedstawia schemat linii technologicznej do wytwarzania ościeżnic okiennych sposobem według wynalazku, a Fig. 3 przedstawia schemat stanowiska do nawiercania otworów.

Prostokątna rama 100 ościeżnicy przedstawiona na Fig. 1 zawiera cztery ramiaki 101-104, których końce docięte są pod kątem 45° i zgrzane ze sobą. Zawiera również pionowy słupek 105 przykręcony do ramiaków górnego 101 i dolnego 103. W ramiakach wykonane są otwory 121 do montażu słupka 105 oraz otwory 122 do montażu zawiasów. Istotnym jest, aby otwory były prawidłowo umiejscowione względem osi symetrii 111, 112 ramy 100 - otwory 121 do montażu słupka powinny być w tym przypadku ustawione w pionowej osi symetrii 111, natomiast otwory 122 do montażu zawiasów powinny być ustawione w takich samych odległościach od poziomej osi symetrii 112. Zachowanie takiej dokładności umiejscowienia otworów 121, 122 nie jest możliwe przy ich nawiercaniu w ramiakach przed zgrzaniem ramy, gdyż w wypadku nierównych zgrzewów mogą one zostać odsunięte względem osi symetrii 111, 112.

Fig. 2 przedstawia schemat linii technologicznej do wytwarzania ościeżnic okiennych sposobem według wynalazku. Na stanowisku cięcia profili 201 z długich profili, przykładowo 6-metrowych, odcina się ramiaki o pożądanej długości i docina się ich końce pod kątem 45°. Proces cięcia profili przebiega według wyliczonej optymalizacji produkcyjnej zarządzanej poprzez program komputerowy do obsługi

PL 219 252 B1 procesu produkcji. Podczas procesu cięcia profile kompletowane są w zestawy stanowiące ramy okien oraz opcjonalnie drukowane są etykiety przemysłowe zawierające charakterystyczne cechy okna jak np. numer zlecenia, sposób okuwania, rysunek okna, kod kreskowy. Następnie, na stanowisku 202 docięte profile zostają uzbrojone w profil stalowy - wzmacniający i połączony wkrętami samowiercącymi za pomocą automatycznej wkrętarki jedno lub dwugłowicowej lub centrum obróbczego. Dalej, na stanowisku 203 za pomocą centrum obróbczego lub skonstruowanej do tego celu frezarki wykonywane są technologiczne otwory odwadniające lub odpowietrzające. Następnie, na stanowisku zgrzewania ramy 204 układa się ramiaki na kształt ramy, które za pomocą zgrzewarki czterogłowicowej zostają ze sobą zgrzane w narożnikach. W efekcie topienia i ściskania materiału profile zostają złączone, a naddatek materiału przeznaczony na łączenie jest usuwany poprzez narzędzia skrawające, w które wyposażone jest stanowisko oczyszczania połączone automatycznie ze stanowiskiem zgrzewania lub obsługiwane manualnie. Po zakończonym procesie zgrzewania należy odczekać aż zgrzewy zastygną i utrwalą się, co trwa około 1-2 minuty. W kolejnym etapie na stanowisku nawiercania otworów 205, którego przykład wykonania przedstawiono na Fig. 3, wykonywane są precyzyjne otwory montażowe 121, 122 dla zawiasów okiennych oraz łączników montażowych słupków i poprzeczek. Otwory przebiegają zarówno przez warstwę tworzywa sztucznego jak i stali. Rozstawy otworów są różne dla oddzielnych dostawców systemów profilowych oraz okuciowych i mogą być jedno- lub wielootworowe oraz o różnych średnicach. Konstrukcja stanowiska nawiercania otworów 205 umożliwia nawiercenie otworów montażowych 121, 122 w równej odległości od odpowiednich osi symetrii 111, 112, a tym samym uzyskanie okna o dobrych właściwościach wymiarowych, zapewniając odpowiednie właściwości okna, takie jak szczelność, spasowanie mechaniczne. Dalej, na stanowisku 206 operator montuje profil słupka lub poprzeczki do ramy za pomocą systemowych łączników. Następnie, na stanowisku 207 operator przykręca zawiasy okienne w przygotowane wcześniej otwory montażowe wykonane na stanowisku nawiercania 205. Na stanowisku tym mogą być również przykręcane zaczepy systemowe i inne, pozycjonowane dzięki zamarkowanym punktom wcześniej przygotowanym na centrum obróbczym lub przy pomocy szablonów systemowych. W końcowym etapie montażu 208 kompletuje się i łączy ramy ościeżnic ze skrzydłami, a następnie wyposaża się okna w szyby i przygotowuje do skomisjonowania na magazynie wyrobów gotowych przeznaczonych do transportu do klienta.

Fig. 3 przedstawia schemat stanowiska 203 nawiercania otworów. Stanowisko 203 zawiera stół 211, na którym układa się zgrzaną ramę 100 oraz dwie prostopadłe do siebie prowadnice 212, 213 na których zamocowane są przyrządy do nawierceń 214, 215. Przyrządy do nawierceń 214, 215 mogą stanowić szablony z otworami, wskazujące operatorowi miejsce wykonania otworów. Przyrządy do nawierceń 214, 215 mogą być również zautomatyzowanymi wiertarkami, wykonującymi nawiercenia w zaprogramowanych miejscach. Miejsce nawiercenia ustala się względem narożnika ramy lub jej osi symetrii. Najpierw za pomocą przyrządów do nawierceń 214, 215 wykonuje się otwory w górnej i lewej krawędzi ramy. Następnie obraca się ramę o 180° i wykonuje się otwory w dolnej i prawej krawędzi ramy. Dzięki temu, że otwory w parach krawędzi górna/dolna oraz lewa/prawa zostają wykonane z uwzględnieniem tego samego punktu odniesienia, wykonane otwory 121, 122 są dobrze prawidłowo ustawione względem osi symetrii 111, 112 ramy 100.

Claims (2)

1. Sposób wytwarzania ościeżnic okiennych z tworzywa sztucznego, w którym cztery ramiaki, których końce docięte są pod kątem 45°, zgrzewa się ze sobą tworząc prostokątną ramę ościeżnicy, a w ramiakach wykonuje się otwory do montażu zawiasów i/lub słupka, znamienny tym, że otwory w ramiakach wykonuje się po zgrzaniu ramy na stanowisku nawiercania, w którym pozycjonuje się ramę względem przyrządów do nawierceń ruchomych wzdłuż prostopadłych do siebie dwóch prowadnic wykonując otwory w jednym z poziomych i/lub jednym z pionowych ramiaków, a następnie obraca się ramę o 180° i wykonuje się otwory w drugim z poziomych i/lub drugim z pionowych ramiaków, zachowując dla otworów wykonywanych odpowiednio w pionowych i poziomych ramiakach ten sam punkt odniesienia.

2. Ościeżnica okienna z tworzywa sztucznego wytworzona sposobem według zastrz. 1.