PL216583B1 - Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji - Google Patents

Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji

Info

Publication number
PL216583B1
PL216583B1 PL393186A PL39318610A PL216583B1 PL 216583 B1 PL216583 B1 PL 216583B1 PL 393186 A PL393186 A PL 393186A PL 39318610 A PL39318610 A PL 39318610A PL 216583 B1 PL216583 B1 PL 216583B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
weight
aliphatic
corrosion inhibitor
amount
hydrate
Prior art date
Application number
PL393186A
Other languages
English (en)
Other versions
PL393186A1 (pl
Inventor
Barbara Gaździk
Leszek Ziemiański
Michał Pajda
Iwona Skręt
Stefan Ptak
Dariusz Bęben
Wojciech Krasodomski
Wojciech Mazela
Ewa Zegarmistrz
Mieczysław Socha
Original Assignee
Inst Nafty I Gazu
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Nafty I Gazu filed Critical Inst Nafty I Gazu
Priority to PL393186A priority Critical patent/PL216583B1/pl
Publication of PL393186A1 publication Critical patent/PL393186A1/pl
Publication of PL216583B1 publication Critical patent/PL216583B1/pl

Links

Landscapes

  • Preventing Corrosion Or Incrustation Of Metals (AREA)

Abstract

Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji, przeznaczony do ochrony rurociągów gazowych, zawiera sól pochodnej imidazoliny i alifatycznego kwasu karboksylowego w ilości od 0,1 do 10% masowych, alkoksyalkiloaminę i/lub alkilohydroksyaminę i/lub aminę alifatyczną w ilości od 0,05 do 5% masowych, alkohole alifatyczne w ilości od 55 do 99% masowych, polioksyalkilenowane aminy, korzystnie polioksyetylenowane i/lub polioksypropylenowane uwodornione aminy talowe w ilości od 0,1 do 10% masowych, oraz ewentualnie poliole alifatyczne w ilości nie większej niż 5% masowych.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji przeznaczony do ochrony rurociągów gazowych, zawierający inhibitor hydratów gazowych i substancje o działaniu antykorozyjnym i antyaglomeracyjnym.
Dużym zagrożeniem występującym w górnictwie nafty i gazu jest tworzenie się hydratów gazowych. Gaz ziemny transportowany jest gazociągami, które stanowią dogodne środowisko do tworzenia się hydratów. Razem z innymi stałymi osadami, takimi jak np.: parafiny i asfalteny, hydraty stanowią poważny problem w przemyśle wydobywczym i przesyłowym. Wysokie ciśnienie, niska temperatura i obecność wody stwarzają dogodne warunki do ich powstawania. Hydrat gazowy jest to substancja składająca się z zestalonych cząsteczek wody, we wnętrzu których znajduje się cząsteczka gazu.
Tworzenie się hydratów gazowych odbywa się w 3 etapach: nukleacja, powolny wzrost, gwałtowny wzrost. Hydraty gazowe przechodzą przez kolejne etapy wzrostu i w efekcie w końcowej fazie są tak dużych rozmiarów, że mogą całkowicie zablokować przekrój rurociągu, a co za tym idzie przepływ gazu. Zakłócenia ciśnień w instalacjach mogą także stać się przyczyną eksplozji. Zapobieganie tworzeniu się hydratów gazowych odbywa się poprzez niwelowanie wzrostu cząsteczek hydratowych, nie dopuszczanie do ich łączenia i tworzenia się większych skupisk.
Ważnym czynnikiem pozwalającym zredukować koszty i wyeliminować awarie jest zapobieganie tworzeniu się hydratów gazowych poprzez stosowanie inhibitorów hydratów. W celu uniknięcia tworzenia się hydratów gazowych, podczas transportu wielofazowych mieszanin w rurociągach gazowych lub w płuczkach wiertniczych, stosuje się stosunkowo duże ilości niższych alkoholi, takich jak np.: alkohol metylowy, glikol etylenowy lub glikol dietylenowy. Są to tzw. inhibitory termodynamiczne, których użycie powoduje ograniczenie tendencji do tworzenia się hydratów poprzez zmianę termodynamicznych warunków ich powstawania. Inhibitory termodynamiczne działają na zasadzie obniżania temperatury tworzenia hydratów. Rozpuszczający się w fazie wodnej inhibitor, np. metanol obniża jej lotność, zmieniając równocześnie potencjał chemiczny fazy wodnej. Wspomniane inhibitory termodynamiczne dodawane są w dużych stężeniach, od 10 do 60% masowych w stosunku do fazy wodnej. Pomimo, iż ich stosowanie wiąże się z wysokimi kosztami magazynowania i transportu, a także toksycznością i łatwopalnością, wykazują bardzo dużą skuteczność przejawiającą się możliwością uzyskania dużej wartości temperatury przechłodzenia.
Znane są też inne środki chemiczne do ochrony rurociągów gazowych przed hydratami gazowymi, stosowane w trakcie ich eksploatacji.
W opisie patentowym US 6080707 jako inhibitor hydratów opisano glikol etylenowy z dodatkiem do 26% NaCl.
W opisie patentowym US 6165945 opisane zostały mieszaniny glikolu etylenowego z glikolem tripropylenowym i dodatkiem do 23% NaCl. Wprowadzony NaCl dodatkowo obniżał temperaturę tworzenia się hydratów.
W opisie patentowym US 6225263 opisano zastosowanie monoalkilowych eterów glikoli polietylenowych, w których grupa alkilowa zawiera 3-5 atomów węgla, a glikol polietylenowy zawiera 3-6 grup etoksylowych.
Ujawnione w opisie patentowym US 4456067 mikrokapsułki zawierające glikol etylenowy, stopniowo uwalniają inhibitor hydratów podczas przepływu w rurociągu zapobiegając powstawaniu hydratów. Jako inhibitory hydratów mogą być zakapsułkowane także inne alkohole takie jak: metanol, etanol, etery hydroksylowe i inne glikole.
Liczne przykłady termodynamicznych inhibitorów hydratów zawierających związki organiczne oparte na glicerolu przedstawiono w opisach patentowych US 5076364, US 5076373, US 5083622, US 5085282 i US 5248665.
W zgłoszeniu patentowym US 2004/0159041 jako inhibitor korozji i hydratów przedstawiono roztwór czwartorzędowego chlorku amoniowego oraz roztwór poliwinylokaprolaktamu w butyloglikolu, o masie cząsteczkowej 5000 daltonów.
Zgłoszenie patentowe WO 2004/111161 opisuje polioksyetylenowane aminy, ich pochodne i kompozycje jako środki zapobiegające wzrostowi i aglomeracji hydratów.
W zgłoszeniu patentowym WO 2008/017018 jako skuteczny inhibitor hydratów opisano związki typu dendrymerów o trójwymiarowej strukturze.
W opisie patentowym CA 2 036084 przedstawiono alkiloarylosulfoniany jako skuteczne inhibitory hydratów.
PL 216 583 B1
Zgłoszenie patentowe US 2008/0177103 przedstawia biodegradowalny produkt, będący pochodną kwasów tri- i tetrakarboksylowych.
Według zgłoszenia patentowego US 2008/0312478 kompozycja inhibitora hydratów zawiera glikol jako termodynamiczny inhibitor hydratów, zmieszany z wodą w stosunku 1:1 oraz jeden lub więcej inhibitorów kinetycznych z grupy KHI (ang. Kinetic Hydrates Inhibitor): poli(winylopirolidyna), poli(winylokaprolaktam), poliakryloamidy, kopolimer N-metylo-N-winyloacetamidu.
Korozja rurociągów stanowi również bardzo istotny problem w przemyśle wydobywczym. Szczególnie uciążliwa jest siarczkowa korozja naprężeniowa, wynikająca z obecności siarkowodoru i korozja wżerowa wywołana obecnością ditlenku węgla. Działanie korozyjne powoduje nieodwracalne zniszczenia i wysokie koszty eksploatacji instalacji produkcyjnych, transportujących i aparatury wydobywczej. Uszkodzenia korozyjne rurociągów mogą w konsekwencji powodować przerwy w produkcji, zanieczyszczenie środowiska, zmniejszenie bezpieczeństwa pracy oraz wzrost kosztów napraw i wymiany.
Jednym ze sposobów ochrony aparatury wydobywczej oraz rurociągów gazowych przed korozją wewnętrzną jest wprowadzanie na etapie eksploatacji substancji chemicznych zwanych inhibitorami korozji.
Są to zwykle związki powierzchniowo czynne, które tworzą warstwę ochronną na metalowych powierzchniach elementów aparatury. Substancje te obniżają oddziaływanie korozyjne przesyłanego medium, które może prowadzić do zmiany składu chemicznego rur, utleniania stali węglowej oraz powstawania wad o charakterze pocienienia, tworzenia szczelin lub wżerów.
Na uzyskiwany efekt ochronny wpływ ma rodzaj użytego inhibitora, chemiczne, fizykochemiczne i hydrodynamiczne warunki panujące w środowisku korozyjnym, rodzaj chronionego metalu lub stopu oraz sposób dozowania inhibitora. W przypadku gazu ziemnego na zjawiska korozyjne szczególny wpływ ma obecność zanieczyszczeń, tzw. gazów kwaśnych: ditlenku węgla i siarkowodoru. Czynnikiem intensyfikującym zachodzenie zjawiska korozji, ze względu na powstawanie roztworów elektrolitów, jest obecność wody.
Typowe inhibitory korozji zawierają w swym składzie aminy, produkty kondensacji kwasów tłuszczowych z poliaminami, t.j. imidazoliny i/lub czwartorzędowe związki amoniowe, zwykle bazujące na aminach tłuszczowych.
Znane z polskich opisów patentowych PL 61535 i PL 85729 inhibitory imidazolinowe przeznaczone dla przemysłu naftowego, wytwarzane są w reakcji kondensacji dietylenotriaminy z kwasami tłuszczowymi lub kwasami naftenowymi.
Dla poprawy właściwości inhibitujących stosuje się inhibitory imidazolinowe o zmodyfikowanej budowie chemicznej. W tym celu używa się szeregu związków chemicznych, np. tlenku etylenu, pięciosiarczku fosforu, benzotriazolu.
Z polskiego opisu patentowego PL 175452 znane są inhibitory o podwyższonej aktywności, wytworzone na drodze kondensacji dietylenotriaminy z kwasami tłuszczowymi, modyfikowane przy użyciu urotropiny, wprowadzanej w końcowej fazie reakcji kondensacji.
W patencie PL 182943 opisano inhibitor korozji rozpuszczalny w wodzie, uzyskany poprzez neutralizację kwasem nieorganicznym lub organicznym produktu kondensacji kwasów tłuszczowych z dietylenotriaminą, modyfikowany urotropiną lub formaldehydem z mocznikiem, a następnie wprowadzenie mieszaniny alkoholi oraz dyspergatora w postaci oksyetylenowanego nonylofenolu lub jego mieszaniny z solą sodową monoestru kwasu sulfobursztynowego.
W opisie patentowym US 3758493 przedstawiono rozpuszczalne w wodzie inhibitory korozji, otrzymane w reakcji alifatycznego, nasyconego kwasu monokarboksylowego, zawierającego od 1 do 3 atomów węgla lub alifatycznego nasyconego kwasu dikarboksylowego, zawierającego od 3 do 9 atomów węgla z pochodnymi imidazolin. Te ostatnie związki zostały przygotowane w wyniku kondensacji kwasu tłuszczowego lub polimerycznych kwasów karboksylowych z polialkilenopoliaminą.
Efektywny inhibitor korozji otrzymany na bazie produktu odpadowego (pozostałości) uzyskiwanego w produkcji dietanoloaminy opisano w patencie RU 2134258. Opisany inhibitor to produkt reakcji oksyetylowych pochodnych amin i kwasów tłuszczowych zawierających od 12 do 24 atomów węgla, otrzymywany w temperaturze 120-151°C.
Z opisu brytyjskiego zgłoszenia patentowego GB 2340505 znane są pochodne imidazoliny, otrzymane w wyniku kondensacji kwasów tłuszczowych oleju talowego z aminoetyloetanoloaminą, które oprócz właściwości antykorozyjnych tworzą kompleksy z merkaptanami efektywnie zmniejszając charakterystyczny zapach związków siarki.
PL 216 583 B1
Niestety, wiele dostępnych inhibitorów hydratów i korozji do ochrony gazociągów tworzy po zmieszaniu z wodą złożową niejednorodną ciecz, wydzielając osady i wytrącając część inhibitora. Powoduje to niedostateczną ochronę przeciwkorozyjną i może być przyczyną powstawania niebezpiecznej korozji wżerowej, będącej zazwyczaj przyczyną awarii wynikającej z pęknięcia rurociągu w miejscu głębokiego wżeru. Dodatkową niedogodnością dostępnych inhibitorów hydratów i korozji jest to, że zawierają w swoim składzie dyspergatory, które są pochodnymi nonylofenolu. Grupy fenolowe są szczególnie szkodliwe dla środowiska naturalnego z uwagi na bardzo niską biodegradację.
Kolejną niedogodnością jest stosowanie w przemyśle wydobywczym nadmiernych ilości toksycznego metanolu. Kłopoty z magazynowaniem, zagrożenie pożarowe, negatywne oddziaływanie na środowisko, to tylko niektóre z uciążliwości wynikających ze stosowania dotychczas używanych inhibitorów hydratów i korozji.
Stwierdzono, że zastosowanie emulgatora z grupy oksyetylenowanych i/lub oksypropylenowanych uwodornionych amin talowych, o wysokim stopniu biodegradacji, w połączeniu z solą z pochodnej imidazoliny i alifatycznego kwasu karboksylowego oraz niskocząsteczkową aminą, rozpuszczonych w rozpuszczalniku alkoholowym, spowodowało otrzymanie inhibitora hydratów i korozji, tworzącego z wodą złożową bardzo stabilne, jednorodne ciecze, które nie tracą swej stabilności nawet w temperaturze 60°C. Stabilny układ inhibitor hydratów - inhibitor korozji - woda złożowa oraz równomierne rozproszenie substancji aktywnej w wodzie spowodowało, że właściwości takiego inhibitora nieoczekiwanie zwiększyły się kilkakrotnie.
Dodatkowo okazało się, że zastosowanie w kompozycji inhibitora polialkoksylowanej uwodornionej aminy talowej spowodowało uzyskanie znacznie wyższego stopnia zdyspergowania inhibitora w wodzie złożowej, dodatkowy efekt przeciwkorozyjny i nieoczekiwany efekt przeciwdziałania tworzeniu się hydratów, co wskazywałoby na jej działanie antyaglomeracyjne, analogiczne do wykazywanego przez inhibitory hydratów LDHI (ang. Low Dosage Hydrate Inhibitor).
Poza tym okazało się, że zastosowanie w charakterze rozpuszczalników mieszaniny alkoholu metylowego i glikolu etylenowego, w połączeniu z alkoksylowaną uwodornioną aminą talową o właściwościach dyspergujących, przeciwkorozyjnych, a równocześnie działającą jako antyaglomerat - spowodowało uzyskanie inhibitora hydratów i korozji o właściwościach przewyższających obecnie stosowane w przemyśle inhibitory.
Zgodnie z wynalazkiem, termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji, stanowi mieszaninę związków organicznych rozpuszczonych w rozpuszczalnikach organicznych, w której skład wchodzą: sól znanej pochodnej imidazoliny wytworzonej znanym sposobem i alifatycznego kwasu karboksylowego w ilości od 0,1 do 10% masowych, korzystnie od 0,3 do 5% masowych, 3-metoksypropyloaminę i/lub monoetanoloaminę i/lub dietyloaminę w ilości od 0,05 do 3% masowych, korzystnie od 0,1% do 2% masowych, alkohole alifatyczne w ilości od 70 do 99% masowych, polioksyalkilenowane aminy, korzystnie polioksyetylenowane i/lub polioksypropylenowane uwodornione aminy talowe w ilości od 0,1 do 10% masowych, korzystnie od 1 do 5% masowych oraz ewentualnie poliole alifatyczne w ilości nie większej niż 10% masowych.
Korzystnie termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji zawiera sól, powstałą poprzez zneutralizowanie od 0,066 do 6,66% masowych, korzystnie od 0,2 do 3,33% masowych znanej pochodnej imidazoliny otrzymanej znanym sposobem, alifatycznym kwasem karboksylowym, korzystnie kwasem octowym lodowatym lub kwasem adypinowym, użytym w ilości od 0,033 do 3,33% masowych, korzystnie od 0,1 do 1,67% masowych, w temperaturze poniżej 40°C, przy zachowaniu stosunku masowego znanej pochodnej imidazoliny do kwasu alifatycznego od 1 : 0,2 - 0,5.
Korzystnie termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji, wg wynalazku zawiera sól alifatycznego kwasu karboksylowego znanej pochodnej imidazoliny wytworzonej znanym sposobem w temperaturze 180°C - 280°C, korzystnie 220°C - 260°C w procesie kondensacji poliaminy alifatycznej o sumarycznym wzorze H2NC2H4(HNC2H4)nNH2, gdzie n równe 0 do 3 i kwasów tłuszczowych, zawierających od 12 do 22 atomów węgla w cząsteczce, korzystnie od 16 do 18 atomów węgla, przy zachowaniu stosunku molowego poliaminy do kwasu tłuszczowego wynoszącym 1 : 0,5 - 1.
Korzystnie termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji wg wynalazku zawiera jako aminę 3-metoksypropyloaminę i/lub monoetanoloaminę i/lub dietyloaminę.
Korzystnie termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji według wynalazku jako alkohole zawiera alkohole alifatyczne o ilości atomów węgla w cząsteczce od 1 do 6, zwłaszcza metanol i/lub izopropanol i/lub ich dowolną mieszaninę, korzystnie przy stosunku wagowym alkoholu metylowego do alkoholi wyższych wynoszącym od 1 : 0,03 do 1 : 0,2.
PL 216 583 B1
Korzystnie termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji według wynalazku jako alifatyczne poliole zawiera glikol etylenowy.
Korzystnie termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji według wynalazku zawiera polioksyalkilenowane aminy o średniej masie cząsteczkowej od 300 do 1500 daltonów, korzystnie od 300 do 1500 daltonów, które zawierają od 1 do 5, korzystnie od 1 do 3 atomów azotu.
Korzystnie termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji komponowany jest w mieszalniku zaopatrzonym w mieszadło i/lub inne urządzenia umożliwiające uzyskanie jednorodnego roztworu komponentów, przy czym reakcję otrzymywania soli prowadzi się tak, aby temperatura mieszaniny reakcyjnej utrzymywała się w granicach od 20 do 40°C.
Inhibitor wg wynalazku tworzy stabilne, jednorodne ciecze z wodą złożową. Stabilny układ inhibitor hydratów - inhibitor korozji - woda złożowa powoduje, że właściwości zarówno przeciwdziałające tworzeniu się hydratów gazowych jak i właściwości przeciwkorozyjne znacznie się zwiększyły w stosunku do inhibitorów dostępnych w przemyśle, przy zakresie dozowania znacząco niższym niż w przypadku znanych inhibitorów opartych na alkoholu metylowym.
Z uwagi na to, że poziom dozowania termodynamicznego inhibitora hydratów i korozji wg wynalazku jest niższy w porównaniu do powszechnie stosowanych, tradycyjnych inhibitorów hydratów i korozji opartych głównie na alkoholu metylowym, zastosowanie inhibitora według wynalazku powoduje znaczne obniżenie ilości stosowanego metanolu, co korzystnie wpływa na zmniejszenie toksyczności stosowanego inhibitora i jego negatywnego oddziaływania na środowisko naturalne. Równocześnie zastosowanie inhibitora według wynalazku korzystnie wpływa na parametry jakościowe przesyłanego gazu oraz pozwala zredukować koszty jego transportu.
Przedmiot wynalazku został szczegółowo przedstawiony w przytoczonych poniżej przykładach.
Badania skuteczności wytworzonego inhibitora pod kątem zapobiegania tworzeniu się hydratów przeprowadzono na aparacie przeznaczonym do badań właściwości płynów złożowych w zależności od wartości ciśnienia, temperatury i objętości. Inhibitor wg wynalazku mieszano z wodą złożową w stosunku objętościowym 10 : 100 i następnie przepuszczano gaz ziemny.
Kryterium oceny inhibitora, uzyskanego według opisów przedstawionych w przykładach od 1 do 5, była depozycja hydratów.
Skład procentowy inhibitora korozji według wynalazku został podany w procentach masowych liczonych w odniesieniu do całkowitej masy inhibitora.
P r z y k ł a d 1
Do mieszalnika wprowadzono 79,17 kg (79,17% masowych) alkoholu metylowego, a następnie 6 kg (0,6% masowych) pochodnej imidazoliny wytworzonej w temperaturze 220°C w wyniku procesu kondensacji dietylenotriaminy i kwasu oleinowego. Po całkowitym rozpuszczeniu wprowadzono 2 kg (0,2% masowych) kwasu octowego lodowatego. Po pełnym przereagowaniu do postaci soli wprowadzono 80 kg (8% masowych) etoksylowanej, uwodornionej aminy talowej zawierającej 3 grupy etoksylowe i 1,3 kg (0,13% masowych) etoksylowanej uwodornionej aminy talowej zawierającej 8 grup etoksylowych. Po całkowitym rozpuszczeniu wprowadzono 5 kg (0,5% masowych) 3-metoksypropyloaminy, 30 kg (3% masowych) glikolu etylenowego i 84 kg (8,4% masowych) alkoholu izopropylowego. Po ujednorodnieniu uzyskano 1000 kg (100% masowych) inhibitora, który stanowił klarowną, niskolepką ciecz. W badaniu skuteczności wytworzonego inhibitora nie stwierdzono depozycji hydratów.
P r z y k ł a d 2
Do mieszalnika wprowadzono 783 kg (78,3% masowych) alkoholu metylowego i 27 kg (2,7% masowych) alkoholu izopropylowego, a następnie 40 kg (4% masowych) pochodnej imidazoliny wytworzonej w temperaturze 280°C w wyniku procesu kondensacji trietylenotetraaminy i kwasu oleinowego. Po całkowitym rozpuszczeniu wprowadzono 10 kg (1% masowych) kwasu adypinowego. Po pełnym przereagowaniu do postaci soli wprowadzono 100 kg (10% masowych) polioksyalkilenowanej, uwodornionej aminy talowej zawierającej 5 grup etoksylowych i 3 grupy propoksylowe. Po całkowitym rozpuszczeniu wprowadzono 20 kg (2% masowych) glikolu etylenowego i 20 kg (2% masowych) 3-metoksypropyloaminy Po ujednorodnieniu uzyskano 1000 kg (100% masowych) inhibitora, który stanowił klarowną, niskolepką ciecz. W badaniu skuteczności wytworzonego inhibitora nie stwierdzono depozycji hydratów.
P r z y k ł a d 3
Do mieszalnika wprowadzono 870 kg (87,0% masowych) alkoholu metylowego, 40 kg (4% masowych) alkoholu izopropylowego i 16 kg (1,6% masowych) alkoholu izobutylowego. Po wymieszaniu zawartości mieszalnika wprowadzono 30 kg (3% masowych) pochodnej imidazoliny wytworzonej
PL 216 583 B1 w temperaturze 280°C w wyniku procesu kondensacji trietylenopentaaminy i kwasu oleinowego. Po całkowitym rozpuszczeniu wprowadzono 12 kg (1,2% masowych) kwasu octowego lodowatego. Po pełnym przereagowaniu do postaci soli wprowadzono 10 kg (1% masowych) etoksylowanej, uwodornionej aminy stearylowej zawierającej 3 grupy etoksylowe i 2 kg (0,2% masowych) etoksylowanej aminy talowej zawierającej 22 grupy etoksylowe. Po całkowitym rozpuszczeniu wprowadzono 20 kg (2% masowych) monoetanoloaminy. Po ujednorodnieniu uzyskano 1000 kg (100% masowych) inhibitora, który stanowił klarowną, niskolepką ciecz. W badaniu skuteczności wytworzonego inhibitora nie stwierdzono depozycji hydratów.
P r z y k ł a d 4
Do mieszalnika wprowadzono 800 kg (80,0% masowych) alkoholu metylowego, 44 kg (4,4% masowych) alkoholu izopropylowego i 40 kg (4% masowych) alkoholu izobutylowego, a następnie 8 kg (0,8% masowych) pochodnej imidazoliny wytworzonej w temperaturze 260°C w wyniku procesu kondensacji dietylenotriaminy i kwasu oleinowego. Po całkowitym rozpuszczeniu wprowadzono 4 kg (0,4% masowych) kwasu octowego lodowatego. Po pełnym przereagowaniu do postaci soli wprowadzono 1 kg (0,1% masowych) polioksyalkilenowanej, uwodornionej aminy talowej zawierającej 8 grup etoksylowych i 4 grupy propoksylowe. Po całkowitym rozpuszczeniu wprowadzono 1,5 kg (0,15% masowych) 3-metoksypropyloaminy i 1,5 kg dietyloaminy (0,15% masowych) oraz 100 kg (10% masowych) glikolu etylenowego. Po ujednorodnieniu uzyskano 1000 kg (100% masowych) inhibitora, który stanowił klarowną, niskolepką ciecz. W badaniu skuteczności wytworzonego inhibitora nie stwierdzono depozycji hydratów.
P r z y k ł a d 5
Do mieszalnika wprowadzono 887 kg (88,7% masowych) alkoholu metylowego, 5 kg (0,5% masowych) pochodnej imidazoliny wytworzonej w temperaturze 240°C w wyniku procesu kondensacji dietylenotriaminy i kwasów tłuszczowych oleju talowego. Po całkowitym rozpuszczeniu wprowadzono 2 kg (0,2% masowych) kwasu adypinowego. Po pełnym przereagowaniu do postaci soli wprowadzono 40 kg (4% masowych) polioksyalkilenowanej, uwodornionej aminy talowej zawierającej 6 grup etoksylowych i 2 grupy propoksylowe. Po całkowitym rozpuszczeniu wprowadzono 16 kg (1,6% masowych) dietyloaminy oraz 50 kg (5% masowych) glikolu dietylenowego. Po ujednorodnieniu uzyskano 1000 kg (100% masowych) inhibitora, który stanowił klarowną, niskolepką ciecz. W badaniu skuteczności wytworzonego inhibitora nie stwierdzono depozycji hydratów.
Wytworzony według przykładów inhibitor charakteryzuje się niską lepkością, niską temperaturą płynięcia, poniżej - 30°C, alkalicznym odczynem pH, bardzo dobrą kompatybilnością z wodami złożowymi obecnymi w procesie wydobywania ropy i gazu. Skutecznie zapobiega tworzeniu się hydratów i skutecznie przeciwdziała korozji na powierzchniach aparatury wydobywczej, rurociągów i zbiorników, zabezpieczając prawidłową, bezawaryjną ich eksploatację. Zakres korzystnego dozowania inhibitora 3 wg wynalazku wynosi od 5 do 10 litrów na ok. 100 litrów wody złożowej, co odpowiada 12 tys. m3 gazu ziemnego, podczas gdy typowe dozowanie termodynamicznych inhibitorów hydratów zawierających głównie metanol wynosi około 20 litrów na 100 litrów wody złożowej.
Badania właściwości przeciwkorozyjnych inhibitorów według przykładów od 1 do 5, prowadzono wg testu kołowego Wheel Test zgodnie z normą ASTM NACE 1 D 182 „Metoda badania trwałości warstwy ochronnej, tworzonej przez inhibitory korozji rur w odwiertach”. Jest to konwencjonalna metoda badania ubytku masy, która stosowana jest do oceny wydajności inhibitora poprzez symulację ciągłego przepływu medium korozyjnego.
Do szczelnie zamykanych butelek szklanych naważano wymaganą ilość inhibitora korozji, następnie butelki napełniano syntetyczną wodą morską zmieszaną z ropą naftową w stosunku objętościowym 90 do 10, w butelkach umieszczano wcześniej zważone próbki metalu typu „Sand blasted mild steel Shimstock” o wymiarach 0,13 x 12,7 x 76 mm, zawartość butelek nasycano ditlenkiem węgla z butli, butelki zamykano i umieszczono w termostacie na aparacie obrotowym, który obracał się z prędkością 30 obrotów/minutę. Badanie prowadzono w temperaturze 65,5°C przez 72 godziny.
Procent ochrony i stopień korozji obliczano z ubytku masy próbki metalu w obecności inhibitora W(inhib) oraz bez udziału inhibitora W(0).
Procentowa ochrona,% P = W (0) - W(inhib.) /W(0) x 100.
Z uwagi na korzystne dozowanie termodynamicznego inhibitora korozji wg wynalazku, wynoszące od 5 do 10 litrów na ok. 100 litrów wody złożowej, co odpowiada w praktyce przemysłowej 3 ok. 12 tys. m3 gazu ziemnego, właściwości przeciwkorozyjne przebadano w tym samym zakresie.
PL 216 583 B1
Wyniki badań korozyjnych inhibitorów otrzymanych wg przykładów 1 do 5 przedstawiono w tabeli poniżej.
Inhibitor Przykład 1 Przykład 2 Przykład 3 Przykład 4 Przykład 5
Dozowanie inhibitora na 100% objętościowych medium korozyjnego [% obj.] [% ochrony]
5 92 94 95 95 93
8 96 98 98 96 95
10 95 98 97 96 96
Zastrzeżenia patentowe

Claims (7)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji do ochrony rurociągów gazowych, zawierający sól pochodnej imidazoliny i alifatycznego kwasu karboksylowego oraz alkohole alifatyczne, znamienny tym, że zawiera sól pochodnej imidazoliny i alifatycznego kwasu karboksylowego w ilości od 0,1 do 10% masowych, korzystnie od 0,3 do 5% masowych, 3-metoksypropyloaminę i/lub monoetanoloaminę i/lub dietyloaminę w ilości od 0,05 do 3% masowych, korzystnie od 0,1% do 2% masowych, alkohole alifatyczne w ilości od 70 do 99% masowych, polioksyalkilenowane aminy, korzystnie polioksyetyIenowane i/lub polioksypropylenowane uwodornione aminy talowe w ilości od 0,1 do 10% masowych, korzystnie od 1 do 5% masowych oraz ewentualnie poliole alifatyczne w ilości nie większej niż 10% masowych.
  2. 2. Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji według zastrz. 1, znamienny tym, że zawarta w nim sól stanowi produkt neutralizacji od 0,066 do 6,66% masowych, korzystnie od 0,2 do 3,33% masowych pochodnej imidazoliny alifatycznym kwasem karboksylowym, korzystnie kwasem octowym lodowatym lub kwasem adypinowym, użytym w ilości od 0,033 do 3,33% masowych, korzystnie od 0,1 do 1,67% masowych, w temperaturze poniżej 40°C, przy zachowaniu stosunku masowego znanej pochodnej imidazoliny do kwasu alifatycznego od 1 : 0,2 - 0,5.
  3. 3. Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji według zastrz. 2, znamienny tym, że użyta do otrzymania soli alifatycznego kwasu karboksylowego znana pochodna imidazoliny wytworzona jest znanym sposobem w temperaturze 180°C - 280°C, korzystnie 220°C - 260°C w procesie kondensacji poliaminy alifatycznej o sumarycznym wzorze H2NC2H4(HNC2H4)nNH2, gdzie n równe 0 do 3 i kwasów tłuszczowych, zawierających od 12 do 22 atomów węgla w cząsteczce, korzystnie od 16 do 18 atomów węgla, przy zachowaniu stosunku molowego poliaminy do kwasu tłuszczowego wynoszącym 1 : 0,5 - 1.
  4. 4. Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji według zastrz. 1, znamienny tym, że zawarta w nim amina jest 3-metoksypropyloaminą i/lub monoetanoloaminą i/lub dietyloaminą.
  5. 5. Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera alkohole alifatyczne o ilości atomów węgla w cząsteczce od od 1 do 6, zwłaszcza metanol i/lub izopropanol i/lub ich dowolną mieszaninę, korzystnie przy stosunku wagowym alkoholu metylowego do alkoholi wyższych wynoszącym od 1 : 0,03 do 1 : 0,2.
  6. 6. Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji według zastrz. 1, znamienny tym, że zawarty w nim poliol alifatyczny jest glikolem etylenowym.
  7. 7. Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji według zastrz. 1, znamienny tym, że zawarte w nim polioksyalkilenowane aminy mają średnią masę cząsteczkową od 300 do 1500 daltonów, korzystnie od 400 do 1300 daltonów i zawierają od 1 do 5, korzystnie od 1 do 3 atomów azotu.
PL393186A 2010-12-09 2010-12-09 Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji PL216583B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL393186A PL216583B1 (pl) 2010-12-09 2010-12-09 Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL393186A PL216583B1 (pl) 2010-12-09 2010-12-09 Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL393186A1 PL393186A1 (pl) 2012-06-18
PL216583B1 true PL216583B1 (pl) 2014-04-30

Family

ID=46210711

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL393186A PL216583B1 (pl) 2010-12-09 2010-12-09 Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL216583B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL393186A1 (pl) 2012-06-18

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US7989403B2 (en) Corrosion inhibitors containing amide surfactants for a fluid
US7851414B2 (en) Microemulsion containing oil field chemicals useful for oil and gas field applications
MX2013009634A (es) Inhibidores de hidratos gaseosos anti-aglomerantes para utilizarse en sistemas petroliferos y de gas natural.
BR112017020172B1 (pt) Composição, seu uso como depurador de sulfidrila e processo para eliminar as moléculas de sulfidrila em operações de campo petrolífero e sistemas de processo
US20130175477A1 (en) Corrosion inhibitor for high temperature environments
EP2992066A1 (en) Water-soluble corrosion inhibitor for protection of lifting casings and natural gas pipelines as well as the method of its production.
CN104531323A (zh) 不含亚硝酸盐快速生物降解矿山支架用浓缩液及制备方法
US7285519B2 (en) Oil production additive formulations
RU2641148C2 (ru) Ингибитор коррозии для защиты оборудования для добычи сырой нефти, трубопроводов и резервуаров для сырой нефти, а также способ его получения
CN102268677A (zh) 一种抑制h2s/co2腐蚀的缓蚀剂及其制备方法
PL216583B1 (pl) Termodynamiczny inhibitor hydratów i korozji
PL216427B1 (pl) Kinetyczny inhibitor hydratów i korozji
US4238348A (en) Method and a composition for inhibiting corrosion
PL226810B1 (pl) Termodynamiczny inhibitor hydratów odziałaniu przeciwkorozyjnym iantyaglomeracyjnym doochrony urzadzen wydobywczych, rurociagów transportujacych rope naftowa isposób jego wytwarzania
PL216629B1 (pl) Inhibitor do ochrony antykorozyjnej rurociągów gazowych
PL226811B1 (pl) Termodynamiczny inhibitor hydratów odziałaniu przeciwkorozyjnym iantyaglomeracyjnym doochrony rur wydobywczych irurociagów transportujacych gaz ziemny isposób jego wytwarzania
DK181797B1 (en) Synergistic h2s scavenging compositions and methods thereof
EP3571330A2 (en) Synergistic corrosion inhibitors
PL243758B1 (pl) Wielofunkcyjny deemulgator do rozbijania odwrotnej emulsji ropy naftowej z wodą typu olej w wodzie
PL237623B1 (pl) Inhibitor do ochrony przed korozją instalacji rafineryjnych, zwłaszcza destylacji rurowo-wieżowej
EP3417091B1 (en) Corrosion inhibitor comprising complex oligomeric structures derived from vegetable oils
GB2028810A (en) Corrosion-retarding compositions comprising hydrazine salts
PL237473B1 (pl) Inhibitor korozji do strumieni węglowodorowych
PL237624B1 (pl) Inhibitor do ochrony przeciwkorozyjnej odwiertów ropy naftowej i ropociągów
CN115491678A (zh) 一种管道预膜缓蚀剂及其制备方法