PL215702B1 - Sposób wytwarzania sznurka z polipropylenowej taśmy i skręcarka do wytwarzania sznurka z polipropylenowej taśmy - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania sznurka z polipropylenowej taśmy i skręcarka do wytwarzania sznurka z polipropylenowej taśmy, przeznaczonego zwłaszcza dla rolnictwa do stosowania na przykład w wielkogabarytowych prasach belujących.

W znanych sposobach wytwarzania takiego sznurka polipropylenowa taśma, formowana w linii wytłaczarkowej z określoną szybkością wypływu, w trakcie przeprowadzania w stanie napiętym przez skręcarkę zostaje skręcona w gotowy sznurek, który jest zwijany w usytuowanej wewnątrz skręcarki nieruchomej kołysce na umieszczonej w niej nawijarce w stanowiący handlową postać tego sznurka nawój.

Znane skręcarki do wytwarzania takiego sznurka zawierają zespół podawania taśmy polipropylenowej, dwuskrętny zespół skręcania sznurka, bloczki wyciągowe oraz służącą do zwijania gotowego sznurka w nawój, umieszczoną w usytuowanej wewnątrz skręcarki nieruchomej kołysce wewnętrzną nawijarkę ze szpulą nawojową i sprzężonym z jej obrotami układem rozprowadzającym sznurka.

Takie w ogólnym zarysie typowe dwuskrętne skręcarki do wytwarzania sznurka i wynikające z ich działania typowe sposoby wytwarzania sznurka przedstawione są miedzy innymi w opublikowanych opisach zgłoszeń wynalazków nr P.383 463, P.385 459 i P.385 462. Przy takim sposobie wytwarzania sznurka i przy takiej służącej do tego skręcarce możliwości dodatkowej obróbki uformowanego sznurka przed jego zwinięciem w nawój wobec braku dostępu do nieruchomej kołyski otoczonej ruchomym balonem utworzonym przez wirujący wokół niej skręcany sznurek są znacznie ograniczone, a oprócz tego dopuszczalna szybkość przebiegu sznurka przez skręcarkę, a tym samym i wydajność urządzenia, nie nadąża za możliwościami linii wytłaczarkowej do formowania polipropylenowej taśmy.

Sposób wytwarzania sznurka według wynalazku, polegający na przeprowadzaniu tej taśmy w stanie napiętym przez skręcarkę z poddawaniem jej skręcaniu w gotowy sznurek, który w końcowym stadium jest zwijany w nawój, charakteryzuje się tym, że sznurek w trakcie wytwarzania jest przeprowadzany przez skręcarkę dwukrotnie, tam i z powrotem, przy czym w pierwszej fazie podlega częściowemu skręceniu i zostaje międzyoperacyjnie zmagazynowany w zasobniku wewnątrz skręcarki, a w drugiej fazie jest pobierany z tego zasobnika i przeprowadzany przez skręcarkę w odwrotnym kierunku, z poddawaniem skręcaniu uzupełniającemu, a przed zwinięciem w nawój wyprowadzany poza skręcarkę.

Korzystnym rozwiązaniem jest międzyoperacyjne magazynowanie częściowo skręconego sznurka wewnątrz skręcarki poprzez zwijanie go w nawój roboczy.

Dostosowana do realizacji takiego sposobu skręcarka do wytwarzania sznurka z polipropylenowej taśmy, zawierająca dwuskrętny zespół skręcania sznurka, bloczki wyciągowe oraz umieszczoną w usytuowanej wewnątrz skręcarki nieruchomej kołysce wewnętrzną nawijarkę ze szpulą nawojową i sprzężonym z jej obrotami układem rozprowadzającym sznurka, charakteryzuje się tym, że posiada zespół wlotowo-wylotowy połączony alternatywnie z układem doprowadzenia taśmy i z zewnętrznym układem odbiorczym sznurka, alternatywnie dwukierunkowy napęd zwijająco-odwijający szpuli nawojowej wewnętrznej nawijarki oraz alternatywnie dwukierunkowy napęd bloczków wyciągowych.

Przy takim sposobie wykonania sznurka istnieje możliwość pełnego wykorzystania produktywności linii wytłaczarkowej wytwarzającej polipropylenową taśmę z szybkością znacznie przekraczającą mechaniczne możliwości obrotowych skręcarek, jako że z jedną taką linią może współpracować dwie czy więcej skręcarek, podłączanych do niej kolejno, tylko na czas przeprowadzanej pierwszej fazy wytwarzania sznurka. Druga faza wytwarzania sznurka w danej skręcarce przebiega w tym czasie, gdy do linii wytłaczarkowej polipropylenowej taśmy podłączona jest inna skręcarka. Równocześnie taki sposób wytwarzania stwarza możliwość poddawania wytworzonego sznurka, przed jego zwinięciem w nawój, dowolnej obróbce wykańczającej, na przykład termicznej lub polegającej na jego pokryciu powłoką z odpowiedniego tworzywa.

Skręcarka według wynalazku umożliwia sprawne wytwarzanie sznurka sposobem według wynalazku, z uzyskiwaniem optymalnych warunków skręcania w obu fazach oraz ze znaczną pojemnością spełniającej rolę międzyoperacyjnego zasobnika wewnętrznej nawijarki.

Sposób według wynalazku bliżej objaśniono na przykładzie jego zastosowania przy produkcji sznurka o grubości 130 metrów na kilogram i wymaganym docelowym skręceniu 30 skrętów na metr bieżący. Polipropylenowa taśma wypływa z linii wytłaczarkowej z szybkością 300 metrów na minutę i z taką samą szybkością jest przeprowadzana przez dwuskrętną skręcarkę, obracającą się z maksymalną dopuszczalną przy jej budowie prędkością 2250 obrotów na minutę. Przy tych parametrach uzyskuje się więc w pierwszej fazie obróbki wstępnie skręcony sznurek o skręcie 15 skrętów na metr

PL 215 702 B1 bieżący. Sznurek ten jest międzyoperacyjnie magazynowany wewnątrz skręcarki, na przykład poprzez zwinięcie w nawój roboczy. Nawój ten nie musi być wyjmowany z urządzenia, toteż jego wielkość może być dowolna, a górną granicę wyznacza tylko wielkość dysponowanej przestrzeni w kołysce wewnątrz skręcarki.

W praktyce w takim roboczym nawoju magazynuje się ponad 200 kg wstępnie skręconego sznurka, z którego po drugiej fazie skręcania uzyskuje się 22 do 25 gotowych nawojów handlowych o wadze 9 kg.

Po zapełnieniu międzyoperacyjnego zasobnika skręcarka jest odłączana od linii wytłaczarkowej, a odcięta końcówka taśmy jest przekładana do zespołu zewnętrznego zwijania sznurka i, po przeprowadzeniu początkowego odcinka rozruchowego, rozpoczyna się druga faza wytwarzania sznurka, w której pobierany z zasobnika międzyoperacyjnego wstępnie skręcony sznurek, mający 15 skrętów na metr bieżący, jest poddawany skręcaniu uzupełniającemu do wymaganego poziomu 30 skrętów na metr bieżący. Skręcarka obraca się z tą samą co przy pierwszej fazie wytwarzania prędkością 2250 obrotów na minutę, natomiast ilość uzyskiwanych skrętów reguluje się poprzez dobór szybkości przeprowadzania sznurka przez skręcarkę. W tym konkretnym przypadku, wobec potrzeby uzyskania też 15 skrętów na metr bieżący, jest to taka sama jak w pierwszej fazie szybkość 300 metrów na minutę.

Skręcarka według wynalazku jest bliżej objaśniona na przykładzie wykonania pokazanym na rysunku, który przedstawia schematycznie całą skręcarkę z urządzeniami współpracującymi odpowiednio: na fig. 1 w trakcie realizacji pierwszej fazy wytwarzania sznurka, z podłączeniem zespołu wlotowo-wylotowego do układu doprowadzenia taśmy, a na fig. 2 - w trakcie realizacji drugiej fazy wytwarzania sznurka, z podłączeniem zespołu wlotowo-wylotowego do zewnętrznego układu odbiorczego sznurka.

Skręcarka posiada zespół wlotowo-wylotowy 1 dostosowany do alternatywnej współpracy z zawierającym linię wytłaczarkową układem doprowadzenia taśmy 2 i z zewnętrznym układem odbiorczym sznurka 3, zespół dwuskrętnego skręcania 4 zawierający ramię skręcające przednie 41 i ramię skręcające tylne 42 oraz główny napęd skręcarki 43, bloczki wyciągowe 5 z alternatywnie dwukierunkowym napędem bloczków wyciągowych 51 oraz osadzoną w nieruchomej kołysce 6 wewnętrzną nawijarkę 7 zawierającą szpulę nawojową 71 z alternatywnie dwukierunkowym napędem zwijającoodwijającym 72 i sprzężonym z obrotami szpuli nawojowej 71 zespołem rozprowadzającym sznurka 73.

Na szpulę nawojową 71 nawijany jest stanowiący międzyoperacyjny zasobnik nawój roboczy 8.

Wytwarzany w skręcarce sznurek 9 w trakcie procesu skręcania występuje początkowo jako polipropylenowa taśma 91, a po pierwszej fazie wykonania - jako sznurek częściowo skręcony 92.

Podczas pierwszej fazy wytwarzania sznurka, przedstawionej na fig. 1, polipropylenowa taśma 91 doprowadzana jest z układu doprowadzenia taśmy 2 do zespołu wlotowo-wylotowego 1 z taką szybkością, z jaką jest wytwarzana w linii wytłaczarkowej, czyli 300 metrów na minutę, i z taką samą szybkością, z niewielkimi odchyleniami spowodowanymi na przykład skręcaniem sznurka czy jego sprężystym rozciągnięciem, przechodzi przez zespół dwuskrętnego skręcania 4 i bloczki wyciągowe 5. Wytwarzany w pierwszej fazie częściowo skręcony sznurek 92 jest zwijany w nawój roboczy 8. Przy tym zwijaniu szpula nawojowa 71 napędzana jest przez swój alternatywnie dwukierunkowy napęd zwijającoodwijający 72 działający w trybie zwijania, to znaczy z samoczynnym dostosowaniem obrotów zwijania do szybkości zwijanego częściowo skręconego sznurka 92 oraz do rzeczywistej w danym momencie średnicy zewnętrznej nawijanego nawoju roboczego 8.

W obu fazach wytwarzania sznurka zespół dwuskrętnego skręcania 4 jest obracany przez główny napęd skręcarki 43 w tę samą stronę.

Podczas drugiej fazy wytwarzania sznurka, przedstawionej na fig. 2, wyprowadzany z zespołu wlotowo-wylotowego i obrobiony sznurek jest podawany do zewnętrznego układu odbiorczego sznurka 3. Półprodukt wyjściowy do tej fazy obróbki, czyli częściowo skręcony sznurek 92, jest odwijany z nawoju roboczego 8 przez bloczki wyciągowe 5, napędzane przez swój alternatywnie dwukierunkowy napęd 51 w odwrotną stronę jak przy pierwszej fazie, zaś szpula nawojowa 71 napędzana jest przez swój alternatywnie dwukierunkowy napęd zwijająco-odwijający 72 działający w trybie odwijania, to znaczy z samoczynnym dostosowaniem obrotów odwijania do szybkości odwijanego częściowo skręconego sznurka 92 i rzeczywistej w danym momencie średnicy zewnętrznej odwijanego nawoju roboczego 8, z równoczesnym wprowadzeniem określonego poślizgu hamującego zapewniającego utrzymanie przeprowadzanego przez skręcarkę sznurka w odpowiednim napięciu.

Wytworzony w skręcarce sznurek 9 przed ostatecznym zwinięciem w handlowy nawój może być poddawany w zewnętrznym układzie odbiorczym 3 dowolnej dodatkowej obróbce.

Claims (3)

1. Sposób wytwarzania sznurka z polipropylenowej taśmy, polegający na przeprowadzaniu tej taśmy w stanie napiętym przez skręcarkę z poddawaniem jej skręcaniu w gotowy sznurek, który w końcowym stadium jest zwijany w nawój, znamienny tym, że sznurek w trakcie wytwarzania jest przeprowadzany przez skręcarkę dwukrotnie, tam i z powrotem, przy czym w pierwszej fazie podlega częściowemu skręceniu i zostaje międzyoperacyjnie zmagazynowany w zasobniku wewnątrz skręcarki, a w drugiej fazie jest pobierany z tego zasobnika i przeprowadzany przez skręcarkę w odwrotnym kierunku, z poddawaniem skręcaniu uzupełniającemu, a przed zwinięciem w nawój wyprowadzany poza skręcarkę.

2. Sposób wytwarzania sznurka według zastrz. 1, znamienny tym, że międzyoperacyjne magazynowanie częściowo skręconego sznurka wewnątrz skręcarki następuje poprzez zwijanie tego sznurka w nawój roboczy.

3. Skręcarka do wytwarzania sznurka z polipropylenowej taśmy, zawierająca dwuskrętny zespół skręcania sznurka, bloczki wyciągowe oraz umieszczoną w usytuowanej wewnątrz skręcarki nieruchomej kołysce wewnętrzną nawijarkę ze szpulą nawojową i sprzężonym z jej obrotami układem rozprowadzającym sznurka, znamienna tym, że posiada zespół wlotowo-wylotowy (1) połączony alternatywnie z układem doprowadzenia taśmy (2) i z zewnętrznym układem odbiorczym sznurka (3), alternatywnie dwukierunkowy napęd zwijająco-odwijający szpuli nawojowej (72) wewnętrznej nawijarki (7) oraz alternatywnie dwukierunkowy napęd bloczków wyciągowych (51).