PL211750B1 - Sposób wytwarzania sznurka polipropylenowego i urządzenie do wytwarzania sznurka polipropylenowego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania sznurka polipropylenowego i urządzenie do wytwarzania sznurka polipropylenowego, przeznaczonego zwłaszcza dla rolnictwa do stosowania w wielkogabarytowych prasach belują cych.

Sznurek stanowi śrubowo skręcona, rozwłókniona na wąskie pasma polipropylenowa taśma. Przykładowo taka taśma przedstawiona jest w opisie wzoru użytkowego Ru57688.

W znanych sposobach wytwarzania takiego sznurka polipropylenowa taś ma jest ś rubowo skrę cana w sznurek, który, dla wyrównania i utrwalenia skrętu, jest wielokrotnie przewijany w stanie napiętym pomiędzy rolkami i w stanie gotowym zwijany w specjalnie ukształtowany kłębek określany jako nawój.

Znane urządzenia do wytwarzania takiego sznurka zawierają zespoły podawania taśmy polipropylenowej, hamowania, skręcania sznurka i bloczków wyciągowych oraz zwijania gotowego sznurka w nawój. Zespół bloczków wyciągowych, służący do przeciągania sznurka przez cały układ formujący i, we współpracy z usytuowanym w początkowej części układu zespołem hamowania, utrzymywania go podczas całego procesu w stanie napiętym, a także do wielokrotnego utrwalającego przewijania tego sznurka, zawiera dwa równoległe wielorowkowe wałki, napędowy i bierny.

Sposób wytwarzania sznurka według wynalazku, polegający na skręcaniu taśmy polipropylenowej w sznurek oraz wielokrotnym przewijaniu skręconego sznurka w stanie napiętym pomiędzy rolkami i zwijaniu gotowego sznurka w nawój, charakteryzuje się tym, że skręcony sznurek w trakcie wielokrotnego przewijania pomiędzy rolkami kalibruje się przez poprzeczne wciskanie w wykonane na zewnętrznej powierzchni tych rolek otwarte rowki kalibrujące o szerokości mniejszej jak grubość przewijanego przez nie sznurka przed kalibracją, przy czym w trakcie tego kalibrowania przy przewijaniu przez poszczególne rolki sznurek obejmuje więcej jak pół ich obwodu, a przechodząc przez kolejne rolki sznurek jest wciskany do rowków kalibrujących na przemian raz jedną swoją stroną, raz przeciwną.

Dostosowane do realizacji takiego sposobu urządzenie do wytwarzania sznurka polipropylenowego, zawierające zespół podawania taśmy i układ hamowania sznurka, zespół skręcania sznurka, zespół bloczków wyciągowych w postaci dwóch równoległych wielorowkowych wałków przewijających, napędowego i biernego, oraz zespół do zwijania gotowego sznurka w nawój, charakteryzuje się tym, że utworzone w zewnętrznej powierzchni obu wałków przewijających wielokrotne rowki są rowkami kalibrującymi o przekroju w kształcie litery „U” i szerokości mniejszej od średnicy skręconego sznurka przed kalibrowaniem, przy czym wałki przewijające mają przeciwne kierunki obrotów i ustawione są wzajemnie z przeciwnymi kierunkami nawinięcia na niekalibrowanego sznurka, z prowadzeniem tego sznurka w układzie „ósemkowym”.

Przy takim sposobie wykonania sznurka, zwłaszcza przy wykonywaniu na urządzeniu według wynalazku, uzyskuje się znacznie bardziej równomierne w całym przekroju i ciaśniejsze upakowanie włókien oraz jednorodny na całej długości, utrwalony skręt. Sznurek ma stabilny, nieulegający odkształceniu nawet przy długotrwałym przechowywaniu przekrój okrągły o minimalnej dla danej gramatury i wytrzymałości średnicy oraz nie wykazuje tendencji do pętlenia w stanie swobodnym, co przy jego praktycznym stosowaniu w prasach belujących eliminuje jego zrywanie. Ponadto sznurek ten nie rozpłaszcza się na palcu wiążącym urządzenia supłającego, co zapewnia niezawodne wykonanie węzła. Wielokrotne, obustronne kalibrowanie powoduje matowienie powierzchni sznurka i jej znaczną szorstkość, co znacznie podwyższa decydującą o pewności wiązania bel materiału żniwnego wytrzymałość w węźle.

Sposób według wynalazku bliżej objaśniono na przykładzie jego zastosowania przy produkcji sznurka o grubości określanej wskaźnikiem 150 m/kg, czyli przy którym na 1 kg wchodzi 150 m. sznurka. Sznurek ten wykonuje się z odpowiednio ukształtowanej taśmy polipropylenowej poprzez jej poprzeczne zwinięcie i skręcenie, w trakcie którego taśma rozwłóknia się na cienkie pasma. Po tym skręceniu sznurek ma przekrój zbliżony do koła o średnicy D około 4,0 mm. Następnie ten wstępnie ukształtowany sznurek przewija się, w stanie napiętym, przez kilkanaście rolek, z poprzecznym wciskaniem w wykonany na zewnętrznej powierzchni każdej z tych rolek rowek kalibrujący o szerokości s równej 3,4 mm, przy czym sznurek w trakcie tego przewijania opasuje poszczególne rolki obejmując ponad połowę ich obwodu, a przy kolejnych rolkach sznurek jest wciskany w ich rowki na przemian, raz jedną swoją stroną, raz przeciwną. W praktyce rolę tych kilkunastu rolek spełniają bloczki wyciągowe w postaci dwóch równoległych wałków przewijających z wykonanymi w każdym z nich kilkoma równoległymi rowkami kalibrującymi o szerokości s równej 3,4 mm, a efekt zwiększonego opasania

PL 211 750 B1 przez przewijany sznurek i przemiennego wciskania w rowki, co się łączy również z przemiennym przeginaniem sznurka, uzyskuje się przez „ósemkowe” prowadzenie sznurka pomiędzy wałkami o przeciwnych kierunkach ich obrotów. Oprócz zamierzonego przemiennego wciskania skrę conego sznurka w rowki kalibrujące sznurek ten, podlegając odprężeniu, wykonuje dodatkowo samoczynny obrót, w rezultacie po przewinięciu przez kilkanaście rolek jest on obrobiony równomiernie na całym obwodzie.

W trakcie całego procesu wytwarzania sznurek musi znajdować się w stanie napię tym, co uzyskuje się przez jego hamowanie w początkowych stadiach formowania i wyciąganie w stadiach końcowych.

Po takim wielokrotnym kalibrowaniu sznurek jest szczelnie upakowany do średnicy d około 3,4 mm, uzyskując bardzo wysokie walory użytkowe, w tym stabilny skręt, trwały okrągły kształt oraz odpowiednio matową, szorstką powierzchnię, a także zajmując po zwinięciu w nawój znacznie mniej miejsca.

Urządzenie według wynalazku jest bliżej objaśnione na przykładzie wykonania pokazanym na rysunku, który przedstawia schematycznie: fig. 1 - cały układ do skręcania sznurka z taśmy polipropylenowej, fig. 2 - zespół bloczków wyciągowych w widoku z góry, fig. 3 - w większej skali wycinkowy przekrój osiowy wałka przewijającego w obrębie rowka kalibrującego ze wstępnie uformowanym sznurkiem przed wciśnięciem do wnętrza tego rowka, a fig. 4 - bloczki wyciągowe w widoku od czoła. Urządzenie składa się z zespołu podawania taśmy 1, usytuowanego w początkowej części zespołu hamowania, zespołu skręcania sznurka 2, zespołu bloczków wyciągowych 3 oraz zespołu zwijania gotowego sznurka w nawój 4. Zespół bloczków wyciągowych 3 zawiera dwa równoległe wałki przewijające, napędowy 5 i bierny 6. W obu tych wałkach 5 i 6 wykonane jest na obwodzie po kilka rozmieszczonych równomiernie na długości pierścieniowych rowków kalibrujących 7 o przekroju w kształcie litery „U” i szerokości s. Wałki przewijające 5 i 6 ustawione są w stosunku do siebie z wzajemnym poosiowym przesunięciem rowków kalibrujących 7 o pół ich rozstawu.

Materiałem wyjściowym do produkcji sznurka jest odpowiednio ukształtowana polipropylenowa taśma 8. Z tej taśmy 8 w zespole skręcania 2 wytworzony jest, poprzez poprzeczne zwinięcie taśmy i śrubowe skręcenie, podczas którego następuje jej rozwłóknienie, wstępnie uformowany sznurek 9, z którego po obróbce kalibrującej w zespole bloczków wyciągowych 3 uzyskuje się gotowy sznurek 10.

Wstępnie uformowany sznurek 9 przewijany jest wielokrotnie pomiędzy wałkami przewijającymi 5 i 6 z prowadzeniem w rowkach kalibrujących 7, przy czym sznurek ten przebiega przez wałki przewijające 5 i 6 w układzie „ósemkowym”, z przeciwnymi kierunkami nawijania sznurka 9 na wałek napędowy 5 i na wałek bierny 6, w rezultacie czego wałek przewijający bierny 6 uzyskuje obroty przeciwne do kierunku obrotów wałka przewijającego napędowego 5. Przy takim przebiegu sznurka 9 pomiędzy wałkami przewijającymi 5 i 6 sznurek ten przy przechodzeniu przez każdy z rowków kalibrujących 7 opasuje wałek na przestrzeni obejmującej ponad połowę obwodu wałka, czyli z kątem opasania k ponad 180°, przy czym dla maksymalnego zwiększenia tego kąta opasania k wałki przewijające 5 i 6 są ustawione w miarę możliwości jak najbliżej siebie. Dla ułatwienia wprowadzania sznurka 9 w węższe od niego rowki kalibrujące 7 - na wałkach przewijających 5 i 6 po bokach rowków kalibrujących 7 utworzone są klinowe pierścienie kierujące 11.

W przykładowym rozwiązaniu urządzenia dostosowanego do produkcji sznurka o grubości 150 m/kg, który po wstępnym uformowaniu i skręceniu ma średnicę D około 4,0 mm, a w wyniku kalibrowania winien zostać upakowany do średnicy d około 3,4 mm, w zespole bloczków wyciągowych 3 wszystkie rowki kalibrujące 7 w obu wałkach przewijających 5 i 6 mają szerokość s zbliżoną do ostatecznej średnicy sznurka d, czyli 3,4 mm.

Wobec dużego upakowania przekroju sznurka i jego niewielkiej średnicy - uzyskany w zespole nawijania 4 nawój sznurka o określonej długości może mieć w stosunku do dotychczas spotykanych sznurków o tej samej gramaturze znacznie mniejszą średnicę zewnętrzną lub, co jest szczegół zalecane ze względu na wymogi użytkowników, z reguły odwijających sznurek od środka, znacznie większą średnicę wewnętrznego otworu.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania sznurka polipropylenowego, polegający na skręcaniu taśmy polipropylenowej w sznurek oraz wielokrotnym przewijaniu skręconego sznurka w stanie napiętym pomiędzy rolkami i zwijaniu gotowego sznurka w nawój, znamienny tym, że skręcony sznurek w trakcie wielokrotnego przewijania pomiędzy rolkami kalibruje się przez poprzeczne wciskanie w wykonane na zewnętrznej powierzchni tych rolek otwarte rowki kalibrujące o szerokości mniejszej jak grubość przewijanego przez nie sznurka przed kalibracją, przy czym w trakcie tego kalibrowania przy przewijaniu przez poszczególne rolki sznurek obejmuje więcej jak pół ich obwodu, a przechodząc przez kolejne rolki sznurek jest wciskany do rowków kalibrujących na przemian raz jedną swoją stroną, raz przeciwną.
2. 2. Urządzenie do wytwarzania sznurka polipropylenowego, zawierające zespół podawania taśmy i układ hamowania sznurka, zespół skręcania sznurka, zespół bloczków wyciągowych w postaci dwóch równoległych wielorowkowych wałków przewijających, napędowego i biernego, oraz zespół do zwijania gotowego sznurka w nawój, znamienne tym, że utworzone w zewnętrznej powierzchni obu wałków przewijających (5) i (6) wielokrotne rowki są rowkami kalibrującymi (7) o przekroju w kształcie litery „U” i szerokości (s) mniejszej od średnicy (D) skręconego sznurka (9) przed kalibrowaniem, przy czym wałki przewijające (5) i (6) mają przeciwne kierunki obrotów i ustawione są wzajemnie z przeciwnymi kierunkami nawinięcia na nie kalibrowanego sznurka (9), z prowadzeniem tego sznurka (9) w ukł adzie „ósemkowym”.