PL215224B1 - Urzadzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy urządzenia (10) do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, w którym deponuje się przedmioty takie jak gotówka, czeki, bony upominkowe czy też inne przedmioty mające pewną wartość. Deponowane przedmioty, po tym jak zostają przyjęte przez to urządzenie i poddane obsłudze, zostają przeniesione do pojemnika (260). Pojemnik ten zawiera obszar wewnętrzny (268), który jest ograniczony przez człon wstrząsarki (282), na którym podparte są deponowane przedmioty. Urządzenie działa w taki sposób, że steruje działaniem elementu uruchamiającego (290), który porusza człon wstrząsarki, celem nadawania ruchu drgającego deponowanym przedmiotom (278) i ułatwienia ich upakowanego przechowywania wewnątrz tego pojemnika. Pojemnik może być wyjmowany z urządzenia, celem ułatwienia wyjmowania deponowanych przedmiotów. Ruch pojemnika z i do urządzenia jest ułatwiany przez obrotowe wsporniki (296) oraz chowany uchwyt (298).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, zwłaszcza przyjmowania od użytkowników arkuszy finansowych, takich jak banknoty, czeki i inne dokumenty, a także wydawania arkuszy finansowych użytkownikom tych urządzeń.

Znane urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych obejmują urządzenia bankomatowe ATM, za pomocą których klienci dokonują transakcji bankowych, jak na przykład wydawanie pieniędzy, składanie depozytów, przenoszenie funduszy pomiędzy rachunkami i żądanie wydania bilansu rachunku, przy czym rodzaje transakcji bankowych są uzależnione od możliwości urządzenia i oprogramowania instytucji obsługującej to urządzenie.

Znane są urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, które są obsługiwane przez handlowców w celu przeprowadzenia transakcji handlowych, jak na przykład przyjmowanie worków depozytowych, przyjmowanie czeków lub innych dokumentów finansowych, wydawanie pakietów monet lub inne transakcje niezbędne dla handlowców. Znane są także urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, które są stosowane przez jednostki świadczące usługi w środowisku transakcji, takim jak bank, przy czym transakcje takie to na przykład liczenie i przechowywanie banknotów lub innych arkuszy finansowych, wydawanie banknotów lub innych arkuszy, obrazowanie czeków lub innych dokumentów finansowych, a także innego rodzaju transakcje jednostki świadczącej usługi.

Znane urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych obejmują dowolne urządzenie stosowane do transakcji związanych z przenoszeniem pewnej wartości, którą reprezentują na przykład banknoty, czeki lub inne dokumenty o danej wartości. Arkusze finansowe mają różne właściwości, na przykład są nowe i sztywne, a inne, które są równie ważne, są już używane i zniszczone. Poza tym występują połączenia dokumentów, takich jak banknoty i czeki, które stanowią różnego rodzaju materiały papierowe lub z tworzyw sztucznych i istnieje zapotrzebowanie na mechanizmy do oddzielania każdego pojedynczego arkusza od pliku w sposób szybki i niezawodny, zwłaszcza w sytuacjach, gdy arkusze mają różne właściwości.

Urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych są często usytuowane w miejscach, które pozostają bez nadzoru urzędników lub przedstawicieli banku albo innych jednostek posiadających te urządzenia. W takich przypadkach istnieje zapotrzebowanie na zabezpieczanie celu utrudnienia przestępcom włamania do urządzenia i dostępu do wartościowych arkuszy finansowych, znajdujących się we wnętrzu.

Niektóre urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych są obsługiwane w warunkach, w których są wystawione na działanie czynników atmosferycznych i wtedy deszcz lub śnieg dostaje się przez otwory do wnętrza urządzenia, co stwarza problemy, zwłaszcza w przypadku delikatnych mechanizmów we wnętrzu urządzenia, obsługujących arkusze finansowe. Występują też sytuacje, w których urządzenia muszą zostać wyłączone z obsługi w celu konserwacji zapobiegawczej lub naprawy możliwie jak najsprawniej, co wymaga umożliwienia szybkiego dostępu do wnętrza urządzenia przez pracowników obsługi, przy jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka nieuprawnionego dostępu przez przestępców.

Znane urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych zawiera obudowę mającą komorę umieszczoną w obudowie, zawierającą obszar wewnętrzny, interfejs użytkownika w połączeniu wsporczym z tą obudową, zawierający co najmniej jedno urządzenie wejściowe i co najmniej jedno urządzenie wyświetlające, zespół wydający gotówkę do selektywnego wydawania banknotów przechowywanych w obszarze wewnętrznym komory, dla użytkowników urządzenia, przy czym zespół wydający gotówkę jest umieszczony w obszarze wewnętrznym komory, oraz mechanizm przyjmujący gotówkę, co najmniej jeden sterownik umieszczony w obudowie, dołączony do co najmniej jednego urządzenia wejściowego, urządzenia wyświetlającego, zespołu wydającego gotówkę i mechanizmu przyjmującego gotówkę, dla wydawania banknotów użytkownikom przez zespół wydający gotówkę i przyjmowania banknotów od użytkowników przez mechanizm przyjmujący gotówkę, w odpowiedzi na sygnały wejściowe odbierane z co najmniej jednego urządzenia wejściowego. Ten sterownik jest połączony z urządzeniem wyświetlającym dla dostarczania widocznych instrukcji sterujących urządzeniem wejściowym, zespołem wydającym gotówkę i mechanizmem przyjmującym gotówkę.

Według wynalazku komora obudowy ma przekrój poprzeczny w kształcie litery L, a górna część komory odchodzi pionowo do góry od dolnej części komory, przy czym dolna część komory jest szerPL 215 224 B1 sza od górnej części komory, a przynajmniej części mechanizmu przyjmującego gotówkę są zamontowane w obudowie i na zewnątrz komory w położeniu, które jest powyżej dolnej części komory i poziomo w pobliżu górnej części komory, przy czym mechanizm przyjmujący gotówkę jest przystosowany do przesuwania banknotów przyjmowanych od użytkowników do dołu, do obszaru wewnętrznego komory, przy czym części zespołu wydającego gotówkę są zamontowane w górnej części komory, a ten zespól wydający gotówkę jest przystosowany do przesuwania banknotów na zewnątrz komory do użytkowników.

Korzystnie mechanizm przyjmujący gotówkę jest zamontowany przesuwnie względem obudowy w kierunku równoległym do górnej części komory.

Korzystnie dolna część komory ma otwór przyjmujący gotówkę dla przesuwania banknotów do dołu, a urządzenie zawiera człon zabezpieczający w połączeniu wsporczym z dolną częścią komory i umieszczony pionowo poniżej otworu przyjmującego gotówkę, w obszarze wewnętrznym dolnej części komory, poniżej członu zabezpieczającego.

Korzystnie w obszarze wewnętrznym dolnej części komory jest umieszczony poziomy zespół transportowy.

Korzystnie zespół transportowy jest połączony operacyjnie z członem napędzanym, a mechanizm przyjmujący gotówkę zawiera człon napędzający, sprzęgnięty operacyjnie z członem napędzanym.

Korzystnie na zewnątrz dolnej części komory jest usytuowany obszar (100) przechowywania podejrzanych banknotów.

Korzystnie na zewnątrz dolnej części komory obudowa ma część górną, w której jest umieszczony mechanizm przyjmujący gotówkę, a urządzenie zawiera pierwszą blokadę dostępu do tej części górnej i drugą blokadę dostępu do obszaru przechowywania podejrzanych banknotów.

Korzystnie mechanizm przyjmujący gotówkę zawiera zespół skarbcowy do przechowywania banknotów określonych jako ważne.

Urządzenie zawiera korzystnie rynnę do oddzielania banknotów stanowiących plik od pliku w tej rynnie.

Korzystnie rynna przechodzi przez otwór w konsoli, która jest w połączeniu wsporczym z obudową.

Korzystnie rynna jest ruchoma względem konsoli, a urządzenie zawiera sprężystą uszczelkę, która łączy rynnę i konsolę za pomocą uszczelnienia płynowego.

Korzystnie rynna ma otwór przechwytujący płyny do wyprowadzania wody z rynny.

Zaletą wynalazku jest zapewnienie urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, mającego poprawione właściwości związane z obsługą arkuszy finansowych, odpornością na warunki pogodowe, bezpieczeństwem oraz obsługą i konserwacją.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładach wykonania na rysunku, na którym:

fig. 1 przedstawia widok główny od przodu konsoli urządzenia bankomatowego do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych według przykładu wykonania wynalazku, fig. 2 - schematyczny widok z boku elementów wewnątrz obudowy urządzenia bankomatowego z fig. 1, fig. 3 - kolejny widok schematyczny elementów wewnątrz obudowy urządzenia bankomatowego z fig. 1, fig. 4 - widok mechanizmu układającego arkusze w pliki, który jest stosowany w urządzeniu bankomatowym, fig. 5 - kolejny widok mechanizmu układającego arkusze w pliki, który jest stosowany do przechowywania wielu rodzajów arkuszy, fig. 6 - widok od tyłu obudowy urządzenia bankomatowego według przykładu wykonania wynalazku, fig. 7 - widok schematyczny mechanizmu oddzielającego arkusze od pliku arkuszy finansowych, umieszczonego we wnętrzu urządzenia bankomatowego, fig. 8 - widok główny od przodu członu chwytającego w połączeniu z wieloma bezkontaktowymi rolkami zbierającymi i kontaktową rolką zbierającą, stosowanego do oddzielania poszczególnych arkuszy od pliku, fig. 9 - widok schematyczny, przedstawiający oddzielanie pierwszego arkusza od pliku arkuszy za pomocą mechanizmu z fig. 7,

PL 215 224 B1 fig. 10 - widok przedstawiający falistą konfigurację przekroju poprzecznego, nadawaną arkuszowi w wyniku działania członu chwytającego i bezkontaktowych rolek zbierających, fig. 11 - widok schematyczny mechanizmu przyjmującego gotówkę, przesuniętego do położenia konserwacyjnego i odsłaniającego otwór przyjmujący gotówkę w górnej części komory urządzenia bankomatowego, fig. 12 - widok schematyczny mechanizmu przyjmującego gotówkę, wyjętego dla dokonania konserwacji, podobnego do przedstawionego na fig. 11, wraz z pierwszym przykładem wykonania drzwiczek dostępu w położeniu otwarcia, dla uzyskania dostępu do arkuszy niedopuszczalnych, które zostały zidentyfikowane przez mechanizm przyjmujący gotówkę, fig. 13 - widok urządzenia bankomatowego, podobnego do przedstawionego na fig. 12, lecz z innym mechanizmem dostępu do arkuszy niedopuszczalnych, fig. 14 - jeszcze jeden widok urządzenia bankomatowego, podobnego do przedstawionego na fig. 12, pokazujący inny mechanizm dostępu do arkuszy niedopuszczalnych, fig. 15 - widok schematyczny mechanizmu przyjmującego gotówkę, z pierwszą postacią płyty konserwacyjnej, przedstawionej w położeniu otwarcia dla dokonania konserwacji, fig. 16 - widok mechanizmu przyjmującego gotówkę, podobnego do przedstawionego na fig. 15, lecz z inną postacią płyt konserwacyjnych, przedstawionych w położeniu dostępu, fig. 17 - widok schematyczny przekroju poprzecznego rynny prowadzącej, z której są przyjmowane i wyjmowane pliki arkuszy poprzez konsolę urządzenia, wraz z zespołami do przechwytywania i odprowadzania wody, która może dostawać się do rynny, fig. 18 - widok izometryczny z zewnątrz mechanizmu przyjmującego gotówkę, przedstawionego na fig. 17, wraz z rurką drenażową do przepuszczania wody zebranej w rynnie na zewnątrz urządzenia, fig. 19 - widok schematyczny systemu uszczelniającego do minimalizowania ryzyka dostawania się zanieczyszczeń do urządzenia przez otwór w konsoli urządzenia, przez który przechodzi rynna w położeniu roboczym mechanizmu przyjmującego gotówkę, fig. 20 - widok z boku innej postaci mechanizmu do przyjmowania i przechowywania arkuszy finansowych, które zostały poddane obsłudze przez mechanizm przyjmujący gotówkę, fig. 21 - widok izometryczny pojemnika do przechowywania dokumentów finansowych, przedstawionego na fig. 20, wysuniętego na zewnątrz urządzenia, fig. 22 - widok schematyczny zespołu emitującego światło, które ułatwia obsługę urządzenia przez użytkowników, fig. 23 - widok powiększony zespołu emitującego światło z fig. 22, fig. 24 - widok schematyczny diod elektroluminescencyjnych w zespole emitującym światło, fig. 25 - widok przekroju porzecznego elastycznej wstęgi zawierającej diody w zespole emitującym światło, fig. 26 - widok izometryczny konsoli z fig. 1, zwłaszcza znajdujących się na niej zwierciadeł do ułatwiania użytkownikowi obserwowanie obszaru znajdującego się w jego pobliżu podczas obsługiwania urządzenia, fig. 27 - schematyczny widok z góry, pokazujący obszar, który może być obserwowany przez użytkownika korzystającego z tego urządzenia.

Figura 1 przedstawia widok główny od przodu urządzenia do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, którym jest na przykład automatyczne urządzenie bankomatowe 10 w rodzaju urządzeń montowanych w ścianie, które zawiera konsolę 12. Konsola 12 jest dostępna dla użytkowników urządzenia, którzy znajdują się na zewnątrz ściany 14, na przykład zewnętrznej ściany budynku, a urządzenie bankomatowe 10 jest stosowane w środowisku, w którym użytkownik do niego podchodzi lub podjeżdża. Urządzenie bankomatowe jest także stosowane w środowisku pomieszczeń wewnętrznych lub innych.

Urządzenie bankomatowe 10 ma interfejs 15 użytkownika, zawierający zespoły wejściowe do odbioru sygnałów wprowadzanych przez użytkowników. Te zespoły wejściowe zawierają czytnik 16 kart, klawiaturę 18, przyciski funkcyjne 20 i zespół obrazujący 22 oraz są stosowane do dostarczania sygnałów identyfikacyjnych, takich jak wskaźniki odczytywane z kart, dane numeryczne lub dane biometryczne, stosowane do określania tożsamości danego użytkownika urządzenia i/lub ide ntyfikowan ia jego rachunków. Przykładowe zespoły wejściowe odbierają wprowadzane sygnały transakcji, które powodują przeprowadzanie przez to urządzenie bankomatowe wybranych funkcji transakcji. Interfejs 15 użytkownika zawiera ponadto zespoły wyjściowe, na przykład wyświetlacz 24, głośnik 26 i gniazdo słuchawkowe 28, które wysyłają wskaźniki wizualne, dźwiękowe lub oba, stosowane do obsługi urząPL 215 224 B1 dzenia bankomatowego. Urządzenie bankomatowe 10 zawiera ponadto inne zespoły funkcyjne transakcji, na przykład drukarkę 30 pokwitowań, która dostarcza pokwitowania użytkownikom urządzenia.

Figura 2 przedstawia bardziej szczegółowo drukarkę 30 pokwitowań z zasobnikiem 32 papieru, który dostarcza papier, na którym pokwitowania są drukowane przez mechanizm drukujący 34. Wydrukowane pokwitowania są następnie transportowane do otworu pokwitowań w konsoli 12 za pośrednictwem zespołu transportowego 36.

Urządzenie bankomatowe 10 zawiera na konsoli, jak widać na fig. 1, otwór wydający 38 gotówkę i otwór przyjmujący 40 gotówkę. Każdy z tych otworów jest w połączeniu operacyjnym z przyporządkowanymi mu zespołami funkcyjnymi transakcji, co zostanie omówione dalej, a także każdy z nich ma przyporządkowany mu mechanizm, który blokuje dostęp poprzez otwór, za wyjątkiem właściwych sytuacji podczas dokonywania transakcji przez upoważnionych użytkowników. Otwór wydający 38 gotówkę przedstawiono jako zabezpieczony przez bramkę 42, a otwór przyjmujący 40 gotówkę jako zabezpieczany przed bramkę 44.

Interfejs 15 użytkownika zawiera wiele zespołów emitujących 17, 31, 41 43 i 45 światło barwne, każdy usytuowany w pobliżu miejsca interfejsu użytkownika, przyporządkowanego określonemu zespołowi funkcyjnemu transakcji. Na przykład zespół emitujący 17 światło jest usytuowany w pobliżu otworu czytnika 16 kart, a zespół emitujący 31 światło jest usytuowany w pobliżu szczeliny do dostarczania pokwitowań. Podobnie zespół emitujący 41 światło jest przyporządkowany otworowi przyjmującemu 40 gotówkę, a zespół emitujący 43 światło jest przyporządkowany otworowi wydającemu 38 gotówkę. Zespoły emitujące światło barwne działają tutaj selektywnie i wysyłają światło o określonej barwie w odpowiedzi na stany przyporządkowanego im zespołu funkcyjnego transakcji. Cechy takie są stosowane do prowadzenia użytkownika podczas obsługiwania urządzenia, dostarczania wskazań dotyczących stanów zespołów, ostrzegania użytkownika przed określonymi stanami lub też poprawy estetyki urządzenia.

Figury 2, 3 i 6 przedstawiają urządzenie bankomatowe 10, mające obudowę 46, która jest usytuowana na wewnętrznej stronie ściany 14. Obudowa 46 zawiera komorę 48, która jest komorą pancerną, mającą drzwiczki 50 dla dostępu, podobne jak w sejfach. Dostęp do wnętrza komory 48 jest ograniczony tylko dla upoważnionych pracowników obsługi, poprzez mechanizm blokujący 52, pokazany na fig. 3. W tym przykładzie wykonania wynalazku komora ma zasadniczo przekrój poprzeczny w kształcie litery L.

Obudowa 46 ma górną część 54 połączoną z konsolą, a także wspartą z komorą 48. Górna część 54 obudowy ma przyporządkowane jej drzwiczki 56 i 58. Dostęp do górnej części 54 obudowy jest sterowany przez jeden lub więcej mechanizmów blokujących, w połączeniu operacyjnym z drzwiczkami 56 i 58, za pośrednictwem zamków blokady 60 i 62. Pancerna komora 48 służy do przechowywania arkuszy finansowych, takich jak banknoty, czeki i inne arkusze wartościowe. Górna część 54 obudowy jest stosowana na przykład do pomieszczenia elementów urządzenia, które nie przetrzymują przez dłuższy czas banknotów lub dokumentów finansowych.

Urządzenie bankomatowe 10 z fig. 2 zawiera co najmniej jeden sterownik 64, który zawiera co najmniej jeden procesor i jest w połączeniu operacyjnym z nośnikiem danych 66, który przechowuje dane odpowiadające instrukcjom, takie jak programy komputerowe, parametry konfiguracji, dane transakcji i inne informacje stosowane podczas działania urządzenia bankomatowego 10.

Sterownik 64 jest w połączeniu operacyjnym z zespołami funkcyjnymi transakcji, umieszczonymi wewnątrz urządzenia bankomatowego i steruje ich działaniem. Sterownik 64 jest przedstawiony schematycznie w połączeniu operacyjnym z zespołami 68, 70 i 72. Zespoły funkcyjne transakcji zawierają na przykład zespoły poruszające, takie jak silniki, cewki cylindryczne i inne zespoły, które powodują ruch elementów. Podobnie zespoły funkcyjne transakcji zawierają na przykład czujniki, takie jak czujniki promieniowania, 80 czujniki zbliżeniowe, przełączniki i wyłączniki oraz innego rodzaju czujniki, które wykrywają przedmioty, stany, właściwości, charakterystykę lub elementy wewnątrz urządzenia bankomatowego i umożliwiają sterownikowi wykonywanie funkcji. Zespoły funkcyjne transakcji zawierają zespoły wyjściowe, takie jak elementy emitujące dźwięk i zespoły emitujące światło. Zespoły funkcyjne transakcji zawierają na przykład czytnik kart, wyświetlacz, klawiaturę, przyciski funkcyjne, drukarkę, zespół wydający gotówkę, zespół przyjmujący gotówkę, mechanizmy przechowujące i zespoły wcześniej omówione, a także inne zespoły znajdujące się wewnątrz urządzenia, które działają w wyniku zadziałania sterownika.

W tym przykładzie wykonania wynalazku sterownik 64 jest również w połączeniu operacyjnym z zespołami komunikacyjnymi 74, które przesyłają komunikaty pomiędzy urządzeniem bankomatowym

PL 215 224 B1 a komputerami w systemach obsługujących transakcje finansowe i realizują na przykład wymianę komunikacyjną z systemami obsługiwanymi przez banki, sieci kart kredytowych, automatyczne izby rozrachunkowe i inne jednostki. Na fig. 2 zespół komunikacyjny 74 w urządzeniu bankomatowym 10 jest przedstawiony schematycznie jako zapewniający komunikację z instytucją finansową 76 za pośrednictwem sieci 78.

Na fig. 2 i 6, w położeniu roboczym urządzenia bankomatowego 10, obudowa 46 mieści w sobie mechanizm przyjmujący 80 arkusze, który może być także mechanizmem przyjmującym gotówkę. Mechanizm przyjmujący 80 przyjmuje arkusze od użytkownika za pośrednictwem otworu 40 celem przeanalizowania każdego arkusza pod względem przynajmniej jednej właściwości lub cechy charakterystycznej, a także kierowania arkuszy selektywnie do przechowywania wewnątrz obudowy urządzenia, w zależności od wyników analizy. W różnych przykładach wykonania wynalazku arkusze te zawierają banknoty, czeki lub inne arkusze finansowe, wykonane z różnego rodzaju materiału, takiego jak papier, tworzywa sztuczne lub ich kombinacje. Mechanizm przyjmujący gotówkę może być mechanizmem obsługującym nie tylko banknoty, ale także czeki, zlecenia pieniężne, kupony podarunkowe, dowody kasowe itp.

Mechanizm przyjmujący 80 gotówkę z fig. 2 zawiera rynnę 82, która przebiega w jej położeniu roboczym przez otwór 40 w konsoli 15, a dostępny dla użytkownika otwór prowadzący do rynny 82 jest zabezpieczany przez ruchomą bramkę 44, która porusza się w wyniku działania sterownika 64 i umożliwia upoważnionym użytkownikom uzyskiwanie dostępu do rynny 82 we właściwych momentach podczas transakcji.

Podczas działania urządzenia użytkownicy mogą wkładać plik 84 arkuszy finansowych do rynny. Plik 84 ten zawiera banknoty, czeki lub inne arkusze finansowe.

Podczas działania mechanizmu przyjmującego 80 gotówkę arkusze zostają pojedynczo oddzielone od pliku 84 przez mechanizm chwytający 86, którego przykład wykonania zostanie omówiony szczegółowo dalej. Każdy pochwycony arkusz zostaje przetransportowany pojedynczo z mechanizmu chwytającego przez zespół potwierdzający 88 ważność, który określa co najmniej jedną cechę charakterystyczną każdego arkusza. Może to obejmować na przykład stwierdzanie, czy arkusz jest banknotem, czy czekiem, a jeżeli jest banknotem, stwierdzanie jego nominału i czy jest ważny. Jeżeli dokument jest czekiem, można dokonać stwierdzenia, czy taki czek jest prawdziwy, a także można sprawdzić wskaźniki przyporządkowane markerowi czeku i jego kwotę. Stosowane są różnego rodzaju zespoły potwierdzające ważność, takie jak zespoły obrazujące, czytniki, czujniki i ich kombinacje. Na przykład, zespół przyjmujący arkusze obrazuje dokumenty, takie jak czeki i dostarcza dane, które są na przykład przechowywane i przesyłane jako obraz elektroniczny danego czeku, przesyłany do oddalonych miejsc celem ułatwienia przeanalizowania i stwierdzenia ważności czeku. Obraz elektroniczny czeku może służyć jako substytut czeku fizycznego, papierowego, co umożliwia później anulowanie czeku papierowego i następne jego zniszczenie.

W tym przykładzie wykonania mechanizmu przyjmującego 80 gotówkę, arkusze, które były analizowane podczas działania zespołu potwierdzającego 88 ważność, zostają przesunięte przez zespół transportowy 90 do zespołu kierującego 92, który działa w odpowiedzi na sygnały sterownika 64 i kieruje arkusze selektywnie albo do zespołu skarbcowego 94 albo do zespołu transportowego 96. Zespół skarbcowy 94 przyjmuje arkusze i przechowuje je okresowo. Następnie, w wyniku działania sterownika 64, zespół skarbcowy dostarcza te arkusze do zespołu kierującego 92, który kieruje je w urządzeniu torami właściwymi do dokonania transakcji.

Zespół transportowy 96 jest stosowany do przyjmowania niedopuszczalnych arkuszy, których charakterystyka nie spełnia parametrów ustalonych przez urządzenia. Dotyczy to na przykład bankn otów mających jedną lub więcej cech charakterystycznych, które sugerują, że banknoty te mogły zostać sfałszowane. W innych przykładach arkusze takie obejmują czeki mające właściwości sugerujące, że są reprodukcjami lub zostały sfałszowane albo nie są dopuszczalne. Mechanizm przyjmujący 80 arkusze z fig. 2 powoduje deponowanie przez zespół transportowy 96 podejrzanych arkuszy 98 w obszarze 100 przechowywania. W tym przykładzie wykonania podejrzane arkusze są przechowywane wewnątrz mechanizmu przyjmującego gotówkę i na zewnątrz pancernej komory, dzięki czemu mogą być wyjęte przez pracowników obsługi.

Mechanizm przyjmujący 80 gotówkę działa w odpowiedzi na sygnały odbierane ze sterownika 64 celem skierowania arkuszy finansowych, które zostały określone jako ważne, lub też w inny sposób dopuszczalne, poprzez otwór przyjmujący 102 gotówkę, usytuowany w górnej powierzchni 104 komory. W położeniu roboczym mechanizmu przyjmującego gotówkę, przedstawionym na fig. 2, zespół transPL 215 224 B1 portowy 96 w mechanizmie przyjmującym gotówkę jest wyosiowany z otworem przyjmującym gotówkę i zespołem transportowym 108 przebiegającym do komory pancernej. Na fig. 2, w położeniu roboczym mechanizmu przyjmującego 80 gotówkę, co najmniej jeden człon napędzający 110 zespołu transportowego 106 jest w połączeniu operacyjnym z członem napędzanym 112 zespołu transportowego 108. Umożliwia to mechanizmowi przyjmującemu gotówkę przenoszenie ruchu do mechanizmów obsługujących arkusze znajdujące się we wnętrzu komory pancernej i zapewnianie skoordynowanego ruchu arkuszy poddawanych obsłudze wewnątrz tej komory. Co więcej, człony napędzające i napędzane przebiegają w otworze przyjmującym gotówkę tak, że blokują dostęp dla osób nieupoważnionych, co zostanie omówione dalej.

Wówczas, gdy mechanizm przyjmujący gotówkę przemieszcza się z położenia roboczego, pokazanego na fig. 2, do położenia konserwacyjnego, pokazanego na fig. 12, 13 i 14, człon napędzający 110 i człon napędzany 112 rozprzęgają się. Ruch mechanizmu przyjmującego gotówkę od położenia roboczego do położenia konserwacyjnego może obejmować ruchome montowanie mechanizmu przyjmującego gotówkę tak, że mechanizm ten porusza się zarówno w górę od komory pancernej, celem rozprzęgania członów napędzających i napędzanych, jak również na zewnątrz w celach konserwacyjnych. Dla zawrócenia mechanizmu przyjmującego gotówkę do położenia roboczego wykonywany jest jego ruch zarówno do wewnątrz i do dołu celem ponownego sprzęgnięcia członów napędzających i napędzanych. Jest to dokonywane poprzez pewną kombinację wodzików, rolek lub innych mechanizmów. Zespół transportowy w komorze może mieć oddzielny silnik lub inny zespół poruszający. Zespół transportowy 108 z fig. 2, poruszający arkusze zasadniczo w kierunku pionowym przez otwór przyjmujący gotówkę, jest w połączeniu operacyjnym z poziomym zespołem transportowym 114, który sprzęga arkusze wprowadzane do komory i przemieszcza je poprzecznie od otworu przyjmującego gotówkę. Przebiegający poziomo zespół transportowy 114 jest w połączeniu operacyjnym z przebiegającym pionowo zespołem transportowym 116, który jest usytuowany poprzecznie względem otworu przyjmującego gotówkę w komorze pancernej.

Pionowy zespół transportowy 116 przesuwa arkusze selektywnie dla sprzęgnięcia z mechanizmami obsługującymi 118, 120, 122 i 124 arkusze, które są na przykład mechanizmami układającymi arkusze w pliki, takimi jak na fig. 5 i 6. W innych przykładach wykonania jeden lub więcej mechanizmów obsługujących arkusze może zawierać mechanizmy przyjmujące i wydające arkusze, które przyjmują selektywnie arkusze do przechowywania i wydają arkusze z miejsca przechowywania.

Figura 4 przedstawia mechanizm obsługujący 118, przyjmujący i układający arkusze w pliki, który selektywnie przyjmuje arkusz 126 przesuwający się w pionowym zespole transportowym 116. Arkusz 126 jest prowadzony dla sprzęgnięcia z mechanizmem obsługującym 118 arkusze poprzez ruch bramki 128, która porusza się w wyniku działania sterownika 64 i kieruje przednią krawędź arkusza 126 do zagłębienia 130 członu obrotowego 132. Gdy przednia krawędź arkusza 126 wejdzie do zagłębienia 130, człon obrotowy 132 obraca się w kierunku wskazanym przez strzałkę R. Powoduje to, że część zaciskowa 134 ograniczająca zagłębienie 130 przesuwa się do wewnątrz, chwytając arkusz 126. Człon obrotowy 132 obraca się aż do chwili, gdy przednia krawędź arkusza 126 zostanie sprzęgnięta z powierzchnią graniczną 136, kiedy to część zaciskowa 134 przesunie się promieniowo na zewnątrz tak, że arkusz zostaje rozprzęgnięty od członu obrotowego 132 i wprowadzony do pliku 138 arkuszy. Plik 138 jest na przykład plikiem banknotów o tym samym nominale lub stanowi zbiór innego rodzaju arkuszy.

Plik opiera się o człon obrotowy za pomocą płytki odchylającej 140, która naciska na tylną część pliku. Płytka odchylająca 140 porusza się w wyniku działania mechanizmu odchylającego 142, który umożliwia powiększanie lub zmniejszanie pliku, przy zachowaniu zasadniczo wyrównanego położenia arkuszy.

Figura 5 przedstawia przykładowe działanie mechanizmów obsługujących 118 i 120 arkusze. Arkusz 142 poruszający się w zespole transportowym 116 mija człon obrotowy 132, gdy bramka 128 pozostaje wycofana przy przejściu arkusza. Umożliwia to przesuwanie arkusza do kolejnych mechanizmów obsługujących arkusze, takich jak mechanizm obsługujący 120 arkusze. Układ ten umożliwia przechowywanie razem arkuszy mających określone cechy, na przykład ważnych banknotów o różnych nominałach, które są gromadzone w postaci złożonego pliku w wybranych obszarach. W innych przykładach wykonania arkusze podobnego typu, takie jak czeki, są na przykład oddzielane od innych arkuszy finansowych, takich jak banknoty lub czeki podróżne albo też arkusze, które mają być zastosowane ponownie, takie jak banknoty, są oddzielane od ważnych, lecz zużytych lub zabrudzonych banknotów, które nie nadają się do wydania klientom.

PL 215 224 B1

W przykładzie wykonania wynalazku z fig. 2 płytka zabezpieczająca 144 przebiega wewnątrz komory pancernej, pomiędzy poziomym zespołem transportowym 114 a mechanizmem przechowującym banknoty, na przykład w obszarze 146 przechowywania, przyporządkowanym mechanizmowi obsługującemu 118 arkusze. Płytka zabezpieczająca 144 jest zamocowana we wnętrzu komory pancernej i dostosowana do zapobiegania uzyskiwaniu przez nieupoważnione osoby dostępu poprzez otwór przyjmujący 102 gotówkę w komorze. Uzyskuje się to poprzez zamocowanie płytki zabezpieczającej 144 do ścian otaczających wnętrze komory pancernej lub do innych struktur. Ponieważ w tym przykładzie wykonania górna część obudowy 54 mieści w sobie mechanizm przyjmujący 80 arkusze, jest zasadniczo łatwiej uzyskiwać dostęp do obszaru, w którym jest umieszczony mechanizm przyjm ujący arkusze, niż do komory pancernej. W przypadkach, gdyby przestępcy usiłowali włamać się do urządzenia bankomatowego 10 i usiłowali wyjąć mechanizm przyjmujący arkusze, bezpośredni dostęp poprzez otwór przyjmujący gotówkę jest najpierw blokowany przez człony napędzający i napędzany, a następnie przez inne elementy zespołów transportowych 106 i 108. Niemniej jednak, gdyby przestępcy usiłowali odsłonić dostęp i odsunąć elementy mechanizmu transportowego, dostęp do przechowywanych arkuszy w mechanizmach przechowujących arkusze będzie nadal zablokowany przez płytkę zabezpieczającą.

Figura 11 przedstawia bardziej szczegółowo mechanizm przyjmujący 180 gotówkę, wycofany do położenia konserwacyjnego tak, że odsłania otwór przyjmujący gotówkę. Mechanizm przyjmujący gotówkę jest zamontowany ruchomo w połączeniu wsporczym z komorą na prowadnicach lub innych członach. Płytka zabezpieczająca 144 oddziela otwór przyjmujący 102 gotówkę od banknotów lub innych wartościowych arkuszy finansowych, które są przechowywane poniżej tej płytki zabezpieczającej we wnętrzu komory pancernej.

Figura 20 przedstawia urządzenie bankomatowe, zawierające pojemnik 260 do przechowywania zbiorczego luzem, pokazany na fig. 20, który służy do przechowywania banknotów, czeków lub innych przedmiotów zdeponowanych w urządzeniu. Pojemnik 260 ma górną ściankę 262 z otworem 264, który odpowiada otworowi 102 w komorze, gdy pojemnik 260 jest w położeniu roboczym. Pojemnik 260 zawiera zespół transportowy 266, który transportuje przedmioty przechodzące przez otwór 264 do obszaru wewnętrznego 268 pojemnika. Poziomy zespół transportowy 270 przesuwa te przedmioty poprzecznie od otworu 264. Płytka zabezpieczająca 272 zmniejsza ryzyko uzyskiwania dostępu przez osoby nieupoważnione do obszaru wewnętrznego 268. Kolejny zespół transportowy 274 przesuwa przedmioty, takie jak banknot 276, do właściwego miejsca celem przekazania go do obszaru wewnętrznego 268, usytuowanego poniżej płytki zabezpieczającej. Zdeponowane przedmioty 278 są przechowywane w tym obszarze wewnętrznym pojemnika 260.

Pojemnik 260 ma dolną ściankę 280. Obszar wewnętrzny 268 jest ograniczony przez wstrząsarkę 282, która jest usytuowana pionowo powyżej dolnej ścianki 280. Wstrząsarka 282 ma sprężystą, elastyczną membranę 284. Sztywna płytka 286 przebiega pod spodem pod środkową częścią membrany 284. Elastyczne wsporniki 288 podpierają sztywną płytkę 286 powyżej dolnej ścianki 280 i umożliwiają ruch sztywnej płytki 286 i membrany 284 względem dolnej ścianki 280. Sztywne wsporniki 288 mogą zawierać sprężyny lub inne elementy, które umożliwiają względny ruch pionowy i/lub poziomy dolnej ścianki 280 i sztywnej płytki 286.

Element uruchamiający 290 przebiega pomiędzy dolną ścianką a sztywną płytką i jest elektrycznym zespołem wibracyjnym, który potrząsa sztywną płytką i leżącą na niej membraną, co wyw ołuje ruch drgający przedmiotów deponowanych 278, które są wspierane przez membranę. Ułatwia to rozproszenie i uporządkowanie deponowanych przedmiotów, a także umożliwia pomieszczenie stosunkowo większej liczby takich przedmiotów w obszarze wewnętrznym 268, zanim trzeba będzie je wyjąć. Element uruchamiający 290 jest połączony elektrycznie z obwodem wewnątrz urządzenia za pośrednictwem łącznika 292 zdolnego do rozłączenia, co ułatwia wyjmowanie pojemnika. Ponadto do zespołów transportowych we wnętrzu pojemnika są dostarczane sygnały i/lub zasilanie elektryczne za pośrednictwem tego łącznika.

Podczas działania urządzenia obszar wewnętrzny 268 pojemnika 260 jest w połączeniu operacyjnym z otworem 38 w obudowie urządzenia, przez który są przyjmowane przedmioty deponowane. Są one przesuwane przez mechanizm przyjmujący gotówkę lub inny mechanizm do obsługi takich przedmiotów, poprzez otwór 102 usytuowany w górnej części komory. Przedmioty te są transportowane przez zespoły transportowe 266, 270 i 274 do obszaru poniżej płytki zabezpieczającej 272 i gromadzone w obszarze wewnętrznym 268. W pewnych odstępach czasu, w wyniku działania sterownika 64, element uruchamiający 290 zaczyna nadawać ruch drgający deponowanym przedmiotom 278

PL 215 224 B1 w obszarze wewnętrznym. Ułatwia to porządkowanie przedmiotów celem efektywnego spakowania ich we wnętrzu. Czujniki 294 są zastosowane w obszarze wewnętrznym celem wykrywania deponowanych przedmiotów. Sterownik 64 powoduje potrząsanie deponowanymi przedmiotami przez element uruchamiający w odpowiedzi na wykrycie przez czujniki poziomu takich przedmiotów. Alternatywnie sterownik 64 powoduje potrząsanie deponowanymi przedmiotami po upływie określonego czasu, po zdeponowaniu określonej liczby przedmiotów lub w oparciu o inne dane programowania. Czujniki 294 są w połączeniu operacyjnym ze sterownikiem za pośrednictwem łącznika 292 zdolnego do rozłączenia.

Pojemnik 260 jest zamontowany z możliwością wyjmowania wewnątrz komory pancernej i jest wsparty na wspornikach obrotowych 296, które są na przykład kółkami samonastawnymi, kołami, łożyskami lub innego rodzaju elementami umożliwiającymi łatwe poruszanie pojemnika w stanie załadowania. Po otwarciu komory pancernej pojemnik 260 może być wyjęty z tej komory. Ułatwia to pracownikowi obsługi złapanie uchwytu 298 zamocowanego do pojemnika 260. Łącznik 292 może być odłączony, dzięki czemu pojemnik 260 można wyciągnąć na zewnątrz z komory pancernej.

Figura. 21 przedstawia uchwyt 298, który jest uchwytem teleskopowym, który można przesuwać do góry, gdy uchwyt wyjdzie z komory pancernej. Ułatwia to przemieszczanie pojemnika na zewnątrz urządzenia bankomatowego. Następnie pojemnik można przenieść, trzymając za ten uchwyt, w miejsce oddalone od urządzenia bankomatowego, celem wyjęcia jego zawartości, na przykład wewnątrz skarbca lub w innym bezpiecznym pomieszczeniu, w którym są obsługiwane przedmioty znajdujące się we wnętrzu pojemnika.

Na fig. 21 pojemnik 260 ma drzwiczki 300, a dostęp do drzwiczek 300 jest kontrolowany przez jedną lub więcej blokad 302. Drzwiczki 300 są przedstawione jako osadzone na zawiasie z boku w kierunku drzwiczek komory celem zmniejszenia ryzyka uzyskania przez nieupoważnione osoby dostępu do wnętrza pojemnika, gdy ten pojemnik znajduje się wewnątrz urządzenia. Wówczas, gdy pojemnik zostanie przesunięty do właściwego położenia, blokada 203 może zostać zwolniona, a drzwiczki otwarte, dzięki czemu można wyjąć zdeponowane przedmioty. Po wyjęciu zdeponowanych przedmiotów drzwiczki 300 można przesunąć z powrotem do położenia zamknięcia. Następnie pojemnik można ponownie zainstalować w urządzeniu z uchwytem 298 schowanym celem umożliwienia ponownego wyrównania tego pojemnika z otworem 102. Co więcej, łącznik 292 zdolny do rozłączenia można ponownie połączyć celem przywrócenia działania pojemnika wewnątrz urządzenia.

Pojemnik 260 może przechowywać dużą liczbę zdeponowanych przedmiotów. Co więcej, jego konstrukcja zawierająca wsporniki obrotowe i uchwyt teleskopowy ułatwia przemieszczanie załadowanego pojemnika z urządzenia bankomatowego i do urządzenia bankomatowego. Inne pojemniki zawierają wiele obszarów wewnętrznych, w których zdeponowane przedmioty są wsparte na elementach wstrząsarek. Możliwe jest uzyskiwanie na przykład oddzielania deponowanych banknotów, czeków i/lub kopert zgodnie z nominałem lub rodzajem deponowanego przedmiotu, a także uzyskiwanie bardziej gęstego upakowania we wnętrzu określonego przedziału pojemnika. Wstrząsarki są umieszczone na przykład na ściankach bocznych lub na ściankach górnych ograniczających pojemnik celem ułatwienia potrząsania zdeponowanymi przedmiotami oraz ich upakowania i przechowywania. Pojemniki są stosowane na przykład w połączeniu z mechanizmami obsługującymi arkusze tak, że pewne arkusze są przechowywane dokładnie usytuowane w pojemnikach celem składania ich w pliki i/lub ponownego stosowania, a inne arkusze są przechowywane zbiorczo luzem wewnątrz pojemnika lub przedziału pojemnika.

Figury 7 do 10 przedstawiają schematycznie mechanizm chwytający 86, stosowany w mechanizmie przyjmującym 80 gotówkę. Plik 84 arkuszy jest usytuowany w rynnie 82 w połączeniu wsporczym z ustawioną pod kątem powierzchnią dolną 148. Człony poruszające 150 i 152 sprzęgają ten plik i obracają się selektywnie w wyniku działania silnika lub innego mechanizmu w kierunku wskazanym przez strzałkę P celem przesuwania pliku dla zetknięcia z powierzchnią sprzęgającą 154. W pobliżu powierzchni sprzęgającej 154 i w sąsiedztwie powierzchni dolnej 148 jest usytuowana rolka pośrednicząca 156, która obraca się zasadniczo swobodnie. Sprzęgnięcie pliku 84 z powierzchnią sprzęgającą 154 i powierzchnią rolki 156 rozdziela arkusze.

Mechanizm chwytający 86 ma ponadto zasadniczo cylindryczny człon chwytający 158, który jest obracany selektywnie przez silnik lub inny człon napędzający, w wyniku działania sterownika 64. Człon chwytający 158 podczas operacji chwytania obraca się w kierunku wskazanym za pomocą strzałki P. Człon chwytający 158 ma ponadto łukowate fragmenty 160 o własnościach ciernych, które służą jako części sprzęgające arkusze i przebiegają wokół części obwodu członu chwytającego.

PL 215 224 B1

Mechanizm chwytający 86 ma ponadto wiele rolek 162 służących jako bezkontaktowe rolki zbierające w sposób, który zostanie omówiony dalej. Mechanizm chwytający 86 ma ponadto kontaktową rolkę zbierającą 164, która sprzęga odchylająco fragmenty 160 o własnościach ciernych, stanowiące część członu chwytającego 86.

Figura 8 przedstawia człon chwytający, który jest członem zasadniczo cylindrycznym i ma wiele pierścieniowych zagłębień 166. Zewnętrzna powierzchnia bezkontaktowych rolek zbierających 162 przebiega w przyporządkowanym im zagłębieniu pierścieniowym 166 i jest nieco odsunięta od podstawy tego zagłębienia pierścieniowego 166. W wyniku tego zewnętrzna powierzchnia bezkontaktowych rolek zbierających 162, służąca jako pierwsza część zbierająca, nie jest w bezpośrednim sprzęgnięciu zbierającym z członem chwytającym. Niemniej jednak, ponieważ powierzchnia takich rolek jest usytuowana w bliskim jego sąsiedztwie i zasadniczo umożliwia przechodzenie tylko jednego arkusza pomiędzy członem chwytającym a bezkontaktowymi rolkami zbierającymi, uzyskuje się oddzielenie pojedynczego arkusza od innych arkuszy. Chociaż w tym przykładzie wykonania bezkontaktowe rolki zbierające są usytuowane w pewnej odległości od członu chwytającego, to w innych przykładach wykonania takie rolki lub inne człony zbierające kontaktują się w rzeczywistości z członem chwytającym, przy czym mogą mieć taką sprężystość lub inne właściwości, że rolki nie będą znajdowały się w kontakcie odchylającym i sprzęgnięciu zbierającym, jak w przypadku kontaktowej rolki zbierającej 164.

Na fig. 8 kontaktowa rolka zbierająca jest odchylona celem sprzęgania środkowej części sprzęgającej 168 arkusze w członie chwytającym. Ta środkowa część sprzęgająca arkusze jest zasadniczo wyśrodkowana względem arkuszy, które są przesuwane przez mechanizm chwytający 86. Zmniejsza to tendencję arkuszy do skręcania się lub wykrzywiania, gdy są one przesuwane w mechanizmie chwytającym.

Figury 9 i 10 wyjaśniają działanie przykładowego mechanizmu chwytającego 86, który oddziela arkusze pojedynczo od pliku 84 poprzez kolejne chwytanie pierwszego arkusza 170, który ogranicza dolny koniec pliku, podczas przesuwania pierwszego arkusza w pierwszym kierunku wskazanym za pomocą strzałki F, dzięki czemu odsuwa się ten arkusz od pliku. Celem dokonania tej czynności, sterownik 64 wywołuje działanie silników lub innych mechanizmów poruszających, które powodują obracanie się członów poruszających 150 i 152, gdy mechanizm chwytający 168 podobnie obraca się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, tak jak to pokazano. Obracanie się członu chw ytającego powoduje, że łukowate fragmenty 160 o własnościach ciernych, służące jako części sprzęgające arkusze, sprzęgają dolną powierzchnię pierwszego arkusza i pociągają ten arkusz pomiędzy członem chwytającym a bezkontaktowymi rolkami zbierającymi 162. Gdy pierwszy arkusz jest przesuwany, rolka pośrednicząca 165 obraca się celem ułatwienia przemieszczania pierwszego arkusza pomiędzy członem chwytającym a bezkontaktowymi rolkami zbierającymi.

Te bezkontaktowe rolki zbierające 162 są w połączeniu operacyjnym ze sprzęgłem jednokierunkowym 172 tak, że pierwsza rolka zbierająca pozostaje nieruchoma, gdy pierwszy arkusz jest z nią sprzęgany i porusza się w kierunku wskazanym za pomocą strzałki F. Ponieważ siła oporu, którą działają bezkontaktowe rolki zbierające 162 na powierzchnię arkusza z nimi sprzęgniętego, jest mniejsza niż siła poruszająca, działająca na przeciwną stronę arkusza, pierwszy arkusz 170 jest przesuwany w położenie pośrednie pomiędzy członem chwytającym a bezkontaktowymi rolkami zbierającymi. Powoduje to, że arkusz przyjmuje konfigurację falistą w przekroju poprzecznym, jak to pokazano na fig. 10. Powodowane jest to przez odkształcanie arkusza przez bezkontaktowe rolki zbierające w pierścieniowych zagłębieniach 166 członu chwytającego. Taka konfiguracja falista przekroju poprzecznego działa w połączeniu z przeciwną siła, z którą działają bezkontaktowe rolki zbierające, tak że oddziela pierwszy arkusz od pozostałych arkuszy, które mogą razem z nim odsuwać się od pliku.

Gdy pierwszy arkusz 170 porusza się dalej w kierunku wskazanym za pomocą strzałki F, jak pokazano na fig. 9, krawędź wiodąca arkusza zostaje następnie sprzęgnięta z kontaktową rolką zbierającą 164, która jest odchylana dla sprzęgania części sprzęgających arkusz w członie chwytającym. Ta kontaktowa rolka zbierająca działa również w połączeniu ze sprzęgłem jednokierunkowym 174 tak, że kontaktowa rolka zbierająca pozostaje nieruchoma, gdy pierwszy arkusz porusza się w kierunku wskazanym za pomocą strzałki F. Sprzęgniecie kontaktowej rolki zbierającej i pierwszego arkusza powoduje przemieszczenie kontaktowej rolki zbierającej tak, że umożliwia się przemieszczanie ark usza 170 pomiędzy kontaktową rolką zbierającą a środkową częścią sprzęgającą 168 arkusze. Siła oporu bezkontaktowej rolki zbierającej działa zasadniczo tak, że oddziela wszystkie arkusze inne niż pierwszy arkusz 170 od ruchu w kierunku wskazanym za pomocą strzałki F.

PL 215 224 B1

Na fig. 9 czujnik 176 jest usytuowany w pobliżu kontaktowej rolki zbierającej i wykrywa obecność podwójnych arkuszy, które mogły minąć rolki zbierające bezkontaktową i kontaktową. Po wykryciu podwójnego arkusza, sterownik urządzenia może wykonać dodatkowe próby zebrania arkusza, co omówiono dalej. Niemniej jednaj, w przypadku wykrycia tylko pojedynczego arkusza, człon chwytający 158 nadal porusza się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara aż do chwili, gdy krawędź wiodąca tego arkusza dotrze do rolek przyjmujących 178, które sprzęgają arkusz i poruszają ten arkusz w mechanizmie przyjmującym gotówkę w kierunku zespołu potwierdzającego 88 ważność. Jeden obrót członu chwytającego oddziela jeden arkusz od pliku.

W przypadku wykrycia przez czujnik 176, że podwójnemu arkuszowi lub wielu arkuszom udało się minąć rolki zbierające kontaktową i bezkontaktową, sterownik wstrzymuje ruch członu chwytającego 158 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, jak wskazano, przed spowodowaniem odprzęgnięcia od niego pierwszego arkusza 170. Następnie sterownik odwraca kierunek członu chwytającego 158 i członów poruszających 150 i 152 tak, że pierwszy arkusz przesuwa się z powrotem do pliku. Poprzez działanie jednokierunkowych sprzęgieł 172 i 174, kontaktowa rolka zbierająca 164 i bezkontaktowe rolki zbierające 162 mogą obracać się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, jak pokazano, celem ułatwienia zawrócenia arkuszy do pliku. Następnie sterownik może w ywoływać takie działanie mechanizmu chwytającego 86, że ponownie chwyta on pojedynczy banknot. Próby takie są powtarzane do chwili, gdy pojedynczy arkusz zostanie oddzielony od pliku i będzie mógł być poddany obsłudze przez mechanizm przyjmujący gotówkę.

Mechanizm chwytający 86 jest dobrze dostosowany do oddzielania różnego rodzaju arkuszy finansowych, mających różne właściwości. Zasadniczo arkusze, takie jak nowe banknoty lub innego rodzaju arkusze mające zasadniczo stałe właściwości pod względem sztywności i własności ciernych różnych arkuszy, są oddzielane poprzez działanie mechanizmu chwytającego i bezkontaktowych rolek zbierających. Niemniej jednak w sytuacjach, gdy sztywność i własności cierne mogą znacząco zmieniać się dla różnych arkuszy, kontaktowa rolka zbierająca, która następnie sprzęga arkusze po sprzęgnięciu ich przez bezkontaktowe rolki zbierające, skutecznie oddziela arkusze, które w przeciwnym przypadku nie zostałyby rozdzielone. Może to być szczególnie pomocne na przykład podczas poddawania obsłudze arkuszy banknotów, które mogą zawierać elementy z papieru lub tworzyw sztucznych, czeków lub też innych dokumentów, które mają różne właściwości, a które zostają zmieszane ze sobą w plik, z którego trzeba będzie oddzielać pojedynczo arkusze.

Chociaż w tym przykładzie wykonania wynalazku zastosowano rolki chwytające i człony cylindryczne, w innych przykładach wykonania są stosowane inne struktury chwytające i zbierające, takie jak pasy, płytki, palce itp.

Urządzenie bankomatowe 10 jest na przykład urządzeniem zamontowanym w ścianie, w którym konsola jest wystawiona na działanie czynników atmosferycznych. Skutkiem tego deszcz i śnieg oddziałują na tę konsolę, a w przypadku braku środków zapobiegawczych mogą też dostawać się do wnętrza urządzenia. Otwór przyjmujący 40 gotówkę w konsoli musi być dostatecznie duży, aby mieściła się w nim rynna 82, która przyjmuje plik dokumentów 84. Podczas przeprowadzania transakcji, gdy upoważniony użytkownik wskazuje, że życzy sobie włożyć plik arkuszy do rynny, bramka 44 musi być otwarta, co powoduje wystawienie rynny na działanie czynników atmosferycznych.

Figury 17 do 19 pokazują, że celem zminimalizowania ryzyka dostania się deszczu i śniegu do mechanizmu przyjmującego 80 gotówkę, należy przechwytywać i odprowadzać z urządzenia wilgoć, która może dostać się do rynny. Na fig. 17 dolna powierzchnia rynny 148 ma co najmniej jeden otwór 180 przyjmujący wodę, który zawiera jedno lub więcej korytek przebiegających poprzecznie przez dolną powierzchnię arkusza. Otwory przyjmujące płyny są połączone z przewodem 182 płynu, który łączy się z rurką drenażową 184, wyprowadzającą wodę na zewnątrz urządzenia bankomatowego. Na fig. 18 i 19 korytko 180 łączy się operacyjnie z łącznikiem 184 płynu, który łączy się z elastycznym przewodem 182, takim jak rurka. Rurka drenażowa 184 ma zagłębienie w dolnej części konsoli i otwory, przez które woda jest odprowadzana na zewnątrz obudowy urządzenia.

Wspornik 186 rurki służy do sterowania kierunkiem płynu i zapewniania odprowadzania płynu, gdy mechanizm przyjmujący gotówkę jest w połączeniu operacyjnym, jak również gdy ten mechanizm przyjmujący gotówkę jest w połączeniu konserwacyjnym, jak pokazano na fig. 12. Wspornik rurki minimalizuje ryzyko, że przewód płynu zostanie zniekształcony lub przyjmie położenie uniemożliwiające odprowadzanie wody z wnętrza rynny na zewnątrz urządzenia.

W tym przykładzie wykonania wynalazku minimalizuje się ryzyko przeniknięcia wilgoci do wnętrza urządzenia bankomatowego w obszarze otworu przyjmującego gotówkę, poprzez który rynna 82

PL 215 224 B1 przebiega w położeniu roboczym mechanizmu przyjmującego 80 gotówkę. Na fig. 18 i 19 sprężysta uszczelka 188 przebiega, otaczając rynnę 82 w obszarze w pobliżu konsoli i jest wsparta na przedniej części mechanizmu przyjmującego gotówkę. Na fig. 19, gdy mechanizm przyjmujący 80 gotówkę jest usytuowany tak, że rynna przechodzi przez otwór przyjmujący 40 gotówkę w konsoli, sprężysta uszczelka 188 jest usytuowana w układzie warstwowym szczelnie względem płynu, pomiędzy przednią płaszczyzną mechanizmu przyjmującego gotówkę a wewnętrzną płaszczyzną konsoli. Uszczelnienie zapewniane przez tę uszczelkę przebiega, otaczając rynnę, więc ryzyko dostania się wilgoci lub innych zanieczyszczeń do urządzenia bankomatowego poprzez otwór przyjmujący gotówkę zostaje zminimalizowane.

Jak to omówiono w związku z fig. 2, mechanizm przyjmujący 80 gotówkę, w wyniku działania zespołu potwierdzającego 88 ważność i sterownika 64, określa przynajmniej jedną cechę charakterystyczną, wskazującą, czy arkusze finansowe są dopuszczalne dla urządzenia. Niedopuszczalne ark usze są na przykład arkuszami podejrzanymi, takimi jak potencjalnie sfałszowane banknoty, nieważne czeki lub inne niedopuszczalne dokumenty. Gdy takie dokumenty zostają wykryte, są kierowane do obszaru 100 przechowywania, który jest usytuowany wewnątrz mechanizmu przyjmującego gotówkę i na zewnątrz komory. W pewnych odstępach czasu te niedopuszczalne arkusze muszą być odbier ane przez personel obsługi celem zweryfikowania nieważności arkuszy lub celem prześledzenia arkuszy użytkownika, który umieścił je w urządzeniu. Arkusze takie są wyjmowane przez osoby upoważnione, które uzyskują dostęp do górnej części obudowy 54, ale które mogą nie uzyskiwać dostępu do komory 48, gdzie są przechowywane arkusze określone jako ważne.

Dostęp do obszaru 100 przechowywania jest ograniczony przez zespół dostępu, na przykład pokazany na fig. 12, w którym jest wykonany otwór 190 do obszaru 100 przechowywania. Dostęp do otworu 190 jest ograniczony przez drzwiczki 192 dostępu, mające postać opadającej klapki. Drzwiczki 192 są otwierane na przykład tylko wtedy, gdy mechanizm przyjmujący 80 gotówkę zostanie przesunięty do tyłu, celem wysunięcia na zewnątrz z obudowy, po otwarciu drzwiczek 58. Drzwiczki 192 są wyposażone na przykład w blokadę 194, taką jak zamek blokujący lub inny mechanizm blokujący. W celu uzyskania dostępu do arkuszy znajdujących się w obszarze 100 przechowywania, użytkownik musiałby mieć narzędzia, takie jak klucze lub inne, celem zwolnienia zarówno blokady 62 drzwiczek 58, jak i blokady 194 drzwiczek 192 dla uzyskiwania dostępu do arkuszy. W przedstawionym przykładzie wykonania mechanizm przyjmujący 180 gotówkę przedstawiono jako wycofany z urządzenia celem ułatwienia otwarcia drzwiczek 192 i wyjęcia arkuszy, jednak w innych przykładach wykonania drzwiczki są na przykład tak zwymiarowane, podzielone lub dostosowane, że mechanizm przyjmujący gotówkę nie musi zostać wycofany z położenia roboczego dla uzyskiwania dostępu do arkuszy w obszarze 100 przechowywania.

Figura 13 przedstawia jeszcze jedno rozwiązanie do uzyskiwania dostępu do arkuszy znajdujących się w obszarze 100 przechowywania. Otwór 196 jest usytuowany w obszarze 100 przechowywania celem umożliwienia uzyskiwania dostępu do arkuszy znajdujących się we wnętrzu. Dostęp poprzez otwór 196 prowadzi do drzwiczek przesuwnych 198, które przesuwają się wzdłuż kierunku wskazanego za pomocą strzałki S w przeciwległych prowadnicach, szczelinach lub innych konstrukcjach do przytrzymywania i prowadzenia drzwiczek w połączeniu wsporczym z mechanizmem przyjmującym gotówkę. Drzwiczki 198 mogą zawierać mechanizm blokujący 200, który może być mechanizmem na klucz, na szyfr lub innym mechanizmem blokującym, zapewniającym, że tylko upoważnione osoby z obsługi będą mogły uzyskiwać dostęp do dokumentów wewnątrz obszaru przechowywania. Jak widać na fig. 13, drzwiczki 198 są odblokowywane i otwierane bez potrzeby wycofywania mechanizmu przyjmującego gotówkę do tyłu. W pewnych przykładach wykonania wynalazku, może to prz yczynić się do przyspieszenia prac konserwacyjnych i wyjmowania nieważnych arkuszy z urządzenia.

Figura 14 przedstawia jeszcze jeden przykład wykonania wynalazku do uzyskiwania dostępu do arkuszy znajdujących się w obszarze 100 przechowywania. Otwór 202 jest wykonany w tylnej płaszczyźnie mechanizmu przyjmującego 80 gotówkę. Dostęp do otworu 202 jest ograniczony przez drzwiczki 204, które są drzwiczkami przesuwnymi, dostosowanymi do selektywnego przemieszczania w prowadnicach, szczelinach lub podobnych konstrukcjach. Stosuje się mechanizm blokujący 206 celem upewnienia się, że tylko upoważnieni pracownicy obsługi będą mieć dostęp do tych drzwiczek. W przykładzie wykonania wynalazku, pokazanym na fig. 14, zastosowano zespół transportowy 208 do przesuwania arkuszy znajdujących się w obszarze 100 przechowywania w kierunku do pracowników obsługi poprzez otwór 202. Zespół transportowy 208 działa w odpowiedzi na impulsy dostarczane do

PL 215 224 B1 zespołów wejściowych przez pracowników obsługi lub też działa automatycznie w odpowiedzi na otwarcie drzwiczek 204.

W pewnych przykładach wykonania banknoty podejrzane lub inne dokumenty są korelowane z określonymi transakcjami przeprowadzanymi w urządzeniu i/lub z określonymi użytkownikami tego urządzenia, co jest dokonywane poprzez działanie zespołu potwierdzającego ważność i sterownika. Podejrzane dokumenty, znajdujące się w obszarze przechowywania, są na przykład porządkowane w określony sposób, a sterownik dostarcza jeden lub więcej sygnałów wyjściowych, na przykład za pośrednictwem ekranu lub drukarki, wskazujących transakcje i/lub użytkowników, odpowiadających podejrzanym arkuszom. Może być stosowany wymóg, aby mechanizm przyjmujący gotówkę był w połączeniu operacyjnym z drukarką, która drukuje informacje identyfikacyjne dla transakcji i/lub użytkownika na każdym z podejrzanych arkuszy, co obejmuje wskaźniki widoczne i niewidoczne. Wskaźniki są na przykład usuwalne, a usuwalne etykiety lub wskaźniki mogą zostać zmyte lub w inny sposób usunięte lub zneutralizowane. W innym przykładzie wykonania charakterystyka określona przez zespół potwierdzający ważność jest taka, że dane są dostatecznie szczegółowe i tworzą unikalny profil elektroniczny dla każdego podejrzanego arkusza. Dane te są na przykład przechowywane w urządzeniu na nośniku danych wskutek działania sterownika lub przechowywane gdzie indziej. Takie dane identyfikujące arkusze są na przykład stosowane później przez pracownika obsługi lub inne osoby wyjmujące lub analizujące podejrzane arkusze dla korelowania każdego arkusza z transakcją i/lub użytkownikiem, który dostarczył arkusz do urządzenia. Może to być realizowane poprzez ustawianie sterownika urządzenia w trybie pracy na dokonywanie takiej analizy i podawanie każdego podejrzanego arkusza za pośrednictwem mechanizmu przyjmującego gotówkę. Sterownik następnie koreluje zgromadzone dane dotyczące transakcji i/lub użytkownika z przechowywanymi danymi, które identyfikują jednostkowo arkusz. Informacje takie są następnie dostarczane do użytkownika urządzenia przyjmującego arkusze. Alternatywnie analiza taka jest przeprowadzana poprzez wysyłanie danych z urządzenia wraz z podejrzanymi arkuszami i prowadzenie analizy za pomocą innego zespołu potwierdzającego ważność.

W tym przykładzie wykonania mechanizmu przyjmującego 80 gotówkę pożądane jest utrzymywanie wewnętrznych elementów tego mechanizmu w izolacji i z uszczelnieniem, za wyjątkiem sytuacji, w których niezbędne jest uzyskiwanie dostępu celem dokonania konserwacji lub obsługi. Chociaż położenie mechanizmu przyjmującego gotówkę według tego przykładu wykonania, pośrednio pomiędzy przebiegającą pionowo ścianą komory mającej zasadniczo kształt litery L a ścianą obudowy, poprawia bezpieczeństwo, stanowi to również problem w związku z konserwacją urządzenia. Chociaż możliwość przesuwania mechanizmu przyjmującego gotówkę do tyłu poprzez otwór konserwacyjny w urządzeniu bankomatowym ułatwia obsługę, nadal pozostają problemy związane z potrzebą zdejmowania płyt okrywających i temu podobnych. Co więcej, istnieje zawsze ryzyko, że płyty okrywające, gdy zostaną już usunięte, nie zostaną założone na miejsce, skutkiem czego zanieczyszczenia dostaną się do mechanizmu przyjmującego gotówkę i spowodują nieprawidłowe działanie lub awarię.

W celu zmniejszenia ryzyka, że pracownicy obsługi nie założą płyt konserwacyjnych, według wynalazku minimalizuje się ryzyko, że płyty konserwacyjne zostaną zdjęte, a następnie nie zostaną założone z powrotem.

Figura 15 przedstawia, że boczna płyta konserwacyjna 210 jest zamontowana zawiasowo w połączeniu wsporczym z mechanizmem przyjmującym gotówkę. Umożliwia to otwieranie płyty konserwacyjnej 210, gdy mechanizm przyjmujący gotówkę zostanie przesunięty do tyłu od urządzenia i łatwe uzyskiwanie dostępu do elementów znajdujących się wewnątrz urządzenia. Oprócz tego przednia płyta konserwacyjna 212 jest zamontowana zawiasowo w pobliżu przedniej części mechanizmu przyjmującego gotówkę i umożliwia uzyskiwanie dostępu do elementów dostępnych poprzez przedni otwór mechanizmu przyjmującego gotówkę.

Ze względu na zawiasowy charakter płyt konserwacyjnych 210 i 212, te płyty można łatwo otwierać. Niemniej jednak, zamontowanie na zawiasach utrudnia pracownikom obsługi technicznej całkowite wyjęcie płyt z urządzenia. Co więcej, mechanizm przyjmujący gotówkę nie może być przywrócony do pracy bez zamknięcia płyt konserwacyjnych 210 i 212. Stosowane są mechanizmy zatrzaskowe lub inne zespoły przytrzymujące do zabezpieczenia, gdy płyty konserwacyjne zostaną przywrócone do ich położenia zamkniętego, a także pozostaną w nim aż do chwili, gdy trzeba będzie je otworzyć celem dokonania kolejnej obsługi.

Figura 16 przedstawia zastosowanie płyt konserwacyjnych na mechanizmie przyjmującym 80 gotówkę, zapewniając zabezpieczenie elementów wewnętrznych, a jednocześnie zapewniając, że są

PL 215 224 B1 one łatwo zdejmowane dla dokonania obsługi technicznej lub konserwacji. Na fig. 16 płyty konserwacyjne 214 i 216 są zainstalowane tak, że poruszają w kierunku wskazanym za pomocą strzałek. Płyty konserwacyjne 214 i 216 są zamontowane w kanałach, szczelinach lub innych konstrukcjach na mechanizmie przyjmującym gotówkę, celem prowadzenia i przytrzymywania tych płyt na ich miejscu. Korzystna cecha płyt konserwacyjnych, pokazanych na fig. 16, polega na tym, że mechanizm przyjmujący 80 gotówkę nie musi być wyjmowany z położenia roboczego w celu otwarcia wnętrza tego mechanizmu poprzez przesunięcie płyty konserwacyjnej. W rzeczywistości płyta konserwacyjna 214 może być całkowicie wyjmowana i odsłaniać elementy mechanizmu przyjmującego gotówkę, bez potrzeby przesuwania tego mechanizmu z położenia roboczego. Płyta konserwacyjna 216, która ma przednią powierzchnię wspierającą sprężystą uszczelkę, jest znacznie łatwiej usuwana poprzez przemieszczenie tej uszczelki względem rynny. Możliwość zdejmowania płyt konserwacyjnych może być szczególnie użyteczna w sytuacjach, kiery pracownik obsługi musi dokonać obserwacji mechanizmu przyjmującego gotówkę w czasie jego działania, celem zdiagnozowania jego stanu i zaradzenia występowaniu problemów.

W przykładach wykonania wynalazku pożądane jest zastosowanie zespołów mających na celu zapewnienie, że płyty konserwacyjne 214 i 216 zostaną ponownie zainstalowane na mechanizmie przyjmującym gotówkę po zakończeniu procedur konserwacyjnych. Jest to dokonywane poprzez zastosowanie przełączników kontaktowych, takich jak przełącznik kontaktowy 218, który wykrywa stany, gdy płyty konserwacyjne zostają z powrotem umieszczone na swoich miejscach. Takie przełączniki kontaktowe mogą ograniczać działanie mechanizmu przyjmującego gotówkę aż do chwili, gdy płyty te zostaną założone na swoje miejsce. Na przykład układ elektroniczny umieszczony we wnętrzu urządzenia bankomatowego może zapewniać alarm lub inne wskazanie, które uniemożliwi działanie mechanizmu przyjmującego gotówkę, jeżeli drzwiczki górnej obudowy zostały zamknięte, a płyty konserwacyjne nie zostały umieszczone w położeniu roboczym.

W przykładowym urządzeniu bankomatowym 10 jest umieszczony również zespół wydający 220 gotówkę za pośrednictwem otworu wydającego 38 gotówkę, usytuowanego w konsoli. Zespół wydający 220 gotówkę jest pokazany schematycznie na fig. 3 po wyższej stronie komory mającej zasadniczo kształt litery L i zawiera wiele obszarów 222, 224, 226, 228, 230 i 232 przechowywania banknotów. W przykładach wykonania wynalazku te obszary przechowywania banknotów są umieszczone we wnętrzu wyjmowanych kaset na gotówkę, które nadają się do przechowywania banknotów i są łatwo wyjmowane z urządzenia.

Każdy z obszarów przechowywania banknotów jest w połączeniu operacyjnym z mechanizmem chwytającym 234, 236, 238, 240, 242 i 244, działającym selektywnie w wyniku działania sterownika 64 i wydającym selektywnie banknoty lub inne arkusze z obszaru przechowywania, w odpowiedzi na wprowadzenie sygnałów wejściowych do zespołów wejściowych w interfejsie użytkownika. Mechanizmy chwytające są na przykład podobne do mechanizmu chwytającego 86, stosowanego do oddzielania arkuszy od pliku w mechanizmie przyjmującym 80 gotówkę.

Pionowo przebiegający zespół transportowy 246 jest w połączeniu operacyjnym z mechanizmami chwytającymi i mechanizmem podającym 248. Podczas działania urządzenia mechanizm podający przyjmuje arkusze wydawane przez mechanizmy chwytające i przesuwa te arkusze do góry poprzez zespół transportowy 246 celem zgromadzenia tych arkuszy w plik 250. Po zgromadzeniu pożądanych arkuszy, mechanizm podający przesuwa plik 250 w kierunku otworu wydającego 38 gotówkę, natomiast sterownik otwiera bramkę 42 wydającą gotówkę. Umożliwia to wydanie pliku arkuszy użytkownikowi urządzenia.

Zespół wydający 220 gotówkę został opisany jako wydający banknoty o różnych nominałach, chociaż w innych przykładach wykonania mechanizm ten może wydawać innego rodzaju arkusze, na przykład czeki podróżne, znaczki, dokumenty kasowe, pokwitowania, świadectwa podarunkowe lub inne. Co więcej, w pewnych przykładach wykonania urządzenie bankomatowe wydaje kombinację zarówno banknotów, jak i innych dokumentów, jakich może zażądać użytkownik.

Podczas działania urządzenia bankomatowego 10 użytkownik obsługujący urządzenie dostarcza poprzez zespoły wejściowe sygnały wejściowe do zidentyfikowania rachunku użytkownika. Może to obejmować na przykład dostarczanie karty i/lub danych alfanumerycznych za pośrednictwem zespołów wejściowych, które są na przykład skorelowane poprzez działanie sterownika w urządzeniu i/lub interakcję z oddalonym komputerem, celem określenia rachunku finansowego danego użytkownika. Sterownik wywołuje działanie zespołów wyjściowych urządzenia tak, że poleca użytkownikowi wprowadzenie sygnałów wejściowych i wybranie określonego rodzaju transakcji lub wprowadzenie

PL 215 224 B1 innych sygnałów wejściowych. W sytuacjach, gdy użytkownik życzy sobie przeprowadzić transakcję podejmowania gotówki, urządzenie bankomatowe działa w wyniku działania sterownika 64, który otwiera bramkę 44 do rynny 82, co umożliwia użytkownikowi dostarczenie pliku banknotów lub innych dokumentów do wnętrza urządzenia.

W odpowiedzi na wprowadzenie przez użytkownika pliku dokumentów 84 i/lub w odpowiedzi na sygnały wejściowe wprowadzone przez tego użytkownika, mechanizm przyjmujący 80 gotówkę wyjmuje dokumenty z pliku poprzez działanie mechanizmu chwytającego 86 i określa co najmniej jedną cechę charakterystyczną każdego dokumentu poprzez działanie zespołu potwierdzającego 88 ważność. Stwierdzona charakterystyka dokumentów może spowodować kierowanie ważnych lub dopus zczalnych dokumentów, poprzez działanie zespołu kierującego 92, do zespołu skarbcowego 94, gdzie mogą one być przechowywane okresowo. Również sterownik może powodować działanie zespołu kierującego 92 tak, aby kierował dokumenty podejrzane, takie jak dokumenty nieważne lub banknoty prawdopodobnie sfałszowane, do zespołu transportowego 86 i obszaru 100 przechowywania.

Gdy dokumenty zostaną przesunięte za zespół potwierdzający ważność, sterownik komunikuje użytkownikowi potwierdzenia dotyczące dokumentów, poprzez sygnały wyjściowe, wysyłane za pośrednictwem jednego lub więcej zespołów wyjściowych. Użytkownikowi może być proponowana opcja odebrania ważnych lub nieważnych dokumentów albo ich obu, co jest dokonywane poprzez dostarczanie przez zespół skarbcowy dokumentów do tych samych lub innych zespołów transportowych, w wyniku czego dokumenty te są na przykład zawracane do rynny lub do innego obszaru w urządzeniu, który jest dostępny dla użytkownika. Podobnie, jeżeli proponowane są rozwiązania do wyboru, nieważne dokumenty są na przykład ponownie kierowane do użytkownika.

Podczas przykładowej transakcji, jeżeli dokumenty określone jako ważne są na przykład przechowywane we wnętrzu urządzenia, sterownik działa w odpowiedzi na sygnały wejściowe odebrane od użytkownika i/lub zgodnie z programem tak, że powoduje wydanie dokumentów przez zespół skarbcowy 94. Dokumenty te są kierowane przez zespół kierujący 92 poprzez otwór przyjmujący 102 gotówkę w komorze, gdzie zostają przetransportowane i są przechowywane w mechanizmach obsługujących arkusze lub w pojemniku do przechowywania zbiorczego luzem. Rachunek użytkownika zostaje skredytowany za zdeponowane ważne dokumenty i zostają zgromadzone informacje dotyczące wszelkich nieważnych arkuszy dostarczonych przez użytkownika, dzięki czemu jeżeli później zostanie stwierdzone, że te arkusze są ważne, użytkownik może zostać skredytowany lub można skontaktować się z nim celem określenia źródła nieważnych arkuszy.

Użytkownik korzystający z urządzenia bankomatowego 10 może również przeprowadzać transakcje wypłacenia gotówki albo podczas tej samej sesji, co obejmująca transakcję przyjmowania gotówki, albo jako część oddzielnej sesji. Podczas takiej transakcji użytkownik wprowadza do zespołów wejściowych sygnały wejściowe, które są zdolne do zidentyfikowania jednego lub więcej rachunków tego użytkownika i/lub inne wejściowe sygnały identyfikacyjne. W odpowiedzi na polecenia, wysyłane za pośrednictwem zespołów wyjściowych, użytkownik wprowadza sygnały wejściowe, wskazujące, że życzy sobie przeprowadzić transakcję obejmującą wydawanie banknotów lub innego rodzaju arkuszy, dla danej kwoty/ilości, rodzaju lub charakteru arkuszy, których użytkownik zażądał.

W odpowiedzi na wprowadzenie przez użytkownika sygnałów wejściowych, sterownik 64 powoduje, że zespół wydający 220 gotówkę i usytuowane w nim mechanizmy chwytające dostarczają żądane arkusze do mechanizmu podającego 248, który gromadzi żądane arkusze w plik 250. Gdy arkusze zostaną zgromadzone, zostają przesunięte na zewnątrz do użytkownika po otwarciu mechanizmu bramki. Następnie sterownik powoduje obciążenie rachunku użytkownika wartością wydanej gotówki lub innych arkuszy.

W pewnych przykładach wykonania urządzenia według wynalazku obrazuje się i potwierdza się ważność czeków. Za pomocą właściwych mechanizmów urządzenie ma zdolność anulowania czeku lub zniszczenia czeku, eliminując ryzyko, że ten czek może zostać później ukradziony i nieuczciwie użyty. Ponadto za pomocą właściwych mechanizmów urządzenie generuje czeki bankowe, czeki podróżne, bilety lub inne dokumenty. W innych przykładach wykonania wynalazku urządzenie realizuje funkcje stosowane przez handlowców, takie jak przyjmowanie worków depozytowych, wydawanie pakietów monet lub inne.

Urządzenie zawiera na przykład zespoły emitujące 17, 31, 41, 43 i 45 światło, które są usytuowane w obszarach interfejsu użytkownika, w miejscach przyporządkowanych zespołom funkcyjnym transakcji. Na przykład zespół emitujący 31 światło jest przyporządkowany drukarce 30 pokwitowań, natomiast zespół emitujący 17 światło jest przyporządkowany czytnikowi 16 kart. Zespoły emitujące

PL 215 224 B1 światło są w połączeniu operacyjnym z jednym lub więcej sterownikami w urządzeniu i emitują światło o wybranym zabarwieniu w określonych czasach podczas przeprowadzania transakcji, w wyniku działania funkcyjnego zespołu transakcji, umieszczonego w urządzeniu bankomatowym, do którego został przyporządkowany zespół emitujący światło. Zespoły emitujące światło zawierają na przykład układ diod świecących o różnych barwach, osadzonych w elastycznym układzie.

Figura 22 przedstawia jeden zespół emitujący 31 światło, przy czym wszystkie zespoły emitujące światło są podobne. Zespół emitujący 31 światło zawiera układ diod świecących 304, połączonych w układzie na elastycznym podłożu, takim jak folia poliamidowa, i zawiera elastyczny łącznik 306, który kończy się w łączniku elektrycznym 308, łączonym, z możliwością odłączenia, z układem zasilającym lub innym układem elektrycznym w urządzeniu, który jest również połączony operacyjnie z jednym lub więcej sterownikami, celem sterowania zespołem emitującym światło.

Figura 23 przedstawia zespół emitujący światło, który zawiera diody świecące o trzech różnych kolorach, czerwone R, zielone G i żółte Y. Diody świecące są umieszczone w układzie, w którym diody świecące jednego tylko koloru są ustawione pionowo wzdłuż jednej linii zespołu emitującego światło. Na przykład, jak pokazano na fig. 23, linia 310 zawiera linię ustawionych pionowo, czerwonych diod świecących. Linia 312 stanowi linię tylko zielonych diod świecących, a linia 314 tylko żółtych diod świecących. Linie powtarzają się i występuje tu pięć pionowych linii diod świecących każdego koloru. W innych przykładach wykonania są stosowane inne układy, takie jak wyrównanie poziome lub różne matryce diod świecących.

Figura 24 przedstawia, że diody świecące są połączone elektrycznie na przykład szeregowo, a połączenia elektryczne w elastycznym układzie umożliwiają rozmieszczanie pionowo wyrównanych par diod świecących o jednej barwie.

Figura 25 przedstawia zespoły emitujące światło, wsparte na elastycznej wstędze, która jest cienka i ma grubość w przybliżeniu 1,20 mm, co ułatwia umieszczanie zespołów emitujących światło na interfejsie użytkownika. Diody świecące 316 i 318 są zamontowane na warstwie podstawowej 320, zawierającej układ na elastycznym podłożu. Warstwa zewnętrzna 322, która zawiera warstwę poliestrową, jest nałożona na diodach świecących. Element dystansujący 324 przebiega pomiędzy warstwą podstawową a warstwą zewnętrzną, przy czym można stosować wiele takich elementów dystansujących, jak to pokazano na fig. 23. Elementy dystansujące 324 są usytuowane na zewnątrz względem diod świecących i mają otwory 326 do umieszczania zespołów emitujących światło w urządzeniu, na przykład za pomocą przechodzących na wylot szpilek, kołków lub zespołów mocujących. Warstwa uwalniająca zawiera spodnią warstwę klejącą 328, która umożliwia przytwierdzanie zespołu emitującego światło do wybranego obszaru wewnątrz urządzenia. Warstwa klejąca jest początkowo odsłonięta celem przytwierdzenia zespołu emitującego światło poprzez usunięcie uwalniającej warstwy klejącej 330, jak to pokazano na fig. 25.

Zespoły emitujące światło są przytwierdzone do elementów urządzenia, do których zostały przyporządkowane, na przykład poprzez zastosowanie konstrukcji modułowej dla funkcyjnych zespołów transakcyjnych, umieszczonych we wnętrzu urządzenia i poprzez przytwierdzenie zespołu emitującego światło do przyporządkowanego mu modułu. Na fig. 18 jest przedstawiony na przykład zespół przyjmujący 80 gotówkę, umieszczony jako zespół modułowy do obsługi arkuszy, które są przyjmowane w urządzeniu. Przyporządkowany mu zespół emitujący 41 światło jest zamontowany w połączeniu wsporczym z tym modułem. Sąsiadujący z nim obszar konsoli urządzenia zapewnia otwór, poprzez który zespół emitujący światło jest widoczny, gdy znajduje się w położeniu roboczym. Konsola urządzenia jest wykonana z materiału przezroczystego lub przeświecającego, oddzielającego zespół emitujący światło od otoczenia urządzenia. W innych przykładach wykonania wynalazku zespoły emitujące światło są umieszczone odsłonięte na zewnętrznej części urządzenia. Zamocowanie zespołów emitujących światło bezpośrednio do modułowych elementów urządzenia ułatwia montaż i obsługę konserwacyjną urządzenia. Umieszczenie zespołu emitującego światło bezpośrednio na module funkcyjnego zespołu transakcji, do którego jest on przyporządkowany, przyczynia się do zredukowania okablowania i liczby łączników niezbędnych do realizacji połączeń i obsługi.

Zespoły emitujące światło barwne działają odpowiednio do sterowania przez jeden lub więcej sterowników umieszczonych w urządzeniu. Każdy zespół emitujący światło emituje światło o wybranej barwie i/lub w wybrany sposób, w odpowiedzi na stan roboczy przyporządkowanego mu, funkcyjnego zespołu transakcji. Urządzenia są zdolne do selektywnego zaprogramowania tak, że emitują światło o określonej barwie w odpowiedzi na dany stan roboczy. Na przykład, zespół emitujący światło, umieszczony w sąsiedztwie czytnika kart, emituje światło zielone, gdy czytnik ten jest gotowy do odePL 215 224 B1 brania karty od użytkownika, a następnie zmienia światło na żółte, gdy karta została do przyjęta. Światło o różnej barwie może migać lub być naprzemienne celem sygnalizowania stanów zespołu. Co więcej, na przykład w przypadku nieprawidłowego działania, takiego jak usiłowanie przez użytkownika wprowadzenia karty do czytnika kart w sposób nieprawidłowy, sterownik jest programowany tak, że powoduje wysyłanie przez przyporządkowany zespół wysyłający światło światła czerwonego lub miganie światła o danym zabarwieniu celem wskazania użytkownikowi, że wykonał nieprawidłową operację. Podobnie, jeżeli funkcyjny zespół transakcji działa nieprawidłowo lub nie jest dostępny, wysyłane jest światło czerwone.

Sterownik jest na przykład zaprogramowany tak, że uruchamia zespoły wysyłające światło, aby prowadziły użytkownika podczas działania urządzenia, co obejmuje na przykład wysyłanie lub miganie światła o określonej barwie, wskazującego, że niezbędne jest wykonanie przez użytkownika określonej czynności w określonym miejscu urządzenia. Na przykład, w określonym momencie podczas dokonywania transakcji, sterownik powoduje wyświetlanie wskazania dla klienta, że ma odebrać pokwitowanie. Gdy urządzenie dostarczy to pokwitowanie, sterownik spowoduje, że zespół wysyłający 31 światło, przyporządkowany dostarczaniu pokwitowań, zaczyna świecić, migać lub inaczej wskazywać użytkownikowi czynność, którą musi użytkownik wykonać w obszarze szczeliny do dostarczania pokwitowań.

Sterownik jest na przykład zaprogramowany tak, że powoduje działanie zespołów wysyłających światło selektywnie, w sposób nieciągły i przez określony czas, zależnie od stanu przyporządkowanych im zespołów. Na przykład, jeżeli użytkownik wprowadza sygnały wejściowe celem zażądania przeprowadzenia transakcji wypłaty gotówkowej, zespół wysyłający 43 światło, umieszczony w sąsiedztwie otworu wydającego gotówkę, świeci na przykład na żółto, gdy urządzenie działa wewnętrznie i przesuwa banknoty w kierunku otworu wydającego gotówkę. Następnie, gdy banknoty są popychane przez otwór i podawane użytkownikowi, sterownik powoduje zmianę barwy światła wysyłanego na zieloną. Ponadto sterownik może powodować miganie światła zielonego celem zwrócenia uwagi użytkownika na fakt, że pieniądze czekają na odebranie. Co więcej, jeżeli użytkownik nie odebrał pieniędzy po upływie określonego czasu i urządzenie jest zaprogramowane tak, że wycofuje je do wnętrza, sterownik może powodować miganie światła wysyłanego przez zespół wysyłający światło lub też może powodować miganie światła różnego koloru naprzemiennie celem zwrócenia uwagi użytkownika przed cofnięciem pieniędzy do urządzenia.

W innych przykładach wykonania wynalazku kolory światła wysyłanego przez zespoły wysyłające światło są zaprogramowane selektywnie, odpowiednio do założeń estetycznych. Na przykład, jeżeli jednostka obsługująca urządzenie ma określoną handlową szatę graficzną, mającą pewne kolory, sterownik jest zaprogramowany tak, że jego zespoły wysyłające światło są dostosowane kolorystycznie do tej szaty graficznej. Zatem na przykład, jeżeli kolorem handlowym jednostki jest zieleń, urządzenie stosuje zielone diody świecące jako wskaźniki prowadzące, wskazujące użytkownikowi, jak obsługiwać urządzenie. Podobnie, jeżeli jednostka obsługująca urządzenie stosuje barwę żółtą jako element barw handlowych, sterownik jest zaprogramowany tak, że uruchamia żółte diody świecące w zespołach wysyłających światło jako wskaźniki prowadzące.

Zespoły wysyłające światło są umieszczane na przykład tak, że tylko jeden kolor może być wyświetlany przez dany zespół w danym momencie, a w innych przykładach wykonania jest przewidziane na przykład jednoczesne uruchamianie diod świecących o wielu kolorach. W takich układach diody świecące o barwach podstawowych są na przykład umieszczone tak, że uzyskuje się pewne zakresy odcieni poprzez łączenie barw, na przykład poprzez uruchamianie wielu źródeł światła jednocześnie i/lub zmienianie intensywności tych źródeł w wyniku działania sterownika celem uzyskania wielu barw. Dotyczy to na przykład stosowania stopniowej zmiany odcieni w zespole wysyłającym światło, odpowiednio do stanu przyporządkowanego mu funkcyjnego zespołu transakcji. Stosuje się na przykład wysyłanie użytkownikowi wskazania stanu zakończenia wykonywania określonego zadania.

W tym przykładzie wykonania urządzenia bankomatowego 10 stosuje się warunek ułatwienia obsługi urządzenia przez użytkownika, a także zminimalizowania ryzyka, że użytkownik jest obserwowany przez innych lub mogą oni wykonywać nieprawidłowe operacje. Takie niepożądane działania mogą obejmować na przykład obserwowanie przez osoby nieupoważnione wprowadzania numeru PIN lub innych danych przez użytkownika.

Figura 26 przedstawia, że konsola 12 zawiera obszar zagłębiony 332, w którym jest usytuowany wyświetlacz, przyciski funkcyjne, czytnik kart i wylot pokwitowań. Ten obszar zagłębiony 332 jest oświetlany przez źródło światła 334, które zapewnia oświetlenie zasadniczo w kierunku do dołu celem

PL 215 224 B1 umożliwienia użytkownikowi łatwego zlokalizowania położenia zespołów wejściowych i wyjściowych na konsoli urządzenia.

Konsola 12 ma górną płytę 336, która jest usytuowana zasadniczo powyżej źródła 334 światła, a także interfejs użytkownika urządzenia. Na fig. 26 górna płyta 336 zawiera parę zwierciadeł wypukłych 338, 340, które są ustawione poziomo i rozmieszczone po przeciwnych stronach interfejsu użytkownika.

Figura 27 przedstawia, że użytkownik 342 obsługujący urządzenie bankomatowe 10 ma ciało ustawione naprzeciw interfejsu 15 użytkownika w urządzeniu, więc użytkownik może oglądać w zwierciadłach wypukłych obszar 343 znajdujący się za nim. Użytkownik może dokonać tego, patrząc w zwierciadła 338 i 340 umieszczone odpowiednio na prawo i na lewo od niego i obserwując, co dzieje się za nim, a także w kierunku poprzecznym względem obszaru bezpośrednio za nim, co umożliwia stwierdzanie, czy jedna czy więcej osób znajduje się w jego pobliżu, a także czy te osoby usiłują obserwować wprowadzenie sygnałów przez użytkownika do urządzenia bankomatowego. Gdy urządzenie bankomatowe jest obsługiwane w środowisku poza pomieszczeniami, może być zastosowane źródło oświetlenia w obszarze 343 celem ułatwienia użytkownikowi obserwowania osób, które tam są obecne.

Znajdują tu zastosowanie także inne zwierciadła lub układy do obserwacji, a także utrzymywanie przejrzystości zwierciadeł celem zmniejszenia ryzyka, że zostanie obniżona zdolność obserwowania otoczenia przez użytkownika, na przykład za pomocą automatycznych zespołów, które przecierają zwierciadła w pewnych odstępach czasu, jak zewnętrzne lub wewnętrzne zespoły wycieraczek. W innym przykładzie wykonania zwierciadła wypukłe stanowią część członu obrotowego, który jest co pewien czas obracany wewnątrz konsoli celem odsłonięcia nowej powierzchni zewnętrznej. Na przykład, zespoły czyszczące wewnątrz konsoli ścierają zanieczyszczenia z powierzchni zwierciadła, gdy przechodzi ono wewnątrz, a dalsze obracanie odsłania czystą powierzchnię zwierciadła dla użytkownika.

Claims (12)

1. Urządzenie do automatycznego przeprowadzania transakcji bankowych, zawierające obudowę mającą komorę umieszczoną w obudowie, zawierającą obszar wewnętrzny, interfejs użytkownika w połączeniu wsporczym z tą obudową, zawierający co najmniej jedno urządzenie wejściowe i co najmniej jedno urządzenie wyświetlające, zespół wydający gotówkę do selektywnego wydawania banknotów przechowywanych w obszarze wewnętrznym komory, dla użytkowników urządzenia, przy czym zespół wydający gotówkę jest umieszczony w obszarze wewnętrznym komory, oraz mechanizm przyjmujący gotówkę, co najmniej jeden sterownik umieszczony w obudowie, dołączony do co najmniej jednego urządzenia wejściowego, urządzenia wyświetlającego, zespołu wydającego gotówkę i mechanizmu przyjmującego gotówkę, dla wydawania banknotów użytkownikom przez zespół wydający gotówkę i przyjmowania banknotów od użytkowników przez mechanizm przyjmujący gotówkę, w odpowiedzi na sygnały wejściowe odbierane z co najmniej jednego urządzenia wejściowego, przy czym ten sterownik jest połączony z urządzeniem wyświetlającym dla dostarczania widocznych instrukcji sterujących urządzeniem wejściowym, zespołem wydającym gotówkę i mechanizmem przyjmującym gotówkę, znamienne tym, że komora (48) obudowy (46) ma przekrój poprzeczny w kształcie litery L, a górna część komory (48) odchodzi pionowo do góry od dolnej części komory (48), przy czym dolna część komory jest szersza od górnej części komory, a przynajmniej części mechanizmu przyjmującego (80) gotówkę są zamontowane w obudowie (46) i na zewnątrz komory (48) w położeniu, które jest powyżej dolnej części komory (48) i poziomo w pobliżu górnej części komory (48), przy czym mechanizm przyjmujący (80) gotówkę jest przystosowany do przesuwania banknotów przyjmowanych od użytkowników do dołu, do obszaru wewnętrznego komory (48), przy czym części zespołu wydającego (220) gotówkę są zamontowane w górnej części komory (48), a ten zespól wydający (220) gotówkę jest przystosowany do przesuwania banknotów na zewnątrz komory (48) do użytkowników.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że mechanizm przyjmujący (80) gotówkę jest zamontowany przesuwnie względem obudowy w kierunku równoległym do górnej części komory (48).

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dolna część komory (48) ma otwór przyjmujący (40) gotówkę dla przesuwania banknotów do dołu, a urządzenie (10) zawiera człon zabezpieczający (272) w połączeniu wsporczym z dolną częścią komory (48) i umieszczony pionowo poniżej

PL 215 224 B1 otworu przyjmującego (40) gotówkę, w obszarze wewnętrznym dolnej części komory (48), poniżej członu zabezpieczającego (272).

4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że w obszarze wewnętrznym dolnej części komory (48) jest umieszczony poziomy zespół transportowy (114).

5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że zespół transportowy (114) jest połączony operacyjnie z członem napędzanym (112), a mechanizm przyjmujący (80) gotówkę zawiera człon napędzający (110), sprzęgnięty operacyjnie z członem napędzanym (112).

6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że na zewnątrz dolnej części komory (48) jest usytuowany obszar (100) przechowywania podejrzanych banknotów.

7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że na zewnątrz dolnej części komory (48) obudowa (46) ma część górną, w której jest umieszczony mechanizm przyjmujący (80) gotówkę, a urządzenie (10) zawiera pierwszą blokadę (60, 62) dostępu do tej części górnej i drugą blokadę (194) dostępu do obszaru (100) przechowywania podejrzanych banknotów.

8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że mechanizm przyjmujący (80) gotówkę zawiera zespół skarbcowy (94) do przechowywania banknotów określonych jako ważne.

9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że zawiera rynnę (82) do oddzielania banknotów stanowiących plik od pliku w tej rynnie.

10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że rynna (82) przechodzi przez otwór w konsoli (12), która jest w połączeniu wsporczym z obudową (46).

11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że rynna (82) jest ruchoma względem konsoli (12), a urządzenie (10) zawiera sprężystą uszczelkę (188), która łączy rynnę (82) i konsolę (12) za pomocą uszczelnienia płynowego.

12. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że rynna (82) ma otwór przechwytujący płyny do wyprowadzania wody z rynny (82).