PL211558B1 - Włókienniczy wyrób wielowarstwowyoraz sposób wytwarzania włókienniczego wyrobu wielowarstwowego - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA

POLSKA

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 211558 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 380937 ^{(51) Int.Cl.}

D03D 11/00 (2006.01) D03D 1/00 (2006.01) B32B 7/08 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 30.10.2006

Włókienniczy wyrób wielowarstwowy oraz sposób wytwarzania włókienniczego wyrobu wielowarstwowego

	(73) Uprawniony z patentu: POLITECHNIKA ŁÓDZKA, Łódź, PL
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 12.05.2008 BUP 10/08	(72) Twórca(y) wynalazku:
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:	MAREK SNYCERSKI, Łódź, PL HENRYK SUSZEK, Łódź, PL IZABELA FRONTCZAK-WASIAK, Łódź, PL ALEKSANDER KORYCIŃSKI, Łódź, PL
31.05.2012 WUP 05/12	(74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Zbigniew Wojciech Bałczewski

PL 211 558 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest włókienniczy wyrób wielowarstwowy oraz sposób wytwarzania włókienniczego wyrobu wielowarstwowego, przeznaczonego zwłaszcza do produkcji kompozytów konstrukcyjnych i materiałów izolacyjnych.

Przechowywanie chemikaliów w zbiornikach wymaga użycia odpowiedniego materiału do izolacji tych zbiorników. Materiał ten winien posiadać właściwości termoizolacyjne, winien być wodoodporny i odporny na korozję, a także winien umożliwić lokalizację nieszczelności w zbiornikach, zapobiegającą zanieczyszczeniu środowiska naturalnego prowadzącego często do katastrofy ekologicznej. Także do celów konstrukcyjnych poszukuje się materiału lekkiego, sztywnego, wodoodpornego, odpornego na korozję i o odpowiednich właściwościach termoizolacyjnych. Wszystkie wymagane cechy zarówno materiału izolacyjnego jak i konstrukcyjnego posiada wyrób włókienniczy według wynalazku.

Włókienniczy wyrób wielowarstwowy według wynalazku składa się z trzech warstw, z których warstwy zewnętrzne stanowią równoległe względem siebie tkaniny jednowarstwowe, korzystnie o splocie płóciennym, zaś warstwę środkową stanowią żebra z tkaniny dwuwarstwowej, także korzystnie o splocie płóciennym, o jednakowej długości, których krawędzie boczne tworzą dwie linie łamane, których odcinki przecinają się parami w połowie swej długości i punkty przecięcia odcinków łamanych są rozmieszczone w równych od siebie odstępach, zaś krawędzie górne i dolne są zamocowane w tkaninach zewnętrznych. Każda z tkanin zewnętrznych jest wytworzona z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber oraz nitek wątku, zaś tkanina żeber składa się z dwóch warstw nitek osnowy własnej przeplecionych nitkami wątku, przy czym nitki osnów obydwu warstw krzyżują się w połowie długości żeber.

Sposób wytwarzania włókienniczego wyrobu wielowarstwowego w drodze tkania na krośnie, według wynalazku polega na tym, że najpierw tka się tkaniny jednowarstwowe górną i dolną jako dwie niepołączone ze sobą warstwy korzystnie o splocie płóciennym, tkaninę górną z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber i nitek wątku oraz tkaninę dolną z nitek osnowy własnej, drugiej połowy nitek osnowy tkaniny żeber i nitek wątku. W następnym etapie, nie zmieniając nic w układzie osnowowym, najpierw tka się jednocześnie jednowarstwową tkaninę górną z nitek osnowy własnej i nitek wą tku, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra, korzystnie o splocie płóciennym, z nitek osnowy własnej i górnych nitek wątku tkaniny żebra, dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra, także o splocie płóciennym, z nitek osnowy własnej i dolnych nitek wątku tkaniny ż ebra oraz jednowarstwową tkaninę dolną z nitek osnowy własnej i nitek wątku, następnie kontynuuje się tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawia nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej i tkaniny dolnej, po czym znów jednocześnie tka się jednowarstwową tkaninę górną z nitek osnowy własnej i nitek wątku, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra z nitek osnowy własnej i górnych nitek wątku tkaniny żebra i dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra z nitek osnowy własnej i dolnych nitek wątku tkaniny żebra, z wymianą warstw na granicy między górną i dolną częścią tkaniny żebra oraz jednowarstwową tkaninę dolną z nitek osnowy własnej i nitek wątku i w końcu jak poprzednio kontynuuje się tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawia nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej i tkaniny dolnej. W kolejnym etapie wytwarzania wyrobu przeplata się nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej i dolnej nitkami wątku na długości jednego raportu splotu, przerywa tkanie, ustawia bidło krosna w przednim skrajnym położeniu, cofa się tkaniny górną i dolną jednocześnie nawijając nie przeplecione nitki osnów tkanin górnej i dolnej na wały osnowowe aż do zrównania się ich krawędzi z krawędziami żeber. W wyniku tego działania wytworzonym tkaninom żeber zostaje nadany odpowiedni kształt i tkaniny te zostają zatrzymane przez nitki wątku wprowadzone wcześniej do tkanin górnej i dolnej. Następnie kontynuuje się tkanie jednowarstwowych tkanin górnej i dolnej jako dwóch niepołączonych ze sobą warstw, przy czym tkaninę górną tka się z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber, które uprzednio brały udział w tworzeniu tkaniny dolnej i nitek wątku, zaś tkaninę dolną z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber, które uprzednio brały udział w tworzeniu tkaniny górnej i nitek wą tku. W kolejnym etapie najpierw tka się jednocześ nie jednowarstwową tkaninę górną z nitek osnowy własnej i nitek wątku, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra z nitek osnowy wł asnej i górnych nitek wą tku tkaniny ż ebra, dolną część dwuwarstwowej tkaniny ż ebra z nitek osnowy wł asnej i dolnych nitek wą tku tkaniny ż ebra oraz jednowarstwow ą tkaninę dolną z nitek osnowy własnej i nitek wątku, następnie kontynuuje się tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawia nie przeplecione nitki osnów

PL 211 558 B1 tkaniny górnej i tkaniny dolnej, po czym znów jednocześnie tka się jednowarstwową tkaninę górną z nitek osnowy własnej i nitek wątku, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra z nitek osnowy własnej i górnych nitek wątku tkaniny żebra i dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra z nitek osnowy własnej i dolnych nitek wątku tkaniny żebra, z wymianą warstw na granicy między górną i dolną częścią tkaniny żebra oraz jednowarstwową tkaninę dolną z nitek osnowy własnej i nitek wątku i w końcu jak poprzednio kontynuuje się tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawia nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej i tkaniny dolnej. W następnym etapie przeplata się uprzednio nie przeplecione nitki osnów własnych tkaniny górnej i dolnej nitkami wątku na długości jednego raportu splotu, cofa tkaninę górną i dolną aż do zrównania się ich krawędzi z krawędziami żeber, po czym powtarza się opisany powyżej cykl tkania wyrobu począwszy od tkania dalszego odcinka jednowarstwowej tkaniny górnej z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber, które brały udział w tworzeniu tkaniny górnej w pierwszym etapie tworzenia wyrobu, i nitek wątku i dalszego odcinka tkaniny dolnej z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber, które brały udział w tworzeniu tkaniny dolnej w pierwszym etapie tworzenia wyrobu, i nitek wątku. Wymaganą długość poszczególnych odcinków tkanin zewnętrznych i tkanin żeber dobiera się eksperymentalnie.

Wyrób włókienniczy według wynalazku charakteryzuje się komórkową budową z zachowaniem ciągłości strukturalnej w elementach stanowiących przegrody (żebra). Przegrody wytwarzają dystans między tkaninami stanowiącymi powierzchnie zewnętrzne wyrobu, zapewniając w ten sposób bardzo dobre właściwości termoizolacyjne wyrobu. Jednocześnie przegrody między tkaninami zewnętrznymi stanowią wewnętrzny system drenażowy.

Przedmiot wynalazku ilustrują poniższe przykłady z powołaniem się na rysunek, na którym fig. 1 przedstawia wyrób w widoku z boku, fig. 2 - rysunek dyspozycyjny procesu tkania wyrobu, fig. 3a - schemat przekroju teoretycznego splotu wyrobu, fig. 3b - schemat przekroju rzeczywistego splotu wyrobu.

Wyrób włókienniczy składa się z trzech warstw 1, 2 i 3, z których warstwy zewnętrzne 1 i 3 stanowią równoległe względem siebie jednowarstwowe tkaniny o splocie płóciennym, wykonane z technicznego jedwabiu poliestrowego, rozciąganego, o podwyższonej wytrzymałości i niskim skurczu. Na osnowę zastosowano nitki skręcane o masie liniowej 800 dtex x 3, skręcie 150 obr/m, zaś na wątek zastosowano nitki o masie linowej 800 dtex x 6 i skręcie 0. Warstwę środkową stanowią żebra 2 z takich samych nitek, także o splocie płóciennym, o jednakowej długości, których krawędzie boczne tworzą dwie linie łamane, których odcinki przecinają się parami w połowie swej długości i punkty przecięcia odcinków łamanych są rozmieszczone w równych od siebie odstępach. Każda z tkanin zewnętrznych 1 i 3 jest wytworzona z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber 2 oraz nitek wątku, zaś tkanina żeber 2 składa się z dwóch warstw nitek osnowy własnej przeplecionych nitkami wątku, przy czym nitki osnów obydwu warstw krzyżują się w połowie długości żeber 2.

Podstawowe parametry struktury wyrobu: masa liniowa osnowy Tt = 2400 dtex, masa liniowa wątku 4800 dtex. W obszarze wspólnym z żebrami 2 liczność osnowy tkanin 1+2 i 3+2 go1+2 = go2+3 = 65 nitek/dm, liczność wątku tkanin 1+2 i 3+2 gw1+2 = gw2+3 = 70 nitek/dm. Poza obszarem wspólnym z żebrami 2 liczność osnowy tkanin 1 i 3 go1,3 = 33 nitki/dm, liczność wątku tkanin 1 i 3 gw1,3 = 150 nitek/dm. Liczność osnowy tkaniny żebra 2 go2 = 33 nitki/dm, liczność wątku tkaniny żebra 2 gw2 = 150 nitek/dm.

Wyrób wytwarzano na krośnie czółenkowym stosując cztery wały osnowowe, każdy o tej samej liczbie nitek. Zarówno tkaniny zewnętrzne 1 i 3 jak i żebra 2 tkano splotem płóciennym. Najpierw tkano tkaniny jednowarstwowe górną 1 i dolną 3 jako dwie niepołączone ze sobą warstwy o splocie płóciennym, tkaninę górną 1 splotem la z nitek osnowy własnej G, połowy nitek osnowy Ż tkaniny żeber 2 i nitek wątku G oraz tkaninę dolną 3 splotem Ib z nitek osnowy własnej D, drugiej połowy nitek osnowy Ż tkaniny żeber 2 i nitek wątku D. W następnym etapie, nie zmieniając nic w układzie osnowowym, najpierw splotem Ila tkano jednocześnie jednowarstwową tkaninę górną 1 z nitek osnowy własnej G i nitek wątku G, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra 2 z nitek osnowy własnej Ż i górnych nitek wątku Żg tkaniny żebra 2, dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra 2 z nitek osnowy własnej Ż i dolnych nitek wątku Żd tkaniny żebra 2 oraz jednowarstwową tkaninę dolną 3 z nitek osnowy własnej D i nitek wątku D, następnie kontynuowano tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra 2 splotem IIb aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawiono nie przeplecione nitki osnów G i D tkanin górnej 1 i dolnej 3, po czym splotem lIc tkano jednocześnie jednowarstwową tkaninę górną 1 z nitek osnowy własnej G i nitek wątku G, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra 2 z nitek osnowy własnej Ż i górnych nitek wątku Żg tkaniny żebra 2, dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra 2 z nitek osnowy własnej Ż i dolnych nitek wątku Żd

PL 211 558 B1 tkaniny żebra 2, z wymianą warstw na granicy między górną i dolną częścią tkaniny żebra 2 oraz jednowarstwową tkaninę dolną 3 z nitek osnowy własnej D i nitek wątku D, po czym kontynuowano tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra 2 splotem IId aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawiono nie przeplecione nitki osnów G i D tkanin górnej 1 i dolnej 3 W kolejnym etapie wytwarzania wyrobu splotem IlIa przepleciono nie przeplecione nitki osnów G i D tkanin górnej 1 i dolnej 3 nitkami wątku G i D na długości jednego raportu splotu, przerwano tkanie, ustawiono bidło krosna w przednim skrajnym położeniu, cofano tkaniny górną 1 i dolną 3 jednocześnie nawijając nie przeplecione nitki ich osnów na wały osnowowe aż do zrównania się ich krawędzi z krawędziami żeber 2. Następnie kontynuowano tkanie jednowarstwowych tkanin górnej 1 i dolnej 3 splotem IIIb jako dwóch niepołączonych ze sobą warstw, przy czym tkaninę górną 1 tkano z nitek osnowy własnej G, połowy nitek osnowy Ż tkaniny żeber 2, która uprzednio brała udział w tworzeniu tkaniny dolnej 3 i nitek wątku G, zaś tkaninę dolną 3 z nitek osnowy własnej D, połowy nitek osnowy Ż tkaniny żeber 2, która uprzednio brała udział w tworzeniu tkaniny górnej 1 i nitek wątku D. W kolejnym etapie najpierw splotem IVa tkano jednocześnie jednowarstwową tkaninę górną 1 z nitek osnowy własnej G i nitek wątku G, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra 2 z nitek osnowy własnej Ż i górnych nitek wątku Żg tkaniny żebra 2, dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra 2 z nitek osnowy własnej D i dolnych nitek wątku Żd tkaniny żebra 2 oraz jednowarstwową tkaninę dolną 3 z nitek osnowy własnej D i nitek wątku D. Następnie kontynuowano tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra 2 splotem IVb aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawiono nie przeplecione nitki osnów G i D tkanin górnej 1 i dolnej 3, po czym splotem IVc tkano jednocześnie jednowarstwową tkaninę górną 1 z nitek osnowy własnej G i nitek wątku G, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra 2 z nitek osnowy własnej Ż i górnych nitek wątku Żg tkaniny żebra 2, dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra 2 z nitek osnowy własnej Ż i dolnych nitek wątku Żd tkaniny żebra 2 z wymianą warstw na granicy między górną i dolną częścią tkaniny żebra 2 oraz jednowarstwową tkaninę dolną 3 z nitek osnowy własnej D i nitek wątku D i w końcu kontynuowano tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra 2 splotem IVd aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawiono nie przeplecione nitki osnów G i D tkanin górnej 1 i dolnej 3. W następnym etapie przepleciono uprzednio nie przeplecione nitki osnów własnych G i D tkanin górnej 1 i dolnej 3 nitkami wątku G i D na długości jednego raportu splotu, cofano tkaninę górną 1 i dolną 3 aż do zrównania się ich krawędzi z krawędziami żeber 2, po czym powtórzono opisany powyżej cykl tkania wyrobu począwszy od tkania dalszego odcinka jednowarstwowej tkaniny górnej 1 z nitek osnowy własnej G, połowy nitek osnowy Ż tkaniny żeber 2, która brała udział w tworzeniu tkaniny górnej 1 w pierwszym etapie tworzenia wyrobu i nitek wątku G oraz dalszego odcinka tkaniny dolnej 3 z nitek osnowy własnej D, połowy nitek osnowy Ż tkaniny żeber, która brała udział w tworzeniu tkaniny dolnej 3 w pierwszym etapie tworzenia wyrobu i nitek wątku D.

Wymaganą długość poszczególnych odcinków tkanin zewnętrznych 1 i 3 i tkanin żeber 2 dobierano eksperymentalnie.

W tablicy podano krotnoś ci powtórzeń splotów składowych dla poszczególnych odcinków wyrobu.

T a b l i c a

Numer splotu odcinka wyrobu
la*	Ib*	IIa**	Ilb żebro	IIc**	IId żebro	IIIa*	IIIb*	IVa**	IVb żebro	IVc**	IVd żebro
x3	x1	x5	x2	x5	x2	x3	x1	x5	x2	x5	x2

* odcinek G i D tkanin zewnę trznych ** odcinek G i D tkanin zewnętrznych i zamocowanie żebra 2.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Włókienniczy wyrób wielowarstwowy, znamienny tym, że składa się z trzech warstw (1, 2 i 3), z których warstwy zewnę trzne (1 i 3) stanowią równoległ e wzglę dem siebie tkaniny jednowarstwowe, korzystnie o splocie płóciennym, zaś warstwę środkową stanowią żebra (2) z tkaniny dwuwarstwowej, także korzystnie o splocie płóciennym, o jednakowej długości, których krawędzie boczne tworzą dwie linie łamane, których odcinki przecinają się parami w połowie swej długości i punkty przecięcia odcinków łamanych są rozmieszczone w równych od siebie odstępach, zaś krawędzie górne i dolne są zamocowane w tkaninach zewnętrznych (1 i 3), przy czym każda z tkanin zewnętrznych

PL 211 558 B1 (1 i 3) jest wytworzona z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber (2) oraz nitek wątku, zaś tkanina żeber (2) składa się z dwóch warstw nitek osnowy własnej przeplecionych nitkami wątku, przy czym nitki osnów obydwu warstw krzyżują się w połowie długości żeber (2).

2. Sposób wytwarzania włókienniczego wyrobu wielowarstwowego, w drodze tkania na krośnie, znamienny tym, że najpierw tka się tkaniny jednowarstwowe górną (1) i dolną (3) jako dwie niepołączone ze sobą warstwy, korzystnie o splocie płóciennym, tkaninę górną (1) z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber (2) i nitek wątku oraz tkaninę dolną (3) z nitek osnowy własnej, drugiej połowy nitek osnowy tkaniny żeber (2) i nitek wątku, następnie, nie zmieniając nic w układzie osnowowym, najpierw tka się jednocześnie jednowarstwową tkaninę górną (1) z nitek osnowy własnej i nitek wą tku, górną część dwuwarstwowej tkaniny ż ebra (2), korzystnie o splocie pł óciennym, z nitek osnowy własnej i górnych nitek wątku tkaniny żebra (2), dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra (2), także o splocie płóciennym, z nitek osnowy własnej i dolnych nitek wątku tkaniny żebra (2) oraz jednowarstwową tkaninę dolną (3) z nitek osnowy własnej i nitek wątku, po czym kontynuuje się tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra (2) aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawia nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej (1) i dolnej (3), następnie znów jednocześnie tka się jednowarstwową tkaninę górną (1) z nitek osnowy własnej i nitek wątku, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra (2) z nitek osnowy własnej i górnych nitek wątku tkaniny żebra (2), dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra (2) z nitek osnowy własnej i dolnych nitek wątku tkaniny żebra (2), z wymianą warstw na granicy między górną i dolną częścią tkaniny żebra (2) oraz jednowarstwową tkaninę dolną (3) z nitek osnowy własnej i nitek wątku, następnie jak poprzednio kontynuuje się tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra (2) aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawia nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej (1) i tkaniny dolnej (3), w kolejnym etapie przeplata się nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej (1) i dolnej (3) nitkami wątku na długości jednego raportu splotu, przerywa tkanie, ustawia bidło krosna w przednim skrajnym położeniu, cofa się tkaniny górną (1) i dolną (3) jednocześnie nawijając nie przeplecione nitki osnów tych tkanin na wały osnowowe aż do zrównania się krawędzi tkanin górnej (1) i dolnej (3) z krawędziami żeber (2), po czym kontynuuje się tkanie jednowarstwowych tkanin górnej (1) i dolnej (3) jako dwóch niepołączonych ze sobą warstw, przy czym tkaninę górną (1) tka się z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber (2), która uprzednio brała udział w tworzeniu tkaniny dolnej (3) i nitek wątku, zaś tkaninę dolną (3) z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber (2), która uprzednio brała udział w tworzeniu tkaniny górnej (1) i nitek wą tku, w kolejnym etapie najpierw tka się jednocześ nie jednowarstwową tkaninę górną (1) z nitek osnowy własnej i nitek wątku, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra (2) z nitek osnowy własnej i górnych nitek wątku tkaniny żebra (2), dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra (2) z nitek osnowy własnej i dolnych nitek wątku tkaniny żebra (2) oraz jednowarstwową tkaninę dolną (3) z nitek osnowy własnej i nitek wątku, następnie kontynuuje się tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra (2) aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawia nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej (1) i dolnej (3), znów jednocześnie tka się jednowarstwową tkaninę górną (1) z nitek osnowy własnej i nitek wątku, górną część dwuwarstwowej tkaniny żebra (2) z nitek osnowy własnej i górnych nitek wątku tkaniny żebra (2), dolną część dwuwarstwowej tkaniny żebra (2) z nitek osnowy własnej i dolnych nitek wątku tkaniny żebra (2), z wymianą warstw na granicy między górną i dolną częścią tkaniny żebra (2) oraz jednowarstwową tkaninę dolną (3) z nitek osnowy własnej i nitek wątku, następnie jak poprzednio kontynuuje się tkanie górnej i dolnej części tkaniny żebra (2) aż do osiągnięcia odpowiedniej ich długości i równocześnie pozostawia nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej (1) i dolnej (3) i w następnym etapie przeplata się uprzednio nie przeplecione nitki osnów własnych tkaniny górnej (1) i dolnej (3) nitkami wątku na długości jednego raportu splotu, cofa tkaninę górną (1) i dolną (3) aż do zrównania się ich krawędzi z krawędziami żeber (2), po czym powtarza się opisany powyżej cykl tkania wyrobu począwszy od tkania dalszego odcinka jednowarstwowej tkaniny górnej (1) z nitek osnowy własnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber (2), która brała udział w tworzeniu tkaniny górnej (1) w pierwszym etapie tworzenia wyrobu i nitek wą tku i dalszego odcinka tkaniny dolnej (3) z nitek osnowy wł asnej, połowy nitek osnowy tkaniny żeber (2), która brała udział w tworzeniu tkaniny dolnej (3) w pierwszym etapie tworzenia wyrobu i nitek wą tku.