PL211556B1 - Włókienniczy wyrób wielowarstwowyoraz sposób wytwarzania włókienniczego wyrobu wielowarstwowego - Google Patents

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 211556 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 380935 ^{(51) Int.Cl.}

D03D 11/00 (2006.01) D03D 1/00 (2006.01) B32B 7/08 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 30.10.2006

Włókienniczy wyrób wielowarstwowy oraz sposób wytwarzania włókienniczego wyrobu wielowarstwowego

	(73) Uprawniony z patentu: POLITECHNIKA ŁÓDZKA, Łódź, PL
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 12.05.2008 BUP 10/08	(72) Twórca(y) wynalazku:
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:	MAREK SNYCERSKI, Łódź, PL HENRYK SUSZEK, Łódź, PL IZABELA FRONTCZAK-WASIAK, Łódź, PL ALEKSANDER KORYCIŃSKI, Łódź, PL
31.05.2012 WUP 05/12	(74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Zbigniew Wojciech Bałczewski

PL 211 556 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest włókienniczy wyrób wielowarstwowy oraz sposób wytwarzania włókienniczego wyrobu wielowarstwowego, przeznaczonego zwłaszcza do produkcji kompozytów konstrukcyjnych i materiałów izolacyjnych.

Przechowywanie chemikaliów w zbiornikach wymaga użycia odpowiedniego materiału do izolacji tych zbiorników. Materiał ten winien posiadać właściwości termoizolacyjne, winien być wodoodporny i odporny na korozję, a także winien umożliwić lokalizację nieszczelności w zbiornikach, zapobiegającą zanieczyszczeniu środowiska naturalnego prowadzącego często do katastrofy ekologicznej. Także do celów konstrukcyjnych poszukuje się materiału lekkiego, sztywnego, wodoodpornego, odpornego na korozję i o odpowiednich właściwościach termoizolacyjnych. Wszystkie wymagane cechy zarówno materiału izolacyjnego jak i konstrukcyjnego posiada wyrób włókienniczy według wynalazku.

Włókienniczy wyrób wielowarstwowy według wynalazku składa się z trzech warstw, z których warstwy zewnętrzne stanowią równoległe względem siebie tkaniny jednowarstwowe, korzystnie o splocie płóciennym, zaś warstwę środkową stanowią żebra z tkaniny jednowarstwowej, także korzystnie o splocie płóciennym, o jednakowej wysokości, usytuowane wzdłuż linii łamanej, których krawędzie górne i dolne są zamocowane w tkaninach zewnętrznych, przy czym tkanina żeber jest wytworzona z nitek osnowy własnej i nitek wątku, zaś każdą z tkanin zewnętrznych stanowią usytuowane na przemian fragmenty wytworzone z nitek osnowy własnej oraz nitek wątku, o długości równej odległości między zamocowanymi w niej krawędziami żeber oraz fragmenty wytworzone z nitek osnowy własnej, nitek osnowy żeber oraz nitek wątku, o długości równej szerokości zamocowanych w niej krawędzi żeber.

Sposób wytwarzania włókienniczego wyrobu wielowarstwowego w drodze tkania na krośnie, według wynalazku polega na tym, że najpierw tka się tkaniny górną i dolną jako dwie niepołączone ze sobą warstwy, korzystnie o splocie płóciennym, tkaninę górną z nitek osnowy własnej, nitek osnowy tkaniny żeber i nitek wątku oraz tkaninę dolną z nitek osnowy własnej i nitek wątku. W następnym etapie, nie zmieniając nic w układzie osnowowym najpierw tka się jednocześnie tkaninę górną, tkaninę żebra korzystnie o splocie płóciennym i tkaninę dolną, każde z nitek osnowy własnej i nitek wątku, po czym kontynuuje się tkanie tkaniny żebra z nitek osnowy własnej i nitek wątku aż do osiągnięcia wymaganej jej długości i równocześnie snuje nie przeplecione nitki osnowy tkaniny górnej nad tkaniną żebra i nie przeplecione nitki osnowy tkaniny dolnej pod tkaniną żebra. W kolejnym etapie wytwarzania wyrobu przeplata się nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej i dolnej wątkiem na długości jednego raportu splotu, przerywa tkanie, ustawia bidło krosna w przednim skrajnym położeniu, cofa się tkaniny górną i dolną jednocześnie nawijając nie przeplecione osnowy tkanin górnej i dolnej na wały osnowowe tak długo, aż ich krawędzie zrównają się z krawędzią tkaniny żebra. W wyniku tego działania wytworzonej tkaninie żebra zostaje nadany odpowiedni kształt i tkanina ta zostaje zatrzymana przez nitki wątku wprowadzone wcześniej do tkanin górnej i dolnej. Następnie kontynuuje się tkanie tkaniny górnej i dolnej jako dwóch niepołączonych ze sobą warstw, przy czym tkaninę górną tka się z nitek osnowy własnej i nitek wątku, zaś tkaninę dolną z nitek osnowy własnej, nitek osnowy tkaniny żeber i nitek wątku. W kolejnym etapie wytwarzania najpierw tka się jednocześnie tkaninę górną, tkaninę żebra i tkaninę dolną, każde z nitek osnowy własnej i nitek wątku, po czym kontynuuje się tkanie tkaniny żebra z nitek osnowy własnej i nitek wątku aż do osiągnięcia odpowiedniej jej długości i równocześnie snuje nie przeplecione nitki osnowy tkaniny górnej nad tkaniną żebra i nie przeplecione nitki osnowy tkaniny dolnej pod tkaniną żebra. Następnie przeplata się uprzednio nie przeplecione nitki osnów własnych tkaniny górnej i dolnej nitkami wątku na długości jednego raportu splotu, cofa tkaninę górną i dolną tak długo, aż ich krawędzie zrównają się z krawędzią tkaniny żebra, po czym powtarza się opisany powyżej cykl tkania wyrobu począwszy od tkania dalszego odcinka tkaniny górnej z nitek osnowy własnej, nitek osnowy tkaniny żeber i nitek wątku i dalszego odcinka tkaniny dolnej z nitek osnowy własnej i nitek wątku Wymaganą długość poszczególnych odcinków tkanin zewnętrznych i tkaniny żeber dobiera się eksperymentalnie.

Wyrób włókienniczy według wynalazku charakteryzuje się komórkową budową z zachowaniem ciągłości strukturalnej w elementach stanowiących przegrody (żebra). Przegrody wytwarzają dystans między tkaninami stanowiącymi powierzchnie zewnętrzne wyrobu, zapewniając w ten sposób bardzo dobre właściwości termoizolacyjne wyrobu. Jednocześnie przegrody między tkaninami zewnętrznymi stanowią wewnętrzny system drenażowy.

PL 211 556 B1

Przedmiot wynalazku ilustruje poniższy przykład z powołaniem się na rysunek, na którym fig. 1 przedstawia wyrób w widoku z boku, fig. 2 - rysunek dyspozycyjny procesu tkania wyrobu, fig. 3a - schemat przekroju teoretycznego splotu wyrobu, fig. 3b - schemat przekroju rzeczywistego splotu wyrobu.

Wyrób włókienniczy składa się z trzech warstw 1, 2 i 3, z których warstwy zewnętrzne 1 i 3 stanowią równoległe względem siebie, jednowarstwowe tkaniny o splocie płóciennym, wykonane z technicznego jedwabiu poliestrowego, rozciąganego, o podwyższonej wytrzymałości i niskim skurczu. Na osnowę zastosowano nitki skręcane o masie liniowej 800 dtex x 3, skręcie 150 obr/m, zaś na wątek zastosowano nitki o masie liniowej 800 dtex x 6 i skręcie 0. Warstwę środkową stanowią żebra 2 z takich samych nitek, takż e o splocie pł óciennym, o jednakowej dł ugoś ci, usytuowane wzd ł u ż linii łamanej, których krawędzie górne i dolne są zamocowane w tkaninach zewnętrznych 1 i 3. Tkanina żeber 2 jest wytworzona z nitek osnowy własnej oraz nitek wątku. Każdą z tkanin zewnętrznych 1 i 3 stanowią usytuowane na przemian fragmenty wytworzone z nitek osnowy własnej oraz nitek wątku, o długości równej odległości między zamocowanymi w niej krawędziami żeber 2 oraz fragmenty wytworzone z nitek osnowy własnej, nitek osnowy żeber 2 oraz nitek wątku, o długości równej szerokości zamocowanych w niej krawędzi żeber 2.

Podstawowe parametry struktury wyrobu: masa liniowa osnowy Tt = 2400 dtex, masa liniowa wątku 4800 dtex, liczność osnowy tkanin 1 i 3 go1,3 = 33 nitki/dm, liczność wątku tkanin 1 i 3 gw1,3 = 150 nitek/dm, liczność osnowy tkanin 1+2 i 3+2, tj. w obszarze wrabiania osnowy żebra 2 w tkaninę 1 lub w tkaninę 3 go1+2 = go2+3 =100 nitek/dm, liczność wątku tkanin 1+2 i 2+3 tj. w obszarze wrabiania osnowy żebra 2 w tkaninę 1 lub w tkaninę 3 g w1+2 = gw2+3 = 65 nitek/dm, liczność osnowy tkaniny żebra 2 go2= 65 nitek/dm, liczność wątku tkaniny żebra 2 gw2 = 70 nitek/dm.

Wyrób wytwarzano na krośnie czółenkowym stosując cztery wały osnowowe, każdy o tej samej liczbie nitek. Zarówno tkaniny zewnętrzne 1 i 3 jak i żebra 2 tkano splotem płóciennym. Najpierw splotem I tkano tkaniny górną 1 i dolną 3 jako dwie niepołączone ze sobą warstwy, tkaninę górną 1 z nitek osnowy własnej G, nitek osnowy Ż tkaniny żeber 2 i nitek wątku G oraz tkaninę dolną 3 z nitek osnowy własnej D i nitek wątku D. W następnym etapie, nie zmieniając nic w układzie osnowowym, najpierw tkano jednocześnie tkaninę górną 1, tkaninę żebra 2 i tkaninę dolną 3, każde z nitek osnowy własnej i nitek wątku stosując splot IIa, po czym kontynuowano tkanie tkaniny żebra 2 z nitek osnowy własnej Ż i nitek wątku Ż stosując splot IIb aż do osiągnięcia wymaganej jej długości i równocześ nie snuto nie przeplecione nitki osnowy G tkaniny górnej 1 nad tkaniną żebra 2 i nie przeplecione nitki osnowy D tkaniny dolnej 3 pod tkaniną żebra 2. W kolejnym etapie przepleciono nie przeplecione nitki osnów G i D tkaniny górnej 1 i dolnej 3 wą tkiem G i D na długości jednego raportu splotu stosując splot III, przerwano tkanie, ustawiono bidło krosna w przednim skrajnym położeniu i cofano tkaniny górną 1 i dolną 3 jednocześnie nawijając nie przeplecione ich osnowy na wały osnowowe tak długo, aż ich krawędzie zrównały się z krawędzią tkaniny żebra 2. W wyniku tego działania wytworzonej tkaninie żebra 2 został nadany odpowiedni kształt i tkanina ta została zatrzymana przez nitki wątku G i D wprowadzone wcześniej do tkanin górnej 1 i dolnej 3. Następnie kontynuowano tkanie tkaniny górnej 1 i dolnej 3 jako dwóch niepołączonych ze sobą warstw, przy czym tkaninę górną 1 tkano z nitek osnowy własnej G i nitek wątku G, zaś tkaninę dolną 3 z nitek osnowy własnej D, nitek osnowy Ż tkaniny ż eber 2 i nitek wątku D. W kolejnym etapie najpierw stosując splot IVa tkano jednocześnie tkaninę górną 1, tkaninę żebra 2 i tkaninę dolną 3, każde z nitek osnowy własnej i nitek wątku, po czym kontynuowano tkanie tkaniny żebra 2 z nitek osnowy własnej Ż i nitek wątku Ż splotem IVb aż do osiągnięcia odpowiedniej jej długości i równocześnie snuto nie przeplecione nitki osnowy G tkaniny górnej 1 nad tkaniną żebra 2 i nie przeplecione nitki osnowy D tkaniny dolnej 3 pod tkaniną żebra 2. Następnie przepleciono uprzednio nie przeplecione nitki osnów G i D tkaniny górnej 1 i dolnej 3 nitkami wątku G i D na długości jednego raportu splotu, cofnięto tkaninę górną 1 i dolną 3 aż ich krawędzie zrównały się z krawędzią tkaniny żebra 2, po czym powtórzono opisany powyżej cykl tkania wyrobu począwszy od tkania splotem I dalszego odcinka tkaniny górnej 1 z nitek osnowy własnej G, nitek osnowy Ż tkaniny żeber 2 i nitek wą tku G oraz dalszego odcinka tkaniny dolnej 3 z nitek osnowy wł asnej D i nitek wą tku D.

Wymaganą długość poszczególnych odcinków tkanin zewnętrznych 1 i 3 i tkaniny żeber 2 dobrano eksperymentalnie.

W tablicy podano krotność powtórzeń splotów składowych dla poszczególnych odcinków wyrobu.

PL 211 556 B1

T a b l i c a

Numer splotu odcinka wyrobu
I odcinek G i D tkanin zewnętrznych	Ila odcinek G i D tkanin zewnętrznych i zamocowanie żebra	IIb żebro	III odcinek G i D tkanin zewnętrznych	IVa odcinek G i D tkanin zewnętrznych i zamocowanie żebra	lVb żebro
x3	x10	x4	x3	x10	x4

Zastrzeżenia patentowe

Claims (2)

1. Włókienniczy wyrób wielowarstwowy, znamienny tym, że składa się z trzech warstw (1, 2 i 3), z których warstwy zewnętrzne (1 i 3) stanowią równoległe względem siebie tkaniny jednowarstwowe, korzystnie o splocie płóciennym, zaś warstwę środkową stanowią żebra (2) z tkaniny jednowarstwowej, także korzystnie o splocie płóciennym, o jednakowej wysokości, usytuowane wzdłuż linii łamanej, których krawędzie górne i dolne są zamocowane w tkaninach zewnętrznych (1 i 3), przy czym tkanina żeber (2) jest wytworzona z nitek osnowy własnej i nitek wątku, zaś każdą z tkanin zewnętrznych (1 i 3) stanowią usytuowane na przemian fragmenty wytworzone z nitek osnowy własnej oraz nitek wątku, o długości równej odległości między zamocowanymi w niej krawędziami żeber (2) oraz fragmenty wytworzone z nitek osnowy wł asnej, nitek osnowy ż eber (2) oraz nitek wątku, o długości równej szerokości zamocowanych w niej krawędzi żeber (2).

2. Sposób wytwarzania włókienniczego wyrobu wielowarstwowego w drodze tkania na krośnie, znamienny tym, że najpierw tka się tkaniny górną (1) i dolną (3) jako dwie niepołączone ze sobą warstwy, korzystnie o splocie płóciennym, tkaninę górną (1) z nitek osnowy własnej, nitek osnowy tkaniny żeber (2) i nitek wątku oraz tkaninę dolną (3) z nitek osnowy własnej i nitek wątku, w następnym etapie, nie zmieniając nic w układzie osnowowym, najpierw tka się jednocześnie tkaninę górną (1), tkaninę żebra (2) korzystnie o splocie płóciennym i tkaninę dolną (3), każde z nitek osnowy własnej i nitek wątku, po czym kontynuuje się tkanie tkaniny żebra (2) z nitek osnowy własnej i nitek wątku aż do osiągnięcia wymaganej jej długości i równocześnie snuje nie przeplecione nitki osnowy tkaniny górnej (1) nad tkaniną żebra (2) i nie przeplecione nitki osnowy tkaniny dolnej (3) pod tkaniną żebra (2), następnie przeplata się nie przeplecione nitki osnów tkaniny górnej (1) i dolnej (3) wątkiem na długości jednego raportu splotu, przerywa tkanie, ustawia bidło krosna w przednim skrajnym położeniu, cofa się tkaniny górną (1) i dolną (3) jednocześnie nawijając nie przeplecione nitki osnów tych tkanin na wały osnowowe tak długo, aż ich krawędzie zrównają się z krawędzią tkaniny żebra (2), po czym kontynuuje się tkanie tkaniny górnej (1) i dolnej (3) jako dwóch niepołączonych ze sobą warstw, przy czym tkaninę górną (1) tka się z nitek osnowy własnej i nitek wątku, zaś tkaninę dolną (3) z nitek osnowy własnej, nitek osnowy tkaniny żeber (2) i nitek wątku, w kolejnym etapie wytwarzania najpierw tka się jednocześnie tkaninę górną (1), tkaninę żebra (2) i tkaninę dolną (3), każde z nitek osnowy własnej i nitek wą tku, po czym kontynuuje się tkanie tkaniny ż ebra (2) z nitek osnowy wł asnej i nitek wą tku aż do osiągnięcia odpowiedniej jej długości i równocześnie snuje nie przeplecione nitki osnowy tkaniny górnej (1) nad tkaniną żebra (2) i nie przeplecione nitki osnowy tkaniny dolnej (3) pod tkaniną żebra (2), następnie przeplata się uprzednio nie przeplecione nitki osnów własnych tkaniny górnej (1) i dolnej (3) nitkami wątku na długości jednego raportu splotu, cofa tkaninę górną (1) i dolną (3) tak długo, aż ich krawędzie zrównają się z krawędzią tkaniny żebra (2) i powtarza się opisany powyżej cykl tkania wyrobu począwszy, od tkania dalszego odcinka tkaniny górnej (1) z nitek osnowy własnej, nitek osnowy tkaniny żeber (2) i nitek wątku i dalszego odcinka tkaniny dolnej (3) z nitek osnowy własnej i nitek wątku.