PL210214B1

PL210214B1 - Nowe związki 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowe oraz sposób ich wytwarzania

Info

Publication number: PL210214B1
Application number: PL383944A
Authority: PL
Inventors: Renata Grzywa; Józef Oleksyszyn
Original assignee: Politechnika Wroclawska
Priority date: 2007-12-04
Filing date: 2007-12-04
Publication date: 2011-12-30
Also published as: PL383944A1

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe związki 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowe, które charakteryzują się wysoką aktywnością inhibitorową w stosunku do aminopeptydazy N oraz sposób wytwarzania nowych związków 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowych.

W literaturze naukowej oraz patentowej nie był y opisane kwasy 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowe ani ich estry, nie były też badane właściwości biologiczne i sposoby wytwarzania tych związków.

Wynalazek dotyczy nowych związków, stanowiących skuteczne inhibitory aminopeptydazy N, będących kwasami 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowymi lub estrami kwasów 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowych, o wzorze ogólnym 1, w którym W1 oznacza wodór albo ochronną grupę benzyloksykarbonyIową (Cbz), R1 i R2 są takie same lub różne i oznaczają podstawnik analogiczny do łańcucha bocznego naturalnych aminokwasów, w szczególności alaniny, waliny, leucyny, lub grupę alkilową w szczególności etylową, propylową, butylową, heksylową, 3-(metylotio)propylową, a także grupę alkilową podstawioną przez aromatyczny pierścień, w szczególności

2-fenyloetylową, 4-metyloksybenzylową, a X1 oznacza wodór lub grupę metylową.

Sposób wytwarzania nowych związków, o wzorze ogólnym 1, w którym W1 oznacza wodór albo ochronną grupę benzyloksykarbonylową (Cbz), R1 i R2 są takie same lub różne i oznaczają podstawnik analogiczny do łańcucha bocznego naturalnych aminokwasów, w szczególności alaniny, waliny, leucyny, lub grupę alkilową w szczególności etylową, propylową butylową, heksylową, 3-(metylotio)propylową, a także grupę alkilową podstawioną przez aromatyczny pierścień, w szczególności 2-fenyloetylową, 4-metyloksybenzylową, a X1 oznacza wodór lub grupę metylową, polega na tym, że substraty w postaci estrów metylowych kwasów N-(benzyloksykarbonylamino)-alkanofosfinowych poddaje się reakcji z 1.5-2.5 równoważnikami molowymi izotiocyjanianu, korzystnie wybranego z grupy obejmującej izotiocyjaniany alifatyczne lub aromatyczne oraz 1-5 równoważnikami molowymi trójetyloaminy oraz 1-4 równoważnikami molowymi trimetylochlorosilanu w stosunku do fosfinowego substratu. Mieszaninę reakcyjną pierwotnie schłodzoną do 0°C pozostawia się na 14-16 godzin w temperaturze pokojowej, w atmosferze azotu, w rozpuszczalniku w postaci bezwodnego dichlorometanu. Korzystnie utrzymuje się przy tym całkowitą ilość rozpuszczalnika w granicach od 2 do 5 ml na 1 mM fosfinowego substratu.

Zasadnicze korzyści wynikające z wynalazku polegają na wytwarzaniu związków, które wykazują silną aktywność biologiczną - hamującą funkcjonowanie aminopeptydazy N (E.C.3.4.11.2.). Związki o wzorze ogólnym 1 mogą być skutecznymi inhibitorami aminopeptydazy N, enzymu, który według ostatnich doniesień może uczestniczyć w procesie apoptozy (Sekine K., i inni w Leukemia, 1999, 13, 729-734; Scornik O.A. i inni w Curr. Drug Metab. 2001, 2, 67-85). Jego inhibicja indukuje apoptozę komórek rakowych. Zdolność wybranych pochodnych 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowych do inhibicji aminopeptydazy N (E.C.3.4.11.2.) przetestowano przy użyciu enzymu wyizolowanego ze świńskiej nerki i zakupionego w firmie Sigma-Aldrich.

Aminopeptydaza N jest enzymem proteolitycznym występującym w błonach komórkowych (z ang. membrane protease) i posiadającym w centrum aktywnym jeden atom cynku. Jej największe stężenie u ssaków notuje się w nerkach. Katalizuje ona hydrolizę N-końcowego aminokwasu w polipeptydach i białkach. Preferencje substratowe enzymu oscylują przede wszystkim wokół takich aminokwasów jak leucyna, alanina, metionina, nor-leucyna i fenyloalanina.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wytwarzania 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinianów, z których pierwszy dotyczy sposobu wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)etano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 2, jego pochodnej z wolną grupą a₁-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 3, drugi - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 4, jego pochodnej z wolną grupą a₁-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 5, trzeci - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 6, jego pochodnej z wolną grupą αι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 7, czwarty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 8, jego pochodnej z wolną grupą a₁-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 9, piąty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 10, jego pochodnej z wolną grupą

PL 210 214 B1 α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 11, szósty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[(N-metylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 12, jego pochodnej z wolną grupą αι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 13, siódmy - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[(N-heksylo)tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 14, jego pochodnej z wolną grupą a₁-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 15, ósmy - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[(N-3-metylopropylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 16, jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 17, dziewiąty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[(N-heksylo)tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 18, jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 19, dziesiąty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[(N-metylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 20, jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 21, jedenasty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[(N-2-(fenylo)etyIo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 22, jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 23, dwunasty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 24, jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 25, trzynasty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 26, jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 27, czternasty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksy-karbonylamino)-pentano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 28. jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 29, piętnasty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropano]-[(N-3-(metylotio)-propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 30, jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 31, szesnasty - estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenyIopropano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 32, jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 33.

Celem poniższych przykładów jest lepsze objaśnienie wynalazku, bez jednoczesnego ograniczenia jego zakresu.

P r z y k ł a d I

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 2 i jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 3 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etanofosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 2.0 g (8.22 mM) kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etanofosfinowego oraz dodaje 0.27 g (8.22 mM) alkoholu metylowego. Całość zalewa się 10 cm³ bezwodnego tetrahydrofuranu, a następnie dodaje 1.70 g dicykloheksylokarbodiimidu (8.22 mM) oraz 0.10 g dimetyloaminopirydyny (0.822 mM). Całość miesza się intensywnie przez 2-8 godzin. Następnie do mieszaniny poreakcyjnej dodaje się 40 ml octanu etylu i odsącza powstały dicykloheksylomocznik na lejku Buchnera. Mieszaninę ekstrahuje się kolejno 25 ml 5% wodnego roztworu KHSO4, 25 ml nasyconego, wodnego roztworu NaHCO3 i solanką. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się klarowny olej, który krzepnie po ostudzeniu. Po reakcji uzyskuje się 1.65 g surowego produktu (78% wagowo) w postaci białego osadu o konsystencji lekko oleistej, który używa się w następnym etapie bez dodatkowego oczyszczania.

Wzór sumaryczny C11H16NO4P. Masa cząsteczkowa: 257.2 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 36.2 (s, 51%) i 37.7 (s. 49%)

Widmo ^-H NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]: 1.26-1.40 (m, 3H, CH3), 3.77 (d, 3H, J=3.9 Hz, POCH3, diastereotopowy), 3.79 (d, 3H, J=4.8 Hz, POCH3, diastereotopowy), 4.05-4.14 (m, 1H, NHCHP), 5.13 (s, 2H, CH2OCO), 5.54 i 5.89 (d, 1H, ^-JHN=104.7 Hz, NH, diastereotopowy), 5.55 i 5.90 (d, 1H, ^-JHN=105.0 Hz, NH, diastereotopowy), 6.52 i 7.44 (d, 1H, ^-JHN= 276.1Hz, PH, distereotopowy), 6.54 i 7.46 (d, 1H, ¹J_HN= 276.1Hz, PH, distereotopowy), 7.29-7.37 (m, 5H, aromat.).

PL 210 214 B1

Etap 2:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 0.50 g (1.94 mM) estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropanofosfinowego, zalewa się 5 cm³ bezwodnego dichlorometanu i schładza do 0°C. W atmosferze azotu dodaje się 0.403 ml (2.91 mM) trójetyloaminy oraz 0.0,247 ml (1.94 mM) trimetylochlorosilanu. Po 30 minutach, przy zachowaniu temperatury 0°C, dodaje się 0.518 g (3.88 mM) izotiocyjanianu 3-(metylotio)propylowego. Temperaturę 0°C utrzymuje się przez godzinę, reakcję prowadzi się 14-16 godzin. Następnie do mieszaniny dodaje się 3 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu a po 10 minutach rozcieńcza 50 ml octanu etylu. Mieszaninę przemywa się kolejno 50 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, 50 ml nasyconego wodnego roztworu NaHCO3, 50 ml solanki. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się olej, który krzepnie po ostudzeniu. Mieszaninę oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji, rozpuszczalniki usuwa się na wyparce rotacyjnej i otrzymuje się 0.34 g (43.3%-wagowo) czystego estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego w postaci żółtego półprzezroczystego, gęstego oleju, który zastyga po kilku godzinach.

Wzór sumaryczny C16H25N2O4PS2. Masa cząsteczkowa: 404.5 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 29.63 (s, 58%), i 30.22 (s, 42%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 1.23-1.36 (m, 3H, CH₃), 1.88-1.94(m, 2H, CI±CH₂S), 2.01 (d, 3H, J=15,0 Hz, SCHJ, 2.43-2.50 (m, 2H, CH₂S) 3.62 (d, 3H, J=7.5 Hz, POCH₃, diastereotopowy), 3,66 (d, 3H, J=6.6 Hz, POCH₃, diastereotopowy), 3,76-3,78 (m, 2H, CSNHCH₂), 4.50-4.67 (m, 1H, NHCHP), 5.03 (s, 2H, CH-OCO), 5.37 i 5.78 (d, 1H, J=123.0 Hz, NHCHP, diastereotopowy), 5.40 i 5.81 (d, 1H, J=123.0 Hz, NHCHP, diastereotopowy), 7.18-7.26 (m, 5H, aromat.), 9.47 (s, 1H, CSNH).

Etap 3:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-etano]-[N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 150 mg (0.37 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, zalewa się 5 cm³ 2% HBr w kwasie octowym. Całość zamyka się i pozostawia na 2 godziny. Następnie lotne składniki usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej. Pozostałość rozpuszcza się w 2 ml metanolu a następnie dodaje tlenku propylenu do momentu zmętnienia mieszaniny. Całość pozostawia się na noc w lodówce. Wytrącony osad odsącza się na lejku Buchnera i przemywa 10 ml eteru dietylowego, a następnie suszy na powietrzu. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-etano]-[N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy w ilości 30 mg (31.6%-wagowo).

Wzór sumaryczny C7H17N2O2PS2. Masa cząsteczkowa: 256.3 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 28.05

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 0.86 (dd, 3H, J=4.5 Hz CH₃) 1.60-1.67 (m, 2H, CI±CH₂S), 1.81 (s, 3H, SCH₃), 2.27-2.32 (t, 2H, CH^S), 2.94-3.02 (m, 1H, NHCHP), 3.30-3.40 (m, 2H, NHCH^,).

P r z y k ł a d II

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 4 jego pochodnej z wolną grupą αι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 5 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[(N-2-(fenyIo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

Ester metylowy kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etanofosfinowego otrzymuje się sposobem opisanym w etapie 1 w Przykładzie I a następnie poddaje reakcji z 0.643 ml (3.88 mM) izotiocyjanianu 2-(fenylo)etylowego w tej samej skali molowej i warunkach opisanych w etapie 2 w Przykładzie I. Surowy produkt oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu

PL 210 214 B1 odpowiednich frakcji i usunięciu rozpuszczalników na wyparce rotacyjnej otrzymuje się żółty półprzezroczysty olej krzepnący na powietrzu z wydajnością 0.15 g (18.3%-wagowo) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego.

Wzór sumaryczny C20H25N2O4PS. Masa cząsteczkowa: 420.5 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 30.23 (s, 48%), i 29.55 (s, 52%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 1.17-1.31 (m, 3H, CH₃), 2.89-2.94 (m, 2H, CH₂C^Ph), 3.52-3.56 (t, 3H, POCH₃, diastereotopowy nachodzące na siebie sygnały), 3.90-3.92 (q, 2H, CH^CH₂Ph), 4.48-4.63 (m, 1H, NHCHP), 5.03 (s, 2H, CH₂OCO), 5.23 i 5.74 (d, 1H, J=153.1 Hz, NHCHP, diastereotopowy), 5.26 i 5.77 (d, 1H, J=153.1 Hz, NHCHP, diastereotopowy), 7.14-7.26 (m, 10H, aromat.), 9.21 (s, 1H, CSNH).

Etap 2:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-etano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

120 mg (0.28 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego poddaje się reakcji według sposobu opisanego w etapie 3 w Przykładzie I przy zachowaniu podanych warunków i skali molowej. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)etano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy z wydajnością 20 mg (25.6%-wagowo).

Wzór sumaryczny C11H17N2O2PS. Masa cząsteczkowa: 272.3 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 28.10;

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 0.77 (dd, 3H, J=14.7 Hz, CH₃), 2.65-2.70 (t, 2H, CH₂CH₂Ph) 2.79-2.84 (m, 1H, NH₂CHP), 3.49-3.64 (m, 2H, CH₂CH₂Ph), 6.39-7.06 (m, 5H, aromat.).

P r z y k ł a d III

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 6 jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 7 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyIoksykarbonyIamino)-etanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

Ester metylowy kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etanofosfinowego otrzymuje się sposobem opisanym w etapie 1 w Przykładzie I a następnie poddaje reakcji z 0.605 ml (3.88 mM) izotiocyjanianu 4-(metyloksy)benzylowego w tej samej skali molowej i warunkach opisanych w etapie 2 w Przykładzie I. Surowy produkt oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji i usunięciu rozpuszczalników na wyparce rotacyjnej otrzymuje się żółty półprzezroczysty olej krzepnący na powietrzu z wydajnością 0.15 g (17.7%-wagowo) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego.

Wzór sumaryczny C20H25N2O5PS. Masa cząsteczkowa: 436.5 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 30.06 (s, 48%), i 29.61 (s, 52%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃ δ [ppm]: 1.27-1.35 (m, 3H, CH₃), 3.62 (d, 3H, J=11.4 Hz, POCH₃, diastereotopowy), 3.64 (d, 3H, J=10.8 Hz, POCH₃, diastereotopowy), 3.71 (d, 3H, J=4.8 Hz, PhOCH₃) 4.51-4.71 (m, 3H, NHCHP, CSNHCH₂), 5.03 (d, 2H, J=1.5, CH₂OCO), 5.14 i 5.69 (d, 1H, J=165.1 Hz, NHCHP, diastereotopowy), 5.18 i 5.72 (d, 1H, J=162.1 Hz, NHCHP, diastereotopowy), 6.75-7.29 (m, 9H, aromat.), 9.24 (s, 1H, CSNH).

Etap 2:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-etano]-[(N-4-metyloksybenylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

110 mg (0.25 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego poddaje się reakcji według sposobu opisanego w etapie 3 w Przykładzie I przy zachowaniu podanych warunków i skali molowej. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-etano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy z wydajnością 40 mg (55.6%-wagowo).

Wzór sumaryczny C11H17N2O3PS. Masa cząsteczkowa: 288.3 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 28.16;

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 0.90 (dd, 3H, J=14.7 Hz, CH₃), 3.00-3.05 (m, 1H, NH₂CHP), 3.54 (s, 3H, OCH₃), 4,45-4,50 (m, 2H, CH₂Ph) 6.70-7.04 (m, 4H, aromat.).

PL 210 214 B1

P r z y k ł a d IV

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonyIamino)-butano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 8 jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 9 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butanofosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 2.0 g (7.37 mM) kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butanofosfinowego oraz dodaje 0.24 g (7.37 mM) alkoholu metylowego. Całość zalewa się 10 cm³ bezwodnego tetrahydrofuranu, a następnie dodaje 1.52 g dicykloheksylokarbodiimidu (7.37 mM) oraz 0.09 g dimetyloaminopirydyny (0.737 mM). Całość miesza się intensywnie przez 2-8 godzin. Następnie do mieszaniny poreakcyjnej dodaje się 40 ml octanu etylu i odsącza powstały dicykloheksylomocznik na lejku Buchnera. Mieszaninę ekstrahuje się kolejno 25 ml 5% wodnego roztworu KHSO4, 25 ml nasyconego, wodnego roztworu NaHCO3 i solanką. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się klarowny olej, który krzepnie po ostudzeniu. Po reakcji uzyskuje się 1.65 g surowego produktu (78% wagowo) w postaci białego osadu o konsystencji lekko oleistej, który używa się w następnym etapie bez dodatkowego oczyszczania.

Wzór sumaryczny C13H20NO4P. Masa cząsteczkowa: 285.3 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 37.12 (s, 55%) i 38.11 (s. 45%)

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]: 0.82-0.86 (m, 3H, CH3), 1.29-1.71 (m, 4H, 2xCH^), 3.66 (d, 3H, J=11.4 Hz, POCH3, diastereotopowy), 3.68 (d, 3H, J=11.4 Hz, POCH3, diastereotopowy), 3.88-3.92 (m, 1H, NHCHP), 5.03 (s, 1H, CH2OCO), 5.27 i 5.61 (d, 1H, J=102.3 Hz, diastereotopowy, NH), 5.30 i 5.64 (d, 1H, J=102.3 Hz, diastereotopowy, NH), 5.95 i 7.78 (d, 1H, ¹JHN= 551.3 Hz, PH, distereotopowy), 5.98 i 7.81 (d, 1H, ¹J_HN= 550.1 Hz, PH, distereotopowy), 7.25-7.27 (m, 5H, aromat.).

Etap 2:

Otrzymywanie estru metyIowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 0.50 g (1.75 mM) estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butanofosfinowego, zalewa się 5 cm³ bezwodnego dichlorometanu i schładza do 0°C. W atmosferze azotu dodaje się 0.364 ml (2.62 mM) trójetyloaminy oraz 0.352 ml (1.75 mM) trimetylochlorosilanu. Po 30 minutach, przy zachowaniu temperatury 0° C, dodaje się 0.580 g (3.50 mM) izotiocyjanianu 2-(fenylo)etylowego. Temperaturę 0°C utrzymuje się przez godzinę, reakcję prowadzi się 14-16 godzin. Następnie do mieszaniny dodaje się 3 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu a po 10 minutach rozcieńcza 50 ml octanu etylu. Mieszaninę przemywa się kolejno 50 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, 50 ml nasyconego wodnego roztworu NaHCO3, 50 ml solanki. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się olej, który krzepnie po ostudzeniu. Mieszaninę oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji, rozpuszczalniki usuwa się na wyparce rotacyjnej i otrzymuje się 0.16 g (20.8%-wagowo) czystego estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-etano]-[N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego w postaci żółtego półprzezroczystego, gęstego oleju, który zastyga po kilku godzinach.

Wzór sumaryczny C22H29N2O4PS. Masa cząsteczkowa: 448.5 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 28.70 (s. 53%), i 29.68 (s, 47%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 0.81-0.86 (m, 3H, CH₃), 1.00-1.71 (m, 4H, 2xCHJ, 2.90-2.95 (m, 2H, CH₂Ph), 3.54-3.68 (m, 3H, POCH₃) 3.87-3.92 (m, 2H, CSNHCHJ, 4.36-4.55 (m, 1H, NHCHP), 4.92 i 5.59 (d, 1H, J=199.0 Hz, NHCHP, diastereotopowy), 4.97 i 5.62 (d, 1H, J=196. 9 Hz, diastereotopowy, NHCHP), 5.04 (s, 2H, CH₂OCO),7.13-7.27 (m, 10H, aromat.), 9.06 (s, 1H, CSNH).

Etap 3:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-butano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 140 mg (0.31 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, zalewa się 5 cm³ 2% HBr w kwasie octowym. Całość zamyka się i pozostawia na 2 godziny. Następnie lotne

PL 210 214 B1 składniki usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej. Pozostałość rozpuszcza się w 2 ml metanolu a nastę pnie dodaje tlenku propylenu do momentu zmę tnienia mieszaniny. Ca ł o ść pozostawia się na noc w lodówce. Wytrącony osad odsącza się na lejku Buchnera i przemywa 10 ml eteru dietylowego, a następnie suszy na powietrzu. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-butano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy w ilości 20 mg (21.3%-wagowo).

Wzór sumaryczny C13H21N2O2PS. Masa cząsteczkowa: 300.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 27.81

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 0.45-0.50 (t, 3H, CH₃), 0.78-0.92 (m, 2H, CH₂CH₃), 1.06-1.18 (m, 2H, CH^CHP), 2.59-2.66 (m, 3H, NHCHP, CH₂Ph), 3.43-3.56 (m, 2H, CSNHCH₂,), 6.887.00 (m, 5H, aromat.).

P r z y k ł a d V

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, przedstawionego wzorem 10 jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 11 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-bulano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfonowego

Ester metylowy kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butanofosfinowego otrzymuje się sposobem opisanym w etapie 1 w Przykładzie IV a następnie poddaje reakcji z 0.605 ml (3.88 mM) izotiocyjanianu 4-(metyloksy)benzyIowego w tej samej skali molowej i warunkach opisanych w etapie 2 w Przykładzie I. Surowy produkt oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji i usunięciu rozpuszczalników na wyparce rotacyjnej otrzymuje się żółty półprzezroczysty olej krzepnący na powietrzu z wydajnością 0.42 g (51.9%-wagowo) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butano]-[(N-4-metyIoksybenzyIo)-tiokarbamoilo]fosfinowego.

Wzór sumaryczny C22H29N2O5PS. Masa cząsteczkowa: 464.5 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 29.11 (s, 46%), i 29.93 (s, 54%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]: 0.75-0.84 (m, 3H, CH3), 1.20-1.63 (m, 4H, 2xCH), 3.56 (d, 3H, ¹JHN=11.1 Hz, POCH₃, diastereotopowy), 3.57 (d, 3H, ¹J_HN=11.1 Hz, POCH₃, diastereotopowy), 3.67 (d, 3H, J=6.3 Hz, PhOCH₃), 4.37-4.70 (m, 3H, NHCHP, CSNHCH,), 5.03 (d, 2H, J=3.30 Hz, CH^OCO), 5.30 i 5.80 (d, 1H, J=150.1 Hz, NHCHP, diastereotopowy), 5.33 i 5.83 (d, 1H, J=151.3 Hz, NHCHP, diastereotopowy), 6.72-7.25 (m, 9H, aromat.), 9.67 (s, 1H, NHCS).

Etap 2:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-butano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

150 mg (0.28 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-butano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego poddaje się reakcji według sposobu opisanego w etapie 3 w Przykładzie I przy zachowaniu podanych warunków i skali molowej. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-butano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy z wydajnością 50 mg (49.0%-wagowo).

Wzór sumaryczny C13H21N2O3PS. Masa cząsteczkowa: 316.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 27.89;

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 0.62 (d, 3H, J=7.2 Hz, CH₃), 1.06-1.08 (m, 2H, CI±CH₃), 1.26-1.36 (m, 2H, CHPCH^), 2.88-2.94 (m, 1H, NH₂CHP), 3.56 (s, 3H, PhOCH₃), 4.50 (d, 2H, J=2.70 Hz, CSNHCH2 6.71-7.17 (m, 4H, aromat.).

P r z y k ł a d VI

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyIoksykarbony]amino)-3-metylopropano]-[N-(metyIo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 12 jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 13 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-2-metylopropanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu 1-N-(henzyloksykarbonylamino)-2-metylopropanofosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 2.0 g (7.37 mM) kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metyIopropanofosfinowego oraz dodaje 0.24 g (7.37 mM) alkoholu metylowego.

PL 210 214 B1

Całość zalewa się 10 cm³ bezwodnego tetrahydrofuranu, a następnie dodaje 1.52 g dicykloheksylokarbodiimidu (7.37 mM) oraz 0.09 g dimetyloaminopirydyny (0.737 mM). Całość miesza się intensywnie przez 2-8 godzin. Następnie do mieszaniny poreakcyjnej dodaje się 40 ml octanu etylu i odsącza powstały dicykloheksylomocznik na lejku Buchnera. Mieszaninę ekstrahuje się kolejno 25 ml 5% wodnego roztworu KHSO4, 25 ml nasyconego, wodnego roztworu NaHCO3 i solanką. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się klarowny olej, który krzepnie po ostudzeniu. Po reakcji uzyskuje się 2.06 g surowego produktu (98% wagowo) w postaci białego osadu o konsystencji lekko oleistej, który używa się w następnym etapie bez dodatkowego oczyszczania.

Wzór sumaryczny C13H20NO4P. Masa cząsteczkowa: 285.3 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 38.2 (s. 65%) i 38.4 (s. 35%)

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]: 0.99-1.10 (m, 6H, 2xCH3), 2.19-2.26 (m, 1H, CH(CH3)2), 3.76 (d, 3H, J=11.5 Hz, POCH3, diastereotopowy), 3.80 (d, 3H, J=12.2 Hz, POCH3, diastereotopowy), 3.88-3.97 (m, 1H, NHCHP), 5.07-5.22 (m, 3H, CH2OCO, NH), 6.06 i 7.88 (d, 1H, ¹Jhn= 548.4Hz, PH, distereotopowy), 6.13 i 7.95 (d, 1H, ¹JHN= 547.2Hz, PH, distereotopowy), 7.25-7.39 (m, 5H, aromat.).

Etap 2:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-S-metylopropano]-[N-(metylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 0.50 g (1.75 mM) estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropanofosfinowego, zalewa się 5 cm³ bezwodnego dichlorometanu i schładza do 0°C. W atmosferze azotu dodaje się 0.728 ml (5.25 mM) trójetyloaminy oraz 0.735 ml (5.78 mM) trimetylochlorosilanu. Po 30 minutach, przy zachowaniu temperatury 0°C, dodaje się 0.437 ml (3.15 mM) trójetyloaminy oraz 0.32 g (4.38 mM) izotiocyjanianu metylowego. Temperaturę 0°C utrzymuje się przez godzinę, reakcję prowadzi się 14-16 godzin. Następnie do mieszaniny dodaje się 3 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu a po 10 minutach rozcieńcza 50 ml octanu etylu. Mieszaninę przemywa się kolejno 50 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, 50 ml nasyconego wodnego roztworu NaHCO3, 50 ml solanki. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się olej, który krzepnie po ostudzeniu. Mieszaninę oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji, rozpuszczalniki usuwa się na wyparce rotacyjnej i otrzymuje się 0.13 g (20.6%wagowo) czystego estru metylowego kwasu [1-N-(benzyIoksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[N-(metyloamino)-tiokarbamoilo]fosfinowego w postaci żółtego półprzezroczystego, gęstego oleju, który zastyga po kilku godzinach.

Wzór sumaryczny C15H23N2O4PS. Masa cząsteczkowa: 358.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3. δ [ppm]): 30.41 (s, 63%), i 30.24 (s, 37%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃. δ [ppm]: 0.95-1.05 (m, 6H, 2xCH₃), 2.22-2.25(m, 1H, CH(CH₃)₂) 3.20 (dd, 3H, J=13.1 Hz, CSNHCH₃), 3.68 (d, 3H, J=11.3 Hz, POCH₃, diastereotopowy), 3.69 (d, 3H, J=11.1 Hz, POCH^, diastereotopowy), 4.54-4.64 (m, 1H, NHCHP), 5.09-5.19 (m, 2H, CH^OCO), 5.31 (s, 1H, NHCHP), 5.37 i 5.84 (d, 1H, J=140,7 Hz, diastereotopowy, NHCHP) 7.26-7.39 (m, 5H, aromat.), 9.48 (s, 1H, NHCS).

Etap 3:

Otrzymywanie kwasu [(1-ammo)-3-metylopropano]-[N-(metylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 100 mg (0.28 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[N-(metylo)-tiokarbamoilo)]fosfinowego, zalewa się 5 cm³ 2% HBr w kwasie octowym. Całość zamyka się i pozostawia na 2 godziny. Następnie lotne składniki usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej. Pozostałość rozpuszcza się w 2 ml metanolu a następnie dodaje tlenku propylenu do momentu zmętnienia mieszaniny. Całość pozostawia się na noc w lodówce. Wytrącony osad odsącza się na lejku Buchnera i przemywa 10 ml eteru dietylowego, a następnie suszy na powietrzu. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-3-metylopropano]-[N-(metylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy w ilości 35 mg (59.3%-wagowo).

Wzór sumaryczny C6H15N2O2PS. Masa cząsteczkowa: 210.2 l/mol.

Widmo ³¹P (roztwór w D2O, δ [ppm]): 28.77

PL 210 214 B1

Widmo ¹H NMR (roztwór w 0,0, δ [ppm]: 0.91 (dd, J=14.65 Hz, 6H, 2xCH₃) 2.01-2.07 (m, 1H, CH(CH₃)₂), 3.09-3.26 (m, 4H, NHCH₃, NHCHP).

P r z y k ł a d VII

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyIoksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[N-(heksyIo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 14 jego pochodnej z wolną grupą a₁-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 15 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-2-metylopropanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 0.50 g (1.75 mM) estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropanofosfinowego, zalewa się 5 cm³ bezwodnego dichlorometanu i schładza do 0°C. W atmosferze azotu dodaje się 0.728 ml (5.25 mM) trójetyloaminy oraz 0.735 ml (5.78 mM) trimetylochlorosilanu. Po 30 minutach, przy zachowaniu temperatury 0°C, dodaje się 0.437 ml (3.15 mM) trójetyloaminy oraz 0.672 ml (4.38 mM) izotiocyjanianu heksylowego. Temperaturę 0°C utrzymuje się przez godzinę, reakcję prowadzi się 14-16 godzin. Następnie do mieszaniny dodaje się 3 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu a po 10 minutach rozcieńcza 50 ml octanu etylu. Mieszaninę przemywa się kolejno 50 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, 50 ml nasyconego wodnego roztworu NaHCO3, 50 ml solanki. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się olej, który krzepnie po ostudzeniu. Mieszaninę oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji, rozpuszczalniki usuwa się na wyparce rotacyjnej i otrzymuje się 0.11 g (14.6%wagowo) czystego estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego w postaci żółtego półprzezroczystego, gęstego oleju, który zastyga po kilku godzinach.

Wzór sumaryczny C20H33N2O4PS. Masa cząsteczkowa: 428.5 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 30.43 (s, 70%), i 29.87 (s, 30%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃ δ [ppm]: 0.84-1.04 (m, 8H, 4xCH₂), 1.13-1.33 (m, 6H, 2xCH₃), 1.47-1.52 (m, 2H, CH₂CH₂NH), 2.13-2.24(m, 1H, CH(CH₃)₂) 3.22-3.73 (m, 2H, CSNHCH₂), 3.69 (d, 3H, J=3.10 Hz, POCH₃, diastereotopowy), 3.73 (d, 3H, J=2.94 Hz, POCH₃, diastereotopowy), 4.26 -4.32 (m, 1H, NHCHP), 5.12 (d, 2H, J=2.61 Hz, CH₂OCO), 5.35 i 5.37 (ss, 1H, NHCHP) 7.26-7.34 (m, 5H, aromat.), 9.48 (s, 1H, NHCS).

Etap 2:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-3-metylopropano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 100 mg (0.23 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoilo)]fosfinowego, zalewa się 5 cm³ 2% HBr w kwasie octowym. Całość zamyka się i pozostawia na 2 godziny. Następnie lotne składniki usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej. Pozostałość rozpuszcza się w 2 ml metanolu a następnie dodaje tlenku propylenu do momentu zmętnienia mieszaniny. Całość pozostawia się na noc w lodówce. Wytrącony osad odsącza się na lejku Buchnera i przemywa 10 ml eteru dietylowego, a następnie suszy na powietrzu. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-3-metylopropano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy w ilości 30 mg (46.2%-wagowo).

Wzór sumaryczny C11H25N2O2PS. Masa cząsteczkowa: 280.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 26.61

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 0.78-0.81 (t, 3H, CH₂CH₃), 0.92 (dd, J=29.73 Hz, 6H, 2xCH₃) 1.21-1.25 (m, 2H, CH₂(CH₂)₂CH₃), 1.28-1.31 (m, 4H, 2xCH) 1.60-1.65 (m, 2H, CH₂CH₂NH), 2.01-2.04 (m, 1H, CH(CH₃)₂), 3.10 (dd, J=9.01 Hz 1H, NHCHP), 3.56-3.65 (m, 2H, CH₂NHCS).

Widmo ¹³C NMR (roztwór w D₂O, 8 [ppm]: 13.31 (s, 1C, CH₂CH₃), 18.80 (d, 2C, CH(CH₃)₂), 21.98 (s, 1C, CHCH₃), 25.88 (s, 1C, CH₂(CH₂)₂NH), 27.28 (d, 1H, CH₂CH₂NH), 30.68 (s, 1C, CH₂CH₂CH₃), 31.36 (d, 1C, CH(CH₃)₂), 45.48 (d, 1C, CH₂NHCS), 53.64 (d, 1C, NH₂CHP), 203.80 (d, 1C, CS).

PL 210 214 B1

P r z y k ł a d VIII

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metyIopropano]-[N-(3-metyIobutano)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 16 jego pochodnej z wolną grupą a₁-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 17 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyIoksykarbonylamino)-2-metylopropanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-2-metylopropano]-[N-(3-metylobutano)-tiokarbamoilo]fosfinowego

Ester metylowy kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-2-metylopropanofosfmowego otrzymuje się sposobem opisanym w etapie 1 w Przykładzie VI a następnie poddaje reakcji z 0.593 ml (4.84 mM) izotiocyjanianu izobutylowego w tej samej skali molowej i warunkach opisanych w etapie 2 w Przykładzie VI. Surowy produkt oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji i usunięciu rozpuszczalników na wyparce rotacyjnej otrzymuje się żółty półprzezroczysty olej krzepnący na powietrzu z wydajnością 0.13 g (18.5%-wagowo) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[N-(3-metylobutano)-tiokarbamoilo]fosfinowego.

Wzór sumaryczny C18H29N2O4PS. Masa cząsteczkowa: 400.5 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 30.56 (s, 65%), i 29.76 (s, 35%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 0.91-1.06 (m, 12H, 4xCH₃), 2.00-2.12 (m, 1H, CH₂CH(CH₃)₂), 2.20-2.29 (m, 1H, CHCH(CH₃)₂), 3.49-3.62 (m, 2H, CH-NHCS), 3.70 (d, 3H, J=3.9 Hz, POCH₃, diastereotopowy nachodzące na siebie sygnały), 4.57-4.66 (m, 1H, NHCHP), 5.10-5.20 (m, 3H, CH₂OCO, NHCHP), 5.69 i 5.72 (ss, 1H, NHCHP), 7.27-7.40 (m, 5H, aromat.), 9.20 (s, 1H, NHCS).

Etap 2:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-3-metylopropano]-[N-(3-metylobutano)-tiokarbamoilo]fosfinowego

110 mg (0.27 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylopropano]-[N-(3-metylobutano)-tiokarbamoilo]fosfinowego poddaje się reakcji według sposobu opisanego w etapie 3 w Przykładzie VI przy zachowaniu podanych warunków i skali molowej. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-3-metylopropano]-[N-(3-metyIobutano)-tiokarbamoilo]fosfinowy z wydajnością 30 mg (43.5%-wagowo).

Wzór sumaryczny C9H21N2O2PS. Masa cząsteczkowa: 252.3 l/moI.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 29.22;

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 0.99-1.07 (m, 12H, 4xCH₃), 2.10-2.18 (m, 2H, 2xCH) 3.23 (dd, J=9.91 Hz, 1H, NH₂CHP), 3.51-3.63 (m, 2H, CH₂NHCS);

Widmo ¹³C NMR (roztwór w D₂O, 8 [ppm]: 19.52 (d, 2C, CHCH(CH₃)₂), 21.92 (d, 2C, CH₂CH(CH₃)₂), 23.22 (d, 1C, CH₂CH(CH₃)₂), 29,84 (d, 1C, CHCH(CH₃)₂), 55.13 (d, 1C, CH₂NHCS), 56.12 (d, 1C, NH₂CHP), 206.84 (d, 1C, CS).

P r z y k ł a d IX

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 18, jego pochodnej z wolną grupą a₁-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 19 rozpoczyna etap otrzymywania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonyIamino)-3-metylobutanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutanofosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 2.0 g (7.01 mM) kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutanofosfinowego oraz dodaje 0.22 g (7.0 mM) alkoholu metylowego. Całość zalewa się 10 cm³ bezwodnego tetrahydrofuranu, a następnie dodaje 1.45 g dicykloheksylokarbodiimidu (7.01 mM) oraz 0.085 g dimetyloaminopirydyny (0.701 mM). Całość miesza się intensywnie przez 2-8 godzin. Następnie do mieszaniny poreakcyjnej dodaje się 40 ml octanu etylu i odsącza powstały dicykloheksylomocznik na lejku Buchnera. Mieszaninę ekstrahuje się kolejno 25 ml 5% wodnego roztworu KHSO4, 25 ml nasyconego, wodnego roztworu NaHCO3 i solanką. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się klarowny olej, który krzepnie po ostudzeniu. Po reakcji uzyskuje się 1.92 g surowego

PL 210 214 B1 produktu (92% wagowo) w postaci białego osadu o konsystencji lekko oleistej, który używa się w następnym etapie bez dodatkowego oczyszczania.

Wzór sumaryczny C14H22NO4P. Masa cząsteczkowa: 299.3 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 37.9 (s, 38%) i 39.2 (s, 62%)

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 0.93 (m, 6H, 2xCH₃), 1.32-2.17 (m, 3H, CH₂, CH), 3.78 (d, 3H, J=11.4 Hz, POCH₃), 3.80 (d, 3H, J=10.75 Hz, POCH₃), 4.09 (m, 1H, CHP), 5.13 i 5.17 (s, 2H, PhCH₂OC), 6.61 (d, 1H, J=6.8 Hz, NH), 6.06 i 7.89 (d, 1H, J=550.2 Hz, PH), 6.07 i 7.91 (d, 1H, J=549.6 Hz, PH), 7.26-7.40 (m, 5H, aromat.).

Etap 2:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 0.50 g (1.67 mM) estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutanofosfinowego, zalewa się 5 cm³ bezwodnego dichlorometanu i schładza do 0°C. W atmosferze azotu dodaje się 0.695 ml (5.01 mM) trójetyloaminy oraz 0.701 ml (5.51 mM) trimetylochlorosilanu. Po 30 minutach, przy zachowaniu temperatury 0°C, dodaje się 0.417 ml (3.01 mM) trójetyloaminy oraz 0.641 ml (4.18 mM) izotiocyjanianu heksylowego. Temperaturę 0°C utrzymuje się przez godzinę, reakcję prowadzi się 14-16 godzin. Następnie do mieszaniny dodaje się 3 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu a po 10 minutach rozcieńcza 50 ml octanu etylu. Mieszaninę przemywa się kolejno 50 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, 50 ml nasyconego wodnego roztworu NaHCO3, 50 ml solanki. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się olej, który krzepnie po ostudzeniu. Mieszaninę oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej ( 15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji, rozpuszczalniki usuwa się na wyparce rotacyjnej i otrzymuje się 0.24 g (32.4%-wagowo) czystego estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoiIo]fosfinowego w postaci żółtego półprzezroczystego, gęstego oleju, który zastyga po kilku godzinach.

Wzór sumaryczny C21H35N2O4PS. Masa cząsteczkowa: 442.6 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 30.04 (s, 79%), i 28.85 (s, 21%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 0.80-0.90 (m, 9H, 3XCH₃), 1.07-1.34 (m, 6H, 3xCH), 1.46-1.67 (m, 4H, CH₂, CH^CH(CH₃)₂), 3.37-3.44 (m, 1H, CH(CH₃)₂) 3.53-3.66 (m, 5H, POCH₃, CH₂NHCS), 4.63-4.75 (m, 1H, NHCHP), 4.98-5.11 (m, 2H, CH₂OCO, NHCHP), 5.68 i 5.70 (ss, 1H, diastereotopowe, NHCHP) 7.23-7.29 (m, 5H, aromat.), 9.05 (s, 1H, NHCSP);

Etap 3:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-3-metylobutano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 190 mg (0.43 mM) estru metylowego kwasu [(1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, zalewa się 5 cm³ 2% HBr w kwasie octowym. Całość zamyka się i pozostawia na 2 godziny. Następnie lotne składniki usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej. Pozostałość rozpuszcza się w 2 ml metanolu a następnie dodaje tlenku propylenu do momentu zmętnienia mieszaniny. Całość pozostawia się na noc w lodówce. Wytrącony osad odsącza się na lejku Buchnera i przemywa 10 ml eteru dietylowego, a następnie suszy na powietrzu. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-3-metylobutano]-[N-(heksylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy w ilości 55 mg (43.7%-wagowo).

Wzór sumaryczny C12H27N2O2PS. Masa cząsteczkowa: 294.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 27.23.

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 0.77-0.78 (m, 9H, 3xCH₃), 0.84 (d, J=6.61Hz, 6H, 2xCH₃), 1.21-1.30 (m, 8H, 4xCH₂), 1.59-1.64 (m, 2H, CH₂CH(CH.,)2), 1.71-1.74 (m, 1H, CH(CH₃)₂), 3.14-3.18 (q, 1H, NHCHP), 3.57-3.65 (m, 2H, CH^NHCS).

Widmo ¹³C NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 13.33 (s, 1C, CH₂CH₃), 21.72 (d, 2C, CH(CH₃)₂), 21.90 (s, 1C, CHCH₃), 23.97 (d, 1C, CH₂(CH₃)₂), 25,92 (s, 1C, CH₂(CH₂)₂NH) 26.88 (s, 1H, CH₂CH₂NH), 30.71 (s, 1C, CH₂CH₂CH₃), 38.94 (s, 1C, CH₂CH(CH₃)₂), 45.62 (d, 1C, CH₂NHCS), 46.93 (d, 1C, NH₂CHP).

PL 210 214 B1

P r z y k ł a d X

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[N-(metylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 20 jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 21 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[N-(metylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

Ester metylowy kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutanofosfinowego otrzymuje się sposobem opisanym w etapie 1 w Przykładzie IX a następnie poddaje reakcji z 0.305 g (4.18 mM) izotiocyjanianu metylowego w tej samej skali molowej i warunkach opisanych w etapie 2 w Przykładzie IX. Surowy produkt oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji i usunięciu rozpuszczalników na wyparce rotacyjnej otrzymuje się żółty półprzezroczysty olej krzepnący na powietrzu z wydajnością 0.34 g (54.7%-wagowo) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonyIamino)-3-metylobutano]-[N-(metylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego.

Wzór sumaryczny C16H25N2O4PS. Masa cząsteczkowa: 372.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3. δ [ppm]): 30.08 (s. 82%), i 29.09 (s, 18%).

Widmo ^-H NMR (roztwór w CDCI₃. δ [ppm]: 0.74-0.90 (m, 6H, 2xCH₃), 1.34-1.51 (m, 2H, CHJ, 1.63-1.69 (m, 1H, CH(CH₃)₂), 3.14-3.17 (m, 3H, CH₃NHCS), 3.52-3.67 (m, 3H, POCH₃), 4.66-4.70 (m, 1H, NHCHP), 5.00-5.11 (m, 3H, CH₂OCO, NHCHP), 5.70 i 5.73 (ss, 1H, diastereotopowe, NHCHP), 7.19-7.29 (m, 5H, aromat.), 9.32 (s, 1H, NHCS).

Etap 2:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-3-metylobutano]-[N-(metylo)-tiokarhamoilo]fosfinowego

240 mg (0.64 mM) estru metylowego kwasu [(1-N-(benzyIoksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[N-(metylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego poddaje się reakcji według sposobu opisanego w etapie 3 w Przykładzie IX przy zachowaniu opisanych warunków i skali molowej. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-3-metylobutano]-[N-(metyIo)-tiokarbamoilo)]fosfinowy z wydajnością 80 mg (55%)-wagowo).

Wzór sumaryczny C7H17N2O2PS. Masa cząsteczkowa: 224.3 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 27.73

Widmo ^-H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]): 0.81 (dd, J=35.82 Hz, 6H, 2xCH₃), 1.25-1.32 (m, 2H, CH2 1.69-1.74 (m, 1H, CH(CH₃)₂) 3.09 (d, 3H, J=1.8 Hz, CH₃NHCS), 3.17-3.26 (m, 1H, NHCHP).

Widmo ¹³C NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 21.70 (d, 2C, CH(CH₃)₂), 23.93 (d, 1C, CH(CH₃)₂), 33.52 (s, 1C, CH₃NH), 38.65 (s, 1C, CH₂CH(CH₃)₂), 46.72 (d, 1C, NH₂CHP).

P r z y k ł a d XI

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 22 jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 23 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonyIamino)-3-metylobutanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutano]-[N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

Ester metylowy kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutanofosfinowego otrzymuje się sposobem opisanym w etapie 1 w Przykładzie IX a następnie poddaje reakcji z 0.664 g (4.18 mM) izotiocyjanianu 2-(fenylo)etylowego w tej samej skali molowej i warunkach opisanych w etapie 2 w Przykładzie IX. Surowy produkt oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji i usunięciu rozpuszczalników na wyparce rotacyjnej otrzymuje się żółty półprzezroczysty olej krzepnący na powietrzu z wydajnością 0.22 g (28.6%-wagowo) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonyIamino)-3-metyIobutano]-[N-2-(fenyIo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego.

Wzór sumaryczny C23H31N2O4PS. Masa cząsteczkowa: 462.5 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 28.83 (s, 81%), i 29.98 (s, 19%).

Widmo ^-H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 0.88-0.95 (m, 6H, 2xCH₃), 1.09-1.74 (m, 3H, CHCH), 2.97-3.00 (m, 2H, CH₂Ph), 3.58-3.96 (m, 3H, POCH₃), 3.96-3.98 (m, 2H, CSNHCH₂) 4.49-4.67

PL 210 214 B1 (m, 1H, NHCHP), 5.10-5.13 (m, 2H, CH₂OCO, NHCHP), 5.70 i 5.73 (ss, 1H, diastereotopowe, NHCHP), 7.20-7.37 (m, 10H, aromat.), 9.30 (s, 1H, NHCS).

Etap 2:

Otrzymywanie kwasu (1-amino)-3-metylobutano]-[N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

220 mg (0.48 mM) estru metylowego kwasu [(1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metyIobutano]-[N-2-(fenylo)etyIo)-tiokarbamoiIo]fosfinowego poddaje się reakcji według sposobu opisanego w etapie 3 w Przykładzie IX przy zachowaniu opisanych warunków i skali molowej. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-3-metyIobutano]-[N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy z wydajnością 20 mg (13.3%-wagowo).

Wzór sumaryczny C14H23N2O2PS. Masa cząsteczkowa: 314.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 28.10

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]): 0.39-0.51 (m, 6H, 2xCH₃), 0.75-1.03 (m, 3H, CI±CH(CH₃)₂) 1.26-1.36 (m, 2H, CH₂Ph) 2.56-2.70 (m, 2H, CSNHCH₃), 3.36-3.54 (m, 1H, NHCHP), 6.84-6.96 (m, 5H, aromat.);

P r z y k ł a d XII

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 24. jego pochodnej z wolną grupą a₁-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 25 rozpoczyna etap otrzymywania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu -N-(benzyloksykarbonylamino)-pentanofosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 2.0 g (7.01 mM) kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-metylobutanofosfinowego oraz dodaje 0.22 g (7.0 mM) alkoholu metylowego. Całość zalewa się 10 cm³ bezwodnego tetrahydrofuranu, a następnie dodaje 1.45 g dicykloheksylokarbodiimidu (7.01 mM) oraz 0.085 g dimetyloaminopirydyny (0.701 mM). Całość miesza się intensywnie przez 2-8 godzin. Następnie do mieszaniny poreakcyjnej dodaje się 40 ml octanu etylu i odsącza powstały dicykloheksylomocznik na lejku Buchnera. Mieszaninę ekstrahuje się kolejno 25 ml 5% wodnego roztworu KHSO4, 25 ml nasyconego, wodnego roztworu NaHCO3 i solanką. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się klarowny olej, który krzepnie po ostudzeniu. Po reakcji uzyskuje się 1.84 g surowego produktu (88% wagowo) w postaci białego osadu o konsystencji lekko oleistej, który używa się w następnym etapie bez dodatkowego oczyszczania.

Wzór sumaryczny C14H22NO4P. Masa cząsteczkowa: 299.3 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 37.3 (s, 62%) i 38.4 (s, 38%)

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 0.77-0.82 (t, 3H, CH₃), 1.17-1.84 (m, 6H, 3xCH), 3.37 (s, 3H, POCH₃), 3.57-3.74 (m, 1H, CHP), 4.97-5.07 (m, 2H, CH^OCO), 5.30 i 5.33 (ss, 1H, NH), 5.88 i 7.73 (d, 1H, J=558.3 Hz, PH), 5.94 i 7.81 (d, 1H, J=560.3 Hz, PH), 7.12-7.25 (m, 5H, aromat.).

Etap 2:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 0.50 g (1.67 mM) estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)pentanofosfinowego, zalewa się 5 cm³ bezwodnego dichlorometanu i schładza do 0°C. W atmosferze azotu dodaje się 0.232 ml (1.67 mM) trójetyloaminy oraz 0.319 ml (5.50 mM) trimetylochlorosilanu. Po 30 minutach, przy zachowaniu temperatury 0°C, 0.446 ml (3.34 mM) izotiocyjanianu 3-(metylotio)propylowego. Temperaturę 0°C utrzymuje się przez godzinę, reakcję prowadzi się 14-16 godzin. Następnie do mieszaniny dodaje się 3 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu a po 10 minutach rozcieńcza 50 ml octanu etylu. Mieszaninę przemywa się kolejno 50 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, 50 ml nasyconego wodnego roztworu NaHCO3, 50 ml solanki. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się olej, który krzepnie po ostudzeniu. Mieszaninę oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji, rozpuszczalniki usuwa się na wyparce rotacyjnej i otrzymuje się 0.17 g (22.8%-wagowo) czystego estru metylowego kwasu

PL 210 214 B1

[1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego w postaci żółtego półprzezroczystego, gęstego oleju, który zastyga po kilku godzinach.

Wzór sumaryczny C19H31N2O4PS2. Masa cząsteczkowa: 446.6 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 29.12 (s, 52%), i 30.03 (s, 48%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 0.72-0.81 (m, 3H, CH₃), 1.10-1.97 (m, I1H, SCH₃, CH^CH₂S, 3xCH₂), 2.37-2.45 (m, 2H, CH₂S), 3.55-3.72 (m, 5H, POCH₃, CH₂NHCS), 4.31-4.65 (m, 1H, NHCHP), 5.00 (s, 2H, CH₂OCO), 5.66 i 5.90 (d, 1H, J=71.13 Hz, diastereotopowy, NHCHP), 5.70 i 5.94 (d, 1H, J=70.83 Hz, diastereotopowy, NHCHP), 7.18-7.21 (m, 5H, aromat.), 9.91 (s, 1H, NHCS);

Etap 3:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-pentano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 150 mg (0.34 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, zalewa się 5 cm³ 2% HBr w kwasie octowym. Całość zamyka się i pozostawia na 2 godziny. Następnie lotne składniki usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej. Pozostałość rozpuszcza się w 2 ml metanolu a następnie dodaje tlenku propylenu do momentu zmętnienia mieszaniny. Całość pozostawia się na noc w lodówce. Wytrącony osad odsącza się na lejku Buchnera i przemywa 10 ml eteru dietylowego, a następnie suszy na powietrzu. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-pentano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy w ilości 50 mg (50%-wagowo).

Wzór sumaryczny C10H23N2O2PS2. Masa cząsteczkowa: 298.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 27.69.

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 0.63-0.67 (m, 3H, CH₃), 1.08-1.48 (m, 6H, 3xCH₂), 1.74-1.76 (m, 2H, CH₂CH₂S), 1.89 (s, 3H, SCH₃), 2.35-2.40 (m, 2H, CH₂S), 2.85-2.95 (m, 1H, NHCHP), 3.43-3.47 (m, 2H, CH₂NHCS).

P r z y k ł a d XIII

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 26 jego pochodnej z wolną grupą a₁-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 27 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyIoksykarbonyIamino)-pentanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

Ester metylowy kwasu 1-N-(benzyloksykarbonyIamino)-pentanofosfinowego otrzymuje się sposobem opisanym w etapie 1 w Przykładzie XII a następnie poddaje reakcji z 0.500 ml (3.34 mM) izotiocyjanianu 2-(fenyIo)etylowego w tej samej skali molowej i warunkach opisanych w etapie 2 w Przykładzie XII. Surowy produkt oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji i usunięciu rozpuszczalników na wyparce rotacyjnej otrzymuje się żółty półprzezroczysty olej krzepnący na powietrzu z wydajnością 0.25 g (32.3%-wagowo) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego.

Wzór sumaryczny C23H31N2O4PS. Masa cząsteczkowa: 462.5 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 28.75 (s, 48%), i 29.72 (s, 52%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 0.75-0.81 (m, 3H, CH₃), 1.20-1.72 (m, 6H, 3xCH), 2.89-2.94 (m, 2H, CH₂Ph), 3.50-3.59, (m, 3H, POCH), 3.87-3.91(m, 3H, CH₃NHCS) 4.35-4.55 (m, 1H, NHCHP), 5.02 i 5.05 (ss, 3H, CH^OCO, NHCHP), 5.63 i 5.67 (ss, 1H, NHCHP), 7.10-7.26 (m, 10H, aromat.), 9.17 (s, 1H, NHCS).

Etap 2:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-pentano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

140 mg (0.30 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego poddaje się reakcji według sposobu opisanego w etapie 3 w Przykładzie XII przy zachowaniu opisanych warunków i skali molowej. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-pentano]-[(N-2-(fenylo)etylo)-tiokarbamoiIo]fosfinowy z wydajnością 60 mg (63.3%wagowo).

Wzór sumaryczny C14H23N2O2PS. Masa cząsteczkowa: 314.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 27.31

PL 210 214 B1

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]): 0.51 -0.55 (t, 3H, CH₃), 0.85-1.28 (m, 6H, 3xCH₂) 2.32 (d, 1H, J=1.5 Hz, NHCHP), 2.59-2.67 (m, 2H, CH₂Ph), 3.44-3.47 (m, 2H, CH₂NHCS), 6.89-7.00 (m, 5H, aromat.).

P r z y k ł a d XIV

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyIoksykarbonylamino)-pentano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoiIo]fosfinowego przedstawionego wzorem 28 jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 29 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(henzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

Ester metylowy kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentanofosfinowego otrzymuje się sposobem opisanym w etapie 1 w Przykładzie XII a następnie poddaje reakcji z 0.521 ml (3.34 mM) izotiocyjanianu 4-(metyloksy)benzylowego w tej samej skali molowej i warunkach opisanych w etapie 2 w Przykładzie XII. Surowy produkt oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji i usunięciu rozpuszczalników na wyparce rotacyjnej otrzymuje się żółty półprzezroczysty olej krzepnący na powietrzu z wydajnością 0.30 g (37.5%-wagowo) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego.

Wzór sumaryczny C23H31N2O5PS. Masa cząsteczkowa: 478.5 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 29.01 (s, 47%), i 29.81 (s, 53%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 0.74-0.80 (m, 3H, CH₃), 1.15-1.58 (m, 6H, 3xCH₂), 3.58 (d, 3H, J= 11.10 Hz, diastereotopowe, POCH₃) 3.60, (d, 3H, J= 11.10 Hz, diastereotopowe, POCH₃) 3.69 (d, 3H, J=5.10, PhOCH₃), 4.36-4.78 (m, 3H, CSNHCH₂, NHCHP), 5.04 (d, 2H, J=2.70 Hz, CH₂OCO), 5.15 i 5.70 (d, 1H, J=165.37 Hz, diastereotopowe, NHCHP), 5.19 i 5.73 (d, 1H, J=164.47 Hz, diastereotopowe, NHCHP), 6.73-7.29 (m, 9H, aromat.), 9.48 (s, 1H, NHCS).

Etap 2:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-pentano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

130 mg (0.27 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-pentano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego poddaje się reakcji według sposobu opisanego w etapie 3 w Przykładzie XII przy zachowaniu opisanych warunków i skali molowej. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-pentano]-[(N-4-metyIoksybenzyIo)-tiokarbamoiIo]fosfinowy z wydajnością 60 mg (66.8%-wagowo).

Wzór sumaryczny C14H23N2O3PS. Masa cząsteczkowa: 330.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 27.90

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]): 0.48 -0.52 (t, 3H, CH₃), 0.84-1.01 (m, 4H, 2xCH₂) 1.08-1.16, (m, 2H, CH^CHP), 1.26-1.35 (m, 2H, CH₂CHP), 2.76-2.81 (m, 1H, NHCHP), 3.48 (s, 3H, PHOCH₃), 4.40 (d, 2H, J=2.70 Hz, CSNHCH₂), 6.62-7.00 (m, 4H, aromat.).

P r z y kła d XV

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonyIamino)-3-fenyIopropano]-[(N-3-(metyIotio)propylo)-tiokarbamoiIo]fosfinowego przedstawionego wzorem 30, jego pochodnej z wolną grupą α1 -aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 31 rozpoczyna etap otrzymywania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropanofosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 2.0 g (6.00 mM) kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropanofosfinowego oraz dodaje 0.19 g (6.00 mM) alkoholu metylowego. Całość zalewa się 10 cm³ bezwodnego tetrahydrofuranu, a następnie dodaje 1.24 g dicykloheksylokarbodiimidu (6.00 mM) oraz 0.07 g dimetyloaminopirydyny (0.60 mM). Całość miesza się intensywnie przez 2-8 godzin. Następnie do mieszaniny poreakcyjnej dodaje się 40 ml octanu etylu i odsącza powstały dicykloheksylomocznik na lejku Buchnera. Mieszaninę ekstrahuje się kolejno 25 ml 5% wodnego roztworu KHSO4, 25 ml nasyconego, wodnego roztworu NaHCO3 i solanką. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej

PL 210 214 B1 uzyskuje się klarowny olej, który krzepnie po ostudzeniu. Po reakcji uzyskuje się 1.88 g surowego produktu (90% wagowo) w postaci białego osadu o konsystencji lekko oleistej, który używa się w następnym etapie bez dodatkowego oczyszczania.

Wzór sumaryczny C18H22NO4P. Masa cząsteczkowa: 347.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 35.63 (s, 53%) i 36.85 (s, 47%)

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 1.92-2.02 (m, 2H, CHPCH₂), 2.14-2.22 (m, 2H, CHPCHJ, 2.68-2.74 (m, 2H, CH₂Ph), 2.83-2.88 (m, 2H, CH₂Ph), 3.76-3.80 (t, 3H, POCH₃, diastereotopowe nachodzące na siebie sygnały), 4.02-4.08 (m, 1H, CHP), 5.16 (s, 2H, PhCH^OC), 5.29 i 5.59 (d, 1H, 1=91.54 Hz, NH), 5.30 i 5.61 (d, 1H, J=92.14 Hz, NH), 6.54 i 7.46 (d, 1H, J=276.4 Hz, PH), 6.56 i 7.48 (d, 1H, J=276.4 Hz, PH), 7.18-7.39 (m, 10H, aromat.).

Etap 2:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 0.50 g (1.44 mM) estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropanofosfinowego, zalewa się 5 cm³ bezwodnego dichlorometanu i schładza do 0°C. W atmosferze azotu dodaje się 0.183 ml (1.44 mM) trójetyloaminy oraz 0.299 ml (2.16 mM) trimetylochlorosilanu. Po 30 minutach, przy zachowaniu temperatury 0°C, 0.385 ml (2.88 mM) izotiocyjanianu 3-(metylotio)propylowego. Temperaturę 0°C utrzymuje się przez godzinę, reakcję prowadzi się 14-16 godzin. Następnie do mieszaniny dodaje się 3 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu a po 10 minutach rozcieńcza 50 ml octanu etylu. Mieszaninę przemywa się kolejno 50 ml nasyconego wodnego roztworu chlorku amonu, 50 ml nasyconego wodnego roztworu NaHCO3, 50 ml solanki. Następnie do warstwy organicznej dodaje się 3 gramy bezwodnego MgSO4. Całość sączy się przez filtr bibułowy i odparowuje. Po usunięciu lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej uzyskuje się olej, który krzepnie po ostudzeniu. Mieszaninę oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji, rozpuszczalniki usuwa się na wyparce rotacyjnej i otrzymuje się 0.18 g (25.3%-wagowo) czystego estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropano]-[(N-3-(metylotio)propylo)tiokarbamoilo]fosfinowego w postaci żółtego półprzezroczystego, gęstego oleju, który zastyga po kilku godzinach.

Wzór sumaryczny C23H31N2O4PS2. Masa cząsteczkowa: 494.6 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 28.26 (s, 42%), i 29.15 (s, 58%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 1.77-2.03 (m, 7H, CH^CH₂S, CHPCH-, SCH₃), 2.40 -2.76 (m, 4H, CH^Ph, CH₂S,), 3,60 (d, 3H, J=11.10 Hz, diastereotopowe, POCH₃) 3.62 (d, 3H, J=10.80 Hz, diastereotopowe, POCH₃), 3.70-3.73 (m, 2H, CSNHCH₂), 4.45-4.68 (m, 1H, NHCHP), 5.06 (s, 2H, CH^OCO), 5.42 i 5.85 (d, 1H, J=130.26 Hz, NHCHP), 5.46 i 5.88 (d, 1H, J=128.76 Hz, NHCHP), 7.03 -7.28 (m, 10H, aromat.), 9.50 (s, 1H, NHCSP);

Etap 3:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-3-fenylopropano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

W tym celu do kolby okrągłodennej odważa się 160 mg (0.32 mM) czystego estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego, zalewa się 5 cm³ 2% HBr w kwasie octowym. Całość zamyka się i pozostawia na 2 godziny. Następnie lotne składniki usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej. Pozostałość rozpuszcza się w 2 ml metanolu a następnie dodaje tlenku propylenu do momentu zmętnienia mieszaniny. Całość pozostawia się na noc w lodówce. Wytrącony osad odsącza się na lejku Buchnera i przemywa 10 ml eteru dietylowego, a następnie suszy na powietrzu. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-3-fenylopropano]-[(N-3-(metylotio)propylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy w ilości 50 mg (44.7%-wagowo).

Wzór sumaryczny C14H23N2O2PS2. Masa cząsteczkowa: 346.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 26.87.

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]: 1.39-1.82 (m, 7H, CH₂CH₂S, CHPCH^, SCH₃), 2.29 -2.47 (m, 4H, CH^Ph, CH₂S), 2.88-2.95 (m, 1H, NHCHP), 3.40-3.47 (m, 2H, CH^NHCS), 7.04-7.12 (m, 5H, aromat.).

PL 210 214 B1

P r z y k ł a d XVI

Sposób wytwarzania estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenyIopropano]-[(N-4-metyIoksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego przedstawionego wzorem 32 jego pochodnej z wolną grupą α-ι-aminową oraz kwasową przedstawionej wzorem 33 rozpoczyna się od otrzymania substratu w postaci estru metylowego kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropanofosfinowego.

Etap 1:

Otrzymywanie estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

Ester metylowy kwasu 1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropanofosfinowego otrzymuje się sposobem opisanym w etapie 1 w Przykładzie XV a następnie poddaje reakcji z 0.449 ml (2.88 mM) izotiocyjanianu 4-(metyloksy)benzylowego w tej samej skali molowej i warunkach opisanych w etapie 2 w Przykładzie XV. Surowy produkt oczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej (15 g żelu) przy użyciu mieszaniny rozpuszczalników chloroform / octan etylu w stosunku objętościowym 2:1. Po zebraniu odpowiednich frakcji i usunięciu rozpuszczalników na wyparce rotacyjnej otrzymuje się żółty półprzezroczysty olej krzepnący na powietrzu z wydajnością 0.16 g (21.1%-wagowo) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropano]-[(N-4-metyIoksybenzyIo)-tiokarbamoiIo]fosfinowego.

Wzór sumaryczny C27H31N2O5PS. Masa cząsteczkowa: 526.6 1/moI.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w CDCI3, δ [ppm]): 28.19 (s, 50%), i 29.10 (s, 50%).

Widmo ¹H NMR (roztwór w CDCI₃, δ [ppm]: 0.75-0.81 (m, 3H, CH₃), 1.74-2.03 (m, 2H, CHPCHJ, 2.56-2.71 (m, 2H, CH^Ph), 3.58, (d, 3H, J=11.10 Hz, diastereotopowe, POCH₃), 3.60 (d, 3H, J=11.10 Hz, diastereotopowe, POCH3), 3.69 (d, 3H, J=2.70 Hz, PhOCH;) 4.44-4.68 (m, 3H, CSNHCH^Ph, NHCHP), 5.07 (s, 2H, CH₂OCO), 5.20 i 5.79 (d, 1H, J=177.08 Hz, NHCHP), 5.23 i 5.82 (d, 1H, J=177.08 Hz, NHCHP) 6.71-7.30 (m, 9H, aromat.), 9.32 (s, 1H, NHCS).

Etap 2:

Otrzymywanie kwasu [(1-amino)-3-fenylopropano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego

150 mg (0.28 mM) estru metylowego kwasu [1-N-(benzyloksykarbonylamino)-3-fenylopropano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowego poddaje się reakcji według sposobu opisanego w etapie 3 w Przykładzie XV przy zachowaniu opisanych warunków i skali molowej. Otrzymuje się pożądany kwas [(1-amino)-3-fenylopropano]-[(N-4-metyloksybenzylo)-tiokarbamoilo]fosfinowy z wydajnością 70 mg (64.9%-wagowo).

Wzór sumaryczny C18H23N2O3PS. Masa cząsteczkowa: 378.4 l/mol.

Widmo ³¹P NMR (roztwór w D2O, δ [ppm]): 27.02

Widmo ¹H NMR (roztwór w D₂O, δ [ppm]): 1.24-1.33 (m, 2H, CHPCH₂), 1.59-1.68 (m, 2H, CHPCH2), 2.23-2.32 (m, 2H, CH^Ph), 2.52-2.61 (m, 2H, CH^Ph) 2.82-2.89 (m, 1H, NHCHP) 3.47-3.52 (t, 3H, PhOCH₃), 4.43-4.51 (t, 2H, CSNHCH₂Ph), 6.58-7.06 (m, 9H, aromat.).

Aktywność inhibitorowa otrzymanych w Przykładach I-XVIII pochodnych 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowych wobec aminopeptydazy N.

Pomiary kinetyczne wykonano w 50 mM buforze fosforanowym o pH=7.2 i temperaturze 23°C. Jako substratu użyto L-leucylo-7-amino-4-metylokumaryny z firmy Sigma rozpuszczonego w buforze i o stężeniu końcowym 12.5 μM. Stężenia końcowe inhibitora rozpuszczonego w buforze wynosiły 20 gM, 18 gM, 15 gM, 12 gM, 10 gM, 8 gM, 1 gM, 6 gM, 5 gM, 2 gM, 1.8 gM, 1,5 gM, 1.2 gM, 1 gM, 0.8 gM, 0.7 gM, 0.6 gM, 0.5 gM natomiast stężenie końcowe aminopeptydazy N wynosiło 0.2 gg/ml Wyniki mierzono jako zmianę fluorescencji przy długości fali wzbudzenia 350 nm oraz 460 nm długości fali emisji, w czasie 10 minut i porównywano z wynikami kontroli polegającej na identycznym pomiarze, lecz bez dodatku czynnika aktywnego. Końcowy skład objętościowy mieszaniny w czasie pomiaru był następujący: roztwór enzymu w buforze - 100 gl, roztwór czynnika aktywnego - 50 gl, roztwór substratu - 50 gl.

PL 210 214 B1

Otrzymane wartości inhibicji podano w Tabeli 1.

T a b e l a 1

Aktywność inhibitorowa 1-aminoalkano-(N-aklikotiokarbamoilo)fosfinianów wobec aminopeptydazy N.

Pochodna	IC50 ^M)
Wzór 3	0.36
Wzór 5	4.20
Wzór 7	1.12
Wzór 9	2.28
Wzór 11	0.68
Wzór 13	28.40
Wzór 15	1.18
Wzór 17	1.90
Wzór 19	0.50
Wzór 21	10.56
Wzór 23	1.01
Wzór 25	1.21
Wzór 27	0.73
Wzór 29	0.25
Wzór 31	0.56
Wzór 33	0.38

Zastrzeżenia patentowe

Claims

1. Nowe związki 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowe, będące kwasami 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowymi lub estrami kwasów 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowych, użyteczne jako inhibitory aminopeptydazy N, o wzorze ogólnym 1, w którym W1 oznacza wodór albo ochronną grupę benzyloksykarbonylową (Cbz), R1 i R2 są takie same lub różne i oznaczają podstawnik analogiczny do łańcucha bocznego naturalnych aminokwasów, w szczególności alaniny, waliny, leucyny, lub grupę alkilową w szczególności etylową, propylową, buty Iową, heksylową, 3-(metylotio)propylową, a także grupę alkilową podstawioną przez aromatyczny pierścień, w szczególności 2-fenyloetylową, 4-metyloksybenzylową, a X1 oznacza grupę metylową lub wodór.

2. Sposób wytwarzania nowych związków 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowych, będących kwasami 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowymi lub estrami kwasów 1-aminoalkano-(N-alkilotiokarbamoilo)fosfinowych, o wzorze ogólnym 1, w którym W1 oznacza wodór albo ochronną grupę benzyloksykarbonylową (Cbz), R1 i R2 są takie same lub różne i oznaczają podstawnik analogiczny do łańcucha bocznego naturalnych aminokwasów, w szczególności alaniny, waliny, leucyny, lub grupę alkilową w szczególności etylową, propylową, butylową, heksylową, 3-(metylotio)propylową, a także grupę alkilową podstawioną przez aromatyczny pierścień, w szczególności 2-fenyloetylową, 4-metyloksybenzylową, a X1 oznacza grupę metylową lub wodór, znamienny tym, że substraty w postaci estrów metylowych kwasu N-(benzyloksykarbonyloamino)-alkanofosfinowego poddaje się reakcji z 1.5-2.5 równoważnikami molowymi, w stosunku do fosfinowego substratu, izotiocyjanianu aromatycznego lub alifatycznego, w obecności 1-5 równoważników molowych trójetyloaminy i 1-4 równoważników molowych trójmetylochlorosilanu, a reakcję prowadzi się 14-16 godzin, początkowo w temperaturze 0°C a następnie w temperaturze pokojowej, w atmosferze azotu, w bezwodnym dichlorometanie.

3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że podczas syntezy utrzymuje się całkowitą ilość rozpuszczalnika w granicach od 2 do 5 ml na 1 mM fosfinowego substratu.