PL205990B1 - Termoplastyczne kompozyty polimerowe zawierające włókno szklane - Google Patents

Termoplastyczne kompozyty polimerowe zawierające włókno szklane

Info

Publication number
PL205990B1
PL205990B1 PL381415A PL38141506A PL205990B1 PL 205990 B1 PL205990 B1 PL 205990B1 PL 381415 A PL381415 A PL 381415A PL 38141506 A PL38141506 A PL 38141506A PL 205990 B1 PL205990 B1 PL 205990B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
hydrocarbon resins
copolymers
resin
glass fiber
resins
Prior art date
Application number
PL381415A
Other languages
English (en)
Other versions
PL381415A1 (pl
Inventor
Izabella Legocka
Ewa Kowalska
Sławomir Gałka
Mohamed Talal
Magdalena Żubrowska
Stanisław Pasynkiewicz
Janusz Kolasa
Original Assignee
Inst Chemii Przemys & Lstrok O
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Chemii Przemys & Lstrok O filed Critical Inst Chemii Przemys & Lstrok O
Priority to PL381415A priority Critical patent/PL205990B1/pl
Publication of PL381415A1 publication Critical patent/PL381415A1/pl
Publication of PL205990B1 publication Critical patent/PL205990B1/pl

Links

Landscapes

  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są termoplastyczne kompozyty polimerowe, na bazie polipropylenu lub polistyrenu ataktycznego lub syndiotaktycznego, zawierające włókno szklane.
Znaną metodą wzmacniania kompozycji na bazie polimerów termoplastycznych jest dodawanie do nich włókna szklanego. Dla lepszej kompatybilizacji włókna szklanego i osnowy polimerowej najczęściej stosuje się dodatek silanów, co opisano na przykład w publikacji J. Guliński i M. Maciejewski „Silanowe środki wiążące, sieciujące i modyfikujące polimery - właściwości, zastosowanie i synteza, Chemik, 51, 1998, s. 119 - 125.
Modyfikowanie nienapełnionego polistyrenu żywicami węglowodorowymi opisano w polskim zgłoszeniu patentowym P-364278.
W wyniku prac nad modyfikacją właściwości kompozytów polimerowych wzmocnionych włóknem szklanym, okazało się, że dodanie do nich żywic węglowodorowych powoduje korzystną zmianę właściwości mechanicznych, termicznych, która jest wynikiem zwiększenia kompatybilności włókna szklanego i osnowy polimerowej zmodyfikowanej żywicą węglowodorową, co skutkuje usztywnieniem „sieci kompozytu.
Żywice węglowodorowe stanowią małocząsteczkowe homopolimery lub kopolimery węglowodorów nienasyconych jak: izopren, pentadien-1,3, cyklopentadien, dicyklopentadien, α-pinen, β-pinen, dipenten, styren, α-metylostyren, winylotolueny, inden i inne. Żywice węglowodorowe posiadają średnie wagowo masy cząsteczkowe z przedziału 300-8000 i charakteryzują się temperaturą mięknienia, według metody pierścień-kula (PiK), w przedziale 60-180°C.
Żywice węglowodorowe otrzymuje się w wyniku katalitycznej lub termicznej polimeryzacji węglowodorów nienasyconych. W metodach katalitycznych stosowane są najczęściej katalizatory oparte na bezwodnym chlorku glinu lub fluorku boru. Żywice te są stosowane do produkcji klejów topliwych, rozpuszczalnikowych i dyspersyjnych, do modyfikacji farb i lakierów, wyrobu farb graficznych, w przetwórstwie kauczuków (przy produkcji gumy) oraz do modyfikacji polimerów.
Podstawowym surowcem służącym do otrzymywania żywic węglowodorowych jest benzyna popirolityczna wytwarzana jako produkt uboczny w procesie krakingu benzyn (pirolizy benzyn), prowadzonym w celu produkcji etylenu i propylenu. Z surowca tego produkowane są alifatyczne żywice węglowodorowe (żywice C5), stanowiące najczęściej kopolimery pentadienu-1,3 i pentenów; aromatyczne żywice węglowodorowe (żywice C9), będące kopolimerami styrenu, α-metylostyrenu, winylotoluenów i indenu oraz dicyklopentadienowe (DCPD) żywice węglowodorowe, stanowiące homopolimery DCPD lub jego kopolimery z innymi węglowodorami nienasyconymi. Żywice węglowodorowe wytwarzane są również z terpenów (żywice terpenowe) oraz z czystych monomerów (żywice styrenowe, α-metylostyrenowe i inne). W celu poprawy właściwości fizykochemicznych żywice węglowodorowe poddawane są katalitycznemu uwodornieniu wodorem cząsteczkowym.
Stwierdzono zasadniczy wpływ dodatku żywic węglowodorowych na zwiększenie kompatybilności osnowy polimerowej i włókna szklanego. Zwiększona kompatybilność włókna szklanego z osnową polimerową powoduje usztywnienie kompozytu. Obserwuje się bardzo korzystne, w stosunku do tworzyw niemodyfikowanych, zmiany właściwości reologicznych, mechanicznych i termicznych kompozytów z polipropylenu oraz polistyrenu ataktycznego i syndiotaktycznego zawierających włókno szklane i modyfikowanych żywicami węglowodorowymi. Korzystne zmiany to:
- Zmniejszenie lepkości kompozytów a przez to zwiększenie wskaźnika płynięcia tworzywa;
- Obniżenie temperatury topnienie lub zeszklenia - a więc temperatury przetwórstwa;
- Wzrost modułów sprężystości Younga przy zginaniu i przy zrywaniu;
- Zwiększenie udarności z karbem i bez karbu;
- Poprawa naprężenia zginającego i naprężenia przy zerwaniu;
- Obniżenie strzałki ugięcia;
- Zwiększenie wytrzymałości na rozciąganie i zginanie oraz granicy plastyczności.
- Podwyższona temperatura mięknienia według Vicata.
Dobór żywicy węglowodorowej do kompozytu jest uzależniony od rodzaju modyfikowanego termoplastycznego polimeru wielkocząsteczkowego tzn. od rodzaju jego grup charakterystycznych, zakresu jego temperatur topnienia, zeszklenia i przetwórstwa. Dla poliolefin korzystne jest zastosowanie uwodornionych alifatycznych żywic węglowodorowych, stanowiących kopolimery pentadienu-1,3 i pentenów lub uwodornionych dicyklopentadienowych żywic węglowodorowych (żywice DCPD), stanowiących homopolimery dicyklopentadienu lub jego kopolimery z nienasyconymi węglowodorami alifatycznymi lub aromatycznymi. Dla tworzyw styrenowych korzystne jest zastosowanie aromatyczPL 205 990 B1 nych żywic węglowodorowych, będących kopolimerami styrenu i α-metylostyrenu lub uwodornionych kopolimerów dicyklopentadienowych żywic węglowodorowych z węglowodorami aromatycznymi.
Termoplastyczne kompozyty polimerowe, na bazie polipropylenu lub polistyrenu ataktycznego lub syndiotaktycznego, zawierające włókno szklane w ilości 10 - 40% masowych i ewentualnie stabilizatory, środki nukleujące i inne środki pomocnicze, według wynalazku charakteryzują się tym, że zawierają żywice węglowodorowe o temperaturach mięknienia 60-180°C, według metody pierścień-kula, i średnich wagowo masach cząsteczkowych Mw = 300-8000, w ilości 0,1 30% masowych.
Termoplastyczne kompozyty polimerowe korzystnie zawierają żywice węglowodorowe w ilości 2 - 15% masowych.
Kompozyty na bazie polipropylenu korzystnie zawierają jako żywicę węglowodorową uwodornione alifatyczne żywice węglowodorowe, stanowiące kopolimery pentadienu-1,3 i pentenów lub uwodornione żywice węglowodorowe, stanowiące homopolimery dicyklopentadienu lub jego kopolimery z nienasyconymi węglowodorami alifatycznymi lub aromatycznymi, korzystnie ze styrenem.
Kompozyty na bazie polistyrenu ataktycznego lub syndiotaktycznego korzystnie zawierają aromatyczne żywice węglowodorowe będące kopolimerami styrenu i α-metylostyrenu lub żywice będące uwodornionymi kopolimerami dicyklopentadienowych żywic węglowodorowych z nienasyconymi węglowodorami aromatycznymi, zwłaszcza ze styrenem.
Przed zmieszaniem żywicy węglowodorowej z polimerem można ją poddać aktywacji przez działanie promieniowania jonizującego (jak opisano w polskich zgłoszeniach patentowych P-364287 i P-353730).
Kompozyty polimerowe według wynalazku mogą zawierać znane stabilizatory, substancje nukleujące i inne środki pomocnicze stosowane w przetwórstwie tworzyw sztucznych.
Jako dodatki nukleujące można stosować (1,3:2,4)diparametyldibenzylidenosorbitol (Irgaclear DM) w ilości 0,05 - 0,3% masowych, lub małocząsteczkowe żywice - pochodne kalafonii w ilości 0,5 5,0% masowych.
Termoplastyczne kompozyty polimerowe według wynalazku, modyfikowane włóknem szklanym i żywicami węglowodorowymi, można otrzymywać różnymi znanymi sposobami: na drodze modyfikacji fizycznej, fizyczno - chemicznej lub chemicznej, w stanie stopionym.
Modyfikacja fizyczna polega na bezpośrednim zmieszaniu w stanie stopionym termoplastycznego tworzywa wielkocząsteczkowego i żywicy węglowodorowej oraz włókna szklanego np. przy wykorzystaniu wytłaczarki jedno- lub dwuślimakowej.
Modyfikacja fizyczno-chemiczna polega na modyfikacji fizycznej żywicy węglowodorowej poprzez wykorzystanie promieniowania jonizującego na aktywację żywicy węglowodorowej a następnie na zastosowaniu aktywowanej żywicy do modyfikacji polimeru przez zmieszanie jej z polimerem termoplastycznym w stanie stopionym oraz włóknem szklanym np. w wytłaczarce jedno- lub dwuślimakowej.
Modyfikacja chemiczna polega na zastosowaniu dodatku inicjatorów nadtlenkowych „in situ np. wodoronadtlenku tertbutylu w ilości 0,05 - 0,5% masowych, i następnie mieszaniu polimeru w stanie stopionym z dodatkiem żywicy węglowodorowej oraz włókna szklanego np. w wytłaczarce jedno- lub dwuślimakowej.
Wynalazek zilustrowano poniższymi przykładami.
P r z y k ł a d y I - V
Jako polimer termoplastyczny stosowano niskoudarowy polistyren (PS) ataktyczny produkcji Dwory, Oświęcim. PS był wzmacniany włóknem szklanym (WS) - rowing cięty (4,5 mm) ER 2011, pokryty aminosilanem produkcji Krośnieńskich Hut Szkła. Jako żywicę stosowano uwodornioną aromatyczną żywicę węglowodorową otrzymaną poprzez kopolimeryzację katalityczną styrenu i α-metylostyrenu (ST/a-MST) w obecności bezwodnego chlorku glinu jako katalizatora. Żywica posiadała temperaturę mięknienia według metody pierścień-kula 116°C oraz barwę < 1 według skali Gardnera. Charakteryzowała się następującymi parametrami masy cząsteczkowej: Mn=390, Mw=710, Mw/Mn=1.82. W przykładach żywica ta była napromieniowana wiązką przyspieszonych elektronów e o mocy 10 kGy.
Wszystkie procesy modyfikacji PS były prowadzone w stopie, na linii granulacyjnej z wytłaczarką dwuślimakową Berstorff ZE-25x 33. Poszczególne składniki kompozytu były niezależnie dozowane (PS, WS, żywica ST/a-MST). Podczas wytłaczania stosowano temperatury w zakresie 210 - 240°C (najniższa temperatura przy leju zasypowym, najwyższa 230 - 240°C na głowicy wytłaczarki), szybkość obrotową ślimaków 90 - 100 obr/min., ciśnienie stopu 1,0 - 1,2 MPa. Uzyskane granulaty były następnie przetwarzane na kształtki badawcze metodą wtryskiwania na wtryskarce Arburg 420M w temperaturze 210 - 240°C przy ciśnieniu wtrysku i docisku odpowiednio 80 i 76 MPa. Kompozyt I jest wzmacniany włóknem szklanym w ilości 30% masowych, bez modyfikatorów w postaci żywic wę4
PL 205 990 B1 glowodorowych, (przykład porównawczy). Kompozyty II i III otrzymywano metodą modyfikacji fizycznej, kompozyty IV i V metodą modyfikacji fizyczno- chemicznej (żywica przed procesem modyfikacji była napromieniowana wiązką przyspieszonych elektronów e o mocy 10 kGy).
Receptury kompozytów oraz ich wskaźnik szybkości płynięcia (MFR) przedstawiono w tabeli 1, a wyniki badań właściwości mechanicznych termoplastycznych tych kompozytów przedstawiono w tabeli 2. Strukturę kompozytów przedstawiono na fotografii 1.
T a b e l a 1. Receptury, MFR i temperatura zeszklenia kompozytów na bazie niskoudarowego polistyrenu ataktycznego
Nr przykładu PS ST/a-MST nienapromieniowana ST/a-MST napromieniowana Ilość włókna szklanego MFR Tg
% masowy % masowy % masowy % masowy g/10 min °C
I (porówn.) 80 - - 30 1,06 104,83
II 78 2 - 30 3,83 96,32
III 70 10 - 30 1,58 93,29
IV 78 - 2 30 1,94 96,84
V 70 - 10 30 2,93 93,26
T a b e l a 2. Właściwości mechaniczne kompozytów na bazie niskoudarowego polistyrenu ataktycznego
Właściwości mechaniczne Norma Jedn. Przykład
I II III IV V
Moduł sprężystości przy rozciąganiu, Et PN-EN ISO 527 MPa 3389 7412 8153 9513 9668
Wytrzymałość na rozciąganie, σΜ PN-EN ISO 527 MPa 45,2 69,1 64,9 73,9 74,8
Naprężenie przy zerwaniu, cb PN-EN ISO 527 MPa 45,1 69,1 64,9 73.9 74,8
Wydłużenie względne przy zerwaniu, sb PN-EN ISO 527 % 2,5 2,0 1,9 1,7 2,0
Strzałka ugięcia, s PN-EN ISO 178 Mm 5,0 3,3 2,7 2,6 2,6
Wytrzymałość na zginanie, cm PN-EN ISO 178 MPa 76,2 108 99 108 111
Moduł sprężystości przy zginaniu, Ef PN-EN ISO 178 MPa 3269 6113 7059 7545 7968
Udarność z karbem Izoda, aiN PN-EN ISO 180 KJ/m2 1,7 5,1 4,0 5,0 4,8
Dodatek żywicy węglowodorowej ST/a-MST w ilości 2% masowych, zarówno napromieniowanej jak i nienapromieniowanej, do polistyrenu ataktycznego z włóknem szklanym powoduje znaczny wzrost wszystkich podstawowych charakteryzujących tworzywo właściwości: wzrost modułów sprężystości przy rozciąganiu Et (o około 30%) i zginaniu Ef (o około 20%), wzrost wytrzymałości na rozciąganie σΜ (o około 8%) i zginanie afM (obniżenie strzałki ugięcia s do 2,6 mm) oraz udarność Izoda z karbem aiN (ponad dwukrotnie). Wydłużenie względne przy zerwaniu εΕ! praktycznie nie ulega zmianie. Zwiększenie ilości żywicy z 2% do 10% masowych bardzo nieznacznie zmienia właściwości mechaniczne kompozytu polistyrenowego. Dodatek żywicy węglowodorowej w ilości 2% masowych wpływa na usztywnienie kompozytu w stosunku do PS z włóknem szklanym bez dodatku żywicy. Modyfikacja żywicą ST/a-MST kompozytu PS ataktycznego z włóknem szklanym wywołuje ponadto efekt znacznego obniżenia lepkości kompozytu (wzrost MFR) oraz jego temperatury zeszklenia. Badania budowy strukturalnej w/w kompozytów wykazały, że 2% masowych żywicy węglowodorowej poprawia kompatybilność pomiędzy włókPL 205 990 B1 nem szklanym a ataktycznym polistyrenem. Świadczy o tym dużo mniejsza ilość wyrwanych włókienek szklanych z osnowy polimerowej oraz lepsze pokrycie włókna szklanego ataktycznym polistyrenem.
P r z y k ł a d y VI - X.
Jako tworzywo termoplastyczne stosowano polipropylen (PP) Malen P F 401 produkcji Orlen, Płock. PP był wzmacniany włóknem szklanym (WS) - rowing cięty (4,5 mm) ER 2011, pokryty aminosilanem produkcji Krośnieńskich Hut Szkła. Jako żywicę stosowano uwodornioną dicyklopentadienową żywicę węglowodorową otrzymaną przez kopolimeryzację termiczną mieszaniny dicyklopentadienu i styrenu (DCPD/ST), a następnie katalityczne uwodornienie wytworzonego kopolimeru wodorem. Żywica miała temperaturę mięknienia według metody pierścień-kula 117°C oraz barwę 2 według skali Gardnera. Charakteryzowała następującymi parametrami masy cząsteczkowej: Mn = 371, Mw = 723 oraz Mw/Mn = 1.95.
Wszystkie procesy modyfikacji PP były prowadzone w stopie, na linii granulacyjnej z wytłaczarką dwuślimakową Berstorff ZE-25x 33. Poszczególne składniki kompozytu były niezależnie dozowane (PP, WS, żywica DCPD/ST).
Podczas wytłaczania stosowano temperatury w zakresie 195 - 220°C (najniższa temperatura przy leju zasypowym, najwyższa 210 - 220°C na głowicy wytłaczarki), szybkość obrotową ślimaków 90 - 100 obr/min., ciś nienie stopu 1,0 - 1,2 MPa. Uzyskane granulaty był y nastę pnie przetwarzane na kształtki badawcze metodą wtryskiwania na wtryskarce Arburg 420M w temperaturze 200-220°C przy ciśnieniu wtrysku i docisku odpowiednio 75 i 65 MPa.
Kompozyt VI (porównawczy) jest wzmacniany włóknem szklanym w ilości 30%, bez modyfikatorów w postaci żywic węglowodorowych.. Kompozyty VII i VIII otrzymywano przez modyfikację fizyczną kompozyty IX i X metodą modyfikacji fizyczno-chemicznej (żywica przed procesem modyfikacji była napromieniowana wiązką promieniowania elektronowego o mocy 10 kGy).
Receptury kompozytów, ich masowy wskaźnik szybkości płynięcia (MFR) oraz temperaturę topnienia Tm przedstawiono w tabeli 3, a wyniki badań właściwości mechanicznych termoplastycznych kompozytów polimerowych przedstawiono w tabeli 4. Struktury kompozytów przedstawiono na fot. 2.
T a b e l a 3. Receptury i MFR kompozytów na bazie polipropylenu
Nr przykładu PP DCPD/ST Nienapromieniowana DCPD/ST Napromieniowana Ilość włókna szklanego MFR Tm
% masowy % masowy % masowy % masowy g/10 min °C
VI (porówn.) 80 - - 20 0,82 159,19
VII 78 2 - 20 1,078 155,36
VIII 67,5 12.5 - 20 2,37 152,38
IX 78 - 2 20 1,16 155,32
X 67,5 - 12,5 20 3,48 152,28
T a b e l a 4. Właściwości mechaniczne kompozytów na bazie polipropylenu.
Właściwości mechaniczne Norma Jedn. Przykład
VI VII VIII IX X
1 2 3 4 5 6 7 8
Moduł sprężystości przy rozciąganiu, Et PN-EN ISO 527 MPa 5365 5278 5347 5164 5324
Wytrzymałość na rozciąganie, σινί PN-EN ISO 527 MPa 44,4 45,2 50,2 45,7 51,0
Naprężenie przy zerwaniu, σΒ PN-EN ISO 527 MPa 34,0 39,8 49,4 42,2 50,2
Wydłużenie względne przy zerwaniu, εΒ PN-EN ISO 527 % 1,8 1,8 1,7 1,9 1,8
Strzałka ugięcia, s PN-EN ISO 178 Mm 5,6 4,8 3,7 5,3 4,2
Wytrzymałość na zginanie, atM PN-EN ISO 178 MPa 65,0 67,3 71,9 67,4 70,2
Naprężenie zginające przy umownej strzałce ugięcia, atc PN-EN ISO 178 MPa 64,7 66,1 64,8 66,8 65,3
PL 205 990 B1 cd. tabeli 4
1 2 3 4 5 6 7 8
Moduł sprężystości przy zginaniu, Ef PN-EN ISO 178 MPa 4435 45,05 4637 4415 4549
Udarność z karbem Izoda, aN PN-EN ISO 180 kJ/m2 6,0 5.3 4,2 4,9 4,0
Stosując uwodornioną żywicę węglowodorową DCPD/ST do polipropylenu wzmocnionego włóknem szklanym uzyskuje się większą kompatybilność włókna szklanego z osnową polimerową, co potwierdza budowa strukturalna kompozytu - mniejsza ilość wyrwanych włókienek z osnowy polimerowej PP oraz lepsze pokrycie WS polipropylenem. Obserwuje się też znaczne obniżenie lepkości kompozytu (wzrost MFR) oraz jego temperatury topnienie (łatwiejsze przetwórstwo). Jednocześnie w bardzo niewielkim stopniu zmieniają się wł a ściwoś ci mechaniczne kompozytu - dla 12,5% ż ywicy w nieznacznym stopniu zwiększa się usztywnienia kompozytu (strzałka ugięcia obniża się z 5,6 do około 4 mm) przy jednocześnie większej rozciągliwości.
P r z y k ł a d y XI - XX.
Jako tworzywo termoplastyczne stosowano polistyren syndiotaktyczny (sPS) otrzymany w skali pilotowej, o następujących właściwościach: Mw = 160000 - 200000, Mw/Mn = 2,5, index sydiotaktyczności > 90%, temperatura topnienia około 260°C. Jako żywicę stosowano uwodornioną dicyklopentadienową żywicę węglowodorową otrzymaną przez kopolimeryzację termiczną mieszaniny dicyklopentadienu i styrenu, a następnie uwodornienie katalityczne wytworzonego kopolimeru, cząsteczkowym wodorem. Żywica posiadała temperaturę mięknienia według metody pierścień-kula 116°C oraz barwę < 1 według skali Gardnera oraz następującymi parametrami masy cząsteczkowej: Mn = 377, Mw = 725, Mw/Mn = 1,92.
Wszystkie procesy modyfikacji PP były prowadzone w stopie na linii granulacyjnej z wytłaczarką dwuślimakową Berstorff ZE-25x 33. Poszczególne składniki kompozytu były niezależnie dozowane (PP, WS, żywica DCPD/ST). Podczas wytłaczania stosowano temperatury w zakresie 220 - 280°C (najniższa temperatura przy leju zasypowym, najwyższa 220 - 240°C na głowicy wytłaczarkowej), szybkość obrotową ślimaków 90 - 100 obr/min., ciśnienie stopu 1,0 - 1,2 MPa. Uzyskane granulaty były następnie przetwarzane na kształtki badawcze metodą wtryskiwania na wtryskarce Arburg 420M w temperaturze 240-280°C przy ciśnieniu wtrysku i docisku odpowiednio 110 i 80 MPa. Kompozyt XI jest wzmacniany 30% masowych włókna szklanego, bez modyfikatorów w postaci żywic węglowodorowych. Kompozyty XII i XIII otrzymywano na drodze modyfikacji fizycznej, kompozyty XV i XVI metodą modyfikacji fizyczno chemicznej (żywica przed procesem modyfikacji była napromieniowana wiązką promieniowania elektronowego o mocy 10 kGy) a kompozyt XIV metodą modyfikacji chemicznej „in situ w stopie, przy użyciu nadtlenku tertbutylu w ilości 0,45% masowych w stosunku do żywicy.
Receptury kompozytów, ich masowy wskaźnik szybkości płynięcia (MFR) oraz temperaturę zeszklenia Tg i topnienia Tm przedstawiono w tabeli 5, a wyniki badań właściwości mechanicznych i termicznych termoplastycznych kompozytów polimerowych przedstawiono w tabeli 6.
Przykładowe struktury kompozytów przedstawiono na fot. 3.
T a b e l a 5. Receptury, MFR oraz temperatury zeszklenia i topnienia kompozytów na bazie syndiotaktycznego polistyrenu
Przykład sPS WS Uwodorniona żywica Węglowodorowa DCPD/ST Wodoro- nadtlenek tertbutylu MFR Tg/Tm
Napromienio- wana Nienapromienio- wana
% masowy % masowy % masowy % masowy % masowy g/10 min. °C
1 2 3 4 5 6 7 8
XI 70 30 - - - 32,18 105,16/261,58
XII 68 30 - 2 - 48,28 99,64/251,50
XIII 65 30 - 5 - 50,33 98,16/248,92
XIV 60 30 - 10 - 58,72 89,26/245,26
XV 55 30 - 15 - 53,53 87,78/245,58
XVI 60 30 - 10 0,45 42,38 92,56/245,82
PL 205 990 B1 cd. tabeli 5
1 2 3 4 5 6 7 8
XVII 68 30 2 - - 51,73 101,33/245,09
XVIII 65 30 5 - - 52,25 97,09/250,05
XIX 60 30 10 - - 54,73 95,87/255,96
XX 55 30 15 - - 62,25 91,23/256,87
T a b e l a 6. Wł a ś ciwo ś ci mechaniczne i termiczne kompozytów na bazie syndiotaktycznego polistyrenu
Symbol próbki σΕ tffC WfM, MPa S Ef εΕ Et aiN TMV, °C
MPa MPa MPa Mm MPa % MPa % kJ/m2 °C
XI 32.18 78,8 112,0 6,0 7620 0,9 9950 7,0 3,4 112,0
XII 52 123,1 2.07 8150 1.3 10300 4,4
XIII 52,1 126,8 1,9 8410 1,2 10840 5,45
XIV 52,72 98,0 142,2 1,7 8720 1,2 11900 6,1 6,1 142,2
XV 53.53 93.5 143,5 1,6 8940 1,3 11990 6,6 6,6 143,5
XVI 42,38 91,6 133,0 1,7 8780 1,1 10970 6,8 6,8 143,0
XVII 49 122,1 2,1 8040 1 10200 5,3
XVIII 50,7 124,8 1,9 8360 0,99 10540 5,9
XIX 41,68 93,9 127,3 2,0 8590 0,8 10850 6,9 6,9 127,5
XX 58,41 95,6 129,5 2,0 8770 1,1 11090 6,8 6,8 129,3
Dodatek żywicy węglowodorowej ST/a-MST, zarówno napromieniowanej jak i nienapromieniowanej, w ilości 2% masowych do polistyrenu ataktycznego z włóknem szklanym wywołuje znaczny wzrost wszystkich w/w właściwości: wzrost modułów sprężystości przy rozciąganiu Et (o około 20%) i zginaniu Ef (o około 17%), wzrost naprężenia przy zerwaniu σΕ! (o około 65%), wytrzymałości zginanie nfM (obniżenie strzałki ugięcia do 1,6 mm) oraz udarność Izoda z karbem aiN (ponad dwukrotnie). Wydłużenie względne przy zerwaniu εΕ praktycznie nie ulega zmianie. Podwyższeniu ulega temperatura mięknienia według Vicata TMV. Zmiany te są wprost proporcjonalne do ilości żywicy węglowodorowej. Dodatek żywicy węglowodorowej w ilości 2% masowych wpływa więc na usztywnienie kompozytu. Modyfikacja żywicą DCPD/ST kompozytu PS syndiotaktycznego z włóknem szklanym wywołuje ponadto efekt znacznego obniżenia lepkości kompozytu (wzrost MFR) oraz nieznacznego obniżenia jego temperatury zeszklenia i topnienia.

Claims (4)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Termoplastyczne kompozyty polimerowe, na bazie polipropylenu lub polistyrenu ataktycznego lub syndiotaktycznego, zawierające włókno szklane w ilości 10 - 40% masowych i ewentualnie stabilizatory, środki nukleujące i inne środki pomocnicze, znamienne tym, że zawierają żywice węglowodorowe o temperaturach mięknienia 60-180°C, według metody pierścień-kula, i średnich wagowo masach cząsteczkowych Mw = 300 - 8000, w ilości 0,1 - 30% masowych.
  2. 2. Termoplastyczne kompozyty polimerowe według zastrz. 1, znamienne tym, że zawierają żywice węglowodorowe w ilości 2-15% masowych.
  3. 3. Termoplastyczne kompozyty polimerowe według zastrz. 1, zawierające polipropylen, znamienne tym, że zawierają uwodornione alifatyczne żywice węglowodorowe, stanowiące kopolimery pentadienu-1,3 i pentenów lub uwodornione żywice węglowodorowe, stanowiące homopolimery dicyklopentadienu lub jego kopolimery z nienasyconymi węglowodorami alifatycznymi lub aromatycznymi, zwłaszcza ze styrenem.
    PL 205 990 B1
  4. 4. Termoplastyczne kompozyty polimerowe, według zastrz. 1, zawierające polistyren ataktyczny lub syndiotaktyczny, znamienne tym, że zawierają aromatyczne żywice węglowodorowe, będące kopolimerami styrenu i α-metylostyrenu lub żywice będące uwodornionymi kopolimerami dicyklopentadienowych żywic węglowodorowych z nienasyconymi węglowodorami aromatycznymi, zwłaszcza ze styrenem.
PL381415A 2006-12-28 2006-12-28 Termoplastyczne kompozyty polimerowe zawierające włókno szklane PL205990B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL381415A PL205990B1 (pl) 2006-12-28 2006-12-28 Termoplastyczne kompozyty polimerowe zawierające włókno szklane

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL381415A PL205990B1 (pl) 2006-12-28 2006-12-28 Termoplastyczne kompozyty polimerowe zawierające włókno szklane

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL381415A1 PL381415A1 (pl) 2008-07-07
PL205990B1 true PL205990B1 (pl) 2010-06-30

Family

ID=42990634

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL381415A PL205990B1 (pl) 2006-12-28 2006-12-28 Termoplastyczne kompozyty polimerowe zawierające włókno szklane

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL205990B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL381415A1 (pl) 2008-07-07

Similar Documents

Publication Publication Date Title
KR100281940B1 (ko) 내충격성 개량된 신디오택틱 비닐방향족 중합체
JPS6389550A (ja) 耐衝撃性重合体組成物およびその製造方法
EP1391482B1 (en) Polypropylene composition
US20100168354A1 (en) Low Gloss Thermoplastic Resin Having Excellent Heat Resistance and Impact Strength and Method of Preparing the Same
WO2007035506A1 (en) Modified filler-containing polypropylene resins
JP2004197068A (ja) 充填材含有ポリオレフィン樹脂組成物、ペレット及びその成形品
JP2002265716A (ja) ポリプロピレン樹脂組成物及びこれによって成形された自動車内装材成形品
EP0173380A1 (en) Modified block copolymers and processes for the preparation therefore.
US5965665A (en) Low gloss thermoplastic resin composition
US6593428B2 (en) Syndiotactic polystyrene alloy compositions
JP2005528462A (ja) 低光沢asa樹脂
PL205990B1 (pl) Termoplastyczne kompozyty polimerowe zawierające włókno szklane
CN111825802B (zh) 一种环氧化乙烯-辛烯共聚物组合物及其制备方法
TWI499601B (zh) 具有低橡膠交聯的耐衝性經修飾之單亞乙烯芳香族聚合物
CN107109001A (zh) 制备多相丙烯共聚物的方法
KR101409432B1 (ko) 폴리카보네이트계 열가소성 수지 조성물 및 그로부터 제조된 물품
KR20090049470A (ko) 내열성 공중합체, 그의 제조방법 및 이를 이용한 칼라특성및 충격강도가 우수한 열가소성 수지 조성물
JPH0517940B2 (pl)
JP5134291B2 (ja) ポリプロピレン系樹脂グラフト共重合体
PL199328B1 (pl) Modyfikowana termoplastyczna kompozycja polistyrenowa
KR100650913B1 (ko) 가공성이 우수한 스티렌계 열가소성 수지 및 그 제조방법
CN114921104A (zh) 聚丙烯复合材料及其制备方法
KR960013075B1 (ko) 그래프트된 블록 공중합체 및 그 제조 방법
JPH06192518A (ja) 繊維強化スチレン系樹脂組成物
JPH11116750A (ja) 非結晶性ポリマー用流動性改質剤および非結晶性ポリマー組成物