PL199327B1 - Zawór o podwójnym przepływie - Google Patents

Abstract

Przewód wynalazku jest zawór o podwójnym przep lywie, zw laszcza do zatopienia w cyster- nie (14), zawieraj acy obudow e, g lówny zespó l zaworowy (30), ruchomy w obudowie w kierun- ku ku górze, pierwszy element przelotowy (9), centralny trzon (19) wystaj acy ku górze z g lów- nego zespo lu zaworowego (30), uruchamiany za pomoc a pierwszego srodka otwieraj acego (20) dla uniesienia g lównego zespo lu zaworowego z jego gniazda, przy czym przy podniesieniu g lównego zespo lu zaworowego p lyn zatapiaj a- cy mo ze przedosta c si e do uj scia, dzi eki czemu wynikowa si la dzia laj aca na zespó l ku górze wywo luje pe lny przep lyw zatapiaj acej cieczy przez wylot, oraz drugie elementy operacyjne (21, 47) do uniesienia g lównego zespo lu zawo- rowego i wywarcia potem nacisku w dó l na g lówny zespó l zaworowy tak, ze przy za lo zo- nym po srednim poziomie (36) wody g lówny zespól zaworowy powraca do gniazda. PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zawór o podwójnym przepływie, przeznaczony do zanurzania w pł ynie. Zawór ten jest ł atwo obsł ugiwanym zaworem o szybkim przepł ywie, przeznaczonym do opróżniania lub częściowego opróżniania zbiorników na wodę i innych rodzajów zbiorników cieczy. Jest on szczególnie, chociaż nie wyłącznie, przydatny do znacznego zmniejszenia ilości wody, wykorzystywanej do spłukiwania toalet domowych.

Spłukiwane toalety i ubikacje w tej czy innej postaci obecne są w nowoczesnym świecie od bardzo wielu lat. W przypadku konwencjonalnego dolnopłuka lub zestawu kompaktowego z muszlą i spł uczką , elementy sł użące do uzyskania czynnoś ci spł ukiwania zawierają albo syfon (który do niedawna był jedynym rozwiązaniem dopuszczonym w Zjednoczonym Królestwie) lub też jeden z licznych zaworów nie-syfonowych, stosowanych szeroko w innych krajach Europy i wszędzie na świecie. Stosowane są także inne rodzaje zaworów nie-syfonowych, ale przeznaczone są one głównie do zastosowań specjalnych bez zbiornika i bazują na wysokociśnieniowym źródle wody w celu spuszczania wody przez dysze bezpośrednio do muszli. Jednakże, tego rodzaju „bez-zbiornikowy” zawór, nie zawierający syfonu, nie leży w zakresie tego wynalazku.

Bez-syfonowe zawory „opadające” lub „klapkowe” posiadają płytę zaworu lub główny element zaworu, który przykrywa i uszczelnia wylot w celu zapobieżenia niezamierzonemu wyciekowi wody. Zarówno syfon jak i zawór opadający posiadają zwykle nagwintowany wylot rury, który biegnie w dół poprzez dno zbiornika, w którym jest on zamontowany przy zastosowaniu łącznika przegrodowego. Połączenie z muszlą jest albo bezpośrednie (blisko sprzężone) albo za pośrednictwem krótkiego odcinka rury.

W przypadku, gdy woda spuszczana ze zbiornika jest jedynym ś rodkiem czyszczenia lub spł ukiwania muszli, skuteczność spłukiwania zależy głównie od szybkości przepływu. Szybkość przepływu zależy zarówno od wydajności urządzenia spłukującego jak i kanałów wokół górnej części muszli. Ponadto, w przypadku pewnych urządzeń spłukujących, do tego, aby uzyskać zadowalający rezultat spłukiwania, wymagana jest znaczna ilość wody, a w przypadku zastosowania w pewnych instalacjach, szczególnie w przypadku ograniczonych kanałów i nierównomiernego rozłożenia wokół obrzeża muszli, skuteczność spłukiwania i strumień są tak małe, że w pewnych przypadkach konieczne jest wykonanie więcej niż jednej czynności spłukiwania.

Zawory niesyfonowe osiągają generalnie większe szybkości i zasadniczo większą energię kinetyczną wody wpadającej do muszli, co umożliwia zastosowanie mniejszej ilości wody do uzyskania skutecznego spłukiwania. W rzeczy samej, skuteczność większości zainstalowanych w Zjednoczonym Królestwie instalacji WC mogłaby zostać znacznie poprawiona poprzez zamontowanie zaworu opadającego (szczególnie zaworu o podwójnym przepływie, gdzie w przybliżeniu tylko połowa zawartości zbiornika jest wypuszczana z maksymalną szybkością przepływu). W każdym razie większość płukań wymaga jedynie spłukiwania częściowego. Inne istniejące instalacje mogłyby być przystosowane do nawet większych szybkości przepływu niż są ogólnie dostępne w większości istniejących urządzeniach spłukujących. W przypadku nowych instalacji, poprzez zaprojektowanie galerii i kształtu muszli, tak aby przystosowana była do większych szybkości przepływu i wydajności zaworów spuszczających tego rodzaju, ilość wody wymagana do skutecznego pełnego spłukania lub częściowego spłukania, może zostać znacznie zredukowana. Dodatkowo, tego rodzaju zawory o dużej wydajności ułatwiają uproszczenie konstrukcji muszli, na przykład otwarte obrzeże, zamiast obrzeża skrzynkowego pozwala na większą tolerancję formowania i pozwala na znaczne oszczędności w procesie obróbki i wytwarzania.

Zawór o podwójnym przepływie, przeznaczony do zanurzenia w płynie, w zbiorniku na wodę, który zawiera osłonę, posiadającą część górną oraz część dolną, przesuwny do góry główny zespół zaworowy wewnątrz tej osłony i tworzący z nią komorę górną o zmiennej objętości, a także komorę dolną, pierwszy element przelotowy między komorą górną a komorą dolną oraz wylot, prowadzący w dół od dolnej części osłony, która to część zawiera gniazdo, przeznaczone dla głównego zespołu zaworowego na wejściu do wylotu, tak że w obniżonym położeniu głównego zespołu zaworowego, wylot jest zablokowany przed wejściem płynu, w którym zanurzone jest urządzenie, a centralny trzon, biegnący w górę od głównego zespołu zaworowego zdalnie uruchamiany przez pierwsze elementy robocze z części górnej osłony do podniesienia głównego zespołu zaworowego z jego gniazda. Ściana dolnej części osłony powyżej gniazda posiada otwory, a drugi element przelotowy położony jest w części górnej osłony do wypchnięcia płynu z komory górnej przez podnoszą cy się główny zespół zaworowy, a część górna osłony posiada centralne wydrążone wybrzuszenie, przez które rozciąga się

PL 199 327 B1 centralny trzon oraz pierścieniowa kieszeń, utworzona w postaci wnęki ograniczonej przez ścianę, rozciągającą się w dół od górnej powierzchni głównego zespołu zaworowego i połączoną przy swym dolnym końcu z trzonem. Wybrzuszenie rozciąga się do wnętrza tej kieszeni i działa jako pułapkowy labirynt wody. Zawór według wynalazku charakteryzuje się tym, że posiada drugie elementy robocze uruchamiane zdalnie z części górnej osłony do oddzielnego podniesienia głównego zespołu zaworowego z jego gniazda, które zawierają elementy do podnoszenia głównego zespołu zaworowego i mechanizm wywierający skierowaną w dół siłę.

Korzystnie skierowana w dół siła, wywierana przez drugie elementy robocze wywoływana jest przez urządzenie zatrzaskowe lub mechanizm chwytający, łączące się z zaczepem na centralnym trzonie do wywarcia skierowanej w dół siły na podniesiony główny zespół zaworowy.

Korzystnie skierowana w dół siła wywierana jest za pośrednictwem sprężyny lub obciążnika.

Korzystnie skierowana w dół siła wywierana przez drugie elementy robocze wywierana jest przez obracaną dźwignię, której jeden koniec naciska w dół sprężynę po uruchomieniu drugich elementów roboczych, a drugi koniec jest przesunięty do góry.

Elementem zmiany ilości częściowego spłukiwania uruchamianym przez drugie elementy robocze jest śruba regulacyjna na wierzchu zaworu.

Korzystnie trzeci element przelotowy usytuowany jest wskroś wierzchu osłony górnej i uruchamiany jest tylko przez drugie elementy robocze dla wejścia powietrza lub płynu zatapiającego do komory górnej.

Centralny trzon jest wydrążonym trzonem, wystającym powyżej normalnego poziomu płynu zatapiającego w zbiorniku.

Korzystnie pierwszy element przelotowy stanowi ograniczony kanał lub otwór wyrównujący ciśnienie między komorą górną a komorą dolną.

Drugi element przelotowy zawiera pierścieniowy kanał lub kanał syfonowy.

Korzystnie drugi element przelotowy zawiera otwór wyrównujący ciśnienie, zawór jednokierunkowy lub element przelotowy.

Korzystnie drugie elementy robocze połączone są z trzecim elementem przelotowym i łączą się z centralnym trzonem.

Zawór zawiera kompozytowe urządzenie zatrzaskowe, które umożliwia pierwszym elementom roboczym pominięcie drugich elementów roboczych.

Korzystnie spodnia powierzchnia głównego zespołu zaworowego ma kształt stożka ściętego, zwężającego się w kierunku wylotu.

Korzystnie spodnia powierzchnia jest wklęsła.

Skierowana w dół siła wywierana na główny zespół zaworowy przez drugie elementy robocze będzie zatem wystarczająca do przekroczenia zależnej od poziomu wody reakcji przepływu oraz sił ciśnienia działających w górę na powierzchnię poniżej głównego zespołu zaworowego w celu powrotu głównego zespołu zaworowego do gniazda, wymaganego dla częściowego spłukania. Powierzchnia ta ma korzystnie kształt stożka ściętego, zwężającego się w kierunku wylotu i korzystnie jest także wklęsła.

Skierowana w dół siła, wywierana przez drugie elementy robocze może być przykładana przez elementy bezpośrednie, na przykład urządzenie zatrzaskowe lub mechanizm chwytający, łączący się z zaczepem, na przykł ad koł nierzem lub podobnym elementem, na centralnym trzonie, w celu przył ożenia skierowanej w dół siły na podniesiony główny zespół zaworowy za pośrednictwem sprężyny, obciążnika lub innych elementów wywierających nacisk - przy czym siła ta przestaje działać po powrocie zaworu do gniazda.

Obecny może być trzeci element przelotowy, biegnący przez wierzch osłony górnej, możliwy do uruchomienia tylko przez drugie elementy robocze lub też elementy robocze częściowego spłukiwania, służący do umożliwienia swobodnej penetracji powietrza lub płynu zatapiającego do wnętrza komory górnej.

Należy zauważyć, że po uzupełnieniu płynu zatapiającego, na główny zespół zaworowy działa dodatkowa siła, która wynika głównie z ciśnienia hydrostatycznego, wywieranego na wierzch głównego zespołu zaworowego, tworząc zwiększony nacisk kierujący go w dół.

Biegnący w górę centralny trzon jest korzystnie wydrążonym trzonem, wystającym ponad zwykły, pełny poziom płynu w zbiorniku, który tworzy w ten sposób (szczególnie w przypadku lejowatego kształtu na wierzchu) wygodną i wydajną ścieżkę wypływu dla płynu w kierunku wylotu, gdy poziom płynu podnosi się powyżej zwykłego poziomu zapełnienia. Poprzez wylot powstaje tym samym ścież4

PL 199 327 B1 ka przelewu. Wynalazek opisywany jest w dalszej części dla przypadku wydrążonego trzonu, ale należy zauważyć, że nie ma to istotnego znaczenia.

Pierwszy element przelotowy może być korzystnie zamkniętym kanałem lub otworem wyrównującym ciśnienie między komorą górną a komorą dolną - generalnie służącym do umożliwienia wejścia płynu do komory górnej podczas ponownego napełniania i do zamknięcia przepływu między komorą górną a komorą dolną w trakcie pracy.

W celu umoż liwienia gł ównego wypchnię cia pł ynu z osł ony górnej, gdy podniesieniu ulega główny zespół zaworowy, obecny jest drugi element przelotowy. Otwór ten może być, przykładowo, pierścieniowym otworem lub kanałem syfonu i może dodatkowo zawierać otwór wyrównujący ciśnienie, zawór nie powracający lub element przelotowy, służący do wspomożenia powrotnego przepływu płynu do komory górnej przy ponownym napełnieniu zbiornika na wodę.

Jak wskazano powyżej, w celu umożliwienia napływu płynu do i wypływu płynu z komory górnej podczas operacji częściowego spłukiwania, obecny może być trzeci element przelotowy. Może on składać się z możliwego do uruchomienia zaworu wentylacyjnego, otwieranego tylko dla operacji częściowego spłukiwania i pozostającego w stanie otwartym, aż do powrotu do gniazda naciskanego w dół głównego zespołu zaworowego.

Ponadto, z trzecim elementem przelotowym połączone może być urządzenie uruchamiające częściowe spłukiwanie i może ono być połączone z wydrążonym trzonem, aby umożliwić mu oraz głównemu zespołowi zaworowemu, z którym tworzy on integralną część, początkowy ruch w górę do położenia otwartego i pozostanie tam do momentu, gdy skierowana w dół siła, działająca na główny zespół zaworowy (która może być wywierana na przykład przez sprężynę lub elementy hydrostatyczne), będzie wystarczająca do spowodowania powrotu do gniazda lub zamknięcia zaworu przy ustalonym poziomie częściowego spłukiwania.

Po zaprzestaniu napływu płynu zatapiającego do wylotu, co następuje albo po opróżnieniu zbiornika albo częściowym zadziałaniu, powietrze lub płyn zatapiający wchodzi do komory górnej głównie poprzez drugi lub trzeci element przelotowy, na przykład kanał syfonu, element przelotowy lub pierścieniowy kanał między wybrzuszeniem osłony górnej a centralnym trzonem i/lub w mniejszym stopniu powietrze/płyn zatapiający wchodzi przez pierwszy element przelotowy.

Na zakończenie cyklu pełnego spłukiwania, główny zespół zaworowy i wydrążonego trzonu opadają do gniazda (zawór zamknięty) pod wpływem siły grawitacji. Z drugiej strony, w przypadku zatrzymania spuszczania przy pośrednim poziomie w operacji częściowego spłukiwania, zespół zaworu zawracany jest do gniazda przez działającą w dół siłę sprężyny, siłę hydrostatyczną lub inne elementy wywierania nacisku.

Po powrocie zaworu do gniazda, albo po operacji pełnego lub też częściowego spłukiwania, w miarę ponownego napeł niania, pł yn zatapiają cy przedostaje się do komory górnej poprzez otwór wyrównujący ciśnienie, po czym płyn zatapiający albo całkowicie albo tylko częściowo wypełnia komorę górną. W każdym razie, niezależnie od tego czy komora górna zawiera powietrze, płyn zatapiający lub ich kombinację, ciśnienie wynikające z różnicy poziomów płynu zatapiającego, naciska w dół na wierzch głównego zespołu zaworowego (tłok), zwiększając tym samym siłę kierującą go do gniazda.

W przypadku zaworów wylotowych urządzeń WC, płynem zatapiającym jest oczywiście woda i dla ułatwienia wynalazek ten będzie opisywany w dalszej części w odniesieniu do wody.

Dzięki wynalazkowi można zmniejszyć ilość wody, wymaganą do skutecznego spłukiwania toalet (na przykład w Wielkiej Brytanii z 6 litrów do 4,5 litrów pełnego płukania).

Zawór ten jest łatwo obsługiwany, wysokowydajny, niedrogi i posiada doskonałą niezawodność i wysoką szczelność, przeznaczony jest do zwiększenia wydajności zarówno nowych jak i istniejących urządzeń WC.

Dzięki wynalazkowi możliwe jest pełne lub zmienne spłukiwanie, do tak zwanego zaworu spłukiwania częściowego (zwykle w przypadku spłukiwania częściowego, wykorzystującego tylko od 2 do 2,5 litrów zamiast 6 litrów, oszczędzając od 3,5 do 4 litrów przy każdym płukaniu). W związku z tym, że dziewięć spośród dziesięciu spłukań wymaga tylko częściowego spłukiwania, to wobec obecnego pojedynczego spłukiwania o objętości 6 litrów, możliwa do uzyskania jest ogólna oszczędność wody, zużywanej do spłukiwania pomiędzy 50 a 60%.

Wynalazek zawiera wygodne elementy przelewowe pełnej objętości przez zawór, tak zwany przelew zintegrowany.

Wynalazek stanowi rozwinięcie poprzedniego wynalazku Zgłaszającego pod tytułem Zawór wylotowy zbiornika, brytyjskie zgłoszenie patentowe GB 2 336 605 A oraz międzynarodowe zgłoszenie

PL 199 327 B1 patentowe nr PCT/GB99/01053 (nr publikacji WO 99/54563) przy czym dodano nowe i dodatkowe właściwości w celu uzyskania dopuszczalnej pod względem funkcjonalności i ergonomii operacji podwójnego spłukiwania.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok w częściowym przekroju poprzecznym urządzenia według jednego przykładu wykonania wynalazku, który stanowi pierwszy zawór o podwójnym przepływie spłukiwania z oddzielnymi elementami uruchamiającymi, przeznaczonymi do spłukiwania częściowego i pełnego, z urządzeniem zatrzaskowym na elementach uruchamiających częściowe spłukiwanie, który to zawór znajduje się w położeniu zamkniętym, fig. 2 przedstawia widok w częściowym przekroju poprzecznym drugiego zaworu o podwójnym przepływie z drugim rodzajem urządzenia zatrzaskowego na elementach roboczych częściowego spłukiwania oraz z typowym mechanizmem uruchamiającym, przy czym ponownie, zawór ten znajduje się w położeniu zamkniętym, fig. 3 przedstawia odmianę zaworu o podwójnym przepływie spłukiwania z fig. 1 z kompozytowym urządzeniem zatrzaskowym, przeznaczonym do umożliwienia uruchomienia pełnego spłukiwania w celu pominięcia elementów uruchamiających częściowego spłukiwania, przy czym ponownie, zawór ten znajduje się w położeniu zamkniętym.

Na fig. 1 przedstawiono zbiornikowy, spuszczający zawór o podwójnym przepływie, oznaczony ogólnie symbolem 1A, zamknięty i mocowany przez uszczelkę 3 i nakrętkę 2 do wylotu na dnie zbiornika 14. Zawór 1A zanurzony jest w wodzie do ustalonego poziomu 29 i zamknięty jest przez główną uszczelkę 5, uszczelniającą podstawę wylotu 1 i gniazdo 24 w dolnej części osłony zaworu w celu zapobieżenia przedostania się wody ze zbiornika. Osłona zaworu posiada komorę górną 11, która wypełniona jest wodą i swobodnie łączy się z wodą w zbiorniku za pośrednictwem otworu 17 i syfonowego kanału 16 a w mniejszym stopniu poprzez otwór wyrównujący ciśnienie 9 (utworzony dogodnie przez powiększoną szczelinę pierścienia uszczelniającego). W położeniu zamkniętym, główny zespół zaworowy 30, który zawiera korpus tłoka 6 i wydrążony trzon 19, utrzymywany jest w miejscu przez ciężar zespołu i ciśnienie wody, działające na wierzch tłoka 26.

Połączenie między zbiornikiem wody a wodą w dolnym, pierścieniowym obszarze 25B wewnątrz osłony dolnej, tworzone jest przez otwory 25A, znajdujące się między podporami podtrzymującymi 25 powyżej gniazda 24. Gdy uszczelka 5 jest podnoszona z gniazda 24, do wylotu 1, 15 może przepływać woda ze zbiornika.

Komora górna 11 tworzona jest między ścianą 8A przedłużenia górnej części 8 osłony zaworu, wydrążonym centralnym wybrzuszeniem 28 i górną powierzchnią 26 ruchomego zespołu zaworowego 30 lub tłoka. Główny zespół zaworowy 30 przesuwa się w górę i w dół wewnątrz komory górnej i uszczelniany jest przez pierścień uszczelniający 7, który pozostaje w styczności z wnętrzem ściany 8A.

Wydrążony korpus 6 głównego zespołu zaworowego 30 lub tłoka tworzy od górnego, centralnego obszaru, rozciągającą się w dół pierścieniową ścianę 12A, która połączona jest przy swoim dolnym krańcu z wydrążonym centralnym trzonem 19. Trzon 19 rozciąga się w pełni poprzez osłonę od końca swego dolnego wylotu 32 do poziomu powyżej poziomu wody 29 w zbiorniku. Wydrążony trzon podtrzymywany jest u góry i wyrównany z górną częścią 8 osłony. Pomiędzy ścianą 12A a trzonem 19 utworzona jest pierścieniowa kieszeń 12, której funkcja omówiona zostanie później.

Gdy zbiornik wypełniony jest do ustalonego poziomu 29, działanie zaworu uzyskiwane jest początkowo poprzez podniesienie głównego zespołu zaworowego 30, włączając w to jego wydrążony trzon, z gniazda 5, 24. Dokonywane jest to przez każde z obydwu ramion 20A, 21C wyciąganych prętów 20, 21, łączących się w odpowiednimi wybrzuszeniami trzonu 19B lub 19D i podnoszących zespół wystarczająco powyżej gniazda zaworu, aby pozwolić na wejście wody i napełnienie wejścia wylotu 15. Korzystnie, że względów ergonomii, pręty te mogą być obsługiwane zdalnie przez przyciski, znajdujące się na pokrywie zbiornika, przyłączone za pośrednictwem odpowiedniego mechanizmu zwiększającego skok.

W celu uzyskania pełnego spłukiwania, gdy główny zespół zaworowy jest wystarczająco podniesiony ze swego gniazda, początkowe skierowane w górę siły, wynikające z ciśnienia i zmiany momentu przepływu na wklęsłej powierzchni 4, (poniżej głównego zespołu zaworowego) są wystarczające do pokonania sił działających w dół na ten zespół w celu umożliwienia mu rozpoczęcia unoszenia się, w tym samym czasie wypychając i przemieszczając wodę z komory górnej za pośrednictwem kanału 16. Podczas gdy na tym etapie główny zespół zaworowy nie wymaga dalszego podnoszenia, pręt 20, 20A wykorzystywany jest do pełnego podniesienia zespołu, pozwala to także na szybsze otwarcie zaworu.

PL 199 327 B1

Gdy kanał zawiera wodę, ciśnienie na wierzchu górnego tłoka 26 ma taką samą wartość, co ciśnienie na głębokości wody poniżej powierzchni 29 (podczas gdy poziom wody znajduje się powyżej wierzchu tłoka) i dlatego nie wzrasta do ciśnienia na głębokości spodniej krawędzi 27 kanału (co miałoby miejsce, gdyby komora górna zawierała powietrze).

Gdy główny zespół zaworowy 30 (zespół tłoka i wydrążonego trzonu 6, 19) podniesiony jest wystarczająco powyżej gniazda zaworu w celu przezwyciężenia sił działających nań w dół i przy pomocy czynności wyciągania pręta 20, 20A, zespół 30 podnosi się ku wierzchowi górnej części 8 osłony, powodując przemieszczenie się pozostałości wody z komory górnej 11 i wyładowanie jej z spodniej krawędzi 27 kanału 16 do zbiornika. W przypadku pełnego otwarcia zaworu, woda wyładowywana jest przez wylot 1, 15 do muszli toaletowej. Główny zespół zaworowy pozostaje w położeniu pełnego otwarcia w czasie wczesnego etapu wyładowywania, głównie dzięki ciśnieniu wody i siły reakcji, wytworzonej przez zmianę pędu wody, płynącej po konturze na spodniej powierzchni 4, które są większe niż siła, wynikająca z ciśnienia na wierzchu zespołu i wszystkich sił, wynikających z ujemnej siły.

We wczesnych stadiach rozładowania, główny zespół zaworowy pozostaje na górnej części 8 osłony, zaś poziom wody w otaczającym zbiorniku gwałtownie opada z poziomu napełniania 29. W momencie, gdy poziom ten opadnie do poziomu elementu przelotowego 13 w pobliż u wierzchu kanału 16, powietrze może rozpocząć wchodzenie do kanału 16, powoli usuwając z niego wodę. Nie wpływa to początkowo na zespół (tłok) 30, gdyż każdej skierowanej w dół sile, działającej na główny zespół zaworowy przeciwdziała podciśnienie, wywołane przez niewielkie przemieszczenie ścieżki labiryntu 12, 28, utrzymując główny zespól zaworowy 30 w górnej części 8 osłony. Ponadto, nawet wtedy, gdy poziom opadnie poniżej dolnego kołnierza 34, nie ulega znacznemu zwiększeniu wlot powietrza, chociaż istnieje dodatkowa ścieżka dla wlotu powietrza za pośrednictwem otworu wyrównującego ciśnienie 9. Jednakże, jeżeli wlot powietrza w pewnych przykładach wykonania miał powodować wczesny ruch w dół głównego zespołu zaworowego, w takich przypadkach mogłoby to zostać łatwo przezwyciężone poprzez zastąpienie elementu przelotowego 13 przez zawór jednokierunkowy, co nie zezwoliłoby na wejście powietrza do kanału 16. Powietrze nie może przedostać się poprzez prześwit między wydrążonym trzonem 19 a kanałem wybrzuszenia 28 osłony górnej, gdyż pierścieniowa kieszeń 12 w tłoku zawiera wodę, a w położeniu podniesionym tworzy prosty labirynt, który działa jak bardzo skuteczna pułapka wodno-próżniowa. Zgodnie z tym, tylko wtedy, gdy poziom wody opadnie poniżej spodniej krawędzi 27 kanału 16, następuje gwałtowny wlot powietrza do komory górnej w celu zwolnienia głównego zespołu zaworowego, pozwalając na jego opadnięcie i powrót do gniazda.

Gdy zawór osiądzie już po operacji pełnego spłukiwania, komora górna 11 i kanał wypychania 16 zawierają początkowo powietrze i rozpoczyna się ponowne napełnianie. Gdy poziom wody wzrasta i dochodzi do poziomu spodniej krawę dzi 27 kanał u wypychania, poziom wody w zbiorniku roś nie z nieco większą szybkością niż wewnątrz kanału wypychania, ze względu na nieco większe ciśnienie powietrza sprężonego przez ograniczenie przepływu powietrza przez element przelotowy 13 (lub zawór jednokierunkowy, jeżeli jest obecny). W miarę ponownego napełniania, poziom osiąga dolny kołnierz 34 i woda wchodzi w przestrzeń pomiędzy ścianą 8A górnej części 8 osłony a korpusem tłoka 6, przy czym powietrze powyżej wody jest usunięte przez otwór wyrównujący ciśnienie 9 (prześwit pierścienia uszczelniającego tłok) do komory górnej 11 oraz usunięte przez element przelotowy 13.

Uzupełnianie trwa dalej i rośnie poziom wody w szczelinie pomiędzy tłokiem a kanałem osłony górnej i wchodzi ona do komory górnej 11 przez otwór wyrównujący ciśnienie. Woda kontynuuje napływ do komory górnej, aż do jej napełnienia - przy czym powietrze zostaje usunięte przez element przelotowy 13. Napełnianie trwa dalej i poziom wody w zbiorniku podnosi się powyżej osłony górnej, aż do osiągnięcia poziomu napełniania - jest to punkt, w którym konwencjonalny pływak sterujący (nie pokazany) zamyka dopływ wody do zbiornika.

Przyłożenie wymaganej, skierowanej w dół siły do głównego zespołu zaworowego na poziomie częściowego spłukiwania, osiągane jest w wyniku działania sprężynowego mechanizmu zatrzaskowego 47. Przy użyciu tego mechanizmu, dogodnie może zostać ustalona proporcja częściowego spłukiwania, za pośrednictwem śruby regulacyjnej lub podobnego urządzenia na wierzchu zaworu.

W celu wybrania funkcji częściowego spłukiwania, uruchomienie tej czynności zapoczą tkowywane jest poprzez podniesienie pręta 21, co powoduje połączenie stopy 21C z kołnierzem 49A przesuwnego nośnika 49, który łączy się następnie z wybrzuszeniem 19D wydrążonego trzonu 19. Powoduje to wystarczająco duże podniesienie głównego zespołu zaworowego 30, aby siły, wynikające z reakcji na zmianę pę du po konturze 4 i ciś nienia wody poniż ej gł ównego zespoł u zaworowego, pomagały w podniesieniu tego zespołu ku górze osłony górnej. Ponownie, otwarcie zaworu wspomagaPL 199 327 B1 ne jest dalej przez pręt przyłożony w celu podniesienia zespołu do wierzchu komory górnej 11. W tym samym czasie, gdy stopa 21C łączy się z kołnierzem 49A, podkładka uszczelki 51 zostaje podniesiona z gniazda 18A zaworu w celu otwarcia elementu przelotowego 18. Do tego momentu element przelotowy jest zamknięty, ze względu na skierowaną w dół siłę ściskającą sprężyny 48, kontrolującej poziom wody, działającą na niego.

Podniesienie pręta 21, 21C ku górze jego skoku, także podnosi przesuwny nośnik 49 do góry jego skoku i ściska sprężynę 48. Gdy zarówno główny zespół zaworowy 30 jak i przesuwny nośnik znajdują się w pełni podniesionym położeniu, zapadka 53, pod wpływem działania sprężyny 50 o słabej sile ściskania, łączy się z wybrzuszeniem wydrążonego trzonu 19D, tak że ząbek zapadki 53B wchodzi i łączy się z rowkiem 19E wybrzuszenia wydrążonego trzonu. W tym miejscu, gdy zawór jest całkowicie otwarty, pręt 21 zostaje zwolniony i może opaść z powrotem do swego najniższego położenia, spoczywając na ograniczniku 55.

Podczas otwierania zaworu, to jest podnoszenia pręta 21, 21C i głównego zespołu zaworowego 30, woda usunięta z komory górnej 11, przepływa poprzez otwór 17 do otworu 16 i poprzez element przelotowy 18 do otaczającego zbiornika.

Gdy zawór jest otwarty, woda przepływa przez otwory 25A do wylotu 1, 15 - po czym poziom wody w zbiorniku rozpoczyna gwałtownie spadać. W tym miejscu, jak już opisano, zapadka 53 łączy się lub zatrzaskuje z wybrzuszeniem trzonu 19D i wywiera skierowaną w dół siłę na główny zespół zaworowy 30. Również na początku przy poziomie wody w zbiorniku, znajdującym się na ustalonym poziomie 29, skierowane w dół siły, działające na główny zespół zaworowy pod wpływem ciśnienia hydrostatycznego i reakcji strumienia na zakrzywioną powierzchnię 4, poniżej tego zespołu, są zasadniczo większe niż wypadkowa siła skierowana w dół, wywierana przez sprężynę sterującą 48.

Gdy poziom wody w zbiorniku spada, wypadkowa siła, skierowana w górę, wywierana na główny zespół zaworowy 30 w wyniku przepływu i ciśnienia, zanika. Poziom kontynuuje spadek, aż osiąga on określony poziom pośredni, na którym skierowana w dół siła, pochodząca od sprężyny 48 ulega zrównoważeniu i szybko przewyższa skierowane w górę siły, działające na główny zespół zaworowy, po czym woda może zostać z łatwością wciągnięta do komory górnej 11 za pośrednictwem kanału 16 oraz powietrze/woda przez otwarty element przelotowy 18, co powoduje szybkie opadnięcie i powrót zespołu do gniazda.

Skierowana w dół siła, pochodząca od sprężyny 48, przenoszona jest do przesuwnego nośnika 49 za pośrednictwem przegubu 54 raz poprzez zapadkę 53 do wybrzuszenia trzonu 19D, tak że dla większej części skierowanego w dół skoku, główny zespół zaworowy i przesuwny nośnik przesuwają się w dół razem. Gdy główny zespół zaworowy powraca do gniazda lub położenia zamknięcia, występy 53A wchodzą w styczność z profilami krzywkowymi 52A płyt prowadzących 52, powodując odłączenie się zapadki 53 od wybrzuszenia trzonu/rowka 19D, 19E. Główny zespół zaworowy i zespół nośnika 56 kontynuują następnie niezależny ruch dla pozostałej części opadania. Kulminacja następuje przy powrocie głównego zespołu zaworowego do gniazda na obrzeżu gniazda 24 i osadzeniu podkładki uszczelki 51 na obrzeżu gniazda 18A w celu zamknięcia elementu przelotowego 18. Poprzez wywarcie skierowanej w dół siły, na główny zespół zaworowy, zawór zbliża się do założonego pośredniego poziomu 36, dzięki czemu uzyskiwane jest częściowe spłukiwanie.

Zależnie od tego, gdzie znajduje się poziom 36 względem wierzchu zaworu wentylującego (obrzeże gniazda 18A), komora górna 11 zawierać będzie albo powietrze albo wodę lub też ich kombinację.

Gdy zawór powraca do gniazda, rozpoczyna się uzupełnianie i jest ono oczywiście takie same, jak w przypadku uzupełniania, następującego po operacji pełnego spłukiwania, za wyjątkiem tego, że komora górna 11 może zawierać wodę, w którym to przypadku istnieje potrzeba usunięcia tylko niewielkiej ilości powietrza lub wcale z komory górnej za pośrednictwem elementu przelotowego 13. Ponowne napełnianie rozpoczyna się również przy pośrednim poziomie wody 36 (poziom częściowego spłukiwania). Ponadto, należy zauważyć, że po częściowym spłukaniu, uzupełnianie jest dużo szybsze a ilości wody, wymagane do ponownego napełnienia zbiornika w celu uzyskania poziomu 29, jest znacznie zredukowana (zwykle 50% objętości pełnego spłukiwania). Podobnie, jak poprzednio, gdy osiągany jest ustalony poziom, konwencjonalny pływak sterujący odcina dopływ wody do zbiornika.

W przypadku zaworu wlotowego, który nie zamyka się po napeł nieniu zbiornika do ustalonego poziomu wody, poziom wody będzie kontynuował wzrost, aż osiągnie on wierzchnią krawędź 35 wydrążonego trzonu 19, a stamtąd w dół poprzez wydrążony trzon i do muszli. Wydrążony trzon (prze8

PL 199 327 B1 lew) ma zdolność obsługi pełnego przepływu uszkodzonego zawory wlotowego wody i spełnia najostrzejsze standardy.

Na fig. 2 przedstawiono zespół podobny do fig. 1, z alternatywnym mechanizmem uruchamiającym i centralnym, pierścieniowym kanałem wyładowczym, przy czym zawór ten znajduje się w położeniu zamkniętym/osadzonym w gnieździe, ze zbiornikiem napełnionym do ustalonego poziomu wody 29. Pomimo, że nie jest zamierzeniem zmiana wyporności głównego zespołu zaworowego, dzięki pozwoleniu na wejście wody do korpusu tłoka, włączenie tej cechy może spowodować przyspieszenie powrotu do gniazda na zakończenie operacji pełnego spłukiwania.

Pokazany mechanizm zatrzaskowy/dźwigniowy, przeznaczony jest operacji częściowego spłukiwania i znajduje się po jednej stronie wąskiego, podłużnego górnego leja 73. Po drugiej stronie (nie pokazanej) istnieje podobny zespół dźwigni, służący do obsługi wyładunku o pełnym przepływie. Tak jak poprzednio, główną różnicą między operacją częściowego spłukiwania z pełnego spłukiwania, jest to, że dla częściowej operacji obecne muszą być elementy, służące do połączenia i przyłożenia skierowanej w dół siły, w celu zamknięcia i powrotu głównego zespołu zaworowego do gniazda przy pośrednim poziomie wody w zbiorniku. Wiąże się to głównie z trzema elementami, szczelina chwytająca 75 (zintegrowana z lejem górnego trzonu 73), sprężyna kontroli poziomu 69 i śruba 70 lub inne urządzenie regulujące. Dla operacji pełnego spłukiwania, dźwignia przeciwna do dźwigni 64 nie posiada dolnej szczęki 61, ani też nie jest obecna sprężyna 69, śruba 70 czy nagwintowane wybrzuszenie 71.

W przedstawionym zespole, częściowe spłukiwanie wiąże się z przyciśnięciem przycisku na pokrywie zbiornika lub na zewnętrznej stronie zbiornika, co w przedstawionej konfiguracji, powoduje, że ruch w dół pręta 68, ściskając sprężynę sterującą 69 i przekazania jego ruchu za pośrednictwem szczelinowej szczęki 76 sworzniowi/wałkowi 66 na dźwignię 64. Powoduje to przechylenie dźwigni 64 wokół czopu 65 oraz ruch w górę sworznia/wałka, przy drugim końcu dźwigni 64, a także popchnięcie o górną szczękę 60 w celu podniesienia głównego zespołu zaworowego 30 z jego gniazda. Gdy główny zespół zaworowy podnosi się sworzeń/wałek 62 przesuwa się do szczeliny 75, aż do pełnego otwarcia zaworu, kiedy szczelina 75 (która jest zintegrowana z górnym trzonem 73) zostanie podniesiona do położenia 75A. W położeniu tym (62A, 61A), sworzeń/wałek 62 znajduje się powyżej dolnej szczęki.

Podczas podnoszenia głównego zespołu zaworowego ku wierzchowi osłony górnej, woda usuwana jest głównie z komory górnej 11 za pośrednictwem zmiennego labiryntu 12, tworzonego przez 12A, 28, 19 oraz pierścieniowe kanały 43, biegnące do wnętrza zbiornika.

Przy pełnym otwarciu zaworu, woda przepływa poprzez otwory 25A, do wylotu 15, 1 oraz do muszli. Poziom wody w zbiorniku kontynuuje opadanie od ustalonego poziomu 29 i w chwili, gdy zbliża się do określonego poziomu pośredniego 36, siła sprężyny 69, przykładana do głównego zespołu zaworowego za pośrednictwem dolnej szczęki szczelinowego końca 76, sworznia/wałka 66, dźwigni 64, sworznia/wałka 62 oraz dolnej szczęki 61A na górnym trzonie, przekracza skierowaną w górę siłę reakcji przepływu i siłę hydrostatyczną na zakrzywioną powierzchnię 4.

Powoduje to gwałtowne opadanie, a przy tym wciąganie wody do komory górnej 11, za pośrednictwem pierścieniowych, segmentowych kanałów 43. Jeżeli pośredni poziom wody miał zostać ustalony poniżej górnej krawędzi 44 pierścieniowych kanałów, powietrze zostałoby wciągnięte do komory górnej. W przypadku zwykłego osadzenia zaworu w szczególnym rodzaju zbiornika, dno wybrzuszenia 28 może zostać podniesione do położenia oznaczonego jako 63. Miałoby to na celu zredukowanie wpływu podciśnienia labiryntu, gdy poziom wody spada poniżej górnej krawędzi 44 pierścieniowych kanałów. W mniejszym stopniu przy opadaniu głównego zespołu zaworowego, do komory górnej wchodzi także powietrze lub woda poprzez element przelotowy 67, zaś woda wchodzi przez otwór wyrównujący ciśnienie 9.

Gdy zawór powraca do gniazda, rozpoczyna się ponowne napełnianie (od poziomu pośredniego) i postępuje podobnie, jak zostało to opisane dla poprzedniego przykładu wykonania. Woda wchodzi do komory górnej poprzez otwór wyrównujący ciśnienie 9 w celu usunięcia całego powietrza przez element przelotowy 67.

Operacja pełnego spłukiwania uzyskiwana jest poprzez ruch w dół pręta, podobnego do pręta 68, przy czym ponownie, czynnością inicjującą jest przyciśnięcie przycisku na zewnętrznej stronie zbiornika. Pręt 68 odchyla dźwignię, podobną do dźwigni 64 i podnosi główny zespół zaworowy w taki sam sposób ku górze górnej części 8 osłony. Woda z komory górnej jest wypychana z komory górnej w taki sam sposób, jak w przypadku częściowego spłukiwania - głównie za pośrednictwem labiryntu i pierścieniowych segmentowych kanałów.

PL 199 327 B1

W miarę jak woda kontynuuje opadanie i osiąga bliskość między określonym poziomem pośrednim 36 a tylnym kołnierzem 77, siła reakcji strumienia i siła hydrostatyczna, działające na zakrzywioną powierzchnię 4, nie wystarczają już dłużej do utrzymania ciężaru i ujemnej wyporności głównego zespołu zaworowego. Od tego momentu w dalszym ciągu zanikają zależne od głębokości wody siły. W celu utrzymania głównego zespołu zaworowego na wierzchu lub w pobliżu wierzchu osłony górnej, aż zbiornik ulegnie opróżnieniu, narastającej sile skierowanej w dół, działającej na zespół, przeciwdziała podciśnienie, pochodzące z labiryntu. Następuje oczywiście stopniowy ruch w dół głównego zespołu zaworowego pod wpływem wolnego dopływu powietrza przez element przelotowy 67. Również gdy poziom wody opadnie poniżej dolnego kołnierza 34 osłony górnej, powietrze wchodzi poprzez otwór wyrównujący ciśnienie 9 w celu zwiększenia szybkości opadania zespołu, ale z taką szybkością, że główny zespół zaworowy osiada ponownie krótko po opróżnieniu zbiornika.

Na fig. 3 przedstawiono zespół z mechanizmem uruchamiającym, podobnym do fig. 1, ale w celu umożliwienia operacji pełnego spłukiwania z pominięciem operacji częściowego spłukiwania, wybrane winny zostać obydwie (na przykład jednocześnie przyciśnięte obydwa przyciski - częściowego spłukiwania i pełnego spłukiwania) - w przeciwieństwie do przykładu wykonania, przedstawionego na fig. 1, co dawałoby domyślną operację częściowego spłukiwania.

Zawierając podstawowy zespół zaworu, tworzony przez główny zespół zaworowy 30, wydrążony trzon 84, osłonę górną 83 i osłonę dolną 1, z centralnym pierścieniowym segmentem i kanałem 43, zespół przedstawiony na 3 jest bardzo podobny do fig. 2 i działanie zaworu głównego jest takie samo jak opisane dla fig. 2.

Główną różnicą między fig. 3 a pozostałymi dwoma przykładami wykonania jest mechanizm uruchamiający, który integruje częściowe i pełne spłukiwanie w jeden mechanizm 88. Uruchamianie odbywa się za pośrednictwem oddzielnych prętów o regulowanej długości (nie pokazanych), do których dogodnie przymocowana może być jednostka przycisku na pokrywie zbiornika. Wyciągane pręty mocowane są po przeciwnych stronach przez zaciski, z których tylko jeden, 85A, jest widoczny, które to pręty obsługują przesuwane bloki 85 i 86, odpowiednio częściowego spłukiwania i pełnego spłukiwania.

Przy zamkniętym zaworze, przesuwny blok częściowego spłukiwania 85 utrzymywany jest w położeniu wycofanym względem głowicy 83A przez sprężynę ściskającą /sprężynę sterującą 80, przy czym w pobliżu górnej śruby regulacyjnej 82 przyłożona jest siła przez ramię 82A. Przesuwny blok pełnego spłukiwania 86 zmuszony jest do położenia wycofanego przez nakładkową krawędź 85C przesuwnego bloku częściowego spłukiwania 85. Również w stanie wycofanym lub nieaktywnym istnieje prześwit między występem trzonu 84A a kołnierzem 85B bloku częściowego spłukiwania, który leży poniżej.

Dla operacji częściowego spłukiwania, zespół bloku częściowego spłukiwania, zawierający przesuwny blok 85, zapadkę 87, czop 89, śrubę regulacyjną 82 oraz nakrętkę 81, podnoszony jest przez pręt częściowego spłukiwania, nadający ruch w górę poprzez zacisk 85A. Kołnierz 85B łączy się z występem trzonu 84A w celu podniesienia głównego zespołu zaworowego z gniazda 5, 24 i podniesienia go do położenia całkowicie otwartego u góry osłony górnej 83.

Podczas unoszenia głównego zespołu zaworowego do położenia otwartego, zapadka 87 wchodzi w styczność z konturem 86D, co powoduje jej obrót wokół czopu 89 i przyjęcie pozycji 87A. Po uwolnieniu operacji, siła, pochodząca z całkowicie ściśniętej sprężyny sterującej 80, przekazywana jest za pośrednictwem zęba zapadki 87B na wierzch występu trzonu 84B i jest ograniczona dalej przez ogranicznik 85D (górna krawędź przesuwnego bloku częściowego spłukiwania).

Podobnie jak w poprzednich przykładach wykonania, mechanizm częściowego spłukiwania pozostaje w położeniu podniesionym aż poziom wody opadnie do poziomu częściowego spłukiwania 36, kiedy skierowane w górę siły, działające na główny zespół zaworowy, nie wystarczają już do utrzymania zaworu w położeniu otwartym względem siły skierowanej w dół, wywieranej przez zespół bloku częściowego spłukiwania. W tym miejscu, siła pochodząca od sprężyny sterującej powoduje opadnięcie zespołu bloku częściowego spłukiwania, unosząc główny zespół zaworowy z sobą i powodując, że ponownie osiada. Po zbliżeniu się do położenia całkowicie opadniętego/wycofanego, obrócona zapadka 87A styka się z ogranicznikiem 86C, powodując rozłączenie jej od wierzchu występu trzonu 84B, i powrót do położenia wycofanego 87.

Dla operacji pełnego spłukiwania, na zacisk (nie pokazany - znajdujący się po przeciwnej stronie zacisku 85A) przesuwnego bloku pełnego spłukiwania wywierany jest ruch w górę. Przesuwny blok pełnego spłukiwania 86 montowany jest na słupku prowadzącym 83B i powstrzymywany przed swobodnym podniesieniem (podczas operacji częściowego spłukiwania) przez występ cierny 86F.

PL 199 327 B1

Po podniesieniu przesuwnego bloku pełnego spłukiwania, znajdującego się poniżej przesuwnego bloku częściowego spłukiwania i nałożenia krawędzi 85C, 86B, obydwa przesuwne bloki podnoszone są razem. Kołnierz 85B podnosi występ trzonu 84A w zwykły sposób, w celu podniesienia głównego zespołu zaworowego 30 do położenia otwartego, zaś woda ze zbiornika wpływa do wylotu.

Gdy obydwa przesuwane bloki podniesione są razem, zapadka 87 utrzymywana jest w położeniu wycofanym przez schodek 86C i dlatego gdy cały mechanizm 88 znajduje się w całkowicie podniesionym położeniu, brak jest połączenia zapadki z wierzchem występu trzonu 84B. Przy zwolnieniu pręta, obydwa zespoły przesuwnych bloków wracają do położenia wycofanego na wierzchu przegrody 83A przez sprężynę sterującą 80. Główny zespół zaworu pozostaje w położeniu podniesionym, aż zbiornik ulegnie opróżnieniu, a następnie osiada w zwykły sposób. Rozpoczyna się ponowne napełnianie i zbiornik napełnia się do ustalonego poziomu 29 w sposób opisany w innych przykładach wykonania.

Na podstawie powyższego opisu należy zauważyć, że uruchomienie obydwu operacji jednocześnie, w dalszym ciągu dawać będzie wynik w postaci operacji pełnego spłukiwania.

Skonfigurowane mogą oczywiście zostać inne przykłady wykonania i kombinacje wynalazku.

Przykładowo odmianą na fig. 1 byłoby wyeliminowanie elementu przelotowego 18 - szczególnie dla konfiguracji, w której wszystkie pośrednie poziomy są powyżej nakrywki kanału 16A, tak że woda byłaby prawie całkowicie wciągana do komory górnej przez kanał 16, zamiast przez element przelotowy 18.

Innym elementem regulacji określonego wcześniej poziomu pośredniego, byłaby zmiana konturu lub położenia zakrzywionej powierzchni 4, poniżej głównego zespołu zaworowego.

Kolejnym udoskonaleniem do fig. 1 byłoby zredukowanie tendencji do przepływu zwrotnego z kanał u wypychania 16, do komory górnej 11, w miarę jak poziom wody w zbiorniku opada i osią ga określony pośredni poziom 36 podczas operacji pełnego spłukiwania. Może to zostać osiągnięte poprzez zwiększenie wysokości progu 16B, otworu wypychania 17, pokrywy 16A oraz elementu przelotowego 13, tak aby znajdowały się powyżej najwyższego ustawienia pośredniego poziomu wody dla najgłębszego zbiornika.

Claims (14)

1. Zawór o podwójnym przepływie, przeznaczony do zanurzenia w płynie, w zbiorniku na wodę, który zawiera osłonę, posiadającą część górną oraz część dolną, przesuwny do góry główny zespół zaworowy wewnątrz tej osłony i tworzący z nią komorę górną o zmiennej objętości, a także komorę dolną, pierwszy element przelotowy między komorą górną a komorą dolną oraz wylot, prowadzący w dół od dolnej części osłony, która to część zawiera gniazdo, przeznaczone dla głównego zespołu zaworowego na wejściu do wylotu, tak że w obniżonym położeniu głównego zespołu zaworowego, wylot jest zablokowany przed wejściem płynu, w którym zanurzone jest urządzenie, a centralny trzon, biegnący w górę od głównego zespołu zaworowego zdalnie uruchamiany przez pierwsze elementy robocze z części górnej osłony do podniesienia głównego zespołu zaworowego z jego gniazda, a ściana dolnej części osłony powyżej gniazda posiada otwory, a drugi element przelotowy położony jest w części górnej osłony do wypchnięcia płynu z komory górnej przez podnoszący się główny zespół zaworowy, a część górna osłony posiada centralne wydrążone wybrzuszenie, przez które rozciąga się centralny trzon oraz pierścieniowa kieszeń, utworzona w postaci wnęki ograniczonej przez ścianę, rozciągającą się w dół od górnej powierzchni głównego zespołu zaworowego i połączoną przy swym dolnym końcu z trzonem, przy czym wybrzuszenie rozciąga się do wnętrza tej kieszeni i działa jako pułapkowy labirynt wody, znamienny tym, że posiada drugie elementy robocze (21, 47) uruchamiane zdalnie z części górnej (8) osłony do oddzielnego podniesienia głównego zespołu zaworowego (30) z jego gniazda (18A), które zawierają elementy do podnoszenia g ł ównego zespoł u zaworowego (30) i mechanizm wywierający skierowaną w dół siłę.

2. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że skierowana w dół siła, wywierana przez drugie elementy robocze (21, 47) wywoływana jest przez urządzenie zatrzaskowe lub mechanizm chwytający (53, 53B), łączące się z zaczepem (19E) na centralnym trzonie (19) do wywarcia skierowanej w dół siły na podniesiony główny zespół zaworowy (30).

3. Zawór według zastrz. 2, znamienny tym, że skierowana w dół siła wywierana jest za pośrednictwem sprężyny (48) lub obciążnika.

PL 199 327 B1

4. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że skierowana w dół siła wywierana przez drugie elementy robocze wywierana jest przez obracaną dźwignię (64), której jeden koniec naciska w dół sprężynę (69) po uruchomieniu drugich elementów roboczych (68), a drugi koniec jest przesunięty do góry.

5. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że elementem zmiany ilości częściowego spłukiwania uruchamianym przez drugie elementy robocze jest śruba regulacyjna (70) na wierzchu zaworu.

6. Zawór wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e jest trzeci element przelotowy (18) usytuowany jest wskroś wierzchu osłony górnej i uruchamiany jest tylko przez drugie elementy robocze dla wejścia powietrza lub płynu zatapiającego do komory górnej (11).

7. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że centralny trzon (19) jest wydrążonym trzonem, wystającym powyżej normalnego poziomu (29) płynu zatapiającego w zbiorniku.

8. Zawór wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e pierwszy element przelotowy (9) stanowi ograniczony kanał lub otwór wyrównujący ciśnienie między komorą górną a komorą dolną.

9. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, ż e drugi element przelotowy zawiera pierścieniowy kanał (16) lub kanał syfonowy.

10. Zawór według zastrz. 9, znamienny tym, że drugi element przelotowy zawiera otwór wyrównujący ciśnienie, zawór jednokierunkowy lub element przelotowy (13).

11. Zawór według zastrz. 6 albo 7, albo 8, albo 9, albo 10, znamienny tym, że drugie elementy robocze (21C, 49A) połączone są z trzecim elementem przelotowym i łączą się z centralnym trzonem (19, 19D).

12. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera kompozytowe urządzenie zatrzaskowe (88), które umożliwia pierwszym elementom roboczym pominięcie drugich elementów roboczych.

13. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że spodnia powierzchnia (4) głównego zespołu zaworowego (30) ma kształt stożka ściętego, zwężającego się w kierunku wylotu (1).

14. Zawór według zastrz. 13, znamienny tym, że spodnia powierzchnia (4) jest wklęsła.