PL194615B1 - Zawór, w szczególności zawór termostatyczny do urządzeń grzewczych - Google Patents

Abstract

1. Zawór, w szczególnosci zawór termostatyczny do urzadzen grzewczych, posiadajacy obudowe, gniazdo zaworu, element zamykajacy, uruchamiany za pomoca popychacza wyprowadzonego na ze- wnatrz obudowy przez urzadzenie uszczelniajace oraz mechanizm laczacy dla zamocowania nasadki uruchamiajacej pierwszego typu, posiadajacy pierw- szy obszar mocowania i odpowiadajaca mu po- wierzchnie przylegania znajdujaca sie w pierwszej odleglosci od wolnego konca popychacza, znamienny tym, ze dla zamocowania co najmniej drugiego typu nasadki uruchamiajacej zawór ten jest wyposazony w wewnetrzny element laczacy (158 i 172) majacy pierwszy obszar mocowania (161 i 181) oraz urza- dzenie uszczelniajace (157 i 179), który jest osiowo przesuwny o dany odcinek (D) wzgledem osi popy- chacza (156 i 178), oraz w zewnetrzny element la- czacy (163 i 183) otaczajacy wewnetrzny element laczacy (158 i 172) i majacy gwint zewnetrzny (165 i 184) oraz powierzchnie przylegania (162 i 182), który jest osiowo przesuwny o dany odcinek (E) wzgledem osi popychacza (156 i 178) w kierunku przeciwnym do kierunku przesuwu wewnetrznego elementu laczacego (158 i 172). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zawór, w szczególności zawór termostatyczny do urządzeń grzewczych, posiadający obudowę, gniazdo zaworu, element zamykający, uruchamiany za pomocą popychacza wyprowadzonego na zewnątrz obudowy przez urządzenie uszczelniające oraz mechanizm łączący dla zamocowania nasadki uruchamiającej pierwszego typu, posiadający pierwszy obszar mocowania i odpowiadającą mu powierzchnię przylegania znajdującą się w pierwszej odległości od wolnego końca popychacza.

Do zamocowania nasadki uruchamiającej na zaworze konieczne jest zastosowanie mechanizmu łączącego na obudowie zaworu, odpowiadającego danemu typowi nasadki uruchamiającej. Większość zaworów znajdujących się obecnie na rynku wyposażona jest w mechanizmy łączące takie jak pokazane na rysunku Pos. l i Pos. II. W mechanizmie łączącym 1 pierwszego typu przewidziano powierzchnię przylegania 2, do której dociśnięty zostaje cokół nasadki uruchamiającej tak, że siła radialna działająca na obszar mocowania 3 zostaje skierowana w kierunku osiowym. Odległość A pomiędzy powierzchnią przylegania 2, a wolnym końcem popychacza zaworu 4, służącego do uruchomienia elementu zamykającego, wynosi około 30 mm. Przykład takiego rozwiązania przedstawiono w opisie patentowym DE 32 36 372 C2.

W mechanizmie łączącym 5, drugiego typu powierzchnia przylegania 6 znajduje się na stronie czołowej obszaru mocowania 7 w formie gwintu. Przez nakręcenie nakrętki złącznej, wyposażonej w kołnierz wewnętrzny, cokół nasadki uruchamiającej zostaje dociśnięty do powierzchni przylegania 6. Obszar mocowania 7 posiada gwint M30 x 1,5. Odległość B pomiędzy powierzchnią przylegania 6 a wolnym końcem popychacza zaworu 4 wynosi około 10 mm. Przykład takiego rozwiązania przedstawiono w opisie patentowym DE 43 44 773 A1.

Pozostałe mechanizmy łączące różnią się od mechanizmu łączącego 5 tym, że odległość B jest trochę większa i wynosi na przykład około 20 mm.

Z opisu patentowego DE 94 11 056 U1 wiadomo, że można dostosować ten sam zawór do połączenia dwóch lub więcej typów nasadek uruchamiających, wstawiając pomiędzy zawór, a nasadkę uruchamiającą dodatkową część - adapter. Stąd też podczas wykonywania różnego rodzaju napraw każdy mechanik zajmujący się instalacją grzewczą może sobie sprawnie poradzić dysponując zaledwie kilkoma dodatkowymi częściami zamiennymi, które musi zastosować. Może również łączyć ze sobą zawory oraz nasadki uruchamiające wykonywane przez różne firmy. Często jednak okazuje się, że brakuje adaptera lub części dodatkowych w momencie, gdy są potrzebne, ponieważ są już zużyte lub też po prostu się zgubiły.

Celem wynalazku jest wykonanie zaworu wyżej opisanego rodzaju, wyposażonego we wszystkie konieczne elementy tak, aby można go było połączyć zamiennie z jednym z co najmniej dwóch różnych typów nasadek uruchamiających.

Cel ten osiągnięto w konstrukcji zaworu według wynalazku, który dla zamocowania co najmniej drugiego typu nasadki uruchamiającej, zawór ten jest wyposażony w wewnętrzny element łączący mający pierwszy obszar mocowania oraz urządzenie uszczelniające, który jest osiowo przesuwny o dany odcinek względem osi popychacza, oraz w zewnętrzny element łączący otaczający wewnętrzny element łączący i mający gwint zewnętrzny oraz powierzchnię przylegania, który jest osiowo przesuwny o dany odcinek względem osi popychacza w kierunku przeciwnym do kierunku przesuwu wewnętrznego elementu łączącego.

Dzięki wprowadzeniu elementów przesuwnych osiowo udało się stworzyć przynajmniej dwie różne formy mechanizmu łączącego odpowiadające pierwszemu albo drugiemu typowi nasadki uruchamiającej.

Wprowadzenie powyższej kombinacji elementów umożliwia osiągnięcie małej odległości pomiędzy powierzchnią przylegania i wolnym końcem popychacza w drugiej formie mechanizmu łączącego bez zbytniego wsunięcia wewnętrznego elementu łączącego do wewnątrz i bez wysunięcia zewnętrznego elementu łączącego za daleko na zewnątrz. Dlatego zawór według wynalazku można stosować jako zawór zabudowany unikając w ten sposób zbytecznych pomiarów. Obydwie formy mechanizmu łączącego posiadają powierzchnię przylegania dla cokołu nasadki uruchamiającej, którą można zakryć lub wysunąć o niewiele milimetrów.

Inną zaletą zaworu według wynalazku jest fakt, że pierwszą powierzchnię mocowania stanowi powierzchnia stożkowa.

PL 194 615 B1

Pozwala to na zamontowanie większości typów nasadek uruchamiających znajdujących się na rynku.

Korzystne jest również, aby w zaworze według wynalazku wewnętrzny element łączący posiadał osiowy element dodatkowy, współpracujący z króćcem urządzenia grzewczego.

Możliwe jest zatem przesunięcie elementu dodatkowego w króćcu wyjściowym urządzenia grzewczego.

Inne korzystne rozwiązanie w zaworze według wynalazku polega na tym, że zewnętrznym elementem łączącym jest tulejka, znajdująca się częściowo pomiędzy wewnętrznym elementem łączącym a ścianą obudowy.

W takiej konstrukcji zewnętrzny element łączący może przesuwać się po wewnętrznej ścianie obudowy.

Korzystne jest również, aby w zaworze według wynalazku wewnętrzny element łączący miał formę wyposażonego w gwint wewnętrzny pierścienia obracalnego na zewnętrznym gwincie regulacyjnym znajdującym się na obudowie.

Pozwala to na dużą prostotę konstrukcji.

Korzystne jest ponadto, aby w zaworze według wynalazku obudowa posiadała profilowania zabezpieczające obrót nasadki uruchamiającej, dopasowane zarówno do pierwszego jak i drugiego typu nasadki uruchamiającej.

Profilowania te odpowiadają różnym typom nasadek uruchamiających.

Przy tym korzystne jest aby w zaworze według wynalazku profilowania zabezpieczające obrót nasadki uruchamiającej posiadały pewną liczbę osiowo równoległych, otwartych na zewnątrz profilowań, a na stronie czołowej znajdowało się profilowanie w formie sześciokąta.

Profilowania tego typu są najczęściej stosowane w nasadkach uruchamiających.

Korzystne jest także, aby w zaworze według wynalazku zewnętrzny gwint regulacyjny znajdował się na powierzchni obudowy pomiędzy profilowaniami.

Dzięki temu profilowania na powierzchni obudowy spełniają kolejną funkcję mocującą.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony bliżej w korzystnym przykładzie wykonania na rysunku, na którym

Pos. l przedstawia schematycznie mechanizm łączący dla pierwszego typu nasadki uruchamiającej według stanu techniki;

Pos. II przedstawia schematycznie mechanizm łączący dla drugiego typu nasadki uruchamiającej według stanu techniki;

Figura 1 przedstawia przekrój podłużny przez kolejny zawór według wynalazku wraz z mechanizmem łączącym przedstawionym na rysunku Pos. l;

Figura 2 przedstawia przekrój podłużny przez zawór zgodnie z rysunkiem fig. 1 z mechanizmem łączącym przedstawionym na rysunku Pos. II;

Figura 3 przedstawia przekrój podłużny przez kolejną konstrukcję zaworu zgodnie z wynalazkiem, przy czym górna połowa przedstawia pierwszą formę mechanizmu łączącego, a druga, dolna połowa przedstawia drugą formę mechanizmu łączącego;

Figura 4 przedstawia przekrój cząstkowy wzdłuż linii X-X według rysunku fig. 5;

Figura 5 przedstawia widok z góry na obudowę zaworu według rysunku fig. 4;

W przykładzie wykonania przedstawionym na rysunku fig. 1 i fig. 2 w obudowie 150 znajduje się gwint zewnętrzny 151, którym zawór może być przykręcony do urządzenia grzewczego. Obudowa 150 posiada element dodatkowy 152, który może sięgać do króćca urządzenia grzewczego. Obudowa 150 posiada też gniazdo zaworu 153, współpracujące z elementem zamykającym 154. Element zamykający 154 jest połączony za pomocą trzpienia 155 z popychaczem 156, wyprowadzonym na zewnątrz przez urządzenie uszczelniające 157. Popychacz 156 posiada możliwość przestawiania przez nasadkę uruchamiającą.

Zawór posiada wewnętrzny element łączący 158, urządzenie uszczelniające 157, pierścień przestawiający 159 służący do przestawiania urządzenia nastawczego 160 wartości kv oraz powierzchnię stożkową 161. Powierzchnia stożkowa 161 działa jako obszar mocowania wraz z powierzchnią przylegania 162, znajdującą się na czołowej stronie zewnętrznego elementu łączącego 163 i leżącą na jednej linii z pokrywą 164. Zewnętrzny element łączący 163 ma formę tulejki i posiada na przednim końcu gwint zewnętrzny 165 o wymiarach M30 x 1,5.

W ten sposób powstaje pierwszy mechanizm łączący 166, odpowiadający formie przedstawionej na rysunku Pos. l. Kolejne kroki prowadzą do powstania mechanizmu łączącego 167, odpowiadającego

PL 194 615 B1 formie przedstawionej na rysunku Pos. II. Tutaj odstęp B pomiędzy powierzchnią przylegania 162 a wolnym końcem popychacza 156 wynosi około 10 mm. W tym celu wewnętrzny element łączący 158 zostaje przemieszczony o wielkość D do środka obudowy 150. Poza tym zewnętrzny element łączący

163 zostaje przemieszczony na zewnątrz z obudowy o wielkość E.

Aby dokładnie określić wielkość E, zadbano o umieszczenie na zewnętrznym elemencie łączącym 163 oraz na obudowie 150 odpowiednich oznaczeń lub podobnych środków. Na rysunku fig. 1 powierzchnia przylegania 162 znajduje się na tej samej wysokości co powierzchnia pokrywy 164, a na rysunku fig. 2 znajdują się one w odległości około 5 mm od siebie. Stąd cokół umocowanej nasadki uruchamiającej kończy się na wysokości pokrywy 164 lub sięga trochę wyżej, co jednak nie jest zbyt widoczne. Zewnętrzny element łączący 163 może być nakręcany na obudowę 150 lub też może być przesunięty po obrocie o pewien kąt z pozycji blokującej.

Kolejny przykład formy wykonania zaworu przedstawia rysunek fig. 3, fig. 4 i fig. 5. Przedstawiono tu obudowę 170 z gwintem zewnętrznym 171. Wewnętrzny element łączący 172 utrzymuje gniazdo zaworu 173 oraz element dodatkowy 174, wsuwany w króciec 175 urządzenia grzewczego, czego nie przedstawiono bliżej na rysunku.

Element zamykający 176 jest połączony za pomocą trzpienia 177 z popychaczem 178, wyprowadzonym na zewnątrz zaworu przez urządzenie uszczelniające 179. Na rysunku przedstawiono ponadto pokrętło 180, służące do regulacji wartości kv urządzenia nastawczego. Do wewnętrznego elementu łączącego 172 należy również powierzchnia stożkowa 181, współpracująca z powierzchnią przylegania 182. Ostatnim elementem jest zewnętrzny element łączący 183, na którym znajduje się gwint zewnętrzny 184. W ten sposób powstaje mechanizm łączący 185, który poprzez przemieszczenie wewnętrznego elementu łączącego 172 do wewnątrz urządzenia grzewczego oraz przemieszczenie zewnętrznego elementu łączącego 183 na zewnątrz przyjmuje formę przedstawioną na rysunku Pos. II, a w konsekwencji staje się mechanizmem łączącym 186.

Obudowa 170 posiada wystającą na zewnątrz powierzchnię pierścieniową 187. Jej wewnętrzna średnica jest tak wymierzona, że wewnętrzny element łączący 172 może zostać bez przeszkód przesunięty do środka o określoną odległość. Po zewnętrznej stronie powierzchni pierścieniowej 187 znajduje się zewnętrzny gwint regulacyjny 188. Jest on przerwany przez pierwsze profilowanie 189 w kształcie otwartych na zewnątrz podłużnych rowków. Na wolnym końcu powierzchni pierścieniowej 187 znajduje się drugie profilowanie 190 w formie sześciokąta, w ten sposób, że powierzchnia pierścieniowa 187 jest w pewnych miejscach całkiem poprzerywana. W celu dokładniejszego wyjaśnienia na rysunku fig. 5 przedstawiono obszary graniczne profilowania 190 w formie sześciokąta w przedłużeniu. Linie w punktach przecięcia rozchylone są o kąty 191.

Pierwsze profilowanie 189 zapobiega obrotom nasadek uruchamiających z zamknięciem zapadkowym, posiadających po wewnętrznej stronie odpowiadające 25 rowkom 189 wypusty. Drugie profilowanie 190 zapobiega obrotom nasadek uruchamiających, mocowanych za pomocą nakrętki nasadowej złącznej i posiadających od wewnątrz profilowanie w kształcie sześciokąta.

Claims (8)

1. Zawór, w szczególności zawór termostatyczny do uirządzeń grzewczych, posiadającyobudowę, gniazdo zaworu, element zamykający, uruchamiany za pomocą popychacza wyprowadzonego na zewnątrz obudowy przez urządzenie uszczelniające oraz mechanizm łączący dla zamocowania nasadki uruchamiającej pierwszego typu, posiadający pierwszy obszar mocowania i odpowiadającą mu powierzchnię przylegania znajdującą się w pierwszej odległości od wolnego końca popychacza, znamienny tym, że dla zamocowania co najmniej drugiego typu nasadki uruchamiającej zawór ten jest wyposażony w wewnętrzny element łączący (158 i 172) mający pierwszy obszar mocowania (161 i 181) oraz urządzenie uszczelniające (157 i 179), który jest osiowo przesuwny o dany odcinek (D) względem osi popychacza (156 i 178), oraz w zewnętrzny element łączący (163 i 183) otaczający wewnętrzny element łączący (158 i 172) i mający gwint zewnętrzny (165 i 184) oraz powierzchnię przylegania (162 i 182), który jest osiowo przesuwny o dany odcinek (E) względem osi popychacza (156 i 178) w kierunku przeciwnym do kierunku przesuwu wewnętrznego elementu łączącego (158 i 172).

2. Zawór według zas^z. 1, znamiennytym, że pierwszą nię mocowania ssanowi powierzchnia stożkowa (161 i 181).

PL 194 615 B1

3. Zawór według zastrz. 1 albo 2, tym, że wewnętrzny element zączącz (158 i Uf2) posiada osiowy element dodatkowy (152 i 174) współpzazujązy z kzóćzem (175) urządzenia grzewczego.

4. Zawór weełuu zaatrz. 1 albo2, znamienny tym, żezewnętrzzym elementem (ączączm (163) jest tulejka, znajdująza się zzęśziowo pomiędzy wewnętrznym elementem łązzązym (158), a śziayą obudowy (150).

5. Zawór według zas^z. 1 albo 2, znamienny tym, że w^\wr^(^tr^r^\/ e!emenn łą<zą<z (172) ma formę wyposażonego w gwint wewnętrzny pierśzienia obrazalnego na zewnętrznym gwinzie regulazyjnym (188) znajdujązym się na obudowie (170).

6. Zawór według zassrz. 1 albo 2, znamien ny tym, że obudowa ((70) posiada profiiowania zabezpiezzająze obrót nasadki uruzhamiajązej, dopasowane zarówno do pierwszego jak i drugiego typu nasadki uruzhamiajązej.

7. Zawór weełu gossz. 6, znam ien ny tym, że p^oNowania żabeepieczzjąceobrZt zasadki zruzhamiajązej posiadają pewną lizzbę osiowo równoległyzh, otwartyzh na zewnątrz profilowań (189), a na stronie zzołowej znajduje się profilowanie (190) w formie sześziokąta.

8. Zawór według zasto. 3 albo 6, znamienny tym, że zewnę^rzn gwi^ regulacyjnn 088) znajduje się na powierzzhni obudowy (170) pomiędzy profilowaniami (189).