PL193940B1 - Moduł zagęszczający włosy oraz sposób i narzędziedo mocowania tego modułu - Google Patents

Abstract

1. Modul zageszczajacy wlosy wykonany z zastoso- waniem wlosów trzonowych, laczonych z wlosami natu- ralnymi, oraz zaopatrzony korzystnie w umieszczone miedzy tymi wlosami trzonowymi pasmo dodatkowych wlosów, znamienny tym, ze sklada sie z kosmyków utworzonych przez kilka polaczonych ze soba wlosów trzonowych (2, 2a), zakonczonych w miejscu polaczenia petla (3), zaciskana na petli jednym lub kilku wlosach naturalnych (8), przy czym wlos trzonowy (2) jest wzdluz swej dlugosci polaczony z pasmem (5) dodatkowych wlosów. 10. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze petle (3) wlosów trzonowych (2, 2a) nasadza sie na elastyczny kablak (6), przez który przewleka sie natural- ny wlos (8) lub kilka takich wlosów (8) i po uprzednim zlozeniu ich wpól nasuwa sie na nie petle (3), po czym wysuwa sie z niej koniec lub konce wlosów naturalnych (8) i zaciska sie na nich, w poblizu ich korzeni, petle (3) przez ciagniecie obydwu konców wlosa trzonowego (2) i (2a) w przeciwnych kierunkach. 11. Narzedzie do mocowania modulu zageszczaja- cego wlosy zlozonego z kilku polaczonych ze soba wlosów trzonowych, polaczonych korzystnie z pasmem dodatkowych wlosów i zaopatrzonego w petle, zna- mienne tym, ze stanowi go pret wzglednie rurka…….. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest moduł zagęszczający włosy wykonany z zastosowaniem włosów trzonowych, łączonych z włosami naturalnymi, oraz zaopatrzony korzystnie w umieszczone między tymi włosami trzonowymi pasmo dodatkowych włosów.

Przedmiotem wynalazku jest również sposób mocowania tego modułu przez łączenie go z włosami naturalnymi pozostałymi na głowie.

Przedmiotem wynalazku jest również narzędzie do mocowania modułu zagęszczającego włosy przez łączenie go z włosami naturalnymi pozostałymi na głowie, ułatwiające wprowadzanie włosów naturalnych do pętli utworzonych z włosów trzonowych modułu.

W przypadku zaniku włosów, na przykład w wyniku łysienia, poparzenia lub przypalenia, najbardziej rozpowszechnionym sposobem pokrycia głowy sztucznymi włosami jest noszenie peruki, co jest jednak stosunkowo uciążliwe i kłopotliwe, wobec czego peruki stosuje się praktycznie w celu pokrycia całkowicie łysej głowy. Opracowano również szereg, wykorzystywanych w praktyce, sposobów uzupełniania włosów, zwłaszcza w przypadku częściowego łysienia, za pomocą tresek, dopinaczy, tupecików oraz modułów zagęszczających włosy. Sposób mocowania tego rodzaju wyrobów do skóry głowy polega najczęściej na przyklejaniu ich (na przykład tresek) do skóry głowy względnie upinaniu (na przykład doczepek), albo też przywiązywaniu włosów (na przykład tupecików lub modułów zagęszczających, z których są wykonane do pozostałych na głowie włosów naturalnych, przy czym najczęściej przywiązuje się jeden lub kilka włosów sztucznych z włókien syntetycznych do jednego z włosów naturalnych pozostałych na głowie.

Z opublikowanego japońskiego zgłoszenia patentowego nr JP 61-97409 znany jest sposób uzupełniania włosów, polegający na mocowaniu jednego lub dwóch pokrytych spoiwem włosów sztucznych do włosa naturalnego przez owinięcie ich wokół korzenia tego włosa względnie przymocowania go za pomocą węzła typu Wa. W praktyce okazało się jednak, że włos naturalny poddawany stosunkowo dużemu obciążeniu w trakcie ręcznego mocowania na nim włosa sztucznego osłabia się i wypada, a ponadto sposób ten jest często przyczyną plątania się włosów podczas czesania ich grzebieniem.

W japońskim zgłoszeniu patentowym nr JP 2-264005 przedstawiony jest sposób zagęszczania włosów polegający na przyklejaniu do włosa trzonowego, za pomocą odpowiedniego spoiwa, kilku krótkich odcinków sztucznych włosów łączonych w określonych odstępach do włosa naturalnego, po czym włos trzonowy jest do niego przyklejany za pomocą specjalnego spoiwa. Sposób ten wymaga jednak bardzo dużego nakładu pracy, związanego z ręcznym spajaniem włosów, a ponadto liczba krótkich odcinków włosów, które mogą być przyklejone do włosa trzonowego, jest bardzo ograniczona.

Z japońskiego zgłoszenia wzoru użytkowego nr JP 3-78019 znany jest sposób zagęszczania włosów polegający na utworzeniu na sztucznym włosie trzonowym, w ściśle określonych odstępach, kilku pętli, a następnie przełknięciu przez te pętle włosów naturalnych i przymocowaniu do nich, w pobliżu korzenia, za pomocą spoiwa, włosów trzonowych. Inaczej mówiąc, włos naturalny zostaje przełknięty przez pętlę włosa trzonowego i przymocowany do niego za pomocą spoiwa. Okazało się jednak, że podczas czesania tak spreparowanych włosów za pomocą grzebienia, łatwo jest poplątać zarówno włosy trzonowe, jak i włosy naturalne, a przy użyciu większej siły - spowodować wypadanie włosów naturalnych.

Z japońskiego opisu patentowego nr JP 4-15285 znany jest sposób uzupełniania włosów polegający na umieszczeniu na głowie jednej lub dwóch cieniutkich siatek podkładowych, do których przymocowane są włosy trzonowe, a następnie na pionowej transplantacji rozszczepionych włosów przymocowanych do tej siatki oraz przyklejeniu ich do włosów naturalnych za pomocą specjalnego spoiwa. Niedogodnością tego sposobu, podobnie jak i poprzednich, jest jego wielka pracochłonność oraz możliwość zaczepienia grzebienia o siatkę podtrzymującą rozszczepione włosy.

W japońskim opisie patentowym nr JP 7-96722 przedstawiony jest sposób uzupełniania włosów polegający na utworzeniu węzła na włosie naturalnym w pobliżu jego korzenia oraz przywiązaniu do niego w pobliżu skóry włosa trzonowego. Odbywa się to za pomocą rurki, do której przywiązuje się wiele włosów trzonowych, a następnie przetyka się przez tę rurkę włos naturalny i podczas jej usuwania przykleja się do niego włosy trzonowe. Jednakże przywiązywanie włosów naturalnych do trzonowych jest bardzo trudne i często doprowadza do ich uszkodzenia.

W japońskim zgłoszeniu patentowym nr JP 7-173704 opisany jest przyrząd do mocowania sztucznych włosów trzonowych do włosa naturalnego polegający na tym, że jeden lub dwa włosy trzonowe są po zagięciu luźno przywiązywane na rurce prowadzącej, po czym w pobliżu korzenia włosa

PL 193 940B1 naturalnego mocuje się element przytrzymujący, który wystaje z końcówki rurki prowadzącej, po czym luźne węzły włosów trzonowych są przesuwane wzdłuż rurki i przyklejane do włosa naturalnego. Sposób ten, umożliwiający przyklejenie do jednego włosa naturalnego jednego lub dwóch włosów trzonowych, poddając go przez to stosunkowo dużym obciążeniom, może spowodować wypadnięcie włosa.

Z japońskiego zgłoszenia patentowego nr JP 11-217715 znany jest sposób uzupełniania włosów polegający na przyklejeniu kilku wzajemnie połączonych włosów trzonowych do pojedynczego włosa naturalnego w ustalonych odstępach. Mimo więc, że umożliwia on przyklejenie większej ilości włosów trzonowych lub dodatkowych do włosa naturalnego, to jednak powodując jego większe obciążenie, stwarza niebezpieczeństwo wypadania włosów.

W japońskim opisie patentowym nr JP 2-951259 przedstawiony jest sposób uzupełnienia włosów polegający na ułożeniu płaskiego pasemka dodatkowych włosów, zagięciu ich wpół oraz ułożeniu zagiętych końców na cienkim pasku samoklejącej folii, a następnie przyklejeniu tych pasków z dodatkowymi włosami do włosów naturalnych. Ponieważ paski z dodatkowymi włosami są mocowane do wielu włosów naturalnych, tworzą niekorzystny efekt sztucznej fryzury, wywołany sztucznym równoległym ułożeniem włosów dodatkowych względem włosów naturalnych, co stanowi pewną niedogodność tego rozwiązania.

Z japońskiego opisu patentowego nr JP 11-131313 znany jest tupecik złożony z podłużnego włókna, do którego w określonych odstępach przymocowane są metalowe pierścienie, przy czym zarówno do włókna, jak i do pierścieni przywiązane są za pomocą prostych węzłów włosy trzonowe, których część środkowa jest połączona z pasmem równoległych dodatkowych włosów. Część włosów trzonowych jest zaopatrzona w wykonywane na specjalnym przyrządzie igłowym pętle oraz węzły, służące do połączenia podłużnego włókna z metalowymi pierścieniami, przy czym zarówno pętle, jak i pierścienie służą do przymocowania tupeciku do głowy przez przeplatanie osadzanych w metalowych pierścieniach włosów naturalnych i połączenie ich końców.

Wszystkie znane ze stanu techniki sposoby uzupełniania i zagęszczania włosów polegają na przymocowywaniu włosów trzonowych bezpośrednio do włosów naturalnych za pomocą węzłów, pętli lub spoiwa, względnie na bezpośrednim przyklejeniu ich do skóry głowy równolegle do włosów naturalnych, przy czym wszystkie te znane sposoby są obarczone opisanymi wyżej niedogodnościami.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji modułu zagęszczającego włosy, wykonanego wyłącznie z włosów sztucznych, który może być łatwo przytwierdzony do włosów naturalnych, wykazując równocześnie szereg zalet w stosunku do znanych, podobnych uzupełniających wyrobów fryzjerskich.

Cel ten został zrealizowany w module zagęszczającym włosy według wynalazku, wykonanym wyłącznie z włosów sztucznych, który charakteryzuje się tym, że składa się z kosmyków utworzonych przez kilka połączonych ze sobą włosów trzonowych, zakończonych w miejscu połączenia pętlą, zaciskaną na jednym lub kilku włosach naturalnych, przy czym włos trzonowy jest wzdłuż swej długości połączony z pasmem dodatkowych włosów.

Włos trzonowy modułu według wynalazku jest korzystnie zaopatrzony w utworzony na jego końcu, przeciwległym względem pętli, zwykły węzeł, umieszczony w pobliżu końca pasma dodatkowych włosów.

Po zamocowaniu modułu, wewnątrz pętli korzystnie zaciśnięty jest, złożony wpół, jeden lub kilka włosów naturalnych.

Włos trzonowy jest korzystnie połączony z włosem naturalnym lub z kilkoma włosami naturalnymi za pomocą zaciśniętego węzła, utworzonego z pętli.

Węzeł łączący włos trzonowy z włosem naturalnym jest korzystnie usztywniony za pomocą spoiwa.

Pętla modułu według wynalazku utworzona jest korzystnie z jednego lub z dwóch włosów trzonowych, złożonych wpół i połączonych węzłem.

Celem wynalazku jest również opracowanie sposobu mocowania na głowie modułu zagęszczającego włosy, który zmniejszy obciążenie włosów naturalnych oraz umożliwi uzyskanie korzystnego efektu estetycznego w wyniku przywiązania modułu, wyposażonego w wiele sztucznych włosów trzonowych oraz połączonych z nimi włosów dodatkowych, do jednego lub kilku włosów naturalnych.

Cel ten został zrealizowany w sposobie mocowania modułu zagęszczającego włosy według wynalazku, który charakteryzuje się tym, że na końcu włosa trzonowego, połączonego korzystnie z pasmem dodatkowych włosów, tworzy się pętlę, do której wprowadza się złożone wpół jeden lub dwa włosy naturalne i w pobliżu korzeni tych włosów zaciska się na nich pętlę, albo też złożony wpół

PL 193 940B1 włos trzonowy mocuje się za pomocą węzła z włosem naturalnym w pobliżu jego korzenia, przy czym węzeł łączący włos trzonowy z włosem naturalnym usztywnia się za pomocą kropli spoiwa.

W sposobie według wynalazku pętlę włosów trzonowych nasadza się na elastyczny kabłąk, przez który przewleka się naturalny włos lub kilka takich włosów i po uprzednim złożeniu ich wpół nasuwa się na nie pętlę, po czym wysuwa się z niej koniec lub końce włosów naturalnych i zaciska się na nich, w pobliżu ich korzeni, pętlę przez ciągnięcie obydwu końców włosa trzonowego w przeciwnych kierunkach.

Celem wynalazku jest również opracowanie konstrukcji narzędzia do mocowania modułu zagęszczającego włosy, umożliwiającego łatwe łączenie włosów trzonowych modułu wraz z połączonymi z nimi dodatkowymi włosami do jednego lub kilku włosów naturalnych.

Cel ten zrealizowano w konstrukcji narzędzia do mocowania modułu zagęszczającego włosy według wynalazku, który charakteryzuje się tym, że stanowi go pręt względnie rurka zaopatrzona na jednym końcu w elastyczną, lecz zachowującą sztywność, pętlę wykonaną na przykład z żyłki nylonowej, której końce są osadzone we wnętrzu pręta lub rurki, która na swej długości jest zaopatrzona w obwodowe rowki do osadzenia kolejnych pętli utworzonych z włosów trzonowych.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony, w przykładach realizacji, na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia narzędzie do mocowania modułu zagęszczającego włosy mocowanego do włosa lub kilku włosów naturalnych, w widoku z boku; fig. 2 - sposób tworzenia pętli z włosa trzonowego, zaopatrzonego w przymocowane do niego pasmo dodatkowych włosów oraz narzędzie do mocowania modułu; fig. 3A do 3D - sposób zakładania pętli modułu, utworzonego z kilku włosów trzonowych, na włos naturalny z zastosowaniem narzędzia do jego mocowania; fig. 4 - sposób wiązania modułu zagęszczającego włosy do włosa naturalnego w pobliżu jego korzenia, a fig. 5 - moduł zagęszczający włosy w położeniu przymocowanym do włosa naturalnego w pobliżu jego korzenia.

Przedstawione na fig. 1 narzędzie do mocowania modułów zagęszczających włosy do pozostałych na głowie włosów naturalnych składa się z pręta lub z rurki 1, na przykład w postaci grubościennej słomki z tworzywa sztucznego, oraz z osadzonej na jednym z końców tej rurki 1 pętli 6, wykonanej na przykład ze stosunkowo sztywnej żyłki nylonowej albo z cienkiego elastycznego drutu, na przykład stalowego. Na powierzchni rurki znajdują się wycięte, w określonych odstępach, rowki 7, służące do luźnego osadzenia wzdłuż jej długości pętli 3 kolejnych, mocowanych modułów zagęszczających włosy.

Każdy z tych modułów składa się z jednego lub z kilku włosów trzonowych 2 (fig. 1), które są zawiązane w ten sposób (fig. 2), iż w części środkowej tworzą pętlę 3. Włosy trzonowe 2 są, wzdłuż pewnej części swej długości, połączone z płaskim pasmem dodatkowych włosów 5, które swą grubością i barwą winny odpowiadać włosom naturalnym. Pod pasmem równoległych dodatkowych włosów 5, włos trzonowy 2 jest zawiązany, tworząc węzeł zwykły 4, ustalający położenie pasma dodatkowych włosów 5 wzdłuż włosa trzonowego 2.

Utworzone w ten sposób moduły zagęszczające włosy są swymi pętlami 3 luźno nasadzone na pręt względnie rurkę 1 narzędzia do ich mocowania. W celu uniknięcia plątania, znajdujących się w określonych odstępach, zawieszonych luźno na rurce 1 modułów zagęszczających włosy, rurka 1 jest na swej powierzchni zewnętrznej zaopatrzona w umieszczone w określonej od siebie odległości rowki 7, zapobiegające przemieszczaniu się zawieszonych luźno pętli 3 kolejnych modułów przeznaczonych do mocowania.

Koniec 2a włosa trzonowego może być pojedynczy albo też sklejony spoiwem z drugim końcem 2a sąsiedniego włosa. Spoiwo to winno mieć właściwość topienia się po nałożeniu warstwy szamponu, umożliwiając ponowny podział sklejonej części - na dwa włosy trzonowe, nadając przez to przymocowanym do włosów naturalnych modułom zagęszczającym korzystny efekt estetyczny. Wystająca z otworu końca rurki 1 pętla 6 ma kształt owalu, którego końce są wsunięte do otworu osiowego rurki.

Stosunek liczby dodatkowych włosów 5 do liczby włosów naturalnych 8 winien być dobrany stosownie do stanu zachowania włosów naturalnych, natomiast liczba włosów dodatkowych 5, przymocowanych do pojedynczego włosa trzonowego 2, powinna wynosić około 10, zapewniając przez to łatwe mocowanie i korzystny efekt estetyczny. Ponieważ każdy dodatkowy włos 5 jest złożony na dwie części, więc z każdego włosa trzonowego 2 wystaje w sumie dwadzieścia końcówek dodatkowych włosów 5. Liczba ta może być oczywiście zwiększona i wynosić na przykład czterdzieści wystających końcówek.

Przed przystąpieniem do mocowania modułów zagęszczających włosy - do włosów naturalnych pozostałych na głowie, nasadza się luźno pętle 3 kolejnych modułów zagęszczających, w określonych odstępach, na pręt lub rurkę 1 narzędzia. Następnie wkłada się jeden albo kilka (najwyżej cztery) włoPL 193 940B1 sy naturalne 8 do wnętrza elastycznej pętli 6 narzędzia (fig. 3A), po czym składa się je opierając na przedniej części tej pętli 6 (fig. 3B) i nasuwa na złożony wpół włos naturalny 8 pętlę 3 modułu zagęszczającego włosy. Pętlę 3 przesuwa się następnie wzdłuż włosa naturalnego 8 w pobliże jego korzenia wyciągając równocześnie jego koniec z pętli 3 (fig. 3C), a następnie z elastycznej pętli 6 narzędzia (fig. 3D).

Liczba włosów naturalnych 8, które są przetykane przez pętlę 3 nie jest w zasadzie ograniczona, jednakże w praktyce liczba ta wynosi korzystnie od jednego do czterech włosów, bowiem przy ich większej liczbie włosy naturalne nie mieszczą się we wnętrzu pętli 3.

Kolejny etap mocowania polega na przesunięciu pętli 3 wzdłuż włosa lub włosów naturalnych 8 w pobliże jego korzenia oraz zaciśnięcie jej przez pociągnięcie w przeciwnych kierunkach końców A i B włosa trzonowego 2, 2a, uzyskując sztywny węzeł 9, wiążący ten włos trzonowy 2 wraz z wystającymi z niego dodatkowymi włosami 5 do włosa względnie włosów naturalnych 8.

Moduły zagęszczające włosy mogą być przywiązane do jednego względnie kilku włosów naturalnych, w różnych punktach, znajdujących się w określonej od siebie odległości wzdłuż jego długości. W tym przypadku niezbędne jest przycięcie, na przykład za pomocą nożyczek, końcówek włosów w celu ujednolicenia długości zarówno włosów naturalnych 8, jak i dodatkowych włosów 5, co ilustruje linia przerywana na fig. 5.

W celu usztywnienia węzła 9, łączącego moduł zagęszczający włosy z włosami naturalnymi 8, należy wprowadzić na powierzchnię węzła spoiwo, które po pewnym czasie ulega utwardzeniu wzmacniając to połączenie. W wyniku działania tłuszczu i potu siła wiążąca spoiwa ulega po pewnym czasie zmniejszeniu. Ponowne wzmocnienie połączenia modułu z włosem naturalnym 8, którego długość w wyniku rośnięcia mogła się odpowiednio zwiększyć, można uzyskać przez poluzowanie węzła 9 oraz przesunięcie go wzdłuż włosa naturalnego 8 oraz ponowne zaciśnięcie go w mniejszej odległości od korzenia tego włosa naturalnego 8.

Sposób i urządzenie do mocowania modułów zagęszczających włosy według wynalazku umożliwiają łatwe wiązanie i mocowanie stosunkowo dużej liczby dodatkowych włosów 5 do włosów naturalnych 8, bowiem włosy trzonowe 2 modułu mogą być połączone z kilkoma, a nawet z kilkudziesięcioma włosami dodatkowymi 5, umożliwiając uzyskanie bardzo efektownej i gęstej fryzury, z dużą ilością włosów, które, jak wykazały doświadczenia eksploatacyjne, nie powodują nadmiernego obciążenia włosów naturalnych 8.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Moduł zagęszczający włosy wykonany z zastosowaniem włosów trzonowych, łączonych z włosami naturalnymi, oraz zaopatrzony korzystnie w umieszczone między tymi włosami trzonowymi pasmo dodatkowych włosów, znamienny tym, że składa się z kosmyków utworzonych przez kilka połączonych ze sobą włosów trzonowych (2, 2a), zakończonych w miejscu połączenia pętlą (3), zaciskaną na pętli jednym lub kilku włosach naturalnych (8), przy czym włos trzonowy (2) jest wzdłuż swej długości połączony z pasmem (5) dodatkowych włosów.
2. 2. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że jego włos trzonowy (2) jest zaopatrzony w utworzony na jego końcu, przeciwległym względem pętli (3), zwykły węzeł (4), umieszczony w pobliżu końca pasma dodatkowych włosów (5).
3. 3. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że wewnątrz jego pętli (3) zaciśnięty jest, złożony wpół, jeden lub kilka włosów naturalnych (8).
4. 4. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że jego włos trzonowy (2a) jest połączony z włosem naturalnym (8) lub z kilkoma włosami naturalnymi (8) za pomocą zaciśniętego węzła (9), utworzonego z pętli (3).
5. 5. Moduł według zastrz. 4, znamienny tym, że węzeł (9), łączący włos trzonowy (2a) z włosem naturalnym (8), jest usztywniony za pomocą spoiwa.
6. 6. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że pętla (3) utworzona jest z jednego lub z dwóch włosów trzonowych (2, 2a), złożonych wpół i połączonych węzłem.
7. 7. Sposób mocowania modułu zagęszczającego włosy, znamienny tym, że na końcu włosa trzonowego (2, 2a), połączonego korzystnie z pasmem dodatkowych włosów (5), tworzy się pętlę (3), do której wprowadza się złożone wpół jeden lub dwa włosy naturalne (8) i w pobliżu korzeni tych włosów (8) zaciska się na nich pętlę (3).

   PL 193 940B1
8. 8. Sposób mocowania modułu zagęszczającego włosy, znamienny tym, że złożony wpół włos trzonowy (2a) mocuje się za pomocą węzła (9) z włosem naturalnym (8) w pobliżu jego korzenia.
9. 9. Sposób według zastrz. 7 albo 8, znamienny tym, że węzeł (9) łączący włos trzonowy (2a) z włosem naturalnym (8) usztywnia się za pomocą kropli spoiwa.
10. 10. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że pętlę (3) włosów trzonowych (2, 2a) nasadza się na elastyczny kabłąk (6), przez który przewleka się naturalny włos (8) lub kilka takich włosów (8) i po uprzednim złożeniu ich wpół nasuwa się na nie pętlę (3), po czym wysuwa się z niej koniec lub końce włosów naturalnych (8) i zaciska się na nich, w pobliżu ich korzeni, pętlę (3) przez ciągnięcie obydwu końców włosa trzonowego (2) i (2a) w przeciwnych kierunkach.
11. 11. Narzędzie do mocowania modułu zagęszczającego włosy złożonego z kilku połączonych ze sobą włosów trzonowych, połączonych korzystnie z pasmem dodatkowych włosów i zaopatrzonego w pętlę, znamienne tym, że stanowi go pręt względnie rurka (1) zaopatrzona na jednym końcu w elastyczną, lecz zachowującą sztywność, pętlę (6) wykonaną na przykład z żyłki nylonowej, której końce są osadzone we wnętrzu pręta lub rurki (1), która na swej długości jest zaopatrzona w obwodowe rowki (7) do osadzenia kolejnych pętli (3) utworzonych z włosów trzonowych (2, 2a).