PL193457B1 - Sposób wytwarzania rury falistej i rura falista - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania rury falistej, wykonanej z tworzywa sztucznego, charakteryzujacej sie stabil- noscia ksztaltu, sluzacej zwlaszcza do ochronnego owijania przewodów elektrycznych, wyposazonej w szczelinowy otwór przebiegajacy wzdluz linii plasz- cza, znamienny tym, ze rure falista (1) po jej wytlo- czeniu i wykonaniu w korrugatorze grzbietów (2) i dolin (3) fal, w urzadzeniu tnacym usytuowanym za korrugatorem nacina sie wzdluz dowolnej linii plasz- cza, przy czym naciecie nastepuje pod katem o równomiernie wzrastajacej, wzglednie malejacej wielkosci, który ze wzgledu na jego pochylenie lezy na rurze miedzy promieniem rury falistej a styczna do rury, mianowicie jako naciecie ukosne, a nacieta rure falista (1) przeprowadza sie przez urzadzenie tnace usytuowane za urzadzeniem formujacym i zaciska w nim, tak ze krawedzie (5), wzglednie (6) szczelinowego otworu (4) przesuwaja sie po sobie i przylegaja do siebie, a nastepnie rure falista (1) ochladza sie, przy czym lezaca wewnatrz krawedz (5) szczelinowego otworu (4) wyprowadza sie na ze- wnatrz i uklada ponad druga, wczesniej wylozona na zewnatrz krawedz (6). PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania rury falistej, i rura falista, wykonana z tworzywa sztucznego, stosowana, zwłaszcza do ochronnego owijania przewodów elektrycznych.

Rury faliste tego rodzaju, zwłaszcza wykonane z tworzywa sztucznego są powszechnie znane i stosowane są szczególnie w konstrukcjach pojazdów do ochrony przewodów elektrycznych. Przewidziana w takich rurach falistych, szczelina wzdłużna, względnie otwór szczelinowy służą do tego, aby ułożyć wewnątrz rury chroniony kabel, głównie w postaci wiązki przewodów.

Ze stanu techniki znane są jedynie rozwiązania dotyczące konstrukcji wielofalowych, które w ten sposób kształtują krawędzie szczelinowego otworu takich rur falistych, że po ułożeniu kabla, krawędzie otworu mogą być w ten sposób ręcznie zbliżone do siebie, że powstaje zamknięcie, które tak długo jest skuteczne, aż zostanie otwarte ponownie z użyciem odpowiedniego narzędzia lub bez jego pomocy.

Zarówno ukształtowanie krawędzi szczeliny wzdłużnej, jak i poszczególnych form zamknięcia szczeliny wzdłużnej wymaga dłuższego lub krótszego czasu, koniecznego do zamknięcia przestrzeni wewnętrznej takiej rury, pomijając to, że kształtowanie krawędzi szczeliny wzdłużnej, jest bardziej lub mniej pracochłonne.

I tak przykładowo znane są konstrukcje, w których obydwie krawędzie szczeliny tworzące otwór w rurze falistej, są tak ukształtowane, że wspólnie tworzą rozłączne zamknięcie. Takie ukształtowanie krawędzi może przy tym obejmować wiele fałd, przykładowo w rodzaju znanych zamknięć rozrywanych lub również powszechnie znanych zamknięć na rzepy lub zamknięć haczykowych.

W tych przypadkach wadą jest to, że po włożeniu wiązki kablowej do wnętrza rury falistej, trzeba bardzo uważać na to, aby krawędzie szczeliny rury falistej tak wzajemnie połączyć, względnie ułożyć w takiej pozycji jedną w stosunku do drugiej, aby ich odkształcenia tworzyły trwałe połączenie.

W ten sposób, w rozwiązaniu według opisu DE 196 41 42 A1 rozłączne zamknięcie może być utworzone jako połączenie zakładkowe, przy czym zastosowane tu odkształcenia mają postać utworzonych na krawędziach, promieniowo wystających występów, które są zatrzaskiwane jeden w drugim. Przy takiej konstrukcji zamknięcia utrudnione jest ponowne jego otwarcie.

W przeciwieństwie do takich odkształceń, występujących w pewnych odstępach wzdłuż szczeliny, krawędzie szczeliny rury falistej mogą być wyposażone w równomiernie rozmieszczone odkształcenia, przebiegające wzdłuż całej długości szczeliny, jak to przykładowo przedstawiono w opisie DE 197 47 623 A1. Takie krawędzie szczeliny tworzą elementy zamykające szczeliny, zaczepiające się wzajemnie, przy czym elementy te nakładane są jeden na drugi poprzez boczne zaciśnięcie rury falistej i zatrzaskiwane jeden w drugim. Poprzez ponowne zaciśnięcie elementy zamykające mogą być ponownie rozłączone względnie rozdzielone, co spowoduje otwarcie szczeliny rury falistej.

Z opisu DE 197 05 761 znane jest również rozwiązanie, w którym rura falista w obszarze szczeliny przebiegającej w płaszczu wyposażona jest w obszar zakładkowy, w którym grzbiety fal, względnie ich doliny są niższe niż w pozostałym obszarze rury falistej, także mogą one zachodzić na grzbiety fal, względnie ich doliny rozmieszczone wzdłuż przeciwległej krawędzi szczeliny wzdłużnej.

Taki obszar zakładkowy przedstawiony jest również w opisie DE 197 00 916 A1, przy czym obszary zakładkowe rozmieszczone po lewej, względnie prawej stronie od szczeliny i w stanie zamkniętym rury falistej, usytuowane jeden nad drugim, posiadają ścianki o zróżnicowanej grubości. Każdy z obszarów zakładkowych charakteryzuje się stosunkowo skomplikowaną geometrią, to znaczy że wymaga on również stosowania narzędzia o skomplikowanym kształcie służącego do wytwarzania rury falistej w tym obszarze. Z opisu tego wynika również, że rura falista, po tym, jak zostanie zaopatrzona w określonym obszarze zakładkowym w szczelinę, jest tak zaciskana, że wszystkie obszary zakładkowe przesuwają się jeden nad drugim, i w ten sposób powstaje zamknięcie.

Wszystkie wyżej opisane, znane rozwiązania konstrukcyjne dotyczące krawędzi szczeliny wzdłużnej są bardzo pracochłonne i powodują wiele trudności przy produkcji takich rur falistych z tworzywa sztucznego, mianowicie zwłaszcza w procesie wytłaczania, gdy występują zróżnicowane grubości wzdłuż obwodu rury i/lub gdy przewidziane jest wykonanie podcięć.

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania rury falistej, wykonanej z tworzywa sztucznego, charakteryzującej się stabilnością kształtu, służącej zwłaszcza do ochronnego owijania przewodów elektrycznych, wyposażonej w szczelinowy otwór przebiegający wzdłuż linii płaszcza.

PL 193 457B1

Istota wynalazku polega na tym, że rurę falistą po jej wytłoczeniu i wykonaniu w korrugatorze grzbietów i dolin fal, w urządzeniu tnącym usytuowanym za korrugatorem nacina się wzdłuż dowolnej linii płaszcza. Nacięcie następuje pod kątem o równomiernie wzrastającej, względnie malejącej wielkości, który ze względu na jego pochylenie leży na rurze między promieniem rury falistej a styczną do rury, mianowicie jako nacięcie ukośne, a naciętą rurę falistą przeprowadza się przez urządzenie tnące usytuowane za urządzeniem formującym i zaciska w nim, tak że krawędzie szczelinowego otworu przesuwają się po sobie i przylegają do siebie. Następnie, rurę falistą ochładza się, przy czym leżącą wewnątrz krawędź szczelinowego otworu wyprowadza się na zewnątrz i układa ponad drugą, wcześniej wyłożoną na zewnątrz krawędź.

Przedmiotem wynalazku jest również rura falista wytłaczana, wykonana z tworzywa sztucznego, charakteryzująca się stabilnością kształtu, służąca zwłaszcza do ochronnego owijania przewodów elektrycznych, wyposażona w grzbiety i doliny fal i w szczelinowy otwór przebiegający wzdłuż linii płaszcza.

Istota tego wynalazku polega na tym, że szczelinowy otwór rury falistej, wykonany jest wzdłuż dowolnej linii płaszcza jako proste nacięcie ukośne, przy czym nacięcie usytuowane jest pod kątem o równomiernie wzrastającej, względnie malejącej wielkości, który ze względu na jego pochylenie usytuowany jest na rurze między promieniem rury falistej a styczną do rury. W przypadku zaciśniętej rury falistej, krawędzie szczelinowego otworu przylegają do siebie, a leżąca wewnątrz krawędź szczelinowego otworu usytuowana jest na zewnątrz i ponad drugą krawędzią.

Korzystnie, na brzegu krawędzi, wcześniej ułożonej wewnątrz rury, w pewnej odległości od szczelinowego otworu, usytuowany jest występ, skierowany promieniowo do wewnątrz i równolegle do szczelinowego otworu, przy czym występ ten stanowi rowkowe lub żłobkowe zagłębienie ściany rury falistej, posiadające również faliste profilowanie ściany rury falistej.

W rozwiązaniu według wynalazku, druga, najpierw na zewnątrz rury ułożona krawędź przylega obrzeżem do występu usytuowanego przeciwległe w stosunku do tej krawędzi.

Sposób według wynalazku jest prosty w realizacji i pozwala na otwarcie rury i ułożenie wiązki kablowej, a następnie jej ponowne zamknięcie w najprostszy sposób i możliwie w krótkim czasie, również w przypadku, gdy rura falista prowadzona jest wzdłuż zakrętów, względnie łuków, przy czym i w takim przypadku pozostaje ona zamknięta ale, jak długo jest to konieczne, można ją ponownie otworzyć na pewnej długości, aby przykładowo można było wyjąć z niej część uszkodzonego kabla i dokonać naprawy.

W ramach wyżej przedstawionych, wcześniejszych przedsięwzięć, okazało się, że w przypadku rur falistych wyposażonych w takie szczeliny wzdłużne, które po włożeniu kabla elektrycznego zamykane są przy wykorzystaniu obydwu krawędzi za pomocą specjalnie do tego przeznaczonego narzędzia zamykającego, z możliwością ponownego otwarcia, można zrezygnować ze szczególnego i bardzo pracochłonnego ukształtowania rury, gdy szczelina wzdłużna nie jest usytuowana promieniowo, jak to jest stosowane we wszystkich znanych konstrukcjach rur falistych, lecz jak to opisano powyżej, szczelina ta przebiega ukośnie, pod pewnym określonym kątem, który zawarty jest między płaszczyzna przekroju poprzecznego z jednej strony i styczną usytuowaną na powierzchni rury z drugiej strony. Ponieważ rura falista również w stanie zamkniętym, ze względu na właściwości tworzywa sztucznego, pozwalające na zachowanie kształtu, charakteryzuje się występowaniem tendencji do powrotu do kształtu poprzedniego, szczelina wzdłużna zamyka się również po włożeniu kabla do rury.

Przy wykonywaniu promieniowo usytuowanej szczeliny wzdłużnej, gdy nie wykonuje się specjalnie ukształtowanych elementów zamykających, usytuowanych na jej krawędziach, w znanych konstrukcjach rur falistych powstaje niebezpieczeństwo związane z tym, że przy układaniu rur falistych, wyposażonych w taką szczelinę, wzdłuż zakrętów, względnie łuków, szczelina w tych obszarach otworzy się i włożony do niej kabel wysunie się ze szczeliny na zewnątrz.

Ukształtowanie szczeliny według zaproponowanego wynalazku zapobiega takiemu pełnemu otwarciu rury falistej wyposażonej w szczelinę wzdłużną, szczególnie w obszarach zakrętów, tak że włożony do rury kabel nie wysunie się. Dzięki ukośnemu nacięciu osiąga się to, że gdy oddalą się od siebie oczywiście w sposób samoistny krawędzie tworzące szczelinę rury falistej przy układaniu rury wzdłuż łuków lub zakrętów, kabel nie wysunie się ponieważ w dalszym ciągu jeszcze zachodzące na siebie ukośnie wycięte obszary grzbietów i dolin fal pokrywają się, nawet wtedy gdy ich odległość zwiększy się przy układaniu rury wzdłuż łuków lub zakrętów. Każda szczelina jest poprowadzona płasko aby krawędzie szczeliny mogły oddalić się od siebie bez możliwości wysunięcia kabla ułożonego w rurze falistej wyposażonej w szczelinę, ułożonej wzdłuż łuków lub zakrętów.

PL 193 457B1

Dzięki zaciśnięciu krawędzi szczeliny rury falistej, następuje wprawdzie nieznaczne zmniejszenie średnicy rury, to jednak krawędzie szczeliny zachodzą na siebie bardzo daleko. Dzięki opisanej wyżej zalecie osiąga się to, że szczelina w obrębie obszarów rury ułożonej wzdłuż zakrętów i łuków może się otworzyć a znajdujący się wewnątrz kabel nie wysunie się.

Dzięki ochłodzeniu rury falistej, tworzywo sztuczne, z którego rura falista jest wykonana uzyskuje ostatecznie szczególne właściwości związane z elastycznością i giętkością rury, a dzięki temu zachowana jest również ciągle jej właściwość nadana w wyżej opisanym procesie produkcji, gwarantująca stabilność kształtu, to znaczy również przy wykonywaniu odkształceń w obszarze szczeliny wzdłużnej przyjmuje ponownie pierwotny kształt.

Dzięki opisanym wyżej środkom technicznym zastosowanym w przedmiotowym wynalazku, pozwalającym na powrót zachodzących na siebie krawędzi z pierwszej pozycji do drugiej pozycji powrotnej, istnieją duże możliwości pojawienia się stosunkowo dużej siły zamykającej, która występuje samoistnie, gdy rura falista po ułożeniu w niej wiązki kablowej, musi być otwarta ponownie przykładowo ze względu na konieczność naprawy wycinka kabla.

Dzięki sile zamykającej o dużej wartości, grzbiety i doliny fal zachodzących na siebie krawędzi szczeliny wzdłużnej są uszczelniona jedna w drugiej i w wyniku jej działania powstaje w obszarze szczeliny bardzo gładki obszar przejściowy, usytuowany zarówno na wewnętrznej, jak i na zewnętrznej powierzchni rury wyposażonej w szczelinę.

Wynalazek opisany powyżej i szczególne zaskakujące efekty uzyskane poprzez jego zastosowanie przynoszą tę szczególną zaletę w porównaniu do znanych ze stanu techniki konstrukcji rur wyposażonych w szczelinę, może być on zastosowany dla rur falistych, w których nie ma konieczności wykonywania odkształceń w obszarze płaszcza, w którym następnie wykonywana jest szczelina wzdłużna.

W przypadku rur falistych wykonywanych zgodnie ze sposobem wytwarzania według wynalazku, nie występuje konieczność wykonywania odkształcenia obszaru krawędziowego szczeliny wzdłużnej wymaganego dla urządzeń zamykających, względnie nawet ewentualnie rozmieszczenia dalszych urządzeń wykańczających, które są bardzo niekorzystne ze względu na koszty i czasochłonny montaż.

Występ, przebiegający równolegle do otworu, o ile jest przewidziany, nadaje rurze falistej pewną sztywność, która z jednej strony nie przeszkadza w układaniu rury wzdłuż zakrętów, a z drugiej strony ogranicza zdolność rury falistej do zaciskania fal, i dzięki temu zapobiega zapadaniu się węża falistego i nadaję rurze, w obszarze złączy, również w połączeniu z elementami rozdzielczymi, wyższą odporność na rozłączenie złącza z elementami rozdzielczymi.

Ukształtowanie występu zgodnie z wynalazkiem, zwiększa wymaganą sztywność rury falistej i stabilizuje położenie zamknięcia zachodzących na siebie krawędzi węża falistego.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku, osiąga się to, że stosunkowo ostro ukształtowany brzeg krawędzi leżącej wewnątrz rury falistej nie może uszkodzić przewodów elektrycznych ułożonych wewnątrz rury.

Sposób wytwarzania rury falistej będący przedmiotem wynalazku został przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok wycinka rury falistej nie posiadającej szczelinowego otworu obejmujący grzbiety i doliny fal, fig. 1A - przekrój wzdłuż linii A-A na fig. 1 fig. 1B - przekrój wzdłuż linii B-B na fig. 1, przy czym rura falista posiada skośną szczelinę, fig. 2 - widok wycinka rury falistej obejmujący grzbiety i doliny fal, przy czym rura falista posiada skośną szczelinę, fig. 2A - przekrój wzdłuż linii A-A na fig. 2 fig. 2B - przekrój wzdłuż linii B-B na fig. 2, fig. 3 - widok wycinka rury falistej nie posiadającej szczelinowego otworu obejmujący grzbiety i doliny fal, fig. 3A - przekrój wzdłuż linii A-A na fig. 3, fig. 3B - przekrój wzdłuż linii B-B na fig. 3, przy czym przedstawiono rurę falistą wyposażoną w skośną szczelinę z zachodzącymi na siebie krawędziami, po wyjściu z urządzenia formującego usytuowanego za urządzeniem tnącym, fig. 4 - widok wycinka rury falistej nie posiadającej szczelinowego otworu obejmujący grzbiety i doliny fal, fig. 4A - przekrój wzdłuż linii A-A na fig. 4, fig. 4B - przekrój wzdłuż linii B-B na fig. 4, poprowadzony odpowiednio przez grzbiet fali i dolinę, według której krawędź wewnętrzna, leżąca poprzednio pod drugą krawędzią została przełożona w kierunku na zewnątrz i ponad leżąca poprzednio na zewnątrz druga krawędzią i zachodzące na siebie krawędzie wzdłużnej szczeliny zaciśnięte są jedna w drugiej w miejscach ich grzbietów i dolin, fig. 5-widok wycinka rury falistej posiadającej grzbiety i doliny fali, fig. 5A - przekrój wzdłuż linii A-A na fig. 5, fig. 5B - przekrój wzdłuż linii B-B na fig. 5, poprowadzony przez grzbiet, względnie przez dolinę fal, w którym jednak jeszcze dodatkowo na brzegu usytuowanej teraz na zewnątrz krawędzi, w pewnej odległości od szczelinowego otworu usytuowany jest występ skierowany promieniowo i rówPL 193 457B1 noległy do otworu, fig. 6- widok wycinka rury falistej nie posiadającej szczelinowego otworu obejmujący grzbiety i doliny fal, fig. 6A - przekrój wzdłuż linii A-A na fig. 6, fig. 6B - przekrój wzdłuż linii B-B na fig. 6, poprowadzony odpowiednio przez grzbiet fali i dolinę, według fig. 4, w której jednak jeszcze dodatkowo na boku zewnętrznej krawędzi, w pewnym odstępie od szczelinowego otworu, usytuowany jest występ, równoległy do tego otworu, skierowany promieniowo do wewnątrz.

Rura falista 1 przedstawiona na fig. 1 wykonana jest z tworzywa sztucznego i posiada rozmieszczone w określonych odstępach, wzdłuż całej długości rury, grzbiety fal 2 doliny 3. Tworzywo sztuczne stosowane do wytwarzania rury falistej tego rodzaju powinno być tak dobrane przez fachowca w tej dziedzinie techniki, żeby nadawało rurze falistej stosowną elastyczność i giętkość konieczną do zachowania stabilności kształtu, aby, z jednej strony, rurę można było stabilnie ułożyć i utrzymać w kierunku wzdłużnym, a z drugiej strony, aby można było rurę wyginać wzdłuż łuków i zakrętów, przy czym rura falista wyposażona w szczelinę po jej otwarciu w celu włożenia kabla elektrycznego przyjmuje ponownie pozycję wyjściową, tak że obydwie krawędzie szczeliny zachodzą na siebie.

Rura falista 1 przedstawiona na fig. 1, wykonana z tworzywa sztucznego na wtryskarce i przeciągnięta przez korrugator, jak to przedstawiono na fig. 2, w urządzeniu tnącym, usytuowanym za korrugatorem, wyposażana jest w skośną szczelinę 4, przy czym szczelina 4, poprowadzona między promieniowym wycięciem i kątowym położeniem wzdłuż stycznej, jest tak odwzorowana, jak to przedstawiono w widoku z boku na fig. 2. Jak to wynika a tego rysunku, pochylenie skośnej szczeliny nie może być dowolnie nieograniczone, lecz tylko w zakresie do stycznego usytuowania obszaru ściany wewnętrznej utworzonego przez doliny fal wewnątrz rury falistej.

Rura z taką szczeliną następnie przeprowadzana jest przez nie przedstawione na rysunku, usytuowane za urządzeniem tnącym, urządzenie formujące, przy czym rura falista, przedstawiona na fig. 2, posiadająca określoną średnicę i wyposażona w szczelinę ma zmniejszoną średnicę, w zakresie której krawędzie 5, względnie 6 wzdłużnej szczeliny 4 rury falistej wsunięte są jedna nad drugą, jak to przedstawiono w przekrojach A-A względnie B-B, na fig. 3. Oczywiste jest to, że poprzez takiemu zaciśnięciu w procesie formowania jeszcze gorącej rury, krawędzie 5, względnie 6 wzdłużnej szczeliny 4 rury falistej nasuwają się dalej na siebie, to znaczy dzięki temu utrudnione jest ewentualne wysuniecie się kabla elektrycznego, ułożonego w takiej rurze falistej.

Tak ukształtowaną rurę falistą ze szczeliną chłodzi się, także tworzywo sztuczne, z którego rura ta jest wykonana, uzyskuje ostateczne właściwości związane z jej elastycznością i giętkością, i stabilnością kształtu. Oznacza to, że rura ta pozostaje w kształcie według fig. 3, tak długo, aż przekształci się z tego wstępnie ustalonego kształtu i ponownie po uwolnieniu wraca samoistnie do tego, wstępnie zadanego kształtu.

Przedstawiona tu rura falista nie jest jeszcze przystosowana do celu, który właściwie powinna spełniać, mianowicie do ochrony przed uszkodzeniami, ułożonego w niej, względnie przeznaczonego do ułożenia kabla elektrycznego, ponieważ zwłaszcza krawędź 5 szczeliny wzdłużnej, wystająca w kierunku wnętrza rury falistej mogłaby uszkodzić ten kabel. Z tego powodu, zgodnie z następnym etapem postępowania, przewidziano, że przykładowo w obrębie kolejnego urządzenia obróbczego, względnie ręcznie, przykładowo, najpierw przy układaniu przewodów elektrycznych, wewnątrz takiej rury falistej, krawędź 6 szczeliny wzdłużnej, która według fig. 3 usytuowana jest na zewnątrz, przekłada się do środka. Osiąga się to dzięki temu, że leżąca wewnątrz krawędź 5 wyciągana, względnie wywijana jest na zewnątrz i przekładana na drugą stronę, tak jak to zostało przedstawione w przekrojach A - A i B - B uwzględnionych na fig. 4.

W tym procesie obróbczym rury falistej 1 wyposażonej w szczelinę wzdłużną, średnica rury falistej ponownie zwiększa się i tak przekształcona rura falista, ze względu na jej stabilność kształtową dąży ponownie do uzyskania poprzedniej, mniejszej średnicy. W wyniku tych dążeń doliny i grzbiety fal, jak to przedstawiono płasko na fig. 4 intensywnie zbliżają się do siebie, tak że powstaje stosunkowo równomiernie gładkie zamknięcie wzdłużnej szczeliny 4 co szczególnie przyczynia się do wyeliminowania niebezpieczeństwa uszkodzenia kabla elektrycznego ułożonego w przestrzeni wewnętrznej rury falistej.

Zamknięcie szczeliny wzdłużnej 4, przedstawione na fig. 4 wyzwala siłę zamknięcia przewyższającą siłę oddziaływania rury falistej 1, która zapobiega wysunięciu się kabla owiniętego rura falistą, w przypadku, gdy rura falista ułożona jest wzdłuż bardzo małego łuku lub bardzo ciasnego zakrętu i gdy krawędzie 5, względnie 6 szczeliny wzdłużnej 4 mogą oddalić się od siebie na niewielką odległość.

PL 193 457B1

Na zakończenie, na fig. 5 przedstawiono rurę falistą, zgodną z przykładem wykonania według fig. 4, w której jednak na boku wstępnie przełożonej do środka krawędzi 5, w pewnej odległości od szczelinowego otworu 4 usytuowany jest występ 7 skierowany promieniowo do wewnątrz i równolegle do otworu 4. Występ 7 mógłby być, w uproszczonym wykonaniu, wykonany jako wzdłużne żebro, a korzystnie, jak to przedstawiono na fig. 5jako rowkowe lub żłobkowe zagłębienie 8 ściany rury falistej 1. Takie zagłębienie, przebiegające wzdłuż ścianki rury falistej nadaje jej pewną sztywność własną i tworzy w związku z tym pewnego rodzaju zderzak dla ostrego obrzeża 9 krawędzi 6 szczeliny 4. Zderzak ten zapobiega temu, aby rura falista nie mogła zbytnio opaść pod własnym ciężarem lub aby grzbiety fal nie zbliżyły się zbytnio do siebie.

W ten sposób ograniczone jest zsuwanie się zachodzących na siebie krawędzi 5, względnie 6 szczeliny 4 rury falistej, a poza tym zwiększa się stabilność tej rury w obszarach złącz wyposażonych w rozdzielacze, względnie elementy złączne i osiąga się szczególnie dużą siłę oddziaływania rury na elementy rozdzielacza, która zapobiega ich wysuwaniu się. Szczególnie, dzięki temu zapobiega się wysunięciu lub wypadnięciu zakończeń takiej rury falistej z elementów rozdzielacza lub przyłącza, które mogłoby pozostać niezauważone.

Występ 7 i przyleganie obrzeża 9 krawędzi 6 szczeliny 4 oddziałuje również w ten sposób, że ostre obrzeże 9 nie uszkadza kabla elektrycznego ułożonego wewnątrz rury falistej.

Claims (6)

1. Sposób wytwarzania rury falistej, wykonanej z tworzywa sztucznego, charakteryzującej się stabilnością kształtu, służącej zwłaszcza do ochronnego owijania przewodów elektrycznych, wyposażonej w szczelinowy otwór przebiegający wzdłuż linii płaszcza, znamienny tym, że rurę falistą (1) po jej wytłoczeniu i wykonaniu w korrugatorze grzbietów (2) i dolin (3) fal, w urządzeniu tnącym usytuowanym za korrugatorem nacina się wzdłuż dowolnej linii płaszcza, przy czym nacięcie następuje pod kątem o równomiernie wzrastającej, względnie malejącej wielkości, który ze względu na jego pochylenie leży na rurze między promieniem rury falistej a styczną do rury, mianowicie jako nacięcie ukośne, a naciętą rurę falistą (1) przeprowadza się przez urządzenie tnące usytuowane za urządzeniem formującym i zaciska w nim, tak że krawędzie (5), względnie (6) szczelinowego otworu (4) przesuwają się po sobie i przylegają do siebie, a następnie rurę falistą (1) ochładza się, przy czym leżącą wewnątrz krawędź (5) szczelinowego otworu (4) wyprowadza się na zewnątrz i układa ponad drugą, wcześniej wyłożoną na zewnątrz krawędź (6).

2. Rura falista wytłaczana, wykonana z tworzywa sztucznego, charakteryzująca się stabilnością kształtu, służąca zwłaszcza do ochronnego owijania przewodów elektrycznych, wyposażona w grzbiety i doliny fal i w szczelinowy otwór przebiegający wzdłuż linii płaszcza, znamienna tym, że szczelinowy otwór (4) rury falistej (1) wykonany jest wzdłuż dowolnej linii płaszcza jako proste nacięcie ukośne, przy czym nacięcie usytuowane jest pod kątem o równomiernie wzrastającej, względnie malejącej wielkości, który ze względu na jego pochylenie usytuowany jest na rurze między promieniem rury falistej a styczną do rury, przy czym w przypadku zaciśniętej rury falistej (1), krawędzie (5, 6) szczelinowego otworu (4) przylegają do siebie, a leżąca wewnątrz krawędź (5) szczelinowego otworu (4) usytuowana jest na zewnątrz i ponad drugą krawędzią (6).

3. Rura falista według zastrz. 2, znamienna tym, że na brzegu krawędzi (5), wcześniej ułożonej wewnątrz rury, w pewnej odległości od szczelinowego otworu (4), usytuowany jest występ (7) skierowany promieniowo do wewnątrz i równolegle do szczelinowego otworu (4).

4. Rura falista według zastrz. 3, znamienna tym, że występ (7) stanowi rowkowe lub żłobkowe zagłębienie (8) ściany rury falistej (1).

5. Rura falista według zastrz. 4, znamienna tym, że rowkowe lub żłobkowe zagłębienie (8) posiada również faliste profilowanie ściany rury falistej (1).

6. Rura falista według zastrz. 2, znamienna tym, że druga, najpierw na zewnątrz rury ułożona krawędź (6) przylega obrzeżem (9) do występu (7) usytuowanego przeciwległe w stosunku do tej krawędzi (6).