PL193443B1

PL193443B1 - Wielowarstwowa, co najmniej czterowarstwowa dwukierunkowo rozciągana osłonka rurowa artykułów spożywczych, sposób jej wytwarzania oraz jej zastosowanie

Info

Publication number: PL193443B1
Application number: PL326408A
Authority: PL
Inventors: Ulrich Delius; Karl Stenger; Gerhard Grolig
Original assignee: Kalle Nalo Gmbh & Co Kg
Priority date: 1997-05-21
Filing date: 1998-05-20
Publication date: 2007-02-28
Also published as: CA2231627A1; HUP9801138A3; ES2186043T3; CZ157798A3; EP0879560A1; HUP9801138A2; RU2201684C2; US6194040B1; CZ296846B6; HU9801138D0; ATE228769T1; DE59806496D1; DE19721142A1; PL326408A1; EP0879560B1; JPH1134261A

Abstract

12. Sposób wytwarzania wielowarstwowej, co najmniej czterowarstwowej, dwukierunkowo rozci aganej os lonki rurowej artyku lów spo zywczych sk ladaj acej si e a) z jednej zewn etrznej warstwy, która zasadniczo sk lada si e z mieszaniny ka zdorazowo co najmniej jednego alifatycznego i jednego cz esciowo aromatycznego (ko)poliamidu i ewentualnie pigmentów i b) jednej warstwy z kopolimeru etylen/alkohol winylowy umieszczonej mi edzy warstw a ze- wn etrzn a i wewn etrzn a i c) jednej warstwy, która zasadniczo sk lada si e z olefinowego (ko)polimeru i ewentualnie srodków zwi ekszaj acych przyczepno sc, pigmentów i/lub zwi azków absorbuj acych UV umieszczonej mi edzy warstw a zewn etrzn a i wewn etrzn a i d) jednej wewn etrznej warstwy, która zasadniczo sk lada si e z alifatycznego (ko)poliamidu, obejmuj acy etapy: - wyt laczania pojedynczych warstw os lonki przez pier scieniow a dysz e wspó lwyt laczania w postaci wielowarstwowej pierwotnej rury, - och lodzenia i zestalenia pierwotnej rury, - ogrzewania pierwotnej rury do temperatury koniecznej do rozci agania, - rozci agania w tej temperaturze pierwotnej rury w kierunku wzd lu znym i poprzecznym i ewentualnie - utrwalania termiczne rozci agni etej pierwotnej rury, znamienny tym, ze stosuje si e kopoli- mer etylen/alkohol winylowy warstwy b) zmieszany z alifatycznym i/lub cz esciowo aromatycznym (ko)poliamidem, olefinowym (ko)polimerem i/lub zywic a jonomerow a. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wielowarstwowa, co najmniej czterowarstwowa dwukierunkowo rozciągana osłonka rurowa artykułów spożywczych wykonana z termoplastycznych tworzyw sztucznych, a także sposób jej wytwarzania i zastosowania. Osłonka ta ma dwie tlenowe warstwy barierowe.

Osłonki artykułów spożywczych wymienionego powyżej rodzaju stosuje się zwłaszcza do wytwarzania gotowanej lub parzonej kiełbasy. Ogólnie dąży się do uzyskania możliwie długiego okresu przechowywania kiełbasy. W tym celu opracowano osłonki, które mają zmniejszoną przepuszczalność pary wodnej i/lub tlenu. Bariera pary wodnej zapobiega wysychaniu podczas przechowywania, a bariera tlenowa zapobiega utlenieniu farszu kiełbasy. Wzrastające szare zabarwienie powierzchni farszu wskazuje na utlenienie, które powoduje stopniowe psucie się kiełbasy.

Kiełbasy, które mają być przechowywane dłużej niż 3 miesiące, muszą być sterylizowane po napełnieniu. Sterylizację zwykle wykonuje się w autoklawach parowych w temperaturze od około 115°C do 130°C. Sterylizacja jest także konieczna w przypadku osłon kiełbasy z podwyższoną barierą tlenową, ponieważ obok aerobowych zarodków także zarodki anaerobowe mogą powodować psucie się jej. Sterylizacja oczywiście nie zmniejsza dostępu tlenu z powietrza.

Z kopolimerów chlorku winylidenu można wytwarzać jednowarstwową osłonkę o dobrych właściwościach barierowych względem pary wodnej i tlenu. Te specjalne kopolimery VDC są jednak drogie i z powodu zawartości chloru nieprzyjazne dla środowiska. Z tego powodu opracowano nie zawierające chloru, wielowarstwowe osłonki do artykułów spożywczych, w których zawsze co najmniej jedna warstwa polimeru stanowi barierę pary wodnej lub barierę tlenu. Takie osłonki wytwarza się zwykle przez współwytłaczanie. W opisie patentowym nr EP-A 0 467 039 ujawniono osłonkę rurową, która składa się z zewnętrznej warstwy z alifatycznego poliamidu, ze środkowej warstwy poliolefinowej i ze składnika nadającego przyczepność i z wewnętrznej warstwy z alifatycznych i/lub częściowo aromatycznych (ko)poliamidów. W przypadku wyrobów kiełbasianych, które mają być przechowywane w cią gu dł u ż szego okresu czasu, nawet przegroda tlenowa z tej osł onki nie wystarcza.

Dwukierunkowo rozciągane folie rękawowe z zewnętrzną warstwą z alifatycznego poliamidu, środkową tlenową warstwą barierową z kopolimeru etylen/alkohol winylowy (EVOH) lub z (częściowo) aromatycznego kopoliamidu i z wewnętrzną warstwą z olefinowych (ko)polimerów opisano w opisie patentowym nr EP-A 0 530 539. Poliolefinowa warstwa wewnętrzna powoduje jednak niedostateczną przyczepność osłonki do farszu kiełbasy. W celu poprawienia tej przyczepności można na warstwę wewnętrzną stosować poliolefiny modyfikowane grupami polarnymi. Jest także możliwe mieszanie poliolefin z polarnymi (ko)polimerami. Wszystkie te sposoby mają jednak wadę taką, że zmniejszają barierę pary wodnej warstwy wewnętrznej. Obróbka koronowa olefinowej warstwy wewnętrznej także poprawia przyczepność farszu, ale jest bardzo kłopotliwa pod względem technicznym. Inna wada folii rękawowej według opisu nr EP-A 0 530539 wynika z tego, że zewnętrzna warstwa poliamidowa przepuszcza parę wodną i z tego powodu środkowa warstwa EVOH może pochłaniać wilgoć. Ogólnie wiadomo, że przenikanie tlenu przez warstwę EVOH wzrasta pięćset krotnie, a nawet tysiąckrotnie, gdy wilgotność względna wzrasta od 0 do 100% (patrz J. Rellmann, H. Schenck, Kunststoffe 82 [1992] 781). Podczas dłuższego przechowywania, zwłaszcza w wilgotnym otoczeniu, właściwości barierowe względem tlenu tej osłonki są niewiele lepsze od właściwości jednowarstwowej osłonki poliamidowej. Jeśli środkowa warstwa składa się z (częściowo) aromatycznego kopoliamidu (takiego, jak na przykład poli[meta-ksylilenoadypamid] = nylon MXD6), to jej działanie barierowe względem tlenu zostaje w dużej mierze zachowane przy zwiększeniu wilgotności względnej od 0 do 100%; działanie barierowe jest jednak w każdym przypadku nadal zbyt małe. Warstwa z nylonu MXD6 przepuszcza jeszcze jedną dziesiątą tej objętości tlenu, która przenika przez odpowiednią warstwę z poliamidu 6. Ta bariera tlenowa nie wystarcza, aby zapobiec utlenieniu podczas przechowywania w ciągu kilku miesięcy.

W opisie nr EP-A 0 530 549 ujawniono także trójwarstwową osłonkę ze środkową warstwą EVOH. W tym przypadku zewnętrzna warstwa składa się z olefinowego (ko)polimeru, podczas gdy wewnętrzna warstwa jest utworzona z alifatycznego poliamidu. Także ta osłonka nie stanowi długotrwałej bariery tlenowej po napełnieniu farszem. Duża zawartość wilgoci w farszu przechodzi powoli przez wewnętrzną warstwę poliamidową środkowej warstwie EVOH i zmniejsza znacznie jej działanie barierowe względem tlenu.

W celu usunięcia tych wad opracowano osłonki zawierające jeszcze więcej warstw. W opisie patentowym nr EP-A 0 603 676 opisano dwukierunkowo rozciąganą, pięciowarstwową folię rękawową. Kolejność warstw w tej osłonce jest symetryczna. Ze środkową warstwą EVOH z obu stron stykają się

PL 193 443 B1 warstwy poliolefinowe, po których następuje znów każdorazowo warstwa z alifatycznego poliamidu. Poliolefinowe międzywarstwy chronią w dużej mierze warstwę środkową przed wilgocią. Jednakże działanie ochronne międzywarstw nie wystarcza w przypadku stosowania gorącej pary podczas sterylizacji (patrz B.C. Tsai i J.A. Wachtel, ASC Symp. Ser. 423 [1990] 198). Po sterylizacji wilgoć znowu dyfunduje powoli z osłonki, jednakże w warstwie środkowej pozostaje końcowa wilgotność, która znacznie zmniejsza działanie barierowe względem tlenu.

Nie ma obecnie do dyspozycji nie zawierającej chloru, osłonki rurowej artykułów spożywczych na podstawie polimerów, która zachowuje dobre właściwości barierowe względem tlenu w warunkach występujących w praktyce.

Zadaniem niniejszego wynalazku było opracowanie osłonki do artykułów spożywczych, o dobrych właściwościach barierowych względem pary wodnej i tlenu, którą można sterylizować gorącą parą i której przepuszczalność tlenu nie zwiększa się przy tym znacznie.

Zadanie to rozwiązano za pomocą wielowarstwowej co najmniej czterowarstwowej, dwukierunkowo rozciąganej osłonki rurowej artykułów spożywczych składającej się

a) z jednej zewnętrznej warstwy, która zasadniczo składa się z mieszaniny każdorazowo co najmniej jednego alifatycznego i jednego częściowo aromatycznego (ko)poliamidu i ewentualnie pigmentów i

b) jednej warstwy z kopolimeru etylen/alkohol winylowy umieszczonej między warstwą zewnętrzną i wewnętrzną i

c) jednej warstwy, która zasadniczo składa się z olefinowego (ko)polimeru i ewentualnie środków zwiększających przyczepność, pigmentów i/lub związków absorbujących UV umieszczonej między warstwą zewnętrzną i wewnętrzną i

d) jednej wewnętrznej warstwy, która zasadniczo składa się z alifatycznego (ko)poliamidu, charakteryzującej się tym, że kopolimer etylen/alkohol winylowy warstwy b) jest zmieszany z alifatycznym i/lub częściowo aromatycznym (ko)poliamidem, olefinowym (ko)polimerem i/lub z żywicą jonomerową.

Warstwa c) może powtarzać się w osłonce kilka razy, zwłaszcza dwukrotnie.

Zawartość alifatycznego (ko)poliamidu w warstwie zewnętrznej a) wynosi korzystnie od 40 do 95% wagowych, szczególnie korzystnie od 60 do 90% wagowych, zawsze w przeliczeniu na całkowitą wagę warstwy. Szczególnie korzystnymi alifatycznymi (ko)poliamidami są poliamid-6 i poliamid-6/66. Korzystnymi, częściowo aromatycznymi (ko)poliamidami są poli(meta-ksylilenoadypoamid) i poliamid6I/6T. Szczególnie korzystnie warstwa zewnętrzna składa się z mieszaniny (blendy) zawierającej od 60 do 90% wagowych poliamidu 6 i/lub poliamidu 6/66 i od 40 do 10% wagowych nylonu MXD6. Dzięki zawartości częściowo aromatycznego (ko)poliamidu znacznie zmniejsza się przepuszczalność tlenu przez warstwę zewnętrzną. Przepuszczalność tlenu przy tym nawet maleje dodatkowo, gdy osłonka zostaje poddana działaniu wilgoci lub, gdy jest sterylizowana gorącą parą.

Warstwa może ponadto zawierać stosowane zwykle dodatki, zwłaszcza pigmenty. Warstwę można barwić pigmentami. Pigmenty mogą także zmniejszać tendencję do sklejania. Grubość warstwy zewnętrznej a) wynosi zwykle od 12 do 30 μm, korzystnie od 15 do 25 μm.

Kopolimer etylen/alkohol winylowy (EVOH) warstwy środkowej b) składa się korzystnie z 29 do 47% molowych jednostek etylenowych i z 71 do 53% molowych jednostek alkoholu winylowego. Obok od 30 do 90% wagowych EVOH warstwa ta zawiera korzystnie od 70 do 10% wagowych co najmniej jednego alifatycznego i/lub częściowo aromatycznego (ko)poliamidu. Odpowiednimi kopoliamidami są na przykład poliamid-6/69, poliamid-6/12 i poliamid-6I/6T. Odpowiednimi olefinowymi kopolimerami są na przykład kopolimery etylen/kwas akrylowy lub etylen/kwas metakrylowy. Jeśli atomy wodoru w pewnej części grup karboksylowych tych kopolimerów zastąpiono przez kationy metali (na przykład Na⁺ lub 1/2 Zn⁺), to otrzymuje się odpowiednie żywice jonomerowe. EVOH nadaje warstwie b) dobre właściwości barierowe względem tlenu. Wymienione (ko)poliamidy i/lub olefinowe (ko)polimery nie pogarszają właściwości barierowych względem tlenu lub pogarszają je jedynie nieznacznie, ale nadają warstwie lepszą sprężystość. Warstwa z czystego EVOH jest natomiast stosunkowo sztywna, nawet bardziej sztywna niż każda z warstw a), c) i d). Tak więc EVOH zawierający 32% molowych jednostek etylenowych ma moduł sprężystości przy rozciąganiu (moduł E przy rozciąganiu) około 3800 N/mm², podczas gdy wilgotny poliamid-6 ma moduł sprężystości przy rozciąganiu około 700 N/mm², a więc przeciwstawia znacznie mniejszy opór przy rozszerzaniu. Lepsza sprężystość warstwy b) powoduje, że osłonka staje się rozciągliwa i dzięki temu daje się lepiej napełniać. Jednocześnie sprawia, że podczas napełniania lub parzenia kiełbasy nie powstają w tej warstwie żadne pęknięcia. Takie pęknięcia

PL 193 443 B1 powodowałyby znaczne pogorszenie właściwości barierowych. Warstwa b) ma zwykle grubość od 3 do 15 μm, korzystnie od 6 do 12 μm.

Warstwa poliolefinowa c) składa się korzystnie z polietylenu, polipropylenu i/lub kopolimerów etylen/a-olefina: kopolimerów etylen/propylen. Poliolefiny mogą być modyfikowane grupami funkcyjnymi. Grupy te poprawiają przyczepność pomiędzy EVOH i poliamidem. Taki sam wynik uzyskuje się w przypadku zmieszania z poliolefinami środka zwiększającego przyczepność. Środkami zwiększającymi przyczepność są zwykle polimery organiczne. Mogą one zatem tworzyć także własną warstwę na jednej lub na obu stronach warstwy poliolefinowej c). Warstwa c) może ponadto zawierać barwne pigmenty i/lub organiczne lub nieorganiczne związki absorbujące UV. Jeśli występuje tylko jedna warstwa c), to zwykle jest ona umieszczona pomiędzy warstwami b) i d). Gdy występują dwie warstwy c), to zawsze jedna taka warstwa znajduje się pomiędzy warstwą b) i zewnętrzną warstwą a) ewentualnie wewnętrzną warstwą d). W przypadku osłonki pięciowarstwowej korzystna jest następująca kolejność poszczególnych warstw: a) - c) - b) - c) - d). Grubość warstwy olefinowej (każdej z warstw olefinowych c) wynosi od 5 do 20 urn, korzystnie od 8 do 12 μm.

Alifatycznym poliamidem odpowiednim na warstwę wewnętrzną d) jest na przykład poliamid-6/69. Grubość wewnętrznej warstwy d) wynosi zwykle od 4 do 15 μm, korzystnie od 5 do 10 μm. Osłonka według wynalazku jest korzystnie osłonką pięciowarstwową i ma każdorazowo warstwę olefinową c) pomiędzy warstwą b) i zewnętrzną warstwą a) lub wewnętrzną warstwą d). Osłonka według wynalazku jest utrwalana termicznie.

Wytwarzanie osłonek artykułów spożywczych według wynalazku może odbywać się znanymi sposobami. Szczególnie odpowiedni sposób według wynalazku obejmuje następujące etapy:

- wytłaczanie pojedynczych warstw przez pierścieniową dyszę współwytłaczania w postaci wielowarstwowej pierwotnej rury,

- ochłodzenie i zestalenie pierwotnej rury,

- ogrzewanie pierwotnej rury do temperatury koniecznej do rozciągania,

- rozciąganie w tej temperaturze pierwotnej rury w kierunku wzdłużnym i poprzecznym i ewentualnie

- utrwalanie termiczne rozciągniętej pierwotnej rury i charakteryzuje się tym, że stosuje się kopolimer etylen/alkohol winylowy warstwy b) zmieszany z alifatycznym i/lub częściowo aromatycznym (ko)poliamidem, olefinowym (ko)polimerem i/lub żywicą jonomerową.

Materiały wyjściowe poszczególnych warstw stapia się przy tym i uplastycznia w różnych wytłaczarkach. Każdy ze stopionych polimerów doprowadza się następnie do pierścieniowej dyszy współwytłaczania. Wytworzoną podczas wytłaczania tak zwaną pierwotną rurę zestala się w wyniku intensywnego chłodzenia. Następnie ogrzewa się ponownie do temperatury koniecznej do rozciągania. Samo rozciąganie odbywa się zwykle pod działaniem gazu znajdującego się pod ciśnieniem (na przykład powietrza) wewnątrz rury. Rozciąganie w kierunku maszynowym (czyli w kierunku wzdłużnym) może być wspomagane przez odpowiednio nastawioną parę walców. Rozciągniętą rurę zwykle poddaje się następnie utrwalaniu termicznemu. Utrwalanie termiczne poprawia trwałość wymiarową rury.

Osłonkę rurową artykułów spożywczych według niniejszego wynalazku stosuje się zwłaszcza jako sztuczną osłonkę kiełbas, szczególnie kiełbas gotowanych i parzonych, które mają być trwałe podczas długiego przechowywania, ponadto na przykład do pakowania sera lub pokarmu dla zwierząt.

Tak więc przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie osłonki rurowej artykułów spożywczych określonej powyżej jako sztucznej osłonki kiełbasianej lub do pakowania sera i pokarmu dla zwierząt.

Następujące przykłady objaśniają wynalazek.

Dane procentowe dotyczące składu poszczególnych warstw są procentami wagowymi.

Przepuszczalność pary wodnej oznaczano grawimetrycznie według normy DIN 53122 przy różnicy ciśnienia cząstkowego H2O od 85% do 0% i w temperaturze 23°C.

Przepuszczalność tlenu oznaczano według normy DIN 53380 aparatem ®Oxtran 10 firmy Mocon przy wilgotności względnej 53% i w temperaturze 23°C.

Osłonki kiełbas zbadano także w warunkach występujących w praktyce. W tym celu odcinki osłonek trzymano w wodzie w ciągu 30 minut i następnie napełniano drobnoziarnistym farszem cielęcej kiełbasy wątrobowej. Następnie kiełbasy parzono i sterylizowano w ciśnieniowym, parowym autoklawie w ciągu 60 minut w temperaturze 115°C. Po ostygnięciu przechowywano je z chłodni w temperaturze 6°C w ciągu czasu podanego w poniższej tabeli. Po upływie czasu przechowywania nacinano

PL 193 443 B1 kiełbasy. Ściągano ostrożnie część osłonki i oceniano barwę powierzchni farszu w porównaniu ze świeżo napełnioną kiełbasą.

P r z y k ł a d I.

Wytworzono sposobem współwytłaczania czterowarstwową pierwotną rurę składającą się z:

a) zewnętrznej warstwy z 70% poliamidu-6/66 (®Ultramid C4 firmy BASF AG) zmieszanego z 30% nylonu MXD6 (nylon MX 6007 firmy Mitsubishi Gas Chem.),

b) środkowej warstwy z 80% kopolimeru etylen/alkohol winylowy zawierającego 32% molowych jednostek etylenowych i 68% molowych jednostek alkoholu winylowego (®Soarnol DC firmy Nippon Gohsei) zmieszanego z 20% poliamidu-6/69 (®Grilon CF62BS firmy Ems-Chemie),

c) środkowej warstwy z liniowego polietylenu małej gęstości szczepionego bezwodnikiem kwasu maleinowego (szczepiony LLDPE =®Escor CTR 2000 firmy Exxon Ltd.) i

d) wewnętrznej warstwy z poliamidu-6/66 (®Ultramid C4 firmy BASF AG).

Rurę pierwotną ochłodzono szybko do temperatury 15°C, następnie ogrzano do temperatury około 90°C i w tej temperaturze rozciągano dwukierunkowo. Stosunek rozciągania powierzchni wynosił 9,1 : 1. Potem stosowano utrwalanie termiczne, przy czym rura była najpierw odciągana hermetycznie przy użyciu pary walców, a następnie ponownie rozdmuchana, przeprowadzona przez komorę ogrzewania i w końcu ponownie odciągana. Średnica utrwalonej termicznie rury wynosiła 45 mm, a grubość jej ścianki 45 μm. W tym udział warstwy a) wynosił 25 μm, udział warstwy b) wynosił 7 μm, udział warstwy c) wynosił 8 μm i udział warstwy d) wynosił 5 μm. Właściwości rury zestawiono w tabeli.

P r z y k ł a d II.

Sposobem opisanym w przykładzie I wytworzono dwukierunkowo rozciąganą, utrwaloną termicznie czterowarstwową rurę o średnicy 45 mm i grubości ścianki 50 μm.

Warstwa zewnętrzna a) składała się z 60% poliamidu-6/66, 30% nylonu MXD6 i 10% poliamidu 6I/6T (®Selar PA 3426 firmy DuPont) i miała grubość 25 μm. Warstwa środkowa b) składała się z 50% wymienionego w przykładzie I kopolimeru etylen/alkohol winylowy, zmieszanego z 50% również wymienionego w przykładzie I poliamidu-6/69 i miała grubość 12 μm. Warstwa olefinowa c), jak również wewnętrzna warstwa poliamidowa d) miały taką samą grubość i składały się z takiego samego materiału, jak warstwy c) i d) w przykładzie I.

P r z y k ł a d III.

Analogicznie do przykładu I wytworzono dwukierunkowo rozciąganą, utrwaloną termicznie pięciowarstwową rurę o średnicy 45 mm i grubości ścianki 50 μm. Warstwa zewnętrzna a), warstwa olefinowa c), a także wewnętrzna warstwa poliamidowa d) miały przy tym taki sam skład i taką samą grubość jak warstwy a), c) i d) w przykładzie II. Ponownie warstwa b) miała taki sam skład i taką samą grubość, jak warstwa b) w przykładzie I.

Pomiędzy zewnętrzną warstwą poliamidową a) i środkową warstwą b) znajdowała się jednak dodatkowa warstwa olefinowa c) o takim samym składzie, jak pierwsza warstwa c). Miała ona jednak grubość tylko 5 μm.

Przykład porównawczy VI.

Sposobem opisanym w przykładzie I wytworzono dwukierunkowo rozciąganą, utrwaloną termicznie czterowarstwową rurę o średnicy 45 mm i grubości ścianki 45 μm. Poliolefinowa warstwa c) i wewnętrzna warstwa poliamidowa d) miały przy tym taki sam skład i taką samą grubość jak warstwy c) i d) w przykładzie I. Zewnętrzna warstwa poliamidowa a) składała się jednak tylko z poliamidu 6/66 ((®Ultramid C4 firmy BASF AG); jej grubość wynosiła 25 μm. Warstwa b) umieszczona pomiędzy warstwami a) i c) składała się z kopolimeru etylen/alkohol winylowy według przykładu I i miała grubość 7 μm.

Przykład porównawczy V2.

Analogicznie do przykładu I wytworzono dwukierunkowo rozciąganą, utrwaloną termicznie trójwarstwową rurę o średnicy 45 mm i grubości ścianki 45 μm. Zarówno zewnętrzna, jak również wewnętrzna warstwa składała się z poliamidu-6/66 i miała grubość 30 μm, ewentualnie 5 μm. Środkowa warstwa składała się z wymienionego w przykładzie I szczepionego polietylenu i miała grubość 10 μm.

PL 193 443 B1

T a b e l a

Przykład	Przepuszczalność pary wodnej, [g/m^d]	Przepuszczalność tlenu, [cm³/irAdO,1 MPa]	Wzrokowa ocena barwy powierzchni farszu po
4 tygodniach	12 tygodniach
I	4,7	5,3	0	0
II	4,6	5,1	0	0
III	3,2	3,2	0	0
V1	4,8	0,9	1	1
V2	3,8	15,3	1	2

Przy ocenie barwy powierzchni farszu po danym czasie przechowywania oznacza: 0 = brak widocznego szarego zabarwienia = słabe szare zabarwienie = silne szare zabarwienie d = 24 godziny

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Wielowarstwowa, co najmniej czterowarstwowa, dwukierunkowo rozciągana osłonka rurowa artykułów spożywczych składająca się

a) z jednej zewnętrznej warstwy, która zasadniczo składa się z mieszaniny każdorazowo co najmniej jednego alifatycznego i jednego częściowo aromatycznego (ko)poliamidu i ewentualnie pigmentów i

b) jednej warstwy z kopolimeru etylen/alkohol winylowy umieszczonej między warstwą zewnętrzną i wewnętrzną i

c) jednej warstwy, która zasadniczo składa się z olefinowego (ko)polimeru i ewentualnie środków zwiększających przyczepność, pigmentów i/lub związków absorbujących UV umieszczonej między warstwą zewnętrzną i wewnętrzną i

d) jednej wewnętrznej warstwy, która zasadniczo składa się z alifatycznego (ko)poliamidu, znamienna tym, że kopolimer etylen/alkohol winylowy warstwy b) jest zmieszany z alifatycznym i/lub częściowo aromatycznym (ko)poliamidem, olefinowym (ko)polimerem i/lub z żywicą jonomerową.
2. Osłonka artykułów spożywczych według zastrz. 1, znamienna tym, że zawartość alifatycznego (ko)poliamidu w warstwie zewnętrznej a) wynosi od 40 do 95% wagowych, korzystnie od 60 do 90% wagowych, zawsze w przeliczeniu na całkowitą wagę warstwy.
3. Osłonka według zastrz. 1, znamienna tym, że grubość warstwy zewnętrznej a) wynosi zwykle od 12 do 30 μm, korzystnie od 15 do 25 μm.
4. Osłonka według zastrz. 1, znamienna tym, że kopolimer etylen/alkohol winylowy warstwy b) składa się z 29 do 47% molowych jednostek etylenowych i z 71 do 53% molowych jednostek alkoholu winylowego.
5. Osłonka według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa b) składa się z 30 do 90% wagowych co najmniej jednego kopolimeru etylen/alkohol winylowy i z 70 do 10% wagowych co najmniej jednego alifatycznego i/lub częściowo aromatycznego (ko)poliamidu.
6. Osłonka według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa b) ma zwykle grubość od 3 do 15 μm, korzystnie od 6 do 12 μm.
7. Osłonka według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa poliolefinowa c) składa się z polietylenu, polipropylenu i/lub kopolimerów etylen/propylen.

PL 193 443 B1
8. Osłonka według zastrz. 1, znamienna tym, że grubość każdej z warstw olefinowych c) wynosi każdorazowo 5 do 20 μm, korzystnie 8 do 12 μm.
9. Osłonka według zastrz. 1, znamienna tym, że grubość wewnętrznej warstwy d) wynosi 4 do 15 μm, korzystnie 5 do 10 μm.
10. Osłonka według zastrz. 1, znamienna tym, że jest osłonką pięciowarstwową i że ma każdorazowo warstwę olefinową c) pomiędzy warstwą b) i zewnętrzną warstwą a) lub wewnętrzną warstwą d).
11. Osłonka według zastrz. 1, znamienna tym, że jest utrwalana termicznie.
12. Sposób wytwarzania wielowarstwowej, co najmniej czterowarstwowej, dwukierunkowo rozciąganej osłonki rurowej artykułów spożywczych składającej się

a) z jednej zewnętrznej warstwy, która zasadniczo składa się z mieszaniny każdorazowo co najmniej jednego alifatycznego i jednego częściowo aromatycznego (ko)poliamidu i ewentualnie pigmentów i

b) jednej warstwy z kopolimeru etylen/alkohol winylowy umieszczonej między warstwą zewnętrzną i wewnętrzną i

c) jednej warstwy, która zasadniczo składa się z olefinowego (ko)polimeru i ewentualnie środków zwiększających przyczepność, pigmentów i/lub związków absorbujących UV umieszczonej między warstwą zewnętrzną i wewnętrzną i

d) jednej wewnętrznej warstwy, która zasadniczo składa się z alifatycznego (ko)poliamidu, obejmujący etapy:

- wytłaczania pojedynczych warstw osłonki przez pierścieniową dyszę współwytłaczania w postaci wielowarstwowej pierwotnej rury,

- ochłodzenia i zestalenia pierwotnej rury,

- ogrzewania pierwotnej rury do temperatury koniecznej do rozciągania,

- rozciągania w tej temperaturze pierwotnej rury w kierunku wzdłużnym i poprzecznym i ewentualnie

- utrwalania termiczne rozciągniętej pierwotnej rury, znamienny tym, że stosuje się kopolimer etylen/alkohol winylowy warstwy b) zmieszany z alifatycznym i/lub częściowo aromatycznym (ko)poliamidem, olefinowym (ko)polimerem i/lub żywicą jonomerową.
13. Zastosowanie osłonki rurowej artykułów spożywczych określonej w zastrz. 1 jako sztucznej osłonki kiełbasianej lub do pakowania sera i pokarmu dla zwierząt.