PL192532B1 - Uszczelka oporowa do okien, drzwi lub elewacji - Google Patents

Abstract

1. Uszczelka oporowa do okien, drzwi lub elewacji, z mocowana w rowku kotwiacym oscie- znicy lub ramy skrzydla, stopka mocujaca i za- opatrzonym w warge uszczelniajaca korpusem, przy czym przez szczeline uszczelniajaca po- miedzy oscieznica i rama skrzydla przechodza elementy okuc, takie jak zawiasy obrotowe, nozyce obrotowo-uchylne lub temu podobne, znamienna tym, ze korpus (14) uszczelki, two- rzacy wraz ze stopka mocujaca (15) uszczelke oporowa, ma komore (16), w której umieszczo- na jest co najmniej jedna, rozciagajaca sie w kierunku plaszczyzny uszczelnienia, dodat- kowa warga uszczelniajaca (17). PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest uszczelka oporowa do okien, drzwi lub elewacji, z mocowaną w rowku kotwiącym ościeżnicy lub ramy skrzydła, stopką mocującą i zaopatrzonym w wargę uszczelniającą korpusem, przy czym przez szczelinę uszczelniającą pomiędzy ościeżnicą i ramą skrzydła przechodzą elementy okuć, takie jak zawiasy obrotowe, nożyce obrotowo-uchylne lub temu podobne.

Uszczelki oporowe, ulegające zbyt silnemu ściskaniu, powodują z jednej strony zbyt duże obciążenie elementów okuć, co utrudnia ich obsługę, z drugiej zaś prowadzą do tego, że nad i pod elementami okuć dochodzi do przejściowego odkształcenia warg uszczelniających, wskutek którego nie przylegają one już do drugiego elementu konstrukcji, lecz pozostawiają trójkątny otwór, powodujący nieszczelności.

W różnych konstrukcjach warga uszczelniająca uszczelki oporowej jest oddalona w obszarze przeprowadzenia okucia wskutek istnienia szczeliny uszczelniającej, co jest przyczyną powstawania nieszczelności. Przy usuwaniu wargi uszczelniającej na długości wybrania powstaje nierówna powierzchnia cięcia, która pogarsza wrażenie optyczne, a ponadto powoduje nieszczelność na całej długości okucia w obszarze jego przeprowadzenia.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji uszczelki oporowej podanego na wstępie rodzaju, której korpus można łatwo oddzielić od stopki mocującej w obszarze przeprowadzenia okucia przez szczelinę uszczelniającą i w której zachowane jest uszczelnienie względem okucia.

Uszczelka oporowa do okien, drzwi lub elewacji, z mocowaną w rowku kotwiącym ościeżnicy lub ramy skrzydła, stopką mocującą i zaopatrzonym w wargę uszczelniającą korpusem, przy czym przez szczelinę uszczelniającą pomiędzy ościeżnicą i ramą skrzydła przechodzą elementy okuć, takie jak zawiasy obrotowe, nożyce obrotowo-uchylne lub temu podobne, według wynalazku charakteryzuje się tym, że korpus uszczelki, tworzący wraz ze stopką mocującą uszczelkę oporową, ma komorę, w której umieszczona jest co najmniej jedna, rozciągająca się w kierunku płaszczyzny uszczelnienia, dodatkowa warga uszczelniająca.

Korzystnie dodatkowa warga uszczelniająca rozciąga się, wychodząc z dna komory, do górnej powierzchni komory lub kończy się w odstępie od tej powierzchni.

Korzystnie dodatkowa warga uszczelniająca ma w przekroju kształt trójkąta równoramiennego.

Korzystnie dodatkowa warga uszczelniająca przylega swoim wierzchołkiem do górnej powierzchni komory.

Korzystnie dolna powierzchnia komory stanowi górne ograniczenie stopki mocującej.

Korzystnie na przejściu ze stopki mocującej do korpusu uszczelki znajdują się karby rozdzielające.

Korzystnie stopka mocująca ma również komorę.

Korzystnie korpus uszczelki spoczywa na listwach krawędziowych rowka kotwiącego.

Korzystnie na stopce wargi uszczelniającej, w którą zaopatrzony jest korpus uszczelki, znajduje się rowek osłabiający.

Korzystnie stopka mocująca jest przy obciążonej uszczelce oporowej wsparta na dnie rowka kotwiącego.

Korzystnie w dolnej części stopki mocującej wtłoczona jest nić, w przybliżeniu pozbawiona naprężeń.

W uszczelce według wynalazku dodatkowa warga uszczelniająca zostaje odsłonięta przy oddzielaniu korpusu uszczelki od stopki mocującej i wsparta na okuciu, przechodzącym przez szczelinę uszczelniającą pomiędzy ościeżnicą i ramą skrzydła.

Wtłoczona w dolną część stopki mocującej uszczelki oporowej wolna od naprężeń nić zapewnia stabilny kształt stopki mocującej wzdłuż uszczelki oporowej, a zatem również ustalenie wzdłużnego wymiaru wybrania w profilu uszczelki oporowej, powstającego wskutek wycięcia i oddzielenia korpusu uszczelki nad stopką mocującą.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia element kształtowy skrzydła okiennego lub drzwiowego z przyporządkowaną mu zawiasą czołową w widoku perspektywicznym, fig. 2 - element kształtowy ramy skrzydła i element kształtowy ościeżnicy z przyporządkowaną im zawiasą czołową w widoku perspektywicznym, przy czym zawiasa czołowa jest ukazana w stanie zdemontowanym, fig. 3 - uszczelkę oporową w znanym wykonaniu, fig. 4 -ramę skrzydła i ościeżnicę z zamontowaną zawiasą, przy czym przekrój jest tak wykonany, że uszczelka oporowa jest ukazana w pozycji uszczelnienia względem ościeżnicy, fig. 5 -ramę skrzydła i ościeżnicę z osadzoną zawiasą w przekroju, w którym zawiasa czołowa przechodzi przez szczelinę

PL 192 532 B1 uszczelniającą, fig. 6 - przedmiot z fig. 4 w powiększeniu, fig. 7 - przedmiot z fig. 5 w powiększeniu, fig. 8 - uszczelkę oporową w stanie zamontowanym, to znaczy osadzoną w rowku kotwiącym, a fig. 9 -odmianę uszczelki oporowej według wynalazku, ukazanej na fig. 8.

Figura 1 ukazuje element kształtowy 1 ramy skrzydła okiennego lub drzwiowego, na którym zamocowany jest element 2 zawiasy czołowej. Ten element 2 zawiasy czołowej przylega szczelnie wygiętą ścianką 3 do górnej krawędzi 4 ogranicznika 5 elementu kształtowego, tworzącego szczelinę uszczelniającą z przeciwelementem kształtowym. Górna krawędź 4 stanowi jednocześnie górną płaszczyznę ograniczającą podcięty rowek kotwiący 6 dla uszczelki oporowej 7.

W obszarze okucia warga uszczelniająca 9 uszczelki oporowej 1 jest zaopatrzona w wybranie 8 lub wycięcie.

Na fig. 3 przedstawiona jest uszczelka oporowa znana ze stanu techniki, która stopką mocującą 9a jest zamocowana w rowku kotwiącym 6 elementu kształtowego ramy. Linia punktowa 10 przedstawia wysokość przeznaczonego pod stopkę mocującą 9a wybrania wargi uszczelniającej, wykonanego za pomocą noża. Widać tutaj, że wykonanie wybrania względnie wycięcia w uszczelce oporowej nad stopką mocującą jest skomplikowane i czasochłonne, ponadto wymaga dużej staranności, aby nie zagrozić obsadzeniu uszczelki w tym obszarze.

Figura 4 ukazuje ramę 1 skrzydła i ościeżnicę 11 z osadzoną zawiasą 12, która składa się z zamocowanego na skrzydle, elementu 2 zawiasy czołowej i zamocowanego na ościeżnicy, elementu 13 zawiasy czołowej. Oba elementy zawiasy czołowej mają wygiętą ściankę 3, która przechodzi przez szczelinę uszczelniającą pomiędzy ościeżnicą i ramą skrzydła. Na fig. 4 przekrój elementu kształtowego jest tak poprowadzony, że uszczelka oporowa 7 znajduje się w pozycji uszczelnienia, co oznacza, że na tym obszarze warga uszczelniająca 9 przylega do powierzchni uszczelniającej ościeżnicy lub ramy skrzydła.

Figura 6 ukazuje element kształtowy w takim samym przekroju, jak na fig. 4, ale w powiększeniu, co dobrze uwidacznia pozycję uszczelnienia wargi uszczelniającej 9.

Figury 5 i 7 ukazują uszczelkę oporową 7 w obszarze wygiętej ścianki 3, przechodzącej przez szczelinę uszczelniającą. Aby przejście to było możliwe, warga uszczelniająca 9 oraz część korpusu 14 uszczelki są nacięte aż do zewnętrznej płaszczyzny ograniczającej 4 rowek kotwiący 5. Na przejściu ze stopki mocującej 15 do korpusu 17 uszczelki znajdują się karby rozdzielające 20, 21, które ułatwiają oddzielenie korpusu uszczelki we wspomnianym obszarze poprzez zwykłe oderwanie.

Korpus 14 uszczelki spoczywa w zewnętrznej płaszczyźnie ograniczającej 5 rowek kotwiący 6 na listwach krawędziowych rowka kotwiącego 6. Korpus 14 uszczelki otacza ze stopką mocującą 15 komorę 16, w której umieszczona jest co najmniej jedna, rozciągająca się w kierunku płaszczyzny uszczelnienia, dodatkowa warga uszczelniająca 17. Z fig. 5 i 7 wynika, że dodatkowa warga uszczelniająca przylega w obszarze wygiętej ścianki 3 okuć do tejże ścianki, tworząc tym samym skuteczne uszczelnienie.

Figura 8 ukazuje uszczelkę oporową 7 w stanie zamontowanym, czyli osadzoną w rowku kotwiącym 6. Stopka mocująca 15 wchodzi kształtowo w podcięty rowek kotwiący 6 i w celu ułatwienia montażu jest zaopatrzona w komorę 18, która przejmuje i kompensuje odkształcenia montażowe stopki mocującej.

Nad stopką mocującą 15 znajduje się korpus 14 uszczelki, spoczywający na listwach krawędziowych rowka kotwiącego 6. Korpus 14 uszczelki jest zaopatrzony w wargę uszczelniającą 9, stanowiącą jednolitą całość z korpusem 14.

Na stopce wargi uszczelniającej 9 znajduje się rowek osłabiający 19. Rowek ten pozwala przy niewielkim nakładzie sił osiągnąć znaczną ruchomość wargi uszczelniającej, dzięki czemu jej kształt i funkcja uszczelniająca pozostają w dużym stopniu niezmienione.

Pomiędzy stopką mocującą 15 i korpusem 14 uszczelki znajduje się komora 16, w której umieszczona jest co najmniej jedna, dowolnie ukształtowana, dodatkowa warga uszczelniająca 17.

W przedstawionym przykładzie wykonania dodatkowa warga uszczelniająca 17 ma przekrój w kształcie trójkąta równoramiennego. Swym wierzchołkiem dodatkowa warga uszczelniająca 17 jest wsparta na górnej powierzchni komory 16. Dodatkowa warga uszczelniająca 17, wychodząca z dna komory 16, może się również kończyć w odstępie od górnej powierzchni.

Na przejściu komory 16 w stopkę mocującą 15 znajdują się karby rozdzielające 20, 21. Jeżeli warga uszczelniająca 9 łącznie z korpusem 14 jest, aż do zewnętrznej powierzchni ograniczającej 4 rowek kotwiący 6, rozdzielona dwoma równoległymi nacięciami, wówczas wargę uszczelniającą 9

PL 192 532 B1 i korpus 14 uszczelki można w obszarze karbów rozdzielających 20, 21 oddzielić, pomiędzy obydwoma nacięciami, od stopki mocującej za pomocą zwykłego oderwania.

Na fig. 9 usuwalna część uszczelki oporowej jest zaznaczona za pomocą gęstego kreskowania. Po oddzieleniu gęsto zakreskowanej części uszczelki oporowej w obszarze tym pozostaje zatem stopka mocująca 15 z dodatkową wargą uszczelniającą 17. Dodatkowa warga uszczelniająca 17 jest tak ukształtowana, że pod działaniem docisku stopka mocująca 15 przylega do dna rowka kotwiącego 6, wytwarzając wystarczający docisk uszczelniający względem okucia.

Różnica pomiędzy rozwiązaniem pokazanym na fig. 9 i rozwiązaniem z fig. 8 polega na różnicy w kształcie komór 18 i 18a.

Uszczelka oporowa 7 w wykonaniu ukazanym na fig. 9, w dolnym obszarze stopki mocującej 15, ma wtłoczoną nić 22 z praktycznie wolnego od naprężeń materiału, która sprawia, że uszczelka oporowa 7może być zamontowana bez naprężeń, zaś wykonane w niej wybrania pozostają zachowane, dla przeprowadzenia elementów zawiasy. Nić 22 odpowiada ponadto za to, że przy oddzielaniu części wargi uszczelniającej 9i części korpusu 14 uszczelki stopka mocująca nie ulega wydłużaniu ani rozciąganiu.

Nić 22 ma zatem do spełnienia dwa zadania. Ma ona po pierwsze zapewnić położenie wybrań, wykonanych w uszczelce oporowej, po drugie zaś ma ułatwić wykonywanie tych wybrań podczas operacji odrywania.

Uszczelka oporowa według wynalazku stosowana jest zarówno w konstrukcjach metalowych, jak też w elementach z tworzywa sztucznego lub drewna.

Claims (11)

1. Uszczelka oporowa do okien, drzwi lub elewacji, z mocowaną w rowku kotwiącym ościeżnicy lub ramy skrzydła, stopką mocującą i zaopatrzonym w wargę uszczelniającą korpusem, przy czym przez szczelinę uszczelniającą pomiędzy ościeżnicą i ramą skrzydła przechodzą elementy okuć, takie jak zawiasy obrotowe, nożyce obrotowo-uchylne lub temu podobne, znamienna tym, że korpus (14) uszczelki, tworzący wraz ze stopką mocującą (15) uszczelkę oporową, ma komorę (16), w której umieszczona jest co najmniej jedna, rozciągająca się w kierunku płaszczyzny uszczelnienia, dodatkowa warga uszczelniająca (17).

2. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że dodatkowa warga uszczelniająca (17) rozciąga się, wychodząc z dna komory (16), do górnej powierzchni komory lub kończy się w odstępie od tej powierzchni.

3. Uszczelka według zastrz. 2, znamienna tym, że dodatkowa warga uszczelniająca (17) ma w przekroju kształt trójkąta równoramiennego.

4. Uszczelka według zastrz. 3, znamienna tym, że dodatkowa warga uszczelniająca (17) przylega swoim wierzchołkiem do górnej powierzchni komory.

5. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że dolna powierzchnia komory (16) stanowi górne ograniczenie stopki mocującej (15).

6. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że na przejściu ze stopki mocującej (15) do korpusu (14) uszczelki znajdują się karby rozdzielające (20, 21).

7. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że stopka mocująca (15) ma również komorę (18).

8. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że korpus (14) uszczelki spoczywa na listwach krawędziowych rowka kotwiącego (6).

9. Uszczelka według zastrz. 1, znamienna tym, że na stopce wargi uszczelniającej (9), w którą zaopatrzony jest korpus (14) uszczelki, znajduje się rowek osłabiający (19).

10. Uszczelka według zastrz. 1 albo 7, znamienna tym, że stopka mocująca (15) jest przy obciążonej uszczelce oporowej wsparta na dnie rowka kotwiącego (6).

11. Uszczelka, zwłaszcza według zastrz. 1, znamienna tym, że w dolnej części stopki mocującej (15) wtłoczona jest nić (22), w przybliżeniu pozbawiona naprężeń.