PL189884B1 - Sposób wydzielania ekstraktu z jądra orzecha włoskiego/Junglans Regia L./ - Google Patents

Abstract

1. Sposób wydzielania ekstraktu z jadra orzecha wloskiego (Junglans Regia L.) na zmielone jadra orzecha wloskiego rozpuszczalnikiem i wydzielenie ekstraktu, znamienny tym, ze zmielone ziarna orzecha poddaje sie ekstrakcji dwutlenkiem wegla, z dodatkiem od 0,5 do 10% wagowych alkoholu etylowego, w temperaturze od 283 do 353 K, pod ci- snieniem od 5 do 40 MPa, uzyskujac ekstrakt zawierajacy substancje smakowe i zapacho- we, z którego przez zmiane temperatury i obnizenie cisnienia wydziela sie dwutlenek we- gla i ewentualnie oddestylowuje alkohol, zas pozostalosc po ekstrakcji dwutlenkiem pod- daje sie ekstrakcji heksanem i po oddestylowaniu heksanu uzyskuje sie drugi ekstrakt, za- wierajacy substancje pozbawione smaku i zapachu, glównie kwasy tluszczowe i tluszcze. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wydzielania z jądra orzecha włoskiego ekstraktu 0 wysokich walorach smakowych i zapachowych i jednocześnie o dużej trwałości.

Zmielone jądra orzecha włoskiego stosowane są w przemyśle spożywczym jako środek smakowy i zapachowy. Jednak tak otrzymane produkty spożywcze mają krótki termin przydatności do spożycia. Zmielone orzechy bardzo szybko jełczeją, dając w efekcie gorzki smak i bardzo nieprzyjemny zapach. Dodatkowo na powierzchni drobin orzecha, które stykają się z produktem spożywczym bardzo łatwo rozwijają się drobnoustroje. Produkt spożywczy stanowi bardzo często dla nich pożywkę a obecne w orzechu tłuszcze również są idealną pożywką dla drobnoustrojów. Wynikiem rozwoju drobnoustrojów jest powstawanie toksyn. Pasteryzacja orzechów, która mogłaby zapobiec wspomnianym procesom powoduje znaczne obniżenie ich walorów smakowych i pogarsza ich aromat.

W celu zmniejszenia możliwości powstawania omówionych niekorzystnych zmian surowca, z orzecha włoskiego otrzymuje się ekstrakty z zastosowaniem klasycznych rozpuszczalników jak: heksan, benzyna ekstrakcyjna, alkohol etylowy. Produkty spożywcze, w których zastosowano ekstrakty z orzecha są trwalsze od produktów, w których stosowano mielone orzechy, jednak ich walory smakowe i aromat są znacznie gorsze. W procesach ekstrakcji i usuwania rozpuszczalnika, prowadzonych w podwyższonej temperaturze, następuje częściowy rozkład substancji naturalnych odpowiedzialnych za walory smakowe i aromat, co powoduje, że ekstrakty mają te dwie cechy znacznie gorsze. Podczas usuwania rozpuszczalnika zachodzi częściowa pasteryzacja produktu, jednak w ekstrakcie pozostają tłuszcze ulegające procesom jełczenia.

Z polskiego opisu patentowego nr 178 470 znany jest sposób otrzymywania środka konserwująco-smakowego z ziela krwawnika, przez zastosowanie jako ekstrahenta dwutlenku węgla w stanie nadkrytycznym.

Nieoczekiwanie okazało się, że zastosowanie do ekstrakcji orzecha włoskiego dwutlenku węgła wstanie nadkrytycznym, pozwala uzyskać ekstrakt o aromacie silniejszym w porównaniu z surowymi orzechami włoskimi i walorach smakowych wyższych zarówno od surowych orzechów włoskich jak i od ekstraktu otrzymanego z użyciem heksanu. Jednocześnie trwałość samego ekstraktu jak i jego roztworów w specjalnie przygotowanym syropie wzorcowym służącym do badania trwałości produktów spożywczych (w tak zwanym syropie podstawowym) jest znacznie dłuższa od trwałości do tej pory uzyskiwanych ekstraktów. Jednocześnie sposób według wynalazku pozwala uzyskać dwa cenne ekstrakty do zastosowań

189 884 nocześnie sposób według wynalazku pozwala uzyskać dwa cenne ekstrakty do zastosowań w przemyśle spożywczym i kosmetycznym.

Sposób otrzymywania ekstraktu z orzecha włoskiego przez działanie na zmielone jądra orzecha włoskiego rozpuszczalnikiem i wydzielenie ekstraktu, według wynalazku polega na tym, że zmielone ziarna orzecha poddaje się ekstrakcji dwutlenkiem węgla, z dodatkiem od 0,5 do 10% wagowych alkoholu etylowego, w temperaturze od 283 do 353 K, pod ciśnieniem od 5 do 40 MPa, uzyskując ekstrakt zawierający substancje smakowe i zapachowe, z którego przez zmianę temperatury i obniżenie ciśnienia wydziela się dwutlenek węgla i ewentualnie oddestylowuje alkohol, zaś pozostałość po ekstrakcji dwutlenkiem poddaje się ekstrakcji heksanem i po oddestylowaniu heksanu uzyskuje się drugi ekstrakt, zawierający substancje pozbawione smaku i zapachu, głównie kwasy tłuszczowe i tłuszcze.

Korzystne jest zawracanie do procesu dwutlenku węgla wydzielonego po ekstrakcji a także alkoholu etylowego.

Ekstrakty orzecha włoskiego otrzymane przez ekstrakcją dwutlenkiem węgla wykazują lepsze walory smakowe i aromat intensywniejszy w porównaniu do surowych orzechów a także do ekstraktów uzyskiwanych przez ekstrakcję innymi rozpuszczalnikami jak na przykład heksanem. Jednocześnie trwałość ekstraktów otrzymanych przez ekstrakcję dwutlenkiem węgla jest wyższa od trwałości surowych orzechów i ekstraktów heksanowych.

Przez ekstrakcję dwutlenkiem węgla sposobem według wynalazku, uzyskuje się znacznie mniej ekstraktu niż podczas ekstrakcji heksanem, (od 10 do 20-krotnie) ponieważ ekstrahowane są wszystkie składniki odpowiedzialne za walory smakowe i aromat a do ekstraktu tego nie przechodzą składniki takie jak białka, tłuszcze i woski.

Substancje te wydziela się z pozostałości jako ekstrakt heksanowy, który jest cennym surowcem dla przemysłu kosmetycznego i spożywczego.

Otrzymywanie ekstraktu z orzecha włoskiego sposobem według wynalazku zilustrowano przykładem.

Przykład.

Ekstrakcję przeprowadzono w ciśnieniowej aparaturze składającej się: z ekstraktom 0 pojemności 350 cmi wyposażonego w płaszcz wodny, tensometryczny miernik ciśnienia termoparę umieszczoną w złożu surowca, z pomp podających do dołu ekstraktora dwutlenek węgła i entrainer wraz z układem regulacji ciśnienia w ekstraktorze. Do górnej części ekstraktora podłączony był zawór rozprężaj ąco-regulujący z separatorem ciśnieniowym wyposażonym w płaszcz wodny i miernik ciśnienia i temperatury. Z dołu separatora odbierany był ekstrakt z jego górnej części przez zawór rozprężający dwutlenek węgla. W ekstraktorze umieszczono 175,00 gramów zmielonych jąder orzecha włoskiego. W ekstraktorze utrzymywano temperaturę 333 K i ciśnienie 20 MPa, natomiast w separatorze temperaturę 340 K i ciśnienie

MPa. Do ekstraktora podawano dwutlenek węgla z szybkością 92 g/godzinę i alkohol etylowy z szybkością 3 g/godzinę. Po 20 godzinach w separatorze zebrano mieszaninę ekstraktu i alkoholu etylowego, a po oddestylowaniu alkoholu otrzymano 22,75 grama ekstraktu. Otrzymany ekstrakt ma lepsze walory smakowe i zapachowe od orzechów poddanych ekstrakcji. Pozostałość po ekstrakcji, w ilości 150,00 g, poddano ekstrakcji heksanem w tej samej aparaturze. Do ekstraktora podawano heksan w ilości 20 g/godzinę. Temperatura w ekstraktorze wynosiła 323 K a ciśnienie 0,5 MPa. Ciśnienie w separatorze wynosiło 0,1 MPa, a temperatura 293 K. Po 6 godzinach zebrano produkt z separatora i oddestylowano heksan. Uzyskano 15,92 grama bezwonnego ekstraktu zawierającego głównie tłuszcze i kwasy tłuszczowe.

189 884

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wydzielania ekstraktu z jądra orzecha włoskiego (Junglans Regia L.) na zmielone jądra orzecha włoskiego rozpuszczalnikiem i wydzielenie ekstraktu, znamienny tym, że zmielone ziarna orzecha poddaje się ekstrakcji dwutlenkiem węgla, z dodatkiem od 0,5 do 10% wagowych alkoholu etylowego, w temperaturze od 283 do 353 K, pod ciśnieniem od 5 do 40 MPa, uzyskując ekstrakt zawierający substancje smakowe i zapachowe, z którego przez zmianę temperatury i obniżenie ciśnienia wydziela się dwutlenek węgla i ewentualnie oddestylowuje alkohol, zaś pozostałość po ekstrakcji dwutlenkiem poddaje się ekstrakcji heksanem i po oddestylowaniu heksanu uzyskuje się drugi ekstrakt, zawierający substancje pozbawione smaku i zapachu, głównie kwasy tłuszczowe i tłuszcze.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wydzielony po ekstrakcji dwutlenek węgla zawraca się do procesu.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wydzielony po ekstrakcji alkohol etylowy zawraca się do procesu.