PL189471B1 - Dikarbaminiany z ugrupowaniem dietylenotioeterowym i sposób ich wytwarzania - Google Patents

Dikarbaminiany z ugrupowaniem dietylenotioeterowym i sposób ich wytwarzania

Info

Publication number
PL189471B1
PL189471B1 PL98330331A PL33033198A PL189471B1 PL 189471 B1 PL189471 B1 PL 189471B1 PL 98330331 A PL98330331 A PL 98330331A PL 33033198 A PL33033198 A PL 33033198A PL 189471 B1 PL189471 B1 PL 189471B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
dicarbamates
benzyl
chloroethyl
trichloroethyl
group
Prior art date
Application number
PL98330331A
Other languages
English (en)
Other versions
PL330331A1 (en
Inventor
Jerzy Nowakowski
Original Assignee
Univ Mikolaja Kopernika
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Mikolaja Kopernika filed Critical Univ Mikolaja Kopernika
Priority to PL98330331A priority Critical patent/PL189471B1/pl
Publication of PL330331A1 publication Critical patent/PL330331A1/xx
Publication of PL189471B1 publication Critical patent/PL189471B1/pl

Links

Landscapes

  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

1. Dikarbaminiany z ugrupowaniem die- tylenotioeterowym o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza grupe benzylowa, fene- tylowa, 2.2,2-trifluoroetylowa, 2,2,2-trichlo- roetylowa lub 2-chloroetylowa. 2. Sposób wytwarzania dikarbaminianów z ugrupowaniem dietylenotioeterowym o wzo- rze ogólnym 1, w którym R oznacza grupe benzylowa, fenetylowa, 2,2,2-trifluoroetylowa, 2,2,2-trichloroetylowa lub 2-chloroetylowa, znamienny tym, ze sulfid bis-(2-izocyjania- noetylowy) poddaje sie reakcji z alkoholem wybranym z grupy obejmujacej alkohol benzylowy fenetylowy, 2,2,2-trifluoroetylo- wy, 2,2,2-trichloroetylowy, 2-chloroetylo- wy w srodowisku inertnego rozpuszczalni- ka organicznego, w temperaturze wrzenia mieszaniny reakcyjnej, w atmosferze gazu obojetnego. ROOCHM(CH2)2S(CH2 )2NHCOOR wz ór 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe dikarbaminiany z ugrupowaniem dietylenotioeterowym, wykazujące aktywność herbicydową i sposób ich wytwarzania.
Znane są dikarbaminiany z symetrycznym ugrupowaniem dialkilenoeterowym i alkilenodieterowym, zawierające w cząsteczce dwie podstawione grupy karbamoilowe oraz mostek eterowy bądź odpowiednio dwa mostki eterowe, związane z grupami alkilenowymi. Związki te wytwarza się w wyniku reakcji alifatycznych diizocyjanianów z symetrycznym ugrupowaniem dialkilenoeterowym lub alkilenodieterowym z podstawionymi alifatycznymi alkoholami.
Przedmiotem wynalazku są dikarbaminiany z ugrupowaniem dietylenotioeterowym o wzorze ogólnym 1 przedstawionym na rysunku, w którym R oznacza grupę benzylową, fenetylową, 2,2,2-trifiuoroetylową, 2,2,2-trichloroetylową lub 2-chloroetylową. Związki te zawierają w cząsteczce mostek tioeterowy związany z grupami etylenowymi oraz dwie podstawione grupy karbamoilowe.
Sposób wytwarzania dikarbaminianów z ugrupowaniem dietylenotioeterowym według wynalazku polega na tym, że sulfid bis(2-izocyjanianoetylowy) poddaje się z alkoholem wybranym z grypy obejmującej alkohol benzylowy, fenetylowy, 2.2,2-trifluoroetylowy, 2,2,2-trichloroetylowy, 2-chloroetylowy w środowisku inertnego rozpuszczalnika organicznego, w temperaturze wrzenia mieszaniny reakcyjnej, w atmosferze gazu obojętnego. Jako rozpuszczalnik organiczny stosuje się toluen, a jako gaz obojętny azot.
Wyjściowy sulfid bis(2-izocyjanianoetylowy) otrzymuje się przez nitrozowanie sulfidu bis(2-karbazoiloetylowego) z wytworzeniem sulfidu bis(2-azydokarbonyloetylowego), który następnie poddaje się przegrupowaniu Curtiusa w środowisku inertnego rozpuszczalnika organicznego.
Istotną zaletą sposobu według wynalazku jest prosta technologia oraz łatwa dostępność surowców. Uzyskane produkty charakteryzują się dużym stopniem czystości i nie wymagają uciążliwych oraz długich procesów oczyszczania.
Związki według wynalazku wykazują aktywność herbicydową w testach przeprowadzonych na podkiełkowanych nasionach gorczycy białej, słonecznika, pszenicy i kukurydzy. Ponadto sulfid bis(2-benzyloksykarbamoiloetylowy) znajduje zastosowanie w opryskach nalistnych do zwalczania takich chwastów, jak komosa biała i chwastnica jednostronna.
Sposób według wynalazku, nie ograniczając jego zakresu ochrony, został bliżej przedstawiony w niżej podanym przykładzie.
189 471
Widma IR rejestrowano na spektrofotometrze FT IR 2000, zaś widma ’H i 13C NMR na spektrometrze Varian Gemini 200.
Przykład. Do roztworu 1 g (0,0058 mola) sulfidu bis(2-izocyjanianoetylowego) w 25 ml bezwodnego toluenu, dodaje się w atmosferze suchego azotu, w trakcie mieszania, 0,06 mola świeżo przedestylowanego alkoholu, kolejno: benzylowego, fenetylowego, 2,2,2-trifluoroetylowego, 2,2,2-trichloroetylowego, 2-chloroetylowego. Mieszaniny reakcyjne ogrzewa się następme w temperaturze wrzenia, w atmosferze azotu, przez okres 2 godzin. Po oddestylowaniu rozpuszczalnika i nadmiaru alkoholi na wyparce obrotowej pod zmniejszonym ciśnieniem, otrzymane pozostałości krystalizuje się z metanolu w przypadku związków I, II i V lub z mieszaniny metanolu i wody dla związku III. Postępując w ten sposób uzyskuje się:
sulfid bis(2-benzyloksykarbamoiloetylowy) (I) o temperaturze topnienia 102-103,5°C i wzorze sumarycznym C20H74N2O4S (MC 388,49).
Analiza: IR (KBr, cmf): 3326, 1535 (N-H), 2950, 2928 (C-H alif.), 1686 (CO), 1283 (C-N), 619 (C-S-C); ]H NMR (TMS, DMSO-D6, δ ppm): 2,55 (t, 4H, CH2-S-CH2), 3,14 (q, 4H, 2CH2-N). 5,00 (s, 4H, 2CH2-C arom.), 7,33 (m, 10H arom.), 8,10 (szerokie pasmo, 2H, 2CH2-NH); ’3C NMR (TMS, DMSO-D6, δ ppm): 30,80 (CH2-S), 40,30 (CH2-N), 65,27 (CH2-O), 127,74, 127,80, 128,39 (C-H arom.), 137,23 (CH2-C arom.), 156,16 (CO), sulfid bis(2-fenetyloksykarbamoiloetylowy) (II) o temperaturze topnienia 80,5-82°C i wzorze sumarycznym C22H28N2O4S (MC 416,54).
Analiza: IR (KBr, cm'1): 3306, 1544 (N-H), 2961, 2924 (C-H alif.), 1687 (CO), 1279 (C-N), 634 (C-S-C); *H NMR (TMS, DMSO-D6, δ ppm): 2,51 (t, 4H, CH2-S-CH2), 2,83 (t, 4H, 2CH2-O), 3,10 (q, 4H, 2CH2-N). 4,13 (t, 4H, 2CH2-C arom.), 7,24 (m, 10H arom.), 8,10 (szerokie pasmo, 2H, 2CH,-NH); 15C NMR (TMS, DMSO-D6, δ ppm): 30,77 (CH2-S), 34,88 (CH2-C arom.), 40,22 (CH2-N), 64,34 (CH2-O), 126,29, 128,35, 128,88 (C-H arom.), 138,32 (CH2-C arom.), 156,19 (CO), sulfid bis [2-(2,2,2-trifluoroetoksy)karbamoiloetylowy] (III) o temperaturze topnienia 69-70,5°C i wzorze sumarycznym C10H14F6N2O4S (MC 372,29).
Analiza: IR (KBr, cm’1): 3296, 1551 (N-H), 2971, 2934 (C-H alif.), 1694 (C=O), 1286 (C-N), 635 (C-S-C); ‘H NMR (TMS, DMSO-D6, δ ppm): 2,56 (t, 4H, CH2-S-CH2), 3,16 (q, 4H, 2CH2-N), 4,62 (q, 4H, 2CH2-O), 7,78 (t, 2H, 2CH2-NH), sulfid bis [2-(2,2,2-trichloroetoksy)karbamoiloetyIowy] (IV) w postaci oleistej cieczy i wzorze sumarycznym C]oHi4Cl6N2O4S (MC 471,02). Próby krystalizacji tego związku z metanolu, mieszaniny metanolu i wody, etanolu, octanu etylu, benzenu oraz heksanu okazały się bezskuteczne, podobnie jak próby wydzielenia tego połączenia na drodze destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem.
Analiza: IR (film cieczy, cm’1): 3336, 1532 (N-H), 2952 (C-H alif.), 1721 (CO), 1251 (C-N), 636 (C-S-C); ]H NMR (TMS, DMSO-D6, δ ppm): 2,58 (t, 4H, CH2-S-CH2), 3,18 (q, 4H, 2CH2-N), 4,77 (s, 4H, 2CH2-O), 7,81 (t, 2H, 2CH?-NH); ’3C NMR (TMS, DMSO-D6, δ ppm): 30,51 (CH2-S), 40,42 (CH2-N), 73,46 (CH2-O), 96,24 (-CCi3), 154,46 (CO), sulfid bis [2-/2-chloroetoksy/karbamoiloetylowy] (V) o temperaturze topnienia 117,5-119°C i wzorze sumarycznym CioHi1Cl2N2O4S (MC 333,24).
Analiza: IR (KBr, cm’1): 3346, 1569 (N-H), 2969, 2933 (C-H alif.), 1691 (CO), 1280 (C-N), 635 (C-S-C); ’H NMR (TMS, DMSO-D6, δ ppm): 2,53 (t, 4H, CH2-S-CH2), 3,12 (q, 4H, 2CH2-N), 3,76 (t, 4H, 2CH2-Cl), 4,18 (t, 4H, 2CH2-O), 7,43 (t, 2H, 2CH2-NH); 13C NMR (TMS, DMSO-Dó, δ ppm): 30,64 (CH2-S), 40,34 (CH2-N), 43,06 (CH2-Cl), 63,95 (CH2-O), 155,81 (CO).
Testy wstępne na aktywność herbicydową dikarbaminianów I-V.
Ocenę działania herbicydowego nowych dikarbaminianów I-V, wykonano w warunkach laboratoryjnych na podkiełkowanych nasionach czterech gatunków roślin: gorczycy białej (Sinapis alba L.), słonecznika (Helianthus annuus L.), pszenicy (Triticum aestivum L.) i kukurydzy (Zea mays L.).
Każdy z badanych związków I-V użyto w roztworze etanolowym, w dawce 4 kg/ha.
W tym celu 40 mg każdego z preparatów rozpuszczono w 40 ml etanolu.
189 471
Z przygotowanych w ten sposób roztworów pobrano pipetą po 4 ml i naniesiono na krążki bibuły filtracyjnej o powierzchni 100 cm2, znajdujące się na szalkach Petriego. Dla obiektu kontrolnego zastosowano sam etanol. Nasiona kontrolne poddawane były tym samym zabiegom, co nasiona z badanymi preparatami. Po odparowaniu alkoholu, bibułę na wszystkich szalkach zwilżono wodą destylowaną. Na tak przygotowane szalki wyłożono 10 nasion jednej rośliny testowej na szalkę.
Następnie szalki umieszczono w termostacie, w warunkach pełnego zaciemnienia, w temperaturze 25°C.
Ocenę działania herbicydowego badanych związków wykonano po siedmiu dniach od załozenia doświadczenia. Podkiełkowane nasiona czterech gatunków roślin poddane działaniu poszczególnych związków, porównywano każdorazowo z roślinami pochodzącymi z obiektu kontrolnego. Ocenę przeprowadzono według trzystopniowej skali 1-3, gdzie kolejne cyfry oznaczają:
- bardzo dobre działanie preparatu (korzonki zarodkowe i kiełki słabo wykształcone lub ich brak),
- średnie działanie preparatu (korzonki zarodkowe i kiełki średnio wykształcone),
- brak działania preparatu (korzonki zarodkowe i kiełki dobrze wykształcone).
Doświadczenie przeprowadzono w trzech powtórzeniach. Uzyskane wyniki, średnie z trzech powtórzeń, zestawione są w tablicy 1.
Tablica 1
Dikarbammian Ocena działania w skali 1-3
gorczyca słonecznik pszenica kukurydza
I 1 1 1 2-3
II 1 2 1 3
III 2 2 2 2-3
IV 2-3 1 2 2
V 2 3 2 3
Kontrola 3 3 3 3
W teście wstępnym bardzo dobre działanie herbicydowe wykazały następujące dikarbaminiany: I na gorczycę białą, słonecznik i pszenicę, II na gorczycę białą i pszenicę oraz IV na słonecznik. Najbardziej wrażliwe na działanie połączeń I-V były gorczyca biała i pszenica. Kukurydza okazała się rośliną najbardziej odporną na badane preparaty I-V. Dikarbaminiany I-V działały zarówno na rośliny dwuliścienne, jak gorczyca biała i słonecznik oraz jednoliścienne, jak pszenica i kukurydza.
Testy szczegółowe na aktywność herbicydową dikarbaminianów I i II.
Dikarbaminiany I i Π, które wykazały bardzo dobre działanie herbicydowe w testach wstępnych, poddano następnie testom szczegółowym w celu dalszej oceny ich skuteczności biologicznej oraz zbadania ich wpływu na rośliny uprawne. Testy szczegółowe przeprowadzono w szklarni oraz w hali wegetacyjnej.
W tym celu do każdej z wybranych skrzynek w szklarni, wysiano dziesięć następujących gatunków roślin uprawnych oraz chwastów: komosę białą, chwastnicę jednostronną, marunę bezwonną fiołek polny, gorczycę białą, owies siewny, pszenicę ozimą, burak cukrowy, kukurydzę i len. Po skiełkowaniu nasion, skrzynki z roślinami przeniesiono ze szklarni do hali wegetacyjnej. Dikarbaminiany I i II zastosowano w postaci roztworów w etanolu, w dawkach
189 471 kg/ha oraz 4 kg/ha, wykonując zarówno zabieg nalistny, jak i zabieg doglebowy. Dla obiektów kontrolnych użyto sam etanol. Doświadczenia przeprowadzono w trzech powtórzeniach dla każdej badanej dawki.
Zabieg nalistny.
Przy zabiegu nalistnym, preparaty I i II zastosowano, gdy rośliny przeznaczone do oprysków nalistnych były w fazie 2-5 liści. Ocenę działania herbicydowego połączeń I i II wykonano dwukrotnie - po jednym tygodniu i po dwóch tygodniach od zabiegu. Rośliny po oprysku nalistnym porównywano każdorazowo z roślinami pochodzącymi z obiektu kontrolnego. Przy określaniu stopnia zniszczenia roślin, posługiwano się skalą pięciostopniową 1-5, gdzie kolejne cyfry oznaczają:
- brak działania preparatu,
- słabe działanie preparatu (do 40% zniszczenia),
- średnie działanie preparatu (40-70% zniszczenia),
- dobre działanie preparatu (70-90% zniszczenia),
- bardzo dobre działanie preparatu (ponad 90% zniszczenia).
Uzyskane wyniki, średnie z trzech powtórzeń, zestawione są w tablicy 2.
Dikarbaminian I bardzo dobrze zwalczał następujące chwasty: komosę białą i chwastnicę jednostronną. Odporne na działanie tego związku były maruna bezwonna i fiołek polny. Dikarbaminian II wykazał gorsze działanie na chwasty niż związek I - w średnim oraz w słabym stopniu niszczył on komosę białą i chwastnicę jednostronną. Badane rośliny uprawne okazały się tolerancyjne na dikarbaminiany I i II. Stwierdzono wśród nich tylko niewielkie uszkodzenia o charakterze przemijającym.
Zabieg doglebowy.
Przy zabiegu doglebowym, dikarbaminiany I i II zastosowane jeden dzień po zasiewie wymienionych wcześniej dziesięciu gatunków roślin uprawnych i chwastów, nie spowodowały żadnych uszkodzeń. Kiełkowanie i dalszy rozwój wszystkich roślin przebiegał normalnie.
189 471
Tablica 2
Dikarbaminian II Dawka 4 kg/ha oh -Łr* cd o o- co 2 04
po 1 tyg. CO 1 Cd Cd 04 04 2
Dawka 2 kg/ha eh Cd o cu rc rc 1 04 04 04 t Cd
euo £7* o CU 04 04 04 04
Dikarbaminian 1 Dawka 4 kg/ha oh 04 o CU izn in od - 04 1 Cd
oh o CU UC ’^ł_ 04 1 04 Cd
Dawka 2 kg/ha oh 22 CJ g- CO -cf- m Cd Cd
oh O CU rc CO 04 04 1 Cd 04 t
Roślina badana Komosa biała Chwastmca jednostronna Maruna bezwonna Fiołek polny Gorczyca biała Owies siewny Pszenica ozima Burak cukrowy Kukurydza Len
ROOCHN(CH2)2S(CH2)2NHCOOR
WzJr 1
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (3)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Dikarbaminiany z ugrupowaniem dietylenotioeterowym o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza grupę benzylową, fenetylową, 2,2,2-trifluoroetylową, 2,2,2-trichloroetylową lub 2-chloroetylową.
  2. 2. Sposób wytwarzania dikarbaminianów z ugrupowaniem dietylenotioeterowym o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza grupę benzylową, fenetylową, 2,2,2-trifluoroetylową, 2,2,2-trichloroetylową lub 2-chloroetylową, znamienny tym, że sulfid bis(2-izocyjanianoetylowy) poddaje się reakcji z alkoholem wybranym z grupy obejmującej alkohol benzylowy fenetylowy, 2,2,2-trifluoroetylowy, 2,2,2-t.nchloroetylowy, 2-chloroetylowy w środowisku inertnego rozpuszczalnika organicznego, w temperaturze wrzenia mieszaniny reakcyjnej, w atmosferze gazu obojętnego.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik organiczny stosuje się toluen, a jako gaz obojętny azot.
PL98330331A 1998-12-14 1998-12-14 Dikarbaminiany z ugrupowaniem dietylenotioeterowym i sposób ich wytwarzania PL189471B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL98330331A PL189471B1 (pl) 1998-12-14 1998-12-14 Dikarbaminiany z ugrupowaniem dietylenotioeterowym i sposób ich wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL98330331A PL189471B1 (pl) 1998-12-14 1998-12-14 Dikarbaminiany z ugrupowaniem dietylenotioeterowym i sposób ich wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL330331A1 PL330331A1 (en) 2000-06-19
PL189471B1 true PL189471B1 (pl) 2005-08-31

Family

ID=20073369

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL98330331A PL189471B1 (pl) 1998-12-14 1998-12-14 Dikarbaminiany z ugrupowaniem dietylenotioeterowym i sposób ich wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL189471B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL330331A1 (en) 2000-06-19

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US3111403A (en) Herbicidal method
BG60283B2 (bg) Средство за имунизиране на растения срещу фитопатогенни микроорганизми
HU183195B (en) Herbicide compositions containing new oxime ethers and oxime esters of diphenyl-ether derivatives as active substances and process for preparing the active substances
Stephenson et al. Structure-activity relationships for S-ethyl N, N-dipropylthiocarbamate (EPTC) antidotes in corn
US3617252A (en) Herbicidal dinitro-1,3-phenylenediamine compounds
PL189471B1 (pl) Dikarbaminiany z ugrupowaniem dietylenotioeterowym i sposób ich wytwarzania
SU1412595A3 (ru) Способ борьбы с нежелательной растительностью
FR2491061A1 (fr) Composes pour la regulation de la croissance des plantes et procede de preparation de ces composes
FI78596C (fi) Foerfarande foer framstaellning av skoerdeangripande svamp och i foerfarandet anvaendbar fungicid komposition.
PL191761B1 (pl) Dikarbaminiany z mostkiem tioeterowym oraz sposób ich wytwarzania
RU2368140C1 (ru) Стимулятор роста корневой системы озимых пшеницы и ячменя
PL191675B1 (pl) Dikarbaminiany z ugrupowaniem metyleno- lub etylenoditioeterowym oraz sposób ich wytwarzania
RU2826751C1 (ru) Применение 1,6-диамино-4-арил-2-оксо-1,2-дигидропиридин-3,5-дикарбонитрилов в качестве антидотов 2,4-Д на подсолнечнике
RU2851479C1 (ru) Применение (3-амино-4,6-диметилтиено[2,3-b]пиридин-2-ил)(10H-фенотиазин-10-ил)метанона в качестве антидота 2,4-Д на подсолнечнике
RU2810585C1 (ru) Применение 2-хлор-N-(4-циано-3-цианометил-1Н-пиразол-5-ил)ацетамида в качестве антидота 2,4-Д на подсолнечнике
CN115960016B (zh) 一种n-甲基-双(2,4-二甲苯基亚胺甲基)胺的制备方法
RU2795307C1 (ru) (2E,2'E)-2,2'-(1,2,4-Тиадиазол-3,5-диил)бис(3-(4-хлорфенил)акрилонитрил) в качестве антидота 2,4-Д на подсолнечнике
PL192527B1 (pl) Dikarbaminiany alkilowe z wiązaniem tioeterowym oraz sposób ich wytwarzania
US3701799A (en) Plant growth regulators
RU2808337C1 (ru) Применение (E)-N-(гидроксиметил)-3-(4-хлорфенил)-2-цианопроп-2-ентиоамида в качестве антидота 2,4-Д на подсолнечнике
RU2798595C1 (ru) 5-(3-Амино-3-оксо-2-тиокарбамоил-1-(2-хлорфенил)пропил)-2,2-диметил-4-оксо-4H-1,3-диоксин-6-олат триэтиламмония в качестве антидота 2,4-Д на подсолнечнике
SU803844A3 (ru) Гербицидна композици
RU2850699C1 (ru) Применение N-(хлорацетил)фенотиазина в качестве антидота 2,4-Д на подсолнечнике
PL192528B1 (pl) Dikarbaminiany alkilowe z mostkiem ditioeterowym oraz sposób ich wytwarzania
RU2776586C1 (ru) N-арил-3[(цианоацетил)амино]-4,6-диметилтиено[2,3-b]-пиридил-2-карбоксамиды в качестве антидотов 2,4-Д на подсолнечнике

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20051214