PL188685B1 - Struktura spodnia buta i sposób wytwarzania tej struktury - Google Patents

Abstract

1. Struktura spodnia buta majaca górna warstwe odznaczajaca sie dobra przenikal- noscia i dolna warstwe wykonana z mate- rialu z wlókien pochlaniajacych wilgoc, znamienna tym, ze ma budowe dwuwar- stwowa, przy czym obydwie warstwy (1, 2) sa ze soba polaczone m etoda iglo- wania. 16. Sposób wytwarzania struktury spodniej buta majacej górna warstwe od- znaczajaca sie dobra przenikalnoscia i dol- na warstwe wykonana z materialu z wló- kien pochlaniajacych wilgoc, znamienny tym, ze obydwie warstwy uklada sie jedna na drugiej i razem laczy poprzez iglowanie. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest struktura spodnia buta z co najmniej dwoma warstwami, jak również sposobu wytwarzania tej struktur/.

Pod pojęciem struktury spodniej buta rozumie się w sensie tego wynalazku część buta znajdującą się pod spodem stopy użytkownika, która to część może mieć postać podeszwy lub wkładki do butów.

Stopy ludzi, w szczególności spody ich stóp zalicza się do części ciała mających skłonność do intensywnego wydzielania potu, ponieważ są nieraz one całymi godzinami zamknięte w butach, które w odróżnieniu od innych elementów ubioru są trudno dostępne dla dokładnego czyszczenia, w wyniku czego w butach powstaje intensywny zapach. Ponieważ buty ponadto są tak skonstruowane, że zapobiegają przedostawaniu się wilgoci, nie dziwi nikogo, że pozbycie się powstającej wilgoci na skutek wydzielania potu przez stopy odbywa się powoli. Z tego powodu wnętrze buta jest często wilgotne, wskutek czego wytwarza się tam atmosfera sprzyjająca dobremu rozwojowi bakterii i grzybów. W takim środowisku powstające na stopach rany, np. w postaci pęcherzy goją się powoli.

Do rozwiązania tego problemu stosuje się, jak wiadomo, wkładki do butów. Tego rodzaju wkładki wkłada się do buta i od czasu do czasu wymienia. W europejskim zgłoszeniu patentowym EP 0 693 259 A2 opisuje się strukturę podeszwy, w której poszczególne wymienne elementy znajdują się mniej więcej w miejscach, w których na stopie znajduje się większość gruczołów potowych. Również elementy wymienne mają dobrze znane zalety wkładek do butów. Z WO 97/40717 znana jest podeszwa mająca warstwę absorpcyjną przy co najmniej trój warstwowej budowie, przy czym ta absorpcyjna warstwa służy do pochłaniania potu. Jej usunięcie następuje przez wymywanie podeszew Opis US-A-4 461 099 na zakończenie przedstawia zastosowanie trój warstwowej podeszwy, w przypadku której absorpcja następuje dzięki warstwie pośredniej z węgla aktywnego. Jednakże obecnie nie są znane podeszwy o budowie, która umożliwiałaby pochłanianie dużej ilości wilgoci i odgradzała od niej stopę, szybkie odprowadzanie wilgoci z obszaru znajdującego się pod stopą, a w razie nie użytkowania butów, ponowne jej odprowadzanie do otoczenia.

Istnieje zatem zapotrzebowanie na podeszwy o budowie, która umożliwiałaby pochłanianie dużej ilości wilgoci i odgradzała od niej stopę, szybkie odprowadzanie wilgoci z obszaru znajdującego się pod stopą, a w razie nie użytkowania butów, ponowne jej odprowadzanie do otoczenia.

Celem wynalazku było zatem zbudowanie struktury spodniej buta, przykładowo podeszwy, która miałaby wszystkie wymienione właściwości i jednocześnie można by ją w prosty sposób wytwarzać.

Struktura spodnia buta mająca górną warstwę odznaczającą się dobrą przenikalnością i dolną warstwę wykonaną z materiału z włókien pochłaniających wilgoć, charakteryzuje się tym, ze ma budowę dwuwarstwową, przy czym obydwie warstwy są ze sobą połączone metodą igłowania.

Korzystnie obydwie warstwy są ze sobą połączone metodą igłowania, przy czym część włókien pochłaniających wilgoć sięga do środka warstwy górnej, korzystnie bezpośrednio pod powierzchnię, ale nie całkowicie do powierzchni warstwy górnej.

188 685

Warstwę górną stanowi włóknina, w szczególności wykonana z materiału PES albo włókno syntetyczne.

Warstwę dolną stanowi włóknina, w szczególności wiskoza, poliamid lub bawełna.

Korzystnie gramatura warstwy dolnej i/lub warstwy górnej wynosi 300 - 400 g/m².

Według korzystnego przykładu wykonania wynalazku warstwa dolna i/lub warstwa górna zawiera (-ją) pewien udział odkształcalnego materiału, w szczególności włókien topliwych, przy czym struktura ma postać ukształtowaną.

Ponadto korzystnie warstwa dolna i/lub warstwa górna zawierają pewien udział włókien przewodzących elektryczność, wykonanych w szczególności z węgla lub stali.

Zasadniczą ideą wynalazku jest utworzenie dolnej warstwy z włókien pochłaniających wilgoć, a na niej umieszczenie warstwy górnej, która będzie odgradzać wilgoć od spodu stopy. Aby w razie nie użytkowania butów umożliwić odprowadzanie wilgoci, górna warstwa musi być warstwą o dobrej przenikalności. Ponadto obie warstwy są ze sobą połączone poprzez igłowanie, wskutek czego włókna pochłaniające wilgoć znajdują się w górnej warstwie i pochłaniają one wilgoć z warstwy górnej i wskutek swoich właściwości przekazują ją do warstwy dolnej. Włókna pochłaniające wilgoć funkcjonują zatem jak kanały, które usuwają wilgoć z warstwy górnej. Wykonana zgodnie z wynalazkiem podeszwa cechuje się zatem zdolnością pochłaniania wilgoci, przy czym warstwa górna pozostaje nie wilgotna, a wilgoć ma przy tym jeszcze możliwość lekkiego odparowania. Ponadto podeszwa ta daje się łatwo wytwarzać.

W celu przyspieszenia procesu odprowadzania wilgoci z górnej warstwy, włókna pochłaniające wilgoć należy wszyć w sposób powodujący ich głębokie wnikanie w warstwę górną, a więc możliwie powyżej środka warstwy górnej lub nawet tuz pod powierzchnię warstwy górnej. Aby wilgoć odgrodzić od spodu stopy, włókna pochłaniające wilgoć nie powinny stykać się bezpośrednio ze spodem stopy, a więc nie powinny sięgać az do samej powierzchni warstwy górnej.

Dzięki temu, ze górna warstwa jest zbudowana z włókniny, buty ze strukturą według wynalazku nosi się przyjemnie, a dodatkowo zaletą tego materiału jest to, że daje się on łatwo igłować. Obrabianie tego rodzaju warstwy górnej jest więc łatwe. W charakterze takiego materiału zaleca się tu przede wszystkim PES (= poliester) lub włókno syntetyczne. Te materiały cechują się dobrąprzenikalnościąi już dobrze się sprawdziły przy wytwarzaniu podeszew.

Warstwy struktury spodniej buta wykonanej zgodnie z wynalazkiem są w idealnej sytuacji dostatecznie grube, aby warstwa górna mogła dobrze odgradzać wilgoć od spodu stopy, a warstwa dolna mogła pochłaniać wystarczającą ilość wilgoci. Przy tym cała struktura nie powinna być zbyt ciężka i jednocześnie nie tak gruba, aby np. podeszwa w sumie zachowywała się jak gąbka, cechy te zapewniono przez zastosowanie warstw, dolnej i górnej o gramaturze 300 - 400 g/m2.

Obszar zastosowań dla zgodnej z wynalazkiem struktury jest wszechstronny. Znajduje ona zastosowanie zarówno w butach do chodzenia codziennego z lub bez ukształtowanego podłoża pod stopę, w butach do chodzenia po górach i jazdy na nartach, jak i butach sportowych i gumowych. Można ją stosować zarówno w butach męskich, jak i damskich. Ponadto strukturę według wynalazku można zintegrować z butem (podeszwa) lub stosować ją oddzielnie w postaci wkładki. Odpowiednio do tego uzyskuje się różne postacie wkładki lub podeszwy. Pewien udział włókien topliwych w jednej lub w obu warstwach zapewnia, ze struktura kształtować pod wpływem ciepła i potem może służyć jako element nośny podłoża stopy. W zalezności od rodzaju zastosowania możliwe są różne metody kształtowania.

Materiały proponowane do zgodnej z wynalazkiem struktury spodnie buta, zwłaszcza włókniny, mają tę właściwość, ze mogą w nich powstawać ładunki elektrostatyczne na skutek pocierania, wskutek czego podeszwa może się silnie naładowywać. W celu odprowadzania tych ładunków proponuje się umieszczanie w co najmniej jednej warstwie przewodzące włókna, w szczególności wykonane ze stali lub węgla. Poprzez takie przewodzące włókna możliwe jest ponadto uzyskanie kontaktu elektrycznego pomiędzy osobą a ziemią, wskutek czego ma miejsce ciągłe odprowadzanie ładunków statycznych. Przez to można zapobiegać udarom elektrycznym, jakich dana osoba może doświadczać wskutek ładunków statycznych.

188 685

Również dzięki odpowiednim butom nie dochodzi do uszkodzeń, zwłaszcza urządzeń elektrycznych, mogących występować przy kontakcie ze statycznie naładowanymi osobami. Poprzez igłowanie włókna przewodzące, które umieszczone zostały tylko w jednej warstwie, można wprowadzić również do drugiej warstwy..

W wynalazku proponuje się ponadto sposób wytwarzania struktury spodniej buta, który to sposób charakteryzuje się tym, ze obydwie warstwy układa się jedna na drugiej i razem łączy poprzez igłowanie.

Korzystnie w warstwie dolnej i/lub warstwie górnej stosuje się pewien udział odkształcalnego materiału, przy czym po igłowaniu strukturę poddaje się kształtowaniu.

Ponadto korzystnie przy zastosowaniu włókien topliwych strukturę po igłowaniu poddaje się zbiegnięciu pod wpływem temperatury, w szczególności za pomocą gorącego powietrza, a następnie poddaje się dalszej obróbce kształtowania.

W kolejnym przykładzie realizacji sposobu według wynalazku przed lub po kształtowaniu z jednej lub z obydwu stron nanosi się warstwę laminowaną.

Sposób według wynalazku jest prosty i umożliwia przy tym produkowanie wysokiej jakości wyrobów.

Kształtowanie struktury spodniej buta prowadzi się w miarę możliwości po igłowaniu, gdyz już ukształtowana podeszwa daje się z trudnością igłować. Podeszwę można również w stanie ukształtowanym dostarczać producentowi i dopiero on może je kształtować, co jest możliwe zwłaszcza w przypadku zastosowania włókien topliwych.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, który przedstawia schematycznie tę strukturę w przekroju.

Zgodna z wynalazkiem struktura spodnia butów, przykładowo podeszwa składa się z warstwy górnej 1 i warstwy dolnej 2, które są ze sobą połączone metodą igłowania. Warstwa górna 1 cechuje się dobrą przenikalnością, a warstwa dolna 2 zawiera włókna 3 pochłaniające wilgoć, które częściowo wskutek igłowania wprowadzone zostają do warstwy górnej, co zaznaczono na rysunku tylko schematycznie. Włókna 3 pochłaniające wilgoć działają tam jak kanały, które powstającą pod spodem stopy wilgoć odprowadzają do warstwy dolnej. Jeśli buty nie są noszone, to wtedy wilgoć z dolnej warstwy 2 może wydostawać się na zewnątrz poprzez górną warstwę 1 o dobrej przenikalności. Dzięki temu umożliwiono szybkie osuszanie butów. Zgodną z wynalazkiem strukturę spodnią buta można wytwarzać w postaci wkładki lub elementu zintegrowanego z butem.

188 685

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 50 egz Cena 2,00 zł

Claims (19)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Struktura spodnia buta mająca górną warstwę odznaczającą się dobrą przenikalnością i dolną warstwę wykonaną z materiału z włókien pochłaniających wilgoć, znamienna tym, że ma budowę dwuwarstwową, przy czym obydwie warstwy (1, 2) są ze sobą połączone metodą igłowania.
2. 2. Struktura spodnia buta według zastrz. 1, znamienna tym, że obydwie warstwy (1,2) są ze sobą połączone metodą igłowania, przy czym część włókien (3) pochłaniających wilgoć sięga do środka warstwy górnej (1), korzystnie bezpośrednio pod powierzchnię, ale nie całkowicie do powierzchni warstwy górnej (1).
3. 3. Struktura spodnia buta według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że warstwę górną (1) stanowi włóknina, w szczególności wykonana z materiału PES albo włókno syntetyczne.
4. 4. Struktura spodnia buta według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że warstwę dolną (2) stanowi włóknina, w szczególności wiskoza, poliamid lub bawełna.
5. 5. Struktura spodnia buta według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że gramatura warstwy dolnej (2) i/lub warstwy górnej (1) wynosi 300 - 400 g/m².
6. 6. Struktura spodnia buta według zastrz. 3, znamienna tym, że gramatura warstwy dolnej (2) i/lub warstwy górnej (1) wynosi 300 - 400 g/m2.
7. 7. Struktura spodnia buta według zastrz. 4, znamienna tym, że gramatura warstwy dolnej (2) i/lub warstwy górnej (1) wynosi 300 - 400 g/m2.
8. 8. Struktura spodnia buta według zastrz. 1 albo 2, albo 6, znamienna tym, że warstwa dolna (2) i/lub warstwa górna (1) zawiera pewien udział odkształcalnego materiału, w szczególności włókien topliwych, przy czym struktura ma postać ukształtowaną.
9. 9. Struktura spodnia buta według zastrz. 3, znamienna tym, ze warstwa dolna (2) i/lub warstwa górna (1) zawiera pewien udział odkształcalnego materiału, w szczególności włókien topliwych, przy czym struktura ma postać ukształtowaną.
10. 10. Struktura spodnia buta według zastrz. 4, znamienna tym, że warstwa dolna (2) i/lub warstwa górna (1) zawiera pewien udział odkształcalnego materiału, w szczególności włókien topliwych, przy czym struktura ma postać ukształtowaną.
11. 11. Strukturą spodnia buta według zastrz. 5, znamienna tym, że warstwa dolna (2) i/lub warstwa górna (1) zawiera pewien udział odkształcalnego materiału, w szczególności włókien topliwych, przy czym struktura ma postać ukształtowaną.
12. 12. Struktura spodnia buta według zastrz. 1 albo 2, albo 6, albo 9, znamienna tym, że warstwa dolna (2) i/lub warstwa górna (1) zawierają pewien udział włókien przewodzących elektryczność, wykonanych w szczególności z węgla lub stali.
13. 13. Struktura spodnia buta według zastrz 3, znamienna tym, ze warstwa dolna (2) i/lub warstwa górna (1) zawierają pewien udział włókien przewodzących elektryczność, wykonanych w szczególności z węgla lub stali.
14. 14. Struktura spodnia buta według zastrz. 4, znamienna tym, że warstwa dolna (2) i/lub warstwa górna (1) zawierają pewien udział włókien przewodzących elektryczność, wykonanych w szczególności z węgla lub stali.
15. 15. Struktura spodnia buta według zastrz. 5, znamienna tym, że warstwa dolna (2) i/lub warstwa górna (1) zawierają pewien udział włókien przewodzących elektryczność, wykonanych w szczególności z węgla lub stali.
16. 16. Sposób wytwarzania struktury spodniej buta mającej górną warstwę odznaczającą się dobrą przenikalnością i dolną warstwę wykonaną z materiału z włókien pochłaniających wilgoć, znamienny tym, że obydwie warstwy układa się jedna na drugiej i razem łączy poprzez igłowanie.

    188 685
17. 17. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że w warstwie dolnej i/lub warstwie górnej stosuje się pewien udział odkształcalnego materiału, przy czym po igłowaniu strukturę poddaje się kształtowaniu.
18. 18. Sposób według zastrz. 17, znamienny tym, ze przy zastosowaniu włókien topliwych strukturę po igłowaniu poddaje się zbiegnięciu pod wpływem temperatury, w szczególności za pomocą gorącego powietrza, a następnie poddaje się dalszej obróbce kształtowania.
19. 19. Sposób według zastrz. 16 albo 17, albo 18, znamienny tym, że przed lub po kształtowaniu z jednej lub z obydwu stron nanosi się warstwę laminowaną.