PL188115B1

PL188115B1 - Sposób wprowadzania środka do lutowania twardego do układu zawierającego korpus o strukturze plastra miodu umieszczony w płaszczu rurowym

Info

Publication number: PL188115B1
Application number: PL99341509A
Authority: PL
Inventors: Ludwig Wieres
Original assignee: Emitec Emissionstechnologie
Priority date: 1998-01-27
Filing date: 1999-01-21
Publication date: 2004-12-31
Also published as: ES2175945T3; CN1289277A; KR100513076B1; CN1105616C; EP1051278A1; BR9907264A; TW401335B; DE59901246D1; WO1999037432A1; PL341509A1; KR20010034051A; MY119937A; AU2620899A; JP4318855B2; DE19803012A1; JP2002500957A; RU2207233C2; EP1051278B1; US6634542B1

Abstract

1 . Sposób wprowadzania srodka do luto- wania twardego do ukladu zawierajacego korpus o strukturze plastra miodu umiesz- czony w plaszczu rurowym, w którym: two- rzy sie korpus o strukturze plastra miodu posiadajacy kanaly, przez które moze prze- plywac plyn stosujac ukladanie pietrowe i/lub nawijanie warstw arkuszy metalowych, z których przynajmniej czesc jest arkuszami formowanymi, nastepnie umieszcza sie kor- pus o strukturze plastra miodu w plaszczu rurowym i wprowadza sie srodek do lutowa- nia twardego do korpusu o strukturze plastra miodu i do przestrzeni pomiedzy korpusem a plaszczem rurowym, znam ienny tym, ze przed wprowadzeniem srodka do lutowania twardego korpus o strukturze plastra miodu (6) umieszcza sie tylko czesciowo w plaszczu rurowym (1), po czym wprowadza sie srodek przyczepny do wystajacej z plaszcza rurowe- go (1) sekcji (7) korpusu o strukturze plastra miodu (6), a nastepnie wsuwa sie calkowicie korpus o strukturze plastra miodu (6) do plaszcza rurowego (1). FI6.2 PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wprowadzania środka do lutowania twardego do układu zawierającego korpus o strukturze plastra miodu umieszczony w płaszczu rurowym.

Korpusy o strukturze plastra miodu, wykonane z warstw metalu ułożonych przez układanie piętrowe oraz/lub nawijanie, z których przynajmniej niektóre stanowią warstwy formowanych arkuszy metalowych, znane są w wielu postaciach. Takie korpusy o strukturze plastra miodu są używane na przykład jako korpusy nośne dla aktywnych katalitycznie warstw pokrywających. Takie pokrywane korpusy są używane na przykład jako korpusy nośne konwerterów katalitycznych. Szczególnie, w silnikach spalinowych, używanych na przykład w pojazdach samochodowych, korpusy o strukturze plastra miodu w płaszczach rurowych stanowią część układu wydechowego. Różne konfiguracje takiego układu jako korpusu nośnego konwertera katalitycznego są opisane na przykład w opisie EP-A1-0 245 738.

Warstwy metalowych arkuszy ułożone piętrowo oraz/lub nawinięte, są co najmniej częściowo połączone ze sobą lutem twardym tak, że zostaje utworzony monolityczny korpus o strukturze plastra miodu. Znane jest przynajmniej częściowe połączenie korpusu o strukturze plastra miodu z płaszczem rurowym za pomocą lutowania twardego. W tym wypadku środek do lutowania twardego jest wprowadzany w obszary lutowania metalowych arkuszy i płaszcza rurowego.

Sposoby wprowadzania środka przyczepnego i środka do lutowania twardego do metalowej konstrukcji, zawierającej korpus o strukturze plastra miodu i płaszcz rurowy są znane na przykład z opisów WO 89/11938, WO 94/06594, WO 93/25339 i DE-29 24 592 Al.

Że stanu techniki, znany jest fakt, iż co najmniej do części korpusu o strukturze plastra miodu jest wprowadzany środek przyczepny, do którego przylepia się proszek do lutowania twardego. Sposoby znane ze stanu techniki, różnią się pod względem kolejności nanoszenia środka przyczepnego i proszku do lutowania twardego, podczas formowania lub po uformowaniu korpusu o strukturze plastra miodu. Wyczerpująca prezentacja znanych rozwiązań jest zawarta w opisie WO 89/11938.

Różne zastosowania sposobu wprowadzania środka do lutowania twardego do układu konstrukcji mają różne zalety. Poszukiwane są ekonomiczne sposoby wytwarzania układów, w których sposób wprowadzania środka do lutowania twardego polega na wprowadzaniu do obszarów, w których będzie dokonane połączenie za pomocą lutowania twardego, przy czym procedura nanoszenia środka do lutowania twardego powinna być możliwie jak najszybsza i jest realizowana przy relatywnie niskich nakładach.

Znany układ, który zawiera korpus o strukturze plastra miodu stanowiący konstrukcję z płaszczem rurowym, jest tak ustawiony, że płaszcz rurowy wystaje poza korpus o strukturze plastra miodu, co najmniej w obszarze krawędzi. Innymi słowami korpus o strukturze plastra miodu jest tak ułożony w płaszczu rurowym, że co najmniej jeden koniec korpusu o strukturze plastra miodu jest oddalony od sąsiadującego końca płaszcza rurowego.

Takie wystające sekcje końcowe płaszcza rurowego tworzą obszary łączące tak, że jego konstrukcja może być połączona z innymi komponentami lub elementami. Tak więc, na przykład gdy taka konstrukcja jest stosowana w układzie wydechowym do jednego obszaru łączącego płaszcza rurowego, który, na przykład, jest połączony do rury wydechowej układu wydechowego silnika spalinowego może być przyłączony dyfuzor. Znany jest również płaszcz rurowy posiadający dwa obszary łączące, które są umieszczone na odpowiednich końcach płaszcza rurowego, przy czym w obszarach tych nie znajduje się korpus o strukturze plastra miodu.

Ze względu na obecność poprzednio opisanego obszaru łączącego płaszcza rurowego, stosowanie znanego sposobu do wprowadzania środka do lutowania twardego do układu o tego typu specjalnej konfiguracji ma pewne wady.

W znanym, na przykład z opisu DE-29 24 592 Al, sposobie łączenia korpusu o strukturze plastra miodu z płaszczem rurowym, korpus o strukturze plastra miodu razem z płaszczem rurowym jest zanurzany w kąpieli zawierającej płyn przyczepny, a następnie wprowadzany jest proszkowy środek do lutowania twardego, przy czym środek do lutowania twardego jest wprowadzany również do obszarów łączących, co nie jest konieczne. Obszary łączące są pokrywane środkiem przyczepnym nie tylko na powierzchni wewnętrznej płaszcza rurowego, ale też na powierzchni zewnętrznej tego płaszcza. Jest to niepożądane, ponieważ prowadzi do nadmiernego rozprzestrzeniania się środka przyczepnego. W szczególności, narzędzia do manipulowania, które dotykają zewnętrznej powierzchni płaszcza rurowego mają kontakt ze środkiem łączącym. Wówczas niezbędne są pewne wydatki związane z czyszczeniem tych narzędzi.

Sposoby opisane w opisie DE-29 24 592 Al nadają się zasadniczo do wprowadzania środka do lutowania twardego do płaszcza rurowego i korpusu strukturze plastra miodu, przy czym te sposoby są stosunkowo kosztowne.

Z opisu WO 96/26805 znany jest sposób umożliwiający uniknięcie naprężeń cieplnych pomiędzy korpusem o strukturze plastra miodu i płaszczem rurowym, polegający na odpowiednim ich lutowaniu.

Najbliższe rozwiązanie w stanie techniki opisuje dokument patentowy JP-A-0618222 opisujący sposób lutowania korpusu o strukturze plastra miodu obejmującego:

a) tworzenie korpusu o strukturze plastra miodu poprzez układanie piętrowe i/lub nawijanie warstw arkuszy metalowych, z których przynajmniej część jest arkuszami formowanymi, w ten sposób, że korpus o strukturze plastra miodu posiada kanały, przez które może przepływać płyn,

b) umieszczanie korpusu o konstrukcji plastra miodu w płaszczu rurowym,

c) wprowadzanie środka do lutowania co najmniej do korpusu o strukturze plastra miodu oraz/lub do przestrzeni pomiędzy korpusem a płaszczem rurowym.

Celem wynalazku jest ujawnienie sposobu wprowadzania środka do lutowania twardego do układu, który nie ma wad, które posiadają znane sposoby i umożliwia najbardziej efektywne wytwarzanie układu.

Przedmiotem wynalazku jest sposób wprowadzania środka do lutowania twardego do układu zawierającego korpus o strukturze plastra miodu umieszczony w płaszczu rurowym, w którym: tworzy się korpus o strukturze plastra miodu posiadający kanały, przez które może przepływać płyn stosując układanie piętrowe i/lub nawijanie warstw arkuszy metalowych, z których przynajmniej część jest arkuszami formowanymi, następnie umieszcza się korpus o strukturze plastra miodu w płaszczu rurowym i wprowadza się środek do lutowania twardego do korpusu o strukturze plastra miodu i do przestrzeni pomiędzy korpusem a płaszczem rurowym.

Istotę wynalazku stanowi fakt, iż przed wprowadzeniem środka do lutowania twardego korpus o strukturze plastra miodu umieszcza się tylko częściowo w płaszczu rurowym, po czym wprowadza się środek przyczepny do wystającej z płaszcza rurowego sekcji korpusu o strukturze plastra miodu, a następnie wsuwa się całkowicie korpus o strukturze plastra miodu do płaszcza rurowego.

Korzystnie, przed wprowadzeniem środka do lutowania twardego, środek przyczepny wprowadza się do sekcji korpusu o strukturze plastra miodu leżącej po przeciwnej stronie korpusu niż sekcja do której środek przyczepny wprowadzany jest w pierwszej kolejności.

Korzystnie, korpus o strukturze plastra miodu przesuwa się przez płaszcz rurowy i ustawia w takim położeniu, w którym sekcja korpusu o strukturze plastra miodu, leżąca po przeciwnej

188 115 stronie korpusu niż sekcja do której środek przyczepny wprowadzany jest w pierwszej kolejności, wystaje z płaszcza rurowego.

W innym korzystnym rozwiązaniu, środek przyczepny wprowadza się do jednej z sekcji korpusu o strukturze plastra miodu, przy czym najpierw korpus o strukturze plastra miodu wprowadza się do płaszcza rurowego i ustawia w położeniu, w którym znajduje się on w większej części swojej długości wewnątrz płaszcza rurowego.

Korzystnie, korpus o strukturze plastra miodu wprowadza się do płaszcza rurowego i ustawia w położeniu, w którym wystaje on na co najmniej 1 mm, korzystnie 5 mm, z płaszcza rurowego.

Korzystnie, do płaszcza rurowego wprowadza się dodatkowo element w kształcie tulei, posiadający zewnętrzny płaszcz wchodzący w kontakt z częścią wewnętrznej powierzchni płaszcza rurowego i w elemencie tym umieszcza się korpus o strukturze plastra miodu.

Korzystnie, element w kształcie tulei łączy się z płaszczem rurowym.

Korzystnie, element w kształcie tulei łączy się trwale z płaszczem rurowym.

Korzystnie, element w kształcie tulei przykleja się do płaszcza rurowego.

Korzystnie, co najmniej jedną sekcję lutowaną ustawia się w położeniu, w którym zachodzi ona na płaszcz rurowy i element w kształcie tulei.

Korzystnie, środek przyczepny wprowadza się do wystającej z płaszcza rurowego sekcji korpusu o strukturze plastra miodu aplikatorem środka przyczepnego, przy czym powierzchnia nawilżająca aplikatora środka przyczepnego jest większa niż powierzchnia końcowa sekcji korpusu o strukturze plastra miodu i zachodzi na nią całkowicie.

Korzystnie, układ ustawia się pionowo w położeniu, w którym wystającą z płaszcza rurowego sekcję korpusu o strukturze plastra miodu kontaktuje się z aplikatorem środka przyczepnego umieszczonym powyżej płaszcza rurowego.

W innym korzystnym rozwiązaniu, układ ustawia się pionowo w położeniu, w którym wystającą z płaszcza rurowego sekcję korpusu o strukturze plastra miodu kontaktuje się z aplikatorem środka przyczepnego umieszczonym poniżej płaszcza rurowego.

Korzystnie, co najmniej sekcję korpusu o strukturze plastra miodu dociska się do aplikatora środka przyczepnego.

Korzystnie, układ i/lub aplikator środka przyczepnego ustawia się w położeniu, w którym powierzchnie styku występujące, gdy wystająca z płaszcza rurowego sekcja korpusu o strukturze plastra miodu kontaktuje się z aplikatorem środka przyczepnego lub środkiem przyczepnym, tylko częściowo zachodzą na siebie dla co najmniej dwóch kolejnych układów.

Ponieważ tylko sekcja korpusu o strukturze plastra miodu wystająca z płaszcza rurowego ma kontakt z płynnym środkiem przyczepnym, płaszcz rurowy jest zabezpieczony przed kontaktem z płynnym środkiem przyczepnym. W ten sposób płaszcz rurowy jest wolny od środka przyczepnego, więc proszek do lutowania twardego nie przylepia się do płaszcza rurowego.

Ponieważ na powierzchnię płaszcza rurowego nie jest nałożony środek przyczepny, nie jest konieczne również czyszczenie tego płaszcza ze środka przyczepnego w celu zabezpieczenia przed nadmiernym rozprzestrzenianiem się środka przyczepnego.

Ponieważ sekcja korpusu wystająca z płaszcza rurowego ma kontakt ze środkiem przyczepnym, środek przyczepny jest wprowadzony w kierunku osiowym w co najmniej część korpusu o strukturze plastra miodu, przy czym środek przyczepny jest wprowadzony także do korpusu o strukturze plastra miodu na całej powierzchni przekroju poprzecznego tak, że proszek do lutowania twardego może być wprowadzony bez żadnych problemów nawet w obszary krawędzi korpusu o strukturze plastra miodu. W ten sposób zapewnione jest niezawodne połączenie za pomocą lutowania twardego, które może być dokonane nawet w obszarze krawędzi korpusu o strukturze plastra miodu oraz odpowiednio pomiędzy korpusem o strukturze plastra miodu oraz płaszczem rurowym.

Dla stabilności układu zaleca się, aby korpus o strukturze plastra miodu był wprowadzony do płaszcza rurowego tak, że podczas gdy jedna z sekcji ma kontakt ze środkiem przyczepnym, korpus o strukturze plastra miodu znajduje się w większej części swojej długości w płaszczu rurowym. W ten sposób układ ma korzystnie usytuowany punkt ciężkości, który zabezpiecza układ przed przewróceniem się.

188 115

W szczególności zaleca się, aby korpus o strukturze plastra miodu był wprowadzony do płaszcza rurowego tak, aby wystawał co najmniej 1 mm, korzystnie 5 mm poza płaszcz rurowy. Taki obszar jest wystarczający dla zabezpieczenia płaszcza rurowego przed kontaktem ze środkiem przyczepnym.

Korpus o strukturze plastra miodu i płaszcz rurowy mają różną rozszerzalność cieplną, dlatego pożądane jest unikanie sztywnego połączenia pomiędzy odpowiednimi obszarami końcowymi korpusu o strukturze plastra miodu. Jeśli nie ma sztywnych połączeń w odpowiednich obszarach końcowych korpusu o strukturze plastra miodu z płaszczem rurowym, unika się naprężeń cieplnych pomiędzy płaszczem rurowym, a korpusem o strukturze plastra miodu. Zgodnie z korzystnym wariantem sposobu według wynalazku, naprężeń cieplnych pomiędzy korpusem o strukturze plastra miodu a płaszczem rurowym unika się wskutek wprowadzenia do płaszcza rurowego elementu w kształcie tulei, w którym jest umieszczony korpus o strukturze plastra miodu. Dzięki zastosowaniu tego elementu w kształcie tulei, zapobiega się przylutowaniu korpusu o strukturze plastra miodu do płaszcza rurowego. Element w kształcie tulei rozciąga się wzdłuż części płaszcza rurowego i korpusu o strukturze plastra miodu. Element w kształcie tulei jest korzystnie utworzony z folii.

Ze względu na technologię wytwarzania, płaszcz rurowy nie ma idealnie okrągłego przekroju. Istnieje też margines tolerancji w odniesieniu do zmian średnicy wewnętrznej płaszcza rurowego. Z tego względu, powstaje szczelina pomiędzy wewnętrzną powierzchnią płaszcza rurowego i elementem w kształcie tulei. Ponieważ korpus o strukturze plastra miodu ma kontakt ze środkiem przyczepnym gdy wystaje poza płaszcz rurowy, zapobiega się wprowadzaniu środka przyczepnego w szczelinę pomiędzy elementem w kształcie tulei a płaszczem rurowym tak, że szczelina pozostaje wolna również od środka do lutowania twardego po jego wprowadzeniu. W ten sposób zapewniony jest brak połączeń lutowanych pomiędzy płaszczem rurowym a elementem w kształcie tulei. Z drugiej strony jest również zapewnione to, że korpus o strukturze plastra miodu może być lutowany na długości takiej jak daleko sięga element w kształcie tulei, jak również do elementu w kształcie tulei.

Korzystnie element w kształcie tulei jest połączony z płaszczem rurowym tak, że gdy korpus o strukturze plastra miodu jest umieszczony w płaszczu rurowym, element w kształcie tulei pozostaje w ustalonej wcześniej pozycji nawet pomimo tego, że korpus o strukturze plastra miodu jest przesuwany w kierunku osiowym, a w konsekwencji tego również i element w kształcie tulei. W związku z tym powstaje siła, działająca na element w kształcie tulei w kierunku wprowadzania korpusu o strukturze plastra miodu. W szczególności zaleca się, aby ten element był trwale połączony z płaszczem rurowym. Może to być na przykład połączenie spawane. Alternatywnie lub dodatkowo element w kształcie tulei może być przyklejony do płaszcza rurowego. Połączenie pomiędzy elementem w kształcie tulei i płaszczem rurowym jest korzystnie wykonane w ten sposób, że siła połączenia jest mniejsza niż siła połączenia pomiędzy tym elementem a korpusem o strukturze plastra miodu. W szczególności w przypadku sklejenia elementu i płaszcza rurowego, siła połączenia może być wzmocniona podczas procesu lutowania ze względu na temperatury panujące podczas tego procesu. Ponieważ połączenie pomiędzy elementem a płaszczem rurowym jest słabsze niż połączenie pomiędzy elementem a korpusem o strukturze plastra miodu, jest również zapewnione to, że naprężenia cieplne pomiędzy płaszczem rurowym a korpusem o strukturze plastra miodu nie są przenoszone przez element na korpus o strukturze plastra miodu. Korzystnie element jest wykonany z tego samego materiału co korpus o strukturze plastra miodu i/lub płaszcz rurowy. Połączenie pomiędzy elementem a płaszczem rurowym jest połączeniem montażowym, za pomocą którego zapewnione jest to, że podczas montażu, to jest podczas wprowadzania korpusu o strukturze plastra miodu do płaszcza rurowego, element nie zmienia swej pozycji.

W celu przylutowania korpusu o strukturze plastra miodu do części osiowej płaszcza rurowego oraz do elementu w kształcie tulei, zaleca się, aby co najmniej jedna sekcja lutowania była tak ustawiona, że zachodzi na korpus o strukturze plastra miodu i element. Korzystnie, jest to sekcja lutowana zamknięta patrząc w kierunku krańca płaszcza rurowego.

Ponieważ aplikator ma powierzchnię nawilżania większą niż powierzchnia końca sekcji korpusu i całkowicie na nią zachodzi, sekcja korpusu o strukturze plastra miodu może mieć

188 115 kontakt na całym swym przekroju ze środkiem przyczepnym. Dodatkowo, zaletą zastosowania tego sposobu jest to, że ten sam aplikator może być użyty do nawilżania korpusów o strukturze plastra miodu, posiadających różne powierzchnie przekroju poprzecznego. Dlatego nie jest konieczne dostosowanie aplikatora do różnej geometrii przekrojów poprzecznych korpusów o strukturze plastra miodu.

Aplikator może być umieszczony poniżej korpusu o strukturze plastra miodu dla umożliwienia kontaktu sekcji korpusu o strukturze plastra miodu. Korzystny jest taki wariant sposobu, w którym aplikator jest umieszczony powyżej płaszcza rurowego i sekcja korpusu ma kontakt z aplikatorem.

Przy takim umieszczeniu aplikatora środka przyczepnego wpływa on do sekcji korpusu również pod wpływem siły grawitacji. Zależnie od czasu kontaktu sekcji korpusu z aplikatorem i/lub od czasu utrzymywania korpusu o strukturze plastra miodu w pozycji pionowej, może być zapewnione to, że środek przyczepny jest wprowadzony na całej długości osiowej korpusu o strukturze plastra miodu lub na części długości korpusu o strukturze plastra miodu. W celu wprowadzenia środka przyczepnego do części korpusu o strukturze plastra miodu odpowiadających obszarom połączeń lutowanych, nie jest konieczne aby pozostawał on w odpowiednio długim czasie na aplikatorze. Jest wystarczające, gdy sekcja korpusu pozostaje w kontakcie z aplikatorem, w szczególności ze środkiem przyczepnym, tak długo aż wystarczająca ilość środka przyczepnego dostanie się do indywidualnych kanałów korpusu o strukturze plastra miodu tak, by obszary odpowiadające połączeniom lutowanym twardym były wystarczająco nawilżone. Poprzez zastosowanie tego sposobu nie jest już konieczne wprowadzanie środka przyczepnego z obu stron korpusu o strukturze plastra miodu. W szczególności czas konieczny na transportowanie układu od punktu nawilżania, w którym środek przyczepny jest wprowadzany do korpusu o strukturze plastra miodu do punktu wprowadzania środka do lutowania twardego, w którym proszek do lutowania twardego jest wprowadzany do korpusu o strukturze plastra miodu jest zużywany na transport środka przyczepnego wewnątrz korpusu o strukturze plastra miodu, gdy korpus jest transportowany w pozycji pionowej.

W szczególności, przy wprowadzaniu środka przyczepnego za pomocą aplikatora umieszczonego nad korpusem o strukturze plastra miodu korzystnym jest, gdy aplikator środka przyczepnego ma konfigurację zapewniającą elastyczność i zdolność amortyzowania. Jeśli na przykład sekcja korpusu zostanie przyciśnięta do aplikatora, który zawiera środek przyczepny zapewnione jest to, że środek przyczepny opuszcza aplikator i wpływa do sekcji korpusu. Możliwe jest również przyciśnięcie aplikatora środka przyczepnego do sekcji korpusu o strukturze plastra miodu. Alternatywnie układ oraz aplikator środka przyczepnego mogą być tak przysunięte względem siebie, że naciskaj ąsię wzajemnie.

W przypadku seryjnego wprowadzania środka do lutowania twardego, poszczególne korpusy o strukturze plastra miodu mają kolejno kontakt z aplikatorem środka przyczepnego. Gdy korpusy o strukturze plastra miodu są przyciskane do aplikatora środka przyczepnego, występuje ryzyko, że ze względu na zmęczenie materiału w aplikatorze środka przyczepnego mogą zachodzić zaburzenia strukturalne, co może prowadzić do niewystarczającego wprowadzenia tego środka do sekcji korpusu. Może to prowadzić do występowania niewystarczającej ilości środka przyczepnego, do którego przylepia się proszek do lutowania twardego. W celu wprowadzenia wystarczającej ilości środka przyczepnego do sekcji korpusu o strukturze plastra miodu, zaleca się żeby powierzchnie styku występujące, gdy sekcja ma kontakt z aplikatorem środka przyczepnego lub środkiem przyczepnym tylko częściowo zachodziły na siebie, dla co najmniej dwóch kolejnych układów. To zalecenie jest oparte na założeniu, że aplikator środka przyczepnego nie kontaktuje się w tych samych miejscach z kolejnymi układami, więc aplikator środka przyczepnego nie jest, przynajmniej częściowo, naciskany w tych samych miejscach tak, że zmęczenie materiału aplikatora nie może wystąpić lub występuje dopiero po długim czasie.

Dalsze szczegóły i zalety sposobu są wyjaśnione w odniesieniu do etapów sposobu oraz do układu pokazanych na rysunku, na którym fig. 1 ukazuje w przekroju płaszcz rurowy z elementem w kształcie tulei oraz sekcją lutowaną, fig. 2 - układ podczas wprowadzania płynnego środka przyczepnego, fig. 3 - wprowadzenie korpusu o strukturze plastra miodu do płaszcza rurowego, fig. 4 ukazuje wprowadzanie płynnego środka przyczepnego do drugiej sekcji korpusu o strukturze plastra miodu, fig. 5 - wprowadzanie środka do lutowania twardego do korpusu o strukturze plastra miodu, fig. 6 - w powiększeniu obszar krawędzi układu.

Figura 1 pokazuje, w przekroju, płaszcz rurowy 1. Płaszcz rurowy 1 ma korzystnie kołowy przekrój poprzeczny. Na odpowiednich końcach płaszcza rurowego 1 utworzone są obszary łączące 4, 5. Obszary łączące 4, 5 są zaznaczone liniami przerywanymi. Obszary łączące 4, 5 są przeznaczone do łączenia układu z dalszymi jego komponentami, które nie są ukazane na rysunku. Przykładowo, każdy obszar łączący 4, 5 może być połączony z komponentem układu wydechowego silnika spalinowego.

Sekcja osiowa płaszcza rurowego 1, leżąca pomiędzy obszarami łączącymi 4, 5 ma długość LW, odpowiadającą długości korpusu o strukturze plastra miodu.

Element 2 w kształcie tulei jest wprowadzany do płaszcza rurowego 1. Element 2 w kształcie tulei ma płaszcz zewnętrzny 13, mający kontakt z częścią powierzchni płaszcza wewnętrznego 14 płaszcza rurowego 1, co widać w szczególności na fig. 6. Element 2 w kształcie tulei jest korzystnie uformowany pierścieniowo patrząc w kierunku krańców. Jak widać na fig. 1, a szczególnie na fig. 6, element 2 w kształcie tulei rozciąga się wzdłuż części długości płaszcza rurowego 1. Długość elementu 2 w kształcie tulei jest mniejsza niż długość korpusu o strukturze plastra miodu 6 jak to widać na fig. 6.

Element 2 w kształcie tulei jest połączony z płaszczem rurowym 1. Lutowana sekcja jest oznaczona odpowiednio numerem 3 i częściowo zachodzi na płaszcz rurowy 1 oraz element 2 w kształcie tulei. Sekcja lutowana 3 ma pierwszą sekcję 3a, odpowiadającą długości elementu 2. Sekcja lutowana 3a jest połączona z sekcją lutowaną 3b, która rozciąga się w kierunku obszaru łączącego 4.

Za pomocą pierwszej sekcji 3a sekcji lutowanej 3 dokonywane jest połączenie lutowane pomiędzy korpusem 6 o strukturze plastra miodu i elementem 2. Za pomocą drugiej sekcji 3b korpus 6 o strukturze plastra miodu jest połączony z płaszczem rurowym 1. Co najmniej na długości elementu 2 tworzy segment kompensacyjny, za pomocą którego mogą być kompensowane różne rozszerzalności cieplne płaszcza rurowego 1 korpusu 6 o strukturze plastra miodu. Sekcja lutowana 3 może się również rozciągać na całej długości LW.

Korpus 6 o strukturze plastra miodu jest wprowadzony do płaszcza rurowego 1 z elementem 2 w kształcie tulei. Korpus 6 o strukturze plastra miodu jest wprowadzony do płaszcza rurowego 1 tak, że sekcja 7 wystaje z płaszcza rurowego 1 jak to widać na fig. 2. Sekcja 7 korpusu o strukturze plastra miodu 6 ma kontakt ze środkiem przyczepnym, na przykład płynnym środkiem przyczepnym, co nie jest pokazane na rysunku. Płynny środek przyczepny znajduje się w aplikatorze 8. Nawilżanie korpusu o strukturze plastra miodu jest dokonywane od jednego końca wzdłuż korpusu 6 o strukturze plastra miodu. Jak to widać w szczególności na fig. 2 aplikator środka przyczepnego 8 jest umieszczony tak, że kontakt ze środkiem przyczepnym ma miejsce na powierzchni większej od przekroju poprzecznego korpusu 6 o strukturze plastra miodu tak, że możliwe jest wprowadzanie środka przyczepnego na całej powierzchni przekroju poprzecznego korpusu 6 o strukturze plastra miodu.

Po dostatecznym nawilżeniu korpusu o strukturze plastra miodu płynnym środkiem przyczepnym, korpus o strukturze plastra miodu 6 jest umieszczany w płaszczu rurowym 1. Wprowadzenie korpusu o strukturze plastra miodu 6 jest korzystnie dokonywane za pomocą stempla 9, za pomocą którego przykładana jest do korpusu o strukturze plastra miodu 6 siła w kierunku osiowym płaszcza rurowego 1. Odpowiednio dopasowana podkładka ciśnieniowa, niewidoczna na rysunku, styka się z płaszczem rurowym 1 i za pomocą tej podkładki płaszcz rurowy 1 jest utrzymywany. Korpus o strukturze plastra miodu 6 jest wprowadzany do płaszcza rurowego 1 dopóki nie znajdzie się pomiędzy obszarami łączącymi 4, 5 jak to widać zwłaszcza na fig. 6.

Figura 4 pokazuje, że przed wprowadzaniem środka do lutowania twardego, środek przyczepny jest wprowadzany do kolejnej sekcji 15 korpusu 6 o strukturze plastra miodu, leżącą po przeciwnej stronie względem sekcji 7. Środek przyczepny jest wprowadzany za pomocą aplikatora 10. Jak to widać na fig. 4 przekrój poprzeczny aplikatora jest trochę mniejszy

188 115 niż przekrój poprzeczny korpusu 6 o strukturze plastra miodu tak, że aplikator 10 może być częściowo wprowadzony do płaszcza rurowego 1.

Po wprowadzeniu środka przyczepnego do kolejnej sekcji 15 proszek lutowniczy 11 jest wprowadzany do korpusu 6 o strukturze plastra miodu. Proces wprowadzania środka do lutowania twardego do korpusu 6 o strukturze plastra miodu jest dokonywany tak, że korpus o strukturze plastra miodu jest swą końcową powierzchnią dociskany do powierzchni proszku lutowniczego. Następnie korpus 6 o strukturze plastra miodu razem z płaszczem rurowym 1 jest obracany i jego przeciwna strona końcowa jest dociskana do powierzchni proszku lutowniczego 11. Proszek lutowniczy jest umieszczony w zasobniku 12.

188 115

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wprowadzania środka do lutowania twardego do układu zawierającego korpus o strukturze plastra miodu umieszczony w płaszczu rurowym, w którym: tworzy się korpus o strukturze plastra miodu posiadający kanały, przez które może przepływać płyn stosując układanie piętrowe i/lub nawijanie warstw arkuszy metalowych, z których przynajmniej część jest arkuszami formowanymi, następnie umieszcza się korpus o strukturze plastra miodu w płaszczu rurowym i wprowadza się środek do lutowania twardego do korpusu o strukturze plastra miodu i do przestrzeni pomiędzy korpusem a płaszczem rurowym, znamienny tym, że przed wprowadzeniem środka do lutowania twardego korpus o strukturze plastra miodu (6) umieszcza się tylko częściowo w płaszczu rurowym (1), po czym wprowadza się środek przyczepny do wystającej z płaszcza rurowego (1) sekcji (7) korpusu o strukturze plastra miodu (6), a następnie wsuwa się całkowicie korpus o strukturze plastra miodu (6) do płaszcza rurowego (1).
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przed wprowadzeniem środka do lutowania twardego (11) środek przyczepny wprowadza się do sekcji (15) korpusu o strukturze plastra miodu (6), leżącej po przeciwnej stronie korpusu niż sekcja (7).
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że korpus o strukturze plastra miodu przesuwa się przez płaszcz rurowy (1) i ustawia w takim położeniu, w którym sekcja (15) korpusu o strukturze plastra miodu (6), leżąca po przeciwnej stronie korpusu niż sekcja (7), wystaje z płaszcza rurowego (1).
4. Sposób według zastrz. 1 lub 2, lub 3, znamienny tym, że środek przyczepny wprowadza się do jednej z sekcji (7, 15) korpusu o strukturze plastra miodu, przy czym najpierw korpus o strukturze plastra miodu (6) wprowadza się do płaszcza rurowego (1) i ustawia w położeniu, w którym znajduje się on w większej części swojej długości wewnątrz płaszcza rurowego (1).
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że korpus o strukturze plastra miodu (6) wprowadza się do płaszcza rurowego (1) i ustawia w położeniu, w którym wystaje on na co najmniej 1 mm, korzystnie 5 mm, z płaszcza rurowego (1).
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że dodatkowo do płaszcza rurowego (1) wprowadza się element (2) w kształcie tulei, posiadający zewnętrzny płaszcz wchodzący w kontakt z częścią wewnętrznej powierzchni (14) płaszcza rurowego (1) i w elemencie tym umieszcza się korpus o strukturze plastra miodu (6).
7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że element (2) w kształcie tulei łączy się z płaszczem rurowym (1).
8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że element (2) w kształcie tulei łączy się trwale z płaszczem rurowym (1).
9. Sposób według zastrz. 7 albo 8, znamienny tym, że element (2) w kształcie tulei przykleja się do płaszcza rurowego (1).
10. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że co najmniej jedną sekcję lutowaną (3) ustawia się w położeniu, w którym zachodzi ona na płaszcz rurowy (1) i element (2) w kształcie tulei.
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że środek przyczepny wprowadza się do wystającej z płaszcza rurowego (1) sekcji (7) korpusu o strukturze plastra miodu (6) aplikatorem środka przyczepnego (8), przy czym powierzchnia nawilżająca aplikatora środka przyczepnego (8) jest większa niż powierzchnia końcowa sekcji (7) korpusu o strukturze plastra miodu (6) i zachodzi na nią całkowicie.
12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że układ ustawia się pionowo w położeniu, w którym wystającą z płaszcza rurowego sekcję (7) korpusu o strukturze plastra miodu (6) kontaktuje się z aplikatorem środka przyczepnego (8) umieszczonym powyżej płaszcza rurowego (1).

188 115
13. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że układ ustawia się pionowo w położeniu, w którym wystającą z płaszcza rurowego (1) sekcję (7) korpusu o strukturze plastra miodu (6) kontaktuje się z aplikatorem środka przyczepnego (8) umieszczonym poniżej płaszcza rurowego (1).
14. Sposób według zastrz. 11 albo 12, albo 13, znamienny tym, że co najmniej sekcję (7) korpusu o strukturze plastra miodu (6) dociska się do aplikatora środka przyczepnego (8).
15. Sposób według zastrz. 14, znamienny tym, że układ i/lub aplikator środka przyczepnego (8) ustawia się w położeniu, w którym powierzchnie styku występujące, gdy wystająca z płaszcza rurowego (1) sekcja (7) korpusu o strukturze plastra miodu (6) kontaktuje się z aplikatorem środka przyczepnego (8) lub środkiem przyczepnym, tylko częściowo zachodzą na siebie dla co najmniej dwóch kolejnych układów.