PL187481B1

PL187481B1 - Aerozolowe urządzenie dawkujące

Info

Publication number: PL187481B1
Application number: PL98335978A
Authority: PL
Inventors: Raymond John Bacon
Original assignee: Bacon Raymond J
Priority date: 1997-03-19
Filing date: 1998-03-16
Publication date: 2004-07-30
Also published as: ATE287742T1; CN1255069A; NZ338069A; EP1298065B1; HU226125B1; EP0969891A1; ATE243542T1; KR20000076324A; JP2001516245A; AU6411898A; BG103715A; DE69815825T2; IL131631A0; TR199902215T2; HUP0000760A2; GB9705657D0; HUP0000760A3; JP4138888B2; EP1298065A3; EP0969891B1

Abstract

1 . Aerozolowe urzadzenie dawkujace do poda- wania substancji w postaci gazowej, kropelkowej lub przenoszonej przez gaz, zawierajace korpus z ustnikiem wdechowym/wdmuchujacym, umieszczone wewnatrz korpusu zlacze na zasobnik gazu lub odparowujacej cieczy, ponadto zawór sterujacy uwalnianiem gazu lub cieczy posiadajacy wlot zaworu polaczony ze zlaczem, i wylot zaworu oraz wyposazone w elastyczna rurke polozona pomiedzy wlotem i wylotem zaworu a takze znajdujacy sie wewnatrz korpusu ruchomy element zwany dalej tlokiem, uruchamiany przez wdech pacjenta steruja- cy praca zaworu, znamienne tym, ze elastyczna rurka (11, 111) zawiera fragment rurki ruchomy pomiedzy polozeniem zamknietym, przy którym czesc rurki jest zalamana, a zawór (24,124) jest zamkniety, a polozeniem otwartym, przy którym elastyczna rurka (11, 111) nie jest zalamana, a zawór (24,124) jest otwarty, przy czym czesc rurki pod wplywem nacisku zgina sie do tego stopnia, ze zalamuje sie powodujac skokowa zmiane polozenia sa- siednich czesci rurki, ponadto tlok (15,115) uruchamiany przez wdech pacjenta, sterujacy praca zaworu (24, 124), polaczony z fragmentem rurki jest umieszczony ruchomo, tak aby poruszal sie od polozenia spoczynkowego w kierunku przeplywu gazu lub cieczy przez aerozolowe urzadzenie dawkujace (1, 101), przy czym w polozeniu spoczynkowym tloka (15, 115) zawór (24, 124) jest za- mkniety. FIG.1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest aerozolowe urządzenie dawkujące do podawania substancji w postaci gazowej, kropelkowej lub przenoszonych przez gaz zawierające: korpus z ustni^em wdechuwym/wdmuchującym, umieszczone wewnątrz korpusu złącze na zasobnik gazu lub odparowującej cieczy, który zawiera taką substancję, zawór sterujący uwalnianiem gazu lub cieczy posiadający wlot zaworu, połączony ze złączem, i wylot zaworu oraz wyposażone w elastyczną rurkę położoną pomiędzy wlotem i wylotem zaworu, a także w ruchomy element zwany dalej tłokiem, uruchamiany przez wdech pacjenta sterujący pracą zaworu.

Istotę wynalazku stanowi to, że elastyczna rurka zawiera fragment rurki ruchomy pomiędzy położeniem zamkniętym, przy którym część rurki jest załamana, a zawór jest zamknięty, a położeniem otwartym, przy którym elastyczna rurka nie jest załamana, a zawór jest otwarty. Pod wpływem nacisku część rurki zgina się do tego stopnia, że załamuje się powodując skokową zmianę położenia sąsiednich części rurki. Ruchomy tłuk uruchamiany przez wdech pacjenta, sterujący pracą zaworu, połączony z fragmentem rurki jest umieszczony ruchomo tak aby poruszał się ud położenia spoczynkowego w kierunku przepływu gazu lub cie187 481 czy przez urządzenie dawkujące, przy czym w położeniu spoczynkowym tłoka zawór jest zamknięty.

Elastyczna rurka ma jedno miejsce załamania, gdy fragment rurki jest w położeniu zamkniętym, przy czym elastyczna rurka ma kształt „V” lub „L”. W drugim wariancie wynalazku, elastyczna rurką ma dwa miejsca załamania, gdy fragment rurki jest w położeniu zamkniętym, przy czym elastyczna rurka korzystnie ma kształt „Y”, „M” lub „Z”.

Ruchomy fragment rurki stanowi wlot lub wylot zaworu albo jest połączony z wlotem lub wylotem zaworu. Końcowa część rurki jest ruchoma osiowo pomiędzy położeniem, w którym elastyczna rurka jest załamana, a zawór zamknięty oraz położeniem, w którym elastyczna rurka jest wyprostowana a zawór otwarty. W innym wariancie urządzenia według wynalazku końcowa część rurki jest ruchomą kątowo pomiędzy położeniem, w którym elastyczna rurka jest załamana, a zawór zamknięty oraz położeniem, w którym elastyczna rurka jest wyprostowana a zawór otwarty.

W innym korzystnym wariancie, ruchomy fragment rurki znajduje się pomiędzy końcowymi częściami rurki połączonymi z wlotem i wylotem zaworu lub stanowiącymi wlot i wylot zaworu.

Tłok ma sprężynę, utrzymującą go w położeniu zamkniętym.

Tłok jest zamontowany przesuwnie w cylindrze korpusu, korzystnie w ustniku lub w jego sąsiedztwie. Korpus i/lub tłok są zaopatrzone w obejście powietrza, które umożliwia wdychanie powietrza, gdy tłok przesunie elastyczną rurkę do jej niezałamanego, otwartego położenia. Obejście powietrza ma formę szeregu wycięć na części prowadzącej tłoka oraz rozszerzenie w cylindrze, przy czym obejście powietrza jest otwarte, gdy wycięcia na obrzeżu tłoka znajdują się w obszarze rozszerzenia cylindra.

Korzystnie, tłok wyposażony jest w ręcznie przesuwną gałkę wychodzącą poza ściankę cylindra. Tłok i cylinder zaopatrzone są w wycięcia i zapadkę blokujące tłok w położeniu otwartym lub zamkniętym albo w obu tych położeniach, co pozwala na ręczne przesuwanie tłoka i blokowanie w położeniu utrzymującym elastyczną rurkę w położeniu załamanym, zamkniętym lub niezałamanym, otwartym.

W innym korzystnym rozwiązaniu, tłok wyposażony jest w ręcznie uruchamiany element blokujący w położeniu otwartym, z elastyczną rurką niezałamaną, otwartą do uwolnienia ładunku z zasobnika gazu lub odparowującej cieczy.

Korzystnie, sprężyna jest sprężyną naciskową wywierającą nacisk na tłok w kierunku do wewnątrz ustnika, przy czym sprężyna umieszczona jest pomiędzy tłokiem i występem oporowym na korpusie.

W innym korzystnym rozwiązaniu sprężyna jest sprężyną naciągową wywierającą nacisk na tłok w kierunku do wewnątrz ustnika, przy czym tłok i korpus są dostosowane do połączenia ze sprężyną w celu wywoływania nacisku na tłok.

Korzystnie, korpus ma ogólnie kształt „L”. Jedno ramię „L” jest tuleją przeznaczoną do umieszczania zasobnika gazu lub odparowującej cieczy, przy czym wciśnięcie zasobnika gazu lub odparowującej cieczy uwalnia dawkę substancji do elastycznej rurki, aplikowaną poprzez ustnik po otworzeniu zaworu przez wdech pacjenta. Drugie ramię jest zakończone ustnikiem. Blok stanowi integralną część korpusu zgodną z jednym ramieniem, ma gniazdo dla rurki wylotowej zasobnika gazu lub odparowującej cieczy i jest łącznikiem dla zaworu z gniazdem poprzez elastyczną rurkę. Tłok stanowi wylot zaworu a elastyczna rurka połączona jest z przelotowym otworem w tłoku. Blok ma boczne połączenie z elastyczną rurką, która po załamaniu i zamknięciu ma konfigurację „Z”.

W innym korzystnym wariancie, korpus ma ogólnie kształt „L”, jedno ramię „L” jest tuleją przeznaczoną do umieszczania zasobnika gazu lub odparowującej cieczy, drugie ramię jest zakończone ustnikiem. Blok porusza się w korpusie zgodnie z jednym ramieniem i ma gniazdo dla rurki wylotowej zasobnika gazu lub odparowującej cieczy wewnątrz korpusu i jest łącznikiem z gniazdem dla zaworu poprzez elastyczną rurkę. Blok ma przycisk uruchamiający na zewnątrz korpusu, uwalniający dawkę substancji do elastycznej rurki, aplikowaną po otwarciu zaworu przez wdech pacjenta. Tłok zawiera wylot

187 481 zaworu a elastyczna rurka połączona jest z przelotowym otworem w tłoku. Blok ma osiowe połączenie z elastyczną rurką, która po załamaniu i zamknięciu ma konfigurację „L”.

Urządzenie dawkujące według wynalazku zostało przedstawione w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 jest widokiem z boku przekroju poprzecznego urządzenia dawkującego, z jego tłokiem i rurką załamaną w pozycji zamkniętej, spoczynkowej; fig. 2 jest widokiem urządzenia dawkującego z tłokiem przesuniętym do przodu w celu otwarcia rurki; fig. 3 jest przekrojem poprzecznym wariantu urządzenia dawkującego, jego tłokiem i rurką załamaną w pozycji zamkniętej, spoczynkowej; fig. 4 jest widokiem urządzenia dawkującego z fig. 3, z tłokiem przesuniętym do przodu w celu otwarcia rurki; fig. 5 jest widokiem podobnym do fig. 1, następnego wariantu urządzenia dawkującego według wynalazku, fig. 6 jest widokiem podobnym kolejnego wariantu urządzenia dawkującego według wynalazku, fig. 7 jest widokiem schematycznym konstrukcji układu zamykania rurki, oraz fig. 8 jest podobnym widokiem schematycznym innego, alternatywnego układu zamykania rurki.

Użyte w niniejszym opisie określenie „miejsce załamania” odnosi się do miejsca, w którym rurka zgina się w takim stopniu, że załamuje się na sobie, zamykając swój przelot wewnętrzny.

Na fig. 1 i fig. 2 pokazane jest urządzenie dawkujące 1 przeznaczone do podawania leku znajdującego się w ciśnieniowym zasobniku 2, przy czym lek jest rozpuszczony lub w zawieszony w aerozolu pędnym. Zasobnik 2 jest zamontowany w korpusie 3, formowanym metodą wtrysku, wewnątrz tulei 4, w sposób umożliwiający przepływ powietrza i zawiera rurkę wylotową aerozolu 5 umieszczoną w gnieździe 6 bloku 7 wystającego pionowo z podstawy 8 korpusu 3. Zasobnik 2 jest takiego typu, który umożliwia dawkowanie odmierzonej dawki leku po obniżeniu rurki wylotowej aerozolu 5 w kierunku korpusu zasobnika 9. W praktyce, obniżenie uzyskuje się przez dociśnięcie końca 10 zasobnika 2 w kierunku podstawy 8. Rurka wylotowa aerozolu 1 jest gazoszczelnie wciśnięta w gniazdo 6, tak że uwalniana dawka jest zatrzymywana w urządzeniu dawkującym 1 przez zawór 24. Blok 7 zawiera polietylenową elastyczną rurkę 11, umieszczoną szczelnie jednym końcem w bocznym otworze 12 bloku 7, w połączeniu z gniazdem 6. Elastyczna rurka 11 ma dwa miejsca załamania 13 i 14. Jej przeciwny koniec jest umieszczony szczelnie w otworze przelotowym 16 elementu ruchomego zwanego dalej tłokiem 15. Tłok 15 jest umieszczony w cylindrze 17 uformowanym w korpusie 3. Na zewnętrznej stronie cylindra 17, zaciśnięte jest przedłużenie 18 korpusu 3, posiadające ustaik 19 wraz z otworem inhalacyjnym 20. Cylinder 17 posiada rozszerzenie 21 otworu 22. Średnica rozszerzenia 21 stopniowo zmniejsza się aż do średnicy ustnika 19 (nie kolistego) tworząc występ oporowy na sprężynę 23 oddziałującą na tłok 15, dociskając go w kierunku bloku 7.

Elastyczna rurka 11 ma dwa miejsca załamania 13 i 14, które powstają w wyniku działania sprężyny 23 w takim stopniu, że elastyczna rurka 11 jest zamknięta i działa jak zawór 24. Tak więc, gdy dawka leku jest uwalniana do gniazda 6, zostaje zatrzymana przez zawór 24. W trakcie inhalacji poprzez ustnik 19, tłok 15 jest przyciągany w kierunku ustnika 19, w przeciwnym kierunku do działania sprężyny 23, w wyniku obniżonego ciśnienia w ustniku 19. Ten ruch do pozycji pokazanej na fig. 2, jest ograniczany przez sprężynę 23, ponieważ jej zwoje zbliżają się do siebie. Powietrze może następnie przepłynąć dookoła tłoka 15 przez wycięcia 25 na obrzeżu 26 tłoka 15, w miarę jak średnica cylindra 17 rozszerza się. Gdy tłok 15 znajduje się w tej pozycji, elastyczna rurka 11 odpowiednio wyprostowuje się i otwiera się w miejscach załamania 13, 14, tak że dawka leku może przepłynąć przez otwór przelotowy 16, którego wylot 27 jest ukształtowany dla dyspersji aerozolu. Tym samym dawka jest uwalniana w celu inhalowania pacjenta.

Na fig. 3 i fig. 4 pokazane tam jest urządzenie dawkujące 101, które posiada zasobnik 102 umieszczony w korpusie 103 w tulei 104, opierający się na w wewnętrznym występie 1031, o który opiera się zakrętka 1021 zasobnika 102. Rozporki sprężynujące 1032, na których umiejscowiona jest zakrętka 1021 po włożeniu zasobnika 102 do tulei 104, wciskają się sprężyście za zakrętką 1021 w celu unieruchomienia zasobnika 102. Rurka wylotowa aerozolu 105, posiada przyłączoną do niej polietylenową elastyczną rurkę 111, poprzez prze187 481 suwny blok 107 uruchamiający, rozdzielony w części środkowej, z rurką przechodzącą przez rozdzielenie 1071. Odległy koniec bloku 107 uruchamiającego, jest w postaci przycisku 1072 wystającego poprzez otwór 1101 w podstawie korpusu 108.

Tłok 115, cylinder 117, sprężyna 123 oraz ustnik 119 urządzenia dawkującego 101 są podobne do przedstawionych na fig. 1 i fig. 2 i nie będą szczegółowo opisywane.

Elastyczna rurka 111 ma jedno miejsce załamania 113 i ma taką długość, że gdy tłok 115 jest w pozycji spoczynkowej, miejsce załamania 113 jest po przeciwnej strome osi i powoduje zamknięcie zaworu 124, którego jest czynną częścią. W trakcie inhalacji, tłok 115 przesuwa elastyczną rurkę 111 w celu rozszczelnienia miejsca załamaniall3.

W celu użycia urządzenia, przycisk 1072 naciska się do wewnątrz. W przeciwieństwie do zaworu dozującego, zawór zasobnika 102 jest zwykłym zaworem upustowym. Rurka wylotowa aerozolu 105 oraz elastyczna rurka 111, aż do miejsca załamania 113 są napełniane uwolnioną cieczą aerozolu. Przycisk 1072 następnie zwalnia się, tak że objętość dawki jest wyznaczana przez objętość rurki wylotowej aerozolu 105 oraz elastycznej rurki 111 do miejsca załamania 113. Po czym, w trakcie inhalacji, dawka zostaje uwolniona w sposób identyczny jak w urządzeniu przedstawionym na fig. 1 i fig. 2.

Pokazane na fig. 5 urządzenie dawkujące jest w dużej mierze podobne do urządzenia dawkującego i przedstawionego na fig. 1 i fig. 2. Główna różnica polega na tym, że sprężyna 323 jest sprężyną naciągową z elastomeru. Jest to typ sprężyny z uformowanymi końcami 3231 i 3232, które umożliwiają zamocowanie ich przez przeciągnięcie końców 3232 przez otwory 3233 w tłoku 315 urządzenia dawkującego. Układ jest taki, że końce 3231 i 3232 zamykają otwory 3233. Środkowa część sprężyny 3234 przechodzi wokół bloku 307 dla rurki wylotowej 305 zasobnika 302 aerozolu. Dla umieszczenia sprężyny 323 przewidziany jest występ 3235. Sprężyna 323 ciągnie tłok 315 w kierunku krawędzi zatrzymującej 3151 tłok 315, wytłoczonej wewnątrz nasady ustnika 319, który jest wytłoczony jako integralna część korpusu 303. Gdy tłok 315 jest przy krawędzi zatrzymującej 3151, załamywana elastyczna rurka 311 jest zamknięta w kształcie „Z”, z zamkniętymi załamaniami na rogach. Wewnątrz otworu ustnika 319, znajduje się szereg żeberek 3191 dla prowadzenia obrzeża 3152 tłoka 315, które w tym samym czasie umożliwiają przepływ powietrza wokół tłoka 315, pozwalając na wciąganie powietrza obok niego, gdy tłok 315 został pociągnięty do przodu, dla otwarcia zaworu i umożliwienia przepływu powietrza do ustnika 319 przez wycięcia 325 w wewnętrznym obrzeżu 3152.

Mimo że sprężyna 323 jest pokazana jako sprężyna z elastomeru, można ją zastąpić przez metalową sprężynę zwojową.

Wariant urządzenia dawkującego pokazany na fig. 6 nie ma sprężyny powodującej powrót tłoka 415 i zaworu zamkniętego przed inhalacją. Urządzenie dawkujące posiada zapadkę 4151, wytłoczoną jako wewnętrzne przedłużenie obrzeża 4152 tłoka 415. Do obrzeża 4152 przymocowana jest także gałka przesuwna 4153 do ręcznego przesuwania tłoka 415. Otwór ustnika ma dwa wycięcia 4191 oraz 4192, wytłoczone wewnętrznie dla współpracy z zapadką 4151. Ustnik posiada także szczelinę 4193 dla gałki przesuwnej 4153. Ten układ umożliwia przechowywanie urządzenia dawkującego z otwartym zaworem załamywanym i z zapadką 4151 zaczepionym w zewnętrznym wycięciu 4191. Gdy urządzenie dawkujące jest używane, mechanizm dawkujący w zasobniku 402 można uruchomić przez naciśnięcie pojemnika aerozolowego aż dawka zostanie wydalona przez tłok 415. Następnie tłok 415 przesuwa się zpowrotem przy pomocy gałki przesuwnej 4153, aby zaczepić zapadkę 4151 w wewnętrznym wycięciu 4192. Powoduje to zamknięcie zaworu i dawkę podawaną do inhalacji można uwolnić do elastycznej rurki załamywanej przez naciśnięcie zasobnika 402. W trakcie inhalacji, cierne umiejscowienie tłoka 415 przez zapadkę 4151 jest przezwyciężane przez inhalację, tłok 415 przesuwa się do przodu w wyniku czego dawka zostaje uwolniona. Dla uzyskania następnej dawki, tłok 415 przesuwa się z powrotem w celu powtórzenia operacji.

Na fig. 7 i fig. 8 przedstawiono dwie odmienne konfiguracje załamywanych elastycznych rurek. Na każdej figurze, niezałamana pętla rurki jest pokazana linią ciągłą a pętla załamana jest pokazana linią przerywaną. Fig. 7 przedstawia konfigurację „Y” lub „M”, w której

187 481 działanie na pętlę 500 z jednego końca, tworzy dwa miejsca załamania 501 i 502. Gdy materiał rurki jest co najmniej lekko elastyczny, kształt niezałamany jest odzyskiwany samoczynnie dzięki zagięciu na trzy odcinki 503, 504 i 505, na które rurka jest podzielona przez miejsca załamania. Na fig. 8, działanie na pętlę 510 z boków, daje w wyniku jedno miejsce załamanie 511. Ponieważ dwa odcinki rurki 512 i 513 nie są słabo zagięte, dla wyprostowania rurki wymagana jest siła powrotna skierowana zgodnie ze strzałkami 514.

Wynalazek nie może być ograniczony do szczególnych odmian opisanych powyżej. Na przykład rurkę wylotową aerozolu 105 i elastyczną rurkę 111 można uformować jako jedną część. Urządzenie dawkujące może być urządzeniem dawkującym suchy proszek albo może posiadać środek do dawkowania wcześniej odmierzonej dawki proszku lub do odmierzania dawki proszku, z których każda jest rozpylana dla inhalacji przez dawkę gazu uwalnianego przez zawór załamywany, sterowany przez tłok lub inną łopatkę w sposób opisany przy omawianiu odmian wynalazku. Należy także szczególnie zaznaczyć, że wynalazek można stosować zarówno w urządzeniach do wdmuchiwania do nosa jak również w urządzeniach do inhalacji przez usta. Można sobie również wyobrazić, że pokrywkę ustnika albo oddzielny zacisk można obracać na końcu zasobnika, dla wywierania na niego nacisku bezpośrednio przed inhalacją.

187 481

1072

187 481

3233

LA <O m

187 481

FIG. 8

187 481

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Aerozolowe urządzenie dawkujące do podawania substancji w postaci gazowej, kropelkowej lub przenoszonej przez gaz, zawierające korpus z ustnikiem wdechowym/wdmchującym, umieszczone wewnątrz korpusu złącze na zasobnik gazu lub odparowującej cieczy, ponadto zawór sterujący uwalnianiem gazu lub cieczy posiadający wlot zaworu połączony ze złączem, i wylot zaworu oraz wyposażone w elastyczną rurkę położoną pomiędzy wlotem i wylotem zaworu a także znajdujący się wewnątrz korpusu ruchomy element zwany dalej tłokiem, uruchamiany przez wdech pacjenta sterujący pracą zaworu, znamienne tym, że elastyczna rurka (11, 111) zawiera fragment rurki ruchomy pomiędzy położeniem zamkniętym, przy którym część rurki jest załamana, a zawór (24, 124) jest zamknięty, a położeniem otwartym, przy którym elastyczna rurka (11, 111) nie jest załamana, a zawór (24,124) jest otwarty, przy czym część rurki pod wpływem nacisku zgina się do tego stopnia, że załamuje się powodując skokową zmianę położenia sąsiednich części rurki, ponadto tłok (15, 115) uruchamiany przez wdech pacjenta, sterujący pracą zaworu (24, 124), połączony z fragmentem rurki jest umieszczony ruchomo, tak aby poruszał się od położenia spoczynkowego w kierunku przepływu gazu lub cieczy przez aerozolowe urządzenie dawkujące (1, 101), przy czym w położeniu spoczynkowym tłoka (15,115) zawór (24, 124) jest zamknięty.
2. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 1, znamienne tym, że elastyczna rurka (111) ma jedno miejsce załamania (113, 511) gdy ruchomy fragment rurki jest w położeniu zamkniętym, przy czym elastyczna rurka (111) korzystnie ma kształt „V” lub „L”.
3. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 1, znamienne tym, że elastyczna rurka (11) ma dwa miejsca załamania (13, 14, 501, 502) gdy ruchomy fragment rurki jest w położeniu zamkniętym, przy czym elastyczna rurka (11) korzystnie ma kształt „Y”, „M” lub „Z”.
4. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 1, znamienne tym, że ruchomy fragment rurki stanowi koniec elastycznej rurki (111), połączony z wlotem lub wylotem zaworu (124) lub stanowiący wlot lub wylot zaworu (124).
5. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 4, znamienne tym, że końcowa część rurki jest ruchoma osiowo pomiędzy położeniem, w którym elastyczna rurka (111) jest załamana, a zawór (124) jest zamknięty oraz położeniem, w którym elastyczna rurka (111) jest wyprostowana, a zawór (124) jest otwarty.
6. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 4, znamienne tym, że końcowa część rurki jest ruchoma kątowo pomiędzy położeniem, w którym elastyczna rurka (111) jest załamana, a zawór (124) jest zamknięty oraz położeniem, w którym elastyczna rurka (111) jest wyprostowana, a zawór (124) jest otwarty.
7. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 1, znamienne tym, że ruchomy fragment rurki stanowi środkową część elastycznej rurki (11) znajdującą się pomiędzy końcami rurki połączonymi z wlotem i wylotem zaworu (24) lub stanowiącymi wlot i wylot zaworu (24).
8. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 1, znamienne tym, że tłok (15, 115) ma sprężynę (23, 123) utrzymującą go w położeniu zamkniętym gdy zawór (24, 124) jest zamknięty.
9. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 1, znamienne tym, że tłok (15, 115, 315, 415) jest zamontowany przesuwnie w cylindrze (17, 117) znajdującym się w korpusie (3,103, 303), korzystnie w ustniku (19, 119, 319) lub w jego sąsiedztwie.

187 481
10. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 9, znamienne tym, że korpus (3, 103, 303) i/lub tłok (15, 115, 315, 415) są zaopatrzone w obejście powietrza, które umożliwiają wdychanie powietrza, gdy tłok (15, 115, 315, 415) przesunie elastyczną rurkę (11, 111) do jej niezałamanego, otwartego położenia.
11. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 10, znamienne tym, że obejście powietrza ma formę szeregu wycięć (25, 325) na obrzeżu tłoka (26, 3152) oraz rozszerzenie (21) w cylindrze (17), przy czym obejście powietrza jest otwarte po osiągnięciu przez wycięcia (25, 325) obszaru rozszerzenia (21) cylindra (17).
12. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 9 zastrz. 10, albo 11, znamienne tym, że tłok (415) wyposażony jest w ręcznie przesuwną gałkę (4153) wychodzącą poza ściankę cylindra, przy czym tłok (415) i cylinder zaopatrzone są w wycięcia (4191, 4192) i zapadkę (4151) blokujące tłok (415) w położeniu otwartym lub zamkniętym albo w obu tych położeniach, co pozwala na ręczne przesuwanie tłoka (415) i blokowanie w położeniu utrzymującym elastyczną rurkę w położeniu załamanym, zamkniętym lub niezałamanym, otwartym.
13. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 9 albo 10, znamienne tym, że tłok (415) wyposażony jest w ręcznie uruchamiany element blokujący w położeniu otwartym, z elastyczną rurką niezałamaną, otwartą do uwolnienia ładunku z zasobnika gazu lub odparowującej cieczy.
14. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 8, znamienne tym, że sprężyna (23, 123) jest sprężyną naciskową wywierającą nacisk na tłok (15, 115) w kierunku do wewnątrz ustnika (19, 119), przy czym sprężyna (23, 123) umieszczona jest pomiędzy tłokiem (15,115) i występem oporowym na korpusie (3,103).
15. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 8, znamienne tym, że sprężyna jest sprężyną naciągową (323) wywierającą nacisk na tłok (315) w kierunku do wewnątrz ustnika (319), przy czym tłok (315) i korpus (303) są dostosowane do połączenia ze sprężyną naciągową (323) w celu przesuwania przez nią tłoka (315).
16. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 1, znamienne tym, że korpus ma ogólnie kształt „L”, jedno ramię „L” jest tuleją (4) przeznaczoną do umieszczania zasobnika gazu lub odparowującej cieczy (9), przy czym wciśnięcie zasobnika gazu lub odparowującej cieczy (9) uwalnia dawkę substancji do elastycznej rurki (11), aplikowaną poprzez ustnik po otworzeniu zaworu przez wdech pacjenta, natomiast drugie ramię jest zakończone ustnikiem (19) poza tym blok (7) stanowi integralną część korpusu zgodną z jednym ramieniem i ma gniazdo (6) dla rurki wylotowej zasobnika gazu lub odparowującej cieczy (9), i jest łącznikiem dla zaworu (24) z gniazdem (6) poprzez elastyczną rurkę (11); ponadto tłok (15) zawiera wylot zaworu, a elastyczna rurka połączona jest z przelotowym otworem (16) w tłoku (15).
17. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 16, znamienne tym, że blok (7) ma boczne połączenie z elastyczną rurką (11), która po załamaniu i zamknięciu ma konfigurację „Z”.
18. Aerozolowe urządzenie dawkujące według zastrz. 1, znamienne tym, że korpus ma ogólnie kształt „L”, jedno ramię „L” jest tuleją (104) przeznaczoną do umieszczania zasobnika gazu lub odparowującej cieczy (102); natomiast drugie ramię „L” jest zakończone ustnikiem (119); ponadto blok (107) porusza się w korpusie zgodnie z jednym ramieniem, ma gniazdo dla rurki wylotowej (105) zasobnika gazu lub odparowującej cieczy wewnątrz korpusu (103), jest łącznikiem z gniazdem dla zaworu (124) poprzez elastyczną rurkę (111) i ma przycisk uruchamiający (1072) na zewnątrz korpusu, uwalniający dawkę substancji do elastycznej rurki (111), aplikowaną po otwarciu zaworu przez wdech pacjenta; poza tym tłok (115) zawiera wylot zaworu a elastyczna rurka (111) połączona jest z przelotowym otworem w tłoku.

187 481
19. Aerozolowe urządzerue dawkujące według zautrz. 18, znamienne tym, że blok (107) mn uiiuwo połączenie e elastyczną rurką (111), którn pu enłnmnnie i zamknięcie mn konfigurację „L”.

Przedmiotom wynalazku jest noroeulowo urządzenie dawkujące Zu podawania substancji w postaci gazowej, kropelkowej lub przenoszonej przez gaz. Urządzenie może być stosowane w szczególności du dawkowania leków przenoszonych w postaci aerozolu lub proszku.

Dobrze znane jest podawanie leków, na przykład przeciwastmatyceyych, za pomocą urządzenia dawkującego przystosowanego do dostarczania odmierzonej dawki pud ciśnieniem gazu. Dla uzyskania zadowalającego podania, pacjent powinien wdychać lek du płuc. Jest tu ułatwione, jeżeli dawkowanie jest równoczesne z wdychaniem przez pacjenta. Istnieją różne urządzenia dawkujące, które są uruchamiane przez akt wdychania.

Trudność z dawkowaniem uruchamianym przez oddech polega na tym, że siła uzyskana w akcie oddechu jest bardzo mała, co powoduje, że proste i niezawodne zadziałanie jest trudne. Zwykle urządzenie dawkujące jest uruchamiane przez zastosowanie znacznie większej siły niż można tu uzyskać przez wdychanie i siła wdychania jest stosowana do uwolnienia dawki. Jest tu realizowane przez mechanizm składający się z wielu części.

Z brytyjskiego opisu patentowego nr 2,233,236, znane jest aerozolowe urządzenie dawkujące, zawierające korpus z usUnkiem i wyposażone w złącze na zasobnik gazu, komorę magazynową, du której jest dostarczana odmierzona dawka leku, zawór sterujący uwalyiayidm gazu z komory magazynowej oraz ruchomy element uruchamiany oddechem pacjenta sterujący pracą zaworu. Zawór zawiera wylot, który pod wpływem nacisku ciśnienia gazu w komorze magazynowej jest w pozycji zamkniętej. W trakcie wdechu pacjenta w korpusie zmniejsza się ciśnienie, ruchomy element przechodzi do górnej pozycji, a zawór jest otwierany i dawka leku jest uwalniania.

Ponadto, w innym wcześniejszym zgłoszeniu patentowym numer PCT/GB91/02118, numer publikacji międzynarodowej WO 92/09323, zaproponowano inne aerozolowe urządzenie dawkujące, zawierające korpus z ustni^em, w którym stosuje się wstępną dawkę leku w aerozolu. Urządzenie dawkujące wyposażone jest w wewnętrzny zawór sterujący uwalnianiem gazu. Otwarcie zaworu uwalniającego dawkę jest zabezpieczone przez blokadę w postaci siły pneumatycznej. Urządzenie dawkujące zawiera ruchomy element uruchamiany oddechem pacjenta zwalniający blokadę w postaci siły pneumatycznej tak, aby wyrównać różnicę ciśnienia atmosferycznego i ciśnienia gazu wewnątrz urządzenia dawkującego. Zwolnienie blokady pozwala na wydostanie się dawki przez zawór w celu inhalacji pacjenta.