PL185192B1

PL185192B1 - Sposób wytwarzania wodnych żywic aminowych

Info

Publication number: PL185192B1
Application number: PL96321543A
Authority: PL
Inventors: Anton Meier; Hermann Schatz; Heinz Lehnert; Manfred Niessner
Original assignee: Basf Ag
Priority date: 1995-01-27
Filing date: 1996-01-17
Publication date: 2003-03-31
Also published as: EP0805830B2; ATE174352T1; SK93097A3; DE59600965D1; FI973121A0; EP0805830A1; FI973121A7; EP0805830B1; NO973456L; DK0805830T3; PL321543A1; NO973456D0; DK0805830T4; HUP9800045A3; HUP9800045A2; WO1996023014A1; CZ226997A3; FI973121L

Abstract

1. Sposób wytwarzania wodnych zywic aminowych, znam ienny tym, ze I) w roztworze wodnym, zawierajacym na m ol m elam iny jako skladnika (a), 0,5 - 9 moli m ocznika jako skladnika (b), 2 - 20 moli form aldehydu jako skladnika (c), 0 -1 m ola fenolu i/lub zdolnej do kondensacji pochodnej fenolu jako skladnika (d),0 -1 m ola siarczynu m etalu alkalicznego i/lub wodorosiarczynu m etalu alkalicznego jako skladnika (e), prowadzi sie kondensacje do uzyskania lepkosci 150 - 1500 Pa · s, w odniesieniu do zaw artosci substancji stalych wynoszacej 67% wagowych, przy czym stosunek lacznej ilosci moli grup (-NH2), pierwotnie zawartych w skladnikach (a) i (b), i ilosci moli skladnika (d) do ilosci moli skladnika (c) w y- nosi 0,5 : 1 do 3,5 : 1, a skladniki (a) do (e) mozna w calosci i/lub czesciowo zastapic odpo- wiednimi ilosciami produktów reakcji formaldehydu jako skladnika (c) ze skladnikiem (a), (b), (d) i/lub (e), oraz II) otrzym any w etapie I kondensat m iesza sie z 0 - 0,8 mola mocznika na mol calkowitej, uzytej w etapach I i II ilosci mocznika jako skladnika (b), która wynosi maksymalnie 13 moli na mol melaminy, i ewentualnie doprowadza sie zaw artosc substancji stalych do 50 - 70% wagowych poprzez usuniecie lub dodanie w ody. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania wodnych żywic aminowych, nadających się jako spoiwa do wytwarzania materiałów drzewnych.

Wodne żywice aminowe, wytwarzane z użyciem melaminy, mocznika i fenolu, są powszechnie znane (Ullmanns Encyklopadie der technischen Chemie, wyd. 4, tom 7, str. 403 - 422) i stosowane głównie do wytwarzania wysokowartościowych płyt wiórowych, odpornych na wpływy atmosferyczne.

Płyty wiórowe zazwyczaj wytwarza się w ten sposób, że wstępnie wysuszone wióry drzewne skleja się wodną żywicą aminową i sklejone wióry sprasowuje się w temperaturze 130 -250°C w płyty, przy czym utwardza się żywice aminowe.

W celu jak najbardziej ekonomicznego wytwarzania płyt wiórowych, wodne żywice aminowe powinny wykazywać możliwie dużą zawartość substancji stałej, aby sprasowywanie prowadzić przez czas wystarczająco krótki do usunięcia nadmiaru wody, wprowadzonej ze sklejonymi wiórami, a wióry drzewne wstępnie suszyć przez możliwie krótki okres czasu.

Ponadto wodne żywice aminowe, przy możliwie wysokiej zawartości substancji stałej, powinny wykazywać możliwie niewielką lepkość, zapewniającą równomierne sklejenie wiórów drzewnych bez problemów technicznych.

Poza tym wodne żywice aminowe, zarówno bezpośrednio po wytworzeniu, jak i po dłuższym czasie składowania, powinny wykazywać dobrą „zmywalność”, to znaczy, że powinny dać się rozcieńczać wodą w sposób nieograniczony i przy tym przechodzić w roztwór albo dyspersję, która w znacznym stopniu jest wolna od lepkiego koagulatu.

Ta właściwość w znacznym stopniu ułatwia czyszczenie przedmiotów, z którymi wodne żywice aminowe stykają się w przypadku transportu i ich przeróbki.

Z opisu DE-A- 31 25 874 są znane żywice aminowe wytworzone z użyciem określonych ilości formaldehydu, mocznika, melaminy i fenolu, które otrzymuje się w ten sposób, że wytwarza się prekondensat z użyciem fenolu, formaldehydu i wodorosiarczynu metalu alkalicznego, oraz prekondensat z użyciem formaldehydu i mocznika, po czym obydwa prekondensaty kondensuje się razem z melaminąi formaldehydem, przy czym do tak otrzymanego produktu kon185 192 densacji po ochłodzeniu dodaje się mocznik. Z opisu wynika, że te żywice aminowe wykazują lepkość 150 - 1000 mPa · s przy zawartości substancji stałej 50 - 75%, a korzystnie lepkość 200 - 800 mPa · s przy zawartości substancji stałej 60 - 70%.

W wyżej opisanym rozwiązaniu zadanie polegało na polepszeniu zmywalności. Postępowanie według przykładów wykonania wykazało, że wprawdzie żywice aminowe bezpośrednio i krótko po ich wytworzeniu wykazują jeszcze zadowalającą zmywalność, to jednak po wielotygodniowym składowaniu zmywalność ulega pogorszeniu. Poza tym ujawnione w opisie, specyficzne żywice aminowe o zawartości substancji stałej wynoszącej 60% i lepkości 200 mPa · s, po zwiększeniu w nich zawartości substancji stałej do 67% przez oddestylowanie wody w temperaturze pokojowej, wykazują lepkość powyżej 400 mPa · s.

Istnieje potrzeba opracowania wodnych żywic aminowych, które nadają się do ekonomicznego wytwarzania wysokowartościowych płyt wiórowych, odpornych na wpływy atmosferyczne oraz wykazują jeszcze dobrą zmywalność zwłaszcza po wielotygodniowym składowaniu.

Nieoczekiwanie stwierdzono, że takie właśnie żywice aminowe spełniające powyższe wymagania wytwarza się nowym sposobem według wynalazku.

Tak więc zgodny z wynalazkiem sposób wytwarzania wodnych żywic aminowych, polega na tym, że I) w roztworze wodnym, zawierającym na mol melaminyjako składnika (a), 0,5 - 9 moli mocznika jako składnika (b), 2-20 moli formaldehydu jako składnika (c), 0 -1 mola fenolu i/lub zdolnej do kondensacji pochodnej fenolujako składnika (d), 0-1 mola siarczynu metalu alkalicznego i/lub wodorosiarczynu metalu alkalicznego jako składnika (e), prowadzi się kondensację do uzyskania lepkości 150 - 1500 Pa · s, w odniesieniu do zawartości substancji stałych wynoszącej 67% wagowych, przy czym stosunek łącznej ilości moli grup (-NH₂) , pierwotnie zawartych w składnikach (a) i (b), i ilości moli składnika (d) do ilości moli składnika (c) wynosi 0,5 : 1 do 3,5 : 1, a składniki (a) do (e) można w całości i/lub częściowo zastąpić odpowiednimi ilościami produktów reakcji formaldehydu jako składnika (c) ze składnikiem (a), (b), (d) i/lub (e), oraz II) otrzymany w etapie I kondensat miesza się z 0 - 0,8 mola mocznika na mol całkowitej, użytej w etapach I i II ilości mocznika jako składnika (b), która wynosi maksymalnie 13 moli na mol melaminy, i ewentualnie doprowadza się zawartość substancji stałych do 50 - 70% wagowych poprzez usunięcie lub dodanie wody.

Korzystnie stosunek łącznej ilości moli grup (-NH₂), pierwotnie zawartych w składnikach (a) i (b), do ilości moli składnika (c) wynosi 0,75 : 1 do 2 : 1.

W sposobie według wynalazku można stosować składniki (a) do (e) w postaci monomerów, jak również w postaci produktów reakcji, które zawierająjednostki pochodzące od monomerowego formaldehydu (składnik c) , jak i od monomerowego składnika (a), (b), (d) i/lub (e), czyli w postaci adduktów formaldehydu i wstępnych kondensatów (KunststofF Handbuch, wyd. 2, 1988, tom 10, str. 6 - 69)

Składniki (a) i (b) (melaminę i mocznik) można stosować w postaci stałej.

Korzystnie składnik (b) stosuje się w postaci stężonego wodnego roztworu mocznika i formaldehydu (składnik c), które są znane z DE-A 24 51 990 i EP-A 0 083 427. Roztwory zawierające 2,0 - 6,0 mola, korzystnie 3,5 - 4,5 mola, formaldehydu na mol mocznika korzystnie majązawartość substancji stałej według DIN 12 605 wynoszącą 50 - 85% wag., korzystnie 60 - 80% wag. Zawierająone mocznik i formaldehyd częściowo w postaci monomerów, częściowo w postaci produktów reakcji, takich jak hydroksymetylomoczniki lub niskocząsteczkowe produkty kondensacji.

Roztwory te korzystnie nastawia się tak, że całkowita zawartość formaldehydu wynosi 30 - 60% wag , korzystnie 40 - 55% wag., a całkowita zawartość mocznika wynosi 15 - 40 wag , korzystnie 20 - 30% wag. mocznika. Oprócz wolnego formaldehydu i mono- lub polihydroksymetylomoczników, zawierających tylko jedno ugrupowanie pochodzące z mocznika, zawierają one korzystnie mniej niz 10% wag. produktów kondensacji mocznika z formaldehydem, zawierających więcej niż jedno ugrupowanie pochodzące z mocznika.

185 192

Ponadto w niektórych przypadkach może być korzystne użycie co najmniej jednej części formaldehydu (składnik c), korzystnie jako wodnego roztworu o stężeniu 30 - 50% wag., jako paraformaldehydu albo w postaci produktów reakcji ze składnikami (a), (d) i/lub (e).

Jako składnik (d) oprócz fenolu można stosować również zdolne do kondensacji pochodne fenolu. Odpowiednimi pochodnymi fenolu sąprzykładowo homologi fenolu, np. (C₁-C₆)alkilofenole, takie jak krezole, ksylenole, naftole, 2,2-bis(4-hydroksyfenylo)propan (Bisphenol A®), 2,2'-metylenodifenol(Bisphenol F), 1,1-bis-(4-hydroksyfenylo)etan lub l,l-bis(4-hydroksyfenylo)izobutan, hydrochinon oraz rezorcyna.

Zamiast albo oprócz fenolu lub jego pochodnych można również stosować produkt reakcji fenolu i/lub pochodnej fenolu z formaldehydem. Takie produkty reakcji są również powszechnie znane (Ullmann's Encyklopedia of Industrial Chemistry, wyd. 5, tom Al 9, str. 371-348). Na ogół stosuje się wodne roztwory rezoli, o zawartości substancji stałej 30 - 80, a korzystnie 50 - 70% wag. i o lepkości według DIN 53 018 wynoszącej 10 - 500, korzystnie 50 - 500 mPa · s.

Rezole zazwyczaj zawierają fenol i/lub pochodną fenolu i formaldehyd w stosunku 0,1 : 1 do 3 : 1, a korzystnie 0,3 : 1 do 1 : 1.

Składnik (e), siarczyn metalu alkalicznego lub wodorosiarczyn metalu alkalicznego, można stosować w postaci stałej albo jako roztwór wodny.

Szczególnie korzystnie stosuje się składnik (e) w postaci produktu reakcji z formaldehydem jako kwas hydroksymetanosulfinowy, albo jako produkt reakcji z fenolem łub pochodną fenolu i formaldehydem, np. w postaci rezolu.

Zazwyczaj stosuje się rezole wytworzone z użyciem 0,35 - 0,02 mola wodorosiarczynu metalu alkalicznego i/lub siarczynu metalu alkalicznego na mol fenolu. Tego rodzaje żywice i sposób ich wytwarzania opisano np. w DE-A 31 25 874.

W procesie wytwarzania żywic aminowych można również stosować inne związki zdolne do kondensacji, np. etylenomocznik, acetylenodimocznik, dipropylenotrismocznik, oraz guanaminy, np. benzoguanaminę, amidy, np. ekaprolaktam, alkohole, np. glikol etylenowy.

Zgodnie ze sposobem według wynalazku w etapie I w roztworze wodnym stosuje się na mol melaminy (składnik a) 0,5-13 moli, korzystnie 1-6 moli, składnika (b) ,2 - 20 moli, korzystnie 3 -10 moli, składnika (c) ,0 -1 mola, korzystnie 0-0,2 mola, składnika (d), oraz 0 -1 mola, korzystnie 0 - 0,2 mola, składnika (e).

Kondensację zwykle prowadzi się w temperaturze 60 - 100°C, korzystnie w temperaturze 75 - 95°C i przy wartości pH 7,5 - 10, korzystnie 8,2 - 9,0, po czym roztwór pozostawia się do ochłodzenia, aż osiągnie, on temperaturę 10 - 80°C, korzystnie 40 - 75°C.

Stosunek molowy łącznej ilości moli grup (-NH₂), znajdujących się pierwotnie w składnikach (a) i (b), do ilości molowej składnika (c) zwykle wynosi 0,5 : 1do 3,5 :1, korzystnie 0,7:1 do 2 : 1, a zwłaszcza 0,8 : 1 do 1,5 : 1.

Kondensację prowadzi się w znany sposób. Bliższe informacje można znaleźć np. w Ullmanns Encyklopadie der technischen Chemie, wyd. 4, tom 7, str. 403-415 i w DE-A 34 42 454.

Następnie tak otrzymany kondensat miesza się w etapie II z 0 - 0,8 mola, korzystnie 0,5 - 0,8 mola, mocznika na mol całkowitej ilości mocznika, użytej w etapach I i II, która wynosi maksymalnie 13 moli na mol melaminy.

Jeżeli całkowitą ilość mocznika (składnik b), niezbędną do wytworzenia wodnej żywicy aminowej, użyje się już w etapie I, wówczas składniki (a) do (e) kondensuje się tak długo, aż uzyska się lepkość 150 - 400 mPa · s, w odniesieniu do zawartości substancji stałej 67% wag. Jeżeli jednak część mocznika doda się w etapie II, wówczas na ogół jest konieczne kondensowanie składników (a) do (e) , aż do uzyskania lepkości powyżej 150 mPa · s, w odniesieniu do zawartości substancji stałej 67% wag., ponieważ w wyniku dodania pozostałej ilości mocznika zmniejsza się lepkość. Ilość mocznika koniecznądo zmniejszenia lepkości można ustalić na podstawie prostych prób wstępnych.

Mocznik, który dodaje się w etapie II, korzystnie dodaje się w postaci stałej albo w postaci wodnego roztworu o stężeniu 40 - 80% wag., korzystnie 60 - 70% wag

185 192

Rodzaj i sposób mieszania są nieistotne i praktycznie mocznik wprowadza się do kondensatu przez zwykłe mieszanie.

Odpowiednią zawartość substancji stałej w wodnej żywicy aminowej wytworzonej sposobem według wynalazku można szczególnie łatwo uzyskać, jeżeli już w reakcji składników (a) do (e) dodaje się razem odpowiednie ilości wody. Możliwe jest również późniejsze nastawienie zawartości substancji stałej w wodnych żywicach aminowych, jeżeli w reakcji składników (a) do (e) i ewentualnie przy mieszaniu kondensatów z mocznikiem dobiera się wyższą albo niższą zawartość substancji stałej i potem dodaje się wody, względnie usuwa się wodę, korzystnie przez destylację w temperaturze 15 - 30°C i pod zmniejszonym ciśnieniem.

Korzystnie wodne żywice aminowe nastawia się na wartość pH 8 -10, a zwłaszcza 8,5 - 9,5. Do nastawiania wartości pH zwykle można stosować zwykłe zasady, takie jak wodorotlenki metali alkalicznych lub metali ziem alkalicznych, korzystnie w postaci roztworów wodnych, trzeciorzędowe aminy, np. tri(Cj - C₆-alkilo)aminy, takie jak tributyloamina i trietyloamina, jak również trzeciorzędowe Cj - C6-alkanoloaminy, np. trietanoloaminę, metylodietanoloaminę.

Zawartość substancji stałej w wodnych żywicach aminowych wynosi 50 - 75% wag., korzystnie 60 - 75% wag, a zwłaszcza 67 - 72% wag, a ich lepkość wynosi 150 - 400 mPa · s w odniesieniu do zawartości substancji stałej 67% wag.

Dane dotyczące zawartości substancji stałej odnoszą się do pomiarów z użyciem 1 g wodnej żywicy aminowej, którą wylewa się na płaską blachę i ogrzewa w suszarce szafkowej z powietrzem obiegowym przez 2 godziny do temperatury 120°C i ponownie waży po ochłodzeniu do temperatury pokojowej.

Lepkość mierzy się według DIN 53 018 w lepkościomierzu obrotowym w temperaturze 20°C i przy szybkości ścinania 500 s⁴.

Żywice aminowe ewentualnie można mieszać z innymi użytecznymi substancjami pomocniczymi i substancjami dodatkowymi.

Dla uzyskania stabilizacji i polepszenia mechanicznych właściwości materiałów drzewnych wytwarzanych z użyciem żywic aminowych, do żywic aminowych można dodawać polialkohole, cukier i rozpuszczalne w wodzie polimery wytworzone z monomerów, takich jak akryloamid, tlenek etylenu, N-winylopirolidon, octan winylu albo zdolne do kopolimeryzacji mieszaniny tych monomerów.

Reaktywność żywic aminowych przy utwardzaniu można zwiększyć przez dodanie do nich dodatkowo utwardzacza w ilości 0,1 - 2% wag., w przeliczeniu na zawartość substancji stałej w spoiwie. Odpowiednimi utwardzaczami są sole amonowe, takie jak chlorek amonu, siarczan amonu, azotan amonu, fosforany amonu, mocne kwasy karboksylowe, takie jak kwas mrówkowy i kwas szczawiowy, kwasy mineralne, takie jak kwas siarkowy, oraz kwas p-toluenosulfonowy.

Ponadto do żywic aminowych można dodawać środki do zwalczania szkodników, np. dostępne w handlu środki owadobójcze lub grzybobójcze.

Żywice aminowe są przydatne szczególnie jako spoiwa do wytwarzania tworzyw drzewnych, takich jak sklejka, zbudowane z drewna równoległowarstwowego belki drewniane lub płyty stolarskie, a przede wszystkim płyty pilśniowe i płyty wiórowe (Ullmanns Encyklopeadie der technischen Chemie, wyd. 4, 1976, tom 12, str.709-727) z rozdrobnionego drewna.

Tworzywa drzewne wytwarza się ogólnie znanymi sposobami w tej dziedzinie (Ullmanns Encyklopadie der technischen Chemie, wyd. 4, tom 12, str. 709-726). Korzystnie klejenie prowadzi się w ten sposób, że rozdrobnione drewno wraz z żywicą aminową sprasowuje się w temperaturze 120 - 250°C. W tych warunkach żywica aminowa szybko utwardza się i otrzymuje się tworzywa drzewne o dobrych właściwościach mechanicznych oraz odporne na działanie wilgoci.

Żywice aminowe wytwarzane sposobem według wynalazku odznaczają się szczególnie tym, że również po upływie długiego czasu składowania są dobrze zmywalne. Ułatwia to czysz6

185 192 czenie pojemników transportowych i części urządzeń stosowanych do obróbki z użyciem wodnych żywic aminowych.

Przykłady

Do wytwarzania wodnych żywic aminowych stosowano poniższe substancje wyjściowe.

Kondensat fenol-formaldehyd-siarczyn (kondensat PFS)

Zmieszano 43,1 kg 40% wodnego roztworu formaldehydu (575 moli), 27,0 kg fenolu (287 moli) i 4,49 kg siarczynu sodu (35,6 moli) i całość w trakcie mieszania ogrzano do temperatury 60°C. Wskutek reakcji egzotermicznej temperatura wzrosła do 104°C, a siarczyn sodu rozpuścił się. Temperaturę nastawiono na 90°C, aż do chwili gdy lepkość wynosiła około 600 mPa · s (20°C) (10 min). Następnie roztwór ochłodzono do temperatury pokojowej.

Formol 50

Mieszaniny 50% wag. formaldehydu, 25% wag. mocznika i 25% wag. wody (EP-A-0 083 427).

Przykład 1

Kondensat PFS w ilości 85 g (co odpowiadało 0,65 mola formaldehydu, 0,32 mola fenolu i 0,05 mola siarczynu sodu), 581 g Formolu 50 (co odpowiadało 9,68 mola formaldehydu i 2,42 mola mocznika) i 322 g (2,60 mola) melaminy zmieszano i tak długo poddawano kondensacji w temperaturze 95°C, aż lepkość mieszaniny wynosiła 650 mPa · s. Po ochłodzeniu do temperatury 62°C dodano 183 g (3,05 mola) mocznika, po czym całość ochłodzono do temperatury pokojowej.

Przykład 2

Kondensat PFS w ilości 66 kg (co odpowiadało 502 molom formaldehydu, 249 molom fenolu i 40,5 mola siarczynu sodu), 451 kg Formolu 50 (co odpowiadało 7517 molom formaldehydu i 1879 molom mocznika), 250 kg melaminy (1984 mole) i 78 kg wody ogrzewano przez 31 minut od temperatury pokojowej do 95°C i poddawano kondensacji w tej temperaturze przez 24 minuty. Następnie mieszaninę ochłodzono do temperatury 85°C w ciągu 10 minut i w tej temperaturze dalej prowadzono kondensację przez 10 minut, przy czym lepkość mieszaniny reakcyjnej wynosiła 560 mPa · s. Następnie mieszaninę ochłodzono w ciągu 30 minut do temperatury 60°C, po czym dodano 142 kg (2367 moli) mocznika i całość ochłodzono do temperatury pokojowej.

Przykład 3 (porównawczy)

Postąpiono analogicznie jak w przykładzie 1, lecz użyto dodatkowo 170 g wody, a ochłodzenie nastąpiło po uzyskaniu lepkości 550 mPa · s.

Przykład 4 (porównawczy)

Postąpiono według przykładu 1 podanego w DE-A 31 45 328

Badanie właściwości żywic aminowych

Rozcieńczalność w wodzie

Do probówki wprowadzono 10 g kleju. W trakcie mieszania dodawano tak długo wody, aż powstały grudki. Rozcieńczalność w wodzie stanowi stosunek ilości kleju do ilości dodanej wody.

Zmywalność

Zanurzono mieszadło, na którym zamocowano siatkę drucianą o oczkach 1 mm, na 1 minutę w wodnej żywicy aminowej i następnie pozostawiono przez 1 minutę do ocieknięcia. Następnie część żywicy aminowej oddzielono od mieszadła w wyniku wirowania w powietrzu przez 1 minutę przy prędkości obrotowej 650 obrotów/min, oraz zważono pozostałą na mieszadle ilość żywicy aminowej (E). Następnie mieszadło wprawiono w ruch obrotowy przez 1 minutę z prędkością 650 obrotów/min w kąpieli wodnej i po ociekaniu przez 1 minutę w powietrzu zważono pozostałość (R), pozostałą na mieszadle.

Ocena: (R x 100)/E = pozostałość mokra [%]

Pozostałości mokre < 25% oznaczają dobrą zmywalność

Pozostałości mokre > 50% oznaczają złą zmywalność

Zawartość substancji stałej

185 192

Dokładnie określoną ilość żywicy klejowej (około 1 g) ogrzewano na szalce wagi (średnica 35 mm; płaska forma z płaskim dnem) w suszarce szafkowj z powietrzem obiegowym przez 2 godziny w temperaturze 120°C. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej określono zawartość substancji stałej przez zważenie i porównanie z odważką.

Lepkość

Lepkość mierzono według DIN 53 018 w temperaturze 20°C i przy szybkości ścinania 500 s¹. Wyniki badań podano w poniższej tabeli.

Tabela

	Przykład 1	Przykład 2	Przykład 3	Przykład 4
Zawartość substancji stałej [%]	69,9	67,6	63,3	62,6
Lepkość [mPa · s]	400	560	410	410
Rozcieńczalność w wodzie
w dniu wytworzenia	dowolna	dowolna	1:0,9	dowolna
po 3 tygodniach	1:2	dowolna	1:0,5	brak
Pozostałość mokra [%]
w dniu wytworzenia	19	17	71	33
po 2 tygodniach po 3 tygodniach po 6 tygodniach	18 19	28	87	67

185 192

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania wodnych żywic aminowych, znamienny tym, że I) w roztworze wodnym, zawierającym na mol melaminy jako składnika (a), 0,5 - 9 moli mocznika jako składnika (b), 2 - 20 moli formaldehydu jako składnika (c), 0-1 mola fenolu i/lub zdolnej do kondensacji pochodnej fenolu jako składnika (d), 0 - 1 mola siarczynu metalu alkalicznego i/lub wodorosiarczynu metalu alkalicznego jako składnika (e), prowadzi się kondensację do uzyskania lepkości 150- 1500 Pa · s, w odniesieniu do zawartości substancji stałych wynoszącej 67% wagowych, przy czym stosunek łącznej ilości moli grup (-NH₂), pierwotnie zawartych w składnikach (a) i (b), i ilości moli składnika (d) do ilości moli składnika (c) wynosi 0,5 : 1 do 3,5 : 1, a składniki (a) do (e) można w całości i/lub częściowo zastąpić odpowiednimi ilościami produktów reakcji formaldehydu jako składnika (c) ze składnikiem (a), (b), (d) i/lub (e), oraz II) otrzymany w etapie I kondensat miesza się z 0 - 0,8 mola mocznika na mol całkowitej, użytej w etapach I i II ilości mocznika jako składnika (b), która wynosi maksymalnie 13 moli na mol melaminy, i ewentualnie doprowadza się zawartość substancji stałych do 50 - 70% wagowych poprzez usunięcie lub dodanie wody.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunek łącznej ilości moli grup (-NH₂), pierwotnie zawartychw składnikach (a) i (b), do ilości moli składnika (c) wynosi 0,75 :1 do2:1.