PL181789B1

PL181789B1 - Sposób formowania gniazda na rurze ze zorientowanego dwuosiowo polichlorku winylu PL

Info

Publication number: PL181789B1
Application number: PL97328770A
Authority: PL
Inventors: Jan Visscher
Original assignee: Wavin Bv
Priority date: 1996-03-13
Filing date: 1997-03-10
Publication date: 2001-09-28
Also published as: US6146572A; WO1997033739A1; PL328770A1; EP0886572A1; AU726006B2; DK0886572T3; DE69702386T2; EP0886572B1; BR9707971A; PT886572E; NZ331121A; CA2248208A1; JP2000506455A; NL1002604C2; ATE194098T1; CZ247298A3; DE69702386D1; ES2148940T3; AU2045397A

Abstract

1. Sposób formowania gniazda na rurze ze zorientowanego dwuosiowo polichlorku winylu, w którym umieszcza sie podpore w koncowej czesci rury, ogrzewa sie rure w obszarze czesci koncowej równomiernie do temperatury zeszklenia polichlorku winylu, odksztalca sie rure tworzac gniazdo w obszarze ogrzewanej czesci koncowej, a podczas formowania gniazda podpiera sie ogrzewana czesc koncowa od wewnatrz, po czym chlodzi sie rure w obszarze czesci koncowej i podczas procesu chlodzenia podpiera sie czesc koncowa od wewnatrz, po czym wyjmuje sie podpore z rury, znamienny tym, ze po etapie ogrzewania rury (11) w obszarze koncowej czesci równomiernie, do temperatury zeszklenia polichlorku winylu, dalej ogrzewa sie rure (11) w obszarze kon- cowej czesci w co najmniej jednym etapie do tem- peratury orientacji polichlorku winylu wynoszacej okolo 110°C, korzystnie do temperatury wyzszej niz temperatura orientacji polichlorku winylu wynoszacej okolo 120°C. F i g . 2 . PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób formowania gniazda na rurze ze zorientowanego dwuosiowo polichlorku winylu.

Sposób formowania gniazda na rurze ze zorientowanego dwuosiowo polichlorku winylu ujawniono w opisie NL-A-9400894. Rurę ze zorientowanego dwuosiowo polichlorku winylu można wytwarzać sposobami ujawnionymi, na przykład, w opisach WO 95/25627, WO 95/25628 i WO 95/30533.

W przypadku sposobu ujawnionego w opisie NL-A-9400894 końcową część rury, na której ma być uformowane gniazdo, nasuwa się na część podpierającą trzpienia, która to część wchodzi w rurę. Następnie takąpodpartąod wewnątrz część końcową rury ogrzewa się, po czym w ogrzaną część końcową rury wciska się formującą gniazdo część trzpienia, która przylega do części podpierającej i której kształt jest zbliżony do kształtu, jaki ma mieć gniazdo. Na końcu chłodzi się końcową część rury, nadal znajdującą się na trzpieniu.

Stwierdzono, że w rurach, na których uformowano gniazda znanymi sposobami, w obszarach z gniazdami występowały często pęknięcia. Pęknięcia te pojawiały się czasami nawet podczas formowania gniazd, ale również w przypadkach później szego działania na gniazda obciążeń udarowych.

Celem wynalazkuj est uzyskanie sposobu formowania gniazda na rurze ze zorientowanego dwuosiowo polichlorku winylu umożliwiającego wytwarzanie gniazd o lepszej jakości.

Sposób formowania gniazda na rurze ze zorientowanego dwuosiowo polichlorku winylu, w którym umieszcza się podporę w końcowej części rury, ogrzewa się rurę w obszarze części końcowej równomiernie do temperatury zeszklenia polichlorku winylu, odkształca się rurę tworząc gniazdo w obszarze ogrzewanej części końcowej, a podczas formowania gniazda podpiera się ogrzewaną część końcowąod wewnątrz, po czym chłodzi się rurę w obszarze części końcowej i podczas procesu chłodzenia podpiera się część końcowąod wewnątrz, po czym wyjmuje się podporę z rury, według wynalazku charakteryzuje się tym, że po etapie ogrzewania rury w obszarze końcowej części równomiernie do temperatury zeszklenia polichlorku, winylu dalej ogrzewa się rurę w obszarze końcowej części w co najmniej jednym etapie do temperatury orientacji poli181 789 chlorku winylu, wynoszącej około 110°C, korzystnie do temperatury wyższej niż temperatura orientacji polichlorku winylu, wynoszącej około 120°C.

Korzystnie, po etapie ogrzewania rury w obszarze końcowej części równomiernie do temperatury zeszklenia polichlorku winylu, dalej ogrzewa się rurę w obszarze końcowej części w co najmniej jednym etapie do temperatury 135°C - 140°C.

Innymi słowy, wynalazek proponuje co najmniej dwuetapowe ogrzewanie odpowiednio podpartej od wewnątrz końcowej części rury: najpierw do temperatury zbliżonej do temperatury zeszklenia polichlorku winylu, wynoszącej około 80-85°C, przy czym wspomniane ogrzewanie przebiega przez okres wystarczająco długi dla zapewnienia, że ta część końcowa uzyska prawie równomierną temperaturę wzdłuż całej grubości ścianki, oraz w jednym lub więcej następnych etapów do wyższej temperatury, zbliżonej do temperatury orientowania polichlorku winylu, wynoszącej około 110°C, a korzystnie do temperatury o wartości nieco wyższej od temperatury orientowania, na przykład do około 120°C.

Ogrzewanie rury w obszarze jej części końcowej obejmuje ogrzewanie zewnętrzne rury i/lub ogrzewanie podpory.

Elementem grzejnym może być pierścień grzejny, na przykład zaopatrzony w promiennik podczerwony, obejmujący wokoło część podpierającą trzpienia, o ile ten został najpierw wprowadzony w rurę. Natężenie strumienia ciepła płynącego z takiego pierścienia grzejnego do rury można regulować w sposób prosty i dokładny.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonaniajest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przykład wykonania urządzenia do formowania gniazda na zorientowanej dwuosiowo rurze podczas wstępnej fazy sposobu według wynalazku, w przekroju podłużnym, schematycznie, fig. 2 - końcową fazę sposobu według wynalazku, w rzucie podobnym do wi- tłocznego na fig. 1, a fig. 3 - wykres ilustrujący zmianę w czasie temperatury podpartej od wewnątrz końcowej części rury podczas procesu jej ogrzewania w sposób według wynalazku.

Dalszy opis rozpoczyna się od gotowej rury ze zorientowanego dwuosiowo polichlorku winylu, mającej gładką, cylindryczną ściankę, w której trzeba wykonać gniazdo.

Urządzenie 10 widoczne na fig. 1 i 2 umożliwia formowanie gniazda na zorientowanej dwuosiowo rurze 11, przy czym gniazdo to jest zaopatrzone bezpośrednio w elastyczny pierścień uszczelniający 12.

W skład urządzenia 10 wchodzi pusty w środku cylindryczny trzpień 13 otwarty z jednego końca. Trzpień 13 ma część podpierającą 14, część przejściową 15 oraz formującą gniazdo część 16. Formująca gniazdo część 16 posiada na zewnątrz obwodowy rowek 17. W skład urządzenia 10 wchodzi ponadto pierścień nośny 18, który może ślizgać się po formującej gniazdo części 16. W celu ogrzewania, a później chłodzenia, końcowej części obrabianej rury 11, w skład urzą- dzenia wchodzi zespół grzejny 20 i zespół chłodzący 22.

Wytwarzanie gniazda z pierścieniem uszczelniającym za pomocą urządzenia z fig. 1 i 2 przebiega w sposób następujący. Najpierw wsuwa się pierścień uszczelniający 12 na trzpień 13 do położenia, w którym wejdzie on w stosunkowo płytki rowek 17, przy czym pierścień nośny 18 oprze się o ten bok pierścienia uszczelniającego 12, który jest umieszczony po przeciwnej stronie niż wsuwana część trzpienia 13. Następnie wprowadza się część podpierającą 14, na przykład za pomocą cylindra hydraulicznego obustronnego działania (nie pokazanego), w końcową część rury 11.

Po podparciu od wewnątrz końcowej części rury 11 przez część podpierającą 14 trzpienia 13, ogrzewa się, za pomocą zespołu grzejnego 20, wspomnianą część końcową rury 11. W razie konieczności, możliwe jest ogrzewanie od wewnątrz końcowej części rury 11 poprzez część podpierającą 14 trzpienia 13. Podparcie od wewnątrz za pomocą części podpierającej 14 zapobiega skurczowi w kierunku promieniowym rury 11, której materiał z tworzywa sztucznego próbuje pod wpływem ciepła powrócić do stanu, w jakim był przed orientacją dwuosiową. Ogrzewana część końcowa kurczy się w pewnym stopniu w kierunku osiowym. Jednakże takie osiowe kurczenie części końcowej j est korzystne ze względu na to, że umożliwia kompensacj ę zmniej szania

181 789 się grubości ścianek w obszarze gniazda, wynikającą z rozszerzania się materiału w kierunku promieniowym.

Po odpowiednim ogrzaniu końcowej części rury 11 wsuwa się dalej trzpień 13 w rurę 11. W chwili dojścia pierścienia uszczelniającego 12 do rury 11, pierścień uszczelniający 12 dalej rozszerza rurę 11. Pierścień uszczelniaj ący 12 opiera się podczas tego procesu na pierścieniu nośnym 18, który przemieszcza się razem z trzpieniem 13. W rezultacie rura 11 wsuwa się na pierścień uszczelniający 12, a następnie na znajdujący się za nim pierścień nośny 18. Zaraz po dojściu formującej gniazdo części 16 do odpowiedniego położenia w rurze 11, wyciąga się pierścień nośny 18 z rury 11 za pomocą urządzenia, którego również nie pokazano, do położenia widocznego na fig. 2. Zorientowana dwuosiowo rura 11 jest nadal gorąca i ma dlatego skłonność do kurczenia się w kierunku promieniowym, więc automatycznie układa się, w stanie pokazanym na fig. 2, na formującej gniazdo części 16, a następnie chwyta i mocuje pierścień uszczelniający 12. Następnie, w dalszym ciągu podpartą od wewnątrz część końcowąrury można chłodzić za pomocą zespołu chłodzącego 22 i/lub poprzez chłodzenie trzpienia 13. Następnie można wyciągnąć trzpień 13 z rury 11 na całą długość, co spowoduje wyjście pierścienia uszczelniającego 12 z płytkiego rowka 17 na trzpieniu 13 i jego pozostanie w ufor-mowanym gnieździe.

Wynalazek zapewnia specjalny sposób ogrzewania końcowej części rury 11, podpartej od wewnątrz za pomocą części nośnej 14. Zamierzoną, korzystnie, zmianę temperatury końcowej części rury 11 w funkcji czasu pokazano na fig. 3. W pierwszym przypadku, zespół ogrzewający 20 jest ustawiony w taki sposób, żeby uzyskać temperaturę części końcowej zbliżoną do tem- peratury zeszklenia polichlorku winylu (około 80-85°C). Takie nastawienie zespołu grzejnego 20 jest utrzymywane przez pewien czas, tak, aby końcowa część rury 11 miała tę temperaturę równomierną. W razie potrzeby zespół ogrzewający 20 można nastawić wtaki sposób, żeby ogrzał końcową część rury 11 do temperatury wyższej. Docelowa temperatura końcowej części rury 11, korzystnie, według wynalazku, jest równa w przybliżeniu temperaturze orientowania polichlorku winylu (około 110°C), a bardziej korzystnie jest nieco wyższa od niej, na przykład wynosi 120°C.

W tym celu, po równomiernym ogrzaniu końcowej części rury 11 do temperatury zeszklenia, istotne znaczenie ma, po ogrzaniu końcowej części do wyższej temperatury, utrzymywanie różnic temperatur w ściance końcowej części rury 11 w tych granicach. Można to zrobić ogrzewając stopniowo końcową część rury 11, tak, żeby najpierw część ta osiągnęła równomiernie konkretną temperaturę, a dopiero potem ogrzewać ją dalej. Zatem możliwe jest nawet ogrzanie części końcowej do wyższej temperatury niżjest to korzystne według wynalazku, na przykład do temperatury około 135°C - 140°C. Jeżeli ogrzewanie części końcowej byłoby przeprowadzone w jednym etapie od temperatury zeszklenia do tak wysokiej temperatury, to prawdopodobieństwo pęknięcia jest wysokie.

Mechanizm tego zjawiska nie jest całkowicie jasny, ale stwierdzono, że opisany powyżej sposób ogrzewania eliminuje możliwość zapoczątkowania niepożądanych naprężeń w gnieździe, prowadzących do pękania materiału.

Rozumie się samo przez się, że w procesie formowania gniazd sposobem według wynalazku można również stosować inne konstrukcje trzpieni. Jedną z takich możliwości jest, na przykład, trzpień rozszerzalny w kierunku promieniowym.

181 789

czas

181 789

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób formowania gniazda na rurze ze zorientowanego dwuosiowo polichlorku winylu, w którym umieszcza się podporę w końcowej części rury, ogrzewa się rurę w obszarze części końcowej równomiernie do temperatury zeszklenia polichlorku winylu, odkształca się rurę tworząc gniazdo w obszarze ogrzewanej części końcowej, a podczas formowania gniazda podpiera się ogrzewaną część końcowąod wewnątrz, po czym chłodzi się rurę w obszarze części końcowej i podczas procesu chłodzenia podpiera się część końcową od wewnątrz, po czym wyjmuje się podporę z rury, znamienny tym, że po etapie ogrzewania rury (11) w obszarze końcowej części równomiernie, do temperatury zeszklenia polichlorku winylu, dalej ogrzewa się rurę (11) w obszarze końcowej części w co najmniej jednym etapie do temperatury orientacji polichlorku winylu wynoszącej około 110°C, korzystnie do temperatury wyższej niż temperatura orientacji polichlorku winylu wynoszącej około 120°C.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że po etapie ogrzewania rury (11) w ob- szarze końcowej części równomiernie, do temperatury zeszklenia polichlorku winylu, dalej ogrzewa się rurę (11) w obszarze końcowej części w co najmniej jednym etapie do tempe- ratury 135°C - 140°C.