PL180976B1

PL180976B1 - Przenośna obudowa stacji transformatorowej

Info

Publication number: PL180976B1
Application number: PL96316493A
Authority: PL
Inventors: Illo-Frank Primus; Christoph Kaute; Rainer Herrmann
Original assignee: Betonbau Gmbh
Priority date: 1995-10-13
Filing date: 1996-10-11
Publication date: 2001-05-31
Also published as: EP0768741A3; EP0768741A2; ATE203856T1; PL316493A1; EP0768741B1

Abstract

1. Przenosna obudowa stacji transformatorowej, stanowiaca kontener czesciowo zaglebiony w ziemi, zaopatrzony w wewnetrzna komore dla transforma- tora i urzadzen wysokiego, sredniego i niskiego napiecia, która jest zlozona z czterech scian, z polaczonej z nimi plyty dolnej, z dachu, wyposazo- nego w dwie uchylne do góry pokrywy, polaczone przegubowo z obudowa za pomoca równoleglych zawias, oraz z otwartej do góry belki ceowej, znaj- dujacej sie pod pokrywami dachu, przy czym pokry- wa przednia dachu sklada sie z czesci stropowej, polaczonej z belka ceowa za pomoca zawiasy, za- opatrzonej w szczeliny wlotowe powietrza, oraz ze scianki, odchylonej do dolu od tej czesci stropowej i stanowiacej górne przedluzenie sciany czolowej sta- cji transformatorowej, znamienna tym, ze pokrywa tylna (30) dachu jest plaska i polaczona za pomoca zawiasy (32) ze sciana tylna (24) obudowy, przy czym miedzy czescia stropowa (35) pokrywy prze- dniej (28) i pokrywa tylna (30), a górna krawedzia (23) scian bocznych (22) i sciany tylnej (24), sa utworzone wylotowe kanaly powietrza, natomiast wlotowe szczeliny powietrza (37) znajduja sie w do- lnej czesci scianki (36) pokrywy przedniej (28). Fig. 5 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest przenośna obudowa stacji transformatorowej, stanowiąca kontener częściowo zagłębiony w ziemi, zaopatrzony w wewnętrzną komorę dla transformatora i urządzeń wysokiego, średniego i niskiego napięcia, która jest złożona z czterech ścian, z połączonej z nimi płyty dolnej, z dachu, wyposażonego w dwie uchylne do góry pokrywy,

180 976 połączone przegubowo z obudową za pomocą równoległych zawias, oraz z otwartej do góry belki ceowej, znajdującej się pod pokrywami dachu. Przy czym pokrywa przednia dachu składa się z części stropowej, połączonej z belką ceową za pomocą zawiasy, zaopatrzonej w szczeliny wlotowe powietrza, oraz ze ścianki, odchylonej do dołu od tej części stropowej i stanowiącej górne przedłużenie ściany czołowej stacji transformatorowej.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 83 34 221 znana jest obudowa stacji transformatorowej, której wnętrze jest podzielone na komory ze znajdującym się w nich transformatorem, wanną olejową, oraz rozdzielnią z urządzeniami wysokiego, średniego i niskiego napięcia. Obudowa stacji transformatorowej jest wytwarzana jako jedna całość, w wewnątrz niej znajdują się wszystkie niezbędne urządzenia elektryczne, a także szyny zbiorcze, oraz kompletna instalacja elektryczna. Instalowany w obudowie transformator jest zwykle wyposażony w koła, służące do wsuwania go na szyny zbiorcze. Dostęp do wnętrza stacji jest możliwy przez dwoje otwieranych drzwi, stanowiących część ściany bocznej.

Z niemieckiego opisu patentowego nr De 31 10 304 znana jest obudowa elektrycznej stacji rozdzielczej, złożona z dolnych ścian bocznych, z nałożonej na nie płyty dennej, z przymocowanej do płyty dennej, z wystającej ścianki pośredniej, pełniącej funkcję płyty nośnej, oraz z dachu.

Z europejskiego opisu patentowego nr EP 196 624 znane jest mała stacja rozdzielcza, wyposażona w betonową wannę, na której znajduje się korpus obudowy wraz ze zbrojeniem wypełnianym betonem, oraz w drzwi i w inne elementy obudowy. Betonowa wanna sięga przy tym do poziomu dna stacji, lub poziomu gruntu.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 24 01 532 znana jest stacja transformatorowa, złożona z obudowy, oraz z umieszczonego w niej transformatora i z urządzeń niskiego i średniego napięcia. Obudowa stacji składa się z prefabrykowanej, żelbetowej części dolnej, oraz z zamykającego ją od góry otwieranego do środka dachu. Dach ma postać kopułowej pokrywy, złożonej przynajmniej z dwóch jednakowych pokryw dachowych, przymocowanych przegubowo do poprzecznej profilowej belki, mającej w przekroju poprzecznym kształt litery U, i podtrzymywanej na pionowej podporze. Do dolnej części dachu jest przymocowana profilowana rynna ściekowa, wykonana z blachy stalowej. Elementy dachowe są wykonane z tworzywa sztucznego wzmocnionego włóknami szklanymi, albo też z lekkiej stalowej blachy, względnie z aluminium. Wygięte do dołu części pokryw kopułowego dachu są zaopatrzone w profilowane szczeliny, służące do przepływu powietrza przez wnętrze stacji transformatorowej.

Obudowa ta, ma stosunkowo złożoną konstrukcję, wynikającą z zastosowania podparcia dachu na profilowanej belce podtrzymywanej na pionowej podporze, oraz z konieczności stosowania profilowanych szczelin w pokrywach dachowych, wymagających wykonania dodatkowych operacji technologicznych. Ponadto zawiasy pokryw dachowych poddane działaniu szkodliwych warunków atmosferycznych, ulegają korozji.

Celem wynalazku jest opracowanie projektu przenośnej obudowy stacji transformatorowej o prostej konstrukcji, łatwej w montażu i taniej w produkcji, a ponadto zapobiegającej wnikaniu do wnętrza stacji wody i umożliwiającej optymalne jej odpowietrzenie, oraz zapewniającej dużą niezawodność działania zawartych w niej urządzeń elektrycznych, a tym samym eliminującej niedogodności znanych dotychczas obudów stacji transformatorowych.

Cel ten, zrealizowano w konstrukcji przenośnej obudowy stacji transformatorowej, która charakteryzuje się tym, że pokrywa tylna dachu jest płaska i połączona za pomocą zawiasy ze ścianą tylną obudowy, przy czym między częścią stropową pokrywy przedniej i pokrywą tylną, a górną krawędzią ścian bocznych i ściany tylnej, są utworzone wylotowe kanały powietrza, natomiast wlotowe szczeliny powietrza znajdują się w dolnej części ścianki pokrywy przedniej.

Między częścią stropową, a połączoną z nią i stanowiącą oddzielny element konstrukcyjny ścianką pokrywy przedniej, znajduje się korzystnie szczelina wylotowa powietrza.

180 976

Obudowa jest korzystnie wyposażona w amortyzator, którego jeden koniec przymocowany jest do części stropowej pokrywy przedniej, zaś drugi jej koniec - opiera się na sąsiedniej ścianie bocznej. Część stropowa pokrywy przedniej jest od najkorzystniej wewnętrznej strony ściany bocznej wyposażona w kształtowy element wzmacniający, do którego jest przymocowany jeden koniec amortyzatora.

Ściany boczne są od stron wnętrza stacji transformatorowej wyposażone korzystnie w przylegające do nich żebra, złożone z poziomego ramienia znajdującego się pod belką ceową, oraz z połączonej z tym ramieniem rozszerzonej części zakończonej odcinkiem prostopadłym do ścianki, znajdującym się powyżej ściany czołowej.

Obudowa jest korzystnie wyposażona w znajdujący się pod belką ceową kształtowy element z poziomą półką, osadzoną w ścianie bocznej poniżej górnej krawędzi ściany tylnej.

Ściany boczne są powyżej dolnej krawędzi ścianki pokrywy przedniej zaopatrzone korzystnie w wycięcia, znajdujące się nad górną krawędzią ściany czołowej.

Ścianka pokrywy przedniej jest korzystnie wyposażona w zamek ryglujący z obrotowym uchwytem i kołkiem ryglującym.

Pokrywa tylna dachu jest korzystnie wyposażona w potrójny przesuwny i obrotowy zamek ryglujący.

Obudowa jest korzystnie połączona swą ścianą boczną z inną obudową stacji transformatorowej, tworząc razem zespołową obudowę stacji transformatorowej.

Zaletą przenośnej obudowy stacji transformatorowej według wynalazku jest zapewnienie optymalnego przepływu powietrza przez wnętrze stacji, prostota jej konstrukcji, łatwość w montażu i eksploatacji, a ponadto skuteczne zapobieganie wnikaniu do wnętrza stacji wody, zabezpieczenie zawiasów przed działaniem wody, oraz możliwość zainstalowania w niej różnego rodzaju instalacji elektrycznych i transformatorów.

Przenośna obudowa stacji transformatorowej według wynalazku jest uwidoczniona na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia stację transformatorową znajdującą się w pobliżu domu mieszkalnego, w widoku perspektywicznym, fig. 2 - tę samą stację z uwidocznioną częścią zagłębioną, w widoku z przodu, fig. 3 - tę samą stację w widoku z boku, fig. 4 - tę samą stację z otwartą pokrywą, w widoku perspektywicznym, fig. 5 - tę samą stację w przekroju wzdłuż linii V-V na fig. 6, fig. 6 - tę samą stację z usuniętym dachem, w widoku z góry, fig. 7 - odmianę obudowy stacji transformatorowej, w przekroju poprzecznym, fig. 8 - fragment obudowy stacji transformatorowej, w przekroju wzdłuż linii VIII-VIII na fig. 7, fig. 9 - fragment innej odmiany obudowy stacji transformatorowej z uwidocznioną konstrukcj ją dachu, w przekroju poprzecznym, fig. 10 - fragment obudowy w obszarze X na fig. 9, w przekroju poprzecznym, fig. 11 - fragment obudowy w obszarze XI na fig. 9, w przekroju poprzecznym, fig. 12 fragment obudowy w obszarze XII na fig. 9, w przekroju poprzecznym, fig. 13 - jeszcze inna odmiana obudowy stacji transformatorowej, w przekroju poprzecznym, fig. 14 - fragment obudowy w przekroju wzdłuż linii XIV-XIV na fig. 13, fig. 15 - fragment obudowy w przekroju wzdłuż linii XV-XV na fig. 13, fig. 16 -fragment obudowy w przekroju wzdłuż linii XVI-XVI na fig. 13, fig. 17 - fragment obudowy w przekroju wzdłuż linii XVII-XVII na fig. 13, fig. 18 - fragment obudowy według fig. 17 w położeniu zamkniętym, w przekroju poprzecznym, fig. 19 - naroże obudowy stacji transformatorowej, w przekroju poprzecznym, fig. 20 naroże obudowy stacji transformatorowej w przekroju wzdłuż linii XX-XX na fig. 19, a fig. 21 podwójną stację transformatorową, w widoku perspektywicznym.

Przedstawiona na fig. 1 do 6 przenośna obudowa stacji transformatorowej 10 składa się z części zagłębionej w ziemi, wyposażonej w przepusty 16 dla nieuwidocznionych na rysunku kabli, oraz z części wystającej z gruntu, o maksymalnej wysokości h nad poziomem 12 gruntu wynoszącej około 1 m.

Obudowa stacji 10 składa się z dwóch równoległych względem siebie ścian bocznych 22, o długości e » 2,3 m, z połączonej z nimi ściany czołowej 14, o długości a 2 2,5m, i ze ścńrny tylnej 24, oraz z płyty dolnej 26. Wysokość f ścian bocznych 22 i ściany tylnej 24 jest korzystnie równa długości e bocznych ścian 22. Wszystkie te części składowe obudowy tworzą

180 976 betonowy monolit. Ściany boczne 22 są wyposażone od strony wnętrza w żebra 50 (fig. 4), skierowane do czołowej ściany 14, pod którym znajdują się wycięcia 60 zakryte nieuwidoczniomąna figurze pokrywą. boczną.

W wewnętrznej komorze 11 obudowy stacji 10 zainstalowane jest urządzenie 18 średniego napięcia, urządzenie 19 niskiego napięcia, oraz znajdujący się obok nich transformator 20.

Obudowa stacji transformatorowej 10 jest od góry zamknięta dwuczęściowym dachem, złożonym z uchylnej pokrywy przedniej 28 i z uchylnej pokrywy tylnej 30, które są otwierane za pomocą równoległych zawias 32 w kierunku ściany tylnej 24 (fig. 5). Obydwie pokrywy 28 i 30 dachu są podparte na ścianach bocznych 22 za pomocą amortyzatorów 29 (fig. 5).

Pokrywa przednia 28 jest wykonana z blachy z lekkiego metalu, i składa się z części stropowej 35, wyposażonej w zawiasę 32, oraz ze ścianki 36, zagiętej wzdłuż krawędzi 34 pod kątem w wynoszącym przynajmniej 90°, i której dolna krawędź znajduje się w odległości b nad poziomem gruntu. Ścianka 36, która w stanie zamkniętym dachu stanowi przedłużenie ściany czołowej 14 obudowy, jest korzystnie wykonana w postaci oddzielnego elementu, przymocowanego do części stropowej 35. Część stropowa 35 pokrywy przedniej 28 jest przymocowana za pomocą zawiasy 32 do belki ceowej 38, biegnącej poprzecznie we wnętrzu obudowy stacji 10. Belka ceowa 38, przedstawiona na fig. 7, jest umieszczona nad dolnym betonowym żebrem 27 jako jedna całość z płytą dolną 26, w odległości i od ściany czołowej 14 wynoszącej około 1 m.

Ścianka 36 pokrywy przedniej 28 jest w swej dolnej części zaopatrzona we wlotowe szczeliny powietrza 37 (fig. 7), którymi wchodzi strumień powietrza do wnętrza obudowy w kierunku y, następnie przepływa między pokrywą tylną 30, a górną krawędzią 23 ściany bocznej 22 (fig. 8), której grubość k wynosi w tym miejscu 10 cm.

Pokrywa tylna 30 jest wyposażona wzdłuż swej długości w skrzynkowe kształtowniki 42, pełniące funkcję wzmocnień, w swej dolnej części w siatkę 44, zaś z boku - w zewnętrzne pionowe końcówki 46, zagięte wzdłuż krawędzi 48, i mające w przekroju kształt litery L, albo w zewnętrzne nachylone końcówki 46a (uwidocznione na fig. 8 linią przerywaną). Zewnętrzne pionowe końcówki 46 całkowicie przykrywają zawiasy 32, chroniąc je przed szkodliwym działaniem wody, przy czym jej położenie sprawia, że woda spływa z dachu z dala od ścian obudowy. Konstrukcja pokryw 28 i 30 dachu zapewnia również optymalny przepływ powietrza przez wnętrze stacji transformatorowej 10.

Obudowa stacji transformatorowej 10 według fig. 9 jest wyposażona w kształtowy element 21 z osadzoną w bocznej ścianie 22 poziomą półką 50h, na której opiera się belka ceowa 38. Szerokość n poziomej półki 50h wynosi 1,2 m.

Górna powierzchnia 30a pokrywy tylnej 30 jest nachylona do poziomej płaszczyzny pod kątem ostrym t, natomiast górna powierzchnia 35a części stropowej 35 pokrywy przedniej 35 - pod kątem ostrym t_r Obydwa kąty ostre t i wynoszą od 2° do 8°, korzystnie od 3° do 5°.

Otwarta do góry belka ceowa 38 służy między innymi do odprowadzania wody, spływającej do jej wnętrza 39 przez szczelinę 52 między obydwiema pokrywami 28 i 30. Pochylenie pokryw 28 i 30 umożliwia skuteczne odprowadzenie wody z dachu, zwłaszcza podczas otwierania pokrywy przedniej 28.

Pokrywa przednia 28 obudowy według fig. 9 składa się - analogicznie jak przednia pokrywa obudowy według fig. 7 - z części stropowej 35 i z połączonej z nią za pomocą kształtowego elementu 54 ścianki 36. Szerokość q części stropowej 35 jest nieco większa od szerokości n betonowego kształtowego elementu 21, i wynosi 1,325 m.

Przedstawiona na fig. 10 zawiasa obudowy według fig. 9 jest wyposażona w ramię 31a, którego płaskie zakończenie opiera się o górną krawędź 23 ściany tylnej 24, za pomocą szyny 25 wykonanej ze stali szlachetnej, i podkładki 25a. Ramię 31a zawiasy ma za płaskim zakończeniem postać łuku zaopatrzonego w swym przeciwnym końcu w poziomy otwór, o osi leżącej poniżej górnej powierzchni E podkładki 25a, przez który przetknięty jest sworzeń 33.

180 976

Zakończenie ramienia 31a zawiasy znajduje się przed poziomą półką 46e zewnętrznej nachylonej końcówki 46a, albo zewnętrznej pionowej końcówki 46 pokrywy tylnej 30.

Wysokość z (fig. 11) wewnętrznej pionowej końcówki 46a' przedniej i tylnej pokrywy 28 i 30, wchodzącej w obszar beli ceowej 38, jest mniejsza niż wysokość zewnętrznej pionowej końcówki 46 pokrywy przedniej i tylnej 28 i 30.

Ścianka 36 pokrywy przedniej 28 jest w swej dolnej części wyposażona w zamek ryglujący 72 (fig. 12), służący do jej rozłącznego przymocowania do ściany czołowej 14 obudowy. Zamek ryglujący 72 jest wyposażony w płytę 74, do której przymocowany jest uchylny uchwyt 76, oraz w korpus 78 z wykonaną z PCV rozetę 80, współpracującą z kołkiem blokującym. Z obydwu stron płyty 74 zamka ryglującego 72 znajdują się rygle 82 wyposażone w przesuwane poziomo w kierunku x kołki ryglujące 84. Również pokrywa tylna 30 jest wyposażona w przesuwne i obrotowe zamki ryglujące. Zamki ryglujące 72 umożliwiają zamykanie i otwieranie obydwu pokryw 28 i 30 dachu.

Na fig. 13 do 20 przedstawiona jest inna odmiana obudowy stacji transformatorowej według wynalazku, w której między ścianą czołową 14, ścianami bocznymi 22, oraz ścianą tylną 24, a pokrywą przednią i tylną 28 i 30, utworzone są wylotowe kanały powietrza (fig. 14). Kanały te, łącznie z zewnętrznymi pionowymi końcówkami 46 pokryw 28 i 30 krawędziami ścian obudowy formują wylotowy strumień powietrza w kierunku y.

Pokrywa przednia 28 obudowy według fig. 13 jest wykonana z pojedynczego zagiętego arkusza blachy 56 z lekkiego metalu.

Ściany boczne 22 są od wnętrza obudowy wyposażone w skierowane do czołowej ściany 14, żebra 50 (fig. 13), pod którym znajdują się wycięcia 60 zakryte pokrywą boczną 62 (fig. 17). Żebra 50 są na swej długości zaopatrzone w profilowane występy 64 i w profilowane rowki 65 (fig. 17).

Pokrywa tylna 30 oraz część stropowa 35 pokrywy przedniej 28, są od wewnętrznej strony ścian bocznych 22 wyposażone w kształtowy element wzmacniający 66, , z którego wystaje pionowe ramię 68 (fig. 14 i 15), służące do zamocowania amortyzatora 29. Ściana tylna 24 jest wyposażona w trzy zagłębienia 70 (fig. 19 i 20).

Opisane powyżej różne odmiany obudowy stacji transformatorowej według wynalazku, mogą tak zostać zestawione, aby utworzyć jeden zespół. Na fig. 21 jest przykładowo przedstawiona zespołowa stacja transformatorowa 10a, której długość a! wynosi nieco więcej niż 4 m, zaś jego szerokość, jest równa długości e ścian bocznych 22 - i wynosi około 2,3 m.

180 976

35α

co

180 976

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Przenośna obudowa stacji transformatorowej, stanowiąca kontener częściowo zagłębiony w ziemi, zaopatrzony w wewnętrzną komorę dla transformatora i urządzeń wysokiego, średniego i niskiego napięcia, która jest złożona z czterech ścian, z połączonej z nimi płyty dolnej, z dachu, wyposażonego w dwie uchylne do góry pokrywy, połączone przegubowo z obudową za pomocą równoległych zawias, oraz z otwartej do góry belki ceowej, znajdującej ' się pod pokrywami dachu, przy czym pokrywa przednia dachu składa się z części stropowej, połączonej z belką ceową za pomocą zawiasy, zaopatrzonej w szczeliny wlotowe powietrza, oraz ze ścianki, odchylonej do dołu od tej części stropowej i stanowiącej górne przedłużenie ściany czołowej stacji transformatorowej, znamienna tym, że pokrywa tylna (30) dachu jest płaska i połączona za pomocą zawiasy (32) ze ścianą tylną (24) obudowy, przy czym między częścią stropową (35) pokrywy przedniej (28) i pokrywą tylną (30), a górną krawędzią (23) ścian bocznych (22) i ściany tylnej (24), są utworzone wylotowe kanały powietrza, natomiast wlotowe szczeliny powietrza (37) znajdują się w dolnej części ścianki (36) pokrywy przedniej (28).
2. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że między częścią stropową (35), a połączoną z nią i stanowiącą oddzielny element konstrukcyjny ścianką (36) pokrywy przedniej (28), znajduje się szczelina wylotowa powietrza.
3. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że jest wyposażona w amortyzator (29), którego jeden koniec przymocowany jest do części stropowej (35) pokrywy przedniej (28), zaś drugi jej koniec - opiera się na sąsiedniej ścianie bocznej (22).
4. Obudowa według zastrz. 3, znamienna tym, że część stropowa (35) pokrywy przedniej (28) jest od wewnętrznej strony ściany bocznej (22) wyposażona w kształtowy element wzmacniający (66), do którego jest przymocowany jeden koniec amortyzatora (29).
5. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że jej ściany boczne (22) są od stron wnętrza stacji transformatorowej (10) wyposażone w przylegające do nich żebra (50), złożone z poziomego ramienia znajdującego się pod belką ceową (38), oraz z połączonej z tym ramieniem rozszerzonej części zakończonej odcinkiem prostopadłym do ścianki (36), znajdującym się powyżej ściany czołowej (14).
6. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że jest wyposażona w znajdujący się pod belką ceową (38) kształtowy element (21) z poziomą półką (50h), osadzoną w ścianie bocznej (22) poniżej górnej krawędzi ściany tylnej (24).
7. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że ściany boczne (22) są powyżej dolnej krawędzi ścianki (36) pokrywy przedniej (28) zaopatrzone w wycięcia (60), znajdujące się nad górną krawędzią ściany czołowej (14).
8. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że ścianka (36) pokrywy przedniej (28) jest wyposażona w zamek ryglujący (72) z obrotowym uchwytem (76) i kołkiem ryglującym.
9. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że pokrywa tylna (30) dachu jest wyposażona w potrójny przesuwny i obrotowy zamek ryglujący.
10. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że jest połączona swą ścianą boczną (22) z inną obudową stacji transformatorowej (10), tworząc razem zespołową obudowę stacji transformatorowej (10a).