PL178266B1 - Powlekany przez rozpylanie katodowe wyrób zawierający podłoże szklane - Google Patents

Abstract

1. Powlekany przez rozpylanie katodowe wyrób zawierajacy podloze szklane z nalozonym na nie w kie- runku od szkla na zewnatrz ukladem warstwowym zawierajacym warstwy Si 3N 4 , niklu lub nichromu i srebra, znam ienny tym , ze zawiera a) warstwe Si 3N 4 o grubosci okolo 450A - 600A; b) warstwe niklu lub nichromu o grubosci okolo 7A lub mniejszej; c) warstwe srebra o grubosci okolo 115A - 190A; d) warstwe niklu lub nichromu o grubosci okolo 7A lub mniejszej; e) warstwe Si 3N 4 o grubosci okolo 580A - 800A i w którym, gdy podloze szklane ma grubosc okolo 2 mm - 6 mm powleczone podloze szklane ma przepusz- czalnosc widzialna co najmniej okolo 70%, normalna emisyjnosc (Eh) mniejsza niz okolo 0,07, hemisferyczna emisyjnosc (Eh) mniejsza niz okolo 0,075, rezystancje arkusza (Rs) mniejsza od okolo 5,5 o m ó w / s q i ma naste- pujacy wspólczynnik odbicia i wspólrzedne koloru, w którym charakterystyki po stronie szkla sa nastepujace RgY okolo 12 do 19 ah , okolo -3 do +3 bh okolo -5 do -20 i w którym charakterystyki po stronie filmu sa nastepujace: RfY okolo 8 do 12 ah , okolo 0 do 6 bh okolo -5 do -30 w którym RY oznacza wspólczynnik odbicia a ah, bh oznaczaja wspólrzedne koloru wedlug pomiaru w jed- nostkach Huntera, I 1 1.C, 10° obserwatora. PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest powlekany przez rozpylanie katodowe wyrób zawierający podłoże szklane, a zwłaszcza powlekane wyroby szklane o niskich wartościach emisyjności mające zastosowanie jako szklane jednostki izolujące (np. drzwi i okna) wykonane częściowo z tych powlekanych wyrobów szklanych.

Znaczenie układów szklanych z warstwą powlekaną przez rozpylanie katodowe w celu uzyskania własności regulowanego doprowadzania energii słonecznej przez okna i drzwi jest obecnie dobrze utrwalone w architekturze i w handlu. Ponadto, znaczenie stosowania takich układów warstwowych w szklanych jednostkach izolujących (znanych jako jednostki „IG”) jest również ogólnie przyjęte. Przykłady tego ostatniego zastosowania obejmują okna i drzwi o podwójnych i potrójnych szybach wykonane co najmniej z dwóch tafli szklanych uszczelnionych na ich brzegach z utworzeniem między nimi izolowanej komory. Takie komory często są wypełnione gazem innym niż powietrze, takim jak argon.

Istotne dla zaakceptowania takich jednostek IG na rynku są następujące własności, które bezpośrednio związane są z układem warstwowym powlekanym przez rozpylanie katodowe i obejmują:

1) pożądaną ilość widzialnej przepuszczalności sprzężonej z zaakceptowalnym poziomem współczynnika odbicia promieniowania podczerwonego;

2) wygląd nielustrzany:

3) wygląd w kolorze, który jest bądź neutralny, bądź wchodzi w zakres akceptowalnych odcieni w niekwestionowanym kolorze;

4) odporność na warunki atmosferyczne lub na zaatakowanie chemiczne, często nazywane „trwałością chemiczną” i

5) odporność na ścieranie podczas manipulowania, zwłaszcza podczas różnych etapów koniecznych do wyprodukowania okna lub drzwi IG z dwóch lub kilku tafli szklanych, z których co najmniej jedna została powleczona przez rozpylanie katodowe powyższym układem warstwowym (często nazywana „twałością mechaniczną”).

Poza tymi właściwościami fizycznymi stosowany układ powlekania musi być ekonomicznie opłacalny w produkcji. Jeśli nie jest produkt końcowy, taki jak jednostka IG, może stać się zbyt drogi co wstrzyma popyt. Dlatego, gdy pragnie się uzyskać pożądane własności często stają się konieczne kompromisy. Na przykład, osiągnięcie akceptowalnych poziomów przepuszczalności lub współczynnika odbicia IR (podczerwieni) może odbywać się kosztem trwałości (bądź chemicznej bądź mechanicznej, bądź obu). Inne kompromisy, niepożądane zabarwienie i okna lub drzwi lustrzane są nie do uniknięcia. W jeszcze dalszych kalkulacjach znaczącym czynnikiem staje się koszt wytwarzania. Takie problemy stwarzają potrzebę nowych układów warstw powlekanych przez rozpylanie katodowe, które mogą zapewnić lepszą równowagę pomiędzy tymi własnościami.

W amerykańskim opisie patentowym nr 5.344.718 ujawniono różne doskonałe układy warstw powlekanych przez rozpylanie katodowe, które uzyskały dopuszczalne niskie wartości emisyjności (E) i tym sposobem zostały prawidłowo zaklasyfikowane jako rodzina układów „nisko -E” (np. rodzina powłok o wysokim współczynniku odbicia IR według poniższej definicji). Ponadto, takie układy powlekające, jako rodzina, charakteryzują się trwałościąbliskąlub równą powłokom piro litycznym a zatem są całkowicie akceptowalne. Jeszcze dalej, powłoki te, zwłaszcza w ich korzystnych wykonaniach, wykazują wysoką przepuszczalność widzialną. Jednocześnie, wykazują one odpowiednio neutralny kolor, w zakresie przechodzącym nieco w zieloną stronę niebieskiego, co jest odpowiednio maskowane przez osiągany poziom odbicia a przez to wydają się zasadniczo neutralne. Ponadto, ich charakterystyki odbicia widzialnego są poniżej 20%, a zatem unika się niepożądanego wyglądu lustrzanego zarówno, gdy patrzy się z zewnątrz jak i z wewnątrz, przy zastosowaniu na przykład na okna lub drzwi.

W rodzinie układów warstw, ujawnionej w amerykańskim opisie patentowym nr 5.344.718 stosowane sąróżne warstwy z Si₃N₄ i niklu lub nichromu do nakładania pomiędzy nimi jednej lub kilku srebrnych metalicznych warstw odbijających IR, w dobranym porządku, uzyskując tym

178 266 sposobem pożądane własności końcowe. Całe ujawnienie z tego opisu patentowego, łącznie z jego stanem techniki, podano tu jako odnośnik literaturowy.

Ogólnie mówiąc, w rozwiązaniu według tego opisu patentowego (5.344.718) uzyskuje się unikalne wyniki, poprzez zastosowanie układu zawierającego pięć lub więcej warstw, przy czym od szkła w kierunku na zewnątrz układ zawiera:

a) warstwę podkładową z SijN^

b) warstwę niklu lub nichromu;

c) warstwę srebra;

d) warstwę niklu lub nichromu; i

e) wierzchnią warstwę z Si₃N4.

Gdy układ składa się zasadniczo z tych pięciu (5) warstw, na ogół stosowane sąnastępujące grubości:

Warstwa Zakres (w prrybbżżniu)

a) (Si₃N4) 400A - 425A

b) (Ni lub Ni:Cr) 7A lub mniej

c) (Ag) 95A - 105A

d) (Ni lub Ni:Cr) 7Alub mniej

e) (Si₃N4) 525A - 5-75A

Gdy w układzie według tego opisu (5.344.718) stosuje się więcej niż pięć warstw, na przykład, gdy zastosuje się dwie warstwy srebrne, układ w kierunku od szkła do zewnątrz zwykle zawiera warstwy:szkło/Si₃N4/Ni:Cr/Ag/Ni:Cr/Ag/Ni:Cr/Si₃N4, przy zachowaniu tej samej całkowitej grubości (np. 95-105 A) tak, że każda warstwa samego srebra wynosi tylko około 50A dla utrzymania się w podanej ilości całkowitej.

Mimo, że takie układy jak ujawnione w stanie techniki (opis patentowy 5.344.718) stanowią znaczące ulepszenie w stosunku do istniejących znanych układów, zwłaszcza opisanych w stanie techniki; tym niemniej pozostaje miejsce na poprawę własności „emisyjności”. Na przykład, w układach z opisu patentowego 5.344.718 normalna emisyjność (E_n) była na ogół mniejsza lub równa około 0,12 podczas, gdy hnmisferycynα emisyjność (E_h) była na ogół mniejsza od około 0,16. Jednak w praktyce, niższe granice uzyskiwane realnie na ogół wynosiły dla En około 0,09 a dla Eh około 0,12. Uzyskiwane oporności tafli (R_s) w tym względzie wyniosły na ogół od około 9-10 omów/_sq

Odnośnie do inhibitowania osiągania lepszego odbicia IR (tj. obniżonej wartości „E”) ogólnie utrzymywane było przeświadczenie, że jeśli grubość srebra zostanie podwyższona do osiągnięcia wyższego współczynnika odbicia IR (a zatem niższych wartości „E”) powinien wystąpić jeden lub kilka z następujących czterech szkodliwych efektów: (1) mogłaby wystąpić utrata trwałości; (2) końcowy produkt mógłby być zbyt odbijający i stać się lustrzanym: (3) kolor mógłby przejść w nieakceptowanie wysoce purpurowy lub czerwono/niebieski; i/lub (4) przepuszczalność widzialna mogłaby stać się niedopuszczalnie niska.

Trwałość, zarówno mechaniczna jak i chemiczna, jest na ogół ważnym czynnikiem dla otrzymania szkła architektonicznego czy to stosowanego jako monolityczne tafle lub, na przykład, gdy stosowane jest w postaci jednostek IG. Jak podano powyżej, manipulowanie, łączenie w zespół i uszczelnianie jednostek IG na pierwszym miejscu plasuje trwa^łość mechanicznąpodczas, gdy potrzeba uszczelnienia szyb na brzegach dla utworzenia między nimi komory izolacyjnej, stwarza potrzebę trwałości chemicznej, głównie z uwagi na charakter środka uszczelniającego, którego kontakt z powłokąjest nieunikniony. Pod względem estetycznym, zarówno wygląd lustrzany jak i kolor purpurowy mogą wpłynąć na brak popytu na produkt posiadający takie cechy. Utrata przepuszczalności widzialnej mimo, że niepożądana, w rzeczywistości nie staje się nie do zaakceptowania dopóty, dopóki w szybach monolitycznych nie spadnie ona do poniżej około 70% a wjednostkach IG dopóki nie spadnie do poniżej około 63%. Jednak w niektórych zastosowaniach, zwłaszcza, gdzie pożądane są niskie współczynniki zacienienia (tj. mniejsze od około 0,6), przepuszczalność może aktualnie być zbyt wysoka, nawet mimo, że emisyjność jest racjonalnie niska. Ogólnie mówiąc, gdzie pożądane jest zacienienie (np. dla obniżenia kosztów

178 266 klimatyzacji) przepuszczalność widzialna szyb monolitycznych powinna być utrzymywana poniżej 75% a korzystnie poniżej 73% podczas, gdy w typowej jednostce IG przepuszczalność powinna wynosić około 65% do 68%.

Częściowym potwierdzeniem powyższego przekonania jest raczej kompleksowy układ warstwowy ujawniony w amerykańskim opisie patentowym nr 5.302.449 jak również jego przepuszczalny handlowy odpowiednik postaci jednostki IG, znany pod nazwąCardinal 171 sprzedawany przez Cardinal IG Company. Układ warstwowy opisany w tym opisie patentowym różni się grubościami i typami materiałów w nakładanych na siebie warstwach w celu uzyskania pewnego regulowanego doprowadzania energii słonecznej, jak również zastosowaniem powłoki zewnętrznej z tlenku cynku, cyny, indu, bizmutu łub tlenków i ich stopów łącznie z tlenkiem cynianu cynku, w celu uzyskania odporności na ścieranie. Ponadto, w układzie tym dla uzyskania korzystnego końcowego efektu stosuje sięjednąlub dwie warstwy złota, miedzi lub srebra. Gdy stosowane są dwie warstwy srebra, wiedziano, że grubość pierwszej wynosi pomiędzy 100 A -150 A, a korzystnie około 125A, podczas gdy grubość drugiej, opartej na niej, wynosi pomiędzy 125A - 1745A. Przy zastosowaniu tylko jednej warstwy srebra, podano, że jej grubość wynosi około 100A -175 A, korzystnie 140A. Nigdzie w tym opisie patentowym nie ujawniono stosowania niklu lub nichromu ani zastosowania azotku krzemu jako elementu(ów) w nakładanych na siebie warstwach.

W aktualnej praktyce przemysłowej, stwierdzono, że wyżej wymienione jednostki Cardinal IG uzyskują zadawalającą charakterystykę regulowanego doprowadzenia energii słonecznej, łącznie z akceptowalną charakterystyką koloru i stosunkowo dobrym nie lustrzanym współczynnikiem odbicia światła widzialnego (poniżej podano przykład porównawczy). Jednakowoż, stwierdzono, że ten skądinąd całkiem akceptowalny układ nie ma odporności chemicznej i, zgodnie z podaną tu definicją, zawodzi w przeprowadzanym teście gotowania. Mimo, że dokładna przyczyna nie jest znana, prostą konkluzjąjest, że jak wskazano w stanie techniki, musi się poświęcić co najmniej jedną pożądaną właściwość, ażeby uzyskać pożądane poziomy innych. Ponadto, z uwagi na charakter nakładanych warstw i stosowanych elementów, układ jest drogi w produkcji głównie z powodu liczby i grubości warstw wymaganych do uzyskania pożądanego rezultatu.

W części dotyczącej stanu techniki, w amerykańskim opisie patentowym nr 5.344.718, ujawniono dalszy układ warstwowy szkła architektomcznego, który znany jest w handlu pod nazwą Super-E III, produkt firmy Airco Corporation. Układ ten, zaczynając od szkła w kierunku ku zewnątrz składa się z następujących warstw nałożonych jedna na drugą:Si₃N4/Ni:Cr/Ag/Ni:Cr/Si₃N4

Stwierdzono w praktyce, że w tym układzie Super-E III stopem Ni:Crjest stop Ni/Cr odpowiednio 80/20 wagowo (tj. nichrom), podano, że dwie warstwy nichromu mają grubości po 7 A, warstwa Ag jak podano ma grubość jedynie około 70A (o ile nie zaznaczono, że srebro może być o grubości 100A) a warstwy Si3^ są stosunkowo grubsze (np. 320A podłoże i około 450A warstwa wierzchnia). W rzeczywistości, z uwagi na grubość (np. około 70A), stwierdzono w prak^jyce, że warstwa srebra (Ag) ma charakter raczej półciągły.

Gdy powłoka ta osiągnęła dobrą „trwałość” (np. powłoka była odporna na zadrapania, odporna na zużycie i trwała chemicznie) osiągnęła tym sposobem w ważnym zakresie własności porównywalne z powłokami pirolitycznymi dla szkła o grubości około 3 mm, E_h wyniosło jedynie około 0,20 - 0,22 a E_n wynosiło około 0,14-0,17. Obie te wartości emisyjności są raczej wysokie. Ponadto, zmierzona rezystancja arkusza (R) stosunkowo była wysoka 15,8 omów/ _sq (bardziej akceptowalna wartość wynosi około 10,5 lub mniej). Tak więc, gdy zarówno trwałość mechaniczna i chemiczna okazały się akceptowalne i widzialna przepuszczalność tafli monolitycznej była raczej wysoka 76±1% i gdy dowiedziono, że powłoki te również są kompatybilne z tradycyjnymi środkami uszczelniającymi stosowanymi w jednostkach IG, ich zdolność poradzenia sobie z promieniowaniem podczerwonym okazała się mniej niż zadawalająca. Ponadto, ta raczej wysoka monolityczna przepuszczalność widzialna wynosząca 76±1% czyni taki układ raczej niepożądanym tam, gdzie wymagane są własności mniejszego zacienienia.

Po układzie Super-E III, Airco zaprojektował układ Super-E IV. Układ ten obejmuje jako warstwy nałożone na siebie od szkła w kierunku zewnętrznym:

178 266

Element Grubość (A)

TiO₂ około 300

NiCrN_x około 8

Ag około 105

NiCrNx około 8

Si₃N₄ około 425

Układ ten jest bardzo podobny w zachowaniu do układu Super-E III, z tym wyjątkiem że przepuszczalność widzialna jest wyższa (np. wyższa od 80%), emitancja jest niższa (np. mniej niż około 0,10) a współczynnik zacienieniajest znacznie wyższy (np. około 0,8). Ponadto z uwagi na zastosowanie TiO2 jako warstwy podłoża, układ jest drogi w produkcji.

Poza tym układem warstwowym Super-E III, w literaturze patentowej i naukowej opisano inne powłoki zawierające srebro i/lub Ni:Crjako warstwy odbijające promieniowanie podczerwne i dla innych celów gospodarki cieplnej. Na przykład, filtry Fabry-Perot i inne znane powłoki i techniki ujawnione w amerykańskich opisach patentowych nr nr 3.682.528 i 4.799.745 (i omawiany i/lub cytowany tam stan techniki). Patrz również tworzone dielektryczne metalowe układy warstwowe opisane w licznych patentach łącznie na przykład z amerykańskimi opisami patentowymi nr nr 4.179.181, 3.698.946, 3.978.273, 3.902.997 i 3.889.026 aby wymienić tylko kilka. Mimo, że takie inne powłoki były znane w stanie techniki dla niniejszego wynalazku, w żadnym ze znanych ujawnień nie podano ani nie osiągnięto zdolności stosowania wysoce produktywnego sposobu powlekania przez rozpylanie katodowe, jednocześnie uzyskując szkło architektoniczne, które nie tylko jest zbliżone lubjest równe powłokom pirolitycznym, ale które również osiąga doskonałe uregulowane doprowadzanie energii słonecznej.

Powyższe czynniki w stanie techniki mogłyby bezpośrednio odwieść fachowca od jakiejkolwiek racjonalnej sugestii, że zasadnicze pogrubienie srebra w układzie takim jak rodzina układów z opisu patentowego nr 5.344.718 skojarzona z odpowiednim dostosowaniem grubości Si₃N₄ pozwoli osiągnąć pełny zakres pożądanych własności, zwłaszcza kombinacji własności:

(1) akceptowalnego, niepurpurowego lub nie czerwono/niebieskiego koloru; (2) nielustrzanego wyglądu z obu stron, z wewnątrz i z zewnątrz; (3) racjonalnie wysokich wartości przepuszczalności; (4) dobrej trwałości mechanicznej; (5) doskonałej trwałości chemicznej; i (6) wyjątkowo niskich wartości emisyjności.

W świetle powyższegojest oczywiste, że istnieje potrzeba, w dziedzinie układu warstw powlekanych przez rozpylanie katodowe, raczej optymalizowania niż nieuzasadnionego poświęcania wyżej opisanych własności powlekanych tafli szklanych w ogólności a jednostek IG w szczególności w sposób ekonomiczny. Celem wynalazku było zatem wypełnienie tej i innych potrzeb w tej dziedzinie.

Wynalazek osiąga te cele przez postępowanie dokładnie odwrotne do uprzednio utrzymywanych przekonań w tej dziedzinie i osiąga unikalne i nieoczekiwane rezultaty.

Według wynalazku powlekany przez rozpylanie katodowe wyrób zawierający podłoże szklane z nałożonym na nie w kierunku od szkła na zewnątrz układem warstwowym zawierającym warstwy Si₃N₄, niklu lub nichromu i srebra zawiera:

a) warstwę Si3^ o grubości około 450A - 600A;

b) warstwę niklu lub nichromu o grubości około 7 A lub mniejszej;

c) warstwę srebra o grubości około 115A - 190 A;

d) warstwę niklu lub nichromu o grubości około 7 A lub mniejszej;

e) warstwę Si₃N'4 o grubości koło 580A - 800A i w którym, gdy podłoże szklane ma grubość około 2 mm - 6 mm powleczone podłoże szklane ma przepuszczalność widzialną co najmniej około 70%, normalną emisyjność (E_n) mniejszą niż około 0,07, hemisferyczną emisyjność (E_h) mniejszą niż około 0,075, rezystancję arkusza (R_s) mniejszą od około 5,5 omów/ _sq i ma następujący współczynnik odbicia i współrzędne koloru, w którym charakterystyki po stronie szkła są następujące:

RgY około 12 do 19 ah około -3 do +3

178 266 b_h około -5 do -20 i w którym charakterystyki po stronie filmu są następujące:

RfY około 8 do 11 a_h okłko 0 doł b_h około -5 do -30 w którym RY oznacza współczynnik oObicia a a_h, b_h oznaczają współrzędne koloru weOOug pomiaru w jednostkach Huntera, I11.C, 11 1d° obserwatora.

Korzystnie grubość warstwy (a) wynosi około 58dA - 585A, grubość warstwy (c) wynosi około 115A - 155A, a grubość warstwy (e) jest większa od około 475A. Każda z warstw (b) i (O) ma grubość mniejszą niż około 7 A.

Korzystnie wyrób według wynalazku ma po stronie szkła:

RgY okoto o4,5 ah okołol,7 bh około-14,1 po stronie filmu:

RfY okoto oo,2 ah okotoO,O 0 bh około - 24,90.

Korzystnie wyrób ma przepuszczalność widzialna około 71% - 73%, E_n około, d,d5 - d,d6, E_h około d,d65 - d,d7 i Rs około 4,d - 5,d omów/_sq. Otrzymuje się układ warstwowy chemicznie i mechanicznie trwały a powleczone podłoże, gdy patrzy się na wyrób od strony szkła ma kolor o wyglądzie w zakresie od neutralnego do lekko niebieskiego.

Wynalazek ma zastosowanie w budownictwie.

W niektórych wykonaniach wynalazku tafla szklana, zaopatrzona na jednej ze swoich stron w układ warstwowy opisany powyżej, stosowanajest z co najmniej jedną inną taflą szklaną tak, że każda z nich jest w zasadzie równoległa do drugiej, ale znajduje się w pewnej odległości od niej. Tafle uszczelniane są na brzegach tworząc komorę izolacyjną między sobą i tworząc tym sposobem izolacyjnąjednostkę szklaną nadającą się na okna, drzwi lub ściany. Przepuszczalność widzialna wynosi co najmniej około 63% a korzystnie około 65-68%. Gdy układ powlekający zlokalizowany jest na powierzchni wewnętrznej, współczynnik odbicia i współrzędne koloru są odwrotne od podanych powyżej, ale przepuszczalność pozostaje taka sama.

Stosowane tu określenie „zewnątrz” oznacza, że obserwator patrzy z zewnątrz mieszkania, w którym zastosowana jest powlekana tafla szklana (np. jednostka IG). Stosowane tu określenie „wewnątrz” oznacza, że strona obserwowana jest przez obserwatora z wewnątrz mieszkania, w którym umieszczona jest jednostka (np. z pokoju domu lub budynku biurowegio) patrząc w kierunku na „zewnątrz”.

Wynalazek zostanie obecnie opisany w odniesieniu do jego wykonań, w nawiązaniu do towarzyszącego rysunku, na którym fig.l pzzddstawia częścóowy pzzkróój w wiOkuuOocn.yym układu warstwowego według wynalazku, fig. 2 przedstawia widok częściowego przekroju jednostki IG wykonanej z tafli szklanej według wynalazku a fig. 3 przedstawia schematycznie w częściowym widoku perspektywicznym dom z zastosowaniem jako okien, drzwi i ścian jednostki takiej jak zilustrowana na fig. 2.

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis wykonań wynalazku.

Niektóre określenia są powszechnie używane w dziedzinie powlekania szkła, zwłaszcza gdy określają własności i charakterystyki uregulowanego doprowadzenia energii słonecznej powlekanego szkła i stosowane są w dziedzinie architektonicznej. Określenia takie są stosowane tu zgodnie z ich dobrze znanym znaczeniem. Na przykład:

Intensywność światła o długości fali światła widzialnego „współczynnik odbicia” definiowanajestjej procentowościąi jest podawanajako R_x> gdzie „X” jest bądź „G” od strony szkła lub „F” od strony filmu, czyli naniesionego układu warstwowego. „Strona szkła” (tj.”G”) oznacza, że patrzy się od strony podłoża szklanego po przeciwnej stronie tej, na której znajduje się powłoka, podczas gdy „strona filmu” (tj. „F”) oznacza, że patrzy się od strony podłoża szklanego, na której

178 266 znajduje się powłoka. Alternatywnie, podaje się to jako „R_w,i_z zewnątrz” lub Adz wewnątrz” gdzie „G” jest równoważne „zewnątrz” a „F” jest równoważne „wewnątrz”.

Charakterystyka koloru mierzona jest na współrzędnych „a” i „b”. Niekiedy tutaj współrzędne te wskazane są z dolnym indeksem „h” dla zaznaczenia zastosowania tradycyjnej metody Huntera (lub jednostek) I11.C,10° obserwator, według ASTM E 308-85, Rocznik Norm ASTM, tom 06.01 „Standard Method for Computing the Colors of Objects by Using the CIE System.” Kiedy indziej są one oznaczone gwiazdką (*) dla zaznaczenia alternatywnej normy tradycyjnej, tj. I11 ,C,2° obserwator, również odniesionej do wyżej wymienionej publikacji ASTM E d08 - 85.

Określenia „emisyjność” i „przepuszczalność” są dobrze znane w tej dziedzinie. Tak więc, określenie „przepuszczalność” oznacza tutaj przepuszczalność energii słonecznej, która obejmuje przepuszczalność światła widzialnego, przepuszczalność energii podczerwonej i przepuszczalność światła uItrαfo-<^t^<^'wego. Całkowita przepuszczalność energii słonecznej jest zatem zwykłe charakteryzowana jako średnia ważona tych wartości. W odniesieniu do tych przepuszczalności, przepuszczalność widzialna, jak podano tutaj, charakteey'Zkwana jest standardową techniką IUuminant C przy 380-720 nm; podczerwień 800-2100 nm; ultrafiolet 300-400 nm; a całkowita energia słoneczna 300-2100 nm. Jednkowoż dla celów emisyjności, zastosowano szczegółowy zakres podczerwieni (tj. 2500-40.000 nm) jak omówiono poniżej.

Przepuszczalność widzialna może być mierzona za pomocą znanych technik tradycyjnych. Na przykład, przez zastosowanie spektrofotometru takiego, jak Beckmana 5240 (Beckamn Sci. Inst. Corp.) otrzymuje się spektralne krzywe przepuszczalności. Przepuszczalność widzialną oblicza się następnie stosując wyżej wymienioną normę ASTM E-308 „Method for Computing the Colors of Objects by using the CIE System” (Annual Book ofASTM Standards tom 14.02). Można ewentualnie stosować mniejszą liczbę punktów długości fali niż przepisana. W innej technice pomiaru przepuszczalności widzialnej stosuje się spektrometr taki jak dostępny w handlu spektrofotmetr Spectragard produkcji Pacific Scientific Corporation. Urządzenie to mierzy i bezpośrednio podaje przepuszczalność widzialną. Jak tutaj podano i zmierzono, przepuszczalność widzialna jest za pomocąni.C,10° obserwator, techniką Huntera.

„Emisyjność” (E) jest miarą lub charakterystyką zarówno absorpcji i współczynnika odbicia światła przy danej długości fali. Zwykle reprezentowana jest wzorem:

E = 1 - współczynnik oObiciafil_m

Dla celów ar<uhii^<eł^t^tknc^c^^In^<3łl, wartości emisyjności stająsię bardzo ważne w tak zwanym „średnim zakresie”, czasami również nazywanym „dalekim zakresem” widma podczerwieni, tj. około 2.500 - 40.000 nm, na przykład, jak wyszczególniono za pomocąprogramu WINDOW 4.1, LBL-35298 (1994) przez Lawrence Berkłey Laboratories, według poniższego określenia. Stosowane tu określenie „emisyjność” jest zatem używane dla podania wartości emisyjności mierzonej w tym zakresie podczerwieni jak wyspecyfikowano przez 1991 Proposed ASTM Standard w celu pomiaru energii podczerwonej dla oznaczenia emitancji według propozycji przez Primary Glass Manufacturers' Cuncil i zatytułowanej „Test Method for Measuring and Calculating Emittance ofArchitectural Flat Glass Products Using Radiometric Measurements”. Tę normę i jej klauzule podano tu jako odnośnik literaturowy. W tej normie, emisyjność jest podawana jako emisyjność hemisferyczna (Eh) i emisyjność normalna (E_n).

Aktualne zebranie danych do pomiaru takich wartości emisyjności jest znane i może być przeprowadzone przez zastosowanie, na przykład, spektrofotometru Beckmana Model 4260 z przystawka „VW” (Beckman Scientific Inst. Corp.). Spektrofotometr ten mierzy współczynnik odbicia w funkcji długości fali i z tego oblicza się emisyjność stosując wyżej wymieniony 1991 Proposed ASTM Standard, który podano tu jako odnośnik literaturowy.

Innym stosowanym tu określeniem jest „oporność tafli”. Oporność tafli (Rs) jest dobrze znanym określeniem w tej dziedzinie i stosowane jest tutaj zgodnie ze swym dobrze znanym znaczeniem. Ogólnie mówiąc, określenie to odnosi się do oporności w omach dowolnego kwadratu (sq) układu warstw na podłożu szklanym dla prądu elektrycznego przechodzącego przez układ

178 266 warstw. Oporność tafli jest wskazaniemjak dobrze warstwa odbija energię podczerwoną i jest zatem często stosowana wraz z emisyjnościąjako miara tej własności, tak ważnej w wielu szkłach architektonicznych. „Oporność tafli” dogodnie mierzy się przy użyciu 4 punktowej sondy omometru, takiej jak 4 punktowa sonda zbędnej rezystywności z Magnetron Instruments Corp. głowica, Model M-800 produkcji Signatone Corp. z Santa Clara, Kalifornia.

Określenia „trwałość chemiczna” stosowane tutaj synonimowo z określeniem „oporność chemiczna” lub „stabilność chemiczna” stosowane były uprzednio w tej dziedzinie. Trwałość chemiczną określa się przez gotowanie próbki 2” x 5” (5 cm x 12,5 cm) powleczonego podłoża szklanego w około 500 cm³ 5% HCL przez 1 godzinę (tj. w temperaturze około 100°C. Uważa się, że próbka przeszła ten test (a zatem układ warstwowy jest uważany za posiadający „trwałość chemiczną”) jeśli układ warstwowy próbki nie wykaże dziurek o średnicy większej od około 0,762 mm po tej jednej godzinie gotowania.

Stosowane tu określenie „trwałość mechaniczna” definiowana jest jednym z dwóch testów. W pierwszym teście stosuje się Pacific Scientific Abrasion Tester (lub ekwiwalent), w którym nylonową szczotkę 2” x 4” x 1” (5 cm x 10 cm x 2,5 cm) cyklicznie przesuwa się nad układem warstwowym w 500 cyklach z zastosowaniem 150 g ciężaru, stosowanego na 6” x 17” (15 cm x 42 cm) próbkę. W drugim, alternatywnym teście, stosuje się tradycyjjią szlifierkę Taber (lub ekwiwalent) poddając 4” x 4” (10 cm x 10 cm) próbkę 300 obrotom dwóch kół szlifierskich C. S. 10F, z których każde ma przyczepiony 500 g ciężar. Uważa się, że próbka przeszła test i wyrób jest mechanicznie trwały, jeśli w każdym z dwóch testów, nie pojawiają się istotne, zauważalne rysy podczas patrzenia nieuzbrojonym okiem w świetle widzialnym.

Grubości różnych warstw w podanych układach mierzy się przez zastosowanie znanych krzywych optycznych lub alternatywnie zastosowanie tr^c^j^t^^yjnego nllpsomntru igłowego. Takie postępowania i techniki sądobrze znane fachowcom a zatem nie ma potrzeby dalszego wyjaśniania, z wyjątkiem uwagi, że grubości optyczne podawane są w angstremach.

Wracając teraz do fig. 1, pokazano tam częściowy szkic przekroju typowego wykonania niniejszego wynalazku. Jak można zobaczyć, zastosowano typowa podłoże 1 szklane stosowane tradycyjnie w architekturze. Takie, szkło korzystnie wytwarzane jest w tradycyjnym procesie flotacyjnym („float” process) i jest określane jako „szkło flotacyjne”. Zwykła jego grubość może wynosić od około 2 mm - 6 mm. Skład szkła nie jest wartością krytyczną i może się zmieniać w szerokim zakresie·. Zwykle, stosowane szkło należy do rodziny szkieł sodowo-wapniowo-krzemionkowych dobrze znanych w przemyśle szklarskim.

Proces i urządzenie stosowane do formowania warstw 3,4a, 5,4b i 7 na podłożu szklanym 1 może być tradycyjnym wielokomorowym (wielo-docelowym) układem powlekania przez rozpylanie katodowe takie jak produkowane przez Airco, Inc. W tym względzie, korzystny proces powlekania przez rozpylanie katodowe jest taki sam jak ujawniony w amerykańskim opisie patentowym 5.344.718. Warstwy 3 i 7 są warstwami składającymi się z Si₃N4 , ewentualnie z małą ilością materiału domieszki i/lub innego materiału tarczowego rozpylanego katodowo z Si i stosowanego z nim na przykład w antykatodzie, na przykład, w celu utrzymania anody w układzie przewodzącym. Taka koncepcja zawarta jest w opisie patentowym nr 5.403.458. Taki dobór tarczowej domieszki i/lub materiałów przewodzących zwykle utrzymuje się na minimalnym poziomie tak, by osiągnąć ich cel a nie zakłócić celu stosowania S^N w układzie.

Grubość warstwy podkładowej 3 wynosi około 450A - 600A. Stwierdzono, że taka grubość jest ważna dla osiągnięcia celu niniejszego wynalazku. W rzeczywistości jest to część poważnej rozbieżności w stosunku do układu opisanego w opisie 5.344.718 Korzystnie, grubość warstwy 3 wynosi powyżej 475A. Jako dalsza poważna rozbieżność w stosunku do opisu patentowego 5.344.718 jest grubość warstwy wierzchniej 7, która co najmniej wynosi około 580A (np. około 580A - 800A). Korzystnie, grubość wynosi około 580A - 585A. Stwierdzono, że taka grubość jest ważna, ażeby osiągnąć cel wynalazku.

Warstwy 4a i 4b są warstwami przekładkowymi, zarodkowania dla warstwy srebra 5. Warstwy te 4a i 4b składają się w zasadzie z metalicznego niklu lub metalicznego nichromu (np. 80/20 Ni:Cr wagowo). Jeśli stosuje się nichrom, korzystnie jest, żeby co najmniej część chromu

178 266 była przekształcona w procesie rozpylania katodowego do azotku jakpodano i z powodów podanych w amerykańskim opisie patentowym 5.344.718. Grubość stosowana dla tych dwóch warstw korzystnie jest taka sama jak w opisie 5.344.718 tj. poniżej około 7 A, a korzystnie około 6 A lub mniejsza.

Warstwa 5 jest warstwą z metalicznego srebra, której grubość znacznie różni się od takiej warstwy w opisie 5.344.718 jak również od układu Airco Super-E III. Ta znacząca różnica pozwala na uzyskanie unikalnych rezultatów układu warstwowego według wynalazku.

W przeciwieństwie, zatem, do całkowitej grubości warstwy srebra z opisu 5.344.718 lub produktu Airco Super-E III, tutaj grubość warstwy srebra 5 wynosi około 115 A -190A (w porównaniu z około 90A -105 A w opisie 5.344.719 i 100A lub mniej, np. około 70A w Super-E III). Korzystnie warstwa 5 ma grubość około 115A -155A, a najkorzystniej około 150A grubości. I znowu, ta unikalna grubość warstwy szkła jest ważna dla uzyskania celów niniejszego wynalazku.

Układ warstwowy według wynalazku opisany w odniesieniu do fig. 1 osiąga unikalną kombinację własności uregulowanego rozporządzania energią słoneczną, co w szczególności staje się akceptowane, gdy powleczone szkło stosuje się wjednostce IG jak schematycznie zilustrowano na fig. 2 (omówionej poniżej). Ogólnie mówiąc, gdy podłoże szklane ma grubość około 2 mm - 6 mm; monolitowa tafla powlekanego szkła (stosując oczywiście szkło jasne) ma przepuszczalność widzialną wynoszącą co najmniej około 70% a korzystnie około 71% - 73%. Ten ostatni zakres daje oczywiście doskonałąwidzialność, ale dany charakter stosu warstw według wynalazku, dalej osiąga również doskonałe własności zacienienia. Ponadto, powleczona tafla szklana ma normalną emisyjność (En) mniejszą niż około 0,07, korzystnie około 0,05 - 0,06; emisyjność hemisferyczną(Eh) mniejszą niż około 0,075, korzystnie około 0,065 - 0,07 i oporność tafli (R) mniej niż około 5,5 omów/ sq korzystnie około 4,0 - 5,0 omów/sq . Dalej jeszcze taka monolityczna powlekana tafla szklana będzie miała następujące współczynniki odbicia i współrzędne koloru:

Zakres szeroki	korzystay	najkor^y sSnieesyy
RgY około 12 -19 ah około -3 do +3	okoto 14-15	14,5
okoń- 1,5 do 2,0	+1,,7
bh około -5 do -20	około-14 d -14,5	- 14,1
RfY okoto 8-12	około 10 - 1-	10,2
ah okoto 0 do +6	okooo 4,5 do 5,5	5,1
bh około -5 do -30	około -24 do -25	- 24,9

Jak podano powyżej, figura 2 ilustruje zaledwie schematycznie, typową jednostkę IG. W celu rozróżnienia „wewnątrz” jednostki IG oznakowano „IN” z „zewnątrz” oznakowano „OUT”, schematycznie przedstawiono słońce 9. Jak widać, taka jednostka IG wykonana jest z „zewnętrznej” tafli szklanej 11 i „wewnętrznej” tafli szklanej 13. Te dwie tafle szklane (np. o grubości 2 mm - 6 mm) są uszczelnione na ich skrajnych brzegach za pomocą tradycyjnego środka uszczelniającego 15 i paska suszącego 17. Tafle następnie osadzane są w ramach 19 tradycyjnego okna lub drzwi (pokazane częściowo w postaci schematycznej). Przez uszczelnienie brzegów tafli szklanych i zastąpienie powietrza w komorze 20 gazem takim jak argon, tworzy się typowe, o wysokiej wartości izolującej jednostki IG. Komora 20 zazwyczaj ma szerokość około 1,27 cm.

Przez stosowanie warstw 3,4a, 4b, 5 i 7 opisanych powyżej jako układ warstwowy 22 na ściance 24 zewnętrznej tafli szklanej 11 w komorze 20, jak zilustrowano, lub alternatywnie na ściance 26 wewnętrznej tafli szklanej 13 w komorze 20 (nie pokazany) tworzy się szczególnie unikalną, nielustrzaną, niepurpurową ani czerwono/niebieską jednostkę IG. W odniesieniu do tego należy rozumieć, oczywiście, że fig. 2 ilustruje jedynie jedno wykonanie jednostki IG, w którym zastosowano unikalne układy warstwowe według wynalazku. W rzeczywistości, układy warstwowe, na ogół są dostępne do stosowania w szerokim zakresie jednostek IG, łącznie z zawierającymi więcej niż dwie tafle szklane. Ogólnie mówiąc, gdy jednostki IG mają układ warstwowy umiejscowiony na ściance jednej z dwóch tafli szklanych w komorze izolującej jednostki IG, zazwyczaj będą miały następującą charakterystykę:

178 266

Tabela 1

Własności	Ścianka 24	Ścianka 26
Zakres	Korzystny	Zakres	Korzystny
Przepuszczalność widzialna (%)	>62	>66	taki sam	taki sam
Odbicie (%, widzialne, z zewnątrz)	<20	<18	<20	<16
Odbicie (%, widzialne, z wewnątrz)	<20	<16	<20	<18
Współczynnik zacienienia (S.C.)	0,4-0,6	0,45-0,55	0,5-0,8	0,55-0,65
Współczynnik zysku ciepła słonecznego (S. C. x 0,87)
U (zima) [BTU/ft2/h/°F]	0,20-0,30	0,26	taki sam	taki sam
U (lato) [BTU/ff2/h/°F]	0,24-0,26	0,25	taki sam	taki sam
Względny zysk ciepła [BTU/ft2/h/°F]	90-110	95-105	100-140	125-135
Charakterystyka koloru
Ty (około widz przepusz., powyższa)
a*	-5 Oo +5	0 Oo-4	taki sam	taki sam
b*	-10 Oo-10	+6 Oo +8	taki sam	taki sam
Ry zewnątrz (około R wiOz.zewnątrz, powyższa)
a*	+5 Oo -5	-1 Oo +1	-5 Oo +5	0 Oo +4
b*	+5 Oo -25	-5 Oo -15	+5 Oo-25	-10 Oo-20
Ry wewnątrz (około R wiOzwewniątrz, powyższa)
a*	-5 Oo +5	0 Oo +4	+5 Oo -5	-1 Oo +1
b*	+5 Oo -25	-10 Oo -20	+5 Oo -25	-5 Oo-15

Gwiazdka (*) wskazuje, że pomiar był wykonany powyższą techniką ASTM I11.C,2° obserwator.

Poza powyższymi własnościami, w niektórych korzystnych wykonaniach, uzyskano następujące charakterystyki zachowania, jeśli taki układjest stosowany wjednostkach IG z komorą 2d o szerokości 1,27 cm wypęłnioną argonem, ponieważ te dane char^a^t^^ir/s^s^t^<^;zne obliczono na komputerze zgodnie z programem software znanym jako „WINDOW 4.1” z Lawrence Berkley Laboratories z Berkeley, Kalifornia; i ponadto stosując spektrofotometr Hitachi dla otrzymania danych wejściowych dla: (1) przepuszczalności widzialnej i słonecznej; (2) odbicia słonecznego, od strony filmu i od strony szkła; oraz (3) stosując spektrofotometr podczerwieni Beckmana do pomiaru emitancji. Program WINDOW 4,1,1988-1994 jest chronionym prawem autorskim programem Regents ofthe University of California, zatytułowanym „Fenestration Production Thermal Analysis Program”.

178 266

Tabela 2

Własności Zachowanie	Ścianka 24	Ścianka 26	Tafla monolityczna
Twicbaalne	67	67
Rwidzialne, zewnątrz	17	15
Rwidzialne, wewnątrz	15	17
Tsłoneczne	40	40
R-sloneczne	34	35
Współczynnik zacienienia	0,50	0,63
Współczynnik zysku ciepła słonecznego	0,434	0,539
U2ima	0,26	0,26
Ulało	0,25	0,25
En	0,062	0,062
Eh	0,075	0,075
Względny zysk ciepła	104	129
Rs (omów/ sq)	4,67	4,67
Kolor (*I11.C 2°, obserwator)			(h) Hunter, I11. C. 10°, obserwator
Ty	66,6	66,6	71,4
a*	-3,4	-3,4	-2,83 ah
b*	+7,43	+7,43	+9,14 bhRg
(zewnątrz)	16,5	14,8	14,5
a*	+0,99	+3,90	+1,67 ah
b*	-11,0	-16,0	-14,10 bh
Rf (wewnątrz)	14,8	16,5	10,2
a*	+3,90	+0,99	+5,07 ah
b*	-16,0	-11,0	-24,90 bh

W tym wykonaniu, monolityczną taflę szklaną poddano obu testom, testowi gotowania w celu oznaczenia trwałości chemicznej i wyżej wymienionemu testowi na Pacific Scientific Abrasion tester w celu oznaczenia trwałości mechanicznej. Oba testy przeszły pomyślnie.

W wykonaniu tym, do nakładania na siebie warstw zastosowano laboratoryjny powlekacz Airco ILS-1600. Powlekacz ten miał trzy katody składające się z: katody #1, krzem z 5% domieszka aluminium; katody #2, srebro; i katody #3, nichrom 80-/20 % wagowo Ni:Cr. Stos warstw był taki jak pokazano na fig. 1, w którym:

178 266

1d

Materiał	Warstwa nr	Grubość (przybliżona)
Si3N4*	1	580A
Nt:Cr	4b	7A
Ag	5	noA
Nt:Cr	4a	7A
Si3N4*	3	475A

*/ W warstwie tej stwierdzono mniejsza ilość domieszki Al, w przybliżeniu 5%.

Zastosowana monolityczna tafla szklana była klarowna, ze szkła flotacyjnego sodowowapniowo-krzemionkowego o grubości 2,2 mm. Stosowano następujący zestaw powlekacza:

Tabela d

Warstwa	1	2	d	4	5
Materiał	Krzem	Nichrom	Srebro	Nichrom	Krzem
n2%	50	50	0	50	50
Ar%	50	50	100	50	50
Ciśnienie (mmHg)	4,0χ10·4	d,1xK-4	5,7χ104	d,1x104	4,0x10'4
Moc katody	4,9 KW	0,7 KW	5,0 KW	0,d KW	4,9 KW
Napięcie katody	48d V	d87 V	498 V	d44 V	48d V
Natężenie katody	10,5 A	2,0 A	5,0 A	1,0 A	10,5 A
Szybkość linii %	42,5	100	100	100	45
Ilość przejść	9	1	1	1	11

W przeciwieństwie do lub w porównaniu z charakterystykąpowyższego wykonania niniejszego wynalazku, są następujące charakterystyki przez zastosowanie wyżej opisanej techniki WINDOW 4.1 (1/2” komora argonowa) z wyżej wymienionym znanym z handlu produktem IG „Cardinal - 171”.

178 266

Tabela 4

Własności Zachowanie	Ścianka 24	Ścianka 26	Tafla monolityczna
Twidzialne	73	73
R-widzialne, zewnątrz	11	12
R-widzialne, wewnątrz	12	11
Tsfoneczne	41	41
Rsłoneczne	33	36
Współczynnik zacienienia	0,52	0,62
Współczynnik zysku ciepła słonecznego	0,443	0,53i
Uzjnia	0,25	0,25
^lato	0,24	0,24
En	0,05l	0,05l
Eh	0,060	0,060
Względny zysk ciepła	106	127
Rs (omów/ sq)	3,27	3,27
	(h) Hunter I11 C.
Kolor (*I11. C. 2°, obserwator)		10°, obserwator
Ty	73,5	73,5	80,7
a*	-1,8	-1,8	-1,26 ah
b*	+2,74	+2,74	+2,62 bh
Rg (zewnątrz)	11,1	12,0	5,98
a*	+2,14	-3,4	+2,37 ah
b*	-11,0	-16,0	-5,68 bh
Rf (wewnątrz)	12,0	11,1	4,90
a*	-3,4	+2,14	-2,01 a„
b*	+0,04	-5,5	0,60 bh

W związku z powyższym można podkreślić, że ten produkt IG Cardinal -171 spotkał się ze znaczącą akceptacją handlową na rynku. Jego jedyną wadąjest brak trwałości chemicznej. Jego dokładny układ nałożonych na siebie warstw nie jest znany. Jednak przypuszcza się, że zgodny jest z amerykańskim opisem patentowym nr 5.302.449.

Jak można zauważyć z porównania niniejszego wynalazku z wynikami już zaakceptowanego produktu w handlu, przedmiotowy wynalazek osiągnął znaczny poziom konkurencyjno178 266 ści stosując znacząco różny i mniej kosztowny układ warstwowy. Na przykład, podczas gdy produkt Cardinal osiąga nieco wyższą przepuszczalność widzialną niż wykonanie według wynalazku (73% w stosunku do 67%), tym niemniej te 67% jest nie tylko dobre w zakresie akceptowalnych poziomów, ale gdy pożądane sąniższe współczynniki zacienienia jak wyjaśniono powyżej (np. dla obniżenia kosztów klimatyzacji podczas upałów), te 67% jest bardziej pożądane w handlu niż 73%. Jednak, szczególne znaczenie, ma uzyskanie w rozwiązaniu według wynalazku doskonałej trwałości chemicznej. Oba produkty mająbardzo niskąemisyjność i zasadniczo równe i doskonałe wartości U.

W odniesieniu do wyżej podanych charakterystyk zachowania uprzednio tu nie definiowanych takich jakU_zima, Ul_at0, itd., określenia te są dobrze znane w tej dziedzinie i stosowane zgodnie z ich znaczeniem. Na przykład, „U” jest wartościąmiary własności izolujących układu. U_zima i Uiato oznaczane są według NFRC 100-91, standardu podciągniętego pod software WINDOW

4.1. „Współczynnik zacienienia” („S. C.”) określa się zgodnie z NfRC 200-93 (1993), przez oznaczenie „Współczynnika zysku ciepła słonecznego” i podzielenie przez 0,87. „Względny zysk ciepła” (r.h.g.) oznacza się za pomocą tej samej procedury NFRC 200-93. „Taneczny” oznacza przepuszczalność całkowitej energii słonecznej, znanej kombinacji przepuszczalności UV, widzialnej i IR. „Rsioneczny” podobnie oznacza całkowite odbicie energii słonecznej, znanej kombinacji odbicia UV, widzialnej i IR.

Figura 3 przedstawia schematycznie część widoku typowego mieszkania rodzinnego 28 mającego różne wejścia, w których zastosowano rozwiązanie według wynalazku. Na przykład, w oknie 30 można stosować monolityczną taflę szklaną z układem warstwowym lub można stosować jako „okna sztormowe”jednostkę IG według wynalazku, takąjak zilustrowana na fig. 2. Podobnie, suwana tafla ścienna 32 lub niesuwana tafla ścienna 34 jak również tafla 36 drzwi frontowych mogą być również zbudowane przy zastosowaniu wynalazku, zarówno w postaci monolitycznej tafli szklanej jak i jednostki IG.

Po przedstawieniu powyższego ujawnienia wiele innych cech, modyfikacji i ulepszeń stanie się jasne dla fachowca. Takie inne cechy, modyfikacje i ulepszenia należy zatem uważać za część niniejszego wynalazku, którego zakres określonyjest następującymi zastrzeżeniami patentowymi.

178 266

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Powlekany przez rozpylanie katodowe wyrób zawierający podłoże szklane z nałożonym na nie w kierunku od szkła na zewnątrz układem warstwowym zawierającym warstwy S13N4, niklu lub nichromu i srebra, znamienny tym, że zawiera:

   a) warstwę SidN, o grubości około 450A - 600A;

   b) warstwę niklu lub nichromu o grubości około 7A lub mniejszej;

   c) warstwę srebra o grubości około 115A - 190 A;

   d) warstwę niklu lub nichromu o grubości około 7 A lub mniejszej;

   e) warstwę SidN, o grubości około 580A - 800A i w którym, gdy podłoże szklane ma grubość około 2 mm - 6 mm powleczone podłoże szklane ma przepuszczalność widzialną co najmniej około 70%, normalną emisyjność (E_n) mniejszą niż około 0,07, hemisferyczną emisyjność (E_h) mniejszą niż około 0,075, rezystancję arkusza (R_s) mniejszą od około 5,5 omów/ _sq i ma następujący współczynnik odbicia i współrzędne koloru, w którym charakterystyki po stronie szkła są następujące:

   R_gY okkłol 2dd 1 9 ah oktko-3 do + 3 bh okkto 3-5 do 322 i w którym charakterystyki po stronie filmu są następujące:

   R_fY okoko8 do 12 ah okooko oo 6 bh o^koo 3- óo 3-d w którym RY oznacza współczynnik odbicia a ah, bh oznaczają współrzędne koloru według pomiaru w jednostkach Huntera, I11 .C, 10° obserwatora.
2. 2. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że grubość warstwy (a) wynosi około 580A - 585A, grubość warstwy (c) wynosi około 115 A -155A a grubość warstwy (e) jest większa od około 475A.

   d. Wyrób według zastrz. 2, znamienny tym, że każda z warstw (b) i (d) ma grubość mniejszą niż około 7 A.
3. 4. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że ma po stronie szkła:

   RgY ookoł 14,5 ah około o, 7 bh o-co-o -14,1 po stronie filmu:

   R_fY okk-o 31,2 ah okk-o5,14 bh okkło-24,90.
4. 5. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że ma przepuszczalność widzialną około 71 % - 7d%, wymienione En około 0,05 - 0,06, wymienione Eh około 0,065 - 0,07 i wymienione Rs około 4,0 - 5,0 omów / sq
5. 6. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że układ warstwowy jest chemicznie i mechanicznie trwały.
6. 7. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że powleczone podłoże, gdy patrzy się na wyrób od strony szkła ma kolor o wyglądzie w zakresie od neutralnego do lekko niebieskiego.

   178 266