PL174603B1 - Wyłącznik - Google Patents

Abstract

1. Wylacznik, zwlaszcza wylacznik samo- czynny, zbudowany ze stalego elementu sty- kowego, osadzonego na pasku stykowym umieszczonym w obudowie wylacznika, sty- ku ruchomego i drugiego paska stykowego, stanowiacego ogranicznik dla styku rucho- mego w jego polozeniu wylaczenia, przy czym przestrzen miedzy paskiem stykowym i paskiem przewodzacym ograniczona jest po obu stronach plytami, zas zwrócone na zew- natrz powierzchnie plyt znajduja sie w pew- nej odleglosci od strony wewnetrznej scianki obudowy wylacznika, znamienny tym, ze w kazdej z plyt (7) wykonany jest przynajmniej jeden otwór (4) prowadzacy do przestrzeni ograniczonej paskami stykowym (1 , 3) i ply- tami (7). F IG . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wyłącznik, zwłaszcza wyłącznik samoczynny.

W znanych wyłącznikach samoczynnych przestrzeń pomiędzy stałym elementem stykowym przymocowanym do paska stykowego i podtrzymywanego przez ten pasek, a stykiem ruchomym, który w położeniu wyłączenia przylega do paska stykowego służącego za ogranicznik, po obu stronach zamknięta jest płytkami z ceramiki lub innego materiału syntetycznego. Zjonizowane gazy powstające w wyniku łuku elektrycznego występującego przy rozwieraniu styków, to jest przy odsuwaniu styku ruchomego od styku stałego, z tej przestrzeni docierają do komory gaszącej łuk, która zainstalowana jest w urządzeniu gaszącym łuk, złożonym z zespołu blach dejonizujących, i wychodzą na zewnątrz przez te otwory wylotowe z obudowy wyłącznika.

Z opisu europejskiego zgłoszenia patentowego nr 0 251 160 znane jest urządzenie gasikowe do łącznika elektrycznego, zwłaszcza wyłącznika względnie wyłącznika ochronnego linii energetycznej. Wewnątrz obudowy z co najmniej jedną z komór wstępnych ograniczonych z boku płytkami komory wstępnej jest umieszczony punkt stykowy, utworzony przez obrotowy względnie odchylny ruchomy element stykowy i stały element stykowy. Elementy te są połączone z szynami do prowadzenia łuku elektrycznego, z których każda prowadzi od elementów stykowych do pakietu blach do gaszenia łuku elektrycznego. Płyty komory wstępnej w obszarze punktu stykowego są połączone, natomiast w obszarze położenia rozwarcia ruchomego elementu stykowego płyty komory wstępnej mają otwory. W znanym rozwiązaniu następuje wyrównanie powstającego przy rozwieraniu elementów stykowych podciśnienia w komorze wstępnej i odprowadzania jonów powstającego w komorze wstępnej strumienia gazów. Ta cecha może być uwydatniona przez zastosowanie wydzielającego gazy materiału płyt.

174 603

Dla uzyskania efektu sterowania łukiem elektrycznym ważne jest, aby miejsca styku były całkowicie zamknięte z boku w celu niedoprowadzania do odchylenia się słupa plazmy przy zapalaniu łuku i osłabiania w ten sposób działania blach dejonizacyjnych.

Istotą wyłącznika, zwłaszcza wyłącznika samoczynnego, według wynalazku zbudowanego ze stałego elementu stykowego, osadzonego na pasku stykowym umieszczonym w obudowie wyłącznika, styku ruchomego i drugiego paska stykowego, stanowiącego ogranicznik dla styku ruchomego w jego położeniu wyłączenia, przy czym przestrzeń między paskiem stykowym i paskiem przewodzącym ograniczona jest po obu stronach płytami, zaś zwrócone na zewnątrz powierzchnie płyt znajdują się w pewnej odległości od strony wewnętrznej ścianki obudowy wyłącznika, jest to, że w każdej z płyt wykonany jest przynajmniej jeden otwór prowadzący do przestrzeni ograniczonej paskami stykowym i płytami.

Korzystnie według wynalazku każda płyta posiada przynajmniej jeden otwór w obszarze płyt sąsiadującym z komorą gaszenia łuku elektrycznego.

Korzystne jest także, gdy według wynalazku pasek stykowy ze stałym elementem stykowym ukształtowany jest w postaci naroża o kształcie litery U skierowanego w stronę drugiego paska stykowego, przy czym otwór w każdej płycie wykonany jest w obszarze naroża paska stykowego.

Korzystne jest ponadto, gdy według wynalazku w każdej z płyt wykonanych jest kilka otworów, korzystnie trzy otwory, a w szczególności w każdej płycie wykonane są dwa otwory w sąsiedztwie stanowiącego naroże odcinka paska stykowego oraz dodatkowy otwór tworzący wraz z pozostałymi trójkąt w zasadzie równoboczny.

Dalsze korzyści z wynalazku uzyskuje się, gdy płyty zawierają tworzywo sztuczne, korzystnie polimetakrylan metylu, wydzielające gaz po działaniem ciepła łuku elektrycznego.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że realizuje udoskonalone odprowadzanie zjonizowanych gazów do blach dejonizacyjnych w komorze gaszenia łuku elektrycznego.

Ponieważ w rozwiązaniu według wynalazku otwory znajdują się wewnątrz płyt, w przeciwieństwie do znanego rozwiązania, w którym otwory otwarte są w stronę brzegu płyty, czyli utworzone są głównie przez usunięcie części brzegowych płyt, to uzyskuje się korzystne oddziaływanie otworów w płytach w połączeniu z zasadniczą funkcją płyt przeznaczonych do ochrony obudowy wyłącznika. Poza tym możliwe jest dopasowanie położenia otworów do szczegółów konstrukcyjnych wyłącznika, na przykład ukształtowania styków.

Ponadto w rozwiązaniu według wynalazku uzyskuje się dodatkowy efekt polegający na tym, że gazujące oddziaływanie zmniejszonej powierzchni płyt w obszarze przynajmniej jednego otworu w płytach jest mniejsze niż w pozostałym obszarze płyty. Dzięki temu osiąga się stosunkowo silniejsze oddziaływanie gazujące płyt w obszarze znajdującym się w pobliżu miejsca styku, tak że łuk elektryczny dodatkowo jest przyspieszany przez działające w gałęziach łuku stosunkowo wysokie ciśnienie gazu.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie wyłącznik ze stałym elementem stykowym, ruchomym elementem stykowym oraz jedną płytą, a fig. 2 - jego przekrój z elementami obudowy.

Wyłącznik przedstawiony na figurach 1 i 2 składa się ze stałego elementu stykowego 5, osadzonego na pasku stykowym 1 umieszczonym w obudowie wyłącznika, ze styku ruchomego 2 i drugiego paska stykowego 3, stanowiącego ogranicznik dla styku ruchomego 2 w jego położeniu wyłączenia. Przestrzeń 8 między paskami stykowymi 1 i 3 ograniczona jest po obu stronach płytami 7. W płytach 7 wykonane są trzy otwory 4 prowadzące z przestrzeni 8 ograniczonej paskami stykowymi 1 i 3 oraz płytami 7 do przestrzeni 11 między płytami 7 i przyporządkowanymi im ściankami 10 obudowy.

Jak to przedstawiono, stały element stykowy 5 osadzony jest na pasku stykowym 1, ukształtowanym w postaci naroża 6 (pętli w kształcie litery U). Element stykowy 5 i naroże 6 umieszczone są naprzeciw drugiego paska stykowego 3, stanowiącego ogranicznik styku ruchomego 2, kiedy znajduje się on w położeniu wyłączenia przedstawionym na fig. 2.

W obszarze naroża 6 na pasku stykowym 1 ze stałym elementem stykowym 5, wykonane są w każdej z obu płyt 7 wokół jej części roboczej 7 otwory ograniczające 4. Płyta 7 posiada przynajmniej jeden otwór 4, przy czym przedstawiona na fig. 1 konstrukcja posiada trzy,

174 603 rozmieszczone na przykład w wierzchołkach trójkąta równobocznego, otwory 4 po zwróconej w stronę przeciwną do elementu stykowego 5 stronie naroża 6 paska stykowego 1.

Dzięki zastosowaniu otworów 4 w płytach 7 w przypadku wyłączenia, to jest wyłączenia zwarciowego, czyli odciągnięcia styku ruchomego 2 od styku stałego 5, osiąga się następujące korzystne efekty. Dzięki otworom 4 w przypadku wyłączenia (wyłączenia zwarciowego) istnieje dodatkowa możliwość przepływu wstecznego do elementu stykowego 5, co na fig. 2 oznaczono strzałką. W wyniku tego dodatkowo zostaje zredukowany wzrost ciśnienia gazu w obszarze czoła łuku (przedniej części łuku) spowodowany dotarciem łuku (łuku zwarciowego) do blach dejonizacyjnych komory gaszenia łuku, nie przedstawionych na rysunku.

Pozostające do dyspozycji działanie gazujące powierzchni płyt 7 w obszarze naroża 6 zostaje dodatkowo zmniejszone działaniem otworów 4 w płytach 7, wykonanych na przykład z gazującego tworzywa sztucznego, takiego jak polimetakrylan metylu, ponieważ wskutek występowania otworów 4 zmniejsza się ilość materiału. Dzięki temu osiąga się stosunkowo silne działanie gazujące płyt 7 w obszarze znajdującym się w pobliżu elementu stykowego 5, tak że powstaje stosunkowo duża różnica ciśnień gazów wytwarzanych w wyniku gazującego oddziaływania płyt 7, co powoduje przemieszczenie łuku (łuku zwarciowego) przez podwyższone ciśnienie gazu panujące w ramionach łuku, który dodatkowo jest przyspieszany w wyniku oddziaływania gazującego płyt 7.

Rozwiązanie według wynalazku może znaleźć zastosowanie do każdego wyłącznika dostosowanego do dużych wartości prądu, jednak zwłaszcza do wyłączników samoczynnych na przykład przeciążeniowych, których zadaniem jest wyłączanie w przypadku zwarcia.

FIG.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims (6)

Zastrzeżenia patentowe

1. Wyłącznik, zwłaszcza wyłącznik samoczynny, zbudowany ze stałego elementu stykowego, osadzonego na pasku stykowym umieszczonym w obudowie wyłącznika, styku ruchomego i drugiego paska stykowego, stanowiącego ogranicznik dla styku ruchomego w jego położeniu wyłączenia, przy czym przestrzeń między paskiem stykowym i paskiem przewodzącym ograniczona jest po obu stronach płytami, zaś zwrócone na zewnątrz powierzchnie płyt znajdują się w pewnej odległości od strony wewnętrznej ścianki obudowy wyłącznika, znamienny tym, że w każdej z płyt (7) wykonany jest przynajmniej jeden otwór (4) prowadzący do przestrzeni ograniczonej paskami stykowym (1, 3) i płytami (7).

2. Wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że każda płyta (7) posiada przynajmniej jeden otwór (4) w obszarze płyt (7) sąsiadującym z komorą gaszenia łuku elektrycznego.

3. Wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że pasek stykowy (1) ze stałym elementem stykowym (5) ukształtowany jest w postaci naroża (6) o kształcie litery U skierowanego w stronę drugiego paska stykowego (3), przy czym otwór (4) w każdej płycie (7) wykonany jest w obszarze naroża (6) paska stykowego (1).

4. Wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że w każdej z płyt (7) wykonanych jest kilka otworów (4), korzystnie trzy otwory (4).

5. Wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że w każdej z płycie (7) wykonane są dwa otwory (4) w sąsiedztwie stanowiącego naroże (6) odcinka paska stykowego (1) oraz dodatkowy otwór (4), tworzący wraz z pozostałymi trójkąt w zasadzie równoboczny.

6. Wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że płyty (7) zawierają tworzywo sztuczne, korzystnie polimetakrylan metylu, wydzielające gaz po działaniem ciepła łuku elektrycznego.