PL174405B1

PL174405B1 - Folia medyczna wielowarstwowa

Info

Publication number: PL174405B1
Application number: PL94302143A
Authority: PL
Inventors: Fujio Inoue; Masamitsu Izumi; Shigetoshi Kashiyama
Original assignee: Otsuka Pharma Co Ltd
Priority date: 1993-02-05
Filing date: 1994-02-04
Publication date: 1998-07-31
Also published as: NO304813B1; KR100275989B1; DE69401041D1; TW294632B; FI944629A0; GR3022338T3; CA2133565C; EP0635254B1; DE69401041T2; ATE145816T1; HU218486B; HU9402845D0; RU2105571C1; AU5978394A; ES2095151T3; US5520975A; RU94045975A; PT101455B; EP0635254A4; EG20586A

Abstract

1. Folia medyczna wielowarstwowa zawiera- jaca warstwe wewnetrzna, warstwe posrednia oraz warstwe zewnetrzna, z których kazda wykonana jest z poliolefiny, przy czym warstwa wewnetrzna utworzona jest z mieszaniny zywic kopolimeru etylenu z alfa-olefina majacego od 4 do 12 atomów wegla w alfa-olefinie i polipropylenu, a warstwa zewnetrzna utworzona jest z kopolimeru etylenu z alfa-olefina majacego od 4 do 12 atomów wegla w alfa-olefinie, znamienna tym, ze kopolimer etylenu z alfa-olefina zmieszany z polipropylenem, tworzacy warstwe we- wnetrzna (1) ma gestosc od 0,930 do 0,945 g/cm3, warstwa posrednia (2) zawiera co najmniej jedna warstwe mieszaniny zywic kopolimeru etylenu z alfa-olefina o gestosci od 0,920 do 0,945 g/cm3 oraz elastomeru etylenu z alfa-olefina o gestosci od 0,880 do 0,890 g/cm zmieszanych w stosunku wagowym od 1:5 do 2:1, przy czym kopolimer etylenu z alfa-olefina i elastomer etylenu z alfa-olefina maja od 3 do 12 ato- mów wegla w alfa-olefinie, warstwa mieszaniny zywic ma grubosc wynoszaca co najmniej 85% calkowitej grubosci warstwy posredniej, zas kopolimer etylenu z alfa-olefina tworzacy warstwe zewnetrzna (3) ma gestosc od 0,930 do 0,945 g/cm3. FIG. 1 FIG. 2 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest folia medyczna wielowarstwowa, która wykazuje znakomitą wytrzymałość cieplną, przezroczystość, elastyczność, udarność, właściwości łatwo zrywalnego zgrzewania. Folia taka jest stosowana do pojemników medycznych wielokomorowych.

Takie pojemniki medyczne mają wiele komór dla oddzielnego umieszczania nietrwałych preparatów medycznych (preparatów w postaci cieczy, proszku lub ciała stałego), które po zmieszaniu mają z upływem czasu skłonność do ulegania przemianom oraz część stanowiącą słaby, łatwo zrywalny zgrzew oddzielający komory i łatwo otwierany w razie potrzeby przez zrywanie, by zmieszać leczniczą zawartość komór.

Określenie właściwości zgrzewu umożliwiające łatwe zrywanie, stosowane w niniejszym tekście, dotyczy takich właściwości folii, że folia jest zdolna do selektywnego tworzenia silnego zgrzewu, którego zasadniczo się nie otwiera przez zrywanie lub słabego zgrzewu (następnie określanego jako łatwo zrywalny zgrzew), który łatwo się otwiera przez zrywanie, przy czym jeden ze zgrzewów daje się utworzyć przez zmianę temperatury topienia przy zgrzewaniu.

Folie do pojemników medycznych są zasadniczo tworzone z folii z polietylenu lub polipropylenu o dużej odporności chemicznej na kwasy, zasady, sole i tym podobne. Jako folie przy tworzeniu takich wielokomorowych pojemników medycznych stosowane są folie jednowarstwowe lub dwuwarstwowe o warstwie żywicy, utworzonej ze stopionej mieszaniny żywic alfa-poliolefinowych, takich jak polietylen i polipropylen, które mają różną kompatybilność.

Znana jest z japońskiego zgłoszenia patentowego nr 4671/1990jednowarstwowa folia mieszaniny żywic dwóch składników, to znaczy: liniowego polietylenu o małej gęstości i polipropylenu, lub jednowarstwowa folia z mieszaniny żywic trzech składników to znaczy: liniowego polietylenu o małej gęstości, polipropylenu oraz kopolimeru etylenu z propylenem. Ujawniono również folię dwuwarstwową, składającą się z zewnętrznej warstwy liniowego polietylenu o małej gęstości, oraz wewnętrznej warstwy mieszaniny żywic liniowego polietylenu o małej gęstości oraz polipropylenu. We wspomnianych mieszaninach żywic, polipropylen ma najwyższą temperaturę topnienia i jest stosowany głównie dla zapewnienia właściwości umożliwiających łatwe zrywanie zgrzewu.

Jednak folia jednowarstwowa, dwuskładnikowej mieszaniny żywic zawiera w żywicy tworzącej pojedynczą warstwę, dużą ilość polipropylenu o niższej przezroczystości, elastyczności i udarności niż polietylen, tak że pojemnik utworzony z folii ma małą użyteczność ze względu na te cechy.

Ponadto, problem niejednorodności składników występuje w przypadku jednowarstwowej folii z trójskładnikowej mieszaniny żywic, gdy folię wykonuje się z tej mieszaniny. W szczególności kopolimer etylenu i propylenu amorficzny lub o niskiej krystaliczności i o najniższej temperaturze topnienia ma płynność większą niż dwa pozostałe składniki,

174 405 a zwłaszcza znacznie większą niż polipropylen, wskutek czego składniki żywicy folii przypuszczalnie występują nierównomiernie. Jest zatem rzeczą trudną, by folia skutecznie wykazywała przezroczystość, elastyczność oraz udarność, które są ważnymi cechami charakterystycznymi żywicy kopolimeru etylenu i propylenu. Ponadto trudno jest jednolicie rozproszyć polipropylen w polietylenie i utworzyć folię, o właściwościach zgrzewu umożliwiających łatwe zrywanie, to znaczy zawierającą równomiernie rozproszony polipropylen. Jednowarstwowa folia, w której składniki żywicy znacznie różnią się temperaturą topnienia stwarza inną trudność w przypadku zgrzewania. Gdy składnik żywicy o najwyższej temperaturze topnienia (polipropylen) zaczyna się topić, składnik żywicy o najniższej temperaturze topnienia (kopolimer etylenu i propylenu) już się stopił, płynąc jak ciecz, co znacznie zmniejsza grubość zgrzewanej folii. Zgodnie z tym, folia niewłaściwie zgrzewa się, by nadać pożądaną wytrzymałość pojemnikom.

Z drugiej strony, chociaż dwuwarstwowa folia ujawniona w wyżej wspomnianej publikacji ma nieco wyższą przezroczystość i elastyczność niż jednowarstwowe folie, ponieważ do warstwy zewnętrznej jest stosowany liniowy polietylen o małej gęstości (L-LDPE), folia ta jest wciąż niezadowalająca. Ponadto, folia stwarza problemy ze względu na udarność, w przypadku gdy wykonany z niej, pojemnikjest schłodzony do 5°C lub niżej. Z tych względów folia dwuwarstwowa nie jest odpowiednia do stosowania w medycynie.

Ponadto, ponieważ nie poświęcono wiele uwagi wytrzymałości cieplnej tych folii, wielokomorowe pojemniki utworzone z tych folii dadzą niepożądane wyniki. W przypadku sterylizacji pojemnika parą wysokociśnieniową lub gorącą wodą w warunkach wysokotemperaturowych (przykładowo 121°C przez 20 minut), żywica obecna w folii (liniowy polietylen o małej gęstości lub kopolimer etylenu i propylenu) nie wytrzymuje temperatury sterylizacji i topi się lub tworzy pianę, deformując lub rwąc pojemnik lub też prowadząc do przecieku przez zgrzew. Ponadto jest prawdopodobne, że polietylen rozpuści się w postaci drobnych cząstek. W łatwo zrywalnym zgrzewie stanowiącym przegrodę pomiędzy komorami i umożliwiającym łatwe otwarcie przegrody, liniowy polietylen o małej gęstości oraz kopolimer etylenu i propylenu podobnie nie wytrzymują temperatury sterylizacji topiąc się, co w konsekwencji zbliża wytrzymałość zgrzewu łatwo zrywalnego do poziomu zgrzewu hermetycznego (silnego zgrzewu), innego niż łatwo zrywalny zgrzew, i co decyduje o małej użyteczności folii. Sterylizacja w temperaturze 121°C również obniża przezroczystość oraz elastyczność, czego nie można zaniedbywać przy ocenie ponieważ te właściwości znacznie wpływają na posługiwanie się pojemnikiem na miejscu działania leczniczego.

Głównym zadaniem niniejszego wynalazku jest przezwyciężenie dotychczasowych problemów i opracowanie folii medycznej wykazującej doskonałe właściwości pod względem wytrzymałości cieplnej, przezroczystości, giętkości, udarności oraz możliwości zgrzewania i łatwego usuwania tego zgrzewu.

Folia medyczna wielowarstwowa zawierająca warstwę wewnętrzną, warstwę pośrednią oraz warstwę zewnętrzną, z których każda wykonana jest z poliolefiny, przy czym warstwa wewnętrzna utworzona jest z mieszaniny żywic kopolimeru etylenu z alfa-olefiną mającego od 4 do 12 atomów węgla w alfa-olefinie i polipropylenu, a warstwa zewnętrzna utworzona jest z kopolimeru etylenu z alfa-olefiną mającego od 4 do 12 atomów węgla w alfa-olefinie, charakteryzuje się według wynalazku tym, że kopolimer etylenu z alfa-olefiną zmieszany z polipropylenem, tworzący warstwę wewnętrzną ma gęstość od 0,930 do 0,945 g/cm³, warstwa pośrednia zawiera co najmniej jedną warstwę mieszaniny żywicy kopolimeru etylenu z alfa-olefiną o gęstości od 0,920 do 0,945 g/cm3 oraz elastomeru etylenu z alfa-olefiną o gęstości od 0,880 do 0,890 g/cm³ zmieszanych w stosunku wagowym od 1:5 do 2:1, przy czym kopolimer etylenu z alfa-olefiną i elastomer etylenu z alfa-olefiną mają od 3 do 12 atomów węgla w alfa-olefinie, warstwa mieszaniny żywic ma grubość wynoszącą co najmniej 85% całkowitej grubości warstwy pośredniej, zaś kopolimer etylenu z alfa-olefiną tworzący warstwę zewnętrzną ma gęstość od 0,930 do 0,945 g/cm3.

174 405

Korzystnie kopolimer etylenu z alfa-olefiną z warstwy pośredniej ma gęstość od 0,930 do 0,945 g/cm³.

Korzystnie warstwa pośrednia składa się jedynie z warstwy mieszaniny żywic.

Korzystnie warstwa pośrednia ma strukturę wielowarstwową zawierającą warstwę mieszaniny żywic oraz inną warstwę żywicy w środkowej części warstwy pośredniej, przy czym inna warstwajest z kopolimeru etylenu i alfa-olefiny o gęstości od 0,930 do 0,945 g/cm.

Korzystnie kopolimer etylenu i alfa-olefiny w każdej z warstw, wewnętrznej, pośredniej i zewnętrznej ma gęstość od 0,938 do 0,942 g/cm3.

Korzystnie kopolimer etylenu i alfa-olefiny w każdej z warstw, wewnętrznej, pośredniej i zewnętrznej ma gęstość od 0,940 do 0,942 g/cm3.

Korzystnie elastomer etylenu i alfa-olefiny w warstwie pośredniej ma gęstość od 0,883 do 0,887 g/cm3.

Korzystnie kopolimer etylenu i alfa-olefiny oraz elastomer etylenu i alfa-olefiny stanowiące składniki warstwy mieszaniny żywic w warstwie pośredniej, są zmieszane w stosunku wagowym od 2:5 do 1:2.

Korzystnie kopolimer etylenu i alfa-olefiny oraz elastomer etylenu i alfa-olefiny stanowiące składniki warstwy mieszaniny żywic w warstwie pośredniej, są zmieszane w stosunku wagowym 3:7.

Korzystnie warstwa pośrednia zawiera w środku inną warstwę żywicy kopolimeru etylenu i alfa-olefiny o gęstości od 0,938 do 0,942 g/cm3.

Korzystnie warstwa pośrednia zawiera w środku inną warstwę żywicy kopolimeru etylenu i alfa-olefiny o gęstości od 0,940 do 0,942 g/cm3.

Korzystnie kopolimer etylenu i alfa-olefiny oraz polipropylen tworzące warstwę wewnętrzną są zmieszane w stosunku wagowym od 2:3 do 2:1.

Korzystnie w każdej z warstw, wewnętrznej, pośredniej i zewnętrznej ma gęstość od 0,940 do 0,942 g/cm3, elastomer etylenu i alfa-olefiny w warstwie pośredniej ma gęstość od 0,883 do 0,887 g/cm3, a kopolimer etylenu i alfa-olefiny oraz elastomer etylenu i alfa-olefiny stanowiące składniki warstwy mieszaniny żywic w warstwie pośredniej, są zmieszane w stosunku wagowym 3:7,

Korzystnie kopolimer etylenu i alfa-olefiny w każdej z warstw, wewnętrznej, pośredniej i zewnętrznej oraz w innej warstwie, utworzonej w środkowej części warstwy pośredniej ma gęstość od 0,940 do 0,942 g/cm3, elastomer etylenu i alfa-olefiny w warstwie pośredniej ma gęstość od 0,883 do 0,887 g/cmr⁵ i kopolimer etylenu i alfa-olefiny oraz elastomer etylenu i alfa-olefiny stanowiące składniki warstwy mieszaniny żywic w warstwie pośredniej, są zmieszane w stosunku wagowym 3:7.

Korzystnie polipropylen w warstwie wewnętrznej jest homopolimerem propylenu.

Korzystnie polipropylen w warstwie wewnętrznej jest kopolimerem alfa-olefiny i propylenu będącego głównym komonomerem.

Kopolimer etylenu i alfa-olefiny dla stosowania w niniejszym wynalazku obejmuje etylen jako główny komonomer i zawiera wyszczególnioną zawartość alfa-olefiny. Kopolimer może być w postaci kopolimeru bezładnego, kopolimeru blokowego lub kopolimeru szczepionego.

Elastomer etylenu i alfa-olefiny jest kopolimerem etylenu i alfa-olefiny, który jest amorficzny lub o niskiej krystaliczności.

Przykładami alfa-olefin do stosowania w kopolimerze etylenu i alfa-olefiny lub elastomerze etylenu i alfa-olefiny są takie, które mają od 3 do 12 atomów węgla, takiejak propylen,

1-buten, 1-penten, 1-heksen, 4-metylo-1-penten, 1-hepten, 1-okten, 1-nonen, 1-decen, 1undecen oraz 1-dodecen. Spośród wymienionych, 1-buten nadaje się do zastosowania w kopolimerze. W szczególności, jako liniowy polimer pożądany jest kopolimer etylenu i alfa-olefiny. Kopolimer etylenu i alfa-olefiny o gęstości od 0,930 do 0,945 g/cm3 dla stosowania w niniejszym wynalazku ma korzystnie Mw/Mn od 1,0 do 3,0. Wtedy kopolimer daje folię o wysokiej przezroczystości. Mw oznacza średni wagowo ciężar cząsteczkowy, a Mn - średni liczbowo ciężar cząsteczkowy.

174 405 , Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia folię medyczną wielowarstwową według niniejszego wynalazku, w powiększeniu, w przekroju pionowym, fig. 2 przedstawia inną folię wielowarstwową według niniejszego wynalazku, w powiększeniu, w przekroju pionowym.

Jak uwidoczniono na fig. 1, folia medyczna wielowarstwowa zawiera warstwę wewnętrzną 1, warstwę pośrednią 2 oraz warstwę zewnętrzną 3. Warstwa wewnętrzna 1 jest najbardziej wewnętrzną warstwą stykającą się ze stałym lub płynnym preparatem medycznym mieszczącym się w pojemnikach utworzonych z folii. Warstwa zewnętrzna 3 jest najbardziej zewnętrzną warstwą stykającą się z atmosferą. Warstwa pośrednia 2 obejmuje wszystkie warstwy pomiędzy warstwą wewnętrzną 1 oraz warstwą zewnętrzną 3 według niniejszego wynalazku. Warstwa pośrednia 2 jest w postaci pojedynczej warstwy (patrz fig. 1 lub wielu warstw (patrz fig. 2).

Aby umożliwić utworzenie z warstwy wewnętrznej 1 łatwo zrywalnego zgrzewu, warstwa ta jest z mieszaniny żywic kopolimeru etylenu i alfa-olefiny oraz polipropylenu. Aby nadać tej warstwie zwiększoną wytrzymałość cieplną bez pogarszania jej przezroczystości i elastyczności, stosowamy kopolimer etylenu i alfa-olefiny ma gęstość w zakresie od 0,930 do 0,945 g/cm³. Gęstość korzystniej wynosi od 0,938 do 0,042 g/cm³, a najkorzystniej od 0,940 do 0,942 g/cm3.

Stosowany polipropylen może być homopolimerem propylenu lub kopolimerem propylenu i alfa-olefiny.

Kopolimer propylenu i alfa-olefiny zawiera propylen jako główny komonomer i ma określoną zawartość alfa-olefiny. Kopolimer może być w postaci bezładnego kopolimeru propylenu, kopolimeru blokowego propylenu lub szczepionego kopolimeru propylenu. Oprócz etylenu, przykładami alfa-olefin obecnych w takich kopolimerach są 1-buten,

1-penten, 1-heksen, 4-metylo-1-penten, 1-hepten, '1-okten, 1-nonen, 1-decen, 1-undecen,

1-dodecen oraz podobne olefiny o od 4 do 12 atomów węgla. Korzystnie kopolimer zawiera propylen i etylen.

Gdy propylen jest kopolimerem, wymaga się, by kopolimer miał prawie tę samą wytrzymałość cieplną co homopolimer propylenu. Zgodnie z tym, zawartość alfa-olefiny przy zmieszaniu z propylenem jest stosunkowo niewielka. Na przykład, gdy alfa-olefina jest etylenem, zawartość ta wynosi do 20% wagowych, korzystnie do 10% wagowych, korzystniej do 5% wagowych. Określenie polipropylen używane w niniejszym tekście obejmuje zarówno homopolimer jak i kopolimer, o ile nie zaznaczono inaczej.

Szybkość płynięcia (MFR) polipropylenu może wynosić od 1,0 do 7,0 g/10 minut (230°C). Przykładowo, gdy szybkość płynięcia kopolimeru etylenu i alfa-olefiny wynosi około 2,2 g/10 minut (190°C), odpowiedni do zastosowania homopolimer propylenu ma szybkość płynięcia od około 3,0 do około 7,0 g/10 minut (230°C).

Zgodnie z niniejszym wynalazkiem, kopolimer etylenu i alfa-olefiny o gęstości w wyżej wymienionym zakresie oraz polipropylen o stosunkowo wysokiej kompatybilności z kopolimerem stosuje się do otrzymania zasadniczo jednolitej mieszaniny tych żywic. Umożliwia to otrzymanie warstwy wewnętrznej, która ma doskonałe właściwości umożliwiające tworzenie łatwo zrywalnego zgrzewu oraz wytworzenie produktu o łatwo zrywalnym zgrzewie, który daje się otworzyć przy użyciu niewielkiej siły.

Mieszanina żywic polipropylenu oraz kopolimeru etylenu i alfa-olefiny ma szeroki zakres temperatury zgrzewania, co pozwala na utworzenie łatwo zrywalnych zgrzewów ijest prawie pozbawiona wpływu zmian temperatury atmosfery w miejscu zgrzewania, tak że łatwo uzyskuje się trwałą wytrzymałość zgrzewu. Ponadto, nawet jeśli mieszaninę żywicy ogrzewa się w celu sterylizacji pojemnika parą o wysokim ciśnieniu lub gorącą wodą w warunkach wysokiej temperatury (przykładowo 121°C przez 20 minut), kopolimer etylenu i alfa-olefiny o gęstości od 0,930 do 0,945 g/cm3 oraz polipropylen tworzące mieszaninę wykazują dużą wytrzymałość cieplną, mają wysoką temperaturę topnienia i pozostają nie stopione, co sprawia, że łatwo zrywalny zgrzew zachowuje swoje właściwości bez wykazywania zwiększonej wytrzymałości zgrzewu.

174 405

Stosunek ilościowy kopolimeru etylenu i alfa-olefiny do propylenu bardziej wpływa na właściwości zgrzewania oraz otwieralność łatwo zrywalnego zgrzewu. Dobry wynik otrzymuje się, gdy stosunek zmieszania (wagowy) pierwszego do drugiego wynosi od 1:2 do 3:1, w szczególności od 2:3 do 2:1. Jeśli ilość zmieszanego polipropylenu jest mniejsza niż podany wyżej zakres, wystąpi osłabiona otwieralność. Alternatywnie, jeśli ta ilość przewyższa powyższy zakres, właściwości zgrzewu stają się niewystarczające, co daje wynik niepożądany. Grubość warstwy wewnętrznej 1, którą należy wyznaczyć, leży w zakresie od około 10 do około 50 μm, korzystnie od 25 do 35 μm, tak by nie pogorszyć przezroczystości i elastyczności. Grubość wynosi do około 50%, korzystnie około 5 do około 25% całkowitej grubości folii wielowarstwowej.

Warstwę pośrednią 2, aby zachować nie pogorszoną przezroczystość i elastyczność oraz by nadać elastyczność oraz udarność całej folii, wytworzono z mieszaniny żywic kopolimeru etylenu z alfa-olefiną o gęstości od 0,920 do 0,045 g/cm³ oraz elastomeru etylenu z alfa-olefiną o gęstości od 0,880 do 0,890 g/cm3 w stosunku wagowym od 1:5 do 2:1, korzystnie od 2:5 do 1:2, korzystniej 3:7. Szczególnie nadaje się do zastosowania mieszanina zawierająca liniowy polimer. Gęstość kopolimeru etylenu i alfa-olefiny, jak również elastomeru etylenu i alfa-olefiny określa się odpowiednio z powyższego zakresu zgodnie z celem zastosowania. Przykładowo, aby uzyskać jeszcze bardziej ulepszoną wytrzymałość cieplną całej folii według niniejszego wynalazku, stosowany kopolimer etylenu z alfa-olefiną powinien mieć gęstość od 0,930 do 0,945 g/cm3, korzystnie od 0,938 do 0,942 g/cm3, korzystniej od 0,940 do 0,942 g/cm3.

Z drugiej strony, stosowany elastomer etylenu i alfa-olefiny ma korzystnie gęstość od 0,883 do 0,887 g/cm3, korzystnie od 0,885 g/cm3, tak by nadać całej folii ulepszoną elastyczność.

Odpowiednia gęstość stosowanej mieszaniny żywic wynosi do około 0,910 g/cm3 szczególnie korzystnie od 0,900 do 0,910 g/cm3.

Warstwa pośrednia 2, która może być pojedynczą warstwą, jak opisano powyżej, może alternatywnie mieć strukturę wielowarstwową, zawierającą powyższą warstwę żywicy oraz inną warstwę żywicy, na przykład, inną warstwę żywicy 2a utworzoną w środkowej części warstwy pośredniej 2, jak pokazano na fig. 2. Aby uzyskać jeszcze bardziej ulepszoną wytrzymałość cieplną, pożądanejest by zastosowana żywica dla innej warstwy żywicy 2a była kopolimerem etylenu z alfa-olefiną o gęstości od 0,930 do 0,945 g/cm3, korzystnie od 0,938 do 0,942 g/cm3, korzystniej od 0,940 do 0,942 g/cm3. Pożądane jest, by warstwa 2a była wstawiona w środku warstwy pośredniej i miała grubość do 15% grubości całej warstwy pośredniej.

Całkowita grubość warstwy pośredniej 2, odpowiednio wyznaczona, leży w zakresie od około 70 /zm do około 150 um, korzystnie od około 80 do około 140 wm, korzystniej od około 110 /zm, do około 140 um, jak również od około 40 do 85%, korzystnie od około 45 do około 80%, korzystniej około 60 do około 80% całkowitej grubości folii wielowarstwowej.

Warstwa zewnętrzna 3, dla której istotne jest by była przezroczysta i elastyczna, musi wykazywać trwałość, tak by wytrzymać warunki temperaturowe sterylizacji cieplnej, na przykład wysokociśnieniowej sterylizacji parą lub sterylizacji gorącą wodą w 121° przez 20 minut. Zastosowano następującą żywicę oraz odpowiednią strukturę. Odpowiednie jest zastosowanie kopolimeru etylenu z alfa-olefiną o gęstości od 0,930 do 0,945 g/cm3, korzystnie od 0,938 do 0,942 g/cm , korzystniej od 0,940 do 0,942 g/cml. Spośród takich kopolimerów, najbardziej, przydatny jest liniowy polimer. Grubość warstwy zewnętrznej 3 leży w zakresie od około 15 do około 65 μ m, korzystniej od 20 do 35 μ m i stanowi do około 40%, korzystniej od około 5 do około 25% całkowitej grubości folii wielowarstwowej.

Folia wielowarstwowa według niniejszego wynalazku jest wytwarzana przez współwytłaczanie rurowe (koekstruzję) z chłodzeniem wodą lub powietrzem, współwytłaczanie matrycowe typu T-die”, proces laminowania lub podobny znany proces. Szczególnie pożądane jest zastosowanie procesu koekstruzji, do wyWorzenia wytłoczki w postaci żywicy o jednolitej -grubości, o ulepszonej skuteczności i mniej prawdopodobnym pogarszaniu się żywicy podczas wytłaczania, co w konsekwencji pozwala, by warstwy zachowały swe cechy i by otrzymać produkt o dużej przezroczystości i elastyczności. Ponadto w przypadku uformowania w procesie koekstruzji, warstwa mieszaniny żywic jest w postaci mieszaniny zasadniczo jednorodnej, co umożliwia by warstwa ta w pełni wykazywała cechy charakterystyczne składników żywicy.

Folia wielowarstwowa ma postać rury lub arkusza. Warunkiem wytwarzania jest temperatura od 150 do 270°C, korzystnie od 165 do 230°C. Ponieważ warstwy 1, 2 oraz 3 zawierają kopolimer etylenu i alfa-olefiny jako wspólny składnik, warstwy te można przy tworzeniu folii wielowarstwowej łatwo wiązać ze sobą przez stopienie. Pożądane jest, by żywice tworzące odpowiednie warstwy wykazywały zmniejszoną różnicę szybkości płynięcia (MFR) między nimi, tak aby miały jednolitą grubość oraz podatność na wytłaczanie. Ponadto w przypadku wielowarstwowej folii według niniejszego wynalazku, jedną warstwę można utworzyć w postaci co najmniej dwóch podzielonych warstw wytworzonych przez koekstruzję. To w większym stopniu polepsza ogólną przezroczystość i elastyczność folii.

W tym przypadku dwie warstwy są z tej samej żywicy i dlatego są traktowane jak pojedyncza warstwa, nawet jeśli mają postać wielowarstwowej wytłoczki.

Kopolimer etylenu i alfa-olefiny obecny w odpowiednich warstwach ma korzystnie gęstość od 0,930 do 0,945 g/cm3, w szczególności wartość gęstości bliską 0,945 g/cm3, ponieważ zmniejsza to zawartość w żywicy substancji o małych ciężarach cząsteczkowych. Jeśli zastosowany kopolimer etylenu i alfa-olefiny ma Mw/Mn od 0,1 do 3,0, zawartość w żywicy substancji o małych ciężarach cząsteczkowych jest jeszcze bardziej zmniejszona. Ponadto, jeśli zastosowany polipropylen ma zmniejszoną wartość MFR (230°C), ilość substancji o małych ciężarach cząsteczkowych jest jeszcze mniejsza. Jednak jest pożądane zmniejszanie wartości MFR (230°C) w takim stopniu, by nie pogarszać elastyczności. Zastosowanie tych żywic zmniejsza oddziaływanie pomiędzy antybiotykami oraz substancją o małym ciężarze cząsteczkowym w żywicy, aby zapobiec niekorzystnej reakcji. Zgodnie z tym, nie potrzeba usuwać substancji o niskim ciężarze cząsteczkowym za pomocą obróbki, to znaczy przez wstępne ogrzewanie materiału żywicy w próżni lub utrzymywanie materiału w próżni podczas tworzenia folii lub stosownie n-heksanu, lub gorącej wody do ekstrakcji, lub przemywania. Obniża to koszt związany z aparaturą do wywarzania.

Według niniejszego wynalazku wytrzymałość cieplna, przezroczystość oraz elastyczność, którymi cechują się warstwy 1, 2 oraz 3 nadają całości folii wysoką wytrzymałość cieplną, przezroczystość i elastyczność. Warstwa pośrednia 2 oraz warstwa zewnętrzna 3 nadają znakomitą udarność, podczas gdy warstwa wewnętrzna 1 daje znakomite właściwości zgrzewów z łatwą zrywalnością. Zatem, niniejszy wynalazek dostarcza folię medyczną wielowarstwową o bardzo dobrej wytrzymałości cieplnej, przezroczystości, udarności oraz znakomitych właściwościach zgrzewów z łatwą zrywalnością. Ponieważ do warstwy zewnętrznej zastosowano kopolimer etylenu z alfa-olefiną, wielowarstwowa folia według niniejszego wynalazku ma tę korzystną cechę, że, na przykład, gdy do zewnętrznej strony folii według niniejszego wynalazku dołączy się przez topienie przykrycie w postaci wielowarstwowej folii barierowej (o wewnętrznej warstwie z kopolimeru etylenu i alfa-olefiny), przykrycie to można z nią łatwo związać termicznie.

Wielowarstwowa folia według wynalazku pozwala uzyskać wielokomorowy pojemnik medyczny, w którym komory są rozdzielone przez łatwo zrywalne zgrzewy lub tym podobne, dla oddzielnego umieszczania preparatów medycznych, które w przypadku zmieszania są z upływem czasu narażone na zmianę, tak że preparaty te można zmieszać razem lub można z nich utworzyć roztwór tylko bezpośrednio przed użyciem. Podobnie jak wielowarstwowa folia według wynalazku otrzymany wielokomorowy pojemnik medyczny ma bardzo dobrą wytrzymałość cieplną, przezroczystość, udarność oraz znakomite właściwości zgrzewów z łatwą zrywalnością.

Preparaty medyczne umieszczane w wielokomorowym pojemniku mogą być w postaci proszku, cieczy lub ciała stałego. Przykładami preparatów proszkowych są substancje, które są higroskopijne lub podatne na utlenianie lub degradację termiczną, takie jak antybiotyki, środki przeciwnowotworowe, środki steroidowe, czynniki fibrynolityczne, witaminy itd.

174 405

Przykładami preparatów ciekłych są sole fizjologiczne, roztwory glukozy, woda destylowana dla iniekcji, roztwory elektrolityczne, roztwory aminokwasów, emulsje tłuszczów itd.

Poniżej podano przykłady, w których wytworzono folie medyczne wielowarstwowe według niniejszego wynalazku. Dalej są podane przykłady, w których te produkty poddawano badaniom.

Przykład I. Przy użyciu chłodzonego wodą aparatu do koekstruzji rurowej z nadmuchem, wytworzono trójwarstwową folię, która miała warstwę wewnętrzną, warstwę pośrednią oraz warstwę zewnętrzną. Warstwę wewnętrzną stanowiła warstwa (o grubości 30 μιη), mieszaniny żywic liniowego polietylenu o średniej gęstości (kopolimer z 1-butenem, produkt Mitsui Petrochemical Industries, Ltd., gęstość 0,941 g/cm3, MFR 2,2 g/10 minut (190°C), Mw/Mn 2,4, zwany dalej PE(1)'j oraz homopolimer propylenu (produkt Mitsui Petrochemical Industries, Ltd., gęstość 0,910 g/cm, MFR 4,0 g/10 minut (230°C), TAFMER, zwany dalej PP(1)) o proporcji składników 3:2.

Warstwę pośrednią stanowiła warstwa (o grubości 115 μ m), mieszaniny żywic PE(1) oraz elastomeru etylenu i alfa-olefiny (kopolimer etylenu z 1-butenem, produkt Mitsui Petrochemical Industries, Ltd., o nazwie handlowej A, gęstość 0,885 g/cm3, MFR 0,5 g/10 minut (190°C), zwany dalej ^,rPE(2)) o proporcji składników 3:7.

Warstwę zewnętrzną stanowiła warstwa (o grubości 30 μ m) PE(1). Następnie z folii wytworzono pojemniki wielokomorowe o pojemności 100 ml zawierające łatwo zrywalne zgrzewy. (Temperatura zgrzewania wynosiła 140°C w przypadku tworzenia słabych zgrzewów i 158° C w przypadku silnych zgrzewów).

Przykłady II-VIII oraz przykłady porównawcze I oraz II.

Następujące folie wielowarstwowe utworzone w ten sam sposób co w przykładzie I.

Folie użyte do badań porównawczych stanowiły dwuwarstwową folię żywicy o takiej samej strukturze, jak opisane w stanie techniki, oraz trójwarstwową folię różną od zastosowanej według niniejszego wynalazku.

Przykład II.

Warstwa wewnętrzna: mieszanina żywic PE(1) + PP(1) (zmieszane w stosunku 2:1)

Warstwa pośrednia: mieszanina żywic PE(1) + PE(2) (zmieszane w stosunku 3:7)

Warstwa zewnętrzna: PE(1)

Przykład lii

Warstwa wewnętrzna: mieszanina żywic PE(1) + PP(1) (zmieszane w stosunku 1:1)

Warstwa pośrednia: mieszanina żywic PE(1) P PE(2) (zmieszane w stosunku 3:7)

Warstwa zewnętrzna: PE(1)

Przykład lV

Warstwa wewnętrzna: mieszanina żywic PE(1) P PP(1) (zmieszane w stosunku do 2:3)

Warstwa pośrednia: mieszanina żywic PE(1) P PE(2) (zmieszane w stosunku 3:7)

Warstwa zewnętrzna: PE(1)

Przykład V

Warstwa wewnętrzna: mieszanina żywic PE(1) + PP(1) (zmieszane w stosunku 3:2)

Warstwa pośrednia:

Pierwsza warstwa: mieszamna ^ywc PE(1) + PE(2) (zmiesztane w stcoiiur^Iku 3:7)

Druga warstwa: PE(1)

Trzecia warstwa: mieszaninn Sywic PE(1) + PE(2) (zmimseana ne stotunurn 3: 7)

Warstwa zewnętrzna: PE(1)

Przykład Vl

Warstwa wewnętrzna: mieszanina żywic PE(1) + PP(1) (zmieszane w stosunku 3:/2)

Warstwa pośrednia: imeszamna S^ic PE(1) + Pl^(^) (zmieszane w stosunku 3:7)

Warstwa zewnętrzna: PE(1)

Przykład VlI

Warstwa wewnętrzna: mieszanina żywic PE(1) P PP(1) (zmieszane w stosunku 3:2)

Warstwa pośrednia: mieszanina żywic PE(1) P PE(2) (zmieszane w stosunku 3:7)

Warstwa zewnętrzna: PE(1)

174 405

Przykład VIII

Warstwa wewnętrzna: mieszanina żywic PE(1) + PP(1) (zmieszane w stosunku 3:2)

Warstwa pośrednia: mieszanina żywic PE(1) + PE(2) (zmieszane w stosunku 3:7)

Warstwa zewnętrzna: PE(1)

Przykład porównawczy I

Warstwa wewnętrzna: mieszanina żywic PE(3) + PP(2) (zmieszane w stosunku 2:1)

PE(3): liniowy polietylen o małej gęstości (kopolimer etylenu i 1-butenu, produkt Mitsui Petrochemical Industries, Ltd., gęstość 0,920 g/cm3, MFR 2,0 g/10 minut (190°C), zwany dalej PE(3)

PP(2): bezładny kopolimer propylenu (kopolimer etylenu i propylenu, produkt Mitsui Petrochemical Industries, Ltd., gęstość 0,910 g/cm3, MFR 1,0 g/10 minut (230°C), zwany dalej PP(2)

Warstwa zewnętrzna: PE(3).

Przykład porównawczy II

Warstwa wewnętrzna: mieszanina żywic PE(4) + PP(2) (zmieszane w stosunku 3:2)

PE(4): liniowy polietylen o dużej gęstości (kopolimer etylenu i 1-butenu, produkt Mitsui Petrochemical Industries, Ltd., gęstość 0,961 g/cm3 MFR 17 g/10 minut (190°C), zwany dalej PE(4)

Warstwa pośrednia: mieszanina żywic PE(1) + PE(2) (zmieszane w stosunku 3:7)

Warstwa zewnętrzna: PE(1).

Przykłady przeprowadzania badań

Z folii z przykładów I-VIII według niniejszego wynalazku oraz przykładów porównawczych I oraz II wytworzono pojemniki wielokomorowe, napełniono wodą destylowaną w ilości 50 ml w każdej z komór, następnie sterylizowano gorącą wodą w 121°C przez 20 minut, a następnie poddano ocenie następującymi metodami. Poniższe tabele 1 oraz 2 podają uzyskane wyniki.

174 405

Tabela 1

	Grubość warstwy zewnętrznej (μ)	Grubość warstwy pośredniej (/i)	Grubość warstwy wewnę- trznej (μ)	Cał- \| kowita gru- bość O)
Przykład I	PE(1) 30μ	PE (1) + PE(2) 115/i	PE(1) + PP(1) 30μ	175 μ
Przykład II	PE(1) 30μ	PE (1) + PE (2) 115 μ	PE(1) + PP(1) 30μ	175 μ
Przykład EU	PE(1) 30μ	PE (1) + PE (2) 115 μ	PE(1) + PP(1) 30μ	175 μ
Przykład IV	PE (1) 30μ	PE (1) + PE (2) 115 μ	PE(1) + PPd) 30μ	175 μ
Przykład V	PE(1) 20μ	PE (1)+ PE (2) 60 μ	PE(1) 10 μ	PE(1) + PE (2) 60 μ	PE(1) + PP(i) 25μ	175 μ
Przykład VI	PE(1) 30/i	PE (1) + PE (2) 125 μ	PE(1) + PP(i) 30μ	185 μ
Przykład VII	PE(1) 65/x	PE (1) + PE (2) 80 μ	PE(1) + PP(1) 30μ	175 μ
Przykład vm	PE (1) 50/i	PE (1) + PE (2) 95 μ	PE(1) + PP(i) 30μ	175 μ
Przykład porównawczy I	PE (3) 125/ł		PE(3) + PP(2) 50μ	175 μ
Przykład porównawczy Π	PE(1) 30/t	PE (1) + PE (2) 115 μ	PE (4) + PP(2) 30μ	175 μ

174 405

Tabela 2

	Próba wrażliwości na uderzenie (liczba zerwanych pojemników)	Zdolność spontanicznego wyładowywania	Prze- źroczys- tość	Próba ściskania	Wytrzymałość cie- plna	Wygląd	Ogólna ocena
Przykł. I	© (0/30)	©	©	©	©	©	©
Przykł. II	© (0/30)	©	©	©	©	©	©
Przykł. III	© (0/30)	®	©	©	©	©	©
Przykł. IV	© (0/30)	©	©	©	©	©	©
Przykł. V	© (0/30)	©	©	©	©	©	©
Przykł. VI	© (0/30)	©	©	©	©	©	©
Przykł VII	© (0/30)	©	O	©	©	O	©
Przykł. VIII	© (0/30)	©	O	©	©	O	©
Przykł. por. I	*	*	X	*	X	X	X
Przykł. por. II	X (10/30)	X	X	V	©	V	V

W przypadku badania wytrzymałości cieplnej, pojemnik po sterylizacji poddano wizualnemu badaniu na deformacje, zerwanie, przeciek przez zgrzewy, fałdy oraz zbrylenia jako normom oceny wytrzymałości cieplnej.

Dla oceny przezroczystości, pojemnik wizualnie sprawdzono na obecność białego zmętnienia po sterylizacji.

Dla elastyczności, wylewano ciecz z pojemnika w temperaturze 60°C z wysokości 60 cm i obserwowano wizualnie pojemnik.

Aby przeprowadzić próbę wrażliwości na uderzenie dla oceny udarności, 10 pojemników utrzymywanych w temperaturze do 5°C umieszczono w pudełku (105 mm szerokości, 125 mm długości, 185 mm wysokości, ciężar 160 g). Przygotowano trzy takie pudełka. Następnie każde z pudełek spuszczono z wysokości 1,2 m nad poziomem podłogi, aby ustalić wpływ 10-krotnego upadku na każdą ze stron, krawędzi i narożników pudełka. Po poddaniu próbom wszystkich trzech pudełek, 30 pojemników wy'ęto z pudełek i każde wizualnie sprawdzono na pękanie lub zerwanie (według JIS-Z-0202).

Próbę ściskania przeprowadzono dla oceny zdolności otwierania łatwo zrywalnego zgrzewu. Uchwyt ściskający o średnicy 100 mm dołączono do przyrządu do przeprowadzania próby zmęczeniowej przy osiowym ściskaniu i rozciąganiu, STROGRPH MZ, (produkt Toyo Seiki Seisakusho Co., Ltd.), a część zawierającą płyn ściskano uchwytem z prędkością 50 mm/minutę dla zmierzenia ciśnienia przyłożonego do uchwytu, gdy otwarto łatwo zrywalny zgrzew, by określić współczynnik zmienności sił otwierających. Początkową siłę potrzebną dla otwarcia łatwo zrywalnego zgrzewu określono z zakresu od 10 do 25 kg,

174 405 zgodnie ze strukturą badanej wewnętrznej warstwy. Współczynnik zmienności siły otwierania, który wyraża względne zmiany siły potrzebnej do otwierania łatwo zrywalnego zgrzewu, obliczono z następującego równania:

Współczynnik zmienności siły otwierania = Standardowe odchylenie sił otwierania ś ^{J J} Średnia sił otwierania

Ponadto sprawdzono wizualnie wygląd całego pojemnika ze względu na fałdy, deformacje i zerwanie.

Ogólną ocenę oparto na następujących pozycjach oceny.

Wyniki prób podane powyżej (Tabela 2), będą w dalszym ciągu niniejszego zgłoszenia szczegółowo objaśnione.

Ze względu na współczynnik zmienności siły otwierania łatwo zrywalnego zgrzewu, otrzymany w próbie ściskania, pojemniki z folii z przykładu I do VIII według niniejszego wynalazku dały wyniki od 0,068 do 0,150, podczas gdy pojemniki z folii według przykładu porównawczego II dały wynik 0,410, co oznacza duże zmiany wartości siły otwierania.

Pojemniki z folii według przykładu porównawczego I, miały niedostateczną wytrzymałość cieplną i dlatego nie przetrwały sterylizacji w 121°C przez 20 minut, stopiły się i były niezdolne do zachowania kształtu. Z tego względu, było niemożliwe przeprowadzenie próby wrażliwości na uderzenie, próby na spontaniczne rozładowywanie się oraz próby na ściskanie pojemników; zaznaczono to przy pomocy *.

Pojemniki z folii takie same, jak w przykładach I do VIII poddano próbie w tych samych warunkach jak powyżej, z tym wyjątkiem, że gęstość PE(1) zmieniono od 0,941 g/cm³do 0,940 g/cm3 (MFR 2,2 g/10 minut (190°C), Mw/Mn 2,4), przy czym otrzymano zasadniczo te same wyniki jak w przypadku przykładów od I do VIII.

Gdy zastosowano bezładny kopolimer propylenowy PP(2) w przykładach porównawczych I oraz II, otrzymano te same wyniki jak powyżej gdy użyto PP(1) zamiast PP(2).

Zatem, niniejszy wynalazek dostarcza folii medycznych wielowarstwowych, które mają znakomite właściwości co do wytrzymałości cieplnej, przezroczystości, elastyczności, udarności oraz łatwo zrywalnych zgrzewów. Ponadto folie te pozwalają uzyskać wielokomorowe pojemniki medyczne o znakomitych właściwościach co do wytrzymałości cieplnej, przezroczystości, elastyczności, udarności oraz o własnościach łatwo zrywalnych zgrzewów.

174 405

FIG. 1

FIG.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Folia medyczna wielowarstwowa zawierająca warstwę wewnętrzną, warstwę pośrednią oraz warstwę zewnętrzną, z których każda wykonana jest z poliolefiny, przy czym warstwa wewnętrzna utworzona jest z mieszaniny żywic kopolimeru etylenu z alfa-olefiną mającego od 4 do 12 atomów węgla w alfa-olefinie i polipropylenu, a warstwa zewnętrzna utworzona jest z kopolimeru etylenu z alfa-olefiną mającego od 4 do 12 atomów węgla w alfa-olefinie, znamienna tym, że kopolimer etylenu z alfa-olefiną zmieszany z polipropylenem, tworzący warstwę wewnętrzną (1) ma gęstość od 0,930 do 0,945 g/cm³, warstwa pośrednia (2) zawiera co najmniej jedną warstwę mieszaniny żywic kopolimeru etylenu z alfa-olefiną o gęstości od 0,920 do 0,945 g/cm3 oraz elastomeru etylenu z alfa-olefiną o gęstości od 0,880 do 0,890 g/cm3 zmieszanych w stosunku wagowym od 1:5 do 2:1, przy czym kopolimer etylenu z alfa-olefiną i elastomer etylenu z alfa-olefiną mają od 3 do 12 atomów węgla w alfa-olefinie, warstwa mieszaniny żywic ma grubość wynoszącą co najmniej 85% całkowitej grubości warstwy pośredniej, zaś kopolimer etylenu z alfa-olefiną tworzący warstwę zewnętrzną (3) ma gęstość od 0,930 do 0,945 g/cm3
2. Folia, według zastrz. 1, znamienna tym, że kopolimer etylenu z alfa-olefiną z warstwy pośredniej (2) ma gęstość od 0,930 do 0,945 g/cm.
3. Folia, według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że warstwa pośrednia (2) składa się jedynie z warstwy mieszaniny żywic.
4. Folia, według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa pośrednia (2) ma strukturę wielowarstwową zawierającą warstwę mieszaniny żywic oraz inną warstwę żywicy w środkowej części warstwy pośredniej (2), przy czym inna warstwa jest z kopolimeru etylenu i alfa-olefiny o gęstości od 0,930 do 0,945 g/cm³.
5. Folia, według zastrz. 1, znamienna tym, że kopolimer etylenu i alfa-olefiny w każdej z warstw, wewnętrznej (1), pośredniej (2) i zewnętrznej (3) ma gęstość od 0,938 do 0,942 g/cm3.
6. Folia, według zastrz. 1, znamienna tym, że kopolimer etylenu i alfa-olefiny w każdej z warstw, wewnętrznej (1), pośredniej (2) i zewnętrznej (3) ma gęstość od 0,940 do 0,942 g/cm3.
7. Folia, według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że elastomer etylenu i alfa-olefiny w warstwie pośredniej (2) ma gęstość od 0,883 do 0,887 g/cm3.
8. Folia, według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że kopolimer etylenu i alfa-olefiny oraz elastomer etylenu i alfa-olefiny stanowiące składniki warstwy mieszaniny żywic w warstwie pośredniej (2), są zmieszane w stosunku wagowym od 2:5 do 1:2.
9. Folia, według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że kopolimer etylenu i alfa-olefiny oraz elastomer etylenu i alfa-olefiny stanowiące składniki warstwy mieszaniny żywic w warstwie pośredniej (2), są zmieszane w stosunku wagowym 3:7.
10. Folia, według zastrz. 4, znamienna tym, że warstwa pośrednia (2) zawiera w środku inną warstwę żywicy kopolimeru etylenu i alfa-olefiny o gęstości od 0,938 do 0,942 g/cm3.
11. Folia, według zastrz. 4, znamienna tym, że warstwa pośrednia (2) zawiera w środku inną warstwę żywicy kopolimeru etylenu i alfa-olefiny o gęstości od 0,940 do 0,942 g/cm3.
12. Folia, według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że kopolimer etylenu i alfa-olefiny oraz polipropylen tworzące warstwę wewnętrzną (1) są zmieszane w stosunku wagowym od 2:3 do 2:1.
13. Folia, według zastrz. 1, znamienna tym, że w każdej z warstw, wewnętrznej (1), pośredniej (2) i zewnętrznej (3) ma gęstość od 0,940 do 0,942 g/cm3, elastomer etylenu i alfa-olefiny w warstwie pośredniej ma gęstość od 0,883 do 0,887 g/cm3, a kopolimer etylenu i alfa-olefiny oraz elastomer etylenu i alfa-olefiny stanowiące składniki warstwy mieszaniny żywic w warstwie pośredniej (2), są zmieszane w stosunku wagowym 3:7.

174 405
14. Folia, według zastrz. 4, znamienna tym, że kopolimer etylenu i alfa-olefiny w każdej z warstw, wewnętrznej (1), pośredniej (2) i zewnętrznej (3) oraz w innej warstwie (2a), utworzonej w środkowej części warstwy pośredniej (2) ma gęstość od 0,940 do 0,942 g/cm³, elastomer etylenu i alfa-olefiny w warstwie pośredniej (2) ma gęstość od 0,883 do 0,887 g/cm3 i kopolimer etylenu i alfa-olefiny oraz elastomer etylenu i alfa-olefiny stanowiące składniki warstwy mieszaniny żywic w warstwie pośredniej (2), są zmieszane w stosunku wagowym 3:7.
15. Folia, według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że polipropylen w warstwie wewnętrznej (1) jest homopolimerem propylenu.
16. Folia, według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że polipropylen w warstwie wewnętrznej (1) jest kopolimerem alfa-olefiny i propylenu będącego głównym komonomerem.