PL172913B1 - Strzykawka PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Strzykawka zawierajaca obudo- we, w której jest umieszczony pojemnik z dawkowanym plynem oraz gwintowany tloczek stykajacy sie z nurnikiem, a z dalszym koncem strzykawki jest pola- czona igla, zas na blizszy koniec obudowy strzykawki jest nasuniety kapturek, z otworem, w który wchodzi pokretlo dozo- wania polaczone z wewnetrzna nakretka, znamienna tym, ze zawiera umieszczona na nakretce (10) zapadke (25) wspólpra- cujaca z rowkami (26) znajdujacymi sie wewnatrz cylindra (27) strzykawki (1) oraz pierwsza powierzchnie (28) na koncu na- kretki (10) wspólpracujaca z druga powie- rzchnia (29) cylindra (27). PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest strzykawka. Dokładniej, wynalazek dotyczy urządzeń do wstrzykiwania precyzyjnie odmierzonych dawek środków farmaceutycznych, a zwłaszcza strzykawki podskórnej o wyglądzie przypominającym pióro lub ołówek mechaniczny, przeznaczonej głównie do wstrzykiwania wielokrotnych odmierzonych dawek takich środków jak insulina lub hormon wzrostu człowieka.

Diabetycy i inne osoby znajdują się często w sytuacjach, w których nie mogą uzyskać profesjonalnej pomocy służby zdrowia do wstrzyknięcia podskórnego lub domięśniowego ściśle odmierzonej dawki płynnego środka farmaceutycznego. W sytuacjach tego typu osoby takie powinny mieć do dyspozycji tanie strzykawki nie wymagające profesjonalnej pomocy służby zdrowia do odmierzenia dokładnej dawki leku. Dosyć często zdarza się, że osoby te potrzebują więcej niż jedną dawkę dziennie, przy czym dawki te nie mają takiej samej objętości. Znane są urządzenia tego typu, przypominające w przybliżeniu wyglądem pióro lub mechaniczny ołówek. Zazwyczaj dozownik tego typu jest na tyle duży, że może znajdować się w nim kilka takich dawek, a jednocześnie na tyle mały, że wygodnie mieści się w kieszeni lub portfelu. Przykłady takich urządzeń można znaleźć w patentach Stanów Zjednoczonych Ameryki o numerach 4,973,318; 4,413,760; 4,498,904; 3,613,952; 4,475,905; 4,883,472 i 4,592,745. Jeszcze inne przykłady ujawniono w Międzynarodowych Publikacjach PCT WO 87/02895; WO 88/07874: WO 82/02662: PCT CH 86/00151; PCT DK 88/0064.

W urządzeniach tego typu istnieje zazwyczaj pojemnik na ciecz z zamkniętym jednym końcem, przystosowanym do wprowadzania igły w taki sposób, aby znajdująca się w pojemniku ciecz mogła wypłynąć podczas wstrzykiwania. Na ogół drugi koniec pojemnika zamyka tłoczek. W celu uniemożliwienia naruszania zawartości lub ponownego użycia pojemnika na płyn, tłoczek jest skonstruowany w taki sposób, że można na niego naciskać pewną siłą zmniejszając w ten sposób objętość pojemnika, w której znajduje się płyn, ale nie ma możliwości wyciągnięcia tłoczka, a tym samym powiększenia objętości pojemnika do cieczy.

W obudowę wchodzi wydłużony element w formie nurnika przeznaczony do popychania tłoczka zamykającego drugi koniec pojemnika. Strzykawka jest zaopatrzona w element do pomiaru odległości jaką przebywa nurnik, co umożliwia dokładne określanie zmniejszenia objętości pojemnika o ilość wstrzykniętej cieczy. Wspomniano już, że dozownik powinien mieć pewną cechę umożliwiającą nurnikowi poruszanie się tylko w jednym kierunku, ku tłoczkowi, co uniemożliwia jakiekolwiek działanie na niego

172 913 w celu powiększenia objętości pojemnika na ciecz. Zespół igły jest przykryty kapturkiem ochronnym przymocowanym do zamkniętego końca pojemnika.

Z europejskiego zgłoszenia patentowego nr 496,141 znana jest strzykawka, która zawiera igłę osadzoną na jednym końcu obudowy strzykawki. W obudowie znajduje się pojemnik z dawkowanym płynem oraz gwintowany tłoczek, który styka się z nurnikiem w taki sposób, że tłoczek przesuwa nurnik i poruszając się w dół zmusza ciecz do wypłynięcia z igły. Na drugi koniec obudowy strzykawki nasunięty jest kapturek. Integralną częścią kapturka jest kieszeniowy zacisk. Kapturek posiada otwór, do którego pasuje pokrętło dozowania. Obrót pokrętła dozowania powoduje, że wewnętrzna nakrętka, połączona z pokrętłem dozowania, przesuwa tłoczek a pokrętło dozowania zajmuje położenie precyzyjnie odpowiadające odmierzonej dawce, którą można obserwować na skali przez okienko znajdujące się na kapturku. Popchnięcie w dół pokrętła dozowania powoduje wytrysk z igły dokładnie odmierzonej ilości płynu.

Znane ze stanu techniki strzykawki podobne do pióra nie gwarantują, że po podaniu całej dawki nie nastąpi cofnięcie, które zmieni długość przesuwu tłoczka przy następnej dawce.

Celem wynalazku jest strzykawka zabezpieczona przed cofaniem się nakrętki przesuwającej się po gwintowanym tłoczku po odmierzeniu dawki leku.

Strzykawka według wynalazku zawierająca obudowę, w której jest umieszczony pojemnik z dawkowanym płynem oraz gwintowany tłoczek stykający się z nurnikiem, a z dalszym końcem strzykawki jest połączona igła, zaś na bliższy koniec obudowy strzykawki jest nasunięty kapturek z otworem, w który wchodzi pokrętło dozowania połączone z wewnętrzną nakrętką charakteryzuje się tym, że zawiera umieszczoną na nakrętce zapadkę współpracującą z rowkami znajdującymi się wewnątrz cylindra strzykawki oraz pierwszą powierzchnię na końcu nakrętki współpracującą z drugą powierzchnią cylindra.

Korzystnie zapadka jest zamocowana na giętkim ramieniu oraz pierwsza powierzchnia i współpracująca z nią druga powierzchnia są płaszczyznami ukośnymi.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku zostaje podana ściśle odmierzona dawka i jest pewne, że następna dawka będzie miała tę samą wielkość. Urządzenie według wynalazku zabezpiecza nakrętkę przed cofnięciem się po nagwintowanym tłoczku poprzez obrót w kierunku przeciwnym do kierunku, w którym przesuwa się nakrętkę, aby odmierzyć nową dawkę. W ten sposób pewne jest, że ruch nakrętki po gwintowanym tłoczku powstaje na skutek obrotu pokrętła dozowania we właściwym kierunku.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widoku z góry strzykawkę, fig. 2 - urządzenie zabezpieczające w przekroju, fig. 3 - fragment urządzenia z fig. 2 w częściowym przekroju, w widoku perspektywicznym, fig. 4 - częściowy przekrój poprzeczny urządzenia z fig. 2 wzdłuż płaszczyzny 4-4, fig. 5 - układ w stanie rozmontowanym w widoku z góry i w przekroju.

Na figurze 1 przedstawiono strzykawkę 1. W jej skład wchodzi igła 2 osadzona na dalszym końcu obudowy 3 strzykawki 1, w której znajduje się pojemnik 4 z dawkowanym płynem. Gwintowany tłoczek 5 styka się z nurnikiem 6 w taki sposób, że tłoczek 5 przesuwa nurnik 6 i poruszając się w dół zmusza ciecz do wypłynięcia z igły 2. Kapturek 7 jest nasuwany na bliższy koniec obudowy 3 strzykawki 1. Integralną częścią kapturka 7 jest kieszeniowy zacisk 8. Pokrętło dozowania 15 pasuje do otworu 11 na bliższym końcu kapturka 7. Obrót pokrętła dozowania 15 powoduje, że wewnętrzna nakrętka 10 połączona z pokrętłem dozowania 15 przesuwa tłoczek 5 i wydłuża go w taki sposób, że pokrętło dozowania 15 zajmuje położenie 15b, precyzyjnie odpowiadające odmierzonej dawce, którą można obserwować na skali przez okienko 12. Popchnięcie pokrętła dozowania z położenia 15b do położenia 15a powoduje wytrysk z igły 2 dokładnie odmierzonej ilości cieczy.

Na figurach 2-5 pokazano szczegółowo korzystny przykład wykonania.

Na figurze 2 pokazano odmierzenie dawki poprzez obrót pokrętła dozowania 15 w kierunku wskazówek zegara. Powoduje to przesunięcie pokrętła dozowania 15 z położenia 15a do I5b, a nakrętka 10 przesuwa się po nagwintowanym tłoczku 5 w kierunku pokrętła dozowania 15 odmierzając dawkę. W czasie tej operacji, nagwintowany tłoczek 5

172 913 jest utrzymywany na miejscu za pomocą wciskanej nakrętki 20 i kołnierza 21 wciskanej nakrętki 20, która zabezpiecza gwintowany tłoczek 5 zarówno przed obrotem, jak i przed przesunięciem w kierunku pokrętła dozowania 15. Również w 'przypadku, gdy pokrętło dozowania 15 jest obracane w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, to zapadka 25 na nakrętce 10 mija rowek 26 na cylindrze 27.

Gdy pokrętło dozowania 15-jest popychane aby dostarczyć dawkę, to skośna powierzchnia 28 nakrętki 10 przyjmuje położenie 30 takie, że powierzchnia 28 nakrętki 10 współpracuje ze skośną powierzchnią 29 kołowej nachylonej płaszczyzny cylindra 27 od strony wewnętrznej sygnalizując położenie końca dawki. Obrót pokrętła dozowania 15 w kierunku przeciwnym do -ruchu wskazówek zegara odbywa się na skutek nacisku powierzchni 28 nakrętki 10 na cylindryczną powierzchnię 20. Zapadka 25 umieszczona na nakrętce 10 przesuwana jest teraz po kołowej nachylonej powierzchni 29 i wchodzi do rowka 26 cylindra 27 ograniczając dalsze cofanie się nakrętki 10. Kołnierz 21 na naciskanej nakrętce 20 zabezpiecza gwintowany tłoczek 5 przed poruszaniem się w kierunku pokrętła dozowania 15. Zatem wykonanie nachylonych płaszczyzn 28,29 na końcu nakrętki 10 i na cylindrze 27 zabezpiecza giętkie ramię 32, na którym jest zamontowana zapadka 25 przed zagięciem się do wewnątrz i wprowadza zapadkę 25 do rowka 26, gdy zamierza się wykonać obrót nakrętki 10, w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Na figurze 3 pokazano w widoku perspektywicznym, w częściowym przekroju, rozwiązanie zabezpieczające przed cofaniem się nakrętki 10. Pokazano nagwintowany tłoczek 5 z rowkami , 35 oraz kołnierz 21 wciskanej nakrętki 20, który zabezpiecza- nagwintowany tłoczek 5 przed obrotem lub przesunięciem się w kierunku pokrętła - dozowania 15. Na fig. 3 pokazano również wykonanie nachylonej płaszczyzny powierzchni 28 i 29 odpowiednio na nakrętce 10 i wewnątrz cylindra 27. Pokazano również zapadkę 25 i rowki 26 na wewnętrznej powierzchni cylindra 27. Pokazano również wzajemną współpracę nakrętki 10 i nagwintowanego tłoczka 5.

Na figurze 4 pokazano częściowy przekrój poprzeczny wzdłuż płaszczyzny 4 - 4 z fig. 2. Na fig. 4 pokazano jak zapadka 25 jest zamontowana na giętkim ramieniu 32 tak, że sprężynuje ona w rowkach 26 cylindra 27 i poza nimi, w czasie obrotu nakrętki 10 przy odmierzaniu dawki. Strzałka pokazuje kierunek obrotu, aby przesunąć nakrętkę 10 po nagwintowanym tłoczku 5, w celu odmierzenia dawki. Na końcu podawania dawki, gdy pokrętło dawkowania 15 jest wpychane tak długo, aż dotrze do kapturka 7 dostarczając dawkę, to zapadka 25 zostaje wprowadzona w rowek 26, aby zabezpieczyć nakrętkę 10 przed cofnięciem się przez oddziaływanie na siebie skośnych powierzchni 28 i 29.

Na figurze 5 pokazano rozmontowane elementy składowe strzykawki 1: nagwintowany tłoczek 5, nakrętkę 10, rowkowany cylinder 27, wciskaną nakrętkę 20, pokrętło dozowania 15 i osłonę 30. Cylinder 16 pokrętła dozowania 15 ściśle pasuje do otworu nakrętki 10 tworząc jeden element i wówczas, gdy obracane jest pokrętło dozowania 15, to nakrętka 10 obraca się. Nakrętka 10 jest nagwintowana na tłoczku 5. Część zapadki 25 nakrętki 10 jest wprowadzona do nagwintowanego cylindra 18. Koniec nagwintowanego tłoczka 5 jest zamocowany we wciskanej nakrętce 20, która jest umieszczona w położeniu 19 na cylindrze 27. Kapturek 7 ma otwór 11, w który wchodzi cylinder 16.

Wciskana nakrętka 20 jest wykonana z metalu takiego jak miedź lub stal nierdzewna. Inne części są wykonane z tworzywa sztucznego. Częściami tymi jest pokrętło dozowania 15, gwintowany tłoczek 5, nakrętka 10, rowkowany cylinder 27 i kapturek 7.

172 913

172 913

172 913

172 913

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Strzykawka zawierająca obudowę, w której jest umieszczony pojemnik z dawkowanym płynem oraz gwintowany tłoczek stykający się z nurnikiem, a z dalszym końcem strzykawki jest połączona igła, zaś na bliższy koniec obudowy strzykawki jest nasunięty kapturek, z otworem, w który wchodzi pokrętło dozowania połączone z wewnętrzną nakrętką, znamienna tym, że zawiera umieszczoną na nakrętce (10) zapadkę (25) współpracującą z rowkami (26) znajdującymi się wewnątrz cylindra (27) strzykawki (1) oraz pierwszą powierzchnię (28) na końcu nakrętki (10) współpracującą z drugą powierzchnią (29) cylindra (27).
2. 2. Strzykawka według zastrz. 1, znamienna tym, że zapadka (25) jest zamocowana na giętkim ramieniu (32) oraz pierwsza powierzchnia (28) i współpracująca z nią druga powierzchnia (29) są płaszczyznami ukośnymi.