PL167274B1 - Sposób wytwarzania 2 ,2 -bis-/3 ,4-dimetylo-fenylo/-propanu PL - Google Patents

Sposób wytwarzania 2 ,2 -bis-/3 ,4-dimetylo-fenylo/-propanu PL

Info

Publication number
PL167274B1
PL167274B1 PL92293562A PL29356292A PL167274B1 PL 167274 B1 PL167274 B1 PL 167274B1 PL 92293562 A PL92293562 A PL 92293562A PL 29356292 A PL29356292 A PL 29356292A PL 167274 B1 PL167274 B1 PL 167274B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
reaction
xylene
dichloropropane
chloropropene
bis
Prior art date
Application number
PL92293562A
Other languages
English (en)
Other versions
PL293562A1 (en
Inventor
Dieter Arlt
Original Assignee
Bayer Ag
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Priority claimed from DE19914105532 external-priority patent/DE4105532A1/de
Priority claimed from DE19914132211 external-priority patent/DE4132211A1/de
Application filed by Bayer Ag filed Critical Bayer Ag
Publication of PL293562A1 publication Critical patent/PL293562A1/xx
Publication of PL167274B1 publication Critical patent/PL167274B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C2/00—Preparation of hydrocarbons from hydrocarbons containing a smaller number of carbon atoms
    • C07C2/86—Preparation of hydrocarbons from hydrocarbons containing a smaller number of carbon atoms by condensation between a hydrocarbon and a non-hydrocarbon
    • C07C2/861—Preparation of hydrocarbons from hydrocarbons containing a smaller number of carbon atoms by condensation between a hydrocarbon and a non-hydrocarbon the non-hydrocarbon contains only halogen as hetero-atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C17/00—Preparation of halogenated hydrocarbons
    • C07C17/07—Preparation of halogenated hydrocarbons by addition of hydrogen halides
    • C07C17/087—Preparation of halogenated hydrocarbons by addition of hydrogen halides to unsaturated halogenated hydrocarbons

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)

Abstract

1. Sposób wytwarzania 2,2-bis-/3,4-dim etylo-fenylo/-propanu droga reakcji o-ksylenu z 2,2-dichloropropanem w obecnosci katalizatorów Friedel-Craftsa, znam ienny tym , ze reakcje prowadzi sie przy stosunku m olow ym wprowadzonego o-ksylenu do stosow anego 2,2-dichloropropanu wynoszacym co najmniej 5:1. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest nowy sposób wytwarzania 2,2-bis/-3,4-dimetylo-fenylo/propanu.
1,1-Diaryloalkany można na ogół łatwo otrzymywać drogą katalizowanego kwasem alkilowania związków aromatycznych za pomocą aldehydów lub styrenów /np. J. Org. Chem. 26/1961/, 1398/. Wytwarzanie geminalnych diaryloalkanów o podstawionych grupach fenylowych, które w zasadzie mogłoby przebiegać drogą kondensacji alifatycznych ketonów lub α-metylostyrenów ze związkami aromatycznymi, jest jednak ograniczone do stosowania aktywowanych związków aromatycznych, takie jak fenole i aniliny. Toluen np. nie daje się przeprowadzić za pomocą acetonu lub α-metylostyrenów w odpowiednie 2,2-diarylopropany /j. Org. Chem. loc. cit./.
Wytwarzanie geminalnych diaryloalkanów o podstawionych grupach fenylowych, np.
2,2-ditolilopropanu, sprawia powwrne trudności i wymaga aia k&łdego związku aromatycznego każdorazowo specjalnych środków alkilujących i katalizatorów Frieael-Crafcsp /J. Org. Chem. loc. cit. oraz J. Org. Chem. 41 /1976/, 1968 i następne/.
W ostatnim czasie /opis patentowy RFN DE-OS 3916557/ ujawniono dający się ogólnie stosować sposób wytwarzania 2,2-diorylc-olkonów, zwłaszcza 2,2-diarylo-propanów, który opiera się na reakcji określonych teCrachlorobaCanów względnie trichlorobuCanów z węglowodorami aromatycznymi. Sposób ten zakłada, że jako substancję wyjściową stosuje się czterochlorek węgla tak, że przy przeprowadzaniu tego sposobu powstaje duże obciążenie w związku z ochroną środowiska. Ponadto w sposobie tym jako produkt sprzęgania wydziela się M-dichloroetan, który można co prawda wykorzystać jako monomer dla specjalnych tworzyw sztucznych, którego ilości jednak nie można dopasować do każdorazowego zapotrzebowania.
Ze względu na to, że 2,2-bis-/3,4-dimeCylc-fenylo/-propan jest odpowiednim produktem wyjściowym dla uzyskiwanego drogą utleniania kwasu teCr^^^r^r^r^o^^ss/lo'y^go, który z kolei stanowi interesujący związek wyjściowy do wytwarzania wysoko wartościowych tworzyw sztucznych, np. poliamidów, zaistniało zapotrzebowanie na gospodarczo i ekologicznie korzystny sposób wytwarzania 2,2-bis-/3,4-aimetylc-fenylo/-proaanu.
Alkilowanie węglowodorów aromatycznych za pomocą bifunkcyjnych środków alkilujących, takich jak 2,2-dichloropropan lub 2-chlcroproaen względnie 2-bromo-aropen, albo za pomocą reaktywnych substancji pośrednich wytworzonych z 2-chlcrc-2-arylo-arcaanów i wy167 274 stępujących prawdopodobnie również pośrednio w przypadku etapowo przebiegającego alkilowania z użyciem wymienionych bifunkcyjnych środków alkilujących, jest procesem bardzo kompleksowym, który prowadzi do licznych produktów reakcji i często daje tylko niezadowalające wydajności żądanych 2,2-diarylo-propanów.
Z opisu patentowego St. Zjedn. Ameryki nr 2 712 543 wiadomo, że 2,2-bis-/3,4-dimetylo-fenylo/-propan wytwarza się z o-ksylenu i 2,2-dichloropropanu. Stosunek molowy wprowadzonego o-ksylenu do stosowanego 2,2-dichloropropanu wynosi 4:1, a uzyskana wydajność wynosi 50-58% wydajności teoretycznej.
Niespodziewanie stwierdzono, że reakcja o-ksylenu i 2,2-dichloropropanu prowadzi do silnie podwyższonej wydajności 2,2-bis-/3,4-dimetylo-fenylo/-propanu, jeżeli stosunek molowy ksylen/dichloropropan podniesie się co najmniej do 5:1.
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania 2,2/bis-/3,4-dimetylo-fenylo/-propanu o wzorze 1 drogą reakcji o-ksylenu z 2,2-dichlc^ropropanem w obecności katalizatora FriedelCraftsa, przy czym stosunek molowy wprowadzonego o-ksylenu do stosowanego 2,2-dichloropropanu wynosi co najmniej 5:1, korzystnie co najmniej 8:1, zwłaszcza co najmniej 10:1.
Rodzaj katalizatorów nad ających się do procesów alkilowania Friedel-Craftsa, jak również warunki reakcji są w zasadnie znane, np. Methoden der Organischen Chemie Houben-Weyl, tom V/1a, wydawnictwo C eorg Thieme, Stuttgart 1970, 501-539.
Sposób wytwarzania 2,2-bis//3,4/dimetylo/fenylo/-propanu według wynalazku z o-ksylenu i 2,2-dichloro-propanu przedstawia podany na rysunku schemat 1.
Proces według wynalazku można prowadzić zarówno w fazie ciekłej, jak i w fazie gazowej. W przypadku prowadzenia procesu w fazie ciekłej, reakcję prowadzi się na ogół w temperaturze -50°C do +200°C, korzystnie -20°C do 180°C, zwłaszcza -10°C do +50°C. Jako katalizatory Friedel-Craftsa można stosować zwykle używane do alkilowania związków aromatycznych katalizatory Friedel-Craftsa, jak np. AlCU, BF3, FeCU, ZnCU, TiCU, ZrCU, SnCU, H3PO4, HF, HBF4, kwaśne fosforany metali ziem alkalicznych, tlenki glinu, zeolity albo kwaśne żywice jonowymienne. Do przyspieszania reakcji można ewentualnie korzystnie stosować dodatkowo kokatalizatory, tak jak to w procesach alkilowania Friedel-Craftsa często się stosuje. Kokatalizatorem takim jest np. HCl.
Alkilowanie w fazie ciekłej można prowadzić np, w sposób następujący. Roztwór katalizatora Friedel-Craftsa w nadmiarze o-ksylenu traktuje się, mieszając, w temperaturze - 10°C do +50°C 2,2-dichloro-propanem albo roztworem 2,2-dichloropropanu w o-ksylenic. W celu do prowadzenia reakcj i do końca mieszaninę reakcyjną miesza się jeszcze przez pewien okres czasu, w zależności od wielkości wsadu, katalizatora i wybranej temperatury reakcji od 10 minut do 10 godzin w temperaturze 0-50°C. Katalizator na ogół następnie dezaktywuje się przez dodanie wody. Fazę organiczną mieszaniny reakcyjnej oddziela się i po wysuszeniu poddaje destylacyjnej obróbce.
W przypadku prowadzenia procesu w fazie gazowej reakcję prowadzi się na ogół w temperaturze około 180-450°C. Jako katalizatory stosuje się na ogół katalizatory Friedel-Craftsa używane, do alkilowania związków aromatycznych w fazie gazowej, jak np. AUO3 -SiO2, H 3PO4· SiO2, BF3/yAl2O3 oraz kwaśne zeolity.
Alkilowanie w fazie gazowej można np. prowadzić w sposób następujący: o-ksylen i
2,2-dichloro-propan przeprowadza się w stan gazowy drogą ogrzewania w odpowiednim urządzeniu, np. w wyparce wężownicowej lub w wyparce ze spływającą warstewką cieczy i przenosi do reaktora nadającego się do prowadzenia procesów ciągłych w fazie gazowej, np. do reaktora z wiązką rur zawierającego katalizator alkilowania w postaci stałej. Mieszaninę reakcyjną opuszczającą reaktor rozdziela się drogą kondensacji na produkty ciekłe i gazowe. Reakcję można prowadzić zarówno pod ciśnieniem normalnym, jak i obniżonym.
2,2-Bis-/3,4-dimetylo-fenyloApropan i nadmiar ksylenu otrzymuje się względnie odzyskuje z mieszaniny reakcyjnej drogą frakcjonowanej destylacji, przy czym uprzednio można ewentualnie usuwać chlorowodór drogą wymywania,np. za pomocą wody.
W celu dalszego oczyszczania otrzymany 2,2-biS//3,4-dimetylo/fenylo/-propan można przektystahzowywać z odpowiednich rozpuszczalników organicznych. Jako odpowiednie rozpuszczalniki organiczne stosuje się np. alkohole i węglowodory aromatyczne lub alifatyczne.
167 274
Szczególną postacią wykonania sposobu według wynalazku jest stosowanie 2-chloro-propenu względnie mieszanin 2-chloro-propenu z 1-chloro-propenami, tak jak one powstają podczas odszczcpiania HCl od 1,2-dichloropropanu, jako materiału wyjściowego do alkilowania o-ksylenu podczas wytwarzania 2,2-bis-/3,4-dimetylo-fen\lo/-propanu.
Wiadomo , ze 2-chIoropropen można stosow ać jako środek alkilujący dla węglowodorów aromatycznych w celu uzyskania 2,2-diarylo-propanów. Wydajności żądanego produktu są często niezadowalające. I tak w wyniku reakcji m-ksylenu z 2-chIoropropenem/Hclv. 10/1927/. str. 138/uzyskuje się jedynie 25% wydajności teoretycznej 2,2-bis-ksylilo-propanu.
Stwierdzono, ze dobre wyniki uzyskuje się przy stosowaniu 2-chloropropenu jako substancji wyjściowej do wytwarzania 2,2-bis-/3,4-dimetyIo-fenylo/-propanu, jeśli przed reakcją alkilowania prowadzi się in situ addycję chlorowodoru. Niespodziewanie nie przeszkadza w tej reakcji 2-chloro-propenu równoczesna obecność 1-chloropropenów.
Stosowanie tego środka alkilującego -2-chloropropenu w postaci czystej względnie w mieszaninie z 1-chloro-propenami, przy czym mieszanina zawiera korzystnie poniżej 80% wagowych 1-chloropropenów w odniesieniu do sumy 1- i 2-chloropropenów - jest korzystne, ponieważ ten materiał wyjściowy jest łatwo dostępny z 1,2-dichloropropanu przez odszczcpianie HCl, przy czym uzyskuje się mieszaniny 1- i 2-chloro-propenów, których wymagającego nakładów rozdzielania można uniknąć przy proponowanym zastosowaniu. Wydzielający się po reakcji nie przereagowany 1-chloro-propen można łatwo oddzielić od innych produktów wyjściowych i produktów reakcji ze względu na duże różnice w temperaturze wrzenia.
Stwierdzono ponadto, że drogę selektywnej reakcji 2-chloropropenu, występującego w mieszaninie z 1-chloropropenami, z chlorowodorem można otrzymać mieszaninę 2,2-dichloropropanu i 1-chloropropenów, którą można np. drogą frakcjonowanej destylacji bardzo łatwo rozdzielić na mieszaninę 1-chloropropenów i czysty 2,2-dichloropropan. Dzięki temu omija się wymagające nakładów rozdzielanie 2- i 1-chloropropenów/2-chloropropen: temperatura wrzenia 22,6°C, E/Z-l-chloropropeny: zakres temperatur wrzenia 30,8°C do 37°C, 2,2-dichloropropan: temperatura wrzenia 69.5°C/. Wiadomo, ze zarówno 2-, jak i E- i Z-l-chloropropeny w, wyniku reakcji z chlorowodorem dają produkty addycji z HCl, lecz niespodziewane jest, że addycja do 2-chloropropenu przebiega o tyle szybciej niz do 1-chloropropenów, że na tej podstawie wynika korzystny sposób wytwarzania czystego 2,2-dichloropropanu. Reakcję można prowadzić pod ciśnieniem normalnym lub podwyższonym, korzystnie pod ciśnieniem 2-50 x x 105Pa. Chlorowodór stosuje się w ilości co najmniej stechiometrycznej w stosunku do ilości 2-chloropropenu zawartego w mieszaninie wydzielonych substancji. Dla przyspieszenia addycji HCl korzystnie stosuje się wyżej podane katalizatory Friedel-Craftsa.
Ze względu na to, że 1,2-dichloropropan jest wymuszonym produktem przy technicznym wytwarzaniu tlenku propenu, proponowane stosowanie 2-chloro-propcnu stawia do dyspozycji szczególnie korzystny ekologicznie sposób postępowania, gdyż wykorzystuje produkt uboczny szczególnie kłopotliwy do usuwania.
Wariant zgodnego z wynalazkiem sposobu wytwarzania 2,2-bis-/3,4-dimetylo-fenylo/propanu z o-ksylenu, 2-chloropropcnu i chlorowodoru przedstawia podany na rysunku schemat 2.
Proces ten prowadzi się na ogół w fazie ciekłej w temperaturze -78°C do +200C, korzystnie -20°C do +180°C, Zwłaszcza -10”C do +50cC.
Reakcja przebiega w dwóch etapach, które można prowadzić zarówno w odrębnych reaktorach, jak i kolejno w jednym reaktorze. W nieciągłym sposobie postępowania korzystnie reakcje prowadzi się w tym samym reaktorze, natomiast w przypadku metody ciągłej na ogół korzystnie reakcje prowadzi się w odrębnych reaktorach.
W pierwszym etapie reakcji ewentualnie rozpuszczony w o-ksylcnie 2-chloropropen względnie rriieszaninę 2-chloropropenu i 1-chloro-propenów poddaje się reakcji z chlorowodorem, przy czym otrzymuje się 2,2-dichloropropan. Reakcję w tym pierwszym etapie można prowadzić bez katalizatora, korzystnie jednak przyspiesza się addycję HCl przez dodatek odpowiednich katalizatorów. Odpowiednimi katalizatorami są zazwyczaj katalizatory stosowane w reakcjach alkilowania Friedel-Craftsa, takiejak np. AICH lub HFBFi, przy czym w tym pierwszym ethpie, o ile stosuje się'już o-ksylen jako rozpuszczalnik, wprowadza się przede
167 274 wszystkim łagodnie działające katalizatory Friedel-Craftsa, takie jak ZnCl2, FeCla, BiCb, SnCU, TiCU, ZrCl4, kwaśne tlenki glinu, zeolity lub kwaśne wymieniacze jonowe, które w stosowanych w pierwszym etapie temperaturach -78°C do +90°C katalizują addycję chlorowodoru do 2-chloropropenu, natomiast tylko nieznacznie katalizują niepożądaną reakcję uboczną 2-chloropropenu z węglowodorem aromatycznym. Odpowiednie są dalej katalizatory, które co prawda katalizują addycję HCl do związków nienasyconych, lecz nie są aktywne jako katalizatory Friedel-Craftsa podczas alkilowania węglowodorów aromatycznych, takie jak np. halogenki miedzi, sole rtęci lub chlorek baru, przy czym substancje te można stosować również w postaci heterogennych katalizatorów na nośnikach, np. węglu aktywnym.
Gazowy chlorowodór, który w pierwszym etapie reakcji poddaje się reakcji z 2-chloropropenem, wprowadza się w ilości co najmniej równoważnej, można go jednak stosować takie w nadmiarze, np. 2-10 moli na mol 2-chloropropenu. Pierwszy etap reakcji można prowadzić zarówno pod ciśnieniem normalnym, jak i podwyższonym, przy czym podwyższone ciśnienie przyspiesza reakcję. Zakres ciśnienia wynosi 1-10x 10 rPa, na ogół nie ponad 8 x 105 Pa.
Przebieg reakcji śledzi się korzystnie za pomocą chromatografii gazowej mieszaniny reakcyjnej. Po daleko posuniętej reakcji 2-chloropropenu wprowadza się drugi etap reakcji.
Drugi etap reakcyjny polega na dalszej reakcji utworzonego 2,2-dichloropropanu z o-ksylenem w fazie ciekłej, co zostało już opisane w związku ze schematem 1.
Jeżeli pierwszy etap reakcyjny prowadzi się już w o-ksylenie jako rozpuszczalniku z zastosowaniem łagodnych katalizatorów Friedel-Craftsa, to drugi etap reakcyjny, który już powoli przebiega równolegle do tworzenia 2,2-dichloropropanu, można przyspieszyć drogą podwyższenia temperatury. Korzystnie jednak do mieszaniny reakcyjnej dodaje się aktywny, silniej działający katalizator Friedel-Craftsa, który można np. rozpuszczać lub zawieszać w o-ksylenie. W każdym przypadku należy dodawać katalizatory Friedel-Craftsa, jeżeli katalizatorów takich nie dodano w pierwszym etapie reakcji.
Dalszy sposób postępowania jest analogiczny do sposobu opisanego dla reakcji 2,2-dichloropropanu z o-ksylenem. W celu dalszej obróbki mieszaniny reakcyjnej najpierw usuwa się rozpuszczone lub zawieszone katalizatory drogą wymywania wodą lub sączenia. Następnie można prowadzić frakcjonowaną destylację, przy czym nieprzereagowane chloropropeny oddziela się jako substancje o niskiej temperaturze wrzenia i usuwa się znanymi metodami, np. drogą katalitycznego uwodorniania.
Korzystny sposób postępowania wykorzystuje kombinację pośredniego wytwarzania środka alkilującego 2,2-dichloropropanu z 2-chloropropenu i chlorowodoru oraz wydzielającego się w etapie alkilowania chlorowodoru. W tym przypadku wydzielającą się mieszaninę reakcyjną najpierw poddaje się obróbce destylacyjnej, a powstający chlorowodór względnie zawierające chlorowodór frakcje ksylenu zawraca się do pierwszego etapu reakcji. W przypadku stosowania heterogennego katalizatora fazy stałej przed obróbką destylacyjną usuwa się ten katalizator drogą sączenia. W przypadku stosowania lotnego katalizatora, takiego jak np. TiCU lub HFBF3, katalizator ten usuwa się z produktu reakcji drogą destylacji, ewentualnie razem z o-ksylenem jako frakcję mieszaną i ponownie zawraca do reakcji. W przypadku stosowania katalizatorów, których nie można usunąć z produktu reakcji drogą sączenia lub destylacji, takich jak np. AlCl3, po daleko idącym destylacyjnym oddzielaniu ewentualnie nieprzereagowanych chloropropenów, chlorowodoru i nadmiaru o-ksylenu, które można ponownie zawrócić do procesu, katalizator można unieszkodliwić i usunąć przez traktowanie wodą względnie kwasami.
Dalsze oczyszczanie 2,2-bis-/3,4-dimetylo-fenylo/-propanu można prowadzić drogą krystalizacji, jak wyżej opisano.
Następujące przykłady bliżej wyjaśniają wynalazek, przy czym procenty oznaczają procenty wagowe.
Przykład porównawczy. (Stosunek molowy dichloropropanu do ksylenu = 1:4/
11,3 g (0,1 m0la) 2,2-dichloroproranr rozpuszczonego w 1ϋ,6 g (0,1 m0la) o-kaylenu wkrapla się, mieszając, w ciągu 1 godziny do roztworu 2,6 g AICI3 w 31,8 g (0,3 mola) o-ksylenu w temperaturze 0-10°C, chłodząc lodem. Reakcję prowadzi się w tej temperaturze w ciągu 4 godzin, po czym przez dodanie 50 ml wody Uatalizatcr rozkłada się i usuwa. Po rozdzieleniu faz fazę wodną ekstrahuje się jeszcze dwukrotnie ncrcjami po 50 ml o-ksylenu, połączone fazy
167 274 organiczne zatęża się pod obniżonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej, przy czym oddestylowuje nadmiar ksylenu. Otrzymuje się 19,1 g surowego produktu, który według analizy za pomocą chromatografii gazowej zawiera 67% żądanego produktu (51 % wydajności teoretycznej). Surowy produkt zadaje się 30 ml metanolu, mieszaninę, mieszając, ogrzewa się do wrzenia pod chłodnicą zwrotną i następnie chłodzi do temperatury 0°C. Otrzymuje się 11,4 g krystalicznego
2.2- bis-/3,4-dimetylo-fenylo/-propanu. Przez destylację frakcjonowaną przesączu otrzymuje się
2,7 g frakcji o zakresie temperatur wrzenia 120-150°C/0,1 x 102 p^, z której przez ponowną krystalizację otrzymuje się 0,8 g 2,2-bis-/3,4- dimetylo-fenylo/-propanu. Odpowiada to całkowitej wydajności 12,2 g (około 48% wydajności teoretycznej) w przeliczeniu na wprowadzony
2.2- dichloropropan.
Przykład I. (Stosunek molowy dichloropropanu do ksylenu wynosi 1:10)
11,3 g (0,1 mola) 2,2-dichloropropanu rozpuszczonego w 21,2 g (0,2 mola) o-ksylenu wkrapla się, mieszając w ciągu 10 minut do mieszaniny 1,1 gi AlCbi85,0g(0,8 mola) o-ksylenu w temperaturze 0-10°C, chłodząc lodem. Reakcję prowadzi się w ciągu 90 minut, po czym przez dodanie 50 ml wody katalizator rozkłada się i usuwa. Po rozdzieleniu faz fazę wodną ekstrahuje się jeszcze dwukrotnie porcjami po 50 ml o-ksylenu, połączone fazy organiczne poddaje się destylacji, przy czym najpierw azeotropowo oddestylowuje woda, a następnie odzyskuje się nadmiar o-ksylenu. Pozostałość po destylacji zadaje się 35 ml metanolu, mieszaninę ogrzewa się, mieszając, do wrzenia pod chłodnicą zwrotną i następnie chłodzi do temperatury 0°C. Otrzymuje się 14,2 g krystalicznego 2,2-bis-(3,4-dimetylo-fenylo)-propanu o temperaturze topnienia 55,5°C. Z przesączu po destylacyjnym usuwaniu rozpuszczalnika pod normalnym ciśnieniem i niewielkich ilości produktów ubocznych pod obniżonym ciśnieniem i po ponownej krystalizacji otrzymuje się dalsze 9,7 g 2,2-bis-/3,4-dimetylo-fenylo/-propanu, co odpowiada całkowitej wydajności 91% wydajności teoretycznej w przeliczeniu na wprowadzony 2,2-dichloropropan.
Przykład II. (Stosunek molowy 2-chloropropenu do ksylenu = 1:12,5)
Do 7,65 g mieszaniny składającej się z 2-chloro-propenu (80%) i E i Z-1-chloro-propenu (20%) (około 0,08 mola 2-chloropropenu) po dodaniu 0,1 g FeCb wprowadza się chlorowodór aż do nasycenia, przy czym utrzymuje się temperaturę -78°C przez chłodzenie za pomocą suchego lodu. Po upływie 14 godzin otrzymaną mieszaninę reakcyjną wprowadza się, mieszając, do mieszaniny 106 g (1 mol) o-ksylenu i 1,1 g AlCb, przy czym utrzymuje się temperaturę -10°C do +10°C. Po 2 godzinach reakcję doprowadza się do końca przez dodanie 100 ml wody.
Obróbkę i oczyszczanie żądanego produktu reakcji prowadzi się analogicznie do przykładu I. Otrzymuje się 17,5 g (87% wydajności teoretycznej w przeliczeniu na wprowadzony 2-chloro-propen) 2,2-bis-/3,4-dlimetylOffenylo)-propanu.
Przykład III. (Stosunek molowy 2-chloropropenu do ksylenu wynosi 1: 12,5)
Do roztworu 7,65 g 2-chloro-propenu (80%) i E- i Z- 1-chloro-propenów (20%) (około 0,08 mola 2-chloro-propenu) w 106 g (1 mol) o-ksylenu wprowadza się 200 mg FeCb. Roztwór nasyca się chlorowodorem w temperaturze 0°C. Po upływie 15 godzin dodaje się 1,1 g AlCb, przy czym zezwala się na podwyższenie temperatury od 0°C do +20°C w ciągu 1 godziny. Po upływie tego czasu reakcję doprowadza się do końca przez dodanie 100 ml wody. Fazy rozdziela się, fazę wodną ekstrahuje się dwukrotnie porcjami po 50 ml o-ksylenu i ponownie rozdziela.
Dalszą obróbkę i oczyszczanie prowadzi się analogicznie do przykładu I. Otrzymuje się
16,8 g (83% wydajności teoretycznej) czystego 2,2-bis-(3,4-dimetylo-fenylo)-propanu o temperaturze topnienia 55-56°C.
Przykład IV. (Stosunek molowy dichloropropanu do ksylenu wynosi 1:5)
11,3 g (0,1 mola) 2,2-dichloropropanu wkrapla się mieszając, w ciągu 10 minut do roztworu 0,6 g AlCb w 53 g (0,5 mola) o-ksylenu w temperaturze 0-10°C. Po upływie 5 godzin do mieszaniny reakcyjnej dodaje się 50 ml wody i rozdziela fazy. Fazę wodną ekstrahuje się dwukrotnie porcjami po 50 ml o-ksylenu. Połączone fazy organiczne uwalnia się od nadmiaru ksylenu za pomocą destylacji próżniowej. Otrzymuje się 20,7 g surowego produktu, który przekiystalizowuje się z 25 ml metanolu. Otrzymuje się 14,3 g 2,2-bis-(3,4-dimetylo-fenylo)propanu. Ług macierzysty poddaje się najpierw obróbce destylacyjnej. Po przekrystalizowaniu frakcji o zakresie temperatur wrzenia 135-142°C/0,8 x 1θ2 Pa z metanolu otrzymuje się dalsze
167 274
4,0 g żądanego produktu. Całkowita wydajność 2,2-bis-/3,4-dimetylo-t'enylo/-propanu wynosi 73% wydajności teoretycznej, w przeliczeniu na wprowadzony 2,2-dichloropropan.
PrzykładV. (Stosunek molowy dichloropropanu do ksylenu wynosi 1:6)
Analogicznie do przykładu IV 11,3 g (0,1 mola) 2,2-dichloropropanu poddaje się reakcji z 63,6 g (0,6 mola) o-ksylenu, przy czym stosuje się 0,7 g AlCb jako katalizatora. Po upływie 4 godzin mieszaninę reakcyjną poddaje się obróbce w sposób opisany w przykładzie IV. Otrzymuje się 19,9 g 2.2-bis-/3,4-dimetylo-fenylo/-propanu o temperaturze topnienia 55-55,5°C, co odpowiada wydajności 79% wydajności teoretycznej w przeliczeniu na wprowadzony 2,2dichloropropan.
Przykład VI. (Stosunek molowy dichloropropanu do ksylenu wynosi 1:8)
Analogicznie do przykładów IV 11,3 g (0,1 mola) 2,2-dichloropropanu poddaje się reakcji z 84,8 g (0,8 mola) o-ksylenu, stosując 0,9 g AlCb jako katalizatora. Po upływie 2,5 godziny mieszaninę poddaje się obróbce w sposób opisany w przykładzie IV. Otrzymuje się 21,1 g 2,2/bis-/3,4-dimetylO/fenylo/-propanu, co odpowiada 84% wydajności teoretycznej w przeliczeniu na wprowadzony 2,2-dichloropropan.
Przykład VII. 275 g mieszaniny chloropropenów zawierających według analizy metodą chromatografii gazowej 68,6% E/Z-1-chloropropenów i 27,8% 2-chloro-propenu z dodatkiem
1,3 g bezwodnego chlorku żelaza (III) traktuje się gazowym chlorowodorem w 1-litrowym autoklawie z mieszadłem pod ciśnieniem 10 x 10Pa. Reakcję prowadzi się w temperaturze 50°C w ciągu 3 godzin. Po zakończeniu reakcji mieszanina reakcyjna według analizy metodą chromatografii gazowej zawiera 58,0% E/Z-1-chloropropenów i 39,3% 2,2-dichloropropanu, to jest addycja HCl zachodzi selektywnie do 2 -chloro-propenu. Surową mieszaninę traktuje się wodą, suszy -azę organiczną za pomocą chlorku wapnia i mieszaninę rozdziela drogą frakcjonowanej destylacji na 60cm kolumnie z wypełnieniem. Otrzymuje się 99 g (88% wydajności teoretycznej)
2,2-dichloropropanu o zakresie temperatury wrzenia 68-70°C.
167 274
WZÓR 1
167 274
167 274
mHCL
CH3
CCU I z ch3 katalizator
+ 2mHCl
SCHEMAT 2
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania 2,2-bis-/3,4-dimetylo-fenyio/-propanu drogą reakcji o-ksylenu z
  2. 2,2-dichloropropanem w obecności katalizatorów Friedel-Craftsa, znamienny tym, że reakcję prowadzi się przy stosunku molowym wprowadzonego o-ksylenu do stosowanego 2,2-dichloropropanu wynoszącym co najmniej 5:1.
    2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję prowadzi się przy stosunku molowym wynoszącym co najmniej 8:1.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję prowadzi się przy stosunku molowym wynoszącym co najmniej 10:1.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się 2,2-dichloropropan otrzymany z 2-chloropropenu przez addycję chlorowodoru.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się 2,2-dichloropropan otrzymany przez reakcję 2-chloropropenu z chlorowodorem w obecności 1-chloro-propenów.
  6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że reakcję z o-ksylenem prowadzi się bez oddzielania 1-chloropropenów albo powstałych z nich produktów następczych.
PL92293562A 1991-02-22 1992-02-21 Sposób wytwarzania 2 ,2 -bis-/3 ,4-dimetylo-fenylo/-propanu PL PL167274B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
DE19914105532 DE4105532A1 (de) 1991-02-22 1991-02-22 Verfahren zur herstellung von 2,2-bis-(3,4-dimethyl-phenyl)-propan
DE19914132211 DE4132211A1 (de) 1991-09-27 1991-09-27 Verfahren zur herstellung von 2,2-dichlorpropan

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL293562A1 PL293562A1 (en) 1992-11-02
PL167274B1 true PL167274B1 (pl) 1995-08-31

Family

ID=25901262

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL92293562A PL167274B1 (pl) 1991-02-22 1992-02-21 Sposób wytwarzania 2 ,2 -bis-/3 ,4-dimetylo-fenylo/-propanu PL

Country Status (5)

Country Link
EP (2) EP0665202A2 (pl)
JP (1) JPH0585957A (pl)
CZ (1) CZ281498B6 (pl)
DE (1) DE59204022D1 (pl)
PL (1) PL167274B1 (pl)

Families Citing this family (4)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
JP4569306B2 (ja) 2005-02-02 2010-10-27 船井電機株式会社 光ディスク装置及びデフォーカス調整方法
WO2015125740A1 (ja) * 2014-02-18 2015-08-27 積水化学工業株式会社 薄片化黒鉛の製造方法、薄片化黒鉛及び薄片化黒鉛－樹脂複合材料
CN109400434A (zh) * 2018-10-31 2019-03-01 濮阳市欧亚化工科技有限公司 一种采用管式反应器制备5-叔丁基间二甲苯的方法
CN118530127B (zh) * 2024-05-14 2025-12-16 天津众泰材料科技有限公司 一种高品质2,2-双(3-氨基-4-羟苯基)丙烷的制备方法

Family Cites Families (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US2712543A (en) * 1954-06-11 1955-07-05 Du Pont Polyimide intermediates
DE3916557A1 (de) * 1989-05-20 1990-11-29 Bayer Ag Verfahren zur herstellung von geminalen diarylalkanen, neue geminale diarylalkane und alk(en)ylierte aromatische verbindungen

Also Published As

Publication number Publication date
PL293562A1 (en) 1992-11-02
CZ281498B6 (cs) 1996-10-16
CS39992A3 (en) 1992-09-16
EP0499925A1 (de) 1992-08-26
DE59204022D1 (de) 1995-11-23
EP0499925B1 (de) 1995-10-18
EP0665202A2 (de) 1995-08-02
JPH0585957A (ja) 1993-04-06

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP0170147B1 (en) Method for producing alpha-(p-isobutylphenyl)propionic acid or its alkyl esters
AU695881B2 (en) Method for removing catalyst from an oligomer product
EP0254305A1 (en) Production of crystalline tribromostyrene
PL167274B1 (pl) Sposób wytwarzania 2 ,2 -bis-/3 ,4-dimetylo-fenylo/-propanu PL
EP0168803B1 (en) Method for producing p-isobutylstyrene
EP0347835B1 (en) Process for preparing aryl-ethyl phenols having one or more alkyl substituents in the ethyl group and their use
JPH0412254B2 (pl)
JP3537483B2 (ja) 芳香族化合物のアルキル化方法
US4220604A (en) Oxidative rearrangement of olefins
US5847216A (en) Preparation of selegiline
US4123469A (en) Process for production of bicyclic compounds
US4418222A (en) Continuous phenol alkylation process
US5550284A (en) Production method for alkoxynaphthalenecarboxylic acid
US7518025B2 (en) Process for producing alkyl aromatic compound
US1889347A (en) Process for preparing organic acids and products
US5300717A (en) Process for the preparation of dixylylpropane
JPH0615498B2 (ja) α−（ｐ−イソブチルフエニル）プロピオン酸またはそのアルキルエステルの製造方法
EP1032549A1 (en) Process for electrophilic aromatic substitution
JP4059531B2 (ja) アルコキシナフタレンカルボン酸の製造方法
JPH0466217B2 (pl)
US2961468A (en) Production of benzylacetophenones
EP0183249B1 (en) Process for preparing alpha-arylacrylonitriles
JPS6152130B2 (pl)
EP0475687A1 (en) Catalytic process for production of sec-butylbenzene
JPH0572897B2 (pl)