PL166362B1

PL166362B1 - Sposób wytwarzania dwutlenku chloru PL PL PL PL

Info

Publication number: PL166362B1
Application number: PL91297293A
Authority: PL
Inventors: Maurice C J Fredette; Tomas Daniel Bigauskas; Edward J Bechberger
Original assignee: Sterling Canada Inc
Priority date: 1990-06-20
Filing date: 1991-06-20
Publication date: 1995-05-31
Also published as: DE69113464D1; ZA914466B; CA2085375C; KR930701345A; CZ287452B6; CA2019389A1; AU8071291A; NO924913L; WO1991019668A1; NZ238488A; ATE128438T1; PT98058A; CZ375492A3; BR9106577A; FI111706B; JPH06504024A; FI925759A0; FI925759A7; CA2085375A1; PL297293A1

Abstract

1. Sposób wytwarzania dwutlenku chloru przez redukcje chloranów metanolem w obecnosci kwasu siarkowego, znamienny tym , ze stosuje sie srodowisko reakcji o calkowitej normalnosci kwasowej od 5 do mniej niz 7 normalnej i stezenie jonów chloranowych wystarczajace do wytworzenia dwutlenku chloru z wydajnoscia wyzsza niz 90%, przy czym srodowisko reakcji utrzymuje sie w stanie wrzenia pod cisnieniem nizszym od atmosferyczne- go, a ze strefy reakcyjnej dwutlenek chloru usuwa sie w gazowej mieszaninie z para wodna i w strefie reakcyjnej wytraca sie kwasny siarczan sodowy jako produkt uboczny. PL PL PL PL

Description

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest sposób wytwarzania dwutlenku chloru, a w szczególności wytwarzania dwutlenku chloru z zastosowaniem metanolu.

Znany jest sposób wytwarzania dwutlenku chloru przez redukcję kwaśnego wodnego roztworu chloranu sodu stosując metanol co przedstawiono w opisie patentowym St. Zjednoczonych Ameryki nr 2 881 052. Jednakże sposób ten jest dość wolny, stwarza konieczność zajmowania się dużymi objętościami ciekłych odpadów a ponadto jego wydajność jest dość niska. Problemy te rozwiązano w sposobie przedstawionym w opisie patentowym St. Zjednoczonych Ameryki nr 4 081 520, dzięki zastosowaniu pojedynczego kotła będącego jednocześnie generatorem, aparatem wyparnym i krystalizaUoray. Sposób ten był wysoce efektywny, nie wytwarzał ciekłych odpadów i wykazywał zadowalającą szybkość.

W praktycznym zastosowaniu tego procesu, znanego pod handlową nazwą procesu R8 , obserwowano od czasu do czasu nieregularne zjawisko całkowitej utraty wytworzonego dwutlenku chloru, znane pod nazwą białych wyrzutów. Problem ten został przezwyciężony sposobem przedstawionym w opisie patentowym St. Zjednoczonych Ameryki nr 4 465 658, polegającym na stałym dozowaniu do środowiska reakcyjnego jonów chlorkowych. Dozowanie w odpowiedni sposób do środowiska reakcyjnego jonów chlorkowych zapewnia ich stałą w nim obecność i zapobiega powstawaniu białych wyrzutów.

Wprowadzone w ten sposób chlorki są źródłem małych ilości chloru powstającego jednocześnie z dwutlenkiem chloru co sprawia, że roztwór dwutlenku chloru jest zanieczyszczony chlorem.

W przypadku niektórych celulozowni obecność chloru rozpuszczonego w dwutlenku chloru jest niepożądana .

W stanie techniki opisano sposoby wytwarzania dwutlenku chloru z chloranu sodowego, kwasu siarkowego i metanolu. Żadna z tych publikacji nie omawia problemu eliminowania zasilania chlorkami przy normalności kwasu poniżej wartości 7 i przy utrzymaniu wysokiej wydajności wytwarzania dwutlenku chloru.

Europejski opis patentowy nr EP 357 198 przedstawia sposób, w którym dwutlenek chloru wytwarza się z chloranu sodowego, metanolu i kwasu siarkowego przy wysokiej kwasowości w reaktorze oddzielonym od krystaliza^^/wyparki. Procedura ta pozwala na to, że wytwarzanie dwutlenku chloru prowadzi się także drogą redukcji chloranu sodowego, chlorku sodowego i kwasu siarkowego oraz wytwarzania w krystalizaUorza obojętnego siarczanu sodowego.

166 362

Europejski opis patentowy nr EP 365 501 przedstawia sposób postępowania , w którym dwutlenek chloru womsowza się z sodoweoa, metanolu i kwasu siarkowego przy nanstnj ktoaso ooścn zzęWu oW 2 Wo 4,8 N, pray caye Wlw przyspieszenia szybkości reakcji stosuje się środek katalizujący.

Europejski opis wtensrom w u w P d 84 d 57 d prreewOtwύn postępowca,, w ^00Ζπ> WwoUIoaek ε^ο^ wottuaz^ się z chloranu sodoweoa , metanolu i kwasu s i a rkowego przy nanStn- kkowso wości zzęWu oW 2 Wo 4,8 N, o którym o celu zmnnimwlizooanna straty metanolu a reaktora, razem a proWuktem tj. WoutOenkiem clOozu, metanol wpzowaWaa się Wo strefy trystaOnaicjn zweknnęaeeo reaktora.

Nierca-kioann- stoierWzonp, Ze można uniknąć kmieczności stałego Woaooania jonóo clOorkooycl Wo śroWowioka reakcji eliminując o ten sposób cllor a wytwouzoneeo ooWi-go rraówrzu Wou10-ι^ cllozu, a pomimo to proroaowany sposób wttoarawana WwuSlentu chloru pozostaje oysoce wtWajntm i j-Wiocz-śnie nie narażonym na nn-beapieca-ńsSwo białych wyuzutów.

Reakcje biozące uWział o wytwwuzannu WouaOeaku clloru o opartym aa metanolu procesie oy-

towrzania Wwutlentu chloru	mogą być	rrzeWstwwirne o następujący sposób:
HCOO3 +	HC1		HCIO2 + HCOd	(1)

HCIO3 +	HC10₂	'S.	2ClO₂ + H2O	(2)

hcoo₂ +	CH3OH		CCI + HCHO + H₂O	(3)

Jak oiWać a powtższego, poWczws reakcji (1) jony c1lortpwe są zużypane poWczws gWy o reakcji (3) są one oWawaraaae, a zatem można zapobiec ajawiotu białych wtrautóo kontrolując szybkość reakcji (1) o stosunku Wo reakcji (2).

PrnaWSr, jeżeli HCOO2 oySoazzaae jest o reakcji (1) o oi-Oe szybciej niż jest zużyowne o reakcji (3), HCOO2 może być usuowne o ueakcji konkurencyjnej:

HCOO2 + HCd ->, Cl₂ + H₂H

Nnai-jszt oyaalazek rrzeWstwonw noot sposób wtawarzania Wwutlentu clloru oparty na m-aanrOu, któzy korzystnie oWznaczw się wtsrką otWajnością przy jeWapczeoatm nnewyoótpoownnu białych otzzutóo i niskiej całtpwisej normalnej koaśaości śrrWpwiota reakcyjnego - poniżej 7, pzzy moOootm stężeniu jonu c1Opuanooeeo e®nerwlnie pootżej 2.

Rysunek 1 przeWstawnw schemat przerłtorw o procesie wytoarzaana Wwutlentu cllozu o ramach jeWnego z zas^s^ań wynalazku; rysunek 2 pzzeWotwoiw graficznie pyiiki laboratoryjne WOa różnych oa^n^o otaoauzwanw WoutOenku c1Orzu; oraz rysunek 3 ruzeWstawia graficznie wtniki z ceOuOrzroni otrzymane o różnych warunkac1 ottowrzania Woutlenku c1Opuu.

jak pokazano ppwyżej, mechanizm otaowzzwniw WouSlentu chloru nw bazie metanolu opiera się na Szz-cI ozajemnie rownązantc1 ruaWcjjch oora czoaztej, reakcji konkurencjjnej, Wppyy wmiiwa pazaeetróo operacyjnych procesu, włączając w to Γeagejęyyla, na pppyZżoz ruwkcje jest nieznany i o peonym sensie nieprzeoiWtoaOny.

Jak poWano proyżej, można zapobiec zewwiokt białych wtrzutów kpntuoOueąc szybkość reakcji (1) i (3). Tak Wługo jak reakcja (1), poWczws której zużywane są jony c1Oorkroe, nie przewyższa reakcji (3), poWczas której wtSoauzane są chlorkowe, tak długo nie ma oOwroindwach oazunkóo WOa postania zjaoioka białego wyrzutu. Wydaje się, ie aróonow iókWw 0worwośćW Wkk i małe stężenie c1Opuanów 1amoowłpbt reakcję (1).

Zaotosowwnie jeWnak, ouaz ze spaWkiem kwwoowości śrpWpwistw, tych samych lub niższych stężeń chOorwaóo obniża oyWwjność procesu. StwnezWzono, że zastpspwanie niskiej ^ws^ości śroWoonoka reakcji i jeWnocześnie otsoknego stężenia c1lrzwnóo o Walszym ciągu hamuje na tyle reakcję (1), że mimo nieWoWania chOorkóo nie osiąga się oazunków, o których WdoWzi Wo białego o^zutu, a przy tym utrzymana zostaje o^oka otWweność procesu wytwarzania Woutlenku chloru. Tym nieennee, istnieje graniczne górne stężenie chloran^, pzzy którym może mimo woztotkr Wojść Wo białego o^zutu, stąW korzystnie jest go ocz^iście nie osiągać.

P zwnązku z 1^, o celu ottoorzeniw sposobem oeWług oynwlazku WoutOenku chloru z wtWajnością otższą niż 90%, ooWny roztoóz c1Orzwnów jest reWutowany metwnpOem o obecności koasu siark^-go przy cwłtpoittm normalnym stężeniu kowsu poniżej 5 i mpOowym stężeniu jon^ chloranowtc1 około 2,0. P pWurżnnennu ninnejszeer sposobu, tak wtootie wyWaeności uz^^owno o procesie R8 puzy całkowntym normalnym stężeniu kowsu pooyżej 9 i moOpwym stężeniu jon^ chlozanooych około 1.

166 362

Modne środowisko reakcji utrzymywane jest w temperaturze wrzenia a jednocześnie strefa reakcyjna poddawana jest podciśnieniu, środowisko reakcji utrzymywane jest zwykle w temperaturze co najmniej 60°, korzystnie około 65° do około 80°. Podciśnienie w strefie reakcyjnej sięga od około 13,3 do około 39,9 kPa, korzystnie około 16,0 do około 26,6 kPa, przy czym konkretne ciśnienie zależy od temperatury reakcji.

W celu utrzymywania niskiego ciśnienia parcjalnego dwutlenku chloru w strumieniu gazów poreakcyjnych, korzystnie poniżej około 11,97 kPa, może być korzystne zastosowanie płuczki powietrznej w strefie reakcyjnej.

Całkowita kwaśność wodnego środowiska reakcji w sposobie według wynalazku powinna być poniżej 7 normalna, korzystnie do około 5 normalna, a stężenie molowe chloranu jest co najmniej 2,0, korzystnie około 3,0 molowe do około 4,0 molowe. Stężenie chloranu i całkowita normalność kwasowa w sposób wzajemnie powiązany wpływają na utrzymanie wydajności wytwarzania dwutlenku chloru (to jest procentowa część 1 mola chloranu, która przemienia się w dwutlenek chloru) na poziomie co najmniej około 90%, korzystnie co najmniej około 95%. Przykładowo, by uzyskać wydajność powyżej 95%, przy całkowitej normalności kwasowej tuż poniżej 7, wymagane jest molowe stężenie jonów chloranowych około 2,5, podczas gdy tę samą wydajność można utrzymać przy całkowitej normalności kwasowej około 6 i molowym stężeniu jonów chloranowych około 3,5.

Stężenie jonów chloranowych nie powinno być na tyle wysokie by przy usunięciu jonów chlorkowych ze środowiska reakcji w reakcji (1) zaistniały warunki do powstania białych wyrzutów.

Konkretna górna graniczna wartość stężenia jonów chloranowych zależy od innych parametrów operacyjnych i może być z łatwością określona. W zasadzie molowe stężenie jonów chloranowych nie powinno przekraczać 6.

Stosowany w sposobie według wynalazku chloran jest zwykle chloranem sodowym, jednakże inne chlorany metali alkalicznych mogą być również stosowane. Obecność jonów sodowych obok kwasu siarkowego prowadzi do powstawania produktu ubocznego jakim jest siarczan sodowy, którego stężenie wzrasta od samego początku reakcji aż do wysycenia środowiska reakcji i jego krystalizacji w generatorze. Postać wytrąconego siarczanu sodowego zależy od całkowitej kwasowej normalności środowiska reakcji, lecz zwykle zawiera półtorasiarczan sodowy, np. Na3H(SO₄)2 (lub NaHSO₄-Na₂SO₄).

Działając przy niższych kwasowościach i wyższym stężeniu chloranów niż to określono powyżej nie tylko unika się konieczności stałego dozowania chlorków, a tym samym eliminuje się z produktu chlor pochodzący z tego źródła, ale również utrzymuje się wydajność procesu wytwarzania dwutlenku chloru na wysokim poziomie. Dodatkowo utrzymuje się ekonomicznie opłacalne szybkości reakcji wytwarzania dwutlenku chloru.

Metanol jest dozowany do środowiska reakcji jako czynnik redukujący chlorany co prowadzi do wytworzenia dwutlenku chloru zgodnie z reakcją (2). Miejsce wprowadzania metanolu do reaktora nie jest istotne dla procesu. Jeżeli działa się w warunkach zgodnie z wynalazkiem, wskazane jest wprowadzać metanol do pętli recyrkulacji, korzystnie po obszarze krystalizacji półtorasiarczanu sodowego w strefie wytwarzania dwutlenku chloru i przed kotłem do ponownego odparowania skroplonych par.

Zużycie metanolu nie przekracza w zasadzie około 0,2 tony na 1 tonę wytworzonego dwutlenku chloru, a korzystnie w zakresie około 0,13 do około 0,16 tony na 1 tonę wytworzonego dwutlenku chloru.

Jak pokazano na rysunkach, jednostka generatorowa dwutlenku chloru 10 zaopatrzona jest w kocioł wyparkowo-krystalizacyjny z górnym otworem wylotowym 14 dla odbierania z jednostki 10 wytworzonego dwutlenku chloru. Wytworzony dwutlenek chloru jest odbierany w postaci mieszaniny gazowej z parą powstającą wskutek odparowywania mieszaniny reakcyjnej w kotle 10, która to mieszanina może zawierać pewną ilość chloru, zależną od wydajności wytwarzania dwutlenku chloru. W kotle 12 utrzymywane jest ciśnienie niższe od atmosferycznego w celu utrzymywania mieszaniny reakcyjnej w stanie wrzenia. Podciśnienie zastosowane do strefy reakcyjnej mieści się w zakresie od około 13,3 do około 39,9 kPa, korzystnie około 16,0 kPa. Wytworzony strumień gazów 14 ma postać wodnego roztworu dwutlenku chloru nadającego się do bezpośredniego użycia, przykładowo do bielenia celulozy.

166 362

Zawiesina wykrystalizowanego produktu ubocznego siarczanu sodowego w wyczerpanej mieszaninie reakcyjnej odprowadzana jest z kotła przez przewód 16, przechodzi w celu oddzielenia fazy stałej jako strumień 17 do filtra 18, przy czym ług pokrystalizacyjny zawracany jest jako strumień 19 do przewodu recyrkulacji 16. Oddzielony strumień stałego produktu ubocznego siarczanu sodowego 20 przybiera zwykle postać półtorasiarczanu sodowego.

Chloran sodowy jest dozowany do przewodu recyrkulacji 16 jako strumień 22 w celu uzupełniania chloranu sodowego zużywanego w procesie. Chloran sodowy podawany jest do wspomnianego przewodu recyrkulacji 16 w postaci wodnego roztworu zasadniczo o molowym stężeniu około 3 do około 7,5, korzystnie 5 do około 6,5 molowym.

Dozowanie uzupełniające chloranu sodowego wytwarza mieszaninę recyrkulującą w zasadzie o stężeniu co najmniej 2 molowym, korzystnie 2,5 do około 4 molowym. Stężenie chloranu sodowego w mieszaninie reakcyjnej jest dopasowywane do całkowitej normalności kwasowej, tak aby osiągnąć wydajność wytwarzania dwutlenku chloru co najmniej 90%,’korzystnie co najmniej 95%.

Metanol jako strumień 23 dozowany jest do strumienia recyrkulującego w dolnej części pętli recyrkulacji w ilości wystarczającej by wytworzyć z substratów dwutlenek chloru.

Recyrkulująca mieszanina jest następnie przepompowywana przy pomocy pompy 26 przez kocioł do ponownego odparowania skroplonych par 24 do zwężenia 28. Recyrkulująca mieszanina jest ogrzewana przez kocioł do ponownego odparowania skroplonych par 24 do temperatury reakcji, w zasadzie w zakresie około 60 * do około 90°, korzystnie około 65 * do około 80°.

Górna część zwężenia 28 przechodzi w gardziel 30 i wywiera wstecz ciśnienie na recyrkulujący strumień co zapobiega wrzeniu mieszaniny w kotle do ponownego odparowania skroplonych par 24.

M gardzieli 30 dozowany jest do recyrkulującego strumienia kwas siarkowy 32. W rezultacie dodania kwasu siarkowego wytwarzany jest dwutlenek chloru, który wraz z pozostałą mieszaniną reakcyjną powraca poprzez przewód 36 do kotła 12.

Kwas siarkowy w strumieniu 32 jest dozowany do gardzieli 30 zwężenia w zasadzie jako kwas stężony, korzystnie około 30 do około 36 normalny. Kwas siarkowy dozowany jest do gardzieli 30 zwężenia z szybkością wystarczającą do zapewnienia pożądanej całkowitej kwaśnej normalności w generatorze 12, w zasadzie około 5 do około 7 normalnej.

W przeciwieństwie do sposobu opisanego w opisie patentowym St. Zjednoczonych Ameryki nr 4 465 658 w niniejszym przypadku nie dozuje się jonów chlorkowych do mieszaniny reakcyjnej w generatorze 12 i nie jest konieczne w celu uniknięcia zjawiska białych wyrzutów utrzymywanie stężenia jonów chloranowych poniżej pewnego stężenia, w zasadzie poniżej stężenia 6 molowego.

Przykład I. Wytworzono nominalne 10 1 ClO? przy absolutnym ciśnieniu 16,6 kPa i średniej kwasowości 7,48 N oraz stężeniu NaClOj 2,06 M i temperaturze wrzenia 66°. Dozowania H2SO4, NaClOj i CH3OH były tak dobrane by wytworzyć 15 g ClO2 na 1 minutę. Wytworzono w sumie 24,3 mola ClO2 z 25,4 mola NaClO3 co dało wydajność pozorną 95,6%. Stosunek sumarycznej ilości wprowadzonych do reakcji atomów Cl do ilości atomów Cl obecnych po reakcji jako ClO2 lub wyniósł 103,1%. Skorygowana wydajność wyniosła zatem:

x ¹⁰⁰% = ⁹²-⁷%

Daje to korzystny stosunek wytworzonych ClO2 do C^, co oznacza wydajność reakcji 93,7%. Zastosowane w powyższym przykładzie I warunki, które nie są objęte niniejszym wynalazkiem prowadzą do wydajności > 90%, ale nie do korzystnej wydajności ponad 95%.

Przykład II. Przeprowadzono podobną syntezę przy 16,6 kPa i w temperaturze wrzenia 66° lecz przy średniej kwasowości 6,47 N i 2,5 M stężeniu NaClO3. Z wytworzonej w ilości 23,8 mola ClO3 policzono wydajność 95,2%. Tak więc, zastosowane warunki w tym przykładzie, które są objęte niniejszym wynalazkiem mogą prowadzić do wydajności > 95%.

Przykład III . Dane z wielu syntez przeprowadzonych w tym samym urządzeniu jak w przykładzie I i II i w zasadzie przy około 16,6 kPa i w temperaturze 67° przedstawiono w postaci wykresu na rysunku 2, pokazującego pary stężeń H⁺/ClOj- konieczne dla osiągnięcia wydajności > 95%.

166 362

Przykład IV. Przemysłowa instalacja o pojemności 30 TPD pracowała przy 25 TPD przy zmiennej normalnej kwasowości od 9 do 6 i zmiennym stężeniu chloranów od 1 do 4 M. Wyniki przedstawiono w podobny sposób jak powyżej w przykładzie III z wyrysowaniem dodatkowych danych dotyczących przypuszczalnych i obserwowanych zakresów występowania białych wyrzutów. Ciśnienie było utrzymywane na wysokości 16,0 kPa zapewniając wrzenie mieszaniny reakcyjnej w temperaturze około 70°. Metanol był dozowany do zwężki przy wyjściu z kotła do ponownego odparowania skroplonych par. Wyniki przedstawiono na rysunku 3.

Powyższe przykłady pokazują jak kwasowość 7 N lub niższa może ciągle jeszcze zapewnić zadowalające wydajności przy zastosowaniu chloranu o stężeniu co najmniej 2 M, a korzystnie co najmniej 2,5 M. Białym wyrzutom można zapobiec stosując stężenia chloranów poniżej 6 M, korzystnie poniżej 4 M.

Claims

1. Sposób wytwarzania dwutlenku chloru przez redukcję chloranów metanolem w obecności kwasu siarkowego, znamienny tym, że stosuje się środowisko reakcji o całkowitej normalności kwasowej od 5 do mniej niż 7 normalnej i stężenie jonów chloranowych wystarczające do wytworzenia dwutlenku chloru z wydajnością wyższą niż 90%, przy czym środowisko reakcji utrzymuje się w stanie wrzenia pod ciśnieniem niższym od atmosferycznego, a ze strefy reakcyjnej dwutlenek chloru usuwa się w gazowej mieszaninie z parą wodną i w strefie reakcyjnej wytrąca się kwaśny siarczan sodowy jako produkt uboczny.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się stężenie jonów chloranowych wystarczające do wytworzenia dwutlenku chloru z wydajnością co najmniej 95H.

3. Sposób według zzssrz. 2, znamienny t suje się stężenie jonów chloranowych co najmniej 2,0 molowe.

4. SpSSÓb według zzatrz. 3, znamienny t suje się stężenie jonów chloranowych 3,0 - 4,0 molowe.

5. Sposób zzatrz. 1, znamienny t się ciśnienie niższe od atmosferycznego rzędu 13,3 - 39,9 kPa

6. Sposób według zzatrz. 5, znamienny od atmosferycznego rzędu 16,0 - 26,6 kPa.

7. Sposób według zastrz. 5, znamienny się w temperaturze co najmniej 60°.

8. Sposób według zastrz. 7, znamienny że środowisko reakcyjne utrzymuje

Ze ttmperaaurę reakkji uutzzmuje te jjoy ^^oranow wwrrwadza się tym, tym, tym, znamienny się w granicach 65 - 80°.

9. Sposób według za^rz. 1, w postaci chloranu sodowego.

10. Sposób według zast^. 1, znamienny tym, że stosuje się środowisko reakcyjne, które wykazuje stężenie jonów chloranowych poniżej około 6 molowe.

11. Sposób według za^rz. 1, zzamienny tyrn, iż mpatkyÓ ww^oadza sśę do śrro dowiska reakcyjnego w ilości nie przekracjająjej 0,2 tony na 1 ttoę watuaóznóngo doaUUenku chloru.

12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tyrn, Ze mpatkyÓ warzóadza ssę óo śśZo dowiska reakcyjnego w ilości 0,13 - 0,16 ton na 1 tonę wytworzonego dwutlenku chloru.

13. Sposób ciągłego wytwarzania dwutlenku chloru przez redukcję chloranów metanolem w obecności kwasu siarkowego z wydajnością co najmniej 90%, znamienny tym, że strefę reakcyjną, zawierającą kwaśne wodne środowisko reakcyjne wytwarzające dwutlenek chloru, nieprzerwanie zasila się wodnym roztworem chloranu sodowego zapewniając stężenie chloranu sodowego w środowisku reakcyjnym co najmniej 2,0 molowe, środowisko reakcyjne nieprzerwanie zasila się kwasem siarkowym zapewniając w t^rm ścałkowitą normalność kwasową o od 5 do pmiżej 7 normalną, środowisko reakcyjne zzsila sśę nńeprzerwanie metanolem w ilości wwyttrczajjcej dla wytworzenia dwutlenku chloru w środowisku reakcyjnym, przy czym środowisko reakcyjne utrzymuje się nieprzerwanie w stanie wrzenia w temperaturze co najmniej 60*C, podczas gdy w strefie reakcyjnej stosuje się ciśnienie niższe od atmosferycznego wynoszące 13,3 - 39,9 kPa i ze strefy reakcyjnej nieprzerwanie odprowadza się gazową mieszaninę zawierającą dwutlenek chloru i parę wodną oraz od początku procesu, tuż po nasyceniu się środowiska reakcyjnego, że środowiska reakcyjnego nieprzerwanie wydziela się kwaśny siarczan sodowy.

14. Sposób według zastrz. 13, znamienny ty,, że stężeń, e chlonmii sodowogo uUznypuje się w zakresie 2,5 - 4,, npÓaoa.

15. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że temperaturę środowiska reakcyjnego utrzymuje się w zakresie 65 - 80°.

166 362

16. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że ciśnienie niższe od atmosferycznego utrzymje się w zakresie 16,0 - 26,6 kPa.

17. Sposób według zasrzz. 13, znamienny tym, że w strffie reakcyjnej lnnttluje się płuczkę powietrzną i urzymuce e ii e zzsskowee mnienie e dwutlenke chloru w miatz-nfnia poniżej 11,97 kPa.

18. Sposób według zasr^e u, znamienny t me że e e t^fy e Trakcyjnej kwaśny siarczan sodowy e ostacie aanrsnlne suwae iie Zczziee ee uuytyye środowiskiem reakcyjnyme po czym ze zużytego środowiska reakcyjnego wyodrębnia się kwaśny siarczan sodowy i do zużytego środowiska reakcyjnego dodaje się chloran sodowy oraz metanol i otrzymany strumień recyrkulacyjny ogrzewa się do temperatury wrzenia, a następnie do niego wprowadza się kwas siarkowy.

19. SspsCSb według zasr^ e 18 e znamienny tym, że metanol wprowadza się do zużytego środowiska reakcyjnego w miejscu następującym po strefie reakcyjnej, a przed ogrzaniem otrzymanego strumienia recyrkulacyjnego do temperatury wYzenia.

20. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że stężenie chloranu sodowego w środowisku reakcyjnym utrzymure się psniżpj 6 nolowm.

21. Sgosób według zasrz.e u, znamienny tym, że metanol wprowadza się do środowiska reakcyjnego w ilości nie przekraczającej 0,2 tony na 1 tonę wytworzonego dwutlenku chloru.

22. Sposób według zstrz. e źle znamienny tym, te metanol wprowadza się do środowiska reakcyjnego w ilości 0,13 - 0,16 ton na 1 tonę wytworzonego dwutlenku chloru.