PL165837B1

PL165837B1 - Srodek grzybobójczy PL PL PL PL

Info

Publication number: PL165837B1
Application number: PL91288730A
Authority: PL
Inventors: Stefan Dutzmann; Hans Scheinpflug; Dieter Berg; Wolfgang Kraemer
Original assignee: Bayer Ag
Priority date: 1990-01-17
Filing date: 1991-01-16
Publication date: 1995-02-28
Also published as: ZA91315B; HU206962B; US5135942A; EP0437744A2; FI910208A7; DK0437744T3; NO910022L; RU1831285C; DE4001117A1; MX24032A; AU6932491A; ES2066946T3; NO910022D0; BR9100185A; RO107801B1; BG60021B2; PL288730A1; HUT59797A; DE59008309D1; EP0437744A3

Abstract

1. Srodek grzybobójczy, znamienny tym, ze zawiera kom binacje substancji czynnych sklada- jaca sie z A / 1-/4-chlorofenoksy/-3,3-dim etylo-1- 1/ 1,2,4-triazol-1-ilo/-butan-2-olu o wzorze 1 i/lu b 1-/4-fenylo-fenoksy/3,3-dim etylo-1- / 1,2,4-triazol-1-ilo/-butan-2-olu o wzorze 2 i B / co najmniej jednej alifatycznej guanido-poliam iny o wzorze 3, w którym m oznacza liczbe calko- wita 0-5 i X oznacza atom w odoru (17-23%) lub rodnik o wzorze 4 (77-88%) przy czym stosunek substancji czynnej o wzorze 1 lub o wzorze 2 do alifatycznej guanido-poliam iny o wzorze 3 wynosi pom iedzy okolo 1:0,2 - 1:20. PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek grzybobójczy zawierający nową kombinację substancji czynnych składającą się ze znanych substancji czynnych 1-/4-chlorofenoksy/-3,3-dimetylo-11/1,2,4-triazol-1-ilo/-butan-2-olu względnie 1-/4-fenylo-fenoksy/3,3-dimetylo-1-/1,2,4-triazol-1ilo/-buten-2-olu z jednej i z również znanych alifatycznych guanido-poliamin z drugiej strony. Kombinacje te nadają się bardzo dobrze do zwalczania grzybów.

Wiadomo, że 1-/4-chlorofenoksy/-3,3-dimetylo-1-/1,2,4-triazol-1-ilo/-butan-2-ol i 1-/4fenylofenoksy/-3,3-dimetylo-1 -/1,2,4-triazol- 1-ilo/-butan-2-ol wykazują aktywność grzybobójczą (np. opis patentowy RFN 2324010). Aktywność tych substancji jest dobra, jednak w niektórych przypadkach przy niższych dawkach jest niezadowalająca.

Wiadomo ponadto, że alifatyczne guanido-poliaminy posiadają właściwości grzybobójcze. Tak np. produkt o nazwie „Guazatine można stosować do zwalczania grzybów (K.H.Buchel „Pflanzenschutz und Schadlingsbekampfung: str. 149, wydawnictwo Georg Thieme, Stuttgart, 1977). Działanie tej substancji w niższych dawkach jest jednak również nie zawsze zadowalające.

Stwierdzono, że bardzo dobre właściwości grzybobójcze wykazują nowe kombinacje substancji czynnych składające się z A/ 1-/4-chlorofenoksy/-3,3-dimetylo-1-/1,2,4-triazol-1-ilo/butan-2olu o wzorze 1 i/lub 1-/4-fenylo-fenoksy/-3,3-dimetylo-1-/1,2,4-triazol-1-ilo/-butan-2-olu o wzorze 2 i B/ co najmniej jednej alifatycznej guanidopoliaminy o wzorze 3, w którym m oznacza liczbę całkowitą 0-5 i X oznacza atom wodoru (17-23%) lub rodnik o wzorze 4 (77-83%), przy czym stosunek substancji czynnej o wzorze 1 lub o wzorze 2 do alifatycznej guanido-poliaminy o wzorze 3 wynosi około 1:0,2-1:20.

Niespodziewanie aktywność grzybobójcza kombinacji substancji czynnych według wynalazku jest znacznie wyższa niż suma działań poszczególnych substancji czynnych. Występuje tu więc niemożliwy do przewidzenia efekt synergistyczny, a nie tylko uzupełnianie działania.

Zawarte w środku według wynalazku substancje czynne o wzorze 1 i 2 są znane (np. opis patentowy RFN 2324010).

Alifatyczne guanido-poliaminy o wzorze o wzorze 3 substancje grzybobójcze znane pod nazwą „Guazatine i Iminoctadine w postaci ich soli addycyjnych z kwasem octowym są również znane.

W przypadku substancji grzybobójczej o nazwie „Guazatine chodzi o produkt powstający w reakcji poliamin, zwłaszcza oktametylenodiaminy, iminodi-/oktametyleno/-diaminy, z cyjanamidem i występujący w postaci soli octanowych. Skład chemiczny tego produktu oddaje wzór 3, w

165 837 3 którym m oznacza liczbę całkowitą 0-5, a X oznacza wodór (17-23%) lub grupę o wzorze 4 (77-83%).

Dane dotyczące składu Guazatine znajdują się też w Farm. Chemicals Handbook 1989, c. 151.

W przypadku substancji grzybobójczej o nazwie „Iminoctadine chodzi o produkt powstający w reakcji związku imino-bis-/8-amino-oktylowego/ o wzorze H 2N-/CH2/8-NH-/CH2/8-NH2 z O-alkilo-izomocznikiem.

Kombinacje substancji czynnych według wynalazku mogą zawierać jeden lub kilka związków o wzorze 3. W przypadku stosowania mieszanin związków o wzorze 3, korzystnie bierze się pod uwagę takie mieszaniny, w których co najmniej 70% grup stanowi grupę o wzorze 4.

Alifatyczne guanido-poliaminy o wzorze 3 oraz ich sole addycyjne z kwasami są już znane (np. brytyjskie opisy patentowe 1114 155 i 1570517, europejski opis patentowy 155 509, japoński opis patnetowy 55-139 346 i K.H.Buchel „Pflanzenschutz und Schadlingsbekampfung, str. 149, wydawnictwo Georg Thieme, Stuttgart 1977).

Efekt synergistyczny występuje szczególnie wyraźnie, jeżeli substancje czynne w kombinacji substancji czynnych według wynalazku występują w określonych stosunkach wagowych. Jednak stosunki wagowe substancji czynnych w kombinacji substancji czynnych mogą się zmieniać we względnie szerokim zakresie. Na ogół na 1 część wagową substancji czynnej o wzorze. 1 lub 2 przypada 0,2-20 części wagowych, korzystnie 0,5-10 części wagowych alifatycznej guanidopoliaminy o wzorze 3.

Kombinacje substancji czynnych według wynalazku wykazują bardzo dobre właściwości grzybobójcze i można je stosować do zwalczania fitopatogennych grzybów, takich jak Plasmodiophoromycetes, Domycetes, Chytridiomycetes, Zygomycetes, Ascomycetes, Basidiomycetes, Deuteromycetes itp.

Środek według wynalazku nadaje się zwłaszcza dobrze do zwalczania rodzajów Botrytis w winnicach, w uprawie owoców jagodowych i warzyw oraz do zwalczania chorób zboża, jak Fusarium.

Dobra tolerancja środka według wynalazku przez rośliny w stężeniach niezbędnych do zwalczania chorób roślin pozwala na traktowanie nadziemnych części roślin, materiału sadzeniowego i siewnego oraz gleby.

Kombinacje substancji czynnych według wynalazku można przeprowadzać w znane preparaty, takie jak roztwory, emulsje, zawiesiny, proszki, pianki, pasty, granulaty, aerozole, drobne kapsułki w substancjach polimerycznych i masach powłokowych do nasion, a także preparaty ULV.

Preparaty te wytwarza się w znany sposób, np. drogą mieszania substancji czynnych względnie kombinacji substancji czynnych z rozcieńczalnikami, a więc ciekłymi rozpuszczalnikami, znajdującymi się pod ciśnieniem skroplonymi gazami i/lub stałymi nośnikami, ewentualnie z zastosowaniem środków powierzchniowo czynnych, takich jak emulgatory i/lub dyspergatory i/lub środki pianotwórcze. W przypadku stosowania wody jako rozcieńczalnika można również stosować np. rozpuszczalniki organiczne jako rozpuszczalniki pomocnicze. Jako ciekłe rozpuszczalniki stosuje się na ogół związki aromatyczne, takie jak ksylen, toluen lub alkilonaftaleny, chlorowane związki aromatyczne lub chlorowane węglowodory alifatyczne, takie jak chlorobenzeny, chloroetyleny lub chlorek metylenu, węglowodory alifatyczne, jak cykloheksan lub parafiny, np. frakcje ropy naftowej, alkohole, jak butanol lub glikol oraz ich etery i estry, katony, jak aceton, metyloetyloketon, metyloizobutyloketon lub cykloheksanon, rozpuszczalniki silnie polarne, jak dimetyloformamid i sulfotlenek dimetylowy, oraz woda. Jako skroplone gazowe rozcieńczalniki lub nośniki stosuje się takie ciecze, które w normalnej temperaturze i pod normalnym ciśnieniem są gazami, np. gazy aerozolotwórcze, jak butan, propan, azot i dwutlenek węgla. Jako stałe nośniki bierze się pod uwagę np. naturalne mączki skalne, jak kaoliny, glinki, talk, kreda, kwarc, atapulgit, montmorylonit lub ziemia okrzemkowa i syntetyczne mączki mineralne, jak kwas krzemowy o wysokim stopniu dyspersji, tlenek glinu i krzemiany. Jako stałe nośniki dla granulatów stosuje się np. skruszone i frakcjonowane naturalne minerały, jak kalcyt, marmur, pumeks, sepiolit, dolomit, oraz syntetyczne granulaty z mączek nieorganicznych i organicznych, a także granulaty z materiału organicznego, takiego jak trociny, łupiny orzechów kokosowych, kolby kukurydzy i łodygi tytoniu. Jako

165 837 środki emulgujące i/lub pianotwórcze, stosuje się np. emulgatory niejonotwórcze i anionowe, jak estry polioksyetylenu i kwasów tłuszczowych, etery polioksyetylenu i alkoholi tłuszczowych, np. etery alkiloarylopoliglikolowe, alkilosulfoniany, siarczany alkilowe, arylosulfoniany oraz hydrolizaty białka. Jako dypsergatory stosuje się np. ligninowe ługi posiarczynowe i metylocelulozę.

W preparatach można stosować środki zwiększające przyczepność, takie jak karboksymetyloceluloza, naturalne i syntetyczne polimery sproszkowane, ziarniste lub w postaci lateksu, jak guma arabska, alkohol poliwinylowy, octan poliwinylowy oraz naturalne fosfolipidy, jak kefalina i lecytyna, jak również syntetyczne fosfolipidy. Jako dalsze dodatki można stosować oleje mineralne i roślinne.

Można też stosować barwniki, takie jak pigmenty nieorganiczne, np. tlenek żelaza, tlenek tytanu, błękit żelazocyjanowy i barwniki organiczne, jak barwniki alizarynowe, azowe i metaloftalocyjaninowe, a także śladowe substancje odżywcze, jak sole żelaza, manganu, boru, miedzi, kobaltu, molibdenu i cynku.

Preparaty zawierają na ogół 0,1-95% wagowych substancji czynnej, korzystnie 0,5-90% wagowych.

Kombinacje substancji czynnych według wynalazku mogą występować w preparatach w mieszaninie z innymi znanymi substancjami czynnymi, jak substancje grzybobójcze, owadobójcze, roztoczobójcze i chwastobójcze, oraz w mieszaninie z nawozami i regulatorami wzrostu roślin.

Kombinacje substancji czynnych można stosować jako takie, w postaci koncentratów lub otrzymanych z nich postaci użytkowych, takich jak gotowe do użytku roztwory, koncentraty emulsyjne, emulsje, zawiesiny, proszki zwilżalne, proszki rozpuszczalne i granulaty.

Środki stosuje się w znany sposób, np. drogą podlewania, opryskiwania, rozpylania, rozsypywania, powlekania, zaprawiania na sucho, na wilgotno, na mokro, zaprawiania w zawiesinie lub inkrustowania.

W przypadku traktowania części roślin stężenie substancji czynnych w postaciach użytkowych może się zmieniać w szerokim zakresie. Na ogół stężenie wynosi 1-0,0001% wagowych, korzystnie 0,5-0,001% wagowych.

W przypadku traktowania nasion na ogół stosuje się substancje czynne w ilości 0,001-50 g na kg nasion, korzystnie 0,01-10 g.

W przypadku traktowania gleby stosuje się substancje czynne w stężeniu 0,00001-0,1% wagowych, korzystnie 0,0001-0,02% wagowych na miejscu działania.

Dobre działanie grzybobójcze kombinacji substancji czynnych według wynalazku wynika z następujących przykładów. Podczas gdy poszczególne substancje czynne wykazują pewne słabości w swym działaniu grzybobójczym, kombinacje substancji czynnych wykazują działanie przewyższające sumę działań poszczególnych składników.

Efekt synergistyczny w przypadku środków grzybobójczych występuje wtedy, gdy działanie grzybobójcze kombinacji substnacji czynnych jest większe niż suma działań poszczególnych aplikowanych substancji czynnych.

Przykład . Testowanie Fusarium nivale (żyto) - traktowanie nasion

Substancje czynne stosuje się w postaci środka do zaprawiania na sucho. Środki sporządza się drogą zmieszania substancji czynnej lub kombinacji substancji czynnych z mączką mineralną na drobno sproszkowaną mieszaninę zapewniającą równomierne rozdzielanie środka na powierzchni nasion.

Zakażone nasiona zaprawia się wytrząsając je w ciągu 3 minut wraz ze środkiem do zaprawiania w zamkniętej butelce szklanej.

Żyto wysiewa się w ilości 2 x 100 ziaren na głębokość 1 cm do ziemi standardowej i hoduje w cieplarni w temperaturze około 10°C i przy względnej wilgotności powietrza około 95% w skrzynkach, które wystawia się 15 godzin dziennie na światło.

Po upływie około 3 tygodni po wysiewie ocenia się rośliny pod kątem występowania objawów pleśni.

165 837 5

Substancje czynne, stężenie substancji czynnych i wyniki testu zebrane są w następujących tabelach 1A i 1B.

Tabela 1A

Testowanie Fusarium nivale (żyto) - traktowanie nasion

Substancja czynna	Dawka substancji czynnej w mg/kg nasion	Stopień działania w % w stosunku do nietraktowanej próby kontrolnej
Próba kontrolna	-	0
Guazatine /1II-1/	80	84
Związek o wzorze I /1/	80	78
Według wynalazku. /1/ + ZIII-1//1.1/	40 + 40	100

Tabela 1B

Testowanie Fusanum nivale (zyto) - traktowanie nasion

Stopień działania w %

Substancja czynna	Dawka substancji czynnej w mg/kg nasion	w stosunku do nietraktowanej próby kontrolnej
Próba kontrolna	-	0
Guazatine /111-1/	40	47
Związek o wzorze 2 /11/	40	65
Według /II/ + /III-1//1:1/	20 + 20	100

Cl

fl_j u-1

WZÓR 1

OH

O - CH - CH - C (CH₃)₃

Λν

Ν'

WZÓR 2

X- NH-(0¾ -l N - (CH₂ )θ ^-N-H' (2₊m)C^C00H

WZÓR 3

-C= NH I nh₂

WZÓR 4

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Środek grzybobójczy, znamienny tym, że zawiera kombinację substancji czynnych składającą się z A/ 1-/4-chlorofenoksy/-3,3-dimetylo-1-1/1,2,4-triazol-1-ilo/-butan-2-oIu o wzorze 1 i/lub 1-/4-fenylo-fenoksy/3,3-dimetylo-1-/1,2,4-triazol-1-ilo/-butan-2-olu o wzorze 2 i B/ co najmniej jednej alifatycznej guanido-poliaminy o wzorze 3, w którym m oznacza liczbę całkowitą 0-5 i X oznacza atom wodoru (17-23%) lub rodnik o wzorze 4 (77-88%) przy czym stosunek substancji czynnej o wzorze 1 lub o wzorze 2 do alifatycznej guanido-poliaminy o wzorze 3 wynosi pomiędzy około 1:0,2 - 1:20.

2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera kombinację substancji czynnych w stosunku wagowym substancji czynnej o wzorze 1 lub 2 do alifatycznej guanido-poliaminy o wzorze 3 wynoszącym 1:0,5 do 1:10.