PL164002B1

PL164002B1 - Srodek chwastobójczy PL PL PL PL PL

Info

Publication number: PL164002B1
Application number: PL90285479A
Authority: PL
Inventors: Hans Schumacher; Hans P Huff; Erwin Hacker
Original assignee: Hoechst Ag
Priority date: 1989-06-05
Filing date: 1990-06-04
Publication date: 1994-06-30
Also published as: HU903482D0; DE3918287A1; ATE92253T1; ZA904257B; AU5620290A; CZ277772B6; CS275390A3; EP0401678A1; UA27025A1; HUT57009A; EP0401678B1; AU636890B2; PL285479A1; SK277785B6; DD298341A5; DK0401678T3; TR24436A; ES2058676T3; DE59002165D1; HU204977B

Abstract

1. Srodek chwastobójczy, znamienny tym, ze zawiera 3-(4,6- dwumetoksy-2-piry- midynylo)-1 - [N-metylo-N-metylosulfo- nylo)-aminosulfonylo]-mocznik (I) o wzorze przedstawionym na zalaczonym rysunku, w kombinacji z herbicydem (II) 3-(4-izopropy- lofenylo- 1,1-dwumetylomocznikiem (Iso proturon) albo 3-(4-chlorofenylo)-1-meto- ksy-1-metylomocznikiem (Monolinuron) w i stosunku wagowym miedzy 1:10 i 1:400. PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek chwastobójczy, charakteryzujący się zawartością 3-/4,6-dwumetoksy-2-pirymidynylo/-1- C(N-metylo-N-metylosulfonylo/-aminosulfonylo] -mocznika o wzorze przedstawionym na załączonym rysunku (I), w kombinacji z herbicydem (II) 3-(4-izopropylofenylo-1,1-dwumetylomocznikiem (Isoproturon) albo 3-(4-chlorofenylo)-1-metoksy-1-metylomocznikiem (Monolinuron) w stosunku wagowym między 1:10 i 1:400.

Są one opisane w Pesticide Manual, 7. wydanie 1983 albo 8. wydanie 1987, The British Crop Protection Council, Londyn. Substancja czynna (I) jest znana z opisu patentowego EP-A nr 131 258 (US-A nr 4,601,747).

Możliwe są również trojakie kombinacje substancji czynnej (I) z każdorazowo dwoma pochodnymi fenylomocznika. Nieoczekiwanie wykazują zastrzegane kombinacje substancji czynnych działanie synergiczne, którego nie było można oczekiwać na podstawie działania poszczególnych składników.

Kombinacje substancji czynnych według wynalazku obejmują szerokie spektrum chwastów jednorocznych i wieloletnich. Nadają się one np. do zwalczania Chenopodium album (łoboda), Sinapis sp. (Gorczyca polna), Stellaria media (gwiazdnica), Capsella bursa pastoris (tasznik pospolity), Alopecurus myosuroides (wyczyniec polny), Apera spica venti (miotła zbożowa) itd. Na podstawie ich nieszkodliwości wobec roślin użytkowych można je stosować w licznych uprawach roślin użytkowych, np. w zbożu jak pszenica i jęczmień przed i po wzejściu jak również w ziemniakach i kukurydzy przed wzejściem.

Stosunek zmieszania substancji czynnych (I) i (II) może się wahać w szerokich granicach i wynosi z reguły między 1:10 i 1:400. Wybór stosunku zmieszania jest zależny od różnych parametrów jak np. rodzaju partnera zmieszania (II), stadium rozwojowego chwastów i spektrum chwastów. Korzystnie wybiera się stosunki zmieszania między 1:20 i 1:300. Stosowane ilości mieszanin substancji czynnych według wynalazku wynoszą z reguły między 0,06 i 4 kg/ha, korzystnie między 0,1 14 kg/ha. Stosowane ilości mieszanin substancji czynnych według wynalazku wynoszą przy zastosowaniach w otwartym polu z reguły między 0,4 i 4,0 kg/ha.

Środki według wynalazku można wprowadzać do handlu w zwykłych, dobrze znanych specjalistom preparatach, np. jako proszki zwilżalne, środki do opylania, granulaty, koncentraty dyspersyjne, koncentraty do emulgowania albo roztwory do opryskiwania. Preparowane środki zawierają przy tym substancje czynne na ogół w stężeniach od 2 do 95% wagowych.

Te poszczególne typy preparowania są w zasadzie znane i są opisane np. w: Winnacker-Kuchler, Chemische Technologie, tom 7, C.Hauser Verlag Munchen, 4 wydanie 1986; van Falkenberg,Pesticides Formulations, Marcel

164 002

Dekker N.Y., 2 wydanie 1972-73; K.Martens, Spray Drying Handbook, 3 wydanie 1979, G.Goodwin Ltd. Londyn.

Potrzebne pomocnicze środki do preparatów takie jak materiały obojętne, związki powierzchniowo czynne, rozpuszczalniki i dalsze substancje dodatkowe są również znane i są np. opisane w: Watkins, Handbook of Insecticide Dust Diluents and Carriers, 2 wydanie, Darland Books, Caldwell N.J; H.v. Olphen. Introduction to Clay Colloid Chemistry, 2 wydanie, J.Wiley and Sons, N.Y.: Marschen, Solvents Guide, 2 wydanie, Interscience, N.Y. 1950; MeCutcheon’s Detergents and Emulsifiers Annual, MC Publ. Corp., Ridgewood N.J.; Sisley and Wood. Encyclopedia of Surface Ac^ive Agents, Chem.Publ.Co.Inc., N.Y. 1964; Schonfeldt, Grenzflachenaktive Athylenoxidaddukte, Wiss. Verlagsgesell, Stuttgart 1976; Winnacker-Kuchler, Chemische Technologie, tom 7. C.Hauser Verlag Munchen, 4 wydanie 1986.

Na bazie tych preparatów można również wytwarzać kombinacje z innymi substancjami czynnymi jak pestycydy, nawozami i/albo regulatorami wzrostu, np. w postaci gotowego preparatu albo jako mieszanina zbiornikowa.

Proszki zwilżane stanowią preparaty dyspergujące równomiernie w wodzie, które obok substancji czynnej oprócz substancji rozcieńczającej albo obojętnej zawierają jeszcze środki zwilżające np. polioksyetylowane alkilofenole, polioksyetylowane alkohole tłuszczowe albo polioksyetylowane alkiloaminy pierwszorzędowe, alkanosulfoniany albo alkilobenzenosulfoniany i środki dyspergujące, np. ligninosulfonian sodu, 2,2'-dwu-naftylometano-6,6 dwusulfonian sodu, dwunaftylometanodwusulfonian sodu, dwubutylonaftylo-sulfonian sodu albo też oleilometylolaurynian sodu.

Koncentraty do emulgowania wytwarza się przez rozpuszczenie substancji czynnej w rozpuszczalniku organicznym np. butanolu,cykloheksanonie, dwumetyloformamidzie, ksylenie albo też wyżej wrzących związkach aromatycznych albo węglowodorach z dodatkiem jednego albo kilku emulgatorów. Jako emulgatory można np. stosować: alkiloarylosulfoniany wapnia, takie jak dodecylobenzenosulfonian Ca, albo niejonowe emulgatory takie jak poliglikoloestry kwasu tłuszczowego, alkiloarylopoliglikoloetery, takie jak polioksyetylowane alkilofenole, poliglikoloetery alkoholu tłuszczowego, produkty kondensacji tlenku propylenu i tlenku etylenu, alkilopolietery, polioksyetylowane alkiloaminy pierwszorzędowe, takie jak polietoksylowana oleilo-albo stearyloamina, estry kwasu sorbitanotłuszczowego, estry kwasu polioksyetylenosorbitanotłuszczowego albo estry polioksyetylenosorbitu.

Środki do opylania otrzymuje się przez zmielenie substancji czynnej z miałko rozdrobnionymi substancjami stałymi, np. talkiem, naturalnymi glinami takimi jak kaolin, bentonit, pirofilit albo ziemia okrzemkowa. Granulat gruntowy albo do rozsypywania można wytwarzać albo przez rozpylanie substancji czynnej na zdolny do adsorpcji, granulowany materiał obojętny albo przez nanoszenie koncentratów substancji czynnej za pomocą środków klejących, np. polialkoholu winylowego, poliakrylanu sodu albo też olejów mineralnych, na powierzchnię nośników takich jak piasek, kaolinity albo granulowanego materiału obojętnego. Można również granulować odpowiednie substancje czynne w sposób przyjęty dla wytwarzania granulatów nawozów, w razie potrzeby w mieszaninie z nawozami.

W proszkach zwilżalnych zmienia się ogólne stężenie substancji czynnej między około 10% i 95%, reszta składa się z wyżej wymienionych dodatków do preparatów.

W koncentratach do emulgowania stężenie substancji czynnej wynosi około 10% do 80%. Preparaty pyliste zawierają przeważnie 5% do 20% substancji czynnych, roztwory do opryskiwania około 2% do 20%. W granulatach zawartość substancji czynnej zależy częściowo od tego, w jakiej postaci (ciekłej albo stałej) występują substancje czynne i jakie stosuje się środki granulujące, wypełniacze itd.

Na ogół zawartość w granulatach dyspergujących w wodzie wynosi między 10 i 90% wagowych.

164 002

Obok tego wymienione preparaty substancji czynnej zawierają ewentualnie każdorazowo przyjęte substancje polepszające przyczepność, zwilżające, dyspergujące, emulgujące, penetracyjne, rozpuszczalniki, wypełniacze albo nośniki.

Do zastosowania występujące w postaci handlowej preparaty rozcieńcza się ewentualnie w znany sposób, np. w przypadku proszków zwilżalnych, koncentratów do emulgowania, dyspersji i dyspergujących w wodzie granulatów za pomocą wody. Preparaty pyliste, granulaty gruntowe lub do rozsypywania jak również roztwory do opryskiwania nie są już zwykle przed zastosowaniem rozcieńczane za pomocą dalszych substancji obojętnych.

Kombinacje substancji czynnych (I) i (II) według wynalazku można stosować w procesie przed wzejściem albo po wzejściu. Nanosi się przy tym substancje czynne (I) i (II) pojedynczo jedną pod drugiej albo razem na rośliny albo powierzchnię ich uprawy. Korzystne jest stosowanie w procesie po wzejściu.

Wraz z warunkami zewnętrznymi takimi jak temperatura, wilgotność, rodzaj zastosowanego herbicydu, między innymi zmienia się wymagana ilość stosowanych związków o wzorze przedstawionym na rysunku.

Możliwe są ewentualnie również mieszaniny albo preparaty mieszane z innymi substancjami czynnymi, takimi jak np. insektycydy, akaricydy, herbicydy, nawozy, regulatory wzrostu albo fungicydy.

Następujące przykłady służą do wyjaśnienia wynalazku:

A. Przykłady preparatów.

Przykładl. środek do opylania otrzymuje się przez zmieszanie 10 części wagowych mieszaniny substancji czynnych i 90 części wagowych talku jako substancji obojętnej i rozdrobnienie w młynie udarowym odśrodkowym.

Przykładu. Łatwo dyspergujący w wodzie proszek zwilżalny otrzymuje się przez zmieszanie 25 części wagowych mieszaniny substancji czynnych, 64 części wagowych zawierającego kaolin kwarcu jako substancji obojętnej, 10 części wagowych ligninosulfonianu potasu i 1 części wagowej oleilc^rni^itylotuarynianu sodu jako środka zwilżającego i dyspergującego i poddaje zmieleniu w dezyntegratorze.

Przykład III. Łatwo dyspergujący w wodzie koncentrat dyspersyjny otrzymuje się przez zmieszanie 20 części wagowych mieszaniny „substancji czynnych z 6 częściami wagowymi alkilofenolopcliglikoloeteru ( ® Triton x 207), 3 częściami wagowymi izotridekanolopcdigdikoloeteru (8 AeO) i 71 częściami wagowymi parafinowego oleju mineralnego (zakres temperatur wrzenia np. około 255 do 377°C) i poddanie zmieleniu w ciernym młynie kulowym do miałkości poniżej 5 mikronów.

Przykład IV. Koncentrat do emulgowania otrzymuje się z 15 części wagowych mieszaniny substancji czynnych, 75 części wagowych cykloheksanonu jako rozpuszczalnika i 10 części wagowych oksyetylowanego nonylofenolu (10 Ae0= jako emulgatora.

Przykład V. Dyspergujący w wodzie granulat otrzymuje się przez zmieszanie 75 części wagowych mieszaniny substancji czynnych, 10 części wagowych ligninosulfonianu wapnia, 5 części wagowych laurylosiarczanu sodu, części wagowych polialkoholu winylowego i 7 części wagowych kaolinu, poddanie zmieleniu na dezyntegratorze i granulowanie proszku w warstwie fluidalnej przez natryskiwanie wody jako cieczy granulującej.

Przykład VI. Dyspergujący w wodzie granulat otrzymuje się również przez homogenizację w młynie koloidalnym i wstępne rozdrobnienie 25 części wagowych mieszaniny substancji czynnych, 5 części wanowych 2,2'-dwunaftylometano-6,6'-dwusulfonianu sodu, 2 części wagowych cleilometylotaurynianu sodu, 1 części waaowej polialkoholu winylowego, 17 części wagowych węglanu wapnia i 50 części wagowych wody, następnie zmielenie na młynie perełkowym i poddanie tak otrzymanej zawiesiny w absorberze natryskowym za pomocą dyszy jednoskładnikowej rozpyleniu i wysuszenie.

164 002

B <U 3 M (U <0 X> σι Iś r—1

5 oooooooooooooooo ε □ 3 υ > •Η ·Η Ρ -Ρ •Η V) Μ Φ Η <0 oooooooooooooooo

Φ υ

•Η cx ω

α ·η Ρ Ρ φ α CX Φ < >

LO

OJ ιη ιη m

Ο ιη ο

οο

Tabela 1

Uszkodzenie w % ω φ Ή ΙΛ α. c <ο Φ c >

Η Ρ ιη φ ο

(Ό ιη ω

ιη m

ο

Ο) ιη οο ιη

Ο ιη ιη ιη ω

ο σ>

ε •Η

Ό

Ο (X ο ε C 3 φ xa χ: r-ł ο Φ ο

ιη

Ο

C9 m

ΓΌ

Ο οι ιη ο* ιη ιη

Ο

Γ0

Ο

C0 ιη σ>

φ

Φ -C ιη φ < ο

C0 ιη

Ο)

Ο

Ο) ο

C0 ο

OJ ο

ο* ο

σ>

ο ο

φ c

C

Ν υ

u c

φ

Ρ ω

Xł (Λ φ

•r->

U c

φ φ ω

Χ3 ιη υ η

I—I I-i <η <

164 002

3	φ u
φ	«
Ό	σ»
Μ	r4
Ο	3
X	>

-----, β

3	3
υ	>
^4	χ4
4J	JJ
	0
Μ	Φ
Η	Φ

*4 1 4J 1 G 1 Φ 1 > 1

ΖΧ ιη ο4 χ»ζ

φ φ

ζ^ ιη ιη ***?

ζ“χ ιη «-4 χ—ζ

ιη Ci

ο χί

ζ“·* ο φ ΧβΖ

ο φ

ο φ *·Ζ

ο »4 χ«ζ

«4 Ci χζ

«4 «4

ο «-4 χ«>

ζ^ ιη ο4

ιη Ci χ»>

ζ—χ ιη Ci

ο 4

ο ιη *wZ

ζ“» ο ιη X·»

ζ-χ Ο 1 φ

<0

1 <0 1

Μ

u a

Φ

*4 1

Ο. <

<Χ 1 ιΛ 1 1

ιη Ci

φ -4

ο Γ*

Ο Ci

ιη φ

ιη •4·

φ ρ*

ο

ιη φ

Ο Φ

ο χ4

ιη φ

φ Ci

Φ φ

Ο φ

ιη ιη

ο Γ**

<η Φ

ο φ

Ο 1 φ

1 ί---

1 1 “ “Τ

—

ci a

1 1 1 1 1

Ζ“Χ φ 4

«-4 r*

ca φ χ^

Γ* η χζ

ιη 4

φ 4 χ^

ζ—χ φ ιη

ιη ιη χζ

ca ρ* «Μ*

Ο 4 ΧχΖ

φ φ χ«ζ

ca Φ X—Ζ

ο φ χ»ζ

ζ^ Ci 4

ζ·^ φ 4 Χ«ζ

ο4 «4 ΧχΖ

ca ιη

W Φ

ο4 4

Φ ’ φ i

Φ

φ <

•*4

Φ 1

I

<0 1

Ο.

G 1

φ

Φ 1

r—4 | Φ 1 Λ 1

C *τ4 Φ

> 1 U 1 Φ ι 1 1

ο φ

85

100

Ο ιη

1 09 '

09 ' 1

ο φ

φ φ

, 100 I

1 ' 50

ιη Φ

ο ο 04

ο 4

φ φ

ο φ

S<? 1 I

ιη Ρχ

ιη φ

Ο φ

ο , ο ¹ r4 >

<0 1'

1

ζ“χ

Z—X

ζ*^

Ζ-Χ |

Η 1

Ε 3

1 1 1

ζ^ ιη CI

Ο φ

Z^-χ φ 4

z^-X ιη ο4

ο Ci

Ci φ

ca <η ΧβΖ

φ 4

φ Γχ χ·/

ιη ci •^ζ

ο φ χ™ζ

ιη 4 χζ

ιη e4 χζ

Ο ci

Ρ* Φ χ·ζ

φ Ci χ«ζ

ο 4 χζ

φ «4·

•Η 4

Φ <0 )

<*4

1

χ«ζ

Ό ο

α.

ο

C φ

Λ u

lA Φ φ «4 ιη φ

φ

Ci ο

«4· ο

*τ ιη φ η φ Φ Ο Ci Φ Φ

Φ	1	Ο	Ο	Ο	ο	Ο	ο	Ο	ο
	1	ca	φ	4	Ci	φ	4	φ	φ
	I	ο4	ο4	Ci	ο4	w	ci	φ	φ
<0	<0 I	♦	♦	♦	♦	♦	4	♦	♦
	Λ »
3	a
<0 Ο	φ ι < a					ιη		ιη
	\|
αχ	< 1	Φ	Φ	ca	Φ	4	Φ	4	φ

ο

Ci

Γ* ♦

Ο

Ο Ο Μ φ φ «μ ♦ ♦ ♦ φ cn ci ο

Ο Μ φ w ♦ ♦

Ο

Φ

ο	ο	ο ,
4	4	ο ,
ca	Ci	φ ¹
♦	♦	♦

ιη σ> ** φ

<0		I I
-Τ“»		1	Ό
ο			Η4
G			1-4
4)	(0	1
4J	G	1
ΙΛ	G	1	♦
Λ	X	1
3	Ν
Φ	U	>	0*4

164 002

Przykład VII. Granulat wytłaczany otrzymuje się przez zmieszanie 20 części wagowych mieszaniny substancji czynnych, 3 części wagowych ligninosulfonianu sodu, 1 części wagowej karboksymetylocelulozy i 76 części wagowych kaolinu, zmielenie i nawilżenie wodą. Tę mieszaninę wytłacza się i następnie suszy w strumieniu powietrza.

B. Przykłady bilogiczne.

Przykład VIII. W następujących przykładach zastosowania rośliny testowane hodowano w szklarni w doniczkach.

Aplikację rozcieńczonych w wodzie koncentratów przeprowadzono, gdy jednoliścienne rośliny Apera spica venti, Triticum aestivum i Hordeum vulgare osiągnęły stadium 3-4-listne i rośliny dwuliścienne Chenopodium album i Sinapis arvensis wyrosły do 5-10 cm. Po upływie 4 tygodni bonitowano działanie (uszkodzenie). W następujących tablicach przedstawiono wyniki doświadczeń .

Stwierdzenie synergizmu wynika z porównania wyliczonego z działań poszczególnych składników addytywnego stopnia oddziaływania ze znalezionym doświadczalnie stopniem działania kombinacji substancji czynnych. Wyliczenie addytywnego stopnia działania przeprowadza się według wzoru S.R. Colby'ego (por. Calculatina synergistic and antagonistic responses of herbicide combinations, Weeds, 15, 1967, str- gO-do 22).

Wzór brzmi: E = X + Y -_- -χθ θ-- przy coym oznaczają:

X = % uszkodzenia przez herbicyd (I) przy X kg/ha stosowanej ilości;

Y = % uszkodzenia przez herbicyd (II) przy Y kg/ha stosowanej ilości;

E = oczekiwane uszkodzenie przez herbicydy (I) i (II) przy X + Y kg/ha stosowanej ilości.

Jeśli faktyczne uszkodzenie jest większe niż obliczone, to działanie kombinacji czynnych jest więcej niż addytywnc, to znaczy występuje efekt synergiczny. Jest to zademonstrowane za pomocą biologicznych przykładów w następujących tablicach,, przy czym w prawej kolumnie za wynikami traktowań kombinacją w nawiasach podane są wyliczone z powyższego wzoru działania addytywne.

I - herbicyd o wzorze przedstawionym na rysunku,

IIa - Isoproturon,

IIb - Monolinuron,

164 002 h₃c

OCHo

N-Y

N-SOjrNH-CO-NH-((/))

N <

OCHi

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Środek chwastobójczy, znamienny tym, że zawiera 3-(4,6-dwumetoksy-2-pirymidynylo)-1- £N-metylo-N-metylosulfonylo)-aminosulfonylo

-mocznik (I) o wzorze przedstawionym na załączonym rysunku, w kombinacji z herbicydem (II) 3-(4-izopropylofenylo-1,1-dwumetylomocznikiem (Isoproturon) albo 3-(4-chlorofenylo)-1-metoksy-1-metylomocznikiem (Monolinuron) w stosunku wagowym między 1:10 i 1:400.
2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera 2-95% wagowych mieszaniny substancji czynnych i 98-5% wagowych zwykłych środków pomocniczych do sporządzania preparatów z grupy proszków zwilżalnych, środków do opylania, granulatów albo roztworów do opryskiwania.