PL156730B1 - Method of obtaining novel derivatives of 3-(4-nitrophenoxy) pyrazole - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania nowych pochod- nych 3-(4-nitrofenoksy)pirazolu o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza C F 3 lub C2F5, R2 oznacza H lub Cl, a Z oznacza C H 3 , C H 2C O O C 2H 5, C O O C H 3 , C O O C 2 H 5 , O C H 3, O C H ( C H 3) C O O C 2H 5, C ( O ) C H 3, N ( C H 3) O C H 3 lub N H N ( C H 3)2, wzglednie dopuszczalnej w rolnictwie soli takiego zwiaz- ku, znamienny tym, ze 4-chlorowconitroben- zen o ogólnym wzorze 2, w którym Z ma wyzej podane znaczenie, a H a l oznacza atom chloru lub fluoru, poddaje sie reakcji z 3-hydroksy- pirazolem o ogólnym wzorze 3, w którym R 1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, po czym otrzymany zwiazek o wzorze 1 wyodrebnia sie ewentualnie w postaci soli. PL PL PL

Description

RZECZPOSPOLITA

POLSKA

© OPiS PATENTOWY © PL © 156730 @ Bl

®) Numei zgłoszenia: 279592 <7\

IntCl⁵:

C07D 231/20 (²²) Data zgtaszema: ⁰⁷>⁰6.¹⁰88

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej

(H) Sposób wytwarzania nowych pochodnych 3-/4-nitrofenoksy/pirazo!u
(θ2) Numer zgłoszenia, z którego nastąpiło wydzielenie:	Uprawniony z ^edu:
Monsanto Company, St.Louis, US
272883	Pełnomocnik:
Zy Pierwszeństwo:	PHZ ” Polservice”, Warszawa, PL
08.06.1987, US, 059712 13.04.1988,US,175460 Zgłoszeme ogłoszono: 30.10.1989 BUP 22/89 (H) 0 u^relernu ^enU ogłoszono: 30.04.1992 WUP 04/92

PL 156730 Bl \ 1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych 3-(4-nitrofenoksy)pirazolu o ogólnym wzorze 1, w którym Ri oznacza CF3 lub C2F5, R2 oznacza H lub Cl, a Z oznacza CH3, CH2COOC2H5, COOCH3, COOC2H5, OCHs, OCH(CH3)COOC2H5, C(O)CH3, N(CH3)OCH3 lub NHN(CH3)2, względnie dopuszczalnej w rolnictwie soli takiego związku, znamienny tym, że 4-chlorowconitrobenzen o ogólnym wzorze 2, w którym Z ma wyżej podane znaczenie, a Hal oznacza atom chloru lub fluoru, poddaje się reakcji z 3-hydroksypirazolem o ogólnym wzorze 3, w którym R1 i R2 mają wyżej podane znaczenie, po czym otrzymany związek o wzorze 1 wyodrębnia się ewentualnie w postaci soli.

R1 *r=4-t-R ©©o

CHr

Wzór 1

NO2

SPOSÓB WYTWARZAŁA NOWYCH POCHODNYCH a-M-flRTROSNoOKSYf/PIRAZOLU

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sptsób wtwarzania ntooych pochodnych 3-/4-nitoofenoksy/pirazolu t ogólnym wzorze 1 o którym Ri tonacoa CF3 lub CgF^, Rg tonacoa H lub Cl, a 0 tonacoa CH^, HlgCOOCgHęj, COOCHh» COOC₂H₅, OCH3, OCH/CHj/COOCgH^, C/O/CH3, N/CH3/OCH3 lub SHli/HH·^, względnie dopuszczalnej w rolnictwie stli takiego ożąoku, onamienny tym, że 4-chlorow ctnitrobenoen t ogólnym wzoroe 2, w którym Z ma wyżej ptdane onaczenie, a Hal tonacoa atom chloru lub Olutru, ptddaje się reakcji o 3-hydroksypiraooler. t tgólnym w^c^:roe 3, w którym R| i Rg mają wyżej ptdane onaczenie, po coym ctrzymany ożąoek o wzoroe 1 wyodrębnia się ewentualnie w postaci stli.
2. 2. Sposób wywarzania nowych pochodnych 3-/4-nitrofenoksy/pirazolu t Ogólnym wzoroe 1 w którym R^ oonacoa SCH^, Roznacoa H lub Cl, a Z tonacoa HH^, CHCCOOHgH^, COOCH^, COOCgHę, OCH3, OCH/C^/COOCgHj, C/O/HH3, N/CH3/OCH3 lub ŁHN/HHj/g, wsględnie dopuszczalnej w rolnictwie stli takiego ożąoku, onamienny tym, że 4-chltrowconitrobenoen o ogólnym wzoroe 2, w którym Z ma w^ej podane onaczenie, a Hal tonacoa atom chlo ru lub Olutru, ptddaje się reakcji o 3-hydroksypirazolem t ogólnym wzoroe 3, w którym R^ i Rg mają wyżej ptdane onaczenie, pt coym otrzymany oż,ąoek o wzoroe 1 wydrębnia się ewentualnie w postaci soli.

   * * * /roedmittem wonalaoku jest sptsób wywarzania nowych pochodnych 3-/4-nitrofentksy/piraotlu t działaniu chwastobój^CJ^y/m.

   Niekontrolowany wzrost chwastów jest nadal poważnym problemem w naszym środowisku.

   W uprawach roślin użytkowych taki niekontrolowany wzrost powoduje owykle obniżenie wydajności i jakości obiorów gdyż chwasty konkurują o roślinimi użytkowymi oabierając im wodę, dostęp dt śżatła i składniki odżywcoe oawarte w glebie. Chwasty owalcoa się środkami chwasttbójcoyeeL, coyli herbicydami, jednak żele o nich usokadoa sąsiadujące o chwastami rośliny użytkowe gdy herbicydy te stosuje się w dawkach ktnieconych dla onisocoenia chwastów. Ponadto duża liczba nilseeektwnych herbicydów stwaroa problemy ożąoane o ochroną środożska naturalnego.

   Znane są plome podstażone piraooliloetery o działaniu chwastobójczym. W opisie patentowe St. Zjedn. AmiyM. nr 4 298 749 ujawniono pewne podstażone etery piraoolitowe, w tym pewne etery pirazolllowo-a:Iyloae, o działaniu chwastobójczym.

   Obecnie stżerdzono, że onakomite działanie chwastobójcoe wizują pewne pochodne 3-/4-nitrofenoksy/piraoolu t unikalnym układoie podstawników w pozycjach 1, 4 i 5 pierścienia pirazolowego.

   Stżlrdooio, że właśnie te unikalne połącoenie grupy nitrowej w pozycji para pierścienia fenylowego i podstawników w pozycji 1, 4 i 5 pierścienia pin^a^i^i^OOT^eg^o daje grupę ożąoków o działaniu chwastobójczym. Pierścień Oenylow' oażera także w jednej' o pooycji meta podstawnik, mający masę coąsteczkową do około 300, proy coym rodoaj podstawnika w pozycji meta pierścienia fenylowego nie ma krytycznego onaczenia dla w^ssąpienia tego działania.

   Tak żęc unikalną grupę ożąokóa yytwaroanych sposobem weiług wynalaoku można odeOintować jako pochodne 3-/4-nitrofenoksy/piraoolu o ogólnym wzoroe 1, w którym R oonacoa OF3, CgF^ lub SCH3, Rg oonacoa H lub HI, a Z oonacoa CH3, Η^ΗΟΟ^Κ^, HOOHH3,

   HOOC2H5, OHH3, OCH/HH₃/HOOC2H5, H/O/CH3, N/HH₃/OCH₃ lub NHJŁ/HH.j/2, a także dopuszczalne w rolnictże sole tych ożąoków.

   156 730

   Do dopuszczalnych w rolnictwie soli omaiwanych związków należą sole metali alkalicznych i. ziem alkalicznych, addycyjne sole z kwasami lub zasadami i sole otrymywane drogą alkioowania. Ogólnie sole takie muszą zawierać odporwednie kationy, do których należą kationy meet^li alkalicznych, takich jak sód, potas i lit, kationy -etali ziem alkalicznych, takich jak wróć, organiczne kationy amoniowe, kation amonowy, kationy sulfoniowe, fosfoniowe i inne kationy kompleksowe. Sole otrzymywane drogą alkioowania 'wytwarza się zazwyczaj alkilując atom azotu lub siarki w cząsteczce.

   Stwierdzono także, że izomeryczne 5-ftnoksypirazilt mogą wykazywać działanie chwastobójcze, jednak 3-fenoksypirazole są znacznie od nich aktywiiejsze. 5-ftnoksypiΓazol jest identyczny pod względem budowy z 3-fθnikszpirazolem, z tą wszakże różnicą, że różnią się one pozycją podstawnika w pierścieniu ρiraioOovzym. Stwierdzono także, ze izomery R związ ków zawierających grupę alkik3ykarbinyloetzłidenoksy jako podstawnik Z wykazują silniejsze działanie chwastobójcze niż odpowednie izomery S.

   Niektóre z omawianych związków mogą mieć więcej niż jeden stereoizomer, przy czym wytwarzanie wszystkich możliwych izomerów jest objęte zakresem wynalazku.

   Cechą sposobu według wynalazku jest to, że 4-chlirowcoίiLtrobenzei o ogólnym wzorze 2, w którym Z ma wyżej podane znaczenie, a Hal oznacza atom chloru lub fluoru, poddaje się reakcji z 3-hzdriksypiΓazolem o ogólnym wzorze 3, w którym R-j i Rg mają wyżej podane znaczenie, po czym otrzymany zydązek o wzorze 1 wyodrębnia się eweniualnit w postaci soli.

   Przykładowy tok prowadzenia tej reakcji przedstawia schemat 1. Reagenty łączy się ze sobą w obecności zasady, takiej jak węglan lub wodorotlenek potasowy, w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak DMSO, DM? lub sulfonal, w podwyższonej temperaturze około 20 - 150°C, a korzystnie około 50 - 80°C. Produkt wodrębmia się znanymi metodami.

   Niektóre z wyjściowych. 3-hydroksypirazoli są związkami nowymi, a mianowicie pochodne 3-hydrokszpirazolu o ogólnym wzorze 3, w którym R^ oznacza C? lub CgH^, a Rg oznacza H ^lub Cl, czyli n^p. 5-trójfluorome-tiylo-l-liydroksy-l-me-fiylopirazol o t.t. 130 - 13¹°^C» 5-pięciofluiroetzli-3-hydroksy-1-metylipirazil o t.t. 119 - 124°C i 5-trójίliorometylo-4-chloro-3-hydroksy-1-meeylopirazol o t.t. 136 - 14O°C.

   Ogólnie, nowe pochodne 3-hydroksypirazolu wytwarza się poddając yetylohydrazzię o wzorze CHNHNHg reakcji ze związkiem o ogólnym wzorze 4, w którym; Y oznacza atom wodoru, alkil lub fenyl, a. W oznacza grupę alkoksylową, all·diayninową lub alki lot io.

   5-trójfluirometylo-3-hydroksyz1_metylopiΓazol można wygodnie wytwarzać poddając 3,3,3-trójf luoroUuZyno-1-karbok3ylan·-1 etylu reakcji z metylohyd:razzią w odpowiednim rozpuszczalniku.

   AΓternaZiray sposób wytwarzania 5-tró jlliorometylo-3-hy0roksy-i-y.etylopirazolu polega na reakcji 4,4,4-trójllioroacetyiooctanu etylu z meeylosiarczanem tróttZyioaiiriiw;m w acetonie, lub też z siarczanem dli.unyeylu w obecności bezwodnego węglanu potasowego, z wytworzeniem 2-metiksy-3,3,3-tΓÓjfluoioUuaiio-1-aarioksylanu-1 etylu. Ester ten poddaje się bezpośrednio reakcji z metylihydrazyną, z w/tworzeniem izomerycznej mieszaniny 3- i 5-hz0roksypirazilu.

   Inny sposób wtwarzania 3-hzdrokypirazoli polega na reakcji 4,4,4-trójfluoroacetzlooctanu etylu bezpośrednio z mtylohydrazyną w eterze, z wytworzeniem mieszaniny związków pośrednich, 5-hydroksypirazil0dynonu.-3 i 3-hz0roksypirazolidyiOiu-5, a następnie odwadnianiu tych związków przy użyciu kwasu siadowego w chloroformie, z wytworzeniem mieszaniny 3- i 5-hydroksypirazolu. Pożądany izomer można wyodrębnić wyżej opisanym sposobem.

   Korzystny sposób w^twai^^i^nia 3-hydroksypirazoli przedstawiają schematy 2 i 3. Zgodnie z tym sposobem kwas 2-/fmiM lub podstawiony aImno/alreii-1-karboksylowy-1 lub pochodną takiego kwasu poddaje się reakcji z alkiiOipodsaawLoią hydrazyną. Do odpowednich pochodnych kwasów alkenorarboksyOowzch należą estry, tioestry i amidy. Y na schematach 1 i 2 oznacza atom wodoru, alkil lub fenyl, korzystnie atom wodoru. Kwas alkeiirarborsylomoże także zawierać podstawnik chlorowcowy w pozycji 1. Kwas alkenoka<.rboksyiowz może

   156 730 być podstawiony nie wierającyni szkodliwego wpływu podstawnikami, takimi jak atom chlorowca, grupa nitrowa, hydroksyl, itp. Zastosowanie anin z zawadą przestrzenną, takich jak dimetyloamina lub morfolina prowadzi do zajścia reakcji ubocznych, a wtedy produkt nie powssaje.

   Pochodną kwasu 2-aminoalitnr-1-kahrokty0dwegr-1 można poddawać reakcji z podstawioną hydrazyną bez użycia rozpuszczalnika, względnie reagenty można rozpuścić w odpowiednim rozpuszczalniku. Reakcję prowadzi się na ogół w temperaturze około 0 - 200°C, a korzystnie około 60 - 100⁰C, w ciągu około 1 - 24 godzin. W wyniku reakcji powssaje 3-hydroksypirazol jako pożądany produkt oraz niewielka ilość 5-hydroksypirazolu.

   Korzystny sposób wytwarzania 5-trójllroremttylo-3-hydrokjt-1-metylopirazrll polega na barbotowaniu gazowego amoniaku przez 4,4,4-trójflroroacetylooctan etylu w podvyzszonej temperaturze. Powstały 2-aminor3_l3,3_tΓÓJllroropenteno-3-karbokstlan-1 etylu poddaje się bezpośrednio reakcji z izomerycznej mieszaniny 3- i 5-hydroksypirazolu. Pożądany izomer można wodrębnić wyżej podanym sposobem.

   Pochodne pirazolu zawierające grupę metylotio w pozycji 5 i atom chloru w pozycji 4, można wytworzyć poddając metylohydrazynę reakcji z 3-meeylotio-2,3-dvuichloroakrylnnem i węglanem potarnym w odpowiednim rozpuszczalniku.

   Wyjściowe pirazole zawierające grupę metylo-tio w pozycji 5 i atom wodoru w pozycji 4 można wytworzyć w trójsoopnwwym procesie obejmującym (i) reakcję 1-metyl0r3-alkillrtliloksypirazolu z n-butylA^em w -78°C, w bezwodnym tetr£hydrrfu.rapit, (2) dodanie dwusiarczku dwu^eej^lu do powstałego roztworu i (3) poddanie powstałego produktu reakcji z HF w acetonitrylu. Οάρονήβάη^ sulfinylo- i sulfonylo- związki wywarza się metodą opisaną powyżej.

   Wyiści^c^we 5-chlorodcorlkilo-3-hydroksypirazole można chlorować z ^tworzeniem odpowiednich wyściowych 5-chlorowcorlkilo-4-chloro-3-hydroksypOrazoli. Do odpoiwednich środków chlorujących należą chlor i chlorek sulfurylu, a korzystnie 1,3-dwichloro-5,5-dwu_metylohydantoipa w takim rozpuszczalniku jak eter etylowy.

   5-cllrrrwcorlkilopirazol można chlorować, po powstaniu fenoksypirazolu, w reakcji z halogenkiem sulfurylu lub 1,3-dwuchlorowco-5,5-ddumeeylohydantoipą w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak acetonitryl.

   Wyyściowe 4-fluoronitobbeizeny wytwarza się z 2-hydroksy-4-fluoronitrotpnzρnów, które są dostępne w handlu lub które wtwarza się przez reakcję 2,4-dwnfluoropitΓObePzenu z wodorotlenkiem sodowym w dwramtetyco sU’o tlenku (DKSO) i ekstrakcję produktu z wody z heksanem. W celu wytwoozenia wyjściowych nitrobenzenów, w których 2 oznacza OCH), 2-hydroksy-4-f l^ro-nitrobenzen poddaje się reakcji ze s^^wan^m środkiem alkilujątem ⁽np. ^jodkiem metylu, cAorodwnfluorometanem luh meiylosulfoninnem) w odord^.edpim rozpuszczalniku (np. acetonie, acetonitrylu, dwlnetytoformamedzie lub DESO), w obecności zasady (np. KgCO) lub NaOH), w ciągu długiego okresu czasu (np. 2-3 dna.). Reakcję można prowadzić w temperaturze pokojowej lub wższej. AlterIiι.tddny sposób wytwarzania wyjściowych nitrobenzenów, w których Z oznacza OCH) polega na tym, że 2,4-dwjHi^c^rc^rni:robenzen poddaje się reakcji z alkoholanem sodowym w odpowiednim rozpuszczalniku. Wyjścirwy nitrobenzen wyodrębnia się następnie znanymi metodami laboratoryjnymi.

   Wyyściowe nitrobenzeny, w których Z oznacza OCH/CH^/COOCgH^ wytwarza się z 2-hydroksy-4-fluoronitrobeizenu w reakcji z chl^or^t^wcoal^kanokai^boksył^f^ni^m, w odpowiednim rozpuszczalniku (np. acetonie, acetonitrylu, DMF lub DIESO), w obecności zasady (np. węglanu potasowego), w ciągu np. 3 dni. Wyysciowy nitrobenzen wodrębnia się następnie znanymi metodami laboratoryjnymi.

   Wyty-wiazanie wyjściowego nitrobenzenu, w którym Z oznacza COOCH) lub COOC,,H), polega na estry fi oDwaniu odpowedniego kusu 5-rhlrro-2-nitrotρnrtjrowtgr, dostępnego w handlu.

   Jak już wspominano, związki o wzorze 1 miją działanie chwastobójcze i można je stosować jako substancje czynne środków chwastobójczych.

   156 730

   Dokładna ilość substancji czynnej, którą należy zastosować zależy od wielu czynników, w tym gatunku roślin i stadium ich rozwoju, typu i stanu gleby, ilości opadów i danego stosowanego zawiązku. Przy selektywnym zabiegu przedwschodowym, czyli na glebę, stosuje się dawkę około 0,02 - 11,2, a korzystnie około 0,1 - 5,60 kg/ha. W pewnych przypadkach mogą być '.wymagane dawki niższe lub wyzsze.

   Zimązki o wzorze 1 wykazują szczególnie silne działanie chwastobójcze w zabiegach przedwschodowych, jednak z równym powodzeniem można je także stosować w zabiegach powschodowych. Do przykładowych chwastów, które można zwalczać przy użyciu związków o wzorze 1 należą cibora jadalna, wiechlina roczna, sorgo aleppskie, stokłosa dachowa, chwastnica jednostronna, wilec, rzepień, zaślaz włóknodajny, kapusta sitowa, rdest powojowy, ostrożeń polny, komosa biała, rdest pensylwański, perz właściwy i sorgo aleppskie. Zwalczanie można np. prowadzić w takich uprawach roślin użytkowych jak soja, bawełna, rzepak, rzepień, pszenica, ryż, sorgo zwycajne, kukurydza, proso i burak cukrowy.

   Poniżej przedstawiono przykłady ilustrujące sposób według wmlazku. W przykładach skrót t.t. oznacza temperaturę topnienia. Stosowane w przykładach określenie refluksuje się oznacza zabieg ogrzewania mieszaniny reakcyjnej w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin.

   Przykład I. Wytwyazanie 5-trójfitorrometylo-4-chloro-3-/3-metylo-4-nitrofenoksy/-1-metylopirazolu (a) W temperaturze 115°C mieszano w ciągu nocy 3,94 g (0,0237 mola) 5-trÓ3fitorometylo-l-hydroksy-l-metylopirazolu, 3»6θ g (0,02237 mola) 4-fluoro^-metylonitrobenzenu i 3,27 g (0,0237 mola) węglanu potasowego w 20 ml dwlmetytotuifotleok:u (DMSO). Mieszaninę reakcyjną wlano do 400 ml wody i przesączono. Odsączoną substancję stałą przemyto i wysuszono, po czym poddano ją retarystalizacji z metylocykloheksanu. Otrzymano żółtą stałą substancję.

   (b) 3»24 g (0,0108 mola) związku z punktu (a) rozpuszczono w 30 ml acetonitrylu i do roztworu dodano 1,62 g (0,012 mola) chlorku sulfurylu. Po około 10 minutach roztwór reakcyjny wlano do roztworu 4 g wodorowęglanu sodowego w 150 ml wody i przeprowadzono dwukrotną ekstrakcję eterem. Ekstrakty eterowe połączono, przemyto dwukrotnie solanką, wysuszono nad MgSO^ i odbarwiono węglem drzewnym. RozpuuzcZelnik odparowano w wyparce obrotowej i otrzymano 3»0 g (S3%) jasnożółtej substancji stałej o t.t. 72 - 73,5°C.

   Araliza elementarna, dla 0.12^0^1^03

   Obliczono? 0 42,94 H 2»70 N 12,52

   Stwierdzono: C 42,96 H 2,70 U 12,51.

   Wyt^wi^^i^i^zie 5-trójlltorometylo-3-hydroksy-1-metylopirazolu prowadzi się następująco.

   a) Meszaninę 33>82 g (0,20 mola) 4,4,4-trójfluoro-3-fminokrotonianu mtylu i

   10,1 g (0,22 mola) metylob^/drazyny ogrzewano w 50°0 przez 22 godziny i 15 minut. Nas-tępnie Meszaninę ochłodzono i dodano 15 ml wody oraz około 12 ml stężonego kwasu solnego dla doprowadzenia odczynu mieszaniny do pH 6,5 - 7,0. Wwyrącony produkt odsączono i wysuszono. Otrzymano 25,26 g (wydajność 76%) produktu o t.t. 130,5 - 131°0.

   b) W temperaturze pokojowej do 10,1 g (0,22 mola) metylohydrazyny dodano 30,82 g (^o,² mola) 4,⁴,4-tr^ójfluoro^-tminotaOtonimidu (o-trzymane^ ^przez dodanie ² równoważników amoniaku do odpoiwedniego alkenokarboksylanu). Nassąpiła słaba reakcja egzotermiczna i temperatura do 30 0. Meszaninę mieszano przez 1 godzinę, s ponieważ przybrała ona postać półstałą, dodano 10 ml etanolu, aby ułatwić mieszanie. Po upływie 1,5 godziny dodano w tym celu jeszcze 7 ml etanolu. Po ogółem 24 godzinach mieszaninę roztworzono w 25 ml wody i pH doprowadzono do 6,5 - 7,0 za pomocą 17 ml stężonego kwasu solnego. Wytrącony produkt odsączono i wysuszono. Otrzymano 21,37 g (65,3%) produktu o t.t. 129- 131°0.

   c) W kolbie o pojemności 50 ml, w/P^osażonej w mieszadło mechaniczne i chłodnicę zwrotną, umieszczono 19,7 g 3-meeylotsIino-4,4,4-trójfluorokrttoniίnlU etylu i 4,8 g metylohydrazyny» po czym mieszaninę ogrzewano do 50 - 65°0 przez 2 godziny i 45 minut, a potem do ⁴⁰ - ⁴⁵°C pre^ ² gróziry i wreszcie cał^ii odstawiono na noc, b^y ost^ygł^a, d^o te^mperat^u6

   156 730 ry pokojowej. Przejrzystą mieszaninę reakcyjną roztworzono w 15 ml wody i wkroplono 5,2 ml stężonego kwasu solnego dla uzyskania pH 6,0 - 6,5· Wytrącony produkt odsączono i w^suszono. Otrzymano 7^,O^{6 g} (4²»5%) joroduktu o t.t. ¹²⁷ - 128,⁵°C.

   Przy kład II. Wyywwazeaiie 5-trójfluorometylo-4-chloro-3-/3minetoksykarbonylomeeylo-4-rd.trofenoksy/-i-metylopirazolu (a) 8,/ g (0,05 mola) 5-tΓÓfflrorometylo-3-hydroksy-1-metylopirazolu i 11,/6 g (0,05 mola) 4-fluoro-2-eetok8kkar'ronylometylo-n1.tro'benzenu mieszano i ogrzewano (w około 50°C przez 40 godzin i w 75°C przez 17 godzin) z 7,6 g K5CO3 w 40 ml DMSO. Produkt wyodrębniono i oczyszczono metodą wsohosprawnej chromtoggafii cieczowej (HPIC). Orzymano 17,4 g żółtej substancji stałej.

   (b) 12,1 g produktu z etapu (a) rozpuszczono w 50 ml acetonitrylu i do roztworu dodano /,0 ml chlorku sulfurylu. Po upływie 1,5 godziny mieszaninę reakcyjną wlano do roztworu 11 g wodorowęglanu sodowego w 600 ml wody z lodem w trakcie intensywnego meszania. Powssałą zawesinę przesączono. Odsączoną substancję przesączono, przemyto dwkrotnie wodą i poddano rekrystalizacji z etanolu. Otrzymano żółtą substancję stałą.

   (c) 20,4 g (O,05 mola) produktu z etapu (b) rozpuszczono w mieszaninie 100 ml eteru i 100 ml tetrehiydrofuranu (THP) i dodano 22 ml 2,5 n NaOH. Po 20 minutach mieszaninę reakcyjną wlano do roztworu 5 ml stężonego HC1 w 1 litrze wody z lodem. Produkt wyodrębniono drogą dwkkotnej ekstrakcji eterem. Ekstrakty eterowe połączono, przemyto dwitarotnie solanką, wysuszono nad HgSO^, odbarwiono węglem drzewnym, przesączono i odparowano w wyparce obrotowej. Produkt poddano krystalizacji z toluenu z metylocykloheksanem i otrzymano 1/ g żółtej substancji stałej.

   (d) 2,8 g (O,0074 mola) produktu z etapu (c) dodano do 5 ml chlorku oksalilu i do mieszaniny dodano 1 kroplę dwumeylofomamidu (DKF) . Po mieszaniu roztworu przez noc odparowano go w wyparce obrotowej i otrzymano substancję stałą. Substancję tę dodano do roztworu 1 ml metanolu w /0 ml pirydyny. Produkt w°drębniono jak w punkcie (a) i poddano rekrystalizacji z 15% roztworu octanu etylu w heksanie. Otrzymano 1,2 g żółtej substancji stałej o t.t. 112 - 115°C.

   Analiza elementarna dla C^H.] ^CIP^N^O^

   Obliczono: C 42,71 H 2,82 H 10,67

   Stwierdzono: C 42,130 H 2/84 N 10,67.

   Przy kład III. Wytwwazanie 5-trójfluorometylo-4-chloro-/-/3-metoksy-4-rtitrofenoksyZ-i-metylopirazolu

   8,02 g (0,04 mola) 4-trójllrorometylo-4-chloro-/-htdroksy-1-mettlopiΓαzoll i 6,85 g (0,04 mola) 4-flurro-2-metrksynitrobenzenu mieszano z 6,22 g (0,045 mola) węglanu potas^oseg^{r w} 50 ml MISO, w ⁷²°C przez 4 ^godzⁱn^{y i} w ⁸5°^C przez noc. Produkt wyodr^ębnimo jak w przykładzie II/c- i otrzymano 13,1 g (9/%) żółtej substancji stałej o t.t. 71 - 73,5°C

   Przykład IV. Wytwsazanie 5-trójflrorometylo-4-chlorr-/- /-/1etroktykaΓbontloetoksy/-4-nitrofenrksy/-1-mettlopirazolu

   961 g (4,80 mola) 5-trójllrorometylo-4-chloro-3-hydrrksy-1-metylrpirazolu, 1317 g (5,12 mola) 2-/5-fluoro-P-nitrofenoksy/propionianu etylu i /80 g (2,75 mola) KgCO^ w 6000 ml ^DNS0 ideszano w ⁷⁰°C przez ^{20 g}odzin. Dodano jeszcze 100 ^g (0,72 mol® K^CO,, ^a p^{o 16} godzinach mieszania w ⁷°°^C jeszcze 1⁶/ ^g (1,18 mola) ^C0^o· Mieszanin^ę mieszMO p^{rzez 6} g^odzin ^{w 7}°°^C, po c^zym wyodrę^bniono produkt jak w iprz^ładzra Ιΐ(®. Otrzyi,-an^o czarny olej. Po j'ego oczyszczeniu metodą na krzemionce otrzymano 17// g ciemnego oleju. Olej ten poddano destylacji próżniowej (kolimna molekularna) i otrzymano czew'ronewt olej z którego po odstawieniu na długi okres czasu ι^^οΐ! się czerwonawo-pomarańczowy produkt stały o t.t. 40 - 44°C.

   Analiza ele~entarna dla C^HjP^ClK^Og

   Wliczono: ^C 43,90 H /^,45 N ^9,60

   Stwierdzono: C 4/,96 H /,50 N 9,58.

   156 730

   Przykład V. Wytwe.rz&nie 5-pięciofluoroetylo-4-chloro-3-/3-wetoło3y-4-i:u.trofenoksy/-l-netylopirazolu

   1,88 g (0,0075 mola) 5-pięciof luoroetylo-4-chloro-3hhydroksy-1-metylopirazolu i. 1,28 g (0,0075 mola) --fluoro^-netoksyndtrabenzen w 7,5 ml DMSO mieszano z 1,10 g (0,008 mola) K,CO^ w około 85 - 90°C przez 18 godzin. Mieszaninę reakcyjną wlano do 150 ml wody i przemyto trzykrotnie 50 ml eteru. Ekstrakty eterowe połączono i wyekstrahowano dwukrotnie 50 ml solanki. Mieszaninę eterową zadano siarczanem magnezowym i węglem drzewnym, przesączono i odparowano. Otrzymaną białą substancję stałą poddano rekrystalizacji z heksanem i otrzymano ^2,15 ^g (71%) Małej substancji startej o t.t. ⁷1 - ⁷²°C.

   Analiza elementarna dla C^HgCH^N^O^

   Obliczono: C 3*3,77 H 2,26 N 10,46

   Stwierdzono: <7 38,55 H 2,32 W 10,3*5.

   Przykład VI. Wytwaazanie 5-tΓÓjlluorometylo-4-chloΓ033-/3-iJ-metylo-iί-metoksyaminOo4-rn.trofenoksy/-1-metylopirazolu (a) 15,9 g (0,1 mola) 2,--dwifluoronitrobenzenu mieszano przez 18 dni z 50 ml metanolu i 14 ml trójetioominy i 0,75 ml (o, 1 mola) chlorowodorku NjG-dwu^eej^l.ohyi^iroksya^i.ny. Mieszaninę zatężono, roztworzono w -00 ml eteru, przemyto wodą i solanką, wysuszono nad MgSO^ i usunięto rozpuszczalnik. Otrzymano 14 g związku, który poddano chroma0ogga0ii rzutowej stosując heksan z octanem etylu (99 : 1). Otrzymano 11,8 g żółtego olej'u.

   (b) 2,09 g (o,01 mola) produktu z etapu (a) m,eszano przez 19 godzin w 90°C i atmosferze azotu z 2,2 g (o,011 mola) 5-trójlluoremetylo-4-chOoro33-hydroksy-1-metylopirαzolu i 1,51 g węglanu potasowego w 15 ml DMSO. Mieszaninę wlano do widy i wyekstrahowano eterem. Eter przemyto wodą i solanką, wysuszono nad KgSO^, po czym usunięto rozpuszczalnik i pozostałość poddano chrome0tggr0ii rzutowej z użyciem heksanu. Otrzymano 2,7 g (71%) pomarańczowego oleju.

   Amliza elemenitarna dla C.-jH. _oC1F,N. 0 .

   13 12 344

   Obliczono: C 41,01 H 3,1θ U 14-,72

   Stwierdzono: C 410O9 H 3,19 N 14,71.

   Przykład VII. ΙΝ^κ^οζβπ^ 5-trójfluoremetylo-4-ch0oro-3-33-awuπettlohydrazyno-4-nitrofenoksy/-1-metylopirazol (a) 10 g (0,0428 mola) 2,4-dwufluoronitrobenzenu mieszano przez - dni z -,34 g (0,0728 mola) N, N-d'a.ιmetytohydrozynt w 7,08 g trójetyOoeliny i 100 ml metanolu. Me^iszaninę zatężono i stałą pozostałość rozpuszczono w chlorku metylenu, przemyto wodą i solanką, wysuszono nad MgSO^ i zatężono. Otrzymaną pomarańczową substancję stałą roztarto w 95% wodnym roztworze etanolu, przesączono i wysuszono. (Otrzymano 4,1 g --fluoro-2-/2,2-dwaunetytohydraoyno/nitrobtnzenu o t.t. 47 - 71°C.

   (b) 1,98 g (0,01 mola) produktu z etapu (o) zmieszano z 2,2 g (0,011 mola) 5-trójfluorometylo---chloro-3-hydroksy-1-eeeylopirazolu. i 1,45 g węglanu potasowego w 15 ml DMSO i coIość ogrzewano przez 2- godziny w 90°C. Mieszaninę wlano do -00 ml wody i wyekstahhowano eterem. Warstwę organiczną oddzielono, przemyto wodą i solanką, wysuszono nad MgSO. i po usunięciu rozpuszczalnika otrzymano 3,7 g stałej substancji o t.t. 72 - 74°C.