Wiadomo, ze dotychczas stosowany przerób soli potasowych polega na teni, ze przez traktowanie woda rozklada sie je na skladniki, przyczem powstaja pozostalosci, zawierajace sól kuchenna i siarczan ma¬ gnezowy, których nie mozna zuzyc, a poza tern lugi koncowe zawieraja znaczne ilosci chlorku magnezowego obok chlorków pota- sowcowych.Stwierdzono, ze tym wadom mozna za¬ pobiec, rozkladajac surowe sole potasowe droga mniej lub bardziej chemiczna. Amo- njak okazal sie bardzo uzytecznym srod¬ kiem, który w -doskonaly sposób wspól¬ dziala, jako posrednik reakcji, przy roz¬ dzielaniu poszczególnych cennych skladni¬ ków, zawartych w solach potasowych. W ten sposób otrzymuje sie potas w postaci dwóch cennych (produktów, mianowicie, jako siarczan potasu i jako weglan potasu, a sód — jako sode, zas skladniki kwasne w postaci chlorku lub siarczanu amonu al¬ bo jako ich mieszanine, stanowiaca dosko¬ naly nawóz. Sposób wykonywa sie jak na¬ stepuje.Roztwór surowej soli potasowej zadaje sie lugiem macierzystym, zawierajacym chlorek amonu, który pozostal z poprzed¬ niego procesu roboczego. Nastepnie wpu¬ szcza sie amonjak, przyczem siarczan po¬ tasowy, powstaly skutkiem podwójnej wy¬ miany z siarczanu magnezowego i chlorku potasu, wydziela sie ilosciowo, w zalezno¬ sci od ilosci obecnego siarczanu magnezo-wego. Z roztworu, oddzielonego od siar- czaaii „potasu, uguwa sie przez ogrzewanie lub "l&^moba^^oziit czesc zawartego w nim amonjaku, jednakze tyle tylko, by sie nie wydzielil magnez, Nastepnie do roz¬ tworu wpuszcza sie kwas weglowy, przy- czem obecny magnez zostaje wydzielony, badz jako trój wodny weglan magnezowy, badz jako weglan magnezowo-amonowy (MgCOs . (NHJ2COz . 4H^O). Roztwór oddzielony od osadu, zawierajacy prze¬ waznie sól kuchenna obok chlorku potasu lub chlorku amonu, zostaje przerobiony na dwuweglan sodowy przez potraktowanie kwasem weglowym, ewentualnie z dalszym dodatkiem amonjaku. Po oddzieleniu dwu¬ weglanu sodowego otrzymuje sie roztwór, który zawiera przewaznie chlorek potasu i chlorek amonu obok malych ilosci soli kuchennej. Z tego roztworu wydziela sie mieszanine chlorku amonu i chlorku potasu przez odparowanie lub silne oziebienie. Ce¬ lem zapobiezenia jednoczesnemu wydzie¬ leniu sie zbyt duzej ilosci soli kuchennej roztwór odjparowywa sie tylko do stanu nasycenia wzgledem soli kuchennej. Lug macierzysty, oddzielony od krystalicznej mieszaniny soli, zostaje uzyty do rozpu¬ szczenia surowej soli potasowej. Miesza¬ nina soli moze zawierac prócz chlorku a- monu równiez i siarczan amonu, o ile na poczatku procesu wydzielono zbyt mala ilosc siarczanu potasu. Poniewaz okazalo sie, ze pozostajacy przy koncu procesu ro¬ boczego lug macierzysty nie zawsze za¬ wiera dostateczna ilosc chlorku amonu, ko- rzystnem jest przerabianie weglanu magne- zowo-amonowego, otrzymanego po oddzie¬ leniu magnezu, na weglan potasu w ten sposób, iz sól podwójna wraz z roztwora¬ mi, zawierajacemi chlorek potasu, przera¬ bia sie w obecnosci kwasu weglowego na znany dwtfwegjlan potasowo-r:.agnezowy.Lug macierzysty dwuweglanu potasowo- magnezowego przerabia sie w podobny spo¬ sób, jak lug macierzysty dwuweglanu so¬ dowego, na chlorek potasu i chlorek amo¬ nu. Lug ostateczny, otrzymany w koncu procesu, laczy sie z lugiem ostatecznym z pierwszego procesu i stosuje do rozpu¬ szczenia surowej soli potasowej i Miesza¬ nine chlorku potasu i chlorku amonu, e- wentualnie w mieszaninie z siarczanem a- monu, mozna dalej przerobic na chlorek potasu i chlorek amonu, dodajac te miesza¬ nine do roztworu amonjaku, nasyconego w zwyklej temperaturze, i wpuszczajac do niego gazowy amonjak do tej chwili, do¬ póki caly salmjak sie nie rozpusci. Wtedy chlorek potasu oddziela sie od roztworu, z którego, po usunieciu amonjaku, otrzymu¬ je sie chlorek amonu w bardzo czystej po¬ staci. PL PL