Przedmiot wynalazku niniejszego sta¬ nowi uksztaltowanie pretów do kratowni¬ cy siatkowej, wykonanych z profilowanej blachy. Prety do takich celów wykonuje sie zwykle z pasów blachy, stojacych pro¬ stopadle do plaszczyzny siatki, przyczem krawedzie tych pasów sa zwykle zalama¬ ne na calej dlugosci preta w celu usztyw¬ nienia ich, podczas gdy na koncach prety te sa plaskie, aby je mozna bylo latwo la¬ czyc, a konce wszystkich, lub niektórych pretów sa zagiete wbok. Celem wynalazku niniejszego jest znaczne powiekszenie wy¬ trzymalosci takich pretów na wyboczenie, lecz w ten sposób, aby to nie utrudnialo wyrobu pretów oraz ich iskladania. Do¬ swiadczenie wykazalo, ze najslabszem miejscem omawianych pretów, przy obcia¬ zeniu na wyboczenie, jest miejsce, w któ- rem pret profilowany przechodzi w pla¬ skie zakonczenia.Powiekszenie wytrzymalosci na wybo¬ czenie osiaga sie w mysl wynalazku ni¬ niejszego w ten sposób, iz srodkowa czesc — plaska na calej dlugosci preta -— jest w wyzej wymienionem miejscu przej- sciowem profilowana, np. przez wysztan- cowanie kilku falowari blachy, przyczem profilowanie to rozciaga sie w kierunku osi preta i siega az do granicy przejscia czesci srodkowej w czesc koncowa, lecz nie wchodzi na plaskie zakonczenie preta.Wykonanie takibh usztywnionych pretów jest zatem proste, gdyz wspomniane pro-filowanie Smoze byc wykonane, np. zapo- moca ^iasy lubts^taiicjowania, albo tez moze byc/specjalnie nalozone. Skladanie pretów odbywa sie tak samo jak dotad, poniewaz zakonczenia pretów sa plaskie.Próby wykazaly, ze prety wykonane w mysl niniejszego wynalazku podlegaja wyboczeniu dopiero przy obciazeniu o 80% wiekszem, jak prety wykonane w sposób znany. Przyczyna tak znacznego wzrostii wytrzymalosci na wyboczenie jest swoiste zjawisko, wystepujace przy wyboczeniu pretów o plaskiej srodkowej czesci, opisa¬ ne ponizej.Fig. 1 przedstawia widok zakonczenia preta z plaska srodkowa czescia, fig. 2 i 3 przedstawiaja prety w przekroju poprzecz¬ nym wzdluz lin ji //—II i ///—III, przy- czem prety te posiadaja zagiete krawedzie 2 i plaskie zakonczenie 3; fig. 4 przedsta¬ wia pret w przekroju podluznym wzdluz litiiji IV—IV przy zalozeniu, ze odgiete; za¬ konczenie 3 jest zamocowane, a sila wyba¬ czajaca k dziala w plaszczyznie osiowej preta. Teorja wytrzymalosci na wybocze¬ nie wychodzi z tego zalozenia, ze bierze sie w pewnych odstepach przekroje pro¬ stopadle doi osi podluznej preta i oblicza sie dla tych przekrojów momenty bez¬ wladnosci. Wielkosc momentu bezwladno¬ sci w pewnym przekroju i odleglosc tego przekroju od miejsca zamocowania preta daje miare teoretycznej wielkosci sily wy- boczenia. Profil preta zmienia sie wpobli- zu miejsca zamocowania, poniewaz prze¬ chodzi stopniowo z profilu widocznegoi na fig. 3 (który moze' byc równiez innny, np. w ksztalcie litery U), w profil plaski — bez zagiecia krawedzi (fig. 2). Przekroje przejsciowe sa w mysl ogólnie ptfzyjetej teorji wystarczajace wtedy, gdy maja wy¬ trzymalosc na wyboczenie przynajmniej taka, jak w srodku preta, tak iz nalezalo¬ by wtedy oczekiwac wyboczenia preta w srodku. W rzeczywistosci jednak prety u- 1 ega ja wpierw wyboczeniu w wymienio- nem imiejscu przejsciowem, co nalezy tlu¬ maczyc tern, ze wyboczenie — wbrew za^ lózenioigi teorji — nastepuje nie w prze¬ kroju prostym, lecz podlug krzywej, która odpowiada w przyblizeniu krzywej m (fig. 1) takiej, której konce znajduja sie wpoblizu tmiejiscaT zamocowania, podczas gdy jej srodek znajduje sie w pewnej odleglosci od! miejsca zamocowania kon¬ ców; fig. 5 — przedstawia wyboczony pret w srodkowym przekroju podluznym. wT^niu swoistemu wyfboczepiu wedlug krzywej m zapobiega sie w mysl wyna¬ lazku niniejszega w ten sposób, iz srod¬ kowa czesc preta je$t profilowana co naj¬ mniej wpoblizu konca preta, przyczem pro¬ filowanie to dochodzi az do granicy po¬ miedzy czescia srodkowa preta i jego pla¬ skiem zakonczeniem.Fig. 6 przedstawia czesciowy widok preta wykonanego wedlug wynalazku ni¬ niejszego, fig. 7—9 przedstawiaja prze¬ kroje wzdluz linji VII—VII VIII—VIII i IX—IX ti3l fig. 6-tej; fig. 10 — przekrój wzdluz linljii X—X na fig. 6, w mniejszej podzialce.Pret taki jest zaopatrzony wpo¬ blizu plaskiego zakonczenia w profilowa¬ nie 5, majace ksztalt, np, falisty i siegaja¬ ce az do granicy przejscia (zaznaczonej przekrojem VII—VII) wlasciwego preta 1 w zakonczenie 3. Profilowanie to zapobie¬ ga wyboczeniu pr^ta podlug krzywej m (fig. 1), a tern samem wzrasta znacznie wytrzymalosc preta na wyboczenie.Szczególnie korzystnem okazalo sie ta¬ kie wykonanie profilowania, ze wygiecia profilu przypadaja w znacznej czesci na te strone preta, w która odgiety jest ko¬ niec preta, sasiadujacy z tem profilowa¬ niem (fig. 10).Profilowanie 5 moze byc wykonane tylko wpoblizu zakonczenia preta, albo tez na calej dlugosci1 preta. Profilowanie pre¬ ta mozna równiez zamienic przynitowa- niem odpowiednich nakladek, np. zapomo- ca katóWek lub pretów profilowanych o — 2 —przekroju podobnym do litery U. Przy¬ klad takiego wykonania przedstawia fig. 11, która przytem odpowiada figurze 8.Na plaskiej czesci preta 1 jest przymoco¬ wana wpoblizu konca profilowana listwa 6, której przekrój przedstawia dwa obok siebie ustawione profile zelaza korytko¬ wego. PL