Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych podstawionych kwasów oksiranokarbo¬ ksylowych.Podczas badan nad zdolnoscia podstawionych zwiazków trójpierscieniowych do wystepowania ja- 5 ko substrat lub inhibitor dla epoksydohydrazy mi- krosomów watroby swinek morskich stosowano miedzy innymi estry kwasu fenylooksiranokarbo- ksylowego np. ester etylowy kwasu 2-fenylooksi- rano-2-karboksylowego [F. Oesch i inni, Biochem. 10 10 <1i97i1) nr 26, 4858 — 66]. Przy wyjasnianiu struk¬ tury kwasu izomowego [P. de Mayo i J.J. Ryan, Can.J. Chem. 45 (1967) 2177—2190] otrzymano 2-<5- -acetaminobenzylo)-glicydan metylu przez reakcje N-acetyloizotynianu metylu z nadmiarem dwuazo- 15 metanu.Stwierdzono, ze nowe podstawione kwasy oksira- nokarboksylowe sa farmaceutycznymi substancjami czynnymi o specyficznym dzialaniu.Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza- ^o nia podstawionych kwasów oksiranokarboksylowych o ogólnymi wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, chlorowca, grupe hydroksylowa, nizsza grupe alkilowa, nizsza grupe alkoksylowa lub gru¬ pe trójfluorometylowa, R2 ma znaczenie podane dla 25 R1, R» oznacza atom wodoru albo nizszy rodnik al¬ kilowy, a n oznacza liczbe calkowita 1—8, oraz soli tych kwasów karboksylowych.Jako nizsze grupy alkilowe wystepuja proste lub rozgalezione rodniki alkilowe o 1—4 atomach we- *° gla. Jako proste rodniki alkilowe wymienia sie na przyklad rodnik metylowy, etylowy, n-propylowy i n-butylowy, z których rodniki, o 1 i 2 atomach wegla sa najkorzystniejsze. Jako rozgalezione rod¬ niki alkilowe wymienia sie na przyklad rodnik izo¬ propylowy, izobutylowy i II-rzed. butylowy, spo¬ sród których najkorzystniejszy jest rodnik o 3 ato¬ mach wegla. Jako rodniki alkilowe o nizszych gru¬ pach alkoksylowych wystepuja zarówno proste, jak i rozgalezione nizsze rodniki alkilowe. Jako nizsza grupa alkoksylowa korzystnie wystepuje grupa me- toksylowa.Jako atomy chlorowca wymienia sie atomy fluo¬ ru, chloru i bromu, sposród których korzystny jest fluor, a zwlaszcza chlor.Podstawniki R1 i R2 korzystnie wystepuja w po¬ lozeniu meta lub para. Jako sole bierze sie pod uwage sole z nieorganicznymi i organicznymi zasa¬ dami. Farmakologicznie niedopuszczalne sole prze¬ prowadza sie znanymi metodami w sole farmako¬ logiczne, to jest biologicznie dopuszczalne, które sa korzystne wsród soli otrzymywanych sposobem we¬ dlug wynalazku. Jako kationy do tworzenia soli sto¬ suje sie zwlaszcza kationy metali alkalicznych, me¬ tali ziem alkalicznych lub metali ziem, mozna jed¬ nak stosowac równiez odpowiednie kationy orga,- nicznych zasad azotu, takich jak aminy, aminoalka- nole, aminocukry, zasadowe aminokwasy itp.Jako przyklady takich soli wymienia sie sole litu, sodu, potasu, magnezu, wapnia, glinu, etylenodwu- 129 063129 063 4 aminy, dwumetyloaminy, dwuetyloaminy, morfoli- ny, piperydyny, piperazyny, nizszej N-alkilopipera- zyny (np. N-metylopiperazyny), metylocykloheksy- loaminy, benzyloaminy, etanoloaminy, dwuetanolo- aminy, trójetanoloaminy, tris-(hydroksymetylo)- -aminometanu, 2-amino-2-metylopropanolu, 2-ami- no-2-metylo-l,3-propandiolu, glukaminy, N-metylo- glukaminy, glukozaminy, N-metyloglukozaminy, li¬ zyny, ornityny, argininy, chinoliny.Sposobem wedlug wynalazku korzystnie wytwa¬ rza sie podstawione kwasy oksiranokarboksylowe o ogólnym wzorze 1', w którym R1' i R2* wystepuja w polozeniu meta lub para i R1' oznacza atom wo¬ doru, chloru, rodnik metylowy, grupe metoksylowa lub grupe trójfluorometylowa, R2* oznacza atom wodoru lub chloru, R8' ozncza atom wodoru lub nizszy rodnik alkilowy, a n* oznacza liczbe calko¬ wita 3_7, oraz sole tych kwasów karboksylowych.Korzystne sa takze podstawione kwasy oksirano¬ karboksylowe o wzorze l", w którym R1" i R2*' wystepuja w polozeniu meta lub para i R1" ozna¬ cza atom wodoru, chloru lub grupe trójfluoromety¬ lowa, R2" oznacza atom wodoru, R8*:, oznacza atom wodoru, rodnik metylowy lub etylowy, a n" ozna¬ cza 3 lub 4, oraz farmakologicznie dopuszczalne sor le kwasów karboksylowych z zasadami nieorga¬ nicznymi lub organicznymi.Szczególnie korzystne sa podstawione kwasy oksiranokarboksylowe o wzorze l"", w którym R1... i R2... WyStepuja w polozeniu meta lub para i R1*-' oznacza atom wodoru, chloru lub grupe trój¬ fluorometylowa, R2*" oznacza atom wodoru, R8"* oznacza atom wodoru, rodnik metylowy lub etylo¬ wy, a n*" oznacza 5 oraz farmakologicznie dopu¬ szczalne sole tych kwasów karboksylowych z zasa¬ dami nieorganicznymi i organicznymi.Szczególnie korzystnymi zwiazkami otrzymywa¬ nymi sposobem wedlug wynalazku sa zwiazki ta¬ kie, jak ester etylowy kwasu 2-[3-(3-chlorofenylo)- -propylo] -oksirano-2-karboksylowego, ester ety¬ lowy kwasu 2-[3-(4-chlórofenylo)-propylo]-oksira- no-2-karboksylowego, ester etylowy kwasu 2-[3-(3- -trójfluorometylofenylo)-propylo]-oksirano-2-karbo- ksylowego, ester etylowy kwasu 2-(5-fenylopenty- lo)-oksirano-2-karboksylowego, ester etylowy kwa¬ su 2-[5-(4-chlorofenylo)-pentylo]-oksirano-2-karbo- ksylowego, odpowiednie kwasy oksirano-2-karbo- ksylpwe oraz ich farmakologicznie dopuszczalne sole.Podstawione kwasy oksiranokarboksylowe o wzo¬ rze 1 wzglednie o wzorach 1', l" i l"* posiadaja centrum chiralnosci. W "zwiazku z tym wynalazek obejmuje równiez zarówno racematy i enancjome- ry, jak i ich mieszaniny.Zwiazki otrzymywane sposobem wedlug wynalaz¬ ku wykazuja cenne wlasciwosci farmakologiczne.Obnizaja one zwlaszcza poziom cukru oraz cial ke¬ tonowych we krwi.Korzystne dzialanie podstawionych kwasów oksi- ranokarboksylowych o ogólnym wzorze 1 wzglednie o wzorach 1*, l" i 1'*; oraz ich farmakologicznie dopuszczalnych soli umozliwia ich stosowanie w medycynie i weterynarii, przy czym stosuje sie je w postaci leków w leczeniu i profilaktyce scho¬ rzen, polegajacych na zaklóceniach przemiany glu- 10 15 20 35 45 50 55 kozy i tluszczów. Zwiazki te stosuje sie na przy¬ klad do leczenia stanów prediabetycznych w celu zapobiegania objawom cukrzycy, do leczenia obja¬ wów cukrzycy, np. cukrzycy u doroslych, cukrzycy u mlodocianych oraz wszelkich stanów chorobli¬ wych zwiazanych z patologicznie wzmozona pro¬ dukcja cial ketonowych.Otrzymane sposobem wedlug wynalazku podsta¬ wione kwasy oksiranokarboksylowe o wzorze ogól¬ nym 1 obnizaja stezenie glikozy we krwi i steze¬ nie we krwi zwiazków ketonowych, przy czym kwa¬ sy o wzorze 1 róznia sie zasadniczo budowa che¬ miczna oraz dzialaniem pozatrzustkowym od dzia¬ lajacych trzustkowo, betacytotropowych substancji (np. sulfonylomoczników) i znacznie przewyzszaja dzialajace pozatrzustkowo znane preparaty (np. Bu- formine i Phenformine).W nizej podanej tabeli zestawiono przebadane zwiazki oznaczone biezacym numerem.Lp. Nazwa zwiazku 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 1,0. m. 12. 13. 14. 15.Buformina Phenformina Ester etylowy kwasu 2-[3-(4-chlorofeny- lo)-propylo]-oksirano-2-karboksylowego Sól sodowa kwasu 2-[3-(4-chlorofenylo)- -propylo]-oksirano-2-karboksylowego Ester etylowy kwasu 2-[3-(3-trójfluoro- metylofenylo)-propylo]-oksirano-2-kar- boksylowego Sól sodowa kwasu 2-[3-(3-trójfluoromety- lofenylo)Hpropylo]-oksirano-2-karboksy- lowego Ester etylowy kwasu 2-[5-fenylopenty- lo]-oksirano-2-karboksylowego Sól sodowa kwasu 2-[5-fenylopentylo]- -oksirano-2-karboksylowego Ester etylowy kwasu 2-[5-(4-chlorofeny- lo)-pentylo] -oksirano-2-karboksylowego Sól sodowa kwasu 2-[5-(4-chlorofenylo)- -pentylo]-oksirano-2-karboksylowego Ester etylowy kwasu 2^[4-fenylobutylo]- -oksirano-2-karboksylowego Ester etylowy kwasu 2-[3-(3-chlorofeny- -lo)-propylo-oksirano-2-karboksylowego Ester etylowy kwasu 5-(4-ehlorofenylo)- -2-metylenowalerianowego Ester etylowy kwasu 5-(3-chlorofenylo)- -2-metylenowalerianowego Ester etylowy kwasu 2-metyleno-7-feny- loheptanowego 65 W tabeli 1 podaje sie wyniki badan wplywu przedstawicieli zwiazków, otrzymanych sposobem wedlug wynalazku na stezenie glikozy we krwi na czczo u szczurów o prawidlowej przemianie materii po jednorazowej dawce per os substancji wynosza¬ cej 0,056—0,6 mmoli/kg wagi ciala w ciagu 5 go¬ dzin. W kolumnie A podaje sie dawke substancji- czynnej (mg/kg), która u 50% zwierzat powoduje obnizenie stezenia glikozy we krwi o co najmniej 25% w porównaniu z próba kontrolna, w kolumnie B podaje sie dawke powodujaca obnizenie stezenia129 063 5 6 glikozy we krwi o co najmniej 15% w porównaniu z próba kontrolna.W kolumnie podaje sie wskazniki ostrej toksycz¬ nosci (LD50 mysz per os) Tabela 1 Tabela 3 Lp. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 110 11 12 A ED60(25%) [mg/kg] szczur per os 1 194 343 34 41 24 23 2,1** 1|2 24 16 B i ED50(15%) [mg/kg] j szczur per os ; 100 150 40 20 6 14 iq ,2 |3 5 67 59 C Toksycznosc LD50 [mg/kg] mysz per os 475 41(0* 73(0 ^3,00 230 275 •) Cytat :Blickens, D.A. Riggi, S.J.: Toxicol. Appl. Pharmac- -ol. 14 (1969) 393—400 *) ED50 (23%) Objasnienia do tabeli 1 Kolumna A = dawka powodujaca obnizenie stezenia gliko¬ zy we krwi o 25% u 50% zwierzat Kolumna B = dawka powodujaca obnizenie stezenia glikozy we krwi o 15% u 50% zwierzat Kolumna C = ostra toksycznosc: (LD50 w mg/kg; mysz per os) Kwasy a-metylenokarboksylowe otrzymywane w sposobie wedlug wynalazku jako pólprodukty wykazuja in vivo dzialanie obnizajace poziom cu¬ kru we krwi, co wynika z danych febeli 2.Lp. 13 14 15 Tabela 2 B ED5(j(15%) [mg/kg] szczur per os 1 252 253 80 | Uwagi do tabeli 2 Kolumna B = dawka powodujaca obnizenie stezenia gliko¬ zy we krwi o 15% u 50% zwierzat W tabeli 3 podaje sie wyniki badania wplywu zwiazków otrzymanych sposobem wedlug wynalaz¬ ku na stezenie glikozy we krwi na czczo u swinek morskich o prawidlowej przemianie materii po jed¬ norazowej dawce per os substancji w ilosci 0,056— —0,6 mmoli/kg wagi ciala w ciagu 5 godzin.W kolumnie A podaje sie dawke substancji czyn¬ nej (mg/kg) powodujaca obnizenie stezenia glikozy we krwi o co najmniej 25% u 50% zwierzat w po¬ równaniu z grupa kontrolna. W kolumnie B podaje sie dawke powodujaca obnizenie stezenia glikozy we krwi o co najmniej 15% u 50% zwierzat w po¬ równaniu z próba kontrolna. W kolumnie C podaje sie ostra toksycznosc (LD50 u swinek morskich per os) Ustalenie wlasciwosci farmakologicznych prowadzi sie nizej podanymi metodami. 10 15 20 25 3G 35 40 45 50 55 80 05 Lp. 1 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 A 2 40^50** 210—25*** 22 26 <24 11 21 7 <24 8 B 3 — — 11 1,2 3 6 11 3 5 3 C 4 r 58* 47* 500—60Q $00^100 500—600) 3*00^00 Objasnienia do tabeli 3 Kolumna A = dawka powodujaca obnizenie stezenia gliko¬ zy we krwi o 25% u 50% zwierzat Kolumna B = dawka powodujaca obnizenie stezenia gliko¬ zy We krwi o 15% u 50% zwierzat Kolumna C = ostra toksycznosc (LD50 w mg/kg; swinki morskie per os) *) Cytat: Proske, G.; Osterloh, G.; Beckmann, R.; La¬ gier, F.; Michael, G.; MUckter, H.: Arzneim. Forsch. 12 (1962) 314—318.*•) Cytat: Beckmann, R.: Unver6ffentlichte Untersuchun- gen 1960 in Hdb. exp. Pharmakol. XXIX, strona 477, Springer, Berlin 1971.**•) Cytat: Ungar, G.; Freedman, L.; Schapiro, S. L.: Proc.Soc. exp. Biol. (N.Y) 95 (1975) 190-192. li Oznaczenie glikozy we krwi po jednorazowym podaniu per os. Do testu stosuje sie mlode samce szczura gatunku Sprague-Dawley (waga ciala 150— —200 g) i mlode mieszance swinki morskiej (waga ciala 250—300 g). Zwierzeta utrzymuje sie w klat¬ kach makrolonowych po 4 zwierzeta w klatce (tem¬ peratura otoczenia $3°C, wzgledna wilgotnosc po¬ wietrza 55%, staly rytm dzien/noc 12/12 godzin), diefa standardowa Altromin®. Na 18 godzin przed pierwszym pobraniem krwi szczurom odstawia sie pokarm (swinkom morskim na 42 godziny). Poda¬ wanie wody ad libitum. Pobranie krwi prowadzi sie bezposrednio przed podaniem substancji i po 3 i 5 godzinach po podaniu droga punkcji z poza- galkowego splotu.Po usunieciu bialka za pomoca kwasu nadchlo¬ rowego prowadzi sie oznaczenie glikozy za pomoca enzymatycznej metody HK/G-6-PDH wedlug R.Richterich/Klinische Chemie, Teorie und Praxis, 3 wydanie 1971, wydawnictwo S. Karger, Zurich-Ba- sel, strona 275). W celu porównania bada sie jedno¬ czesnie grupe kontrolna traktowana czystym roz¬ puszczalnikiem. 2. Oznaczenie toksycznosci Badanie toksycznosci prowadzi sie na samiczkach myszy NMRJ (waga ciala 22-^26 g). Zwierzeta (5 zwierzaf na dawke) na 18 godzin przed podaniem substancji otrzymuja zmniejszona ilosc paszy (Al¬ tromin®) do 50 g/50 zwierzat i wode ad libitum.Rózne dawki podaje sie per os za pomoca zgleb¬ nika (objetosc 10 ml/kg). Czas obserwacji wynosi 7 dni. Wskaznik LD50, to jest dawka, po podaniu której pada 50% zwierzat, ustala sie graficznie z krzywej dzialanie dawki.Zwraca sie uwage, ze ustalone dla toksycznosci wartosci zaleza od stanu odzywienia testowanych129 063 7 8 zwierzat. Na przyklad LD50 per os dla szczurów, które trzymano na czczo tylko 4 godziny, wynosi ponad 1/ g/kg wagi ciala.Leki wytwarza sie znanymi sposobami. Jako leki stosuje sie nowe zwiazki same albo korzystnie w ze¬ stawieniu z odpowiednimi farmaceutycznymi nosni¬ kami. W przypadku, gdy nowe preparaty farmaceu¬ tyczne obok nowych zwiazków zawieraja jeszcze farmaceutyczne nosniki, zawartosc substancji czyn¬ nej w tych mieszaninach wynosi 0,5—95, korzystnie 15—85% wagowych calej mieszaniny. Leki stosuje sie na przyklad w postaci odpowiednich dawek do podawania doustnego, doodbytniczego lub pozajeli¬ towego.Preparaty farmaceutyczne skladaja sie korzyst¬ nie z substancji czynnych otrzymywanych sposo¬ bem wedlug wynalazku i nietoksycznych, farma¬ ceutycznie dopuszczalnych nosników, które mozna stosowac jako domieszke albo rozcienczalnik tera¬ peutycznie czynnego skladnika w postaci stalej, pól¬ stalej lub cieklej albo jako srodek powlekany, na przyklad w postaci kapsulki, powlekanej tabletki, torebki albo innego pojemnika. Nosnik moze zara¬ zem sluzyc jako np. srodek ulatwiajacy przyswaja¬ nie leku przez organizm, srodek pomocniczy do spo¬ rzadzania preparatu, srodek slodzacy, polepszajacy smak, jako barwnik lub srodek konserwujacy.Obok 'otrzymywanych sposobem wedlug wyna¬ lazku podstawionych kwasów oksiranokarboksylo- wych, w których podstawniki maja znaczenie wy¬ zej podane, i/lub ich soli preparaty farmaceutycz¬ ne moga zawierac jeden-lub kilka farmakologicz¬ nie czynnych skladników z innych grup leków, ta¬ kich jak srodki przeciwcukrzycowe ,(sulfonamidy, sulfonylomoczniki i inne), np. karbutamid, tolbuta- mid, chloropropamid, glibenklamid, glibornurid, glisoksepid, glikwidon, glimidyna albo srodki obni¬ zajace poziom lipidów we krwi, jak kwas nikoty¬ nowy oraz jego pochodne i sole.Wedlug wynalazku nowe podstawione kwasy oksiranokarboksylowe o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, chlorowca, grupe hydroksy¬ lowa, nizsza grupe alkilowa, nizsza grupe alkoksy- lowa lub grupe trójfluorometylowa, R2 ma znacze¬ nie podane dla R1, R8 oznacza atom wodoru lub niz¬ szy rodnik alkilowyr a n oznacza liczbe calkowita 1,—8, oraz sole tych kwasów otrzymuje sie w ten sposób, ze podstawiony kwas a-metylenokarboksy- lowy o wzorze 2, w którym R1, R2, R8 i n maja zna¬ czenie wyzej podane, utlenia sie i ewentualnie na¬ stepnie otrzymane nizsze estry alkilowe zmydla sie albo otrzymane kwasy przeprowadza sie w sole albo w nizsze estry alkilowe.Utlenianie kwasów a-metylenokarboksylowych o wzorze 2 prowadzi sie w warunkach stosowanych przy utlenianiu podwójnego wiazania wegiel-we¬ giel do grupy epoksydowej. Jako srodki utleniajace stosuje sie na przyklad zwiazki nadtlenowe, takie jak nadtlenek wodoru, kwas nadoctowy, Irwas trój- fluoronadoctowy, kwas 3,5-dwunitronadbenzoesowy, korzystnie kwas m-chlorbnadbenzoesowy. Reakcje prowadzi sie korzystnie w obojetnych rozpuszczal¬ nikach, takich jak aromatyczne lub chlorowane we¬ glowodory, np. benzen, toluen, dwuchlorometan, chloroform. Reakcje prowadzi sie w temperaturze od 0° do temperatury wrzenia rozpuszczalnika, ko¬ rzystnie w temperaturze 20—70°C.Zmydianie nizszych estrów alkilowych prowadzi sie w znany sposób. Proces prowadzi sie na przy klad za pomoca wodnego lub alkoholowego (np. etanolowego), roztworu wodorotlenku metalu alka¬ licznego, np. wodorotlenku potasu, w temperaturze pokojowej, ewentualnie z dodatkiem obojetnego rozcienczalnika,takiego jak dioksan lub toluen.Kwasy o ogólnym wzorze 1 (R8 = H) wzglednie o wzorach 1*, l" i V" mozna przeprowadzac w so¬ le droga bezposredniej alkalicznej hydrolizy po¬ chodnych kwasowych o wzorze 1 nik alkilowy). Jako alkaliczny skladnik reakcji sto¬ suje sie taka nieorganiczna lub organiczna zasade, której sól pragnie sie otrzymac. Sole otrzymuje sie równiez w ten sposób, ze kwasy o wzorze 1 (R8 = = H) poddaje sie reakcji ze stechiometrycznym rów¬ nowaznikiem odpowiedniej zasady, np. wodorotlen¬ ku sodu lub etanolanu sodu, albo latwo rozpuszczal¬ ne sole przeprowadza sie droga podwójnej wymia¬ ny w trudno rozpuszczalne sole, albo dowolne sole przeprowadza sie w sole dopuszczalne farmakolo¬ gicznie.Kwasy oksiranokarboksylowe o wozrze 1 (R8 = •¦= H) wzglednie o wzorach V, 1" ii'" przeprowa¬ dza sie w nizsze estry alkilowe (R8 = nizszy rodnik alkilowy) w znany sposób. Zwiazki fe estryfikuje sie np. za pomoca nizszych alkanoli w obecnosci mocnych kwasów, takich jak kwas siarkowy, kwas p-toluenosulfonowy, albo za pomoca kwasnych wy¬ mieniaczy jonowych w warunkach, w których nie zachodzi dekarboksylacja, albo za pomoca siarcza¬ nów dwualkilowych lub halogenków alkilowych w obecnosci diazabicykloundecenu lub diazabicy- klononenu w obojetnych rozpuszczalnikach, takich jak benzen, toluen, aceton.Zwiazki o wzorze 1 wydzielaja sie zazwyczaj w postaci mieszanin racemicznych, które w znany sposób mozna rozdzielac na enancjomery. Na przy¬ klad racemat rozszczepia sie za pomoca optycznie czynnego srodka rozszczepiajacego na diastereome- ry, które nastepnie rozdziela sie droga selektywnej krystalizacji i przeprowadza sie w odpowiednie izo¬ mery optyczne. Jako optycznie czynne srodki roz¬ szczepiajace stosuje sie np. optycznie czynne zasa¬ dy, takie jak 1- i d-1-fenyloetyloamina, cynchoni- dyna lub d-efedryna, z których otrzymuje sie so¬ le kwasów o wzorze 1, albo np. optycznie czynne alkohole, takie jak'borneol lub mentol, z których otrzymuje sie estry kwasów o wzorze 1. Mieszani¬ ny racemiczne mozna równiez rozkladac na izome¬ ry optyczne droga chromatografii na optycznie czynnych srodkach sorpcyjnych. Mozna tez poste¬ powac tak, ze kwasy a-metylenokarboksylowe o wzorze 2 najpierw poddaje sie reakcji z optycz¬ nie czynnym srodkiem rozszczepiajacym, np. z bor- neolem lub mentolem, otrzymane produkty utlenia sie do odpowiednich mieszanin diastereomerów es¬ trów kwasów oksiranokarboksylowych, z których nastepnie w znany sposób otrzymuje sie optyczne izomery kwasów o wzorze 1.Do wytwarzania podstawionych kwasów oksira¬ nokarboksylowych o wzorach 1*, 1" i l*" stosuje sie kwasy a-metylenokarboksylowe o wzorach 2\ 10 15 20 25 30 35 40 41 60 55 609 129 063 16 2" i 2"*, w których R1*, R2*, R3* i n*, wzglednie R1*-, R2*, R3" i n1*, wzglednie R1*'*, R2*", R3*" i n*** maja znaczenie wyzej podane.Kwasy a-metylenokarboksylowe o wzorach 2, 2', 2" i 2"' sa znane lub tez mozna je wytwarzac zna¬ nymi metodami. Stanowia one cenne produkty po¬ srednie do syntezy kwasów oksiranokarboksylo- wych o wzorach 1, 1*, l" i l***.Ponadto kwasy a-metylenokarboksylowe o ogól¬ nym wzorze 2", w którym R1" oznacza atom chlo¬ ru, a R2*, R3** i n"* maja znaczenie wyzej podane, oraz o ogólnym wzorze 2,,,J w którym'R1*", B?"\ RS... i n... maja znaczenie wyzej podane, wykazu- ja równiez dzialanie obnizajace poziom cukru we krwi. Jako przyklady korzystnych zwiazków wy¬ mienia sie ester etylowy kwasu 5-(3-chlorofenylo)- -a-metylenowalerianowego, kwas 7-fenylo-a-mety- lenoheptanowy, kwas 7-(4-chlorofenylo)-a-metyle- noheptanowy, a zwlaszcza ester etylowy kwasu 5-(4-chlorofenylo)-a-metylenowalerianowego. Zwiaz¬ ki o wzorze 2", w którym R1" oznacza atom chlo¬ ru, a R2", R3'* i n" maja znaczenie wyzej podane, oraz o wzorze 2", w którym R1"*, R2,,#, R*" i n*" maja znacznie wyzej podane, mozna wiec stosowac nie tylko jako produkty posrednie, lecz równiez ja¬ ko srodki lecznicze. Srodki lecznicze wytwarza sie w znany sposób.Kwasy a-metylenokarboksylowe o wzorze 2 wy¬ twarza sie na przyklad analogicznie do H. Stetter i H. Kuhlmann (Synthesis 1979, 29) przez reakcje pólestrów kwasu malonowego o wzorze 3, w któ¬ rym R1, R2 i n maja znaczenie wyzej podane, a R4 oznacza nizsza grupe alkilowa, z formaldehydem w pirydynie w obecnosci drugorzedowych amin, ko¬ rzystnie piperydyny i otrzymane nizsze estry alki¬ lowe ewentualnie nastepnie zmydla sie.Kwasy a-metylenokarboksylowe o wzorze 2 moz¬ na tez wytwarzac analogicznie do metod opisanych w pozycjach literaturowych Ph. E. Pfeffer i inni [J.Org.Chem. 3.7 (1972) 1256] i W.S. Wadsworth, jr. oraz W.D. Emmons [J.Am.Chem.Soc. 83 (1961) 1733].Kwas 5-fenylo-a-metylenowalerianowy i kwas 3- -fenyio-a-metylenopropionowy opisal C. Mannich i E. Ganz [Ber.Dtsch. Chem. Ges. 55 (1922) 3486].Ester etylowy kwasu 3-fenylo-a-metylenopropiono- wego opisany zostal przez Y.Ueno i inni [Tetrahe- dron Lefters 1978, 3753], a ester etylowy kwasu 4- -fenylo-a-metylenomaslowego opisali F. Hahne i F. Zymalkowski [Arch.Pharm. 312 (1979) 472].Pólestry kwasu malonowego o wzorze 3 wytwarza sie w znany sposób, na przyklad przez reakcje ma- lonianu dwualkiiowego o wzorze 4 ze zwiazkami fenyloalkilowymi o wzorze 5 i czesciowa hydrolize otrzymanych dwuestrów kwasu malonowego o wzo¬ rze 6 zgodnie z podanym na rysunku schematem, w którym R1, R2, R4 i n maja znaczenie wyzej po¬ dane, a X oznacza odszczepialna grupe, np. atom chloru lub bromu, grupe mezyloksylowa lub gru¬ pe p-toluenosulfonyloksylowa.Do wytwarzania kwasów a-metylenokarboksylo- wych o wzorze 2', 2" lub 2"' stosuje sie odpowied¬ nie zwiazki wyjsciowe o wzorach 3*, 3" lub 3*", o wzorach 4*, 4" lub A'", o wzorach 5*, 5" lub 5*" i o wzorach 6*, 6" lub 6'**, w których to wzorach R1',. R2* i n* wzglednie R1*, R2** i n3** wzglednie R1-, R2— i n— maja znaczenie wyzej podane, R4- oznacza nizsza grupe alkilowa, R4" wzglednie R4*** oznaczaja grupe metylowa lub efylowa, a X*, X" wzglednie X*" oznaczaja atom chloru lub bromu, grupe mezyloksylowa lub grupe p-toluenosulfony- loksylowa.Nastepujace przyklady blizej wyjasniaja sposób wedlug wynalazku, nie ograniczajac jego zakresu.Temperatura podana jest w stopniach Celsjusza.Przyklad I. Ester etylowy kwasu 2-(3-fenyio- propylo)-oksirano-2-karboksylowego a) ester etylowy kwasu 2-(3-fenylopropylo)-oksi- rano-2-karboksylowego 10 g estru etylowego kwasu 5-fenylo-2-metyleno- walerianowego i 18,3 g kwasu m-chloronadbenzo- esowego (8,5%) gotuje sie pod chlodnica zwrotna w 180 ml chlorku metylenu w ciagu 40 godzin. Na¬ stepnie chlodzi sie, odsacza wydzielony kwas m- -chlorobenzoesowy, zateza przesacz, pozostalosc roz¬ twarza w 40 ml acetonu, dodaje 20 ml nasyconego roztworu weglanu sodowego i miesza w ciagu 1 go¬ dziny w temperaturze 0°C. Mieszanine rozciencza sie 100 ml wody, ekstrahuje trzykrotnie porcjami po 50 ml chlorku metylenu, faze organiczna zateza sie, a pozostalosc destyluje. Otrzymuje sie 8,3 g cie¬ klego zwiazku tytulowego o temperaturze wrzenia 111°. b) ester etylowy kwasu 5-fenylo-2-metylenowale- rianowego. 50 g estru monoetylowego kwasu 3-fenylopropy- lomalonowego, 7,5 g paraformaldehydu, 37,5 ml pi¬ rydyny i 2,5 ml piperydyny miesza sie w ciagu 5 go¬ dzin w temperaturze 50°C. Mieszanine po ochlo¬ dzeniu traktuje sie 350 ml wody i trzykrotnie eks¬ trahuje porcjami po 150 ml heksanu. Faze organicz¬ na przemywa sie In kwasem solnym, woda i roz¬ tworem kwasnego weglanu sodowego, po czym za¬ teza i destyluje. Otrzymuje sie ester etylowy kwa¬ su 5-fenylo-2-metylenowalerianowego w postaci bezbarwnej cieszy o temperaturze wrzenia 78— —7i9°C/2,66 Pa.Ester etylowy kwasu 5-fenylo-2-metylenowaleria- nowego mozna równiez otrzymac droga estryfika- cji kwasu 5-fenylo-2-metylenowalerianowego za po¬ moca etanolu w obecnosci kwasu p-toluenosulfona- wego.Przyklad II. Kwas 2-(3-fenylopropylo)-oksi- rano-2-karboksylowy 6,0 g estru etylowego kwasu 2-{3-fenylopropyloJ- -oksirano-2-karboksylowego, 26 ml In lugu sodo¬ wego i 60 ml etanolu miesza sie w ciagu 1 godziny w temperaturze pokojowej. Roztwór, chlodzac lo¬ dem, zadaje sie 13 ml 2n kwasu solnego i zateza w prózni do jednej trzeciej objetosci. Roztwór za¬ daje sie 5Q ml wody i trzykrotnie ekstrahuje por¬ cjami po 50 ml eteru dwuetylowego. Po wysusze¬ niu fazy organicznej nad siarczanem sodu i odpa^' rowaniu rozpuszczalnika otrzymuje sie 4,S % lepkie¬ go oleju.Zwiazek ten mozna równiez otrzymac w sposób nastepujacy: Wytworzony z 1,8 ml 85% nadtlenku wodoru, 1T g bezwodnika kwasu trójfluorooctowego i ll5 ml chlorku metylenu roztwór kwasu trójfluoronadoc- towego wkrapla sie do wrzacej mieszaniny 9^5 g 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6011 kwasu 5-fenylo-2-metylenowalerianowego i 28 g wo- dorofosforanu dwusodowego w 50 ml chlorku me¬ tylenu. Mieszanine gotuje sie jeszcze w ciagu 30 mi¬ nut pod chlodnica zwrotna, dodaje 150 ml wody z lodem, oddziela faze ograniczna f zateza ja do sucha nad siarczanem sodowym. Jako pozostalosc otrzymuje sie zwiazek tytulowy w postaci lepkiego oleju.Widmo NMR w CDC13; czterometylosilan (TMS) jako wzorzec wewnetrzny; S w ppm.Dla ukladu: C6H5-CH2-CH2-CH2-C-COCH /\ * f e dc 0-CH2 ' b a: 8,5 singlet, 1H b: 2,75 kwartet, system AB, Jab 6,0 Hz, 2H c+d: l7£-multiplet, 4H e: 2,55 multiplet, 2H f. 7,1 multiplet, 5H Przyklad III. Ester etylowy kwasu 2-(4^feny- lobutylo)-oksirano-2-karboksylowego a) ester etylowy kwasu 2-(4-fenylobutylo)-oksira- no-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 12 g estru etylowego kwasu 6-fenylo-2-metylenoheksanowego i 26,5 g kwasu m-chloronadbenzoesowego w 160 ml chlorku metylenu otrzymuje sie, 7,6 g zwiazku tytu¬ lowego temperaturze wrzenia 105°/0,66 Pa. b) ester etylowy kwasu 6-fenylo-2-metylenohek- sanowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 72 g estru monoetylowego kwasu 4-fenylobutylomalonowego, 11,3 g paraformaldehydu, 51,3 ml pirydyny i 3,4 ml piperydyny otrzymuje sie 49 g estru etylowego kwasu 6-fenylo-2-metylenoheksanowego o tempera¬ turze wrzenia 120—125°/0,66 Pa. c) ester monoetylowy kwasu 4-fenylobutylomalo¬ nowego W temperaturze pokojowej wkrapla sie roztwór 17,8 g wodorotlenku potasu w 200 ml etanolu do 91 g estru dwuetylowego kwasu 4-fenylobutyloma¬ lonowego w 20 ml etanolu. Mieszanine miesza sie w ciagu 24 godzin, zateza znacznie w prózni, pozo¬ stalosc roztwarza sie w 500 ml wody i dwukrotnie ekstrahuje porcjami po 100 ml eteru dwuetylowe- go. Faze wodna zakwasza sie, chlodzac lodem, ste¬ zonym kwasem solnym i trzykrotnie ekstrahuje porcjami po 200 ml eteru dwuetylowego. Faze orga¬ niczna zateza sie po wysuszeniu nad siarczanem sodu. Jako pozostalosc otrzymuje sie 72,8 g lepkie¬ go oleju.Przyklad IV. Ester etylowy kwasu 2-[3-(2- -chlorofenylo)-propylo]-oksirano-2-karboksylowe- go a) ester etylowy kwasu 2-[3-{2-chlorofenylo)Hpro- pyloj-oksirano-2^karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 14 g estru etylowego kwasu 5n(2-chlorofenylo)-2-metylenowa- lerianowego i 22,5 g kwasu m-chloronadbenzoesowe¬ go w 170 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 5,0 g .zwiazku tytulowego o temperaturze wrzenia 110— —113°/0,66 Pa. 063 12 b) ester etylowy kwasu 5-(2-chlorofenylo)-2- -metylenowalerianowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 7il g estru monoetylowego kwasu 3-(2-chlorofenylo)-propylo- l malonowego, 10,42 g paraformaldehydu, 47 ml pi¬ rydyny i 3,1 ml piperydyny otrzymuje sie 53,3 g estru etylowego kwasu 5-(2-chlorofenylo)-2-metyle- nowalerianowego o temperaturze wrzenia 95—98°/ 70,66 Pa. 0 c) ester monoetylowy kwasu 3-(2-chlorofenylo)- -propylomalonowego ^- W sposób .opisany w przykladzie III c) z 92 g estru dwuetylowego kwasu 3-(2-chlorofenylo)-pro- pylomalonowego i 16,8 g wodorotlenku potasu 15 w 400 ml etanolu otrzymuje sie 71,8 g estru mono- . etylowego kwasu 3-(!2-chlorofenylo)-propylomalono- wego w postaci lepkiego oleju.Przyklad V. Ester etylowy kwasu 2-[3-(3-chlo- rofenylo)-propylo]-oksirano-2-karboksylowego 20 a) ester etylowy kwasu 2-[3-(3-chlorofenylo)-pro- pylo]-oksirano-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 14 g estru etylowego kwasu 5-{3-chlorofenylo)-2-metylenowa- lerianowego i 212,5 g kwasu m-chloronadbenzoeso- 25 wego w 17 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 10,8 g zwiazku tytulowego o temperaturze wrzenia 13i5— —138°/0,66 Pa. b) ester etylowy kwasu 5^(3-chlorofenylo)-2-me- tylenowalerianowego 30 W sposób opisany w przykladzie I b z 57 g estru etylowego kwasu 3-(3-chlorofenylo)-propylomalono- wego, 8,36 g paraformaldehydu, 37,7 ml pirydyny i 2,5 ml piperydyny otrzymuje sie 35,75 g estru ety¬ lowego kwasu 5-<3-chlorofenylo)-2-metylenowale- 35 rianowego o temperaturze wrzenia 105—110°/0,66 Pa. c) ester etylowy kwasu 3-(3-chlorofenylo)-propy- lomalonowego W sposób opisany w przykladzie III c) z 74 g estru 40 dwuetylowego kwasu 3-(3-chlorofenylo)-propyloma- lonowego i 1|3,5 g wodorotlenku potasu w 200 ml etanolu otrzymuje sie 57,7 g estru etylowego kwa¬ su 3-<3-chlorofenylo)^propylomalonowego w postaci lepkiego oleju. 45 d) ester dwuetylowy kwasu 3-(3-chlorofenylo)- -propylomalonowego W temperaturze 50° wkrapla sie 91,3 g estru dwu¬ etylowego kwasu malonowego do roztworu meta¬ nolami sodowego swiezo sporzadzonego z 13,11 g so- 50 du i 650 ml etanolu. Mieszanine utrzymuje sie w tej temperaturze w ciagu 2,5 godzin, po czym wkrapla do niej 185 g estru 3-<3-chlorofenylo)-propylowego kwasu p-toluenosulfonowego. Po zakonczeniu doda¬ wania mieszanine miesza sie w ciagu 6 godzin 55 w temperaturze 50°, po czym traktuje 800 ml wo¬ dy i ^ekstrahuje trzykrotnie, stosujac lacznie 1 litr eteru dwuetylowego. Polaczone fazy organiczne de¬ styluje sie po wysuszeniu nad siarczanem sodowym i odparowaniu rozpuszczalnika. Otrzymuje sie 74,2 g 60 estru dwuetylowego kwasu 3-(3-chlorofenylo)-pro- pylomalonowego o temperaturze wrzenia 145—152°/ /1,33 Pa. e) ester 3K3*chlorofenylo)-propylowy kwasu p- -toluenosulfonowego 65 86 ml pirydyny wkrapla sie w temperaturze 0°13 129 663 14 do 90 g 3-(3-chlorofenylo)-pTopanolu-l i 124 g chlor¬ ku kwasu p-toluenosulfonowego w 300 ml chloro¬ formu. Po zakonczeniu dodawania mieszanine mie¬ sza sie w ciagu 3 godzin w temperaturze pokojowej i roztwór wylewa do mieszaniny 400 ml wody i 120 5 ml stezonego kwasu solnego. Faze organiczna od¬ dziela sie, trzykrotnie przemywa woda, suszy nad siarczanem sodu i zateza w prózni do uzyskania lepkiego oleju.Przyklad VI. Ester etylowy kwasu 2-[3-{4- 10 -chlorofenylo)propylo]-oksirano-2-karboksylowego a) esfer etylowy kwasu 2-[3-(4-chlorofenylo)-pro- pylo]-oksirano-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 10,0 g estru etylowego kwasu 5-(4-chlorofenylo)-2-metyle- 15 nowalerianowego i 20,3 g kwasu m-chloronadben- zoesowego w 150 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 4,3 g zwiazku tytulowego o temperaturze wrze¬ nia 110°/0,66 Pa. b) ester etylowy kwasu 5-(4-chlorofenylo)-2-me- 20 tylenowalerianowego r W sposób opisany w przykladzie I b) z 91,7 g estru etylowego kwasu 3-(4-chlorofenylo)-propylomalo- nowego, 14,5 g paraformaldehydu, 73,1 ml pirydyny i 4,8 ml piperydyny otrzymuje sie 58,8 g estru efy- 25 lowego kwasu 5-(4-chlorofenylo)-2-metylenowale- rianowego o temperaturze wrzenia 120—123°/6,65 Pa. c) ester etylowy kwasu 3-(4-chlorofenylo)-propy- lomalonowego so W sposób opisany w przykladzie III c) z 125,15 g estru dwuetylowego kwasu 3-(4-chlorofenylo)-pro- ' pylomalonowego i 25,5 g wodorotlenku potasu w 500 ml etanolu otrzymuje sie 92,2 g estru etylowe¬ go kwasu 3-(4-chlorofenylo)-propylomalonowego 35 w postaci lepkiego oleju. d) esfer dwuetylowy kwasu 3-(4-chlorofenylo)- -propylomalonowego W sposób opisany w przykladzie V d) z 220 g estru ^ 3-(4-chlorofenylo)-propylowego kwasu p-toluenosul- 40 fonowego, 108,5 g estru dwuetylowego kwasu malo- nowego i roztworu 15,6 g sodu w 750 ml etanolu otrzymuje sie 105,6 g estru dwuetylowego kwasu 3^(4-chlorofenylo)-propylomalonowego o temperatu¬ rze wrzenia 145—155°/1,33Pa. 45 e) ester 3-(4-chlorofenylo)-propylowy kwasu p- -toluenosulfonowego W sposób opisany w przykladzie V e) z 150 g 3- -(4-chkrofenylo)-propanolu-l, 206,6 g chlorku kwa¬ su p-toluenosulfonowego i 135 ml pirydyny w 300 5« ml chloroformu otrzymuje sie 285 g estru 3-(4-chlo- rofenylo)-propylowego kwasu p-tfoluenosulfonowego w postaci lepkiego, zóltawego oleju.Przyklad VII. Ester etylowy kwasu 2-[3-<4- -metoksyfenylo)-propylo]-oksirano-2-karboksylo- ,5 wego W sposób opisany w przykladzie I a) z 10 g estru etylowego kwasu 5-(4-metoksyfenylo)-2-metyleno- walerianowego i 20 g kwasu m-chloronadbenzoeso- wego w 150 ml chlorku metylenu otrzymuje sie • *° 5,8 g zwiazku tytulowego o temperaturze wrzenia 120—125D/0,66 Pa. b) ester etylowy kwasu 5-(4-metoksyfenylo)-Z- -metylenowalerianowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 50 g estru 65 etylowego kwasu 3-(4r-metoksyfenylo)-propyloinato- nowego, 33,7 ml pirydyny, 2,2 ml piperydyny i 7,4 g paraformaldehydu otrzymuje sie 31,5 g estru etylo¬ wego kwasu 5-<4-metoksyfenylo)-2-metylenowaleria- nowegó o temperaturze wrzenia 134—135°/6,05 Pa. c) ester etylowy kwasu 3-(4-metoksyfenylo)-pro- pylomalonowego W sposób opisany w przykladzie III c) z 68 g estru dwumetylowego kwasu 3-(4-mefbksyfenylo)- -propylomalonowego i 12t7 g wodorotlenku potasu w 250 ml etanolu otrzymuje sie 50,3 g estru etylo¬ wego kwasu 3-i(4-metoksyfenylo)-propyiomalonowe- go w postaci lepkiego oleju.Przyklad VIII. Ester etylowy kwasu 2-[3-(3- -trójfluorometylofenylo)-propylo]-oksirano-2-kaT- boksylowgeo a) ester etylowy kwasu 2-I3-(3-1?rójfluorometyk- fenylo)-propylo]-oksirano-z-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie 1 a) i 15 g estru etylowego kwasu 2-metyleno-5-f3-trójfluorometylo- fenylo)-walerianowego i 21,27 g kwasu m-chloro- nadbenzoesowego w 150 ml chlorku metylenu otrzy¬ muje sie 8,5 g zwiazku tytulowego o temperaturze wrzenia 110°/9,31 Pa. b) ester etylowy kwasu 2-mefyleno-5-(3-trójfluo- rometylofenylo)-walerianowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 35,4 g estru etylowego kwasu 3^(3-trójfluorometylofenyio)- -propylomalonowego, 4,24 g paraformaldehydu, 19,2 ml pirydyny i 1,27 ml piperydyny otrzymuje sie 19,53 g estru etylowego kwasu 2-metyleno-5-(3-trój- fluorometylofenylo)-walerianowego o temperaturze wrzenia 98—110°/9,31 Pa. c) ester efylowy kwasu 3-(3-tróJfluorometyloreny- lo)-propylomalonowego W sposób opisany w przykladzie III c) z 45,3 g estru dwuetylowego kwasu 3-(3-trójfluororaetylole- nylo)-propylomalonowego i 7,5 g wodorotlenku po¬ tasu w 2i60 ml etanolu otrzymuje sie 36r2 g estru etylowego kwasu 3-(3-titijfluorometylofenylo)-pro- pylomalonowego w postaci lepkiego oleju. d) ester dwuetylowy kwasu 3-(3-1frójfluorometylo- fenylo)-propylomalonowego W sposoo opisany w przykladzie V d) z 1|2§ g estru 3-C3-trójfluorometylofenylo)-propylowego kwasu p-toluenosulfonowego, 58.1 g estru dwuety¬ lowego kwasu malonofwego i roztworu 3*5 g sodu w 400 ml etanolu otrzymuje sie 50,6 g estru dwu¬ etylowego kwasu 3-(3-trójf]uorometylofenylo)-pEo- pylomalonowegD © temperaturze "wrzenia 113—120°/ /9,31 Pa. e) ester 3-{3-trÓ3fluorometyJofenyio)-propykwy kwasu p-toluenosuif©nowego W sposób opisany w przykladzie V e) z 71,5 g 3-(3-trójfluorometylofenylo)^propanolu^l, 33 g chlor¬ ku kwasu p-toluenosulfonowego i 54 ml pirydyny w 160 ml chloroformu otrzymuje sie 125 g estru 3- -(3-trójfluorometyIofenylo)-propylowego kwasu p- -toluenosulfonowego w postaci zóltego oleju. f) 3-(3-trójfluorometylofenylo)-propanol-l Roztwór 57 g oksiranu w 120 ml eteru dwuetylo¬ wego wkrapla sie w temperaturze 0—10° do roz¬ tworu Grignarda wytworzonego z 14,8 g magnezu i 100 g 3-chlorometylobenzotrójfluoTfcu w 450 ml eteru dwuetylowego. Mieszanine miesza sie w cia-15 129 063 16 gu 1 godziny w temperaturze pokojowej i nastep¬ nie rozklada 300 ml 10% kwasu siarkowego, chlo¬ dzac lodem. Faze organiczna zbiera sie, ekstrahuje jeszcze dwukrotnie eterem dwuetylowym, suszy po¬ laczone fazy organiczne nad siarczanem magnezu i destyluje. Otrzymuje sie 76,7 g 3-(3-trójfluorome- tylofenylo)-propanolu-l o temperaturze wrzenia 85—95/°2,66 Pa.Przyklad IX. Ester etylowy kwasu 2-[3-(4- -metylofenylo)-propylo]-oksirano-2-karboksylowe- go a) ester etylowy kwasu 2-[3-(4-metylofenylo)-pro- pylo]-oksirano-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 10 g estru etylowego kwasu 5K4-metylofenylo)-2-metylenowa- lerianowego i 11,8 g kwasu 3,5-dwunitronadbenzo- esowego w 100 ml chlorku metylenu Otrzymuje sie 6,8 g zwiazku tytulowego o temperaturze wrzenia 110—115/°0,66 Pa. b) ester etylowy kwasu 5^(4-metylofenylo)-2-me- tylenowalerianowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 72, g estru etylowego kwasu 3-(4-metylofenylo)-propylomalo- nowego, 11,3 g paraformaldehydu, 51 ml pirydyny i 3,4 ml piperydyny otrzymuje sie 46,5 g estru ety¬ lowego kwasu 5-(4-metylofenylo)-2-metylenowale- rianowego o temperaturze wrzenia 120—128°/1,06 Pa. c) ester etylowy kwasu 3-(4-metylofenylo)-propy- lomalonowego W sposób opisany w przykladzie III c) z 90 g estru dwuetylowego kwasu 3-<4-metylofenylo)-pro- pylomalonowego i 17,6 g wodorotlenku potasu otrzymuje sie 73,2 g estru etylowego kwasu 3-{4- -metylofenylo)-propylomalonowego.Przyklad X. Ester etylowy kwasu 2-(5-feny- lopentylo)-oksirano-2-karboksylowego a) ester etylowy kwasu 2-(5-fenylopentylo)-oksi- rano-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 1,8 g estru etylowego kwasu 2-metyleno-7-fenyloheptanowego i 21,4 g kwasu, m-chloronadbenzoesowego w 160 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 7,9 g zwiazku ty¬ tulowego o temperaturze wrzenia 115—120°/0,66 Pa. b) ester etylowy kwasu 2-metyleno-7-fenylohep- tanowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 44 g estru etylowego kwasu 5-fenylopentylomalonowego, 6,6 g paraformaldehydu, 30 ml pirydyny i 2 ml pipery¬ dyny otrzymuje sie 20,65 g estru etylowego kwasu 2-metyleno-7-fenyloheptanowego w postaci oleju q temperaturze wrzenia 122—125°/9,31 Pa. c) ester etylowy kwasu 5-fenylopentylomalonowe¬ go W sposób opisany w przykladzie III c) z 60 g estru dwuetylowego kwasu 5-fenylopentylomalono¬ wego i 11,16 g wodorotlenku potasu w 250 ml eta¬ nolu otrzymuje sie 44,8 g estru etylowego kwasu 5-fenylopentylomalonowego w postaci lepkiego ole¬ ju. d) ester dwuetylowy kwasu 5-fenylopentylomalo¬ nowego ^ W sposób opisany w przykladzie V d) z 80,8 g l-bromo-5-fenylopentanu, 64,1 g estru dwuetylowe¬ go kwasu malonowego i roztworu 8,2 g sodu w 400 ml etanolu otrzymuje sie 66,8 g estru dwuetylowe¬ go kwasu 5-fenylopentylomalonowego w postaci oleju o temperaturze wrzenia 142—148°/2,66 Pa.Przyklad XI. Ester etylowy kwasu 2-[5-4- 5 -chlorofenylo)-pentylo]-oksirano-2-karboksylowego a) ester etylowy kwasu 2-[5-(4-chlorofenylo)-pen- tylo]-oksirano- 2 -karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 15 g estru etylowego kwasu 7-(4-chlorofenylo)-2-metylenohep- 10 tanowego i 23 g kwasu m-chloronadbenzoesowego w 180 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 8,8 g zwiazku tytulowego o temperaturze wrzenia 135— 14070,66 Pa. b) ester etylowy kwasu 7-(4-chlorofenylo)-2-me- 15 tylenoheptanowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 2i5 g estru etylowego kwasu 5-(4-chlorofenylo)-pentylomalono- wego, 3,8 g paraformaldehydu, 16 ml pirydyny i 1 ml piperydyny otrzymuje sie 15,5 g estru etylowe- 20 go kwasu 7-{4-chlorofenylo)-2-metylenoheptanowe- go o temperaturze wrzenia 140—145°/1,06 Pa. c) ester etylowy kwasu 5-(4-chlorofenylo)-penty- lomalonowego W sposób opisany w przykladzie III c) z 34 g estru 25 dwuetylowego kwasu 5-(4-chlorofenylo)-pentyloma- lonowego i 5,7 g wodorotlenku potasu w 150 ml etanolu otrzymuje sie 26,5 g estru etylowego kwa¬ su 5n(4-chlorofenylo)-pentylomalonowego w postaci lepkiego oleju. 30 d) ester dwuetylowy kwasu 5-(4-chlorofenylo)- -pentylomalonowego W sposób opisany w przykladzie V d) z 70,5 g estru 5-(4-chlorofenylo)-pentylowego kwasu p-tolu- enosulfonowego, 32 g estru dwumetylowego kwasu 35 malonowego i roztworu 4,6 g sodu w 250 ml etano¬ lu otrzymuje sie 35 ,5 g estru dwuetylowego kwasu 5n(4-chlorofenylo)-pentylomalonowego w postaci oleju.Przyklad XII. Kwas 2-[3^4-chlorofenylo)-pro- 40 pylo] -oksirano-2-karboksylowy W sposób opisany w przykladzie II z 1,0 g estru etylowego kwasu 2-[3-(4-chlorofenylo)-propylo]- -oksirano-2-karboksylowego i 3,72 ml 1 n lugu so¬ dowego otrzymuje sie zwiazek tytulowy w postaci 50 lepkiego oleju.PrzykLad XIII. Ester metylowy kwasu 2-(3- -fenylopropylo)-oksirano-2-karboksylowego Zwiazek tytulowy otrzymuje sie analogicznie do przykladu III a) w postaci bezbarwnego oleju 65 o temperaturze wrzenia 75—80°/l,33 Pa.Stanowiacy zwiazek wyjsciowy ester metylowy kwasu 5-fenylo-2-metylenowalerianowego otrzymu¬ je sie z estru dwumetylowego kwasu 3-fenylopro- pylomalonowego analogicznie do przykladów III b) 55 i III c).Przyklad XIV. 2-(3-fenylopropylo)-oksirano- -2-karboksylan sodu 5 g kwasu 2-(3-fenylopropylo)-oksirano-2-karbo- ksylowego rozpuszcza sie w równowaznej ilosci lu- 45 gu sodowego, wodny roztwór przemywa sie eterem dwuetylowym i odparowuje do sucha. Pozostalosc wysuszona w prózni w temperaturze 20° sklada sie z czystej soli sodowej w postaci szklistej masy.Przyklad XV. Ester etylowy kwasu 2-ben- 60 zylooksirano-2-karboksylowego17 129 063 18 W sposób opisany w przykladzie I a) z 15,0 g estru etylowego kwasu 2-metyleno-3-fenylojDropio- nowego i 32,0 g kwasu m-chloronadbenzoesowego w 300 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 7,6 g zwiazku tytulowego o temperaturze wrzenia 79— —8070,4 Pa.Przyklad XVI. Ester etylowy kwasu 2-(2-fe- nyloetylo)-oksirano-2-karboksylowy 9 g estru etylowego kwasu 4-fenylo-2-metyleno- maslowego i 22,3 g kwasu m-chloronadbenzoeso- wego (85%) w 150 ml chlorku metylenu gotuje sie w ciagu 24 godzin pod chlodnica zwrotna. Nastep¬ nie chlodzi sie, odsacza wydzielony kwas m-chloro- benzoesowy, przesacz zateza, pozostalosc roztwarza w 30 ml acetonu, dodaje 15 ml nasyconego roztwo¬ ru weglanu sodowego i miesza sie w ciagu 1, go¬ dziny w temperaturze 0°. Mieszanine rozciencza sie 100 ml wody, ekstrahuje trzykrotnie porcjami po 50 ml chlorku metylenu, faze organiczna zateza, a oleista pozostalosc poddaje destylacji. Otrzymuje sie 7,3 g zwiazku tytulowego o temperaturze wrze¬ nia 110—112°/1,33 Pa.Przyklad XVII. 2-[3-(3-chlorofenylo)-propy- lo]-oksirano-2-karboksylan sodu 2,7 g estru etylowego kwasu 2-[3-(3-chlorofeny- lo)-propylo]-oksirano-2-karboksylowego miesza sie z 10 ml 1 n lugu sodowego i 10 ml etanolu w cia¬ gu 1 godziny w temperaturze pokojowej. Mieszani¬ ne zateza sie w prózni, otrzymujac jako pozostalosc zwiazek tytulowy w postaci bezbarwnego, szkliste¬ go produktu.Przyklad XVIII. Ester etylowy kwasu 2-[3-(2- chlorofenylo)-propylo]-oksirano-2-karboksylowego Do zmieszanej w temperaturze —78° mieszaniny 104 ml 15% butylolitu (w heksanie), 19 g dwuizo- propyloaminy i 400 ml czterowodorofuranu wkra¬ pla sie 39 g estru etylowego kwasu 5-{2-chlorofe- nylo)-2-acetylowalerianowego (otrzymanego z tozy- lanu 3-(2-chlorofenylo)-propylu i acetylooctanu etylu) i dalej miesza w ciagu 20 minut. Po usu¬ nieciu kapieli chlodzacej dodaje sie porcjami 19,4 g bezwodnego paraformaldehydu. Po 1 godzinie mie¬ szania mieszanine ogrzewa sie w ciagu 5 godzin pod chlodnica zwrotna i pozostawia przez noc. Stale skladniki odsacza sie, a przesacz zateza na wypar¬ ce rotacyjnej. Do pozostalosci dodaje sie 500 ml na¬ syconego roztworu wodoroweglanu sodowego i mie¬ sza w ciagu 30 minut. W wyniku ekstrakcji chlor¬ kiem metylenu i odparowania rozpuszczalnika, po oczyszczeniu droga destylacji, otrzymuje sie 14 g estru etylowego kwasu 5-(2-chlorofenylo)-2-metyle- nowalerianowego o temperaturze wrzenia 95—98°/ 0,66 Pa. Utlenianie do zwiazku tytulowego prowa¬ dzi sie analogicznie do przykladu IV a).Przyklad XIX. 2-[3-(4-chlorofenylo)-propylo]- -oksirano-2-karboksylan sodu Do roztworu 0,36 g sodu w 15 ml etanolu wkra¬ pla sie roztwór 4,2 g estru etylowego kwasu 2-[3- -i(4-chlorofenylo)-propylo]-oksirano-2-karboksylo- wego, nastepnie dodaje 0,28 g wody i miesza w cia¬ gu 1 godziny w temperaturze pokojowej. Wytraco¬ ny osad odsacza sie, przemywa eterem dwuetylo- wym i przekrystalizowuje z etanolu/eteru dwuetylo- wego. Otrzymuje sie 2,0 g zwiazku tytulowego o temperaturze topnienia 160—167°.Przyklad XX. 2-[3-(3-trójfluorometylofenylo)- -propylo]K)ksirano-2-karboksylan sodu Do roztworu 92,6 ml lugu sodowego i 50 ml czte¬ rowodorofuranu wkrapla sie w temperaturze poko- 5 jowej roztwór 28 g estru etylowego kwasu 2-[3-(3- -trójfluorometylofenylo)-propylo]-oksirano-2-kar- boksylowego w 50 ml czterowodorofuranu. Po utwo¬ rzeniu klarownego roztworu roztwór zateza sie w prózni do gestej masy. Mase te rozpuszcza sie io w 70 ml czterowodorofuranu, odsacza niewielka ilosc nierozpuszczonego materialu i klarowny prze¬ sacz zadaje kroplami 200 ml dwuchlorometanu.Objetosciowy osad odsacza sie, ponownie miesza z 200 ml eteru dwuetylowego, odsysa i suszy nad 15 chlorkiem wapnia. Zwiazek tytulowy zawierajacy 2 mole wody krystalizacyjnej o o temperaturze top¬ nienia 64—70° przechodzi podczas suszenia nad pie¬ ciotlenkiem fosforu w prózni w postac pozbawiona wody krystalizacyjnej o temperaturze topnienia 20 170° (wydajnosc 22,8 g).Przyklad XXI. 2-(5-fenylopentylo)-oksirano- -2-karboksylan sodu Do roztworu 43,6 g estru etylowego kwasu 2r(5- -fenylopentylo)-oksirano-2-karboksylowego w 90 ml 25 czterowodorofuranu wkrapla sie mieszanine 166 ml In lugu sodowego i 90 ml czterowodorofuranu. Po zakonczeniu dodawania miesza sie okolo 45 minut az do powstania klarownego roztworu. W ciagu 3 godzin wkrapla sie nastepnie 1,6 litra acetonu, przy 30 czym wydziela sie krystaliczny osad, który odsacza sie i przemywa acetonem. Produkt przekrystalizo¬ wuje sie z wody, otrzymujac 42,9 g zwiazku tytu¬ lowego w postaci dwuwodzianu o temperaturze top¬ nienia 82—86°. 35 Przyklad XXII. 2-[5-(4-chlorofenylo)-penty- lo]-oksirano-2-karboksylan sodu Mieszanine 8,05 g estru etylowego kwasu 2-[5-(4- -chlorofenylo)-pentylo]-oksirano-2-karboksylowe- go, 27 ml czterowodorofuranu i 27 ml In lugu so- 40 dowego miesza sie w ciagu okolo 1 godziny az do utworzenia klarownego roztworu, który zateza sie, a bezbarwna pozostalosc przekrystalizowuje z eta¬ nolu/eteru dwuetylowego. Otrzymuje sie 6,5 g zwiazku tytulowego o temperaturze topnienia 136r— 45 142°.Przyklad XXIII. 2-[3-(4-metylofenylo)-propy- lo]-oksirano-2,-karboksylan sodu W sposób opisany w przykladzie XIX z roztwo¬ ru 0,7 g sodu w 70 ml etanolu, 0,5 ml wody i 7,0 g 50 estru etylowego kwasu 2-[3^(4-metylofenylo)-propy- lo]^)ksirano-2-karboksylowego otrzymuje sie 2,7 g zwiazku tytulowego o temperaturze topnienia 250° (z metanolu/eteru dwuetylowego).Przyklad XXIV. Ester etylowy kwa'iu 2-[3-(4- 5 -fluorofenylo)-propylo]-oksiranó-2-karboksylowego a) ester etylowy kwasu 2-[3-<4-fluorofenylo)-pro- pylo]-oksirano-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 25,4 g estru etylowego kwasu 5-(4-fluorofenylo)-2-metyle- 60 nowalerianowego i 32,2 g kwasu m-chloronadben- zoesowego w 330 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 23,8 g zwiazku tytulowego o temperaturze wrze¬ nia 115—117°/2,66 Pa. b) ester etylowy kwasu 5-(4-fluorofenylo)-2-me- 66 tylenowalerianowego129 063 19 20 W sposób opisany w przykladzie I b) z 43,5 g estru etylowego kwasu 3-(4-fluorofenylc)-propylo- malonowego, 5,1 g paraformaldehydu, 50 ml pirydy¬ ny i 1,6 ml piperydyny otrzymuje sie 25,7 g estru etylowego kwasu 5H(4-fluorofenylo)-2-metyleinowa- lerianowego o temperaturze wrzenia 84—86°/l,33 Pa. c) ester etylowy kwasu 3-(4-fluoro£enylo)-propy- lomalonowego W sposób opisany w przykladzie III c) z 80 g estru dwuetylowego kwasu 3-(4-fluorofenylo)-pro- pylomalonowego i 16,6 g wodorotlenku potasu w 170 ml etanolu otrzymuje sie 43,5 g estru etylowego kwasu 3-(4-fluorofenylo)-propylomalonowego w po¬ staci zóltawego oleju. d) ester dwuetylowy kwasu 3-(4-fluirofenylo)- -propylomalonowego W sposób opisany w przykladzie V d) z 83 g estru 3-(4-fluorofenylo)-propylowego kwasu p-tolu- ensulfonowego, 43,3 g estru dwuetylowego kwasu malonowego i roztworu 6,5 g sodu w 400 ml etano¬ lu otrzymuje sie 80 g estru dwuetylowego kwasu 3-{4-fluorofenylo)-propylomalonowego w postaci zóltawego oleju. e) ester (3-(4-fluorofenylo)-propylowy kwasu p- -toluenosulfonowego W sposób opisany w przykladzie V e) z 39,7 g 3- -(4-fluorofenylo)-propanom-1, 54 g chlorku kwasu p-toluenosulfonowego i 83 ml pirydyny w 200 ml toluenu po 40 godzinach mieszania w temperaturze pokojowej otrzymuje sie 83 g estru 3-<4-fluorofe- Jiylo)-propylowego kwasu p-toluenosulfonowego w postaci zóltawego oleju. f) 3-(4-fluorofenylo)-propanol-1; Do zawiesiny 19,7 g glinowodorku litowego w 300 ml czterowodorofuranu wkrapla sie w temperatu¬ rze okolo 45°, mieszajac, roztwór 43,6 g kwasu 3- -(4-fluorofenylo)-propionowego w 300 ml czterowo¬ dorofuranu. Po zakonczeniu dodawania mieszanine utrzymuje sie jeszcze w ciagu 2,5 godzin w tej tem¬ peraturze, po czym wkrapla kolejno 80 ml wody i 20 ml 4n lugu, sodowego. Osad odsacza sie, prze¬ mywa kilkakrotnie eterem dwuetylowym, suszy po¬ laczone roztwory nad siarczanem sodu i nateza. Ja¬ ko pozostalosc otrzymuje sie 39,7 g 3-(4-fIuorofeny- lo)-propanolu-l w postaci prawie bezbarwnego oleju. g) kwas 3-<4-fluorofenylo)-propionowy Do roztworu 12,6 g sodu w 300 ml etanolu wkra¬ pla sie 91,6 g estru dwuetylowego kwasu malono¬ wego, miesza jeszcze w ciagu 15 minut, po czym wkrapla 98,3 g bromku 4-fluorobenzylu. Nastepnie gotuje sie jeszcze w ciagu 3 godzin pod chlodnica zwrotna, oddestylowuje wieksza czesc rozpuszczal¬ nika, dodaje wody z lodem (800 ml) i chlorku mety¬ lenu (600 ml) i dobrze wytrzasa. Faze organiczna zbiera sie, zateza, a pozostaly olej, to jest 137^6 g estru dwuetylowego kwasu 4-fluorobenzylomalono- wego miesza sie w ciagu 12 godzin z roztworem 133 g wodorotlenku potasu w 780 ml metanolu. Nastep¬ nie zateza sie w duzym stopniu w prózni, pozostalosc rozpuszcza w wodzie/eterze dwuetylowym, dobrze wytrzasa, oddziela faze organiczna, a faze wodna chlodzac lodem zakwasza 10 n kwasem siarkowym.Mieszanine ekstrahuje sie chlorkiem metylenu, za¬ teza faze organiczna i oleista pozostalosc miesza z eterem naftowym/octanem etylu (3:1), przy czym wykrystalizowuje 53,6 g kwasu 4-fluorobenzyloma- lonowego o temperaturze topnienia 134—136°. Kwas 5 4-fluorobenzylomalonowy ogrzewa sie w ciagu 1,5 godziny w temperaturze 170—175°. Produkt reakcji po ochlodzeniu miesza sie z niewielka iloscia eteru dwuetylowego, przy czym wykrystalizowuje 41,6 g kwasu 3-(4-fluorofenyloMropionowego o tempera- io turze topnienia 85—88° (z octanu etylu/eteru nafto¬ wego 1:4).Przyklad XXV. Ester etylowy kwasu 2-(6- -fenyloheksylo)-oksirano-2-karboksylowego a) ester etylowy kwasu 2-(6-fenykheksylo)-oksi- 15 rano-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 4 g estru etylowego kwasu 2-metyleno-8-fenylooktanowego i 5,4 g kwasu m-chloronadbenzoesowego w 150 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 2,1 g zwiazku ty- 20 tulowego w postaci bezbarwnego oleju, który oczy¬ szcza sie droga chromatografii na zelu krzemionko¬ wym (srodek rozwijajacy : eter naftowy/octan ety¬ lu 95: 5) b) ester etylowy kwasu 2-metyleno-8-fenylookta- 25 nowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 7 g estru etylowego kwasu 6-fenyloheksylomalonowego, 0,8 g paraformaldehydu, 10 ml pirydyny i 0,5 ml pipery¬ dyny otrzymuje sie 4,0 g estru etylowego kwasu 30 2i-metyleno-8-fenylooktanowego w postaci bezbarw¬ nego oleju, który oczyszcza sie na kolumnie z ze¬ lem krzemionkowym (srodek rozwijajacy : chlorek metylenu). c) ester etylowy kwasu 6-fenyloheksylomalono- 35 wego W sposób opisany w przykladzie III c) z 20 g estru dwuetylowego kwasu 6-fenyloheksylomalono¬ wego i wodorotlenku potasu otrzymuje sie 14,5 g estru etylowego kwasu 6-fenyloheksylomalonowego 40 w postaci lepkiego oleju. d) ester dwumetylowy kwasu 6-fenyloheksyloma¬ lonowego W sposób opisany w przykladzie V d) z 24 g bromku G-fenyloheksylu, 24 g estru dwuetylowego 45 kwasu malonowego i roztworu 2,6 g sodu w 150 ml etanolu otrzymuje sie 22 g estru dwumetylowe- go kwasu 6-fenyloheksylomalonowego.Przyklad XXVI. Kwas 2-(5-fenylopentylo)- -oksirano-2-karboksylowy 50 3 g 2-(5-fenylopentylo)-oksirano-2-karboksylanu sodu wytrzasa sie z 70 ml lodowato zimnego In kwasu solnego i 50 ml eteru dwuetylowego. Faze organiczna zbiera sie, suszy nad siarczanem sodu i zateza. Jako pozostalosc otrzymuje sie 1,7 g zwiaz- 55 ku tytulowego w postaci lepkiego bezbarwnego ole¬ ju.Przyklad XXVII. Ester etylowy kwasu 2-(7- -fenyloheptylo)^oksirano-2-karboksylowego a) ester etylowy kwasu 2-(7-fenyloheptylo)-oksi- 60 rano-2-karboksylowego W sposób- opisany w przykladzie I a) z 4,88, g estru etylowego kwasu 2-metyleno-9-fenylononano- wego i 6,2 g kwasu,in^chloronadbenzoesowego otrzy¬ muje sie 1,7 g zwiazku tytulowego o temperaturze « wrzenia 12&—132°/2 Pa.21 129 063 22 b) ester etylowy kwasu 2-metyleno-9-fenylono- nanowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 7,77 g estru etylowego kwasu 7-fenyloheptylomalonowego, 1,08 g paraformaldehydu, 4,8 ml pirydyny i 0,32 ml piperydyny otrzymuje sie 5,88 g estru etylowego kwasu 2-metyleno-9-fenylononanowego o tempera,- turze wrzenia 136°/6,65 Pa. c) ester etylowy kwasu 7-fenyloheptylomalono¬ wego W sposób opisany w przykladzie III c) z 10,2 g estru dwuetylowego kwasu 7-fenyloheptylomalono¬ wego i 1,71 g wodorotlenku potasu w 30 ml etano¬ lu otrzymuje sie 7,77 g estru etylowego kwasu 7-fe¬ nyloheptylomalonowego w postaci lepkiego oleju. • d) ester dwuetylowy kwasu 7-fenyloheptyloma¬ lonowego W sposób opisany w przykladzie V d) z 17 g bromku 7-tenyloheptylu, 16 g estru dwuetylowego kwasu malonowego i roztworu 2,0 g sodu w 100 ml etanolu otrzymuje sie 12,1 g estru dwuetylowego kwasu 7-fenyloheptylomalonowego w postaci bez¬ barwnego oleju.Przyklad XXVIII. Ester etylowy kwasu 2-[3- ^(3,4-dwuchlorofenylo)-propylo]-oksirano-2-karbo- ksylowego a) ester etylowy kwasu 2-[3-(3,4-dwuchlorofeny- lo)-propylo]-oksirano-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 33,1, g estYu etylowego kwasu 5-(3,4-dwuchlorofenylo)-2- -metylenowalerianowego i 45,6 g kwasu m-chloro- nadbenzoesowego otrzymuje sie 27,0 g zwiazku ty¬ tulowego w postaci bezbarwnego oleju, który oczy¬ szcza sie droga chromatografii na kolumnie z ze¬ lem krzemionkowym (srodek rozwijajacy: chlorek metylenu). b) ester etylowy kwasu 5-(3,4-dwuchlorofenylo)- -2-metylenowalerianowego * W sposób opisany w przykladzie I b) z 53,9 g estru etylowego kwasu 3-(3,4-dwuchlorofenylo)-pro¬ pylomalonowego, 5,4 g paraformaldehydu, 55 ml pirydyny i 1,7 ml piperydyny otrzymuje sie 334 g estru etylowego kwasu 5-(3,4-dwuchlorofenylo)-2- -metylenowalerianowego o temperaturze wrzenia 128—130°/2,66 Pa. c) ester etylowy kwasu 3-(3,4-dwuchlorofenylo)- -propylomalonowego W sposób opisany w przykladzie III c) z 81 g estru dwuetylowego kwasu 3-(3,4-dwuchlorofenylo)- -propylomalonowego i 14,8 g wodorotlenku potasu w 340 ml etanolu otrzymuje sie 53,9 g estru etylo¬ wego kwasu 3-(3,4-dwuchlorofenylo)-propylomalo- nowego w postaci jasnego oleju. d) ester dwuetylowy kwasu 3-(3,4-dwuchlorofeny- lo)-propylomalonowego W sposób opisany w przykladzie V d) z 82,1 g estru 3-(3,4-dwuchlorofenylo)-propylowego kwasu p-toluenosulfonowego, 38,4 g estru dwuetylowego kwasu malonowego i roztworu 5,3 g sodu w 400 ml etanolu otrzymuje sie 79 g estru dwuetylowego kwasu 3-(3,4-dwuchlorofenylo)-propylomalonowego w postaci zóltawego oleju. e) ester 3-(3,4-dwuchlorofenylo)-propylowy kwasu p-toluenosulfonowego W sposób opisany w przykladzie V e) z 125 g 3- -<3„4-dwuchlorofenylo)-propanolu-l, 117,4 g chlorku kwasu p-toluenosulofonowego i 200 ml pirydyny w 600 ml toluenu otrzymuje sie 175,4 g estru 3- -(3,4-dwuchlorofenylo)-propylowego kwasu p-folu- 5 enosulfonowego w postaci lepkiego oleju.Przyklad XXIX. Ester metylowy kwasu 2^ -i[3(3,4-dwuchlorofenylo)-propylo]-oksirano-2-kar- boksylowego 8,0 g zwiazku tytulowego otrzymuje sie analo- 10 gicznie do przykladu I a) z 19,2 g estru metylowe¬ go kwasu 5-(3,4-dwuchlorofenylo)-2-metylenowale- rianowego i 27,5 g kwasu m-chloronadbenzoesowe- go w postaci bezbarwnego oleju, który oczyszcza sie droga chromatografii na zelu krzemionkowym (sro- 15 dek eluujacy: chlorek metylenu/eter naftowy 1:1).Stosowany jako zwiazek wyjsciowy ester mety¬ lowy kwasu 5-(3,4-dwuchlorofenylo)-2-metylenowa- lerianowego w postaci oleju otrzymuje sie z estru dwumetylowego kwasu 3-(3,4-dwuchlorofenylo)-pro- 20 pylomalonowego analogicznie do przykladów III b) i III c).Przyklad XXX. Ester etylowy kwasu 2-[3-(5- -chloro-2-metoksyfenylo)-propylo]-oksirano-2-kar- boksylowego 25 a) ester etylowy kwasu 2-[3-(5-chloro-2-metoksy- fenylo)-propylo]-oksirano-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 19,5 g estru etylowego kwasu 5-(5-chloror2-metoksyfeny- lo)-2-metylenowalerianowego i 28 g kwasu m-chlo- 30 ronadbenzoesowego w 250 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 8,8 g zwiazku tytulowego w postaci bezbarwnego oleju o temperaturze wrzenia 150°/ 0,66 Pa. b) ester etylowy kwasu 5-(5-chloro-2-metoksyfe- 35 ;nylo)-2-metylenowalerianowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 2(8,5 g estru etylowego kwasu 3^(5-chloro-2-metoksyfeny- lp)-propylomalonowego, 3,2 g paraformaldehydu, 16,3 ml pirydyny i 1,1 ml piperydyny otrzymuje sie 40 20,3 g estru etylowego kwasu 5-(5-chloro-2-meto- ksyfenylo)-2-metylenowalerianowego o temperatu¬ rze wrzenia 136—140°/1,33 Pa. c) ester etylowy kwasu 3-(5-chloro-2-metoksyfe- nylo)-propylomalonowego 45 W sposób opisany w przykladzie III c) z 34,8 g estru dwuetylowego kwasu 3-(5-chloro-2-metoksy- fenylo)-propylomalonowego i 6,4 g wodorotlenku potasu w 400 ml etanolu otrzymuje sie 28,5 g estru1 etylowego kwasu 3-(5-chloro-2-metoksyfenylo)-pro- 50 pylomalonowego w postaci lepkiego oleju. d) ester dwuetylowy kwasu 3-(5-chloro-2-meto- ksyfenylo)-propylomalonowego W sposób opisany w przykladzie V d) z 3& g chlorku 3-(5-chloro-2-metoksyfenylo)-propylu, 44 g 55 estru dwuetylowego kwasu malonowego i roztworu 3,9 g sodu w 150 ml etanolu otrzymuje sie 19,1 g estru dwuetylowego kwasu 3-(5-chloro-2-metoksy- fenylo)-propylomalonowego o temperaturze wrzenia 136—145°/1,44 Pa. 60 e) chlorek 3-(5-chloro-2-metoksyfenylo)-propylu 518,2 g 3-(5-chloro-2-mefoksyfenylo)-propanolu-l i 50 ml chlorku tionylu miesza sie w ciagu 8 go¬ dzin w temperaturze 50°. Nadmiar chlorku tionylu oddestylowuje sie w prózni, a pozostalosc destyluje 65 w wysokiej prózni. Otrzymuje sie 50,9 g chlorku 3-23 129 063 24 -(5-chloro-2-metoksyfenylo)-propylu o temperaturze wrzenia 87—95°/0,66 Pa. f) 3-{5-chloro-2-metoksyfenylo)-propanol-l W sposób opisany w. przykladzie XXIV f) z 96,6 kwasu 3-(5-chloro-2-metoksyfenylo)-propionowego i 14 g glinowodorku litu w 900 ml eteru dwuety- lowego otYzymuje sie 66,7 g 3-(5-chloro-2-metoksy- fenylo)-propanolu-l o temperaturze wrzenia 94— 97°/0,13 Pa. g) kwas 3-'(5-chloro-2-metoksyfenylo)-propionowy W sposób opisany w przykladzie XXIV g) z 100 g chlorku 5-chloro-2-metoksybenzylu, 120 ml estru dwuetylowego kwasu malonowego i roztworu 12,07 g sodu w 1,1 litrze etanolu otrzymuje sie 124 g estru dwuetylowego kwasu 5-chloro-2-metoksyben- zylomalonowego, z którego po zmydleniu za pomo¬ ca wodorotlenku potasu i ogrzaniu otrzymanego kwasu 5-chloro-2-metoksybenzylomalonowego do temperatury 160—170° otrzymuje sie 63,2 g kwasu 3-(5-chloro-2-metoksyfenylo)-propionowego o tem¬ peraturze topnienia 91—92°.Przyklad XXXI. Ester etylowy kwasu 2-(8- -fenylooktylo)-oksirano-2-karboksylowego a) ester etylowy kwasu 2-(8-fenylooktylo)-oksira- no-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 11,3 g estru etylowego kwasu 2-metyleno-10-fenylodeka- nowego i 16 g kwasu m-chloronadbenzoesowego w 300 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 10,4 g zwiazku tytulowego w postaci bezbarwnego oleju, który oczyszcza sie droga chromatografii na zelu krzemionkowym (srodek rozwijajacy: chlorek mety¬ lenu). b) ester etylowy kwasu 2-metyleno-10-fenylode- kanowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 16,5 g estru etylowego kwasu 8-fenylooktylomalonowego, 1,65 g paraformaldehydu, 20 ml pirydyny i 0,5 ml piperydyny otrzymuje sie 11,4 g estru etylowego kwasu 2-metyleno-10-fenylodekanowego w postaci bezbarwnego oleju, który oczyszcza sie droga chro¬ matografii na zelu krzemionkowym (srodek rozwi¬ jajacy : chloroform). c) ester etylowy kwasu 8-fenylooktylomalonowe¬ go W sposób opisany w przykladzie III c) z 25,3 g estru dwuetylowego kwasu 8-fenylooktylomalono¬ wego i 4,6 g wodorotlenku potasu w 150 ml etano¬ lu otrzymuje sie 16,7 g estru etylowego kwasu 8- -fenylooktylomalonowego w postaci lepkiego oleju. d) ester dwuetylowy kwasu 8-fenylooktylomalo¬ nowego W sposób opisany w przykladzie V d) z 17,4 g chlorku 8-fenylooktylu, 13 g estru dwumetylowego kwasu malonowego, roztworu 1,8 g sodu w 70 ml etanolu i szczypty jodku potasu otrzymuje sie 25,3 g estru dwuetylowego kwasu 8-fenylooktylomalono¬ wego w postaci zóltawego oleju. e) chlorek 8-fenylooktylu W sposób opisany w przykladzie XXX e) z 16,35 g 8-fenylooktanolu-l i 16 ml chlorku tionylu otrzy¬ muje sie 17,4 g chlorku 8-fenylooktylu w postaci jasnego oleju.Przyklad XXXII. Ester metylowy kwasu 2r -[3-(4-III-rzed.butylofenylo)-propylo]-Qksirano-2- -karboksylowego a) ester metylowy kwasu 2-[3-(4-III-rzed.butylo- fenylo)-propylo]-oksirano-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 13 g estru kwasu 5-(4-III-rzed.butylofenylo)-2-metylenowale- rianowego i 17,7 g kwasu m-chloronadbenzoesowe¬ go w 3(M) ml chlorku metylenu otrzymuje sie 10,7 g zwiazku tytulowego w postaci bezbarwnego oleju, który oczyszcza sie droga chromatografii na zelu krzemionkowym (srodek rozwijajacym eter naftowy) octan etylu 90 :10). b) ester metylowy kwasu 5-(4-III-rzed.butylofe- nylo)-2-metylenowalerianowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 18 g estru metylowego kwasu 3-(4-III-rzed.butylofenylo)-pro- pylomalonowego, 1,94 g paraformaldehydu, 20 ml pirydyny i 0,5 ml piperydyny otrzymuje sie 13,1 g estru metylowego kwasu 5-(4-III-rzed.butylofeny- lo)-2-metylenowalerianowego w postaci bezbarw¬ nego oleju, który oczyszcza sie droga chromato¬ grafii na zelu krzemionkowym (srodek rozwijaja¬ cy: chlorek metylenu). c) esther metylowy kwasu 3-(4-III-rzed.butylofe- nylo)-propylomalonowego W sposób opisany w przykladzie III c) z 20,9 g estru dwumetylowego kwasu 3-(4-III-rzed.butylo- fenylo)-propylomalonowego i 4,5 g wodorotlenku po¬ tasu w 140 ml metanolu otrzymuje sie 18,0 g estru metylowego kwasu 3-(4-III-rzed.butylofenylo)-pro- pylomolonowego w postaci lepkiego oleju. d) ester dwumetylowy kwasu 3-(4-III.-rzed.buty- lofenylo)-propylomalonowego W sposób opisany w przykladzie V d) z 64,9 g estru 3-(4-III-rzed.butylofenylo)-propylowego kwa¬ su p-toluenosulfonowego, 26 g estru dwumetylowego kwasu malonowego i roztworu 4,74 g sodu w 250 ml metanolu otrzymuje sie 51,8 g estru dwumety¬ lowego kwasu 3-(4-III-rzed.butylofenylo)-propylo- malonowego w postaci zóltawego oleju. e) ester 3-(4-III-rzed.butylofenylo)-propylowy kwasu p-toluenosulfonowego W sposób opisany w przykladzie V e) z 33 g 3- (4-III-rzed.butylofenylo)-propanolu-l, 38,5 g chlor¬ ku kwasu p-toluenosulfonowego i 65 ml pirydyny w 200 ml toluenu otrzymuje sie 64,9 g estru 3-(4- -III-rzed.butylofenylo)-propylowego kwasu p-tolu¬ enosulfonowego w postaci jasnozóltego oleju.Przyklad XXXIII. Ester etylowy kwasu 2-[7- -(4-chlorofenylo)-heptylo]-oksirano-2-karboksylo- wego a) ester etylowy kwasu 2-[7-(4-chlorofenylo)-hep- tylo]-oksirano-2-karboksylowego W sposób opisany w przykladzie I a) z 10,0 g estru etylowego kwasu 9-(4-chlorofenylo)-2-metyle- nononanowego i 13,15 g kwasu m-chloronadbenzo¬ esowego w 50 ml chlorku metylenu otrzymuje sie 6,13 g zwiazku tytulowego o temperaturze wrzenia 145—148°/0,66 Pa. b) ester etylowy kwasu 9-(4-chlorofenylo)-2-me- tylenononanowego W sposób opisany w przykladzie I b) z 33 g estru etylowego kwasu 7-(4-chlorofenylo)-heptylomalono- wego, 4,1 g paraformaldehydu, 17,8 ml pirydyny i 1,2 ml piperydyny otrzymuje sie 15,9 g estru etylo- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6025 129 063 wego kwasu 9-(4-chlorofenylo)-2-metylenononano- wego w postaci bezbarwnego oleju o temperaturze wrzenia 134—136°/0,66 Pa. c) ester etylowy kwasu 7-{4-chlorofenylo)-hepty- lomalonowego W sposób opisany w przykladzie III c) z 37,37 g estru dwuetylowego kwasu 7-(4-chlorofenylo)-hep- tylomalonowego i 6,56 g wodorotlenku potasu w 100 ml etanolu otrzymuje sie 33,62 g estru etylo¬ wego kwasu 7-(4-chlorofenylo)-heptVlomalonowego w postaci lepkiego oleju. d) ester dwuetylowy kwasu 7-(4-chlorofenylo)- -heptylomalonowego W sposób opisany w przykladzie V d) z 33,0 g bromku 7-(4-chlorofenylo)-heptylu, 27,36 g estru dwuetylowego kwasu malonowego i roztworu 2,62 g sodu w 200 ml etanolu otrzymuje sie 37,37 g estru dwuetylowego kwasu 7-(4-chlorofenylo)-heptyloma- lonowego o temperaturze wrzenia 160—165°/0,06 Pa. e) bromek 7-(4-chlorofenylo)-heptVlu 30 g 7-(4-chlorofenylo)-heptanolu-l, 0,13 g czer¬ wonego fosforu i 37 ml 62% bromowodoru gotuje sie w ciagu 6 godzin, po czym wkrapla 8 ml stezo¬ nego kwasu siarkowego i ponownie gotuje w ciagu 6 godzin. Mieszanine reakcyjna wylewa sie do 100 ml lodowatej wody i dwukrotnie ekstrahuje ete¬ rem dwuetylowym. Ekstrakty eterowe zateza sie, a pozostalosc destyluje. Otrzymuje sie 33,5 g brom¬ ku 7-(4-chlorofenylo)-heptVlu o temperaturze wrze¬ nia 125—127°/13,3 Pa. f) 7-(4-chlorofenylo)-heptanol W sposób opisany w przykladzie XXIV f) z 51 g kwasu 7-(4-chlorofenylo)-heptanowego i 8,0 g gli- nowodorku litowego w 500 ml eteru dwuetylowego otrzymuje sie 31,2 g 7-(4-chlorofenylo)-heptanolu o temperaturze wrzenia 140°/40 Pa. g) kwas 7-(4-chlorofenylo)-heptanowy 80 g estru etylowego kwasu 5-(4-chlorofenylo)- -entylomalonowego gotuje sie z 45 g wodorotlen¬ ku potasu w 230 ml wody i 110 ml etanolu pod chlodnica zwrotna w ciagu 5 godzin. Po oziebieniu nastawia sie wartosc pH 1—2 za pomoca stezonego kwasu solnego i trzykrotnie ekstrahuje eterem dwuetylowym. Polaczone roztwory organiczne zate¬ za sie, a pozostalosc, czyli kwas 5-(4-chlorofenylo)- -pentylomalonowy ogrzewa sie w ciagu 3,5 godzin w temperaturze 160°. Pozostalosc sklada sie z 51 g kwasu 7-(4-chlorofenylo)-heptanowego o tempera¬ turze topnienia 75—78°.Przyklad XXXIV. 2-(5-fenylopentylo)-oksira- no-2-karboksylan wapnia Do roztworu 1,0 g 2-(5-fenylopentylo)-oksirano-2- -karboksylanu sodu w 30 ml wody wprowadza sie roztwór 400 mg chlorku wapnia w 5 ml wody. Mie¬ szanine rozciera sie, roztwór dekanfuje sie znad wy¬ traconego lepkiego osadu, rozciera z woda i ponow¬ nie dekantuje. Po wysuszeniu nad pieciotlenkiem fosforu otrzymuje sie 820 mg zwiazku tytulowego, który w temperaturze 270° mieknie, a w tempera¬ turze okolo 300° topnieje z rozkladem. i Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych podstawionych kwasów oksiranokarboksylowych o ogólnym wzo¬ rze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, chlorow¬ ca, grupe hydroksylowa, nizszy rodnik alkilowy, nizsza grupe alkoksylowa lub grupe trójfluoromety- lowa, R2 ma znaczenie podane dla R1, R3 oznacza atom wodoru lub nizszy rodnik alkilowy, a n ozna¬ cza liczbe calkowita 1—5, oraz soli tych kwasów, znamienny tym, ze podstawiony kwas a-metyleno- karboksylowy o ogólnym wzorze 2, w którym R1, R2 R3 i n maja znaczenie wyzej podane, utlenia sie i nastepnie otrzymane zwiazki ewentualnie przepro¬ wadza sie w sole. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania estru etylowego kwasu 2-[3-(3-chlorofenylo)-propylo]-oksirano-2-karboksy- lowego, utlenia sie ester etylowy kwasu 5-(3-chlo- rofenylo)-2-metylenowalerianowego. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania estru etylowego kwasu 2-[3-(4-chlorofenylo)-propylo]-oksirano-2-karboksy- lowego, utlenia sie ester etylowy kwasu 5-(4-chlo- rofenylo)-2-metylenowalerianowego. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przy*padku wytwarzania estru etylowego kwasu 2- [3-(3-trójfluorometylofenylo)-propylo] -oksirano- -2-karboksylowego, utlenia sie ester etylowy kwa¬ su 2-metyleno-5-(3-trójfluorometylofenylo)-waleria- nowego. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania estru etylowego kwasu 2-(5-fenylopentVlo)-oksirario-2-karboksylowego, utlenia sie ester etylowy kwasu 2-metyleno-7-feny- loheptanowego. 6. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania estru etylowego kwasu 2-[5-(4-chlorofenylo)-pentylo]-oksirano-2-karboksy- lowego, utlenia sie ester etylowy kwasu 7-(4-chlo- rofenylo)-2-metyioheptanowego. 7. Sposób wytwarzania nowych podstawionych kwasów oksiranokarboksylowych o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, chlorowca, grupe hydroksylowa, nizszy rodnik alkilowy, niz¬ sza grupe alkoksylowa lub grupe trójfluorometylo- wa, R2 ma znaczenie podane dla R1, R3 oznacza atom wodoru, a n oznacza liczbe calkowita 1—5, oraz soli tych kwasów, znamienny tym, ze podsta¬ wiony kwas a-metylenokarboksylowy o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza nizszy rodnik alkilo¬ wy, a R1, R2 i n maja znaczenie wyzej podane, utle¬ nia sie, zmydla i ewentualnie nastepnie otrzymane kwasy przeprowadza w sole. 8. Sposób wytwarzania nowych podstawionych kwasów oksiranokarboksylowych o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, chlorowca, grupe hydroksylowa, nizszy rodnik alkilowy, niz¬ sza grupa alkoksylowa lub grupe trójfluorometylo- wa, R2 ma znaczenie podane dla R1, R3 oznacza niz¬ szy rodnik alkilowy, a n oznacza liczbe calkowita 1—5, znamienny tym, ze podstawiony kwas a-me tylenokarboksylowy o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru, a R1, RMn maja znacze¬ nie wyzej podane, utlenia sie i nastepnie otrzyma¬ ne zwiazki estryfikuje przeprowadzajac w nizsze estry alkilowe. 9. Sposób wytwarzania nowych podstawionych kwasów oksiranokarboksylowych o ogólnym wzo- 10 15 20 23 30 35 40 45 50 55 60129 063 27 28 rze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, chlorow¬ ca, grupe hydroksylowa, nizszy rodnik alkilowy, nizsza grupe alkoksylowa lub grupe trójfluorome- tylowa, R2 ma znaczenie podane dla R1, R3 oznacza atom wodoru lub nizszy rodnik alkilowy, a n ozna¬ cza liczbe 6—8, oraz soli tych kwasów, znamienny tym, ze podstawiony kwas a-metylenokarboksylowy o ogólnym wzorze 2, w którym R1, R2, R3 i n maja znaczenie wyzej podane, utlenia sie i ewentualnie nastepnie otrzymane kwasy przeprowadza w sole. 10. Sposób wytwarzania nowych podstawionych kwasów oksiranokarboksylowych o ogólnym wzo¬ rze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, chlorow¬ ca, grupe hydroksylowa, nizszy rodnik alkilowy, nizsza grupe alkoksylowa lub grupe trójfluorome- tylowa, R2 ma znaczenie podane dla R1, R3 oznacza atom wodoru, a n oznacza liczbe calkowita 6—8, oraz soli tych kwasów, znamienny tym, ze podsta- 10 15 wiony kwas a-metylenokarboksylowy o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza nizszy rodnik alki¬ lowy, a R1, R2 i n maja znaczenie wyzej podane, utlenia sie, zmydla i ewentualnie nastepnie otrzy¬ mane kwasy przeprowadza w sole. 11. Sposób wytwarzania nowych podstawionych kwasów oksiranokarboksylowych o ogólnym wzo¬ rze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, chlorow¬ ca, grupe hydroksylowa, nizszy rodnik alkilowy, nizsza grupe alkoksylowa lub grupe trójfluorome- tylowa, R2 ma znaczenie podane dla R1, R3 oznacza nizszy rodnik alkilowy, a n oznacza liczbe calko¬ wita 6—8, znamienny tym, ze podstawiony kwas a- -metylenokarboksylowy, o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru, a R1, R2 i n maja znaczenie wyzej podane, utlenia sie i nastep¬ nie otrzymane zwiazki estryfikuje, przeprowadza¬ jac w nizsze estry alkilowe.CO—0—R4 CO—0—FT WZÓR A Rl\ + jg)--(CH2)n—X R2 WZÓR 5 R1 ..CO—0—R* jQ?—(CH2»n— CH R< WZ0R 6 CO—0—R4 - WZÓR 3 SCHEMAT129 063 "R ¦^2* ^q—icH2)n.—x- .CO — O — R .4' CH CO—O—R WZÓR 5' WZÓR V R 1.» ^^)—(CH2)n..—X' .2" WZÓR 5" ,C0 —O—R 4" CH CO—O—R WZÓR 4" 4« 1 ••• ^^__(CH2)n...-X' WZÓR 5* .CO—O—R 4" CH * 'CO—O—R 4»»» WZOR 4"* ,1* (h \ (CHJn CH .CO—0~R 4« ,.X=J 2'n WZOR 6* •CO—O—R 4« ICH2)n— CO-0-RJ WZOR 1 // R1 R 1" fT\—(CHJn..—CH .CO^O—R i.. 2" ^^ 2'n# WZOR 6" *C0—O—R 4»» O, (CHJ 2'rr R 1* / s2- .3* CO-0—R wzor r 1 ••» ' RL ^CO—0—R j6 ^ (cH2)n..,~CH 4 ••• .2— •CO—O—R 4*«« WZOR 6' ,1» 0» /ICHjlp,,- ^CO-0-R3" WZOR 1" / R' ,2"129 063 R Oy,lCH2)n...- ^C0_o-R3- F WZCiR 1*" •• ,2" CH2=C tf ^CO-0-R3" WZÓR 2" (CHJn CH=C.CO—0—R3 WZÓR 2 -GC j»»* (CH2)n..._/V CH2=C^ ^\ C0-0-R3*" WZÓR 2*" 2... ,1' CH2=C.(CH2)n (1^ /^n2 X0—O—R WZÓR 2* 3* jEy—'CH2)n-CH^ COOH CO-O-R4 WZÓR 3 R\/—\ ^COOH ;£-|c^-cV. . ...FT CO-0—R WZÓR 3* ¦• ^^_[CH2)n..-CH COOH X0—O—R WZÓR 3' .!•» R. ^COOH ^^_(CH2)n...-CH !••• CO-O—R 4 *•• WZÓR 3* ZGK 1242/1331/5 80 egz.Cena 100 zl,— PL PL PL PL PL PL PL PL