Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych nitrozomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza rodnik alkilowy lub hydroksyalkilowy o 1—6 atomach wegla albo rodnik alkenylowy lub alkinylowy o 3—5 atomach wegla, a R2 oznacza grupe aldopentofuranozylowa, aldopentopirazonylowa, aldoheksopiranozylowa lub 0-aldoheksopiranozylo-(l-*4)-aldoheksopiranozylowa lub grupe o wzorze -CH2(CHOH)n CH2OH, w którym n oznacza zero albo liczbe calkowita 1—4.Wiadomo, ze pochodne (N'-chloroetylo-N'-nitrozo- karbamoikO-aminowe monosacharydów wytwarza sie przez nitrozowanie (N'-chloroetylokarbamoilo)- -aminomonosacharydów azotynem metalu alkali¬ cznego, takim jak azotyn sodowy. W opisach tych podano równiez, ze l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-D- -mannopiranozylomocznik i l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo-3-D-glikopiranozylomocznik (zwany dalej w opisie GANU) przedluzaja zycie myszy, którym wszczepiono dootrzewnowo komórki nowotworu limfoidalnej bialaczki L-1210. Wiadomo równiez, ze pochodne (N'-chloroetylo-N'-nitrozokarbarnoilo)- -aminowe dwucukrów, takie jak l-(2-chloroetylo)- -l-nitrozo-3-D-laktozylomocznik i l-(2-chloroetylo)- -l-nitrozo-3-D-maltozylomocznik, wytwarza sie z odpowiednich (N'-chloroetylokarbamoilo)-amino- dwucukrów w sposób wyzej podany i ze zwiazki te przejawiaja dzialanie przeciwnowotworowe w stosunku do komórek powodujacych bialaczke. 10 15 20 25 Stwierdzono, ze nowe pochodne mocznika wytwa¬ rzane sposobem wedlug wynalazku dzialaja silnie przeciwnowotworowo i przeciwbialaczkowo, a ich toksycznosc jest nieznaczna, totez moga byc stoso¬ wane do hamowania wzrostu zlosliwych komórek nowotworowych u zwierzat cieplokrwistych. Na przyklad, jezeli dzialanie przeciwnowotworowe przy bialaczce okresla sie przez dootrzewnowe podawa¬ nie leków myszom zakazonym komórkami nowo¬ tworowymi, np. myszom majacym wszczepione komórki bialaczki L-1210, w ciagu kolejnych 5 dni, to l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-izobutylo-3-D-galak- topiranozylomocznik przy dawce dziennej 1,0 mg/kg i 1 - (2-chloroetylo)- l-nitrozo-3-izobutylo-3-[0-a-D- -glikopiranozylo -(l-*4)-D-glikopiranozylo] - mocznik przy dawce dziennej 0,9 mg/kg przedluzaja zycie takich myszy srednio o 30%. Zapobiegawcze dzia¬ lanie l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-butylo-3-D-gli- kopiranozylomocznika, l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3- -izobutylo-3-D-galaktopiranozylomocznika i l-(2- -chloroetylo)- l-nitrozo-3-izobutylo-3-[0-a-D-glikopi- ranozylo-(l-4)-D-glikopiranozylo]-mocznika na no¬ wotwór puchliny brzusznej Ehrlicha jest równiez okolo 8—16 razy silniejsze od dzialania l-(2-chloro- etylo) -1-nitrozo-3-cykloheksylomocznika, zwanego dalej CCNU i bedacego zwiazkiem o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru i R2 oznacza rodnik cykloheksylowy, opisanego przez T.P. John¬ sona i wspólpracowników w J. Med. Chem. 9, 892 (1966). Poza tym, zwiazki wytwarzane sposobem Ul 7843 111 784 4 wedlug wynalazku maja nieznaczna tylko toksy¬ cznosc i moga byc bezpiecznie stosowane jako srodki przeciwnowotworowe. Na przyklad, jezeli wskaznik leczniczy okresla sie stosunkiem opty¬ malnej dawki, to jest dawki, przy której wystepuje najwieksze przedluzenie zycia myszy z wszczepio¬ nymi komórkami nowotworowymi, do ILS'3o, to jest do dziennej dawki, która w przypadku takich samych myszy przedluza ich zycie o 30%, w odnie¬ sieniu do Leukemia L-1210, wówczas wskaznik taki dla l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-izobutylo-3- -[O-a-D-glikopiranozylo -(l-4) - D - glikopiranozylo] - -mocznika jest ponad 10 razy wyzszy od odpo¬ wiedniego wskaznika dla CCNU i GANU. fcwiazkifwytwarzane sposobem wedlug wynalazku cechuje takze wysoki,wskaznik leczniczy okreslany stosunkiem Maks. D do Min. D, to jest stosunkiem najwiekszej dawki srodka, przy której wystepuje 100%~ zahamowania wzrostu nowotworu puchliny brzusznej Ehrlicha u myszy z utrzymaniem jej przy zyciu, do najmniejszej dawki srodka, przy której wystepuje 100% zahamowania wzrostu tego nowo¬ tworu. Na przyklad, wskazniki takie, to jest Maks, D: Min. D dla l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo- 3-n-butylo-3-D-galaktopiranozylomocznika, l-(2- -chloroetylo)-l-nitrozo-3-izobutylo-3-[0-a- D-glikopi- ranozylo-(l-*4)-D-glikopiranozylo]-mocznika i l-(2- -chloroetylo)-l-nitrozo- 3-(2-propenylo)-3-L-arabino- -piranozylomocznika sa trzykrotnie wieksze od od¬ powiednich wskazników dla GANU i CCNU. Zwia¬ zki o wzorze 1 wykazuja takze mala toksycznosc w stosunku do szpiku kostnego.W zwiazkach o wzorze 1 R1 oznacza proste albo rozgalezione rodniki alkilowe, np. takie jak rodnik metylowy, etylowy, n-propylowy, izopropylowy, n-butylowy- izobutylowy, II-rzed.butylowy, III- -rzed.butylowy, n-pentylowy, izopentylowy, neopen- tylowy, 1 -metylobutyIowy, 1-etylopropylowy, III- -rzed. pentylowy, n-heksylowy, 2-metylopentylowy, izoheksylowy i 3,3-dwumetylobutylowy, albo proste lub rozgalezione rodniki alkenylowe i alkinylowe, np. takie jak rodnik 2-n-propenylowy, 2-metylo-2- -n-propenylowy, 2-n-butenylowy, 3-n-butenylowy, 2-propynylowy, 2-butynylowy- 3-n-butynylowy i 2-metylo-3-butynylowy, zas jako rodnik hydroksy- alkilowy R1 oznacza np. rodnik 2-hydroksyetylowy i 3-hydroksy-n-propylowy.Podstawnik R2 we wzorze 1 jako grupa aldopen- tofuranozylowa oznacza np. grupe D-rybofuranozy- lowa i D-dezoksyrybofuranozylowa, jako grupe aldopentopiranozylowa oznacza np. grupe L-arabi- nopiranozylowa i P-ksylopiranozylowa, jako grupe aldoheksopiranozylowa oznacza np. grupe D-gliko- piranozylowa, D-galaktopiranozylowa, D-mannopi- ranozylpwa, L-ramnopiranozylowa, D-fukopirano- zylowa i D-talopiranozylowa, jako grupe 0-aldo- heksopiranozylo-(l-4)-aldoheksopiranozylowa ozna¬ cza np. grupe 0-«-D-glikopiranozylo-(l-4)-D-gliko- piranozylowa (=D-maltozylo) i O-^-D-galaktopira- nozylo-(l-*4)-D-glikopiranozylowa (=D-laktozylo). zas jako grupe o wzorze -CH2(CHOH)nCH20H oznacza np. grupe 2-hydroksyetylowa, 2,3-dwuhy- droksy-n-propylowa, 2,3,4-trójhydroksy-n-butylowa, 2,3,4,5-czterohydroksy-n-pentylowa i 2,3,4,5,6-piecio- bydroksy-n-heksylowa. Szczególnie korzystne wla¬ sciwosci maja te zwiazki o wzorze l w którym R* oznacza rodnik alkilowy o 1—5 atomach wegla, rodnik alkenylowy o 3—4 atomach wegla, rodnik alkinylowy o 3 atomach wegla albo rodnik 2-hydro- 5 ksyetylowy, zas R2 oznacza grupe D-aldopentofura- nozylowa, D- lub L-aldopentopiranozylowa, D- albo L-aldoheksopiranozylowa, O-a-D-aldoheksopirano- zylo-(l-*4)-D-aldoheksopiranozylowa albo grupe o wzorze -CH2(CHOH) CH2OH, w którym n ma wyzej podane znaczenie. Korzystne wlasciwosci maja równiez zwiazki o wzorze 1, w którym R1 oznacza rodnik alkilowy o 1—5 atomach wegla lub rodnik alkenylowy o 3 albo 4 atomach wegla i R2 oznacza grupe D-glikopiranozylowa, D-galaktopiranozylowa, D-mannopiranozylowa, D-ksylopiranozylowa, L-ara- binopiranozylowa, 0-a-D-glikopiranozylo-(l-*4)-D- -glikopiranozylowa, albo grupe o wzorze -CH2(CHOH)nCH2"H, w którym n oznacza liczbe 1,2 albo 4. Bardzo korzystne wlasciwosci maja takze zwiazki o wzorze 1, w którym R* oznacza rodnik metylowy, etylowy, n-propylowy, izopropy¬ lowy, n-butylowy, izobutylowy, n-pentylowy, izo¬ pentylowy, neopentylowy, 2-n-propenylowy, 2-me- tylo-2-n-propenylowy, 2-n-butenylowy lub 3-n¬ -butenylowy, a R2 oznacza grupe D-glikopiranozy¬ lowa, D-galaktopiranozylowa, L-arabinopiranozylo- wa, 0-a-D-glikopiranozylo-(l-*4)-D-glikopiranozylo- wa, 2,3-dwuhydroksy-n-propylowa albo 2,3,4-trój- hydroksy-n-butylowa. Najkorzystniejsze wlasci¬ wosci maja zwiazki o wzorze 1, w którym R1 oznacza rodnik n-butylowy, izobutylowy lub 2-me- tylo-2-n-propenylowy i R2 oznacza grupe D-galak¬ topiranozylowa, L-arabinopiranozylowa albo 0-a- -D-glikopiranózylo-(l-4)-D-glikopiranozylowa.Zgodnie z wynalazkiem zwiazki o wzorze 1, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, wy¬ twarza sie przez nitrozowanie zwiazków o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie.Produkty wyjsciowe o wzorze 2 wytwarza sie latwo, np. przez kondensacje pierwszorzedowej ami¬ ny o wzorze R*NH2 w którym R1 ma wyzej podane znaczenie, ze zwiazkiem o wzorze R2-X, w którym R2 ma wyzej podane znaczenie, a X oznacza grupe hydroksylowa lub atom chlorowca. Reakcje kon¬ densacji prowadzi sie w temperaturze od okolo 20°C do 80°C w obojetnym rozpuszczalniku, np. w metanolu lub etanolu, po czym otrzymana dru- gorzedowa amine o wzorze RiNHR2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, kondensuje sie z izocyjanianem 2-chloroetylu w temperaturze od 0°C do 30°C, w odpowiednim rozpuszczalniku, np. w czterowodorofuranie, metanolu albo etanolu.Proces nitrozowania zgodnie z wynalazkiem pro¬ wadzi sie dzialajac na zwiazek o wzorze 2 kwasem azotawym, trójtlenkiem azotu lub czterotlenkiem azotu w odpowiednim rozpuszczalniku. Reakcja przebiega korzystnie w temperaturze —20°C do 20°C, zwlaszcza w temperaturze od okolo 0°C do okolo 5°C. Jako obojetny rozpuszczalnik stosuje sie nizsze alkanole, np. metanol lub etanol, cztero¬ wodorofuran, chlorek metylenu, octan etylu, kwas octowy i kwas mrówkowy. Jezeli wolny kwas azo¬ tawy przygotowuje sie przez reakcje azotynu me¬ talu alkalicznego, np. azotynu sodowego lub pota- 15 20 25 30 35 40 45 50 55 W111784 sowego, albo nizszego estru alkilowego kwasu azo¬ tawego, np. azotynu butylu lub azotynu amylu, z kwasem mineralnym albo organicznym, np. z kwasem solnym, siarkowym, mrówkowym lub octo¬ wym, wówczas wytworzony kwas azotawy korzy- 5 s.nie stosuje sie do nitrozowania natychmiast po jego wytworzeniu. Jezeli zas do nitrozowania sto¬ suje sie trójtlenek azotu albo czterotlenek azotu, wówczas korzystnie rozpuszcza sie wyjsciowy zwia¬ zek o wzorze 2 w odpowiednim rozpuszczalniku 10 i nastepnie do roztworu wprowadza gazowy trój¬ tlenek lub czterotlenek azotu; ewentualnie w obec¬ nosci substancji pochlaniajacej kwas, takiej jak np. wodoroweglan lub weglan sodowy, weglan po¬ tasowy. Po zakonczeniu reakcji nitrozowania zwia- 15 zek o wzorze 1 wyosabnia sie latwo z mieszaniny reakcyjnej i ewentualnie oczyszcza znanymi meto¬ dami, np. metoda chromatografii na zelu krzemion¬ kowym.Pochodne nitrozomocznika o wzorze 1 wykazuja 20 silne dzialanie przeciwko róznym komórkom no¬ wotworowym, takim jak rak Ehrlicha, miesak Sarcoma 180, rak bialaczki Leukemia L-1210, rak plucny Lewisa, miesak Yoshida, puchlina watro¬ bowa szczura itp. Moga one byc skuteczne przy 25 przedluzaniu zycia zwierzat cieplokrwistych zaata¬ kowanych przez nowotwory i/albo hamowac rozwój tych nowotworów u zwierzat. Srodki zawierajace zwiazki o wzorze 1 mozna tez stosowac do leczenia zlosliwego chloniaka, bialaczki, raka zoladka i 30 watroby oraz innych zlosliwych nowotworów.Zwiazki o wzorze 1 mozna stosowac w postaci preparatów do podawania doustnego lub pozajeli¬ towego. Mozna je takze stosowac w mieszaninach z odpowiednimi dodatkami nadajacymi zadana konsystencje. Dodatki takie nie powinny reagowac ze zwiazkami o wzorze 1. Odpowiednimi dodatkami sa np. zelatyna, laktoza, glikoza, chlorek sodowy, skrobia, stearynian magnezu, talk lub oleje roslin¬ ne. Preparaty lecznicze moga miec postac stala, np. tabletek, tabletek powlekanych, pigulek lub kapsu¬ lek, albo tez moga byc ciekle, np. w postaci roz¬ tworów lub zawiesin. Zwiazki o wzorze 1 mozna tez stosowac w postaci preparatów do wstrzykiwa¬ nia lub czopków moga byc wyjalowiane i/albo mo¬ ga zawierac substancje pomocnicze, np. konserwu¬ jace i utrwalajace. Dawka zwiazków o wzorze 1 zalezy od sposobu podawania leku, wieku, wagi ciala i stanu pacjenta oraz od rodzaju schorzenia.Ogólnie biorac, w celach leczniczych stosuje sie dzienne dawki zwiazków o wzorze 1 wynoszace 0,1—30 mg/kg, a zwlaszcza 0,2—10 mg/kg.Wynalazek jest zilustrowany w przykladach.W calym opisie okreslenie „nizszy alkanol" i „niz¬ szy rodnik alkilowy" oznaczaja alkanole lub rod¬ niki alkilowe o 1—6 atomach wegla.Przyklad I. (1) Mieszanine 3,6 g D-glikozy z 10% roztworem metyloaminy w metanolu utrzy- ra"j'o. sie w zalutowanej rurze w temperaturze 60°C w ciagu 20 minut, po czym odparowuje mie¬ szanine do sucha pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 3,8 g surowej 1-metyloamino-l-dezoksy- -D-glikozy. Produkt ten rozpuszcza sie w 40 ml metanolu i do roztworu wkrapla w temperaturze 0°—5°C roztwór 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu ^ 40 45 55 w 10 ml czterowodorofuranu i miesza roztwór w tej samej temperaturze w ciagu 1,5 godziny. Nastepnie odparowuje sie otrzymany roztwór pod zmniejszo¬ nym cisnieniem i do pozostalosci dodaje miesza¬ nine octanu etylu z eterem, otrzymujac 4,5 g l-(2- -chloroetylo)-3-metylo-3-D-glikopiranozylomocznika w postaci bezbarwnego karmelu.IR,'mak)s1.(cm~1): 3300' 1630 1530 1070 1030 NMR (D2Ó)(5: 3,10 (s,CH3). (2) 1,2 g r-(2-chloroetylo)-3-metylo-3-D-glikopira- nozylomocznika rozpuszcza sie w 10 ml kwasu mrówkowego i mieszajac w temperaturze 0°—5°C dodaje w ciagu 1 godziny 0,56 g azotynu sodowego po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 1,5 godziny, a nastepnie suszy mieszanine przez wymrazanie. Pozostalosc oczyszcza sie chro- matografujac na zelu krzemionkowym, stosujac jako rozpuszczalnik mieszanine chloroform-octan etylu-metanol (2:1: 1). Otrzymuje sie 0,6 g l-(2- -chlorcetyloj - l-nitrozo-3-metylo-3-D-glikopiranozy- lomocznika w postaci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 69°C. [a] l6 = —22,9° (c = 1,1 w metanolu) IRvmUak°s.(cm"1): 3350 1690 1070 NMR (D2Ó)<5: 3,15 (s.3H,CH3), 4,20 (t.2H, -N(NO)-CH2).Przyklad II. 3,0 g l-(2-chloroetylo)-3-metylo- -3-D-glikopiranozylomocznika otrzymanego w spo¬ sób opisany w przykladzie I (1) rozpuszcza sie w mieszaninie 80 ml czterowodorofuranu i 80 ml chlorku metylenu i do roztworu dodaje 15 g bez¬ wodnego weglanu sodowego, po czym do miesza¬ niny wprowadza sie w ciagu 10 minut 5 g gazo¬ wego czterotlenku azotu, chlodzac mieszanine lo¬ dem. Nastepnie miesza sie w tej samej tempera¬ turze w ciagu 10 minut, po czym dodaje 10 ml metanolu i 3 ml wody i miesza dalej w ciagu 10 minut. Otrzymana mieszanine suszy sie prze¬ sacza, odparowuje z przesaczu rozpuszczalnik i po¬ zostalosc chromatografuje na zelu krzemionkowym, stosujac jako rozpuszczalnik mieszanine octan etylu-chloroform-metanol (5:2: 1). Otrzymuje sie 2,4 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-metylo-3-D-gliko- piranozylomocznika w postaci proszku o barwie jasnozóltej, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 69°C. [a]" =—22,9° (c = l,0 w meta¬ nolu).Przyklad III. (1) 3,6 g D-glikozy, 1,1 g etylo- aminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykladzie I (1), otrzymujac 5,5 g l-(2-chloroetylo)-3-etylo-3-D-gliko- piranozylomocznika w postaci bezbarwnego kar¬ melu. .1 IRvmaks 1640 1535 1080 1040 NMR (D2Ó)<5: 1,25 (t,CH2-CH3). (2) 6,0 g l-(2-chloroetylo)-3-etylo-3-D-glikopirano- zylomocznika rozpuszcza sie w 15 ml kwasu mrów¬ kowego i do otrzymanego roztworu dodaje miesza¬ jac w temperaturze 0°—5°C w ciagu 1 godziny stopniowo 4,0 g azotynu sodowego, po czym miesea sie w tej samej temperaturze w ciagu 20 minut i nastepnie dodaje 100 ml mieszaniny eteru z hek¬ sanem (1 : 1). Oleisty produkt oddziela sie, plucze7 * go eterem i traktuje 100 ml mieszaniny chlorku metylenu z metanolem (5 : 1), po czym odsacza sie nie rozpuszczone substancje i z przesaczu odparo¬ wuje rozpuszczalnik. Pozostalosc chromatografuje sie na zelu krzemionkowym, eluujac mieszanina chloroform-octan etylu-metanol (2:1: 1). Otrzy¬ muje sie 2,0 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-etylo- -3-D-glikopiranozylomocznika w postaci karmelu o jasnozóltej barwie.IRvmaks (cm_1): 3370 1700 1090 NMR (D2Ó)<5: 1,26 (t,3H, CH3), 4,20 (t,2H, -N(NO)-CH2-) [a] 1° =¦ +16,0° (c = 0,4 w metanolu).Przyklad IV. Do roztworu 3,1 g l-(2-chloro- etylo-3-D-glikopiranozylomocznika w mieszaninie 80 ml czterowodorofuranu i 80 ml chlorku mety¬ lenu dodaje sie 15 g bezwodnego weglanu sodo¬ wego, po czym chlodzac lodem wprowadza sie 5 g gazowego czterotlenku azotu. Otrzymana miesza¬ nine traktuje sie dalej w sposób opisany w przy¬ kladzie II, otrzymujac 2,6 g .l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo-3-etylo-3-D-glikopiranozylomocznika o kon¬ systencji karmelu o barwie bladozóltej. [a] £° = +16,0° (c = 0,4 w metanolu).PrzykladV. (1) Mieszanine 3,6 g D-glikozy i 1,3 g n-propyloaminy w 15 ml metanolu utrzy¬ muje sie w temperaturze 60°C w ciagu 30 minut, po czym odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnieniem i pozostalosc przemywa eterem, otrzy¬ mujac 4,4 g surowej 1-n-propyloamino-l-dezoksy -D-glikozy. Produkt ten rozpuszcza sie w 50 ml metanolu, chlodzi roztwór do temperatury 0°—5°C i wkrapla roztwór 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu w 10 ml czterowodorofuranu. Nastepnie miesza sie w pokojowej temperaturze w ciagu 1 godziny i od¬ parowuje pod zmniejszonym cisnieniem. Pozosta¬ losc rozpuszcza sie w 20 ml kwasu mrówjcowego i pozostawia na okres 20 minut w temperaturze pokojowej, po czym dodaje sie 200 ml mieszaniny eteru z n-heksanem (1 :1), oddziela oleisty produkt i przemywa go kilkakrotnie eterem. Otrzymuje sie 5,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n-propylo-3-D-glikopirano- zylomocznika w postaci brazowawo zabarwionego karmelu. Produkt ten chromatografuje sie na zelu krzemionkowym, eluujac mieszanina chloroform- -octan etylu-metanol (1:2: 1). Otrzymuje sie czysty produkt bezbarwny.IRvmaks (cm_1): 3300' 1630 1530 1080 1040 NMR (D2Ó)<5: 0,93 (t,3H,CH3), 1,35—2,0 (m,2H,-CH2- -CH3). (2) 4,5 g l-(2-chloroetylo)-3-n-propylo-3-D-glikopi- ranozylomocznika rozpuszcza sie w 20 ml kwasu mrówkowego, chlodzi do temperatury 0°—5°C i mieszajac dodaje w ciagu 1 godziny 2,8 g azo¬ tynu sodowego. Nastepnie miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 1 godziny, po czym dodaje 20 ml metanolu i chlodzac lodem zobojetnia sie mieszanine weglanem potasowym. Po zobojetnie¬ niu dodaje sie 150 ml octanu etylu, przesacza, przemywa przesacz wodnym roztworem wodorowe¬ glanu sodowego, suszy i odparowuje rozpuszczalnik.Pozostalosc oczyszcza sie chromatografujac na zelu krzemionkowym, przy uzyciu metanolu z chloro¬ formem (5 : 1) jako eluatu. Otrzymuje sie 1,5 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-propylo-3-D - glikopi- T84 8 ranozylomocznika w postaci karmelu o barwie bla¬ dozóltej.IRvm^ksl3 (cm_1): 3300' 1700 1070 g NMR (D2Ó)<5: 0,90 (t,3H,-CH3) 1,6—2,0 (m,2H,-CH2- -CH3), 4,20 (t,2H,-N(NO)-CH2-) [«] d = +5,0° (c = 1,5 w metanolu).Przyklad VI. Do roztworu 3,3 g l-(2-chloro- etylo)-3-n-propylo-3-D-glikopiranozylomocznika w io mieszaninie 60 ml czterowodorofuranu z 60 ml chlorku metylenu dodaje sie 15 g bezwodnego weglanu sodowego, po czym do mieszaniny chlo¬ dzonej lodem wprowadza sie w ciagu 10 minut 5 g gazowego czterotlenku azotu. Postepujac dalej 15 w sposób opisany w przykladzie II otrzymuje sie 2,6 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-propylo-3-D- -glikopiranozylomocznika w postaci karmelu o barwie zóltej. [a] j* = +5,0° (c = 1,5 w metanolu). 20 Przyklad VII. (1) 3,6 g D-glikozy, 2,0 g izo- propyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu traktuje sie w sposób opisany w przykladzie V (1), otrzymujac 4,8 g l-(2-chloroetylo)-3-izopropylo-3- -D-glikopiranozylomocznika w postaci bezbarwnego 25 karmelu.IRymaks 1640 1535 1070 1030 NMR (D2Ó)<5: 1,38 (d,-CH(CHs)2). (2) Do roztworu 6,0 g l-(2-chloroetylo)-3-izopro- 30 pylo-3-D-glikopiranozylomocznika w 50 ml 10% kwasu solnego dodaje sie mieszajac, stopniowo, w temperaturze 0°—5°C 6 g azotynu sodowego i miesza dalej w ciagu 10 minut, po czym ekstra¬ huje sie mieszanine octanem etylu. Wyciag plucze 35 sie wodnym roztworem wodoroweglanu sodowego, suszy i odparowuje rozpuszczalnik. Pozostalosc chromatografuje sie na zelu krzemionkowym, elu¬ ujac mieszanina chloroform-metanol (5 : 1). Otrzy¬ muje sie 2,0 g czystego l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo- 40 -3-izopropylo-3-D-glikopiranozylomocznika w po¬ staci karmelu o barwie bladozóltej.IRvm^ksL (cm_1): 3400 1690 1070 NMR (D2Ó)(5: 1,35 d,6H,-CH(CH3)2), 4,10 (t,2H,-N)NO- (-CH2) 45 [«] d = +21,0° (c = 1,2 w metanolu).Przyklad VIII. (1) 3,6 g D-glikozy, 1,7 g n-butyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 5,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -butylo-3-D-glikopiranozylomocznika w postaci bez¬ barwnego karmelu.IR v ^°ls Jcnr*): 3300, 1630, 1530, 1070, 1030 NMR (D26)<5: 0,75—1,70 (m,-CH2-CH2-CH3). 55 (2) 2,2 g l-(2-chloroetylo)-3-n-butylo-3-D-glikopi- ranozylomocznika rozpuszcza sie w 10 ml kwasu mrówkowego i mieszajac roztwór w temperaturze 0°—5°C w ciagu 40 minut dodaje stopniowo 1 g azotynu sodowego, po czym kontynuuje mieszanie ee w tej samej temperaturze w ciagu 1,5 godziny.Nastepnie mieszanine traktuje sie w sposób opi¬ sany w przykladzie V (2), otrzymujac 1,0 g l-(2- -chloroetylo)-l-nitfozo-3-n-butylo-3-D - glikopirano- zylomocznika w postaci karmelu o barwie blado- 69 zóltej.111 784 10 1Rv maks (cm_1): 3350' 1700' 108° NMR (D20)<5: 0,70—1,80 (m,7H), 4,15 (t,2H), 5,10 (d,lH). [a] 2£ = +8,0° (c = 0,8 w metanolu).Przyklad IX. Do roztworu 3,4 g l-(2-chloro- etylo)-3-n-butylo-3-D-glikopiranozylomocznika w mieszaninie 60 ml czterowodorofuranu i 60 ml chlorku metylenu dodaje sie 15 g bezwodnego we¬ glanu sodowego, chlodzi mieszanine lodem i w cia¬ gu 10 minut wprowadza 5 g gazowego czterotlenku azotu. Nastepnie mieszanine traktuje sie w sposób opisany w przykladzie II, otrzymujac 2,9 g l-(2- -chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-butylo-3 - D- glikopirano- zylomocznika o konsystencji karmelu i barwie zóltej. [a] ^6 = +8,0° (c = 0,8 w metanolu).^Przyklad X. (1) 3,6 g D-glikozy, 2,5 g izobu- tyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu pod¬ daje sie reakcji w sposób opisany w przykladzie V (1), otrzymujac 5,0 g l-(2-chloroetylo)-3-izobu- tylo-3-D-glikopiranozylomocznika o konsystencji bezbarwnego karmelu.IRvmaks (cm_1)- 3350 1635' 1535' 1070' 1030 NMR (D20)<3: 0,90(d,6H,CH(CH3)2), 1,7—2,3 (m,lH,- -CH)CH)3)2. (2) Do roztworu 3,4 g l-(2-chloroetylo)-3-izobuty- lo-3-D-glikopiranozylomocznika w mieszaninie 70 ml czterowodorofuranu i 70 ml chlorku metylenu do¬ daje sie 15 g bezwodnego weglanu sodowego i do chlodzonej lodem mieszaniny wprowadza sie mie¬ szajac w ciagu 10 minut 5 g gazowego czterotlenku azotu. Nastepnie mieszanine traktuje sie w sposób opisany w przykladzie II, otrzymujac 2,8 g l-(chlo- roetylo) -1-nitrozo -3-izobutylo -3 -D-glikopirano- zylomocznika o konsystencji karmelui barwie zóltej.IR y^^l* (cm"1). 3400, 1700, 1080 NMR (D2b)<5: 0,90 (d,6H,-CH(CH3)2), 1,8—2,3 (m,lh,- -CH(CH3)2), 4,15 (t,2H,-N(NO)-CH2-) [a] {« = —12,1° (c = 1,4 metanol).Przyklad XI. (1) 3,6 g D-glikozy, 2,1 g n- -pentyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 6,5 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -pentylo-3-D-glikopiranozylomocznika o konsysten¬ cji karmelu i brazowawej barwie.IR,;maksl3(cm~1): 3350' 1540, 1070 NMR (D2Ó)<5: 0,70—2,00 (m,-(CH2)3CH3). (2) 3,5 g l-(2-chloroetylo)-3-n-pentylo-3-D-gliko- piranozylomocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 60 ml czterowodorofuranu i 60 ml chlorku metylenu, dodaje 15 g bezwodnego weglanu sodowego, chlodzi lodem mieszanine i w ciagu 10 minut wprowadza do niej 5 g gazowego czterotlenku azotu. Nastepnie poddaje sie mieszanine obróbce opisanej w przy¬ kladzie II, otrzymujac 3,1 g l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo-3-n-pentylo-3-D-glikopiranozylomocznika o konsystencji karmelu i zóltej barwie.IR^rn^ks3(cm~1): 3400, 1690' 108° NMR (D2Ó)(5: 0,70—2,00 (m,9H,-(CH2)3CH3), 4,15 (t,2H,-N(NO)-CH2-) [a] 2« = +3,3° (c = 1,0 w metanolu). 10 40 Przyklad XII. (1) 3,6 g D-glikozy, 2,5 g n-heksyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 6,8 g l-(2-chloroetylo)-3-n- 5 -heksylo-3-D-glikopiranozylomocznika o konsysten¬ cji karmelu i barwie brazowawej.IHvm^ksl3 (cm-1): 3350 1640 1520 i080, 1040. (2) 4,3 g l-(2-chloroetylo)-3-n-heksylo-3-D-glikopi- ranozylomocznika rozpuszcza sie w 15 ml kwasu mrówkowego, roztwór chlodzi do temperatury 0°—5°C i mieszajac dodaje w ciagu 1 godziny 2,4 g azotynu sodowego, po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 1,5 godziny. Otrzymana mie¬ szanine poddaje sie obróbce opisanej w przykla¬ dzie V (2), otrzymujac 1,8 g l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo-3-n-heksylo-3-D-glikopiranozylomocznika c konsystencji oleju i zóltej barwie.IRj^^(cm-i): 3400, 1700, 1495, 1080 20 NMR (CHC13)<5: 0,70—1,60 (m,-(CH2)4CH3) [a] d6 = +4,4° (c = 1,2 w metanolu).Przyklad XIII. Do roztworu 3,7 g l-(2-chlo- roetylo)-3-n-heksylo - 3- D - glikopiranozylomocznika w mieszaninie 69 ml czterowodorofuranu z 60 ml 25 chlorku metylenu dodaje sie 15 g bezwodnego weglanu sodowego, chlodzi mieszanine lodem i w ciagu 10 minut wprowadza sie 5 g gazowego czterotlenku azotu. Traktujac dalej mieszanine w sposób opisany w przykladzie II, otrzymuje sie 30 3,1 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-heksylo-3-D- glikopiranozylomocznika w postaci oleju o barwie zóltej.M d = +44° (c = 1,2 w metanolu).Przyklad XIV. (1) 3,6 g D-glikozy, 1,5 g 35 n-propyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 4,5 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -propylo-3-D-galaktopiranozylomocznika o konsy¬ stencji bezbarwnego karmelu.IR,;maks (cm_1): 3400 1635 1530 1070 1°40 NMR(D20)(5: 0,95 (t,3H,CH3), 1,70—210 (m,2H,- -CH2CH3). (2) 6,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n-propylo-3-D-galak- 45 topiranozylomocznika rozpuszcza sie w 15 ml kwasu mrówkowego, chlodzi roztwór do temperatury 0°—5°C i mieszajac dodaje stopniowo w ciagu 1 godziny 4,2 g azotynu sodowego, po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 1 godziny. 50 Nastepnie mieszanine poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie V (2), otrzymujac 1,8 g l-(2-chloro- etylo)-l-nitrozo-3-n-propylo-3-D- galaktopiranozylo- mocznika o konsystencji karmelu i bladozóltej barwie.M IHvmaks (cm_1): 3380 1690 1080 NMR (D20)(5: 0,90 (t,3H,CH3), 1,60—2,00 (m,2H,- -CH2-CH3) [a] g* = +18,0° (c = 1,0 w metanolu).M Przyklad XV. Do roztworu 3,3 g l-(2-chlo- roetylo)-3-n-propylo-3-D-galaktopiranozylomocznika w mieszaninie 60 ml czterowodorofuranu z 60 ml chlorku metylenu dodaje sie 15 g bezwodnego weglanu sodowego, chlodzi mieszanine lodem i mie- 65 szajac wprowadza do niej w ciagu 10 minut 5 g111 784 11 12 15 25 gazowego czteroUenku azotu. Nastepnie poddaje sie mieszanine obróbce opisanej w przykladzie II, otrzymujac 2,8 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n- -propylo-3-D-galaktopiranozvi-mocznika o konsy¬ stencji karmelu i barwie bladozóltej. 5 [a] J3 = +18,0° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad XVI. (1) 3,6 g D-galaktozy, 2,4 g izopropyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 5,0 g l-(2-chloroetylo)-3- 10 -izopropylo-3-D-galaktopiranozylomocznika o kon¬ systencji bezbarwnego karmelu.IRvmlaJks 1640 1535 1050 NMR (D2Ó)ó: 1,38 (d.-CH(CH3)2). (2) 6,0 g l-(2-chloroetylo)-3-izopropylo-3-D-galak topiranozylomocznika rozpuszcza sie w 20 ml kwasu mrówkowego, chlodzi roztwór do temperatury 0°—5°C i mieszajac dodaje stopniowo 4,2 g azotynu sodowego, po czym kontynuuje sie mieszanie w tej samej temperaturze w ciagu 1 godziny. Postepujac dalej w sposób opisany w przykladzie V (2), otrzy¬ muje sie 1,8 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-izopro- pylo-3-D-galaktopiranozylomocznika o konsystencji karmelu i barwie bladozóltej. iR"S(cm~i): 3400} l690, l07° NMR (D20)<5: 1,40 (d,6H,-CH(CH3)2), 4,16 (t,2H,- -N(NO)-CH2-) [a] ° = +21,1° (c = 0,9 w metanolu).Przyklad XVII. (1) 3,6 g D-galaktozy, 1,8 g n-butyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji opisanej w przykladzie V (1), otrzymujac 5,2 g l-(2-chloroetylo)-3-n-butylo-3-D- galaktopiranozylomocznika w postaci bezbarwnego karmelu, IRvmaks (cm~1): 3350' 1640 1540 1070' 1030 NMR (D2Ó)<5: 0,8—1,90 (m,(CH2)2CH3). (2) 4,8 g l-(2-chloroetylo)-3-n-butylo-3-D-galakto- piranozylomocznika rozpuszcza sie w 15 ml kwasu 40 mrówkowego, roztwór chlodzi do temperatury 0°—5°C i mieszajac dodaje w ciagu 1 godziny stopniowo 2,4 g azotynu sodowego, po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 1,5 godziny.Otrzymana mieszanine poddaje sie obróbce opi- 45 sanej w przykladzie V (2), otrzymujac 1,8 g l-(2- -chloroetylo)- l-nitrozo-3-n-butylo-3-D - galaktopira- nozylomocznika w postaci proszku o barwie zóltej, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 44—46,5°C. 5a IRv ™ks3(cm_1): 3400, 1700, 1495, 1080 NMR (CDC13)<5: 0,80—1,90 (m,7H,-(CH2)2CH3), 4,20 t,2H,-N(NO)CH2). [a] ^6 = +16,4° (c = 1,0 w metanolu). w Przyklad XVIII. Do roztworu 3,4 g l-(2- -chloroetylo)-3-n-butylo-3-D7galaktopiranozylomocz- nika w mieszaninie 80 ml czterowodorofuranu z 80 ml chlorku metylenu dodaje sie 15 g bezwod¬ nego weglanu sodowego, chlodzi mieszanine lodem i w ciagu 10 minut wprowadza do niej 5 g gazo¬ wego czterotlenku azotu. Mieszanine traktuje sie nastepnie w sposób opisany w przykladzie II, otrzy¬ mujac 2,8 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-butylo- -3-D-galaktopiranozylomocznika w postaci proszku w 35 0 barwie zóltej, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 44—46,5°C.Przyklad XIX. (1) Mieszanine 3,6 g D-galak¬ tozy, 2,0 g izobutyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykladzie V (1), otrzymujac 5,5 g l-(2-chloro- etylo)-3-izobutylo-3-D-galaktopiranozylomocznika o konsystencji bezbarwnego karmelu.IRymak°s.(cm~1): 3350' 1640' 1540' 1070 ^ NMR (D2Ó)<5: 0,93 (d,6H,-CH(CH3)2, 1,75—2,20 m,lH,~ -CH(CH3)2). (2) 7,0 g l-(2-chloroetylo)-3 izobutylo-3-D-galakto- piranozylomocznika rozpuszcza sie w 15 ml kwasu mrówkowego, roztwór chlodzi do temperatury 0°—5C i mieszajac dodaje stopniowo w ciagu 1 godziny 5,0 azotynu sodowego, po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 1 godziny.Mieszanine traktuje sie dalej w sposób opisany w przykladzie V (2), otrzymujac 2,0 g l-(2-chloro- etylo)-l-nitrozo-3-izobutylo - 3-D- galaktopiranozylo- mocznika w postaci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego w temperaturze 48—53°C.IRj,maks (cm_1): 3380' 1695 109°- NMR (CDC13)<5: 0,95 (d,6H,-CH(CH3)2 1,80-2,25 (m,lH,-CH(CH2}2. [«] d = —36° Przyklad XX. Do roztworu 3,4 g l-(2-chlo- roetylo)-3-izobutylo-3-D- galakiopiranozylomocznika w mieszaninie 80 ml czterowodorofuranu z 80 ml chlorku metylenu dodaje sie 15 g bezwodnego weglanu sodowego, po czym chlodzi mieszanine lodem i wprowadza do niej w ciagu 10 minut 5 g gazowego czterotlenku azotu. Nastepnie mie¬ szanine poddaje sie obróbce opisanej w przykla¬ dzie II, otrzymujac 3,0 g l-(2-chloroiiJylo)-l-nitrozo- -3-izobutylo-3-D-galaktopiranczylomo}znika w po¬ staci proszku o barwie zóltej, topniejacego w tem¬ peraturze 48—53°C. [a\ ]? = —3,4° (c = 1,0 w metanol i\ Przyklad XXI. (1) 3,6 g D*$alaktozy, 5 g II-rzed.butyloaminy i 3,0 g izocyja t ianu 2-chloro¬ etylu poddaje sie reakcji w sposób ofisany w przy¬ kladzie V (1), otrzymujac 4,5 g l-|2-chloroetylo)- -3-II-rzed.butylo-3-D-galaktopiranoz tiomocznika o konsystencji karmelu barwy bladot razowej.IRvmaCks (cm_1): 3360' 1630' 1535 UU;0- NMR (D2Ó)<5: 0,90 (t,3H,-CH2-CH3), 1,20 (d,3H,CH- -CH3), 1,30—1,75 (m2H,-CH2-CH3) (2) 7,0 g l-(2-chloroetylo)-3-II-i2ed.butylo-3-D- -galakt^iranozylomocznika rozpuszn:'.a sie w 20 ml kwasu mrówkowego, roztwór chlodzi do tempera¬ tury 0°—5°C i mieszajac dodaje stopniowo 5,0 g azotynu sodowego, po czym miesza w tej samej temperaturze w ciagu 1 godziny. Nastepnie poddaje sie mieszanine obróbce opisanej w przykladzie V (2), otrzymujac 1,7 g l-(2-chloroet:/lo)-l-nitrozo-3- -II-rzed.butylo-3-D-galaktopiranozylomocznika c konsystencji karmelu barwy bladozóltej.IRvmaks (cm~1): 3400 1690 107°- NMR (D2Ó)(5: 0,90 (t,3H,-CH2CH3, 1,35 (d,3H,-CH-CH3), 1,55—2,00 (m,2H,-CH2CH3). [a] g = +13,8° (c = 1,3 w metanolu)13 1*1784 14 Przyklad XXII. (1) 3,6 g D-galaktozy, 2,3 g n-pentyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 5,5 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -pentylo-3-D-galaktopiranozylomcznika o konsy¬ stencji bezbarwnego karmelu.IRvmaks3(cm~1): 3350' 1640' 1535' 1060 NMR (D2Ó)d: 0,75—2,00 (m,(CH2)3CH3).(Z) Do roztworu 3,5 g l-(2-chloroetylo)-3-n-pen- tylo-3-D-galaktopiranozylomocznika w 80 ml czte- rowodorofuranu i 80 ml chlorku metylenu dodaje sie 15 g bezwodnego weglanu sodowego, po czym chlodzi mieszanine lodem i w ciagu 10 minut wpro¬ wadza do niej 5 g gazowego czterotlenku azotu.Nastepnie, poddaje sie mieszanine obróbce opisa¬ nej w przykladzie II, otrzymujac 2,7 g l-(2-chloro- etylo)-l-nitrozo-3-n-pentylo-3-D - galaktopiranozylo- mocznika o konsystencji karmelu i barwie zóltej.IRyrnaksl3(cm~1): 3400, 1690 1090 NMR (D2Ó)<5: 0,70—2,00 (m,9H,-(CH2)3CH3), 4,15 (t,2H,-N(NO)CH2) [a] g5 = +11,4° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad XXIII. (1) 3,6 g D-galaktozy, 2,3 g izopentyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddane sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 5,5 g l-(2-chloroetylo)-3- -izopentylo-3-D-galaktopiranozylomocznika o kon¬ systencji bezbarwnego karmelu.IRvmaks3(cm"1): 3350' 1640, 1535' 1060 NMR (D2Ó)<5: 0,87 (d,6H,-CH(CH3)2), 1,20—2,00 (m,3H,- -CH2-CH(CH3)2). (2) Do roztworu 3,5 g l-(2-chloroetylo)-3-izopen- tylo-3-D-galaktopiranozylomocznika w 80 ml czte- rowodorofuranu i 80 ml chlorku metylenu dodaje sie 15 g bezwodnego weglanu sodowego, po czym chlodzi mieszanine lodem i w ciagu 10 minut wprowadza 5 g gazowego czterotlenku azotu. Trak¬ tujac dalej mieszanine w sposób opisany w przy¬ kladzie II, otrzymuje sie 2,6 g l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo-3-izopentylo-3-D - galaktopiranozylomoczni- ka o konsystencji karmelu i barwie zóltej.IRvm?ksl3 1090 NMR (D2Ó)<5: 0,89 (d,6H,-CH(CH3)2), 1,20—1,90 (m,3H,- -CH2-CH=) [a] jo = _32o (C = 10 w metanolu).Przyklad XXIV. (1) 3,6 g D-galaktozy, 3,5 g neopentyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 5,0 g l-(2-chloroetylo)-3- -neopentylo-3-D-galaktopiranozylomocznika o kon¬ systencji bezbarwnego karmelu. iRv2s3(cm_i): 3350'l640,1540,1070 NMR (D20)<5: 0,90 (s,-C(CH3)3). (?) 3,6 g l-(2-chloroetylo)-3-neopentylo-3-D-galak- topiranozylomocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 60 ml czterowodorofuranu z 60 ml chlorku metylenu i do otrzymanego roztworu dodaje 15 g bezwodnego weglanu sodowego, po czym chlodzi sie mieszanine lodem i w ciagu 10 minut wprowadza do niej 5 g gazowego czterotlenku azotu. Nastepnie mieszanine poddaje sie obróbce w sposób opisany w przykla¬ dzie II, otrzymujac 2,9 g l-(2-chloroetyio)-l-nitrozo- -3-neopentylo-3-D-galaktopiranozylomocznrka o konsystencji karmelu i zóltej barwie.IRj;m^ksl3(cm~1): 3400' 1705 1075 1045 NMR (D2Ó)<5: 0,90 (s,-C(CH3)3) M d = +48,7° (c = 0,94 w metanolu).Przyklad XXV. (1) 3,6 g D-galaktozy, 1,5 g 2-propenyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloro- 10 etylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przy¬ kladzie V (1), otrzymujac 4,3 g l-(2-chloroetylo)-3- -(2-propenylo)-3-D-galaktopiranozylomocznika o konsystencji bezbarwnego karmelu.IRvmlaJks. (cm_1): 3400 1640 1535 1070 15 NMR: nie mozna bylo oznaczyc. (2) 3,2 g l-(2-chloroetylo)-3-(2-propenylo)-3-D- -galaktopiranozylomocznika rozpuszcza sie w mie¬ szaninie 60 ml czterowodorofuranu z 60 ml chlorku metylenu i do roztworu dodaje sie 15 g bezwod- 20 nego weglanu amonowego, po czym chlodzi sie mieszanine lodem i mieszajac wprowadza w ciagu 10 minut 5 g gazowego tlenku azotu. Nastepnie mieszanine poddaje sie obróbce opisanej w przy¬ kladzie II, otrzymujac 2,5 g l-(2-chloroetylo)-l- 25 nitrozo-3-(2-propenylo)-3-D- galaktopiranozylomocz- nika o konsystencji karmelu i zóltej barwie.IRv™3 (cm-i): 3400, 1700, 1090 [a] g* = —13,1° (c = 1,1 w metanolu). 30 Przyklad XXVI. (1) 3,6 g. D-galaktozy, 1,4 g propynyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 4,3 g l-(2-chloroetylo)-3-(2- -propynylo)-3-D-galaktopiranozylomocznika o kon- 35 systencji bezbarwnego karmelu. 1Rvmaks (cm_1): 3350 1640' 1535 1050 NMR (D2Ó)(5: 2,80 (m,-C = (CH). (2) 3,2 g l-(2-chloroetylo)-3-(2-propynylo)-3-D- -galaktopiranozylomocznika rozpuszcza sie w mie¬ szaninie 60 ml czterowodorofuranu z 60 ml chlorku metylenu i dodaje 15 g bezwodnego weglanu sodo¬ wego, po czym chlodzi sie mieszanine lodem i mie¬ szajac wprowadza w ciagu 10 minut 5 g gazowego czterotlenku azotu. Nastepnie mieszanine poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie II, otrzymujac 2,5 g l-(2-chloroetylq)-l-nitrozo-3-(2-propynylo)-3- -D-galaktopiranozylomocznika w postaci proszku o barwie bladozóltej. so IR*£aks (cm_1): 3370 3280 1690' 1080 NMR (D2b)(5: 2,75 (m,lH,-C= CH), 5,10 (d,lH,Ci-H). [a] J3° —9,2° (c = 1,1 w metanolu).Przyklad XXVII. (1) 3,0 g D-ribozy, 1,0 g metyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu 55 poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie I (1), otrzymujac 4,0 g l-(2-chloroetylo)-3- -metylo-3-D-rybofuranozylomocznika o konsystencji bezbarwnego karmelu.IRrnu^01 (cm-i): 3350, 1635, 1540, 1050 60 maks. ' ' ' NMR (D20)d: 3,08 (s,CH3). (2) 2 g l-(2-chloroetylo)-3-metylo-3-D-rybofurano- zylomocznika rozpuszcza sie w 10 ml kwasu mrów¬ kowego, roztwór chlodzi do temperatury 0°—5°C 65 i w ciagu 1 godziny dodaje stopniowo 1,1 g azotynu 40 45111 T84 15 16 sodowego, mieszajac, po czym miesza sie dalej w tej samej temperaturze w ciagu 1 godziny.Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie I (2), otrzymujac 1,4 g l-(2-chloro- etylo)-l-nitrozo-3-metylo - 3-D- rybofuranozylomocz- nika w postaci proszku o barwie zóltej, topnie¬ jacego z objawami rozkladu w temperaturze 57°—60°C.IRvmaks3(cm~1): 3400, 1690, 1060 NMR (CDCls)ó: 3,10 (s,3H,CH3), 5,30 (d,lH,Ci-H) [«] £6 = —35,2° (c =1,1 w metanolu).Przyklad XXVIII. Do roztworu 2,7 g l-(2- -chloroetyl-}-3-rr.etlj-3-D- rybofuranozylomocznika w 80 ml czterowodorofuranu i 80 ml chlorku mety¬ lenu dodaje sie 15 g bezwodnego weglanu sodo¬ wego, po czym chlodzi roztwór lodem i w ciagu 10 minut wprowadza 5 g gazowego czterotlenku azotu. Otrzymana mieszanine poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie II, otrzymujac 2,1 g l-(2- -chloroetylo)-l-nitrozo-3-metylo - 3-D-rybofuranozy- lomocznika w postaci proszku o barwie zóltej, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 57—60°C. [a] J6 = —35,2° (c = 1,1 w metanolu).Przyklad XXIX. (1) 3,9 g D-rybozy, 1,9 g n-butyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 5,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -butylo-3-D-rybofuranozylomocznika o konsystencji bezbarwnego karmelu. iRvS(cm~l): 3350'1640'1535,1060 NMR (D20)<5: 0,70—1,90 (m,-(CH2)2CH3) (2) 3,1 g l-(2-chloroetylo)-3-n-butylo-3-D-rybofu- ranozylomocznika rozpuszcza sie w 10 ml kwasu mrówkowego, chlodzi do temperatury 0°—5°C i mie¬ szajac dodaje stopniowo w ciagu 1 godziny 1,5 g azotynu sodowego, po czym miesza sie dalej w ciagu 1 godziny. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce w sposób opisany w przykladzie V (2), otrzymujac 1,4 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n- -butylo-3-D-rybofuranozylomocznika o konsystencji karmelu i barwie zóltej.IRvmaks (cm_1): 3400' 1700 1080 NMR (D2b)<5: 0,70—2,00 (m,7H,-(CH2)2CH3), 5,20(d,lH,Ci-H). [a] ™ = —3,0° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad XXX. (1) 3,6 g D-mannozy, 1,8 g n-butyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 5,3 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -butylo-3-D-mannopiranozylomocznika o konsysten¬ cji bezbaiwnego karmelu.IRvmaks (cm_1): 3350 1640' 1540' 1070 1030 NMR (D20)<5: 0,7—1,9 (m,7H,-(CH2)2CH3), 5,1—5,3 (m,lH,Ci-H). (2) 3,4 g l-(2-chloroetylo)-3-n-butylo-3-D-manno- piranozylomocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 60 ml czterowodorofuranu z 60 ml chlorku mety¬ lenu, dodajac 15 g bezwodnego weglanu sodowego, po czym chlodzi lodem i w ciagu 10 minut wpro¬ wadza 5 g gazowego czterotlenku azotu. Mieszanine reakcyjna traktuje sie nastepnie w sposób opisany w przykladzie II, otrzymujac 2,9 g l-(2-chloroetylo)- -l-nitrozo-3-n-butylo-3-D-mannopirazonylomocznika o konsystencji karmelu i zóltej barwie.IRrm^ks3 (cm_1)- 3350, 1690, 1080 ' NMR (D2b)<5: 0,8—2,0 (m,7H,-(CH2)2CH3), 4,20 (t,2H,-N(NO)CH2-).M d = +33,1° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad XXXI. 5,4 g l-(2-chloroetylo)-3-n- 10 -butylo-3-D-mannopiranozylomocznika rozpuszcza sie w 20 ml kwasu mrówkowego, chlodzi roztwór lodem i mieszajac dodaje stopniowo w ciagu 2 godzin 3,5 g azotynu sodowego, po czym dodaje sie 40 ml metanolu i 30 g bezwodnego weglanu 1§ potasowego i miesza w ciagu 10 minut chlodzac lodem. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie V (2), otrzymujac 1,6 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-butylo-3-D- mannopi- ranozylomocznika o konsystencji karmelu i zóltej 20 barwie. [«] ™ - +33,1° (c = 1,2 w metanolu).Przyklad XXXII. (1) 3,0 g D-ksylozy, 1,5 g -n-propyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla- 25 dzie V (1), otrzymujac 4,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -propylo-3-D-ksylopiranozylomocznika o konsysten¬ cji bezbarwnego karmelu.IRvmaks (cm_1): 3370, 1640, 1520, 1040 NMR (D2Ó)<5: 0,85 (t,3H,CH3), 1,45—1,95 30 (m,2H,-CH2-CH3). (2) 9,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n-propylo-3-D-ksylo- piranozylomocznika rozpuszcza sie w 25 ml kwasu mrówkowego, chlodzi do temperatury 0°—5°C i mieszajac dodaje stopniowo w ciagu 1 godziny 35 6,0 g azotynu sodowego, po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 39 minut. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przy¬ kladzie V (2), otrzymujac 3,7 g l-(2-chloroetylo)- -l-nitrozo-3-n-propylo-3-D-ksylopiranozylomocznika 40 o konsystencji karmelu i barwie bladozóltej.IRvmaks3(cm~1): 3400' 1695' 1070 NMR (D2b)<5: 0,85 (t,3H,CH3), 1,40—190 (m,2H,-CH2- -CH3), 4,15 (t,2H,-N(NO)-CH2). 45 [a] d = +58° Przyklad XXXIII. 3,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n- propylo-3-D-ksylopiranozylomocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 80 ml czterowodorofuranu z 80 ml chlorku metylenu i dodaje 15 g bezwodnego 50 weglanu sodowego, po czym chlodzi sie miesza¬ nine lodem i w ciagu 10 minut wprowadza 5 g gazowego czterotlenku azotu. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie II, otrzymujac 2,6 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n- 50 -propylo-3-D-ksylopiranozylomocznika o konsysten¬ cji karmelu i zóltej barwie. [a] ™ = +5,8° (c = 1,6 w metanolu).Przyklad XXXIV. (1) 3,0 g D-ksylozy, 2,5 g izopropyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu w poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 4,0 g l-(2-chloroetylo)-3- izopropylo-3-D-ksylopiranozylomocznika o konsy- stencii bezbarwnego karmelu. es IR^ks.3 17 18 NMR (D20)(5: 1,35 (d,CH(CH3)2). (2) 3,0 g l-(2-chloroetylo)-3-izopropylo-3-D-ksylo- piranozylomocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 80 ml czterowodorofuranu z 80 ml chlorku mety¬ lenu i dodaje 15 g bezwodnego weglanu sodowego, po czym chlodzi sie lodem i w ciagu 10 minut wprowadza 5 g gazowego czterotlenku azotu. Mie¬ szanine reakcyjna traktuje sie w sposób opisany w przykladzie II, otrzymujac 2,5 g l-(2-chloroetylo)- -1- itiozo-?-D-ksylopiranozylomocznika w postaci proszku o barwie zóltej, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 50—55°C. iRvS(cm_i): 3400,1700,1075 NMR (D2Ó)<5: 1,35 (d,6H,CH(CH3)2), 4,15 (t,2H,-N-(NO)- -CH2)- [a] l5 = +22,2° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad XXXV. (1) 3,0 g L-arabinozy, 1,5 g n-propyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla¬ dzie V (1). otrzymujac 4,1 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -propylo-3-L-arabinopiranozylomocznika o konsy¬ stencji bezbarwnego karmelu.IRvmaks (cm_1): 3400 1645' 1540 1070 NMR (D20)<5: 0,90 (t,3H,CH3), 1,40—1,90 (m,2H,- -CH2-CH3). (2) 9,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n-propylo-3-L-arabi- nopiranozylomocznika rozpuszcza sie w 25 ml kwasu mrówkowego, chlodzi do temperatury 0°—5°C i mieszajac dodaje stopniowo w ciagu 1 godziny 6,0 g azotu sodowego, po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 30 minut. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przy¬ kladzie V (2), otrzymujac 3,5 g l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo-3-n-propylo-3-L-arabinopiranozylomocznika o konsystencji karmelu i zóltej barwie.IRl,mks8(cm_1): 3400' 1695' 1080 NMR D20)<5: 0,90 (t,3H,-CH3), 1,40—1,90 (m,2H,-CH2-CH3) [a] 20 = +44,5° (c = 1,2 w metanolu).Przyklad XXXVI. 3,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -propylo-3-L-arabinopiranozylomocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 80 ml czterowodorofuranu z 80 ml chlorku metylenu i dodaje 15 g weglanu sodowego, po czym chlodzi lodem i w ciagu 10 minut wpro¬ wadza 5 g gazowego czterotlenku azotu. Miesza¬ nine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie II, otrzymujac 2,5 g l-(2-chloro- etylo)-l-nitrozo-3-n-propylo-3-L-arabinopiranozylo- mocznika o konsystencji karmelu i zóltej barwie. [a] «0 = +44,5° (c = 1,2 w metanolu).Przyklad XXXVII. (1) 3,0 g L-arabinozy, 2,5 g izopropyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chlo¬ roetylu poddaje sie reakcji opisanej w przykla¬ dzie V (1), otrzymujac 4,2 g l-(2-chloroetylo)-3- -izopropylo-3-L-arabinopiranozylomocznika o kon¬ systencji bezbarwnego karmelu.IRvmaks8(cm_1): 3350' 1660' 1540' 1090 NMR (D2Ó)<5: 1,35 (d,CH(CH3)2). (2) 3,0 g l-(2-chloroetylo)-3-izopropylo-3-L-arabi- nopiranozylomocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 80 ml czterowodorofuranu z 80 ml chlorku mety¬ lenu i dodaje 15 g bezwodnego weglanu sodowego, 10 po czym chlodzi sie lodem i w ciagu 10 minut wprowadza 5 g gazowego czterotlenku azotu. Mie¬ szanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie II, otrzymujac 2,4 g l-(2-chloroetylo)- -l-nitrozo-3-izopropylo-3-L-arabinopiranozylomocz- nika o konsystencji karmelu i zóltej barwie.IR8^sl3(cm-i): 3400, 1695, 1080 NMR (DzÓ)<5: 1,35 (d,6H,CH(CH3)2), 4,15 t,2H,-N(NO(CH2-) M d = +64,4° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad XXXVIII. (1) 3,0 g L-arabinozy, 1,8 g izobutyloaminy f 2,5 g izocyjanianu 2-chloro¬ etylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przy- 15 kladzie V (1), otrzymujac 4,3 g l-(2-chloroetylo)-3- -izobutylo-3-L-arabinopiranozylomocznika o konsy¬ stencji bezbarwnego karmelu.IRvm^ks3 (cm_1): 3360' lei30' 1540' 1090 NMR (D2b)d: 0,90 (d,6H,CH(CH3)2), 1,90—2,30 20 (m,lH,-CH(CH3)2). (2) 3,1 g l-(2-chloroetylo)-3-izobutylo-3-L-arabi- nopiranozylomocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 60 ml czterowodorofuranu i 60 ml chlorku mety¬ lenu i dodaje 15 g bezwodnego weglanu sodowego, 25 po czym chlodzi sie lodem i w ciagu 10 minut wprowadza 5 g gazowego czterotlenku azotu. Mie¬ szanine reakcyjna poddaje sie obróbce w sposób opisany w przykladzie JI, otrzymujac 2,3 g l-(2- -chloroetylo)-l-nitrozo-3-izobutylo-3-L- arabinopira- 30 nozylomocznika o konsystencji karmelu i barwie bladozóltej.IRvmaks (cm_1: 3400 1690 1080 NMR D2d)<3: 0,95 (d,6H,-CH(CH3)2, 1,90—2,40 (m,lH,- 35 -CH(CH3)2), 4,10 (t,2H,-N(NO)-CH2-). [a] ™ = +28,0° (c = 1,4 w metanolu).Przyklad XXXIX. (1) 4,5 g L-arabinozy, 2,5 g 2-propenyloaminy i 3,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykla- 40 dzie V (1); otrzymujac 5,5 g l-(2-chloroetylo)-3- -(2-propenylo)-3-L-arabinopiranozylomocznika w postaci bezbarwnego proszku.IRvmaks (cm_1): 3340 1630 1530' 1080 45 NMR (D2Ó)(5: 5,0—6,3 (m,4H,-CH= CH2, Ci-H). (2) 3,2 g l-(2-chloroetylo)-3-(2-propenylo)-3-L-ara- binopiranozylomocznika rozpuszcza sie w miesza¬ ninie 60 ml czterowodorofuranu z 60 ml chlorku metylenu, dodaje 15 g bezwodnego weglanu sodo- 50 wego, chlodzi lodem i mieszajac wprowa&ia w ciagu 10 minut 5 g gazowego czterotlenku Mieszanine poddaje sie obróbce opisanej w przy¬ kladzie II, otrzymujac 2,3 g l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo-3-(2-propenyl#)-3-L-arabinopiranozylomocz- 55 nika o konsystencji karmelu i zóltej barwie.IRvCH£ls (cm-1): 3400, 1700, 1080 NMR (D20)<5: 4,9—6,3 (m,4H,-CH = CH2, Ci-H) [a] 20 = +12,8° (c = 1,3 w metanolu). 60 Przyklad XL. (1) 3,3 g L-ramnozy, 1,8 g n-butyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji opisanej w przykladzie V (1), otrzymujac 4,2 g l-(2-chloroetylo)-3-n-butylo-3-L- -ramnopiranozylomocznika rozpuszcza sie w 10 ml 65 kwasu mrówkowego, chlodzi do temperatury111784 id 20 0°—5°C i mieszajac dodaje sie w ciagu 1 godziny 1.5 g azotynu sodowego, po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 1 godziny. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przy¬ kladzie V (2), otrzymujac 0,8 g l-(2-chloroetylo)- j -l-nitrozo-3-n-butylo-3-L-ramnopiranozylomocznika o konsystencji karmelu i zóltej barwie.IRvmaks (cm_1): 3350 1700 1070 NMR (D2Ó)<5: 0,70—2,00 (m,(CH2)2CH3) obok proto¬ nów CH3 (l,lppm,d). 1( [a] g* - —20,1° (c - 1,4 w metanolu).Przyklad XLI. 3,2 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -butylo-3-L-ramnopiranozylomocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 60 ml czterowodorofuranu z 60 ml u chlorku metylenu, dodaje 15 g weglanu sodowego i chlodzac lodem wprowadza w ciagu 10 minut 5 g gazowego czterotlenku azotu. Mieszanine reak¬ cyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykla¬ dzie II, otrzymujac 3,5 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo- 20 -3-n-butylo-3-L-ramnopiranozylomocznika o konsy¬ stencji karmelu i zóltej barwie. [a] J6 = —20,1° (c = 1,4 w metanolu).Przyklad XLIII. 4,6 g l-(2-chloroetylo)-3- -metylo-3-[0-a-D-glikopiranozylo -(l-*4) -D -gliko- piranozylo]-mocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 170 ml czterowodorofuranu 30 ml kwasu octowego 5 i dodaje 20 g bezwodnego octanu sodowego, po czym chlodzi sie lodem i mieszajac wprowadza w ciagu 10 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu, a naste¬ pnie miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 20 minut. Mieszanine reakcyjna traktuje sie 200 ml 10 n-heksanu, przesacza i z przesaczu odparowuje roz¬ puszczalnik. Do pozostalosci dodaje sie 200 ml mie¬ szaniny metanolu z eterem (1 : 20) i oddziela oleisty produkt. Produkt ten oczyszcza sie chromatogra¬ ficznie na zelu krzemionkowym, eluujac octanem 15 etylu z chloroformem i metanolem (2:1: 1). Otrzy¬ muje sie 3,35 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-metylo- -3-[0-a-D-glikopiranozylo-(l-^4)-D- glikopiranozylo]- -mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3- -metylo-3-D-D-maltozylomocznika w postaci pro¬ szku o bladozóltej barwie, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 66—70°C. [a\ d = +42,9° (c = 1,2 w metanolu).Przyklad XLIV. (1) 7,2 g jednowodzianu D-maltozy, 1,5 g n-propyloaminy i 2,5 g izocyja¬ nianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykladzie XLII, otrzymujac 8,5 g l-(2- -chloroetylo)-3-n-propylo-3-[0-a-D - glikopiranozylo- -(l-4)-D-glikopiranozylo]-mocznika, io jest l-(2- -chloroetylo)-3-n-propylo-3-D-maltozjlomocznika o konsystencji bezbarwnego, bezpostaciowego proszku.IRvmaks (cm_1): 3350 1640 1535 im NMR (D20)<5: 0,90 (t,3H,CHj), 1,40—1,90 (m,2H,- -CH2-CH3). (2) 5,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n-prcpylo-3-[0-a-D- -glikopiranozylo-(l-*4)-D-glikopiran02ylo]- mocznika rozpuszcza sie w 20 ml kwasu mrówkowego, chlodzi do temepratury 0°—5°C i mieszajac «odaje stopnio¬ wo w ciagu 1 godziny 1,5 g azotynu sodowego, po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 1,5 godziny. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie I (2), eluujac mie¬ szanina chloroform-octan etylu-metanol (1:2: 1).Otrzymuje sie 0,8 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n- -propylo-3-[0-a-D]-glikopiranozylo-(l--*4)-D- glikopi¬ ranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo-3-n-propylo-3-D-maltozomoc:mika, w po¬ staci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 59—62°C.IRymaks (cm_1): 3380 1690 1050 NMR (D2b)<5: 0,91 (t,3H,CH3, 1,4—1,9 (m,2H,-CH2- -CH3), 4,20 (t,2H,-N(NO)-CH2). [a] ™ = +62,9° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad XLV. 4,8 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -propylo-3-[0-a-D - glikopiranozylo-(l-*4)-D- glikopi¬ ranozylo]-mocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 170 ml czterowodorofuranu z 30 ml kwasu octo¬ wego, dodaje 20 g bezwodnego octanu sodowego i chlodzac lodem oraz mieszajac wprowadza w ciagu ]0 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu. Miesza¬ nine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie XLIII, otrzymujac 3,6 g l-(2-chloro- etylo)- l-nitrozo-3-n-propylo-3 - [0-a-D - glikopirano¬ zylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroety"io)-l-nitrozo-3- Przyklad XLII. (1) Mieszanine 7,2 g jedno- wodzianu D-maltozy, 0,9 metyloaminy i 20 ml metanolu utrzymuje sie w zalutowanej rurze w temperaturze 60°C w ciagu 1 godziny, po czym odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc przemywa sie eterem, otrzymujac 7,1 g surowej [0-a-D-glikopiranozylo-(l-4)-D-glikopira- nozylo]-metyloaminy, to jest 1-metyloamino-l-dezo- ksy-D-maltozy. Produkt ten rozpuszcza sie w 50 ml metanolu, chlodzi do temperatury 0°—5°C i dodaje roztwór 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu w 10 ml czterowodorofuranu, po czym miesza sie w pokojo- 35 wej temperaturze w ciagu 1,5 godziny. Otrzymany roztwór odparowuje sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem i do pozostalosci dodaje miszanine octanu etylu z eterem. Otrzymuje sie 7,4 g l-(2-chloro- etylo)-3-metylo-3-[0-a-D - glikopiranozylo-(l-4) - D- 40 -glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)- -3-metylo-3-D-maltozylomocznika o konsystencji bezbarwnego, bezpostaciowego proszku.IRvmaks (cm_1)- 3350 1640 1535 1070 1030 45 NMR (D2Ó)<3: 3,15 (s,CH3). (2) 3,0 g l-(2-chloroetylo)-3-metylo-3-[0-a-D-Tgliko- piranozylo-( l-4)-D-glikopiranozylo]-mocznika roz¬ puszcza sie w 10 ml kwasu mrówkowego, chlodzi roztwór do temperatury 0°—5°C i mieszajac dodaje 50 stopniowo w ciagu 40 minut 1,0 g azotynu sodo¬ wego, po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 1,5 godziny. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie I (2), lecz sto¬ sujac jako eluent chloroform-octan etylu-metanol 55 (1:1: 1). Otrzymuje sie 1,0 g l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo-3-metylo-3-[0-a-D-glikopiranozylo-(l-4)-D- -glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)- -l-nitrozo-3-metylo-D-maltozylomocznika w postaci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego z obja- 6o wami rozkladu w temperaturze 66—70°C.IRvmaks (cm_1): 3300' 1700 1070' 1030 NMR (D2Ó)(5: 3,12 (s,3H,-CH3), 4,15 (t,2H,-N(NO)-CH2) lal 26 = _|_429° (C = 1,2 w metanolu). a111 784 21 22 -n-propylo-3-D-maltozomocznika w postaci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego z objawami roz¬ kladu w temperaturze 59—62°C.M d6 = +62,0° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad XLVI. (1) 7,2 g jednowodzianu D-maltozy, 2,0 g izopropyloaminy i 2,5 g izocyja¬ nianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykladzie XLII (1), otrzymujac 7,2 g l-(2-chloroetylo)-3 - izopropylo-3-[0-a-D-glikopirano- zylo-(l-*4)-D-glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-3-izopropylo-3-D- maltozylomoczni- ka, stanowiacego bezbarwny, bezpostaciowy proszek.IRvmaks (cm_1): 3350 1620 1540 1070 104° NMR (D2Ó)<5: 1,20 (d,-CH(CH3)2). (2) 4,8 g l-(2-chloroetylo)-3-izopropylo-3-[0-a-D- -glikopiranozylo-(l-4)-D-glikopiranozylo]- mocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 170 ml czterowodoro- furanu z 30 ml kwasu octowego, dodaje 20 g bez¬ wodnego octanu sodowego, po czym chlodzi lodem, i mieszajac wprowadza w ciagu 10 minut 8 g gazo¬ wego czterotlenku azotu. Mieszanine reakcyjna traktuje sie w sposób opisany w przykladzie XLIII, otrzymujac 3,6 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-izo- propylo -3 -[0-a-D-glikopiranozylo-(l-4)-D-glikopi- ranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-l-nitro- zo-3-izopropylo-3-D-maltozylomocznika w postaci proszku o bladozóltej barwie, topniejacego z obja¬ wami rozkladu w temperaturze 66—71°C.IRvmaks (cm_1): 3400 1700 1080 1040 NMR (D20)<5: 1,36 (d,eH,-CH(CH3)2), 4,15 (t,2H,- -N(NO)-CH2-) [a] £ = +70,5° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad XLVII. (1) 7,2 g jednowodzianu D-maltozy, 2,2 g n-butyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji opisanej w przy¬ kladzie XLII (1), otrzymujac 8,0 g l-(2-chloroetylo)- -3-n-butylo-3- [0-a-D-glikopiranozylo-(l-*4)- D-gliko- piranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-3-n- -butylo-3-D-maltozylomocznika, w postaci bezbar¬ wnego proszku, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 91—95°C.IRvmaks (cm_1): 3350 1640 1540 1070' 1030 NMR (D2b)ó: 0,7—2,0 (m,-(CH2)2CH3). (2) 4,5 g l-(2-chloroetylo)-3-n-butylo-3-[0-a-D-gli- kopiranozylo -(l-*4) - D - glikopiranozylo] - mocznika rozpuszcza sie w 10 ml kwasu mrówkowego, chlodzi do temperatury 0°—5°C i mieszajac dodaje stopnio¬ wo w ciagu 50 minut 1,5 g azotynu sodoweg®, po czym miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 1,5 godziny. Mieszanine reakcyjna poddaje sie ob¬ róbce opisanej w przykladzie I (2), otrzymujac 1,4 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo - 3-n-butylo-3-[0-a-D- gli- kopiranozylo-(l-v4)-D-glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-butylo-3-D-mal- tozylomocznika, w postaci proszku o barwie blado¬ zóltej, topniejacego z objawami rozkladu w tempe¬ raturze 76—80°C.IR¦'maks (cm_1): 3350 1700' 1070' 1030 NMR (D2Ó)(5: 0,70—1,90 (m,7H,(CH2)2CH3), 4,25 (t,2H,-N(NO)CH2-) [a] * = +61,5° (c = 1,7 w metanolu).Przyklad XLVIII. 4,9 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -butylo-3- [0-a-D-glikopiranozylo-(l-*4)-D- glikopira¬ nozylo]-mocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 150 ml czterowodorofuranu z 30 ml kwasu octo- 5 wego, dodaje 20 g bezwodnego octanu sodowego i nastepnie chlodzi lodem i mieszajac wprowadza w ciagu 10 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu.Mieszanine reakcyjna traktuje sie w sposób opi¬ sany w przykladzie XLIII, otrzymujac 3,8 g l-(2- 10 -chloroetylo)-l-nitrozo - 3-n-butylo-3-[0-a-D-glikopi- ranozylo-(l-^4)-D-glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo) - l-nitrozo-3-n-butylo-3-D-maltozy- lomocznika, majacego postac proszku o barwie bladozóltej i topniejacego z objawami rozkladu 15 w temperaturze 76—80°C. [«1d = +61,5°C (c = 1,7 w metanolu).Przyklad XLIX. (1) 7,2 g jednowodzianu D-maltozy, 2,9 g izobutyloaminy i 2,5 g izocyja¬ nianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji opisanej <20 w przykladzie XLII (1), otrzymujac 8,0 g l-(2- -chloroetylo)-3 - izobutylo-3-[0-a-D- glikopiranozylo- -(l-4)-D-glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2- -chloroetylo)-3-izobutylo-3-D-maltozylomocznika w postaci bezbarwnego proszku, który topnieje z obja- 25 wami rozkladu w temperaturze 86—90°C IR^J^s. (cm-i): 3350, 1635, 1540, 1080, 1030 NMR (D2Ó)(5: 0,91 (d,6H,-CH(CH3)2), 1,80—2,25 (m,lH,-CH(CH3)2) 30 [al d = +72,3° (c = 0,8 w metanolu). (2) Do roztworu 4,9 g l-(2-chloroetylo)-3-izobu- t^ lo-3-[0-a-D- glikopiranozylo-(l-^4)-D - glikopirano¬ zylo]-mocznika w mieszaninie 150 ml czterowodoro¬ furanu z 20 ml kwasu octowego dodaje sie 20 g 35 bezwodnego octanu sodowego, po czym mieszanine chlodzi sie lodem i mieszajac wprowadza w ciagu 10 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu. Mie¬ szanine reakcyjna traktuje sie w sposób opisany w przykladzie XLIII, otrzymujac 2,5 g l-(2-chloro- 40 etylo)-l-nitrozo - 3-izobutylo-3-[0-a-D-glikopiranozy- lo-(l-^4)-D-glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2- -chloroetylo)-l-nitrozo-3-izobutylo - 3 - D- maltozylo- mocznika w postaci proszku o barwie zóltej, topnie¬ jacego z objawami rozkladu w temperaturze 45 69—74°C.IRvmaks (cm-1): 3350 1695 1080 104° NMR (D2Ó)<5: 0,90 (d,6H,-CH(CH3)2), 1,80—2,25 (m,lh, -CH(CH3)2), 4,20 (t,2H,-N(NO)-CH2-). 50 [a] ™ = +51,7° (c = 2,5 w metanolu).Przyklad L. (1) 7,2 g jednowodzianu D-mal¬ tozy, 2,5 g n-pentyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opi¬ sany w przykladzie XLII (1), otrzymujac 8,1 g 55 l-(2-chloroetylo)-3-n - pentylo-3-[0-a-D- glikopirano- zylo-(l-*4)-D-glikopiranozylo] -mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-3-n-pentylo-3-D-maltczylomocznika w postaci bezbarwnego proszku. 60 IRvmaks (cm_1): 3350 1640 1540 1070 NMR (D20)<5: 0,7—1,0 m,3H,CH3), 1,0—2,0 (m,6H,-CH2CH2CH2CH3). (2) Do roztworu 5,2 g l-(2-chloroetylo)-3-n-pen- tylo-3 - [0-a-D-glikopiranozylo-(l-4)-D- glikopirano- 65 zylo]-mocznika w 20 ml kwasu mrówkowego ochlo-111784 24 dzonego do temperatury 0°—5°C dodaje sie stopnio¬ wo, mieszajac w ciagu 1 godziny 2 g azotynu sodo¬ wego, po czym n-iesza sie w tej samej temperatu¬ rze w ciagu 1,5 godziny. Mieszanine reakcyjna pod¬ daje sie obróbce opisanej w przykladzie I (2), otrzy¬ mujac 1,0 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-pentylo- -3-[0-a-D-glikopiranozylo-(l-*4)-D- glikopiranozylo]- -mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n- -pentylo-3-D-maltozylomocznika, w postaci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego z objawami roz¬ kladu w temperaturze 71—75°C.IRvmaks (cm_1): 3370 1685 1050 NMR (D2Ó)<5: 0,7—1,0 (m,3H,CH3), 1,0—2,0 (m,6H, -CH2CH2CH2CH3), 4,15 (t,2H,-N(NO) -CH2-), [a] £6 = +58,4° (c = 0,8 metanol).Przyklad LI. 5,1 g l-(2-chloroetylo)-3-n-pen- tylo - 3-[0-a-D-glikopiranozylo-(l-»4)-D- glikopirano- zylomocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 150 ml czterowodorofuranu z 20 ml kwasu octowego i do¬ daje 20 g bezwodnego octanu sodowego, po czym chlodzi mieszanine lodem i mieszajac wprowadza do niej w ciagu 10 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu. Mieszanine reakcyjna traktuje sie dalej w sposób opisany w przykladzie XLIII, otrzymujac 3,8 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-pentylo-3-[0-a- -D-glikopiranozylo-(l--4)-D-glikopiranozylo] - mocz¬ nika, to jest l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-pentylo- -3-D-maltozylomocznika, w postaci proszku o bar¬ wie bladozóltej, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 71—75°C. [a] ™ = +58,4° (c = 0,8 w metanolu).Przyklad LII. (1) 7,2 g jednowodzianu D-mal- tozy, 3,0 g n-heksyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji opisanej w przy¬ kladzie XLII (1), otrzymujac 8,3 g l-(2-chloroetylo)- -3 - n-heksylo-3-[0-a-D-glikopiranozylo-(l-4)-D- gli- kopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-3- -n-heksylo-3-D-maltozylomocznika, w postaci bez¬ barwnego proszku.IRvmaks 1640 1540 1070 1030 NMR (D2b)<5: 0,70—2,10 (m,-(CH2)4CH3). (2) 5,2 g l-(2-chloroetylo)-3-n-heksylo-3-[0-a-D- -glikopiranozylo-(l-4)-D- glikopiranozylo]-mocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 150 ml czterowodoro¬ furanu z 30 g kwasu octowego, dodaje 20 g bez¬ wodnego octanu sodowego, chlodzi lodem i mie¬ szajac wprowadza w ciagu 10 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie XLIII, otrzy¬ mujac 4,2 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-heksylo- -3-[0-a-D-glikopiranozylo-(l-Mi)-D-glikopiranozylo]- -mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n- -heksylo-3-D-maltozylomocznika, w postaci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego z objawami roz¬ kladu w temperaturze 70—72°C.IRvmaks (cm_1): 3300 1690 1080 104° NMR (D2Ó)<5: 0,70—2,10 (m,-(CH2)4CH3) [a] d = +60,3° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad LIII. (1) 7,2 g jednowodzianu D-mal- tozy, 1,5 g 2-propenyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji opisanej w przy¬ kladzie XLII (1), otrzymujac 8,0 g l-(2-chyloroety- 15 lo)-3-(2-propenylo)- 3-[0-a-D-glikopiranozylo - (1^4)- -D-glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloro- etylo)-3-(2-propenylo)~3-D-maltozylomocznika, w postaci bezbarwnego proszku. 5 m^mUaks.(cm_1): 3350' 1645' 1540' 1070' 103°- (2) Do roztworu 4,8 g l-(2-chloroetylo)-3-(2-pro- penylo)-3-[0-a-D-glikopiranozylo-(l-*4)-D- glikopira¬ nozylo]-mocznika w mieszaninie 150 ml czterowo¬ dorofuranu z 20 ml kwasu octowego dodaje sie 20 g bezwodnego octanu sodowego, po czym chlodzi lodem i mieszajac wprowadza w ciagu 10 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu. Mieszanine reak¬ cyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykla¬ dzie XLIII, otrzymuj ;c 3,2 g l-(2-chlorOetylo)-l- nitrozo-3-(2-propenylo)- 3-[0 - a - D - glikopiranozylo- -(l-*4)-D-glikopiranozylo] -mocznika, to jest l-(2- -chloroetylo)-l-nitrozo-3-(2-propenylo)-3-D-maltozy- lomocznika, w postaci proszku o barwie zóltej, topniejacego z objawami rozkladu w tempera- 20 turze 67°C.IR^maks (cm~1): 3300 1695 1050 [a] d7 = +41,3° (c = 1,4 w metanolu).Przyklad LIV. (1) 7,2 g jednowodzianu 26 D-maltozy, 2,8 g 2-metylo-2-propenyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji opi¬ sanej w przykladzie XLII (1), otrzymujac 7,8 g l-(2-chloroetylo) -3-(2-metylo -2-propenylo) -3-[0-a- -D-glikopiranozylo-(l-^4) - D-glikopiranozylo-mocz- 30 nika, to jest l-(2-chloroetylo)-3-(2-metylo-2-prope- nylo)-3-D-maltozylomocznika, w postaci bezbarwne¬ go proszku.IRvmaks (cm_1): 3350 1640 1535 1070 1030 35 NMR (D2Ó)<5: 1,78 (s,CH3). (2) Do roztworu 4,9 g l-(2-chlorostylo)-3-(2-me- tylo-2-propenylo)-3-[0-a-D-glikopiranozylo -(l-^4)-D- -glikopiranozylo] -mocznika w mieszaninie 150 ml czterowodorofuranu z 20 ml kwasu octowego do- 40 daje sie 20 g bezwodnego octanu sodowego, po czym chlodzac lodem i mieszajac wprowadza sie w ciagu 10 minut 8 g gazowego czt«*.lotlenku azotu.Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie XLIII, otrzymujac 3,8 g l-(2-chloro- 45 etylo)- 1 - nitrozo-3-(2-metylo-2-propenylo)-3-[0-a-D- -glikopiranozylo-(l-4)-D-glikopirano; ;ylo]-mocznika, to jest l-(2-chloro)-l-nitrozo-3-(2-r.ietylo-2-prope- nylo)-3-D-maltozylomocznika, w pnstaci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego 2; objawami roz¬ kladu w temperaturze 76—80°C.IRj,nujol 50 m^ks. (cm"1): 3350, 1690, 1060, !¦•) JO NMR (D20)<5: 1,80 (s,CH3). [«] d = +5 Przyklad LV. (1) 7,2 g jednovc dzianu D-mal- 55 tozy, 2,1 g 2-butenyloaminy i 2,5 4 izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji o.) sanej w przy¬ kladzie XLII (1), otrzymujac 8,2 g 1 - 2-chloroetylo)- -3 - (2-butenylo)-3-[0-a-D- glikopirai .< zylo-(l-4)-gli¬ kopiranozylo]-mocznika, to jest 1-U chloroetylo)-3- 60 -(2-butenylo)-3-D-maltozylomocznik \ w postaci bez- bjrwnego proszki1, topniejacego z *bjawami roz¬ kladu w temperaturze 71—75°C.IRrmaks. (cm_1): 3350' 1640 1530 im 1030 ^ NMR (D20)<5: 1,75 (d,CH3).25 (2) 4,9 g l-(2-chloroetylo)-3-(2-butenylo)-3-[0-a-D- -glikopiranozylo-(l-*4)-D-glikopiranozylo]- mocznika rozpuszcza sie w mieszaninie 150 ml czterowodoro- furanu z 20 ml kwasu octowego, dodaje 20 g bez¬ wodnego octanu sodowego, chlodzi lodem i mie¬ szajac wprowadza w ciagu 10 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie XLIII, otrzy¬ mujac 3,8 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-(2-bute- n^lo)-3-[0-a-D-glikopiranozylo-(l--4)-D- glikopirano- zylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3- -2-butenylo)-3-D-maltozylomocznika, w postaci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego z obja¬ wami rozkladu w temperaturze 73—76°C.IRvmaks (cm_1): 3350 1690 1080 NMR (D2Ó)<5: 1,65 (d,CH3) [a] J* = +43,0° (c = 0,9 w metanolu).Przyklad LVI. (1) 7,2 g jednowodzianu D-maltozy, 2,0 g 3-butenyloaminy i 2,5 g izocyja¬ nianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykladzie XLII (1), otrzymujac 8,0 g l-(2 - chloroetylo)-3-(3-butenylo)-3-[0-a-D- glikopira- nozylo-(l-4)-D-glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-3-(3 - butenylo)-3-D-maltozylomocz- nika), w postaci bezbarwnego proszku.IRvmaks (cm_1: 3350 1635 1530' 1070 1030 NMR (D2Ó)<5: 2,40—2,60 (m,-CH2CH=CH2). (2) Do roztworu 4,9 g l-(2-chloroetylo)-3-(3-bute- nylo)-3-[0-a-D-glikopiranozylo-(l-*4)-D- glikopirano- zylo]-mocznika w mieszaninie 150 ml czterowodoro- furanu z 20 ml kwasu octowego dodaje sie 20 g bezwodnego octanu sodowego, po czym chlodzac lodem i mieszajac wprowadza sie w ciagu 10 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu. Mieszanine reak¬ cyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykla¬ dzie XLIII, otrzymujac 3,9 g l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo - 3-(3-butenylo)-3-[0- a - D - glikopiranozylo- -(l-4)-D-glikopiranozylo] -mocznika, to jest l-(2- -chloroetylo)-l-nitrozo-3 -(3-butenylo)-3-D - maltozy- lomocznika, w postaci proszku o barwie bladozóltej, który topnieje z objawami rozkladu w tempera¬ turze 74°C.IRrmaiks (cm_1): 3380, 1690' 1640, 1070' 1035 NMR (D2Ó)<5: 2,38—2,60 (m,2H,-CH2CH=CH2), 4,18 (t,2H,-N(NO)-CH2). [a] ™ = +59,2° (c = 1,0 metanol).Przyklad LVII. (1) 7,2 jednowodzianu D-lak- tozy, 1,9 g n-butyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykladzie XLII (1), otrzymujac 8,5 g l-(2-chlo- roetylo) - 3 - n-butylo -3 - [0-a-D - galaktopiranozylo- -(l-*4)-D-glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2- -chloroetylo)-3-n-butylo-3-D-laktozylomocznika, w postaci bezbarwnego proszku.IRv^al-s (cm_1): 3350 1640 1540 1080 104° NMfT(D2b)(5: 0,70—1,90 (m,-(CH2)2CH3). (2) Do roztworu 5,1 g l-(2-chloroetylo)-3-n-butylo- -3-[0-/?-D-galaktopiranozylo -(l-*4) - D - glikopirano- zylo]-mocznika w 20 ml kwasu mrówkowego ochlo¬ dzonego do temperatury 0°—5°C dodaje sie mie¬ szajac w ciagu 1 godziny stopniowo 2 g azotynu sodowego, po czym miesza sie w tej samej tempe- 1T84 26 raturze w ciagu 1 godziny. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie I (2), otrzymujac 0,8 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n- -butylo-3-[0-^-D-galaktopiranozylo-(1^4)-D-glikopi- 5 ranozylo]-mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo-3-n-butylo-3-D-laktozylomocznika, w po¬ staci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 90—95°C.IRvmaks. (cm_1): 3400 ^90, 1080, 1050 11 NMR (D2Ó)(5: 0,70—1,95 (m,7H,-(CH2)2(CH3), 4,20 (t,2H,-N(NO)-CH2-).M d = +8°° (c = 0,8 w metanolu).Przyklad LVIII. Do roztworu 4,9 g l-(2- 15 -chloroetylo)-3-n-butylo-3-[0-/?-D-galaktopiranozylo- -(l-*4)-D-glikopiranozylo]-mocznika w mieszaninie 150 ml czterowodorofuranu z 20 ml kwasu octowego dodaje sie 20 g bezwodnego octanu sodowego, po czym chlodzac lodem i mieszajac wprowadza sie w ciagu 10 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu.Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie XLIII, otrzymujac 3,8 g l-(2-chloro- etylo)-l-nitrozo - 3-n-butylo-3-[0-^-D-galaktopirano- zylo-(l--4)-D-glikopiranozylo] -mocznika, to jest l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-butylo-3-D-laktozylo- mocznika w postaci proszku o barwie bladozóltej, topniejacego z objawami rozkladu w temperaturze 90—95°C. [a] d° = +8,0° (c = Q,8 w metanolu). 30 Przyklad LDC. (1) 7,2 g jednowodzianu D-lak- tozy, 2,5 g izobutyloaminy i 2,5 g izocyjanianu 2-chloroetylu poddaje sie reakcji w sposób opisany w przykladzie XLII (1), otrzymujac 8,2 g l-(2-chlo- roetylo)- 3 - izobutylo - 3 -[Q-/?-D - galaktopiranozylo- -(1-^4)-D-glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2- -chloroetylo)-3-izobutylq-3-D-laktozylomocznika, w postaci bezbarwnego proszku, topniejacego z obja¬ wami rozkladu w temperaturze 99—103°C.IRvmaks (cm_1): 3350' 1630 1525 10™ 40 NMR (D2Ó)<5: 0,90 (d,6H,-CH(CH3)2), 1,80—2,20 (m,lH,CH(CH3)2). (2) Do roztworu 4,9 g l-(2-chloroetylo)-3-izobutylo- -3-[0-/?-D- galaktopiranozylo - (l-*4)-D - glikopirano- zylo] -mocznika w mieszaninie 150 ml czterowodo- « rofuranu z 20 ml kwasu octowego dodaje sie 20 g bezwodnego octanu sodowego, po czym chlodzac lodem i mieszajac wprowadza sie w ciagu 10 minut 8 g gazowego czterotlenku azotu. Mieszanine reak¬ cyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykla- 50 dzie XLIII, otrzymujac 4,0 g l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo - 3 - izobutylo-3 -[0-/?- D - galaktopiranozylo- -(l-^4)-D-glikopiranozylo]-mocznika, to jest l-(2- -chloroetylo) - l-nitrozo-3-izobutylo - 3-D - laktozylo- mocznika, majacego postac proszku o barwie zóltej 55 i topniejacego z objawami rozkladu w tempera¬ turze 87—92°C.IRvmaks (cm_1): 3400 1690 1070 NMR (D2Ó)<5: 0,93 (d,6H,-CH(CH3)2), 1,85—2,20 i M (m,lH,-CH [a] J0 = —4,0° (c = 1,0 w metanolu).Przyklad LX. (1) Do roztworu 1,5 g N-mety- loetanoloaminy w 30 ml czterowodorofuranu ochlo¬ dzonego do temperatury 0°—5°C wkrapla sie 2,1 g 65 izocyjanianu 2-chloroetylu i miesza roztwór w tern-111-784. vi 28 peraturze pokojowej w ciagu 1,5 godziny, po czym odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem, otrzy¬ mujac 3,5 g l-(2-chloroetylo)-3-metylo-3-(2-hydro- ksyetylo)-mocznika o konsystencji bezbarwnego oleju.IRvmaks (cm~1): 3320 1620' 1530 Widmo masowe (m/e): 182, 180 (M+). (2) Do roztworu 0,9 g l-(2-chloroetylo)-3-metylo- -3-(2-hydroksyetylo)-mocznika w 10 ml kwasu octo¬ wego dodaje sie mieszajac 0,9 g azotynu sodowego i miesza w temperaturze pokojowej w ciagu 1 go¬ dziny, po czym ponownie dodaje sie 0,5 g azotynu sodowego i miesza w pokojowej temperaturze w ciagu 4 godzin. Nastepnie suszy sie mieszanine przez wymrazanie i pozostalosc oczyszcza chroma¬ tograficznie na zelu krzemionkowym, eluujac mie¬ szanina chloroformu z metanolem (10 : 1). Otrzy¬ muje sie 0,7 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-metylo- -3-(2-hydroksyetylo)-mocznika o konsystencji oleju i barwie bladozóltej.IR^|CkZs (cm-i): 3400, 1700 NMR (CHC13)<5: 2,85 (s,lH,OH), 3,23 (s,3H,CH3), 3,60^,25 (m,8H,CH2CH2OH, CH2CH2C1).Widmo masowe (m/e): 211, 209 (M+).Przyklad LXI. (1) Do roztworu 2,1 g dwu- etanoloaminy w 30 ml czterowodorofuranu wkrapla sie w temperaturze 0°—5°C 2,1 g izocyjanianu 2-chloroetylu i miesza w pokojowej temperaturze w ciagu 2 godzin, po czym mieszanine odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 4,2 g l-(2-chloroetylo)-3,3-bis (2-hydroksyetylo) - mocznika w postaci bezbarwnego oleju.IR*maks (cm_1): 3330 1620 1540« (2) Do roztworu 4,0 g l-(2-chloroetylo)-3,3-bis(2- -hydroksyetylo)-mocznika w 30 ml kwasu octowego dodaje sie mieszajac 2,5 g azotynu sodowego i mie¬ sza w pokojowej temperaturze w ciagu 4 godzin, po czym mieszanine poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie LX (2). Otrzymuje sie 3,0 g l-(2- chloroetylo)-l-nitrozo-3,3-bis(2-hydroksyetylo)-mocz- nika o konsystencji oleju i barwie zóltej.IRrmaks (cm-i): 3370, 1690 NMR (CDC13)<5: 3,40—4,00 (m,10H,CH2CH2OH, CH2CH2C1), 4,10 (t,2H,-N(NO)CH2-), 4,50 (szeroki s,2H,OH).Przyklad LXJI. (1) Mieszanine 3,3 g 3-chloro- -1,2-dwuhydroksy-n-propanu i 20 ml 30% roztworu metyloaminy w metanolu pozostawia sie w tempe¬ raturze pokojowej na okres 3 dni, po czym odpa¬ rowuje sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 4,2 g chlorowodorku N-metylo-2,3-dwu- hydroksy-n-propyloaminy. Otrzymany surowy pro¬ dukt oraz 3 g trójetyloaminy rozpuszcza sie w 30 ml metanolu i do otrzymanego roztworu w tempera¬ turze 0°—5°C wkrapla 3,2 g izocyjanianu 2-chloro¬ etylu, po czym miesza w ciagu 2 godzin w tempe¬ raturze pokojowej. Nastepnie roztwór odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem i pozostalosc oczyszcza chromatograficznie na zelu krzemionko¬ wym, eluujac mieszanina chloroformu z octanem etylu i metanolem (3:1: 1). Otrzymuje sie .3,5 g J-(2-chloroetylo)-3 - metylo-3-(2,3 - dwuhydroksy - n- 10 15 -propylo)-mocznika o konsystencji bezbarwnego oleju.IRrmIkZs. (cm~1): 3350' 1630' 1540 Widmo masowe (m/e): 210 (M+ slabe), 143 (B+). (2) Do roztworu 2,1 g l-(2-chloroetylo)-3-metylo- -3-(2,3-dwuhydroksy-n-propylo)-mocznika w 10 ml kwasu octowego dodaje sie mieszajac 1,4 g azotynu sodowego, po czym miesza sie w ciagu 2 godzin w temperaturze pokojowej. Nastepnie dodaje sie 2 ml stezonego kwasu solnego i 1 g azotynu sodo¬ wego i miesza w tej samej temperaturze w ciagu 2 godzin. Mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie LX (2), ale eluuje sie mie¬ szanina chloroformu z octanem etylu i metanolem (3:1: 1). Otrzymuje sie 1,5 g l-(2-chloroetylo)-l- -nitrozo - 3 - metylo-3-(2, 3-dwuhydroksy-n-propylo)- -mocznika o konsystencji oleju o barwie blado¬ zóltej. 20 ^Ss. (cm_1): 3400' 1690 NMR (D2C)(5: 3,20, (s,3H,CH3) 3,40—3,90 (m,7H,CH2CH(OH)CH2OHCH2CH2Cl), 4,20 (t,2H,-N(NO)-CH2-), 4,78 (szeroki s,2H,OH). 26 Przyklad LXIII. (1) 6,1 g 1-n-butyloamino- -l-dezoksy-2,4-0-etylideno-D-erytrytu, wytworzo¬ nego z 2,4-0-etylideno-D-erytrozy metoda wedlug I. Ziderman i E. Dimant, J. Org. Chem., 31, 223 (1966), rozpuszcza sie w 20 ml 10% wodnego roz- 30 tworu kwasu solnego i utrzymuje w temperaturze 80°C w ciagu 1 godziny, po czym mieszanine odpa¬ rowuje sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 6,4 g surowego chlorowodorku 1-n-bu- tyloamino-1-dezoksy-D-erytrytu. Produkt ten wraz 35 z 3 g trójetyloaminy rozpuszcza sie w 40 ml meta¬ nolu, chlodzi roztwór do temperatury 0°—5°C i wkrapla 3,2 g izocyjanianu 2-chloroetylu. Miesza¬ nine reakcyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie LXII (1), otrzymujac 5,0 g l-(2-chloro- 40 etylo)-3-n-butylo-3-(l-dezoksy-D-erytrotolilo)- mocz¬ nika o konsystencji bezbarwnego oleju. 1Rvmaks (cm~1): 3320 1620 1540 1260' 107°- (2) Do roztworu 3,1 g l-(2-chloroetylo)-3-n-butylo- -3-(l-dezoksy-D-erytrotolilo)-mocznika w 10 ml kwasu mrówkowego dodaje sie 1,4 g azotynu sodo¬ wego i miesza w temperaturze 0°—5°C w ciagu 3 godzin, po czym mieszanine poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie LXII (2), otrzymujac 2,0 g l-(2-chloroetylo)-l-nitrozo-3-n-butylo-3-(l - dezoksy- 50 -D-erytrytolilo)-mocznika o konsystencji oleju i barwie zóltej.IRrmaks (cm-1): 3400 1680 1080 NMR (CDC13)<5: 0,80—1,80 (m,7H,CH2CH2CH3) 55 [a] d6 = —23,5° (c = 0,9 w metanolu).Przyklad LXIV. (1) Mieszanine 3,3 g 3-chloro- -1,2-dwuhydroksy-n-propanu 8 g n-propyloaminy pozostawia sie w pokojowej temperaturze na okres 5 dni, po czym odparowuje do sucha pod zmniej- 60 szonym cisnieniem, otrzymujac 5,0 g chlorowodorku N-n-propylo-2,3-dwuhydroksy-n-propyloaminy. Pro¬ dukt ten wraz z 3 g trójetyloaminy rozpuszcza sie w 40 ml metanolu, chlodzi otrzymany roztwór do temperatury 0°—5°C i dodaje don 3,2 g izocyja- w nianu 2-chloroetylu. Mieszanine poddaje sie obróbce 45tt M«S4 30 opisanej w przykladzie LXII (1), otrzymujac 3,0 g l-(2-chloroetylo)-3-n-propylo-3-(2, 3-dwuhydroksy-n- -propylo)-mocznika q konsystencji bezbarwnego oleju.IRflmaks 1620, 1530, 1260, 1050 Widmo masowe (m/e): 238 (M+ bardzo slabe), 171 (B+). (2) Do roztworu 3 g l-(2-chloroetylo)^3Tn-propylo- -3-(2,3-dwuhydroksy-n-propylo)-mocznika w 10 ml kwasu octowego dodaje sie mieszajac 1,5 g azotynu sodowego i nastepnie miesza w ciagu 4 godzin. Po obróbce mieszaniny w sposób podany w przykla¬ dzie LXII (2), otrzymuje sie 1,7 g l-(2-chloroetylo)- -l-nitrozo-3-n-propylo-3-(2, 3-dwuhydroksy - n - pro- pylo)-mocznika o konsystencji oleju i barwie zóltej.IRvmaks (cm_1): 3400 1685 1080 NMR (CDCW<5: 0,90 (t,3H,-CH2(CH3), 1,30—2,00 (m,2H,-CH2CH2CH3).Przyklad LXV. (1) Do roztworu 2,9 g N-me- tyloglikaminy w 50 nil metanolu ochlodzonego lodem dodaje sie roztwór 1,6 g izocyjanianu 2-chlo- roetylu w 5 ml czterowodorofuranu, po czym mie¬ sza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 1 go¬ dziny i nastepnie odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc przekrystalizowuje sie z mieszaniny etanolu z octanem etylu, otrzymujac 3,5 g l-(2-chloroetylo)-3-metylo-3-(l-dezoksy-D-gli- cytiolilo)-mocznika w postaci bezbarwnego pro¬ duktu krystalicznego, topniejacego w temperaturze 88—90°C.IRrmaks (cm_1): 3350 3270 1630 1540' (2) Do roztworu 1,9 g l-(2-chloroetylo)-3-metylo- -3-(l-dezoksy-D-glicytiolilo)-mocznika w 10 ml kwasu mrówkowego ochlodzonego do temperatury 0°_5°c dodaje. sie mieszajac w ciagu 1 godziny 0,9 g azotynu sodowego, po czym miesza w tej samej temperaturze w ciagu 30 minut i nastepnie suszy przez wymrazanie. Pozostalosc oczyszcza sie chromatograficznie na zelu krzemionkowym, elu- ujac mieszanina chloroformu z octanem etylu i metanolem (2:1: 1). Otrzymuje sie 0,7 g l-(2- -chloroetylo)-l-nitrozo-3-metylo-3 -(1-dezoksy-D-gli- cytolilo)-mocznika o konsystencji karmelu i barwie bladozóltej.IRCaks (cm-1: 3330 1690 1080 NMR (D2b)<5: 3,23 (s,3H,CH3), 4,20 (t,2H,-N(NO)-CH2-) [a] ^6 = —14,7° (c = 1,1 w metanolu).Przyklad LXVI. (1) 2,4 g N-n-butyloglika- miny wytworzonej przez hydrogenolize 1-n-butylo- amino-1-dezoksy-D-glikozy sposobem podanym przez F. Kagan i wspólpracowników, J. Am. Chem.Soc, 79, 3541 (1957) wraz z 1,1 g izocyjanianu 2-chlo- roetylu poddaje sie reakcji opisanej w przykladzie LXV (1), otrzymujac 3,5 g l-(2-chloroetylo)-3-n- -butylo-3-(l-dezoksy-D-glicytolilo)-mocznika o kon¬ systencji bezbarwnego karmelu.IRv^zgJcm^: 3350, 1620, 1540, 1080, (2) Do ochlodzonego lodem roztworu 4 g l-(2- chloroetylo^-n^butylo-S-U-dezoksy - D- glicytolilo)- -mocznika w 15 ml kwasu mrówkowego dodaje sie stopniowo 2,5 g ozotynu sodowego, po czym miesza sie w ciagu 30 minut. Nastepnie mieszanine poddaje sie obróbce opisanej w przykladzie LXV (2), ale jako eluent stosuje sie mieszanine chloroform-me- tanol (5 : 1). Otrzymuje sie 1,8 g l-(2-chloroetylo)- -l-nitrozo-3-n-butylo - 3-(l-dezoksy - D - glicytolilo)- 5 mocznika o konsystencji proszku i barwie blado¬ zóltej. Produkt ten topnieje z objawami rozkladu w temperaturze 65—67°C.IRvmaks. (cm_1): 3300 1700' 1130 f090 NMR (D2Ó)<5: 0,70—0,90 (m,7H,-CH2CH2CH3), 10 4,15 (t,2H,-N(NO)-CH2). [«] d = —17,8° (c = 1,5 w metanolu).Zastrzezenia patentowe 15 1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych nitro- zomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza prosty lub rozgaleziony rodnik alkilowy albo hydroksyalkilowy o 1—6 atomach wegla i R2 oznacza grupe aldopentofuranozylowa, aldopento- 20 piranozylowa, aldoheksopiranozylowa lub 0-aldo- heksopiranozylo-(l-*4)-aldohepsopiranozylowa albo grupe o wzorze -CH2(CHOHn CH2OH, w którym n oznacza liczbe 3 lub 4, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie nitrozowaniu kwa¬ sem azotawym. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze reakcje nitrozowania prowadzi sie dzialajac na zwiazek o wzorze 2 sola lub estrem kwasu azota¬ wego w obecnosci kwasu organicznego albo nie¬ organicznego, w srodowisku obojetnego rozpuszczal¬ nika, w temperaturze 0°—5°C. 3. Sposób wytwarzania nowych pochodnych nitro- zomocznika o ogólnym wzorze \, w którym R1 oz- 31 nacza prosty lub rozgaleziony rodnik alkilowy albo hydroksyalkilowy o 1—4 atomach wegla i R2 ozna¬ cza grupe o wzorze -CH2(CHOH) CH2OH, w którym n oznacza liczbe zero, 1 albo 2, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 40 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie nitrozo¬ waniu kwasem azotawym. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze reakcje nitrozowania prowadzi sie dzialajac na zwiazek o wzorze 2 sola lub estrem kwasu azota- 45 wego w obecnosci kwasu organicznego albo nieor¬ ganicznego, w srodowisku obojetnego rozpuszczal¬ nika, w temperaturze 0°—5°C. 5. Sposób wytwarzania nowych pochodnych nitro- zomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym R1 50 oznacza rozgaleziony rodnik alkilowy o 3—6 ato¬ mach wegla i R2 oznacza grupe aldopentofurano¬ zylowa, aldopentopiranozylowa, aldohepsopiranozy- lowa lub 0-aldoheksopiranozylo-(l-^4)-aldoheksopi- ranozylowa, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym 55 wzorze 2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie nitrozowaniu trójtlenkiem azotu lub czterotlenkiem azotu. 6. Sposób wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze reakcje nitrozowania prowadzi sie dzialajac na M zwiazek o wzorze 2 trójtlenkiem azotu lub cztero¬ tlenkiem azotu w temperaturze 0°—5°C, w srodo¬ wisku obojetnego rozpuszczalnika. 7. Sposób wytwarzania nowych pochodnych nitro- zomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym R1 « oznacza rodnik alkilowy o lancuchu prostym, za-31 m%te 32 wierajacym 1—6 atomów wegla i R2 oznacza grupe aldopentofuranozylowa, aldopentopiranozylowa: aldoheksopiranozylowa lub O-aldoheksopiranozylo- -(-?4)-aldoheksopiranozylowa, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie nitrozo- waniu czterotlenkiem azotu. 8. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze reakcje nitrozowania prowadzi sie dzialajac na zwiazek o wzorze 2 czterotlenkiem azotu w tempe¬ raturze 0°—5°C, w srodowisku obojetnego roz¬ puszczalnika. 9. Sposób wytwarzania nowych pochodnych nitro- zomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza rodnik alkenylowy lub alkinylowy o 3—5 atomach wegla i R2 oznacza grupe aldopentopira- nozylowa, aldoheksopiranozylowa lub 0-aldohekso- piranozylo-(l-*4)-aldoheksopiranozylowa, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie nitrozowaniu za pomoca kwasu azotawego, trój¬ tlenku azotu albo czterotlenku azotu. 10. Sposób wedlug zastrz. 9, znamienny tym, ze reakcje nitrozowania prowadzi sie dzialajac na zwiazek o wzorze 2 sola lub estrem kwasu azota¬ wego w obecnosci kwasu organicznego albo nieor¬ ganicznego, w srodowisku obojetnego rozpuszczal¬ nika, w temperaturze 0°—5°C, albo dzialajac na zwiazek o wzorze 2 trójtlenkiem azotu albo czero- tlenkiem azotu w srodowisku obojetnego rozpu¬ szczalnika, w temperaturze 0°—5°C. 10 ii 25 30 11. Sposób wytwarzania nowych pochodnych ni- trozomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza prosty lub rozgaleziony rodnik alkilowy albo hydroksyalkilowy o 1—6 atomach wegla i R2 cznacza grupe o wzorze -CH2(CHOH) -CKfoOH, w którym n oznacza liczbe zero, 1, 2, 3 albo 4, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie poddaje sie nitrozowaniu trójtlenkiem azotu lub czterotlenkiem azotu. ^ 12. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze reakcje nitrozowania prowadzi sie dzialajac na zwiazek o wzorze 2 trójtlenkiem azotu lub cztero¬ tlenkiem azotu w srodowisku obojetnego rozpu¬ szczalnika, w temperaturze —20°C do 20°C. 13 Sposób wytwarzania nowych pochodnych ni- ti ozomocznika o ogólnym wzorze 1, w którym Rl oznacza rodnik hydroksyalkilowy o 1—6 atomach wegla i R2 oznacza grupe aldopentofuranozylowa, aldopentopiranozylowa, aldoheksopiranozylowa lub 0-aldoheksopiranozylo-(l-4)-aldoheksopiranozylowa, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie nitrozowaniu trójtlenkiem azotu lub czterotlenkiem azotu. 14. Sposób wedlug zastrz. 13, znamienny tym, ze reakcje nitrozowania prowadzi sie dzialajac na zwiazek o wzorze 2 trójtlenkiem azotu lub cztero¬ tlenkiem azotu w srodowisku obojetnego rozpu¬ szczalnika, w temperaturze —20°C do 20°C.R1 ,N-C0-N-CH2CH2CI 2r I * L NO R1^ ,2/ N-CO-NH-CH2CHzCl Wzór 2 OZGraf. Z.P. Dz-WO, z. 900 (90+15) 5.8Z Cen* 45 il PL PL PL PL PL PL PL