W celu rozdzielania na krople materja- lów plynnych doprowadzano dotychczas plyn odnosny do naczynia, którego dno zaopatrzone bylo w otwory, dostosowane do wlasciwosci odnosnego plynu. Pomie¬ dzy innemi wadami urzadzenie takie po¬ siadalo tez wade bardzo niejednostajnego tworzenia sie kropli. Wade te próbowano usunac w ten sposób, ze do kazdego otwo¬ ru dostosowywano dopasowany co do dlu¬ gosci i srednicy do otworu trzpien, wzdluz którego plyn sciekal i w którego dolnym koncu nagromadzal sie w postaci kropli, opadajacej z trzpienia po osiagnieciu pew¬ nej wielkosci. Zapomoca tego rodzaju u- rzadzenia nie mozna zas otrzymac wiek¬ szej szybkosci kropienia, nie mozna; jej tez dosyc regulowac, poniewaz szybkosc ta zalezna jest od wielkosci otworu, ksztal¬ tu trzpienia oraz fizycznych wlasnosci plynu, wiec od takich czynników, które w okreslonym przyrzadzie i przy okreslo¬ nym plynie sa stale.Dla przemyslów, którym zalezy na o- trzymywaniu kropel jednakowego ksztal¬ tu i jednakowej wielkosci, waznem jest otrzymywanie mozliwie najwiekszej szyb¬ kosci kropienia i najwiekszej moznosci re¬ gulowania jej. Znaczenie moznosci regulo¬ wania uwydatnia sie mianowicie wtedy, jezeli urzadzenie do tworzenia kropel ma wspóldzialac z innemi urzadzeniami mc- chanicznemi.Niniejszy wynalazek dotyczy sposobu rozdzielania plynu na jednakowe krople z wielka dajaca sie regulowac szybkoscia kropienia. Sposób ten polega na tern, ze plyn wchodzi przez otwory dna naczynia *) Wlascicielka patentu oswiadczyla, ze wynalazca jest GUSTAF ECKERBOM W STOCKHOLMIE.i, skoro pozadana ilosc plynu wniknela do kazdego otworji, wprowadza do tych otwo¬ rów dopalsowan^ der nich preciki, które z jednej strony zapobiegaja dalszemu wni¬ kaniu do otworów plynu, dopóki one w nich sie znajduja, z drugiej zas strony z o- tworów wypychaja znajdujaca sie w nich ilosc plynu.Wykonanie sposobu niniejszego obja¬ snione jest w opisie przeznaczonego na to przyrzadu. Przyklad przyrzadu wskazany jest schematycznie na rysunku na'fig. 1 i 2 z dwóch róznych stron, wzglednie cze¬ sciowo w przekroju.Cyfra 1 oznacza naczynie, w którem u- mieszczony jest plyn, majacy byc rozdzie¬ lony na krople. Dno naczynia zaopatrzo¬ ne jest w pewna ilosc otworów 2, z któ¬ rych kazdy po stronie dolnej zaopatrzony jest w rure tego samego ksztaltu wewnetrz¬ nego i tej samej srednicy, co otwór. Po¬ srodku powyzej kazdego otworu umie¬ szczony jest ruchomy w kierunku dlugo¬ sci precik 3, dopasowany zarówno do otwo¬ ru jak i do rury.Wszystkie preciki sa prze^ suwane i, posuwajac sie wgóre i nadól, sa sterowane umieszczonemi w naczyniu je¬ den ponad drugim przyrzadami do prowa¬ dzenia. Górne konce precików lacza sie w glowicy 5, z która dolny koniec drazka 6 jest ruchomo polaczony, którego górny ko¬ niec laczy sie np. z korba walu korbowego 7 albo jakiegos innego przyrzadu, nada- wajacego sie do poruszania glowicy i pre¬ cików.Rozmaite czesci opisanego przyrzadu sa tak obliczone, ze dolne konce precików przy kazdym obrocie osi przez pewna chwile znajduja sie w okreslonej odleglo¬ sci ponad dnem naczynia.Okres czasu, podczas którego dolne konce precików znajduja sie powyzej dna naczynia, jest, naturalnie, zalezny od szybkosci obrotu osi korbowej, podczas gdy ilosc plynu, która w tym czasie wnik¬ nac moze do kazdego otworu, zalezna jest w czesci od gestosci plynu i w czesci od wysokosci poziomu plynu ponad dnem na¬ czynia, pod warunkiem, ze dolne konce precików przytem znajduja sie w okreslo¬ nej odleglosci od dna. Po stwierdzeniu w ten sposób, dla plynu danej gestosci, za¬ równo szybkosci obrotu korby, jak i wyso¬ kosci plynu tak, ze niezbedna na jedna krople ilosc plynu dostaje sie do kazdego otworu i kazdej rury, nalezy jeszcze utrzy¬ mac stala wysokosc plynu w naczyniu, co w prosty sposób uskutecznic sie moze przez ustawienie kurka 8 w rurze 9, przez która plyn doprowadzany jest do naczynia.Dopóki utrzymuje sie okreslona szyb¬ kosc obrotu, wysokosc plynu w naczyniu i gestosc plynu sa bez przerwy niezmienio¬ ne, to otrzymuje sie, naturalnie, okreslona szybkosc kropienia, gdyz kazdy precik przy kazdym obrocie karby znajdujaca sie w kazdej rurze i do tworzenia-kropli po¬ zadanej wielkosci wystarczajaca ilosc ply¬ nu wypycha z rury. Ta szybkosc kropienia, jak to rozumie sie samo przez sie, moze byc zwiekszona przez przyspieszenie szyb¬ kosci obrotu, w którym to przypadku wy¬ sokosc plynu w naczyniu winna byc o ty¬ le zwiekszona, ze wskutek zwiekszonego dzieki temu cisnienia plynu na dnie naczy¬ nia niezbedna ilosc plynu w krótkim cza¬ sie, podczas którego koniec precika znaj¬ duje sie wyzej dna naczynia, moze wnik¬ nac do rury; jednoczesnie, naturalnie, na¬ lezy równiez doplyw1 plynu do naczynia zwiekszyc w tym samym stopniu.Z powyzszego poznac mozna, ze zmniej¬ szenie szybkosci kropienia osiagnac mozna przez zmniejszenie szybkosci obrotowej walu, zmniejszenie wysokosci plynu w naczyniu i doplywu do tegoz plynu.Regulowania doplywu plynu mozna wystarczajaco dokonac odrecznie, dopóki utrzymywana jest jednakowa szybkosc kropienia i jezeli obrana raz szybkosc kro¬ pienia przez stosunkowo duzy okres czasu utrzymywana jest niezmiennie. Jezeli — 2 —zmiana szybkosci kropienia odbywa sie czesciej, mozna regulowanie uskutecznic zapomoca jakiegos przyrzadu mechanicz¬ nego, np. napedzanego od walu 7 miar- kownika odsrodkowego, który dziala na zawór przewodu doprowadzajacego 9. PL