PL97937B2 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania N,N-dwu-[2-(arylotio)etylo] aminodwuhydroksyalkanów o wzorze 1 i 2. Zwiazki oznaczone wzorem 1 i 2 zawieraja ugrupowanie stabilizujace typu tioeterów, n oznacza liczby calkowite od 1 do 10, Rif R2, R3 oznaczaja grupy alkilowe o 1—10 atomach wegla, R oznacza grupe -CONH2 lub -OH, -Cl, -IMH2, -NHCOR4, -NH(R4), -N(R4)2 -OR4, przy czym R4 oznacza podstawnik alkilowy.Zwiazki o wzorze 1 i 2 zawieraja dwie grupy hydroksylowe reaktywne w procesie poliaddycji i moga byc stosowane jako stabilizatory wbudowane w lancuch polimerów typu poliestrów, polieterów, poliuretanów i lacznie z absorbentami ultrafioletu typu hydroksybenzofenonu stanowia skuteczne zabezpieczenie poliuretanów przed dzialaniem swiatla i tlenu atmosferycznego.Dotychczas nieznane sa metody otrzymywania zwiazków o wzorze 1, lub 2. Stanowia one nowa grupe zwiazków organicznych siarki typu arylotioalkiloaminodwuhydroksyalkanów nieopisanych dotychczas wstanie techniki.Sposób wytwarzania N,N-dwu[2-(arylotio)etylo]aminodwuhydroksyalkanów o wzorze 1 i 2 wedlug wynalazku polega na tym, ze 2,2'-dwu(arylotio)dwuetyloaminy przedstawione wzorem 3, lub 4, w którym R, Ri, R2# R3 posiada uprzednio podane znaczenie ogrzewa sie w temperaturze 50—150°C z nadmiarem chloroalkilowego epoksytlenku o wzorze 5, w którym n oznacza liczby calkowite od 1 do 10. Po oddestylowaniu pod zmniejszonym cisnieniem nadmiaru niezmienionego epoksytlenku uzyskany produkt o wzorze 6 lub 7 hydrolizuje sie w temperaturze 80—150°C mieszanina 1—10 moli wodnego roztworu 5—20% wodorotlenku metalu alkalicznego i 1-10 moli 5—10% roztworu wodnego weglanu sodowego lub potasowego. Po hydrolizie ostateczny produkt o wzorze 1 lub 2 wyodrebnia sie znanymi metodami.Zaleta sposobu wedlug wynalazku jest prosta technologicznie metoda wytwarzania z wysokimi wydajnosciami zwiazków o wzorze 1 i 2. Ponadto zwiazki oznaczone wzorem 6 i 7, w którym n = 1, (R, Ri, R2, R3 posiadaja uprzednio podane znaczenie), moga stanowic pólprodukty do syntezy epoksytlenków i stabili¬ zatorów wielkoczasteczkowych typu podstawionych polieterów. Pizedmiot wynalazku przedstawiony jest w po¬ nizszych przykladach wykonania.2 97 937 Przyklad I. Mieszanine 317 g (1 mol) 2,2'~dwu(4-metylofenylotio)dwuety!oaminy i 185 g (2 mole) epichlorohydryny propylenowej ogrzewano w temperaturze 70—100°C w czasie 1 godziny. Nastepnie oddestylowano pod zmniejszonym cisnieniem nadmiar epichlorohydryny. Otrzymano 390 g (95% wyd.)3 chloro-2- -hydroksy-N,N-dwu[2-(4-metylofenylotio)etylo£minopropanu.Analiza: dla wzoru C2i H28CINOS2, obliczono: 8,6% Cl 15,6%S, otrzymano: 8,4% Cl; 15,3% S. 390 g (0,95 mola) 3-chloro-2-hydroksy-N,N-dwu[2-(4-metylofenylotio)etylo]aminopropanu hydrolizowano mieszanina 5 moli 20% wodnego roztworu wodorotlenku potasowego i 5 moli 5% wodnego roztworu weglanu potasowego. Mieszanine reakcyjna ogrzewano w 100°C mieszajac zawartosc reaktora przez 1 godzine. Po ochlodzeniu to temperatury pokojowej warstwe organiczna ekstrahowano eterem etylowym a nastepnie suszono siarczanem sodowym. Po odpedzeniu rozpuszczalnika produkt saczono przez kolumne wypelniona weglem aktywnym. Otrzymano 310 g co stanowi 80% wydajnosci 2,3-dwuhydroksy-N,N dwu[2-(4-metylofenylotio)-ety- lojaminopropanu. « Analiza dla wzoru C21 H22N02S2 obliczono: 64,5% C; 7,5% H; 16,4% S otrzymano: 64,3% C; 7,4% H; 16,2% S.Przyklad II. Mieszanine 1 mola 2,2'-dwu(3,5-dwu-t-butylo-4-hydroksyfenylotio)dwuetyloaminy i 2 moli epichlorohydryny propylenowej ogrzewano w temperaturze 70—80°C w czasie 1 godziny, w atmosferze azotu, a nastepnie oddestylowano pod zmniejszonym cisnieniem nadmiar epichlorohydryny. Otrzymany produkt hydrolizowano w atmosferze azotu w temperaturze 80°C postepujac dalej jak w przykladzie I. Wydajnosc 2,3-dwu hydroksy-N,N-dwu[2-(3,5-dwu-t-butylo-4-hydroksy- fenylotio)etylo]aminopropanu wynosila 70%.Przyklad III. Mieszanine 1 mola 2,2'-dwu(p-chlorofeny lotio)-dwuetylaominy i 1,5 mola 1,2-epoksy- -chloropentanu ogrzewano w temperatura 100—110°C w czasie 1 godziny, w atmosferze azotu. Po oddestylo¬ waniu pod zmniejszonym cisnieniem nadmiaru epoksytlenku chloroalkilowego uzyskany produkt hydrolizowano w temperaturze 80°C postepujac jak w przykladzie I. Wydajnosc 5-[N,N-dwu[2-(p-chlorofenylotio)etylo]amino]- -pentanodiolu-1,4 wynosila 85%.Analiza dla wzoru C2 i H2 7Cl2 N02S2 obliczono: 15,4% Cl; 13,9%S otrzymano: 15,2% Cl; 13,9% S.Przyklad IV. Mieszanine 1 mola 2,2'-dwu(p-chlorofenylotio)dwuetyloaminy i 1,5 mola 1,2-epoksy-4- -chlorobutanu ogrzewano w temperaturze 90-100°C w czasie 1,5 godziny. Po oddestylowaniu nadmiaru epoksytlenku chloroalkilowego otrzymany produkt hydrolizowano w temperaturze 80-90° C postepujac jak w przykladzie I. 4-[N,N-dwu[2-(p-chlorofebylotio)-etylo|amino] butanodiolu-1,3 otrzymano z wydajnoscia 80%. " 5NH Wzór 3 Wzór i CH,CH/CH.,/ Cl \3/ 2 " Wzór 5 '/" \\..„ V H, --.ncjh.ch/ch./ci OH Wzór 6 «i N -i / R, Wnór 7 PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania N,N-dwu[2-(arylotio)etylo]aminodwuhydroksyalkanów oznaczonym wzorem 1 i 2, znamienny tym, ze 2,2'-dwu(arylotio)dwuetyloaminy o wzorach 3 i 4, w których Ri, R2, R3 oznaczaja grupy alkilowe o 1-10 atomach wegla R oznacza grupe -C0IMH2, lub -OH, -Cl, -NH2, -NHC0R4, -NH(R4), —N(R4)2, —OR4, przy czym R4 oznacza podstawnik alkilowy ogrzewa sie w temperaturze 50—150°C z co najmniej równomolowa iloscia, korzystnie z nadmiarem epoksytlenku chloroalkilowego o wzorze 5, w którym n oznacza liczby calkowite od 1 do 10, po czym oddestylowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem z mieszaniny reakcyjnej nadmiar epoksytlenku, a otrzymany produkt oznaczony wzorem 6 lub 7 hydrolizuje sie w temperatu¬ rze 80—150°C mieszanina 1—10 moli wodnego roztworu .5-20% wodorotlenku metalu alkalicznego i 1—10 moli 5—10% roztworu wodnego weglanu sodowego lub potasowego.97 937 V V «-YV .-NCH.,CH/CII../-OH , .., A n OH Wz«r 1 JJCH^CH/CHy-OH c ^¦ l n OH Wzór Z- ^YSCH.CH., ¦¦¦VV : R. R., o"H R {' V -ECHACH* R ¦ • / / ' * PL