PL91304B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia opony pneumatycznej.Podczas znanych operacji formowania i wulka¬ nizacji w procesie technologicznym opona jest pod¬ dawana wewnetrznemu cisnieniu w celu dopaso¬ wania jej do wewnetrznego konturu formj' i pod¬ grzewania w celu wulkanizacji gumy. W oponie, która jest poczatkowo plastycznym, niezwulkani- zowanym tworem i posiada rózne elementy wzma¬ cniajace jak kordy lub druty, wystepuja pewne przesuniecia elementów wzmacniajacych i plynie¬ cie gumy. Pozadane jest kontrolowanie i ogranicze¬ nie przesuniec oraz plyniecia w celu otrzymania jednolitej i trwalej struktury gotowej opony.Dalej, jesli wspomniane przesunii cia lub plynie¬ cie moglyby zostac zredukowane, pozwoliloby to na zrezygnowanie ze zwiekszania grubosci warstwy gumy na elementach wzmacniajacych uwzglednia¬ jacego miejscowe zmniejszanie sie grubosci warst¬ wy gumy powodowane przez wspomniane przesu¬ niecia lub plyniecie.Próby podejmowane w celu ograniczenia przesu¬ niec i plyniecia podczas operacji ksztaltowania i wulkanizacji obejmowaly m. in. wstepna wulka¬ nizacje róznych elementów opony. Z róznych po¬ wodów propozycje te nie zostaly uwienczone suk¬ cesem. Na przyklad, elementy, które byly podda¬ wane wstepnej wulkanizacji mogly byc przewulka- nizowane podczas ostatecznej wulkanizacji calej struktury. Dalej, oslabieniu ulegala adhezja miedzy poszczególnymi elementami opony ze wzgledu na to, ze podczas operacji wstepnej wulkanizacji naj¬ silniejsze zwulkanizowanie wystepowalo na po¬ wierzchniach elementów i zmniejszal sie stopien usieciowienia mozliwy do osiagniecia miedzy po¬ szczególnymi elementami lub warstwami podczas wulkanizacji calej struktury. Wstepna wulkaniza¬ cja powierzchniowa zmniejsza równiez przyczep¬ nosc co utrudnia wzajemne przyleganie elemen¬ tów podczas operacji formowania. Przyczepnoscia - okresla sie w tej dziedzinie zdolnosc gumy w sta¬ nie niezwulkanizowanym, która pozwala na przy¬ leganie do innego elementu.Stwierdzono jednakze, ze przez zastosowanie obróbki wybranych elementów za pomoca promie- niowania elektronowego w odpowiednim zakresie dawek promieniowania elementy moga stawac sie dostatecznie sztywne do ograniczenia zjawisk prze¬ suniec i plyniecia pozwalajac jeszcze na dobre po¬ wiazanie elementów i jednoczesnie na unikniecie ich przewulkanizowania. Ten proces jest szczegól¬ nie korzystny, poniewaz przy wulkanizacji za po¬ moca promieniowania elektronowego powstaje usie- ciowienie typu wegiel-wegiel, w przeciwienstwie do wiazan wegiel-siarka-wegiel, które powstawaly przy normalnej wulkanizacji cieplnej za pomoca pary lub goracej wody. Elementy moga byc nastep¬ nie poddawane dodatkowej wulkanizacji podczas wulkanizacji calej struktury metoda pary lub go- 913043 91304 4 racej wody, podczas której powstaja wiazania we- giel-siarka-wegiel.Dalej w procesie wykorzystano fakt, ze jesli obróbka promieniowaniem elektronowym jest do¬ konywana w pewnym krytycznym zakresie dawek elektronów, najwiekszy stopien zwulkanizowania wystepuje ponizej powierzchni elementu, pozosta¬ wiajac powierzchnie zwulkanizowana w mniejszym stopniu i dostatecznie przyczepna.Dlatego celem wynalazku jest opracowanie spo¬ sobu wytwarzania opony pneumatycznej, który umozliwialby uzyskanie jednolitosci róznych ele¬ mentów w wulkanizowanej oponie, nadawanie róz¬ nym elementom opony dostatecznej sztywnosci w celu zapobiezenia niepozadanym przesunieciom lub plynieciu elementów wzmacniajacych lub gumy podczas operacji ksztaltowania lub wulkanizacji, bez towarzyszacej straty przyczepnosci róznych ele¬ mentów lub bez ich przewulkanizowania, oraz zmniejszenie grubosci warstwy gumy w pewnych elementach opony w stanie niezwulkanizowanym przez zmniejszenie plyniecia gumy podczas ksztal¬ towania, które powoduje zmniejszenie grubosci warstwy gumy w elementach opony.Cel wynalazku osiagnieto przez formowanie ele¬ mentu opony zawierajacego nadajacy sie do wul¬ kanizowania elastomeryczny material, poddawaniu tego elementu czesciowej wulkanizacji tak aby sto¬ pien zwulkanizowania elementu ponizej jego po¬ wierzchni byl wiekszy od stopnia zwulkanizowania którejkolwiek jego powierzchni. Nastepnie czescio¬ wo zwulkanizowany element montuje sie w opo¬ nie, oponie nadaje sie wymagane uksztaltowanie i poddaje sie ja procesowi wulkanizacji pod wply¬ wem ciepla i cisnienia.Przedmiot wynalazku objasniony jest blizej na podstawie rysunku, na którym fig. 1 przedstawia opone wytworzona sposobem wedlug wynalazku w przekroju poprzecznym, fig. 2 — fragment opony z fig. 1 w powiekszeniu, fig. 3 — podobny frag¬ ment opony jak z fig. 1 ale wykonanej znanym sposobem, równiez w powiekszeniu, fig. 4 — ele¬ ment opony poddawany obróbce promieniowaniem elektronowym w perspektywicznym widoku, fig. 5 — diagram blokowy ilustrujacy etapy sposobu wy¬ twarzania opony, a fig. 6 — wykres przedstawia¬ jacy krytyczne zakresy dawek elektronów stoso¬ wane przy realizacji sposobu wedlug wynalazku.Na fig. 1 przedstawiajacej opone 10 w prze¬ kroju poprzecznym przedstawiano jej poszczególne elementy. Opona 10 posiada bieznik 12, dwie scia¬ ny boczne 14 i 16 przebiegajace promieniowo ku wnetrzu od bocznych krawedzi 18 i 20 i koncza¬ ce sie w kierunku promieniowo wewnetrznym obraczkowatymi obrzezami 22 i 24, dwie warstwy osnowy z kordu 26 i 28 przebiegajace po obwodzie opony i od obrzeza 22 do obrzeza 24, przy czym ich promieniowo wewnetrzne konce 30 i 32 owinie¬ te sa dookola nierozciagliwych drutówek, odpo¬ wiednio 34 i 36.Opona 10 moze równiez posiadac dwa pasy lub warstwy oplotu podkladowego 38 i 40, które prze¬ biegaja po obwodzie nad warstwami osnowy z kor¬ du 26 i 28 a ponizej bieznika 12. Klinowe pasy bar¬ kowe 42 i 44 moga równiez przebiegac po obwo¬ dzie opony i moga byc umieszczone miedzy osiowo zewnetrznymi krawedziami warstw oplotu podkla¬ dowego 38 i 40 i warstwami osnowy kordu 26 i 28.Dookola kazdej drutówki 34, 36 moze byc do¬ datkowo przewidziany wczep, jak równiez moze byc przewidziany gumowy wypelniacz 50, 52, prze¬ biegajacy promieniowo na zewnatrz drutówki i umieszczony miedzy koncami wczepu 46, 48. Na¬ stepnie dookola noska i pietki odpowiednich obrze¬ zy 22, 24 moze przebiegac w zwykly sposób pa¬ sek ochronny 54, 56. jyioga byc równiez przewi¬ dziane dodatkowe elementy wzmacniajace w posta¬ ci obraczkowatych przekladek 58, 60 przebiegaja¬ cych od obrzezy 22, 24 do scian bocznych 14, 16.Kordy w poszczególnych warstwach wzmacnia¬ jacych moga byc wykonane z dowolnego odpowied¬ niego materialu, takiego jak, na przyklad, nylon, sztuczny jedwab, poliester, wlókno szklane, drut lub inne. Nastepnie moga one byc wykonane z ciag¬ lych, równoleglych kordów lub z tkaniny o splo¬ cie krzyzowym. Ponadto warstw oplotów podkla¬ dowych 38 i 40 moze byc wiecej lub mniej niz dwa i moga byc zwiniete lub moga stanowic zwyk¬ le plaskie warstwy jak pokazano na rysunku.Ponadto osnowa z kordu moze byc ukosna lub radialna i w szczególnosci, w przypadku kordu ukosnego, opony moga posiadac warstwy podkla¬ dowe 38 i 40 lub ich nie posiadac.Zgodnie z wynalazkiem pewne elementy opony moga byc przed ich wlaczeniem do opony podda¬ wane obróbce za pomoca okreslonej dawki promie¬ niowania elektronowego. Jaki element lub jaka czesc okreslonego elementu poddawane sa obróbce za¬ lezy od zwiazanych z tym elementem nieregular- nosci lub znieksztalcen. Na przyklad na fig. 3 po¬ kazano opone wykonana wedlug standartowych procesów wytwórczych, na której widac pewne nie¬ doskonalosci, które moga wystapic jako rezultat plyniecia gumy podczas ksztaltowania i wulkaniza¬ cji. Mozna zauwazyc, ze na obszarze barku 18 opo¬ ny warstwy osnowy z kordu 26' i 28' sa pofalo¬ wane i znieksztalcone i posiadaja niejednakowa grubosc. Nastepnie widac, ze klinowe pasy barko¬ we 42' sa równiez znieksztalcone i niejednolite.Dalej mozna zaobserwowac, ze boczne krawedzie warstw oplotu podkladowego 38' i 40' -sa powygi¬ nane i maja nieregularna grubosc.W celu unikniecia tych nieregularnosci i zgod¬ nie z niniejszym wynalazkiem - warstwy osnowy z kordu 26 i 28 sa poddawane obróbce za pomo¬ ca odpowiedniej krytycznej dawki promieniowania elektronowego co najmniej na obszarze barków 18, . Obróbce za pomoca promieniowania elektrono¬ wego moga byc równiez poddawane klinowe pasy barkowe 42 i 44, jak równiez co najmniej bocz¬ ne krawedzie pasów oplotu podkladowego 38 i 40.Na fig. 4 pokazano schematycznie przyrzad 60 do obróbki elementów opon za pomoca promieniowa¬ nia elektronowego i sposób obróbki pasma 62 im¬ pregnowanej guma warstwy lub tkaniny. Tkanina przechodzi pod zródlem promieniowania elektrono¬ wego z okreslona predkoscia. Elektrony bombardu¬ ja obrabiane pasmo 62 w granicach pewnej sze¬ rokosci W. Nalezy zauwazyc, ze podczas gdy obrób- ka elektronami jest skoncentrowana na szerokos- 40 4? 90 ss 60iS 91^4 6 ci W, ma równiez miejsce pewien *ozprysk elektro¬ nów* Za pomoca niektórych przyrzadów szerokosc pasa obróbki moze byc regulowana w zaleznosci od wymagan odnosnie szerokosci obrabianego pa¬ sa elementu. Niekiedy dokonuje sie tego przez za¬ stosowanie prostokatnego lub eliptycznego zródla elektronów i obracanie go wokól osi 64.Dawkowanie lub obróbka elementu za pomoca promieniowania elektronowego musza byc staran¬ nie regulowane w wybranych granicach uwzgled¬ niajacych wymiary obrabianego elementu. Rozklad dawki wewnatrz okreslonego elementu przy obrób¬ ce za pomoca promieniowania jest pokazany na fig. 6 i zalezy od napiecia zródla elektronów. Wy¬ godna i zazwyczaj zalecana jest obróbka za pomo¬ ca promieniowania z jednej sfrony elementu. Po¬ zadane jest równiez, aby dawka byla w calosci pochlaniana przez element bez przechodzenia cze¬ sci energii na wskros elemenjtu.Tak wiec na podstawie wykresu wedlug fig. 6 mozna zauwazyc, ze w wypadku Cienkich elemen¬ tów stosuje sie elektrony o stosunkowo niskiej energii w celu calkowitego ich zatrzymania we¬ wnatrz elementu. Stosunkowo niskie napiecia mo¬ ga byc równiez wybierane w tym celu, aby dol¬ na powierzchnia elementu, tj: powierzchnia prze¬ ciwlegla zródlu elektronów w ogóle nie otrzymy¬ wala dawki elektronów. W ten sposób dolna po¬ wierzchnia pozostaje calkowicie niezwulkanizowa¬ na.Dla typowych, warstwowych lub wykonanych z tkaniny elementów wzmacniajacych o grubosci 1,5 mm nalezy stosowac napiecie 500 kV. Przy ta¬ kim napieciu dolna powierzchnia lub powierzchnia elementu przeciwlegla zródlu elektronów w ogóle nie otrzymuje dawki promieniowania a powierz¬ chnia zwrócona ku zródlu otrzymuje dawke pro¬ mieniowania równa 80% maksymalnej dawki pro¬ mieniowania zatrzymywanej przez wewnetrzny obszar elementu.W wypadku elementów grubszych zalecane jest stosowanie elektronów o wyzszych energiach w ce¬ lu zapewnienia stosunkowo niskiej dawki po stro¬ nie elementu zwróconej ku zródlu elektronów, jak równiez po stronie przeciwleglej zródlu elektro¬ nów. Tak wiec, jesli element ma grubosc 4 mm nalezy uzywac napiecia 1000 kV. Strona zwróco¬ na ku zródlu otrzyma wówczas jedynie 55% ma¬ ksymalnej dawki zatrzymywanej przez element.Mozna wiec zauwazyc, ze wewnetrzny obszar ele¬ mentu ulega obróbce w silnym stopniu, natomiast obie powierzchnie zewnetrzne ulegaja obróbce w mniejszym stopniu lub pozostaja w stanie nie¬ zmienionym.Calkowita dawka na jednostke szerokosci elemen¬ tu (bez uwzgledniania strat powietrznych i strat w oknie akceleratora) jest wprost proporcjonalna do iloczynu napiecia wyjsciowego i pradu akcele¬ ratora i odwrotnie proporcjonalna do predkosci, z która material lub element przesuwa sie pod przyrzadem do obróbki promieniowaniem. Jesli zródlo elektronów zostanie uzyte do obróbki pa¬ sma elementu przechodzacego przez urzadzenie po¬ siadajacego wieksza szerokosc W bez zmiany na¬ piecia, pradu lub predkosci elementu, dawka otrzy¬ mywana przez jednostke powierzchni elementu zmniejszy sie wprost proporcjonalnie do wielko¬ sci, o która zwiekszona zostala szerokosc obrabia¬ nego obszaru. Dawka moze byc okreslana doswiad¬ czalnie za pomoca jakiegokolwiek dozymetru na¬ dajacego sie do tych celów.Dawka, która powinna byc zastosowana do okre¬ slonego elementu jest wyznaczana przez konstruk¬ tora opony i zalezy Od wytrzymalosci i struktu¬ ralnej jednorodnosci pozadanej w stanie niezwul- kanizowanym. Im wieksza jest zadana wytrzyma¬ losc, tym wieksza nalezy zastosowac dawke i od¬ wrotnie, przy wymaganej malej wytrzymalosci nie¬ zbedna jest mniejsza dawka. Moga byc stosowane dawki od jednego do dziesieciu megaradów, przy czyrn dla wiekszosci opon zalecany jest zakres od dwóch do czterech megaradów.Po przeprowadzeniu zadanej obróbki poszczegól¬ nych elementów opony za pomoca promieniowania elektronowego opona jest montowana v? zwykly sposób na bebnie formujacym. Kolejnosc operacji formowania opony wedlug niniejszego wynalazku jest pokazana na fig. 5. Najpierw przygotowywa¬ ne sa poszczególne elementy. Tasma bieznika jest kalandrowana i poddawana obróbce za pomoca promieniowania elektronowego. Drutówka jest wy¬ konywana w zwykly sposób. Koszulka jest przy¬ gotowywana w zwykly sposób i jesli jest to wyma¬ gane, poddawana jest obróbce za pomoca promie¬ niowania elektronowego. Osnowa jest kalandrowa¬ na w zwykly sposób w celu pokrycia kordów war¬ stwa gumy i takze poddawana obróbce za pomo¬ ca promieniowania elektronowego. Klinowe pasy barkowe sa formowane za pomoca wytlaczania, i, jesli jest to pozadane, poddawane obróbce za pomoca promieniowania elektronowego. Wstepnie formowana jest równiez guma bieznika.Koszulka jest zakladana na beben formujacy, na koszulke nakladana jest osnowa i nastepnie ha bebnie umieszczane sa drutówki w okreslonych miejscach. Potem nakladane sa dodatkowe elemen¬ ty takie jak paski ochronne obrzeza, skrzydelka i wczepy, po czym osiowo zewnetrzne brzegi osno¬ wy sa zawijane w znany sposób wokól drutówek.W wypadku opon radialnych osnowa moze byc obecnie uksztaltowana w forme toroidu.Uprzednio poddane obróbce klinowe pasy bar¬ kowe sa nastepnie zakladane na beben formujacy i calosc owijana jest tasma bieznikowa. Nastepnie nakladana jest guma bieznika i scian bocznych.Jesli oponie nie zostal dotychczas nadany ksztalt toroidu, jest ona ksztaltowana w ten sposób obe¬ cnie i wulkanizowana w formie pod cisnieniem i wplywem ciepla.Opona wytworzona wedlug powyzszego procesu jest pokazana na fig. 1. Nalezy zauwazyc, ze osno¬ wa, koszulka i warstwy bieznikowe posiadaja glad¬ ki zarys i równomierna grubosc. Zachowany zo¬ stal równiez zadany ksztalt klinowego pasa bar¬ kowego 42.Chociaz w zilustrowanym przykladzie wstepnej wulkanizacji za pomoca promieniowania poddane zostaly czesci opony w obszarze barkowym, zamia¬ rem niniejszego wynalazku jest to, aby obróbce za pomoca promieniowania byl poddawany kazdy ele- ce91304 ment, którego wzrost strukturalnej jednorodnosci w postaci niezwulkanizowanej jest pozadany w ce¬ lu unikniecia znieksztalcen lub plyniecia podczas ksztaltowania i wulkanizacji. Przykladami dodat¬ kowych elementów, które moga byc wstepnie wul¬ kanizowane za pomoca promieniowania sa wczepy 46 i 48, wypelniacze 50 i 52, paski ochronne obrze¬ za 54 i 56 paski wzmacniajace 58 i 60. Pozadana moze byc ponadto obróbka koszulki 61 w celu za¬ pewnienia jednplitej grubosci na obwodzie opony jak równiez dostatecznej wytrzymalosci w celu wy¬ eliminowania wytorbien podczas ksztaltowania i wulkanizacji.Zastosowanie sposobu wedlug wynalazku zape¬ wnia podwyzszenie strukturalnej wytrzymalosci lub jednorodnosci róznych elementów w stanie nie- zwulkanizowanym bez szkodliwej straty lepkosci lub przyczepnosci tych elementów. Przejawia sie to w postaci kilku okreslonych zalet gotowej opo¬ ny. Na przyklad, grubosc gumy w róznych elemen¬ tach strukturalnych moze byc zmniejszona, ponie¬ waz nie ma juz potrzeby nakladania na kordy do¬ datkowych warstw gumy dla zapewnienia minimal¬ nej grubosci w oponie zwulkanizowanej, skoro wielkosc plyniecia i znieksztalcen jest znacznie zredukowana. Po drugie, ksztalt, zarys i rozmiesza czenie poszczególnych elementów sa równomierne i jednolite poprzez stadia ksztaltowania i wulka¬ nizacji, a takze ostatecznie w gotowej oponie.Niniejszy wynalazek pozwala równiez uniknac dotychczasowych problemów zwiazanych z czescio¬ wym wstepnym wulkanizowaniem elementów, któ¬ re byly wulkanizowane za pomoca wulkanizacji cieplnej. W dotychczasowych sposobach czesciowej wulkanizacji cieplnej, w procesie wulkanizacji wstepnej powstawaly wiazania wegiel-siarka-we- giel. Gdy opona byla nastepnie poddawana dodat¬ kowej wulkanizacji cieplnej w celu zwulkanizowa- nia calej struktury opony lacznie z gruba warstwa gumy bieznika, barków i scian bocznych, wstep-, nie zwulkanizowane elementy ulegaly pod wply¬ wem dodatkowej wulkanizacji przewulkanizowaniu.Przy czesciowej wulkanizacji najsilniejszemu zwul¬ kanizowaniu. ulegaly powierzchnie a najslabszemu wnetrze elementu, co przejawialo sie w postaci spadku przyczepnosci powierzchni i towarzyszacej temu utracie przyczepnosci poszczególnych elemen¬ tów gotowej opony.Niniejszy wynalazek umozliwia wyeliminowanie tych niedostatków przez zastosowanie wstepnej wulkanizacji za pomoca promieniowania, której re¬ zultatem jest silniejsze zwulkanizowanie ponizej powierzchni elementu niz samej powierzchni dzie¬ ki czemu zachowywana jest dostateczna przyczep¬ nosc i zdolnosc przylegania do innych elementów.Dalej, jednorodnosc strukturalna lub wytrzyma¬ losc elementu jest zapewniana przez wiazania we¬ giel-wegiel w gumie w przeciwienstwie do wiazan wegiel-siarka-wegiel w starym sposobie. Pozwala to, na tworzenie dodatkowych wiazan wegiel-siar- ka-wegiel podczas normalnej wulkanizacji cieplnej calej struktury bez przewulkanizowywania opony lub jej elementów. PL

Claims (11)

1. Zastrzezenia patentowe 10 1. Sposób wytwarzania opony pneumatycznej, znamienny tym, ze formuje sie element opony, któ¬ ry zawiera nadajacy sie do wulkanizacji mate¬ rial elastomeryczriy, element ten poddaje sie cze¬ sciowej wulkanizacji tak aby stopien zwulkanizo- 15 wania elementu ponizej jego powierzchni byl wiek¬ szy od stopnia zwulkanizowania którejkolwiek z jego powierzchni, czesciowo zwulkanizowany ele¬ ment montuje sie w oponie, a oponie nadaje sie wymagane uksztaltowanie, i nastepnie poddaje sie 2Q opone wulkanizacji pod dzialaniem ciepla i cisnie¬ nia. :

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tyni, ze czesciowa wulkanizacje przeprowadza sie na dro¬ dze wytwarzania wiazan wegiel-wegiel miedzy cze- 25 scia czasteczek materialu elastomerycznego.

3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze wieksza ilosc wiazan wegiel-wegiel wytwarza sie wewnatrz wulkanizowanego elementu niz na któ¬ rejkolwiek z jego powierzchni. 30

4. , Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze czesciowa wulkanizacje przeprowadza sie za pomo¬ ca obróbki elementu opony dawka promieniowa¬ nia elektronowego w granicach od 1 do 10 mega- radów. 35

5. Sposób wedlug zastrz 4, znamienny tym, ze wulkanizowany element poddaje sie obróbce pro¬ mieniowaniem z jednej jego strony, przy napieciu, które zasadniczo nie powoduje przechodzenia pro¬ mieniowania na wskros poprzez element. 4()

6. Sposób wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze obróbce promieniowaniem elektronowym poddaje sie osnowe z kordu.:

7. Sposób wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze obróbce promieniowaniem elektronowym poddaje ^ sie tasme wzmacniajaca bieznika.

8. Sposób wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze obróbce promieniowaniem elektronowym poddaje sie koszulke. ¦'.-.' r

9. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze wiazania wegiel-wegiel wytwarza sie w osnowie z kordu. '

10. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze wiazania wegiel-wegiel wytwarza sie w tasmie wzmacniajacej bieznik.

11. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze wiazania wegiel-wegiel wytwarza sie w koszulce. 5© 5591304 38 40 -14 -20 44' 28- 26- 30 32 FIG. 3 191 304 TR&MR BIE^NIKR KRLRNDER I PROMIENIO¬ WANIE ELE- |jRlJTÓy|KB| 6UMR SCIRN BOCZNYCH K0S2ULKR OSNOWA Z KORDU PROMIENIO WANIE ELEH KTRONOWE KRLRNDER PROMIENIO- WRNIE ELE¬ KTRONOWE I KLINV BAR¬ KOWE ! KSZTRtT "] KS2TRLT WULKRNIZR- C3R PROMIENIOWA- NIE ELEKTRO- smL GUMR BIERNIKA FIG. 5 no •0 Wzgledna ~ dowkQ/9b/ 40 80 " l \ U*»kV \ •—SOOVN X. k \ PRZENIKANIE ELEKTRONO \WGLAB MATERIAtU \ FI6. 6 * \-7S0 kY ^—lOOOW 0,5 iO 1,5 20 2,S 3,0 3,5 Glebokosc mm M Cena 10 zl PZGraf. K-lin D-417 Naklad 135 A-4 PL