Pierwszenstwo: 10 marca 1916 r.W terapji jodek potasu jest z powodu swego silnego i predkiego dzialania srod¬ kiem najwiecej uzywanym. Jodek potasu powoduje jednak szereg niepozadanych skutków pobocznych, które tworza tak zwany „jodyzm" (patrz Eulenburg, Real- Encyelopadie d. ges. Heilmethode 4. Aufl, 'Bd. 7, S. 387). Stad pochodza od dluz¬ szego czasu wszelkie dazenia do wytwo¬ rzenia preparatów zamiastowych (Sajo- dyna, Jodglidyna, Jodstearyna i w. i.).Po uzyciu tych preparatów jodyzm na ogól sie nieukazuje, a w kazdym razie w bardzo ograniczonym Stopniu, zato je¬ dnak dzialanie tychze jest o wiele slabsze i powolniejsze anizeli dzialanie jodku potasu.Najlepszym srodkiem;zastepujacym jo¬ dek potasu, jest jodek wapnia, który by¬ najmniej nie slabiej dziala od jodku po¬ tasu, o ile nie silniej, gdyz polaczenie jodku z wapniem jest luzniejsze, niz jodku z potasem. Pozatem wapien wogóle prze¬ ciwdziala zapaleniom (por. Chiari i Ja- nuschke, Wiener Klinische Wochenschrift 1910, Nr. 12, dalej Leo, Deutsch-med.Wochenschrift 1911, Nr. 1, S. 3) tak, ze po uzyciu jodku wapnia jodyzm sie nie przejawia. Dlatego tez juz od dawna jodek wapnia byl w medycynie zalecany zamiast jodku potasu (patrz Aerztl. Rund¬ schau, 24. Jahrg. Bd. 24, Nr. 18, S. 614).Szerszemu uzyciu jodku wapnia jako srodka leczniczego staly dotychczas dwie ujemne wlasnosci na przeszkodzie: 1. wla¬ sciwosc rozplywania sie, która uniemozli¬ wia dokladne datkowanie, 2. wlasciwosc szybkiego rozkladania sie jodku wapnia na powietrzu (patrz Wilh. Ostwald, Grund- linien der anorgan. Chemie 2. Aufl.,S.'*537 i Dammer, Handb. d. anorg. Che¬ mie 1894, Bd. 2, II. S. 306).Zwiazki jodku wapnia z cialami orga- nicznemi do tego czasu nie zostaly opi¬ sane. Przy otrzymywaniu tych zwiazków okazalo sie, ze sa one zupelnie trwale, t. j. ze sie ani nie rozplywaja, ani nie rozkladaja. Wazne dla terapeutycznego uzycia sa naturalnie tylko takie zwiazki jodku wapnia z cialami organicznemi, które posiadaja odczyn neutralny i w or¬ ganizmie rozpadaja sie na swe czesci skla- dowe,mianowicie jodek wapnia— i reszte organiczna.". Zwiazki, które tym wymaganiom za¬ dosc czynia, sa zwiazkami z obojetnemi lub prawie obojetnemi organicznemi po- chodnemi amonjaku, np. zwiazki jodku wapnia z wolnemi lub tez lancuchowemi kwasami aminowemi,lub tez z mocznikiem.Zwiazki mocznika z bromkami alka- ljów ziemnych sa coprawda juz znane.Poniewaz jednak bromek wapnia, w prze¬ ciwstawieniu do latwo sie rozkladajacego jodku wapnia, jest cialem chemicznie zu¬ pelnie trwalem, to z istnienia zwiazków bromków wapnia nie latwem bylo przy¬ puszczenie, ze otrzymanie trwalych jod¬ ków wapnia jest mozliwem. Wartosc tego postepowania tkwi w tern, ze przez polaczenie jodku wapnia z cialami organicznemi, a przedewszystkiem z po- chodnemi amonjaku udaje sie otrzymy¬ wanie zupelnie trwalych zwiazków, które utrzymuja wszystkie wlasciwe wlasnosci jodku wapnia.Zwiazki te wedlug wynalazku otrzy¬ muje sie w ten sposób, iz roztwory wod¬ ne lub alkoholowe jodku wapnia pod¬ daje sie dzialaniu wodnych lub alkoholo¬ wych roztworów tych cial, a powstale zwiazki oddziela sie w formie stalej przez odparowanie lub dobrowolna krystalizacja.,, Przedewszystkiem otrzymano, w ten spo¬ sób zwiazki jodku wapnia z, glykokolem (aminokwasem octowym), mocznikiem, ala- mina (a — aminokwasem propionowym) i wreszcie z glycyloglycyna. Wszystkie zwiazki okazaly sie trwale na powietrzu, nie rozplywaja sie i sa terapeutycznie uzyteczne. Wszystkie zwiazki wymienione trzymaja sie niezmienione na powietrzu bezgranicznie dlugo. Pomimo ze jodek wapnia rozklada sie pod wplywem dwu¬ tlenku wegla (patrz Dammer j. w.), sa te zwiazki wobec dwutlenku wegla zupelnie trwale.Przyklad 1.Diglykokolo -jodek wapnia. 300 g jodku wapnia wodnistego rozpuszcza sie w 200 cm3 wody i miesza z goracym roz¬ tworem 150 g glykokolu w 150 cm5 wody.Po dodaniu kilku kropel rozcienczo¬ nego kwasu octowego i po kilkudniowem staniu krystalizuje na zimno z tej mie¬ szaniny diglykokolo-jodek wapnia o na¬ stepujacym skladzie ' Ca J2 (CH2-NH2-COOH)2 +2 H20.Analizy. 1. Oznaczenie azotu wedlug metody KjaldahPa: 0.4360 g substancji dalo 0.0246gN=5.64% 0.4165g „ „ 0.0249g „=5.98% 0.4700g „ „ 0.0285g „=6.07% 2. Oznaczenie wapnia, jako tlenku wapnia po poprzedniem straceniu jako szczawianu wapnia. 0.5002 g substancji dalo 0.0578 g CaO = 8.35%Ca, 0.4261 g substancji dalo 0.0484 g CaO = 8.12%Ca, N wedlug obliczenia 5.83%, otrzymano 5.64%, 5.98%, 6.07%, Ca wedlug obliczenia 8.33%, otrzymano 8.35%, 8.12%.Zwiazek glykokolu z jodkiem wapnia o powyzszym skladzie krystalizuje sie z roztworu wodnego w bialych, pryzma¬ tycznych igielkach, które juz w zimnej wodzie latwo sie rozpuszczaja, dajac re¬ akcje zupelnie obojetna. W 50%-towymalkoholu rozpuszcza sie zwiazek ten tru¬ dniej, a w absolutnym alkoholu nie roz¬ puszcza sie prawie wcale.Przy ogrzewaniu zwiazek- zaczyna sie rozkladac powyzej 275°, brunatniejac przytem, nie stapiajac sie przedtem. Roz¬ twór wodny zwiazku po dodaniu amo- njaku z rozczynem szczawianu amonjaku straca sie calkowicie jako szczawian wap¬ nia. Z roztworem azotanu srebra w kwa¬ sie azotowym daje roztwór wodny zwiaz- . ku osad jodku srebra, który jednak nie jest ilosciowym. Jezeli zwiazek zleje sie stezonym kwasem siarkowym, to juz na zimno nastepuje rozklad i odlaczenie sie jodu.Przyklad 2.Jodek - wapnia-mocznik. 100 g jodku wapnia i 120 g mocznika rozpuszcza sie razem w 250 cm3 wody i po dodaniu kilku kropel rozcienczonego kwafeu octo¬ wego gotuje przy chlodnicy zwrotnej.Rozczyn w ten sposób otrzymany odpa- rowywuje sie do polowy swej objetosci i zostawia na kilka dni dla krystalizacji w chlodnem miejscu w spokoju. Z roz¬ tworu krystalizuje zwiazek Ca J2 [CO(NH2)2]6+2 H20.Analiza.Oznaczenie azotu wedlug metody Kjel- dahl'a: 0.302 g substancji dalo 0.0742 g N = 24.51%, 0.2982 g substancji dalo 0.0742 g N = 24.88%, 0.3550 g substancji dalo 0.0924 g N = 24.62%.Oznaczenie wapnia: 0.4944 g substancji dalo po odparo¬ waniu do suchosci z kwasem siarkowym 0.0993 g CaS04 = 5.91% Ca, 0.4463 g substancji dalo po odpar¬ owaniu do suchosci z kwasem siarkowym 0.0848 g CaS04 = 5.60% Ca, 0.3514 g substancji dalo po odparo¬ waniu do suchosci z kwasem siarkowym 0.0724 g CaS04 = 6.067% Ca, N wedlug obliczenia 24.35%, otrzymano 24.51%f 24.88%, 24.62%, Ca wedlug obliczenia 5.79%, otrzymano 5 91%,f 5.60%, 6.067%.Zwiazek mocznika z jodkiem wapnia krystalizuje sie w wielkich bialych prze¬ zroczystych tablicach, które przy ogrza¬ niu na 167.5° (bez korekcji) topnieja.Zwiazek rozpuszcza sie latwo w wo¬ dzie i alkoholu. Wodny roztwór zwiazku posiada nastepujace reakcje.Rozczyn szczawianu amonu po doda¬ niu kilku kropel amonjaku straca "w roz¬ tworze wodnym ilosciowo szczawian wap¬ nia. Po zlaniu zwiazku stezonym kwa¬ sem siarkowym zwrolna nastepuje rozklad, który po ogrzaniu staje sie calkowitym.Przyklad 3.Jodek wapnia i glycyloglycyna. 25 g glycyloglycyny rozpuszcza sie w cieplej wodzie w mniej wiecej 50 cm3 wody. Po dodaniu kilku kropel i^zcienczonego kwa¬ su octowego, mieszanine te zagotowuje sie, w miare potrzeby przesacza i zosta¬ wia na kilka dni w plytkiej miseczce przy zwyczajnej temperaturze. Zwolna zaczyna wykrystalizowywac zwiazek glycyloglycy- ny z jodkiem wapnia.Zwiazek ten ma nastepujacy sklad (C4 H2 N2 02)2 Ca J2 +2 H20, Analiza.Oznaczenie azotu wedlug KjeldahTa: 0.5209 g substancji dalo 0.0484 g N = 9.30%, 0.5622 g. substancji dalo 0.0532 g'N = 9.46%.Oznaczenie wapnia jako tlenku wapnia po poprzedniem straceniujako szczawianu wapnia: 0.4859 g substancji dalo 0.0436 gCaO = 6.69% Ca, 0.4287 g substancji dalo 0.0424 gCaO = 7.07% Ca, 3f N wedlug obliczenia 9.43% otrzymano 9.30%, 9.46% Ca wedlug obliczenia 6.73%, otrzymano 6.69%,^ 7.07%.Zwiazek glycyloglycynyz jodkiem wap¬ nia krystalizuje w bialych igielkach, któ¬ re przy ogrzewaniu na 200° rozkladaja sie, wytracajac jod przedtem nie topnie¬ jac. Zwiazek jest juz w zimnej wodzie latwo rozpuszczalny, trudniej w 50%-to- wym alkoholu, w absolutnym zas alkoholu praktycznie nie rozpuszcza sie zupelnie.Roztwór wodny po dodaniu kilku kro¬ pel lugu sodowego i bardzo malej ilosci siarczanu miedzi zabarwia sie mocno na niebiesko, szczawianem amonjaku z roz¬ tworu amonjakalnego straca sie wapien zupelnie jako szczawian wapnia. Po zla¬ niu zwiazku stezonym kwasem siarkowym nastepuje rozklad.Przyklad 4.Jodek wapnia - alanina. Roztwór 200 g jodku wapnia w 200 cm3 wody miesza sie z roztworem 10% g alaniny w 200 cm3 wody i mieszanine te po dodaniu kilku kropel rozcienczonego kwasu octowego odparowywa sie silnie na lazni wodnej.Po kilkudniowem pozostawieniu w,chlodzie osadza sie jodek wapnia-alanina w kry¬ sztalach.Zwiazek ten posiada sklad (C, H7 N02)2 Ca j+2H20.Analiza.. Oznaczenie azotu podlug metody Kjel- dahl'a: 0.4492 g substancji dalo 0.0244 g N = 5.42%,- 0.4010 g substancji dalo 0.0223 g N = 5.55%.Oznaczenie wapnia jako tlenku wapnia, po poprzedniem straceniu jako szczawianu wapnia: 0.4732 g substancji dalo 0.0500 g CaO = 7.55%, 0.4989 g substancji dalo 0.0523 g CaO = 7.43%, • N wedlug obliczenia 5.51%, otrzymano 5.42%, 5.5 5%, Ca wedlug obliczenia 7.87%* otrzymano 7.55%,^7.43%. " Zwiazek topnieje bez korekcji przy 115°. Rozpuszcza sie latwo juz w zimnej wodzie i 30% alkoholu, w absolutnym alkoholu dopiero w cieple. Roztwór wo¬ dny reaguje obojetnie. Rozczyn amo- njakalny szczawianu amonowego straca ilosciowo w wodnym roztworze alaniny- jodku wapnia wapien jako szczawian wa¬ pnia. Po zlaniu alaniny jodku wapnia ste¬ zonym kwasem siarkowym rozklada sie ten zwiazek podwójny natychmiastowo, wydzielajac jod. PL PLPrinciple: On March 10, 1916, potassium iodide is the most used agent in therapy because of its strong and rapid action. Potassium iodide, however, causes a number of undesirable side effects, which are produced by the so-called "iodism" (see Eulenburg, Real-Encyelopadie d. Ges. Heilmethode 4. Aufl, 'Bd. 7, p. 387). efforts to produce substitutes (Saidin, Iodglidine, Jodstearin, and Wi). After using these preparations, iodism does not generally appear, and at least to a very limited extent, but the effect of these preparations is much weaker and slower than action of potassium iodide. The best substitute for potassium iodide is calcium iodide, which is less effective than potassium iodide, if not stronger, because the combination of iodide and calcium is looser than iodide and potassium. it prevented inflammation in general (cf. Chiari and Januschke, Wiener Klinische Wochenschrift 1910, No. 12, hereinafter Leo, Deutsch-med. Wochenschrift 1911, No. 1, p. 3) so that after using calcium iodide, iodism it does not manifest, which is why it has been for a long time Calcium iodide has been used medicinally in place of potassium iodide (see Aerztl. Rund¬ schau, 24. Jahrg. Bd. 24, No. 18, p. 614). The wider use of calcium iodide as a therapeutic agent has hitherto been hampered by two negative properties: 1. the spreading property, which prevents accurate dosing, 2. the rapid decomposition of calcium iodide in the air (see Wilh Ostwald, Grundlinien der anorgan. Chemie 2. Aufl., S. '* 537 and Dammer, Handb. D. Anorg. Chemie 1894, Bd. 2, II. S. 306). Calcium iodide compounds with the bodies. organic until then have not been described. When receiving these compounds, it turned out that they are completely durable, i.e. they neither melt nor decompose. Of course, only those compounds of calcium iodide with organic bodies are of importance for therapeutic use, which are neutral and break down in the body into their constituent parts, namely calcium iodide - and the organic rest. "Compounds which will satisfy these requirements. They are compounds with an inert or almost inert organic derivative of ammonium, e.g. compounds of calcium iodide with free or chain amino acids, or also with urea. In contrast to the readily decomposing calcium iodide, it is a chemically completely stable body, so due to the existence of calcium bromide compounds it was not easy to suppose that obtaining stable calcium iodides is possible. that by combining calcium iodide with organic bodies, and above all with an ammonium derivative, it is possible to obtain completely stable compounds, which in retain all the proper properties of calcium iodide. These compounds according to the invention are obtained in such a way that aqueous or alcoholic solutions of calcium iodide are exposed to the action of aqueous or alcoholic solutions of these bodies, and the resulting compounds are separated in a solid form by evaporation or voluntary crystallization. First of all, compounds of calcium iodide with glycylglycin (an acetic amino acid), urea, alamine (α-propionic amino acid) and finally glycylglycin were prepared in this manner. All compounds have proven to be persistent in air, do not melt, and are therapeutically useful. All the compounds mentioned remain unchanged in the air for an unlimited time. Although calcium iodide decomposes under the influence of carbon dioxide (see Dammer i. V.), The relationship to carbon dioxide is completely persistent. Example 1 Calcium dihydlycol-iodide. 300 g of aqueous calcium iodide is dissolved in 200 cm3 of water and mixed with a hot solution of 150 g of glycol in 150 cm5 of water. After adding a few drops of dilute acetic acid and standing for several days in the cold, it crystallizes in the cold from this mixture of diglycol-iodide. Calcium with the following composition: Ca J2 (CH2-NH2-COOH) 2 +2 H2O. Analyzes. 1. Determination of nitrogen according to the KjaldahPa method: 0.4360 g of the substance was 0.0246gN = 5.64% 0.4165g "0.0249g" = 5.98% 0.4700g "0.0285g" = 6.07% 2. Determination of calcium as calcium oxide after previous loss as oxalate calcium. 0.5002 g of substance was 0.0578 g CaO = 8.35% Ca, 0.4261 g of substance was 0.0484 g CaO = 8.12% Ca, N according to the calculation of 5.83%, obtained 5.64%, 5.98%, 6.07%, Ca according to the calculation of 8.33%, obtained 8.35%, 8.12%. The compound of glycol and calcium iodide of the above composition crystallizes from the aqueous solution in white, prismatic needles which dissolve easily in cold water, giving a reaction completely neutral. In 50% alcohol this compound dissolves harder, and in absolute alcohol it hardly dissolves. When heated, the compound begins to decompose above 275 °, turning brown and not melting beforehand. The aqueous solution of the compound after the addition of ammonia with the ammonium oxalate solution is completely converted into calcium oxalate. With a solution of silver nitrate in nitric acid, it gives an aqueous solution of the compound. towards silver iodide sediment, which however is not quantitative. If the compound becomes cohesive with concentrated sulfuric acid, it is already in the cold that decomposition and detachment of iodine occurs. Example 2 Iodide - calcium-urea. 100 g of calcium iodide and 120 g of urea are dissolved together in 250 cm3 of water and, after adding a few drops of dilute vinegar, boiled in a reflux condenser. The solution thus obtained is evaporated to half its volume and left for several days for crystallization. in a cool place in peace. The solution of Ca J2 [CO (NH2) 2] 6 + 2 H 2 O crystallizes from the solution. Analysis. Determination of nitrogen according to the Kjeldahl method: 0.302 g of the substance was 0.0742 g N = 24.51%, 0.2982 g of the substance was 0.0742 g N = 24.88%, 0.3550 g substance was 0.0924 g N = 24.62%. Calcium determination: 0.4944 g substance was evaporated to dryness with sulfuric acid 0.0993 g CaSO4 = 5.91% Ca, 0.4463 g substance was left after evaporation to dryness from with sulfuric acid 0.0848 g CaSO 4 = 5.60% Ca, 0.3514 g of the substance after evaporation to dryness with sulfuric acid 0.0724 g CaSO 4 = 6.067% Ca, N according to the calculation of 24.35%, obtained 24.51% f 24.88%, 24.62%, Ca according to the calculation 5.79%, yield 5, 91%, f 5.60%, 6.067%. The urea-calcium iodide compound crystallizes in large white transparent plates which melt when heated to 167.5 ° (without correction). The compound dissolves easily in water. May and alcohol. The aqueous solution of the compound has the following reactions. The solution of ammonium oxalate, after adding a few drops of ammonia, loses quantitatively of calcium oxalate in the aqueous solution. When the compound is combined with concentrated sulfuric acid, decomposition occurs, which when heated becomes complete. 3.Calcium iodide and glycylglycin. 25 g of glycylglycin are dissolved in warm water in approximately 50 cm3 of water. After adding a few drops of diluted acetic acid, this mixture is boiled if necessary, filtered and left for a few days. in a shallow bowl at ordinary temperature, the glycylglycin compound with calcium iodide slowly begins to crystallize. This compound has the following composition (C4 H2 N2 02) 2 Ca J2 +2 H20, Analysis. Nitrogen determination according to KjeldahTa: 0.5209 g of substance was 0.0484 g N = 9.30%, 0.5622 g of substance was 0.0532 g'N = 9.46%. Calcium determination as calcium oxide after previous loss as calcium oxalate: 0.4859 g of substance was 0.0436 gCaO = 6.69% Ca, 0.4 287 g of the substance gave 0.0424 g CaO = 7.07% Ca, 3f N according to the calculation 9.43% obtained 9.30%, 9.46% Ca according to the calculation 6.73%, obtained 6.69%, ≥ 7.07%. The compound of glycylglycin with calcium iodide crystallizes in white needles, which they decompose when heated to 200 °, with the elimination of the iodine it does not melt beforehand. The compound is already easily soluble in cold water, more difficult in 50% alcohol, while in absolute alcohol it practically does not dissolve completely. The aqueous solution, after adding a few drops of sodium lye and a very small amount of copper sulphate, turns very blue the ammonium oxalate from the ammoniacal solution is converted into limestone completely as calcium oxalate. After decomposing the compound with concentrated sulfuric acid, decomposition takes place. Example 4 Calcium iodide - alanine. A solution of 200 g of calcium iodide in 200 cm3 of water is mixed with a solution of 10% g of alanine in 200 cm3 of water, and the mixture, after adding a few drops of dilute acetic acid, is strongly evaporated in a water bath. in crystals. This compound has the composition (C, H7 NO2) 2 Ca j + 2H2O. Analysis .. Determination of nitrogen according to the Kjeldahl method: 0.4492 g of the substance was 0.0244 g N = 5.42%, - 0.4010 g of the substance 0.0223 g N = 5.55%. Determination of calcium as calcium oxide, after previous loss as calcium oxalate: 0.4732 g of substance was 0.0500 g CaO = 7.55%, 0.4989 g of substance was 0.0523 g CaO = 7.43%, • N according to the calculation of 5.51%, obtained 5.42%, 5.5 5%, Ca calculated from 7.87% * found 7.55%, ^ 7.43%. "The compound melts without correction at 115 °. It dissolves easily in cold water and 30% alcohol, in absolute alcohol only when warm. The aqueous solution reacts neutral. The ammoniacal solution of ammonium oxalate is lost quantitatively in the aqueous solution of alanine-calcium iodide limestone as calcium oxalate After pouring alanine of calcium iodide with concentrated sulfuric acid, this double compound decomposes immediately, giving off iodine. PL PL