PL8967B1 - Bloki pustakowe i sposób wznoszenia z nich murów. - Google Patents

Description

W patencie udzielonym w Stanach Zjednoczonych Ameryki dnia 3 kwietnia 1923 r. Nr 1450 724, opisany jest sposób wznoszenia murów z bloków pustakowych, wykonanych z masy spoistej, skladajacej sie z wlókien i zaprawy wapiennej. Po¬ szczególne bloki wiazane sa ze soba po u- lozeniu ich w murze zapomoca slupów be¬ tonowych, wykonanych droga wlewania betonu do otworów pustakowych, utworzo¬ nych w tych blokach, Mury zlozone z blo¬ ków powyzszych sa mocne dzieki spoisto¬ sci masy, tworzacej poszczególne bloki.Wynalazek niniejszy podaje inny spo¬ sób wznoszenia mu^ów jeszcze mocniej¬ szych, stosujac w tym celu nie bloki spoi¬ ste, lecz bloki wykonane z wlóknistej ma¬ sy porowatej, pelnej otworów dla powie¬ trza, W przypadku bloków wykonanych z masy spoistej, czyli zawierajacych jedy¬ nie otwory pustakowe, w które wlewa sie beton, zaprawa wapienna, wiazaca wlók¬ na tworzace mase bloku, pochlania wilgoc zawarta w betonie wlanym do otworów pustakowych bloku, wskutek czego beton ten schnie zbyt szybko i nie moze dobrze stwardniec, W razie uzycia natomiast po¬ rowatych bloków wlóknistych, masa two¬ rzaca je nie posiada wlasnosci naczyn wloskowatych i nie pochlania wilgoci z mokrych jeszcze slupów betonowych, wy¬ konanych w otworach pustakowych, dzie¬ ki czemu slupy te wysychaja powoli, a tworzacy je beton moze odpowiednio stwardniec, gdyz, jak wiadomo, moc jego wzrasta znacznie w przeciagu przynaj¬ mniej 60 dni, jezeli beton jest w tym cza¬ sie utrzymywany w stanie wilgotnym. Abymur wzniesiony z bloków niniejszych byl gm¦.* ? ^ó^n^J^oniecznc jest, aby poszczególne ^*•¦'• »#*bloki posiadaly1 ziii/elnie jednakowe wy¬ miary i aby nie rozszerzaly sie i nie kurczyly zbytnio wskutek zmiany swej wilgotnosci* Bloki otrzymane droga zwy¬ klego sprasowania materjalu wlóknistego pecznieja wskutek zwilzenia, wobec czego nie nadaja sie do celów budowlanych.Bloki opisanego powyzej rodzaju moz¬ na wykonac z wlókien pochodzenia zwie¬ rzecego, roslinnego lujb mineralnego, zmie¬ szanych odpowiednio ze zwykla zaprawa wapienna. Sposób wyrabiania takich blo¬ ków porowatych rózni sie bardzo od spo¬ sobu wyrabiania bloków spoistych, opisa¬ nych w rzeczonym patencie amerykan¬ skim, gdzie do pólplynnej zaprawy wa¬ piennej wklada sie mozliwie jak najwiecej materjalu wlóknistego, zwanego ,,excel- siorem", a nastepnie wlewa lub ubija te mieszanine w formie. Porowate bloki ni- niejsze wykonywa sie natomiast w ten sposób, iz materjal wlóknisty, jak naprzy- klad ,,excelsior" lub odpadki z trzciny cu¬ krowej, miesza sie z zaprawa wapienna lub cementem magnezytowym tak, aby wszystkie wlókna pokryte zostaly zapra¬ wa, lecz nie skleily sie w spoista mase, która nalezy raczej mieszac, aby wlókna nie zostaly sprasowane warstwami, lecz byly w stanie zwichrzonym. Mieszanie po¬ winno trwac az do chwili, gdy wlókna sta¬ na sie prawie suche, czyli do chwili gdy ich powloka, utworzona z zaprawy, bedzie zawierac jedynie wilgoc potrzebna do sklejenia ze soba poszczególnych wlókien po wlozeniu masy do formy. Mase otrzy¬ mana w sposób powyzszy wklada sie do form i ubija bardzo lekko i jedynie po to, aby wypelnila wszystkie zakatki formy, po- czem pozwala sie blokowi stwardniec.Chcac otrzymac bloki scisle jednako¬ wej grubosci, nalezy wykonac najpierw duzy blok, 4 lub 5 razy wiekszy od bloku normalnego, czyli równy 4 lub 5 blokom, ulozonym jeden na drugim. Po stwardnie¬ niu takiego bloku, piluje sie go lub tnie na bloki normalne pozadanej grubosci, o- trzymujac bloki porowate bardzo lekkie i scislych wymiarów, a chociaz nie posiada¬ ja one bardzo duzej wytrzymalosci na zgnfecenie, to jednak sa dostatecznie moc¬ ne, aby mozna bylo je przewozic i nie pecznieja po wystawieniu kh na wplywy atmosferyczne, dzieki zas pokryciu po¬ szczególnych wlókien powloka zaprawy, sa ponadto bardzo ogniotrwale. Bloki ni¬ niejsze nie sa sklonne do pochlaniania wil¬ goci, a powierzchnia ich jest bardzo chro¬ powata, dzieki czemu wiaze sie dobrze z tynkiem zewnetrznym i z betonem wla¬ nym do ich otworów pustakowych, celem utworzenia slupów.Na rysunku wskazany jest sposób murowania zapomoca bloków wedlug wy¬ nalazku. Na rysunku tym fig. 1 przedsta¬ wia czesc muru zlozonego z bloków pusta¬ kowych; fig, 2—widok zgóry czesci muru w okresie jego wznoszenia; fig. 3—prze¬ krój wzdluz linji 3-3 na fig. 2; fig. 4— przekrój wzdluz linji 4-4 na fig. 3, a fig- 5—widok perspektywiczny w zmniejszo¬ nej podzialce jednego bloku pustakowego.Bloki pustakowe B (fig. 5) powinny miec nastepujace wymiary: dlugosc 16 cali, szerokosc 8 cali i grubosc 4 cale. Doklad¬ nie posrodku kazdej z polówek bloku u- tworzone sa otwory pustakowe 6 o sredni¬ cy np. 4 cale. Bloki B kladzie sie w mur na sucho, czyli bez uzycia zaprawy wa¬ piennej lub cementowej, przyczem tak, a- by spojenia poszczególnych warstw byly naprzemianlegle. Jezeli bloki ulozone sa w murze równo, to wówczas otwory 6 po¬ szczególnych bloków przeswituja sie wza¬ jemnie, tworzac kanaly pionowe, przecho¬ dzace przez cala wysokosc muru, które to kanaly zapelnia sie betonem, celem u- tworzenia palisady slupów dzwigarowych 7. Aby mozna bylo ubic dobrze beton w rzeczonych kanalach pionowych, nalezy - 2 - igo wlewac do tych kanalów stopniowo po ufozeniu kazdych kilku warstw bloków.Na fig. 2, 3 i 4 podany jest uklad pre¬ tów zelaznych, uzytych do wzmocnienia murów, wznoszonych stopniowo w sposób powyzszy. Prety wzmacniajace 8, wygiete sa w ksztalcie litery U o stosunkowo dlu¬ gich ramionach, a w danym przypadku tyl¬ ko troche krótszych od grubosci czterech warstw bloków, co stanowi dlugosc okolo 15 cali. Ramiona te moga równiez posia¬ dac dlugosc 11 cali. Konce szczytowe obu ramion preta 8 sa odgiete nieco nazewnatrz, a czesc poprzeczna tego preta, laczaca oba ramiona, jest plaska i nieco krótsza od srednicy otworu 6. Jezeli bloki B posiada¬ ja dlugosc 16 cali, a srednica otworów pu¬ stakowych 6 wynosi 4 cale, to wówczas od¬ leglosc pomiedzy dwoma sasiedniemi o- tworami 6 równa sie 4 calom. Prety wzmac¬ niajace 8 wklada sie do kanalu 6 po ulo¬ zeniu pierwszych czterech warstw muru, a nastepnie po ulozeniu kazdych trzech warstw, dzieki czemu prety te zachodza za siebie. Po ulozeniu warstwy, po której wklada sie do kanalów 6 prety wzmacnia¬ jace, dobrze jest wsunac jeden pret 8 tak, aby ramiona jego wchodzily wglab dwóch sasiednich otworów 6, a poniewaz czesc poprzeczna preta, laczaca te ramiona, je;^t nieco krótsza od odleglosci Domiedzy dwo¬ ma sasiedniemi otworami pustakowemi 6, wiec ramiona te odchylaja sie nieco od srodka kanalu 6 podczas wsuwania do nie¬ go preta 8 (fig. 3), a pozostale prety 8 wklada sie koncami obu ramion do góry, wskutek czego zagiete konce ich sprezy¬ nuja do wewnatrz, opierajac sie o scianki otworu 6, jak to wskazane jest na fig. 4.Podczas wznoszenia muru kladzie sie naj¬ pierw cztery warstwy bloków, a nastepnie wklada prety wzmacniajace 8 do kana¬ lów 6 i wlewa do nich beton do wysokosci okolo trzech warstw lub mniejszej, po- czem kladzie sie trzy warstwy gastepne i wsuwa sie do otworów nastepna grupe pretów wzmacniajacych i zalewa kanaly 6 betonem do wysokosci nieco nizszej od wysokosci przedostatniej warstwy.Poniewaz bloki 5 nie sa wytrzymale na zgniecenie, wiec konieczne jest, aby slupy betonowe 7 polaczone zostaly ze soba u szczytu, celem równomiernego rozdziele¬ nia obciazenia pomiedzy soba. Mozna to osiagnac w sposób wskazany na figu 1 za- pomoca specjalnych bloków B', zaopatrzo¬ nych na powierzchni szczytowej w rowki klinowego ksztaltu, które sluza za forme dla wiazaru betonowego 10. Od dna rze¬ czonego rowka biegna ku dolowi otwory, przeswitujace sie z otworami 6 w blo¬ kach B i o jednakowej z niemi srednicy.Otwory te uwidocznione sa po prawej stronie fig. 1, gdzie sa juz wypelnione be¬ tonem. Prety wiazace 8 wklada sie do tych otworów przez okragle otworki, u- tworzone w blokach B\ a poprzeczne pre¬ ty wiazace 11 wklada sie do wzmiankowa¬ nych juz rowków w blokach B\ Slupy 7 wiaze sie ze soba z powyzszemi wiazarami poprzecznemi 10 na wysokosci kazdego pietra muru, celem nalezytego podparcia belek pulapowych 12. Takie same wiazary mozna uzyc zamiast sklepien nad otwora¬ mi okiennemi i drzwiowemi, lub celem polaczenia dwóch kolumn sasiednich.Gotowe mury mozna pokryc tynkiem lub cegla licówka, a dzieki bardzo chropo¬ watej powierzchni bloków fi i B', tynk trzyma sie muru bez trzcinowania go, po¬ niewaz zas bloki nie zawieraja naczyn wloskowatych, wiec wilgoc nie przenika przez sciany z nich wymurowane, a scia¬ ny wewnetrzne mozna równiez tynkowac bezposrednio bez trzcinowania. Poniewaz bloki nie pochlaniaja wilgoci z zawartych w nich slupów betonowych, wiec slupy te i wiazary poprzeczne moga nalezycie stwardniec po ich wykonaniu, a ze bloki nie pecznieja od wilgoci, wiec i nie kurcza — 3 —sie po calkowitem wyschnieciu zaprawy wapiennej i betonu, co mogloby spowodo¬ wac pekanie tynków.Szczególy sposobu murowania scian o- raz wykonania bloków pustakowych moz¬ na oczywiscie zmienic, nie oddalajac sie od istoty wynalazku. PL PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Bloki pustakowe do celów budowla¬ nych, znamienne tern, ze sa wykonane z tworzywa wlóknistego, zwiazanego zapomo- ca czynnika wiazacego, który znajduje sie wprawdzie w calej masie bloku, lecz nie wypelnia odstepów pomiedzy poszczegól- nemi wlóknami rzeczonego tworzywa wlók¬ nistego.

2. Bloki wedlug zastrz. 1, znamienne tern, ze powierzchnie wlókien pokryte sa czynnikiem wiazacym, skutkiem czego wlókna te staja sie ogniotrwalemu 3. Bloki wedlug zastrz, 1 i 2, znamien¬ ne tern, ze czynnikiem wiazacym jest za¬ prawa wapienna lub cement magnezytowy. 4. Mur wykonany z bloków pustako¬ wych wedlug zastrz. 1 — 3, znamienny tern, ze sklada sie z pewnej ilosci warstw bloków, których otwory pustakowe prze¬ swituja sie ze soba, tworzac forme dla pa¬ lisadowych slupów i wiazarów betono¬ wych, wznoszonych równoczesnie z tym murem, przyczem rzeczone bloki wypel¬ niaja miejsca pomiedzy slupami i wiaza- rami betonowemi muru, tworzac sciane nieprzepuszczajaca wilgoci i utrzymuja beton powyzszych slupów i wiazarów przez czas dluzszy w stanie wilgotnym, dzieki czemu moze on osiagnac pozadana moc. * James Monroe Hewlett. Zastepca: I, Myszczynski, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 8967. Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL PL