PL8248B1 - Ciala zarowe z wolframu i sposób ich wytwarzania. - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy sposobu wytwarza¬ nia wolframowych cial zarowych, uzywa¬ nych w lampach elektrycznych i rurach wy- ladowawczych.

Ciagnione nici zarowe, skrecone w ksztalcie linji srubowej i uzywane obecnie czesto w zarówkach, napelnionych gazem, sa wystawione na bardzo wysokie tempera¬ tury, wskutek czego takie nici zarowe od¬ ksztalcaja sie i zwisaja; zmniejsza tb spraw¬ nosc lampy i wywiera wplyw niekorzystny na wlasciwosci mechaniczne nici. Robiono juz próby zapobiegania zwisaniu nici, a mia¬ nowicie przez dobieranie rozmiarów i ksztaltu krysztalów nici.

Okazalo sie, ze zjawisko zwisania usuwa sie w duzej mierze, jezeli cialo zarowe za¬ wiera mala ilosc jednego lub kilku zwiaz¬ ków tlenowych chromu lub manganu.

Dobre wyniki osiaga sie, jezeli cialo za¬ rowe wykonczone zawiera 0,005 do 0,1 °/0 zwiazku tlenowego chromu lub manganu.

Przy wykonywaniu znanego sposobu wytwarzania cial zarowych z wolframu sila¬ cza sie proszek wolframowy na prety, któ¬ re sie wyzarza, poczem wyrób wyzarzony dalej sie przerabia, az sie osiagnie pozadane rozmiary.

Wedlug wynalazku niniejszego do wy¬ robu cial zarowych stosuje sie sole metali alkalicznych w postaci zwiazków, zawiera¬ jacych mangan lub chrom, np. dwuchromia¬ ny, chromiany, manganiany lub nadmanga¬ niany metali alkalicznych. W dalszym cia¬ gu opisu, ilekroc mowa bedzie o „soli", ta¬ kie wlasnie sole nalezy miec na mysli.

Jezeli pewna ilosc takiej soli znajduje sie w proszku wolframowym, to czesc soliwyparowuje podczas przebiegu wyzarzania.

Firma, zglaszajaca niniejszy wynalazek, stw\erdz$a, ze, ilosc zwiazków tlenowych, pozostajacych w wyrobie wyzarzonym, za¬ lezna jest od grubosci uzytego proszku wol¬ framowego. Jezeli proszek jest za gruby i pret stloczony jest wskutek tego za poro¬ waty, to podczas wyzarzania wyparowuja wszystkie dodatki. Jezeli natomiast proszek jest za drobny, to sól dodana nie moze w wystarczajacej mierze wyparowac i za wie¬ le jej pozostaje.

Jest mozliwe, ze sól, dodana pierwotnie, rozklada sie wskutek wysokiej temperatury, na która jest wystawiona, i ze w wyrobie koncowym juz nie sama sól, lecz jakikol¬ wiek zwiazek tlenowy chromu lub manganu jest obecny. Wazne jest tylko to, ze do ma- terjalu wyjsciowego dodaje sie sól.

Podlug wynalazku niniejszego dodaje sie wiec do materjalu wyjsciowego ma¬ la ilosc soli, wymienionej wyzej, i uzywa sie proszku wolframowego pewnej grubosci w • en sposób, ze wyrób wyzarzony zawiera przynajmniej 0,005 i najwyzej 0,l°/0 zwiaz¬ ku tlenowego chromu lub manganu.

Oczywiscie, zamiast jednej jedynej soli mozna dodac bez obawy równiez mieszani¬ ne kilku soli, Materjalem wyjsciowym, do którego do¬ daje sie sól, moze byc np, proszek wolfra¬ mowy, który winien wtedy miec potrzebna grubosc.

Grubosc proszku wolframowego mozna regulowac przez prawidlowy dobór warun¬ ków przy redukowaniu tlenku wolframowe¬ go. Tak np. temperatura redukowania ma bezposredni wplyw na grubosc otrzymanego proszku. Przez doswiadczenia mozna stwier¬ dzic, jak winny byc dobrane warunki redu¬ kowania, aby otrzymac proszek o pewnej grubosci.

Najlepiej i najlatwiej miesza sie zwia* zek z proszkiem wolframowym przez doda¬ nie wodnego rozczynu zwiazku do czystego kwasu wolframowego, sluzacego do przy¬ rzadzania proszku wolframowego.

Podlug wynalazku niniejszego rozczyn soli dodaje sie do kwasu wolframowego, mieszanine suszy sie i potem redukuje sie w takich warunkach, ze otrzymany proszek wolframowy ma grubosc tego rodzaju, iz w wyrobie wyzarzonym pozostaje przynaj¬ mniej 0,005 i najwyzej 0,1 °/0 zwiazku tleno¬ wego chromu lub manganu.

Odsetek soli, dodawany pierwotnie, jest w ogólnosci znacznie wiekszy od odset¬ ka zwiazku, pozostajacego w materjale wy¬ zarzonym i zalezny jest nietylko od grubo¬ sci proszku wolframowego, ale i od natury ciala wybranego, W kazdym poszczególnym wypadku potrzebny odsetek zwiazku pier¬ wotnie dodawanego moze byc wyznaczony przez próby.

Naprzyklad, dwuchromian potasu moze byc dodany do proszku wolframowego, któ¬ rego grubosc jest taka, ze piec gramów proszku osiada zupelnie ze slupa plynu 10 cm wysokiego i zawierajacego 50 cm3 mie¬ szaniny alkoholu i eteru (1:1) w ciagu 40 sekund. Gdy sie doda 0,2 do l°/0 dwuchro¬ mianu potasu, to w materjale wyzarzonym pozostanie 0,005 do 0,03% zwiazku. Tabar¬ dzo mala ilosc wywiera jednakze taki wplyw na wlasciwosci wolframu, ze osiaga sie cialo zarowe nie zwisajace.

Do objasnienia sposobu wytwarzania cia¬ la zarowego podlug wynalazku niniejszego niech posluzy przyklad nastepujacy.

Z nieczystego kwasu wolframowego wy¬ twarza sie w znany sposób wolframiain amo¬ nowy przez rozpuszczenie w chemicznie czystej wodzie amonjakowej, filtrowanie i krystalizowanie; nastepnie przez nagrze¬ wanie otrzymuje sie z niego czysty kwas wolframowy.

Do tego czystego kwasu wolframowegjo dodaje sie potrzebna ilosc np. 0,6% dwu¬ chromianu potasu w roztworze. Przy cia- glem mieszaniu wyparowuje sie mieszanine do suchosci i otrzymany produkt redukuje — 2 —sie potem w pradzie wodoru. Odbywa sie to w pewnych warunkach, np. w temperatu¬ rze okolo 800°C tak, ze proszek wolframo¬ wy, powstaly wskutek redukcji, ma taka grubosc, ze 5 gramów tegoz osiada w 40 se¬ kund z 50 cm3 mieszaniny alkoholu i eteru (1 : 1), majacej wysokosc 10 cm.

Proszek przerabia sie dalej w znany spo¬ sób. Stlacza sie go w prety, potem rozgrze¬ wa i wyzarza, przyczem znaczna czesc dwu¬ chromianu potasu wyparowuje.

Pret wyzarzony obrabia sie potem me¬ chanicznie dalej, np. przez kucie i walco¬ wanie, i wreszcie wyciaga sie na pozadana srednice. Otrzymana nic moze byc jeszcze skrecona w ksztalcie linji srubowej i jest wtedy gotowa do uzycia jako cialo zarowe.

Z a^strzezenia patentowe, 1. Ciagniona nic zarowa do lamp elek¬ trycznych i rur wyladowawczych, znamien¬ na tern, ze sklada sie z wolframu, zawiera¬ jacego przynajmniej 0,005°/0 i najwyzej 0,1 °/0 zwiazku tlenowego chromu lub man¬ ganu. 2. Sposób wytwarzania cial zarowych przez stlaczanie proszku wolframowego w prety, które sie wyzarza i przerabia dalej, az sie osiagnie pozadane wymiary, zna¬ mienny tern, ze do proszku wolframo wego, sluzacego za materjal wyjsciowy, dodaje sie sól metali alkalicznych w po¬ staci zwiazków, zawierajacych mangan lub chrom, np, dwuchromian, chromian man¬ ganian lub nadmanganian metali alkalicz¬ nych, i to w takiej ilosci, zaleznej od grubo¬ sci proszku wolframowego, ze proszek wy¬ zarzony zawiera przynajmniej 0,005°/0 i naj¬ wyzej 0,1 °/0 zwiazku tlenowego chromu lub manganu. 3, Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tern, ze roztwór soli dodaje sie do kwasu wolframowego, ze sie suszy te mieszanine i potem redukuje w takich warunkach, iz proszek wolframowy otrzymuje grubosc, przy której w produkcie wyzarzonym po¬ zostaje drobna ilosc zwiazku tlenowego chromu lub manganu, wynoszaca przynaj¬ mniej 0,005% i najwyzej 0,1%.

N,. V. Philips' G loeil amp e nf abr ieken.

Zastepca* Inz, M. Zoch, rzecznik patentowy.

Driik L. Boguslawskiego, Warszawa*