Pierwszenstwo: Zgloszenie ogloszono: 05.05.1973 Opis patentowy opublikowano: 15.10.1975 81684 KI. 5c,23/00 MKP E21d 23/00 CZYTELNIA Unedu Patentowego Twórcywynalazku: Stefan Oles, Slawomir Kotwica Uprawniony z patentu tymczasowego: Zaklady Konstrukcyjno-Mechanizacyjne Przemyslu Weglowego, Gliwice (Polska) Sposób ustawiania samoprzesuwnej obudowy i urzadzenie do wykonywania tego sposobu Przedmiotem wynalazku jest sposób kolejnego ustawiania poszczególnych sekcji zmechanizowanej samo¬ przesuwnej obudowy prostopadle do sciany w okreslonych równych odstepach, w polozeniu wyjsciowym do rozpoczecia eksploatacji sciahowej we wspólpracy obudowy z dowolna maszyna urabiajaca i przenosnikiem scianowym.W znany sposób do eksploatacji scianowej przystepuje sie przez przeciecie pokladu i utworzenie sciany.W powstalej przecince, w miare potrzeby zabezpieczonej zwykla obudowa, ustawia sie obudowe samoprzesuwna zlozona z samodzielnych sekcji. Sekcje wciag? sie do przecinki w polozeniu równoleglym do scianyy np. z chodnika nadscianowego za pomoca kolowrotu ustawionego w chodniku podscianowym, oraz za pomoca tego kolowrotu doprowadza sie je do miejsc, w których maja pozostac po obróceniu o 90°. Obracanie stanowiace ostatni etap ustawiania jest najtrudniejsze i najbardziej pracochlonne. Do obracania stosuje sie przesuwniki hydrauliczne lub srubowe, wymagajace utworzenia dla nich odpowiednich punktów oporu, badz ciagarki linowe lub lancuchowe wymagajace kotwienia. W miare obracania sekcji nalezy te urzadzenia parokrot¬ nie przestawiac. Brak ogólnego systemu pracy powoduje, ze czas potrzebny na ustawienie pojedynczej sekcji, na ogól zbyt dlugi, zalezy w wysokim stopniu od wysilków i doswiadczenia danej grupy pracowników.Celem wynalazku jest ulatwienie wprowadzania poszczególnych sekcji obudowy, a tym samym i calej samoprzesuwnej obudowy w polozenie wyjsciowe przy uzyciu prostych srodków przy postepowaniu z góry unormowanym i nadajacym sie do kazdej sekcji danej obudowy. Cel ten zostal osiagniety w wyniku rozwazan geometrycznych, które doprowadzily do sposobu wedlug wynalazku.Sposób wedlug wynalazku polega w pierwszym etapie na znanym przesuwaniu sekcji wzdluz sciany w polozeniu równoleglym do sciany. Sile równolegla do sciany do tego przesuwania uzyskuje sie jako skladowa sily wystepujacej w nieco skosnej linie nawijanej na kolowrót, która dlatego lezy skosnie, aby omijala stojaki sekcji juz ustawionych. Z reguly sekcje przeciaga sie po specjalnie zalozonych szynach, które zarazem stanowia dla sekcji prowadnice, a których celem jest równiez ochrona spagu. Po doprowadzeniu danej sekcji do miejsca, w którym ma byc ustawiona, przystepuje sie do jej obracania. W tym celu dwa punkty sekcji laczy sie dwoma sztywnymi lacznikami z dwoma stalymi punktami oporu lezacymi w bliskosci czola sciany. Te dwa punkty2 81 684 oporu osiaga sie przez rozparcie co najmniej jednej rozpory, a korzystnie dwóch rozpór, np. dwóch stojaków hydraulicznych. W zaleznosci od rodzaju wstepnej obudowy przecinki mozna uniknac stosowania specjalnych rozpór wykorzystujac do tego celu stojaki nalezace do tej obudowy. Polaczenie laczników zarówno z sekcja jak i ze stojakami jest przegubowe. Po dokonaniu tego polaczenia ciagnie sie wspomiana line nawijajac ja na kolowrót. Sekcja skrepowana lacznikami nie moze sie posuwac jak dotychczas wzdluz sciany, lecz obraca sie i ustawia prostopadle do sciany w wymaganym dla niej polozeniu wyjsciowym.Rysunek przestawia schematycznie rzut urzadzenia wedlug wynalazku na plaszczyzne spagu, a zarazem sluzy do dokladniejszego wyjasnienia sposobu wedlug wynalazku. Sekcja 1 stoi w polozeniu wyjsciowym prostopadle do sciany 2, w które zostala wczesniej wprowadzona. Sekcja 3 wlasnie zostala dociagnieta wzdluz sciany do miejsca, w którym nalezy ja obrócic o 90°. Sekcje 1, 3 sa na rysunku zaznaczone obrysami, w których umieszczono strzalki dla rozróznienia czola sekqi, czyli strony scianowej i tylu, czyli strony zawalowej. Sekcje 3 przeuwano po szynach 4 az do miejsca, w którym jest przedstawiona na rysunku. Sila do przesuwania pochodzila z nawijania liny 5 na kolowrót nie uwidoczniony na rysunku. Sztywnymi lacznikami 6 i 7 polaczono dwa punkty 8, 9 sekcji 3, w których znajduja sie przegubowe uchwyty, z dwoma punktami stalymi 10,11, które stanowia przegubowe uchwyty na stojakach wstepnej obudowy przeciniki lub na specjalnie w tym celu rozpartych rozporach. Dalsze nawijanie liny 5 na kolowrót powoduje obracanie sie sekcji 3. Punkty 8, 9 przymocowania laczników do sekcji zataczaja luki zaznaczone na rysunku linia przerywana, których srodkami sa punkty 10, 11. Sekcja przyjmuje wyznaczone dla niej polozenie zaznaczone na rysunku obrysem 12 wykonanym linia przerywana. Polozenie to stanowi polozenie wyjsciowe sekcji do jej pracy.Polozenie punktów 10,11 oporu wzdluz sciany decyduje o odstepie sekcji 3 po jej obróceniu od wczesniej ustawionej i obróconej sekcji 1. Wlasciwy dobór dlugosci laczników 6, 7 zapewnia scisle prostopadle polozenie obróconej sekcji. Odstep miedzy punktami 10,11 ma mniejsze znaczenie. Mozliwe jest nawet calkowite zblizenie ku sobie punktów 10, 11, aby posluzyc sie tylko jedna rozpora,np. stojakiem hydraulicznym o dostatecznie duzej podpornosci wstepnej.Calosc urzadzenia wedlug wynalazku, oprócz kolowrotu z lina 5, który jest zarazem srodkiem do przesuwania sekcji wzdluz sciany oraz oprócz rozpór, które moga byc zastapione przez stojaki obudowy przecinki, stanowia jedynie dwa laczniki 6, 7 wraz z przegubowymi uchwytami. Aby laczniki 6, 7 byly wygodne w pracy i równiez nadawaly sie do innej obudowy, celowe jest wykonywanie ich o nastawnej dlugosci, np. w ukladzie teleskopowym. * Sposób wedlug wynalazku jest bardzo prosty i zapewnia przy uzyciu prostego urzadzenia niezawodne ustawienie sekcji obudowy w wymaganym polozeniu pod warunkiem przestrzegania geometrii ukladu,tj., jak juz zaznaczono, polozenia punktów oporu 10, 11 wzdluz sciany i doboru wlasciwej dlugosci laczników 6, 7, i zatrzymania przesuwanej sekcji we wlasciwym miejscu. Poniewaz w obudowie sekcje sa identyczne, ten sam uklad geometryczny stosuje sie do kazdej poszczególnej sekcji danej obudowy. PL PL