Przedmiotem wzoru przemyslowego jest pieczatka samotuszujaca. W odniesieniu do znanych pieczatek samotuszujacych tego rodzaju, pieczatka samotuszujaca wedlug wzoru przemyslowego wyróznia sie nowa postacia przejawiajaca sie w jej ksztalcie i ukladzie linii na powierzchni. Wzór pieczatki samotuszujacej w dwóch odmianach przedstawiony zostal na rysunku zbiorczym fig. 1.1, 2.1, w widoku perspektywicznym, oraz, dla lepszego zobrazowania szczególów, na rysunkach poszczególnych odmian pieczatki fig. 1.1 do fig. 2.7, przy czym odmiana pierwsza pieczatki samotuszujacej przedstawiona zostala na rysunkach fig. 1.1. do 1.7, a odmiana druga pieczatki samotuszujacej na rysunkach fig. 2.1 do 2.7. Poszczególne figury rysunków przedstawiaja: fig. 1.1 - pieczatke w pierwszej odmianie w widoku perspektywicznym z przodu, fig.1.2 - pieczatke w pierwszej odmianie w widoku z przodu, fig. 1.3 - pieczatke w pierwszej odmianie w widoku z tylu, fig. 1.4 - pieczatke w pierwszej odmianie w widoku z jednego boku, fig. 1.5 - pieczatke w pierwszej odmianie w widoku z drugiego boku, fig. 1.6 - pieczatke w pierwszejodmianie w widoku z góry, fig. 1.7 — pieczatke w pierwszej odmianie w widoku z dolu; fig. 2.1 - pieczatke w drugiej odmianie w widoku perspektywicznym z przodu, fig. 2.2 - pieczatke w drugiej odmianie w widoku z przodu, fig. 2.3 - pieczatke w drugiej odmianie w widoku z tylu, fig. 2.4 - pieczatke w drugiej odmianie w widoku z jednego boku, fig. 2.5 - pieczatke w drugiej odmianie w widoku z drugiego boku, fig. 2.6 - pieczatke w drugiej odmianie w widoku z góry, fig. 2.7 - pieczatke w drugiej odmianie w widoku z dolu. Pieczatka samotuszujaca w obu odmianach, wedlug wzoru przemyslowego, ma korpus w postaci bryly o ksztalcie zblizonym do prostopadloscianu, o wysokosci wiekszej od szerokosci, majacej podstawe, w widoku z góry, w ksztalcie splaszczonego, owalnego symetrycznego zarysu, i prostopadle do niej sciany boczne, skladajacy sie z dwóch czesci: wyzszej czesci górnej i nizszej czesci dolnej. Czesc dolna ma zarys mniejszy od czesci górnej, zblizony do prostokata i spoczywa na szerszej, niskiej, podstawie o wypuklej powierzchni zewnetrznej, podzielonej na obwodzie na segmenty, przy czym wysokosc podstawy w czesci przedniej i tylnej wzrasta ku srodkowi. W czesci dolnej korpusu, na jego bokach, polozone sa na przeciwko siebie prowadnice dla czesci górnej korpusu w postaci pionowych rowków a na scianie przedniej i tylnej, po bokach przebiegaja pionowe linie. Czesc górna korpusu ma, w widoku z przodu, zarys zblizony do prostokata, o nieco krótszych pionowych bokach, którego górna krawedz jest w czesci srodkowej bardzo nieznacznie uwypuklona lukowo, nastepnie, symetryczne, w poblizu obu boków, ma krótkie odcinki o wyraznym pochyleniu do dolu i przylegajace dalej do nich ale skokowo nieznacznie obnizone dalsze pochylone odcinki. Pionowe bokizarysu górnej czesci korpusu, w górnej czesci sa lekko lukiem odchylone na zewnatrz. W widoku z obu boków, górna czesc korpusu ma zarys w zasadzie prostokata, który w górnej czesci zakonczony jest pólkolista krawedzia. Zarys wypuklych, w widoku z boku, scian bocznych wyodrebniony jest cienka, podwójna linia. W widoku z tylu, górna czesc korpusu ma u dolu szerokie prostokatne podciecie, w którym widoczny jest prostokat z majacy wewnatrz pole w ksztalcie soczewki. W widoku z góry, na górnej scianie górnej czesci korpusu zarysowane jest owalne pole o zarysie stycznym do przedniej krawedzi zarysu zewnetrznego, jak to zostalo uwidocznione na zalaczonych rysunkach, fig.1.1. do 2.7. W pieczatce samotuszujacej w pierwszej odmianie wedlug wzoru, w widoku z przodu pole to ma ksztalt podobny do trapezu, z zaokraglonymi wierzcholkami. Tuz pod nim, na przedniej scianie znajduje sie poziomo usytuowane w osi korpusu waskie, poziome pole o ksztalcie soczewki, lekko wypukle w widoku z boku, a pod nim niewielki owalny zarys, majacy wewnatrz mniejszy eliptyczny zarys, zaznaczony podwójna linia, a w nim znak graficzny w postaci odwróconego trójkata i nad nim linii równoleglej do podstawy trójkata. Elementy te otoczone sa obramowaniem ograniczonym podwójna linia, zajmujacym centralna czesc przedniej sciany i przechodzacym góra na sciane tylna. Wewnetrzna linia obramowania jest ciensza od zewnetrznej linii. Linie obramowania, w widoku z przodu pieczatki, przechodza, od konców pierwszych pochylych odcinków górnej krawedzi zarysu, ukosnie w dól ku sobie i dalej lukiempionowo w dól, gdzie, u dolu sciany przedniej, lacza sie pod katem prostym z poziomo biegnacymi takimi samymi dwiema liniami. Te dwie linie przechodzac z górnej sciany na tylna, w widoku z tylu pieczatki, dochodza, skierowane skosnie ku sobie, juz w górnej czesci tylnej powierzchni do wspólnej poziomej linii, z która linie zewnetrzne lacza sie lukami a wewnetrzne ostrymi wierzcholkami. Na przedniej scianie górnej czesci, pod dolna pozioma krawedzia obramowania przebiega, w niewielkiej odleglosci od niej i równolegle, linia ograniczona pionowymi zewnetrznymi liniami obramowania, a na jej tle znajduje sie waskie, poziome, soczewkowe wglebienie. Obramowanie to w widoku z boku jest nieco podwyzszone wzgledem pozostalej czesci powierzchni przedniej. Na obu bocznych scianach górnej czesci korpusu, w widoku z boku, czesc pólkolista zarysu oddzielona jest pozioma linia. W obrebie tej czesci pólkolistej usytuowane sa równolegle cztery waskie poziome, soczewkowe zarysy o dlugosci zwiekszajacej sie ku dolowi, w widoku z boku lekko wypukle. Na dole kazdej sciany bocznej znajduje sie w osi, stycznie do dolnej krawedzi górnej czesci korpusu, pionowo skierowany, lekko wypukly obszar w ksztalcie pólowalu, przedzielony na dwie czesci poziomym rowkiem. W widoku z dolu w podstawie widoczne jest w zasadzie poziome prostokatne pole, w którym widoczne sa poziome linie równolegle a na zewnatrz niego symetrycznie rozlozone po obu stronach figury geometryczne, jak to zostalo uwidocznione na zalaczonych rysunkach, fig.1.1. do 1.7. W pieczatce samotuszujacej w drugiej odmianie, wedlug wzoru przemyslowego, w widoku z przodu pole to ma ksztaltpodobny do trapezu, z zaokraglonymi wierzcholkami. Tuz pod nim, na przedniej scianie znajduje sie poziomo usytuowane w osi korpusu waskie, poziome pole o ksztalcie soczewki, lekko wypukle w widoku z boku, a pod nim niewielki eliptyczny zarys, majacy wewnatrz mniejsze eliptyczne zarysy. Elementy te otoczone sa obramowaniem ograniczonym podwójna linia, zajmujacym centralna czesc przedniej sciany i przechodzacym góra na sciane tylna. Wewnetrzna linia obramowania jest ciensza od zewnetrznej linii. Linie obramowania, w widoku z przodu pieczatki, przechodza, od konców pierwszych pochylych odcinków górnej krawedzi zarysu, ukosnie w dól ku sobie i dalej lukiem pionowo w dól, gdzie, u dolu sciany przedniej, lacza sie pod katem prostym z poziomo biegnacymi takimi samymi dwiema liniami. Te dwie linie przechodzac z górnej sciany na tylna, w widoku z tylu pieczatki, dochodza, skierowane skosnie ku sobie, juz w górnej czesci tylnej powierzchni do wspólnej poziomej linii, z która linie zewnetrzne lacza sie lukami a wewnetrzne ostrymi wierzcholkami. W tej tylnej czesci, wewnatrz obramowania, w osi korpusu, znajduje sie niewielki ksztaltowy zarys. Na przedniej scianie górnej czesci, pod dolna pozioma krawedzia obramowania przebiega, w niewielkiej odleglosci od niej i równolegle, linia ograniczona pionowymi zewnetrznymi liniami obramowania, a na jej tle znajduje sie waskie, poziome, soczewkowe wglebienie. Obramowanie to w widoku z boku jest nieco podwyzszone wzgledem pozostalej czesci powierzchni przedniej. Na obu bocznych scianach górnej czesci korpusu, w widoku z boku, czesc pólkolista zarysu oddzielona jestpozioma linia. W obrebie tej czesci pólkolistej usytuowane sa równolegle cztery waskie poziome, soczewkowe zarysy o dlugosci zwiekszajacej sie ku dolowi, w widoku z boku lekko wypukle. Na dole kazdej sciany bocznej znajduje sie w osi, stycznie do dolnej krawedzi górnej czesci korpusu, pionowo skierowany, lekko wypukly obszar w ksztalcie pólowalu, przedzielony na dwie czesci poziomym rowkiem. W widoku z dolu w podstawie widoczne jest w zasadzie poziome prostokatne pole, w którym widoczne sa poziome linie równolegle i pomiedzy nimi linie ukosne, a na zewnatrz niego symetrycznie rozlozone po obu stronach figury geometryczne, jak to zostalo uwidocznione na zalaczonych rysunkach, fig. 2.1 do 2.7. Cechy istotne wzoru przemyslowego w pierwszej odmianie przejawiaja sie w tym, ze pieczatka samotuszujaca, ma korpus w postaci bryly o ksztalcie zblizonym do prostopadloscianu, o wysokosci wiekszej od szerokosci, majacej podstawe, w widoku z góry, w ksztalcie splaszczonego, owalnego symetrycznego zarysu, i prostopadle do niej sciany boczne, skladajacy sie z dwóch czesci: wyzszej czesci górnej i nizszej czesci dolnej. Czesc dolna ma zarys mniejszy od czesci górnej, zblizony do prostokata i spoczywa na szerszej, niskiej, podstawie o wypuklej powierzchni zewnetrznej, podzielonej na obwodzie na segmenty, przy czym wysokosc podstawy w czesci przedniej i tylnej wzrasta ku srodkowi. W czesci dolnej korpusu, na jego bokach, polozone sa na przeciwko siebie prowadnice dla czesci górnej korpusu w postaci pionowych rowków a na scianie przedniej i tylnej, po bokach przebiegaja pionowe linie. Czesc górna korpusu ma, w widoku z przodu, zarys zblizony do prostokata, o nieco krótszych pionowych bokach, którego górna krawedz jest w czesci srodkowej bardzo nieznacznie uwypuklona lukowo, nastepnie, symetryczne, wpoblizu obu boków, ma krótkie odcinki o wyraznym pochyleniu do dolu i przylegajace dalej do nich ale skokowo nieznacznie obnizone dalsze pochylone odcinki. Pionowe boki zarysu górnej czesci korpusu, w górnej czesci sa lekko lukiem odchylone na zewnatrz. W widoku z obu boków, górna czesc korpusu ma zarys w zasadzie prostokata, który w górnej czesci zakonczony jest pólkolista krawedzia. Zarys wypuklych, w widoku z boku, scian bocznych wyodrebniony jest cienka, podwójna linia. W widoku z tylu, górna czesc korpusu ma u dolu szerokie prostokatne podciecie, w którym widoczny jest prostokat z majacy wewnatrz pole w ksztalcie soczewki. W widoku z góry, na górnej scianie górnej czesci korpusu zarysowane jest owalne pole o zarysie stycznym do przedniej krawedzi zarysu zewnetrznego. W widoku z przodu pole to ma ksztalt podobny do trapezu, z zaokraglonymi wierzcholkami. Tuz pod nim, na przedniej scianie znajduje sie poziomo usytuowane w osi korpusu waskie, poziome pole o ksztalcie soczewki, lekko wypukle w widoku z boku, a pod nim niewielki owalny zarys, majacy wewnatrz mniejszy eliptyczny zarys, zaznaczony podwójna linia, a w nim znak graficzny w postaci odwróconego trójkata i nad nim linii równoleglej do podstawy trójkata. Elementy te otoczone sa obramowaniem ograniczonym podwójna linia, zajmujacym centralna czesc przedniej sciany i przechodzacym góra na sciane tylna. Wewnetrzna linia obramowania jest ciensza od zewnetrznej linii. Linie obramowania, w widoku z przodu pieczatki, przechodza, od konców pierwszych pochylych odcinków górnej krawedzi zarysu, ukosnie w dól ku sobie i dalej lukiem pionowo w dól, gdzie, u dolu sciany przedniej, lacza sie pod katem prostym z poziomo biegnacymi takimi samymi dwiema liniami. Te dwie linie przechodzac z górnej sciany na tylna, w widoku z tylu pieczatki, dochodza, skierowane skosnie ku sobie, juz w górnej czescitylnej powierzchni do wspólnej poziomej linii, z która linie zewnetrzne lacza sie lukami a wewnetrzne ostrymi wierzcholkami. Na przedniej scianie górnej czesci, pod dolna pozioma krawedzia obramowania przebiega, w niewielkiej odleglosci od niej i równolegle, linia ograniczona pionowymi zewnetrznymi liniami obramowania, a na jej tle znajduje sie waskie, poziome, soczewkowe wglebienie. Obramowanie to w widoku z boku jest nieco podwyzszone wzgledem pozostalej czesci powierzchni przedniej. Na obu bocznych scianach górnej czesci korpusu, w widoku z boku, czesc pólkolista zarysu oddzielona jest pozioma linia. W obrebie tej czesci pólkolistej usytuowane sa równolegle cztery waskie poziome, soczewkowe zarysy o dlugosci zwiekszajacej sie ku dolowi, w widoku z boku lekko wypukle. Na dole kazdej sciany bocznej znajduje sie w osi, stycznie do dolnej krawedzi górnej czesci korpusu, pionowo skierowany, lekko wypukly obszar w ksztalcie pólowalu, przedzielony na dwie czesci poziomym rowkiem. W widoku z dolu w podstawie widoczne jest w zasadzie poziome prostokatne pole, w którym widoczne sa poziome linie równolegle a na zewnatrz niego symetrycznie rozlozone po obu stronach figury geometryczne, jak to zostalo uwidocznione na zalaczonych rysunkach, fig.1.1. do 1.7. Cechy istotne wzoru przemyslowego w drugiej odmianie przejawiaja sie w tym, ze pieczatka samotuszujaca ma korpus w postaci bryly o ksztalcie zblizonym do prostopadloscianu, o wysokosci zblizonej do szerokosci, majacej podstawe w ksztalcie splaszczonego, owalnego symetrycznego zarysu, i prostopadle do niej sciany boczne, skladajacy sie z dwóch czesci: wyzszej czesci górnej i nizszej czesci dolnej. Czesc dolna ma zarys mniejszy od czesci górnej, zblizony do prostokata i spoczywa na szerszej, niskiej, podstawie o wypuklej powierzchni zewnetrznej, podzielonej na obwodziena segmenty, przy czym wysokosc podstawy w czesci przedniej i tylnej wzrasta ku srodkowi. W czesci dolnej korpusu, na jego bokach, polozone sa na przeciwko siebie prowadnice dla czesci górnej korpusu w postaci pionowych rowków, a na scianie przedniej i tylnej, po bokach przebiegaja pionowe linie. Czesc górna korpusu ma, w widoku z przodu, zarys zblizony do prostokata, o nieco krótszych pionowych bokach, którego górna krawedz jest w czesci srodkowej bardzo nieznacznie uwypuklona lukowo, nastepnie, symetryczne, w poblizu obu boków ma krótkie odcinki o wyraznym pochyleniu do dolu i przylegajace dalej do nich ale skokowo nieznacznie obnizone dalsze pochylone odcinki. Pionowe boki zarysu górnej czesci korpusu, w górnej czesci sa lekko lukiem odchylone na zewnatrz. W widoku z obu boków, górna czesc korpusu ma zarys w zasadzie prostokata, który w górnej czesci zakonczony jest pólkolista krawedzia. Zarys wypuklych, w widoku z boku, scian bocznych wyodrebniony jest cienka, podwójna linia. W widoku z tylu, górna czesc korpusu ma u dolu szerokie prostokatne podciecie, w którym widoczny jest prostokat z majacy wewnatrz pole w ksztalcie soczewki. W widoku z góry, na górnej scianie górnej czesci korpusu zarysowane jest owalne pole o zarysie stycznym do przedniej krawedzi zarysu zewnetrznego. W widoku z przodu pole to ma ksztalt podobny do trapezu, z zaokraglonymi wierzcholkami. Tuz pod nim, na przedniej scianie znajduje sie poziomo usytuowane w osi korpusu waskie, poziome pole o ksztalcie soczewki, lekko wypukle w widoku z boku, a pod nim niewielki eliptyczny zarys, majacy wewnatrz mniejsze eliptyczne zarysy. Elementy te otoczone sa obramowaniem ograniczonym podwójna linia, zajmujacym centralna czesc przedniej sciany i przechodzacym góra na sciane tylna.Wewnetrzna linia obramowania jest ciensza od zewnetrznej linii. Linie obramowania, w widoku z przodu pieczatki, przechodza, od konców pierwszych pochylych odcinków górnej krawedzi zarysu, ukosnie w dól ku sobie i dalej lukiem pionowo w dól, gdzie, u dolu sciany przedniej, lacza sie pod katem prostym z poziomo biegnacymi takimi samymi dwiema liniami. Te dwie linie przechodzac z górnej sciany na tylna, w widoku z tylu pieczatki, dochodza, skierowane skosnie ku sobie, juz w górnej czesci tylnej powierzchni do wspólnej poziomej linii, z która linie zewnetrzne lacza sie lukami a wewnetrzne ostrymi wierzcholkami. W tej tylnej czesci, wewnatrz obramowania, w osi korpusu, znajduje sie niewielki ksztaltowy zarys. Na przedniej scianie górnej czesci, pod dolna pozioma krawedzia obramowania przebiega, w niewielkiej odleglosci od niej i równolegle, linia ograniczona pionowymi zewnetrznymi liniami obramowania, a na jej tle znajduje sie waskie, poziome, soczewkowe wglebienie. Obramowanie to w widoku z boku jest nieco podwyzszone wzgledem pozostalej czesci powierzchni przedniej. Na obu bocznych scianach górnej czesci korpusu, w widoku z boku, czesc pólkolista zarysu oddzielona jest pozioma linia. W obrebie tej czesci pólkolistej usytuowane sa równolegle cztery waskie poziome, soczewkowe zarysy o dlugosci zwiekszajacej sie ku dolowi, w widoku z boku lekko wypukle. Na dole kazdej sciany bocznej znajduje sie w osi, stycznie do dolnej krawedzi górnej czesci korpusu, pionowo skierowany, lekko wypukly obszar w ksztalcie pólowalu, przedzielony na dwie czesci poziomym rowkiem. W widoku z dolu w podstawie widoczne jest w zasadzie poziome prostokatne pole, w którym widoczne sa poziome linie równolegle i pomiedzy nimi linie ukosne, a na zewnatrzniego symetrycznie rozlozone po obu stronach figury geometryczne, jak to zostalo uwidocznione na zalaczonych rysunkach, fig. 2.1 do 2.7. Trodat GmbH Pelnomocnik:Fig. 1.1 Fig. 2.1Fig. 1.1Fig. 1.2Fig. 1.3Fig. 1.4Fig. 1.5Fig. 1.6Fig. 1.7Fig. 2.1Fig. 2.2Fig. 2.3Fig. 2.4Fig. 2.5Fig. 2.6Fig. 2.7 PL The subject of the industrial design is a self-inking stamp. Compared to known self-inking stamps of this type, the self-inking stamp according to the industrial design is distinguished by a new form manifested in its shape and line arrangement on the surface. The self-inking stamp design in two varieties is shown in the collective drawing Figs. 1.1 and 2.1, in a perspective view, and, to better illustrate the details, in the drawings of individual stamp varieties Figs. 1.1 to 2.7, with the first variety of the self-inking stamp shown in Figs. 1.1 to 1.7, and the second variety of the self-inking stamp shown in Figs. 2.1 to 2.7. The individual figures of the drawings show: fig. 1.1 - the stamp in the first variant in a perspective front view, fig. 1.2 - the stamp in the first variant in a front view, fig. 1.3 - the stamp in the first variant in a back view, fig. 1.4 - the stamp in the first variant in a view from one side, fig. 1.5 - the stamp in the first variant in a view from the other side, fig. 1.6 - the stamp in the first variant in a top view, fig. 1.7 - the stamp in the first variant in a bottom view; fig. 2.1 - stamp in the second variant in a perspective front view, fig. 2.2 - stamp in the second variant in a front view, fig. 2.3 - stamp in the second variant in a back view, fig. 2.4 - stamp in the second variant in a view from one side, fig. 2.5 - stamp in the second variant in a view from the other side, fig. 2.6 - stamp in the second variant in a top view, fig. 2.7 - stamp in the second variant in a bottom view. The self-inking stamp, in both varieties, follows the industrial design. Its body is roughly rectangular, with a height greater than its width. Its base, viewed from above, has a flattened, oval, symmetrical outline, and perpendicular side walls. It consists of two parts: a taller upper section and a lower lower section. The lower section has a smaller, rectangular outline than the upper section and rests on a wider, lower base with a convex outer surface, segmented around the perimeter, with the base increasing in height toward the center at the front and rear. The lower section of the body features opposing guides for the upper section, in the form of vertical grooves, and vertical lines run along the sides of the front and rear walls. The upper part of the body, in front view, has a rectangular outline, with slightly shorter vertical sides, the upper edge of which is slightly arched in the middle. Then, symmetrically, near both sides, it has short sections with a distinct downward slope, and adjacent, but slightly lower, further inclined sections. The vertical sides of the upper part of the body are slightly arched outward in the upper part. In the side view, the upper part of the body has a generally rectangular outline, terminating in a semicircular edge at the top. The outline of the convex side walls in the side view is defined by a thin, double line. In the rear view, the upper part of the body has a wide rectangular undercut at the bottom, revealing a rectangle with a lens-shaped field inside. In the top view, an oval field is outlined on the upper wall of the upper part of the body, its outline tangential to the front edge of the outer outline, as shown in the attached drawings, Figs. 1.1 to 2.7. In the first variant of the self-inking stamp, as shown in the template, in the front view, this field is trapezoidal in shape, with rounded tops. Just below it, on the front wall, a narrow, horizontal, lens-shaped field is located horizontally along the body axis, slightly convex in the side view. Below it is a small oval outline, with a smaller elliptical outline inside, marked with a double line, and within it a graphic symbol in the form of an inverted triangle, and above it a line parallel to the triangle's base. These elements are surrounded by a border bounded by a double line, occupying the central part of the front wall and extending upwards to the back wall. The inner border line is thinner than the outer line. In the front view of the stamp, the border lines run diagonally downwards from the ends of the first sloping sections of the upper edge of the outline, then arc vertically downwards, where, at the bottom of the front wall, they join at right angles with two identical horizontal lines. These two lines, extending from the upper wall to the back wall, reach, diagonally towards each other, a common horizontal line in the upper part of the back surface, where the outer lines are joined by arcs and the inner lines by sharp points. On the front wall of the upper part, just below and parallel to the lower horizontal edge of the frame, runs a line bounded by the vertical outer lines of the frame, and against this line is a narrow, horizontal, lenticular recess. In a side view, this frame is slightly raised relative to the rest of the front surface. On both side walls of the upper part of the body, in a side view, the semicircular part of the outline is separated by a horizontal line. Within this semicircular part are four narrow, horizontal, lenticular outlines, increasing in length downward and slightly convex in the side view. At the bottom of each side wall, along the axis, tangential to the lower edge of the upper part of the body, is a vertically directed, slightly convex semi-oval area, divided into two parts by a horizontal groove. In the bottom view, the base reveals a substantially horizontal rectangular field, with parallel horizontal lines visible, and geometric shapes symmetrically arranged on both sides, as shown in the attached drawings, Figs. 1.1 to 1.7. In the second variety of self-inking stamp, based on the industrial design, this field, viewed from the front, resembles a trapezoid with rounded corners. Just below it, on the front wall, is a narrow, horizontal, lens-shaped field, positioned horizontally along the body axis, slightly convex in the side view, and below it a small elliptical outline, with smaller elliptical outlines within. These elements are surrounded by a frame bordered by a double line, occupying the central part of the front wall and extending upwards to the back wall. The inner border line is thinner than the outer line. In the front view of the stamp, the border lines run diagonally downward from the ends of the first sloping sections of the upper edge of the outline and then arc vertically downward, where, at the bottom of the front wall, they join at right angles with two identical horizontal lines. These two lines, crossing from the upper wall to the back, in the rear view of the stamp, reach a common horizontal line, diagonally directed towards each other, at the top of the rear surface, to which the outer lines connect with arcs and the inner lines with sharp points. In this rear part, inside the border, along the axis of the body, there is a small, contoured outline. On the front wall of the upper part, just below and parallel to the lower horizontal edge of the frame, runs a line bounded by the vertical outer lines of the frame, and against this line runs a narrow, horizontal, lenticular recess. In a side view, this frame is slightly raised relative to the rest of the front surface. On both side walls of the upper part of the body, in a side view, a semicircular part of the outline is separated by a horizontal line. Within this semicircular part are four parallel, narrow, horizontal, lenticular outlines, increasing in length downward and slightly convex in the side view. At the bottom of each side wall, along the axis, tangential to the lower edge of the upper part of the body, is a vertically directed, slightly convex semi-oval area, divided into two parts by a horizontal groove. In the bottom view, the base shows a substantially horizontal rectangular field, in which parallel horizontal lines are visible, with diagonal lines between them, and outside it, symmetrically arranged geometric figures on both sides, as shown in the attached drawings, Figs. 2.1 to 2.7. The essential features of the industrial design in the first variant are that the self-inking stamp has a body in the form of a solid roughly cuboid, with a height greater than its width, having a base, in a top view, in the shape of a flattened, oval, symmetrical outline, and side walls perpendicular to it, consisting of two parts: a higher upper part and a lower lower part. The lower part has a smaller outline than the upper part, resembling a rectangle, and rests on a wider, low base with a convex outer surface, segmented around the perimeter, with the base height increasing towards the center in the front and rear sections. On the lower part of the body, on its sides, are opposing guides for the upper part in the form of vertical grooves, and on the front and rear walls, vertical lines run along the sides. The upper part of the body, viewed from the front, has a roughly rectangular outline, with slightly shorter vertical sides. The upper edge is slightly arched in the middle, then, symmetrically, near both sides, has short sections with a distinct downward slope, and adjacent, slightly lowered, further inclined sections. The vertical sides of the upper part of the body's outline are slightly arched outward in the upper part. In a side view, the upper part of the body has a generally rectangular outline, terminating in a semicircular edge at the top. The outline of the convex side walls in the side view is defined by a thin, double line. In the rear view, the upper part of the body has a wide rectangular undercut at the bottom, revealing a rectangle with a lens-shaped area inside. In the top view, an oval area is outlined on the upper wall of the upper part of the body, its outline tangent to the front edge of the outer outline. In the front view, this area is trapezoidal in shape, with rounded corners. Just below it, on the front wall, is a narrow, horizontal, lens-shaped field, slightly convex in side view, positioned horizontally along the body axis. Below this is a small oval outline, with a smaller elliptical outline inside, marked with a double line. Within it is a graphic symbol in the form of an inverted triangle and above it a line parallel to the triangle's base. These elements are surrounded by a border bounded by a double line, occupying the central part of the front wall and extending upwards to the rear wall. The inner border line is thinner than the outer line. In the front view of the stamp, the border lines run diagonally downwards towards each other from the ends of the first sloping sections of the upper edge of the outline, then arc vertically downwards, where, at the bottom of the front wall, they join at right angles with two identical horizontal lines. These two lines, extending from the upper wall to the back, converge obliquely on the upper surface, to a common horizontal line. The outer lines are connected by arcs and the inner lines by sharp points. On the front wall of the upper part, just below the lower horizontal edge of the frame, a line runs parallel to it, a short distance below and bordered by the vertical outer lines of the frame. A narrow, horizontal, lenticular recess is located against it. In a side view, this frame is slightly raised relative to the rest of the front surface. On both side walls of the upper part of the body, in a side view, the semicircular part of the outline is separated by a horizontal line. Within this semicircular section are four parallel, narrow, horizontal, lens-shaped contours, increasing in length towards the bottom, and slightly convex in side view. At the bottom of each side wall, axially, tangential to the lower edge of the upper part of the body, is a vertically directed, slightly convex semi-oval area, divided into two parts by a horizontal groove. In the bottom view, the base is essentially a horizontal rectangular field, within which horizontal lines run parallel, and outside it, symmetrically arranged geometric figures on both sides, as shown in the attached drawings, Figs. 1.1 to 1.7. The essential features of the second variant of the industrial design are that the self-inking stamp has a body in the form of a solid, roughly cuboid, with a height similar to its width, a base in the shape of a flattened, oval, symmetrical outline, and perpendicular side walls. It consists of two parts: a higher upper part and a lower lower part. The lower part has a smaller outline than the upper part, resembling a rectangle, and rests on a wider, lower base with a convex outer surface, divided into segments along the perimeter, with the height of the base increasing towards the center at the front and rear. The lower part of the body, on its sides, features opposing guides for the upper part of the body in the form of vertical grooves, and vertical lines run along the sides of the front and rear walls. The upper part of the body, in front view, has a rectangular outline, with slightly shorter vertical sides, the upper edge of which is slightly arched in the middle. Then, symmetrically, near both sides, it has short sections with a distinct downward slope, and adjacent, but slightly lower, further inclined sections. The vertical sides of the upper part of the body outline are slightly arched outward in the upper part. In the side view, the upper part of the body has a generally rectangular outline, terminating in a semicircular edge at the top. The outline of the convex side walls in the side view is distinguished by a thin, double line. In the rear view, the upper part of the body has a wide rectangular undercut at the bottom, revealing a rectangle with a lens-shaped field inside. In plan view, an oval field is outlined on the upper wall of the upper body, its outline tangential to the front edge of the outer outline. In front view, this field is trapezoidal in shape, with rounded corners. Just below it, on the front wall, is a narrow, horizontal, lens-shaped field, horizontally aligned with the body axis, slightly convex in side view. Below this, a small elliptical outline, with smaller elliptical outlines within it, is located. These elements are surrounded by a double-lined border, occupying the central part of the front wall and extending upward to the rear wall. The inner line of the border is thinner than the outer line. The border lines, in the front view of the stamp, run diagonally downward from the ends of the first sloping sections of the upper edge of the outline and then arc vertically downward, where, at the bottom of the front wall, they join at right angles with two identical horizontal lines. These two lines, crossing from the upper wall to the back, in the rear view of the stamp, reach a common horizontal line, diagonally directed towards each other, already at the top of the rear surface, to which the outer lines connect with arcs and the inner lines with sharp points. In this rear part, inside the border, along the axis of the body, there is a small, contoured outline. On the front wall of the upper part, a line runs parallel to and a short distance below the lower horizontal edge of the frame, bounded by the vertical outer lines of the frame. A narrow, horizontal, lens-shaped recess is located against this line. This frame, in side view, is slightly raised relative to the rest of the front surface. On both side walls of the upper part of the housing, in a side view, the semicircular part of the outline is separated by a horizontal line. Within this semicircular part are four narrow, horizontal, lens-shaped outlines running parallel to each other, increasing in length towards the bottom and slightly convex in the side view. At the bottom of each side wall, axially, tangential to the lower edge of the upper part of the housing, is a vertically directed, slightly convex area in the shape of a semi-oval, divided into two parts by a horizontal groove. In the bottom view, the base shows a basically horizontal, rectangular field, in which horizontal lines are visible parallel with diagonal lines between them, and on the outside, symmetrically arranged geometric shapes on both sides, as shown in the attached drawings, Figs. 2.1 to 2.7. Trodat GmbH Authorized Representative:Fig. 1.1 Fig. 2.1 Fig. 1.1Fig. 1.2Fig. 1.3Fig. 1.4Fig. 1.5Fig. 1.6Fig. 1.7Fig. 2.1Fig. 2.2Fig. 2.3Fig. 2.4Fig. 2.5Fig. 2.6Fig.2.7 PL