PL47449B1 - - Google Patents

Description

Opis wydano drukiem dnia 23 wrzesnia 1963 r. £ mm \ BIBLIOTEKA Urz^oo Patentowego] ;p|j3^ OTffptt|HllUlj MW POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 47449 KI.KI. 12 o, 10 internat. C 07 c Instytut Farmaceutyczny*) Warszawa, Polska Sposób wytwarzania acetofenonu i jego pochodnych Paitetnt trwa od dnia 17 czerwca 1961 r.Wynalazek dotyczy otrzymywania acetofeno¬ nu i jego pochodnych, a zwlaszcza p-nitroace- tofenonu, przez utlenianie grupy etylowej przy pierscieniu benzenowym. Znany sposób utle¬ niania etylobeinzenu lub pochodnych np. p-ni- troetylobenzenu polega na dzialaniu nadman¬ ganianem w roztworze zawierajacym zwiazki buforowe. Sposób taki opisany jest np. w pa¬ tencie polskim nr 35876. Daje on wydajnosc do 60%, jednakze jest kosztowny ze wzgledu na duze zuzycie nadmanganianu oraz zwiazków buforowych.Równiez znane jest katalityczne utlenianie powietrzem pod cisnieniem zwyklym lub zwiekszonym lub tlenem. Jako katalizatory slu¬ za tlenki Cu, Cr, Fe lub octany Co i Mn. Spo¬ soby te posiadaja na ogól te wade, ze produkt wymaga oczyszczania od katalizatorów. Znany jest równiez sposób utleniania p-nitroetyloben- *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wynalazku jest mgr iniz. Edward Waledziak, zenu powietrzem bez uzycia katalizatorów (opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 2.674.628) jednak wydajnosc procesu wynosi tylko 30%.Stwierdzono, ze mozna utlenic pnnitroetylo- benzen tlenem molekularnym bez uzycia kata¬ lizatora oitrzytmujac p-nirtaroacetofenon z wydaj¬ noscia rzedu 50% pod warunkiem nadzwyczaj dokladnego rozdrobnienia wprowadzanego do cieczy gazu, które to rozdrobnienie osiaga sie za pomoca znanych plyt porowatych.Wedlug wynalazku etylobenzen lub jego po¬ chodna utlenia sie w trzech okresach. W pierw¬ szym okresie stosuje sie powietrze, w drugim tlen, a w trzecim powietrze. Pierwszy okres charakteryzuje sie powolnym pc*cnlanianiem tlenu i dlatego nie jest celowe stosowajtie tle¬ nu, gdyz wystarczy powietrze. W tym Okresie wspólczynnik zalamania swiatla mieszaniny reakcyjnej maleje, az do osiagniecia minimum w koncu okresu. Na przykjad w praypadku p* nitroetylobenzenu wartosc wspólczynnika za-20 lamania swiatla od wartosci poczatkowej nD= 20 = 1,5484 spada do wartosci minimalnej nD= = okolo 1,5479 i jezeli zachowana byla tempe¬ ratura 120—130°, nastepuje to w ciagu okolo 2 godzin. Drugi okres, w którym wspólczynnik za¬ lamania swiatla ponownie wzrasta, charakiteryzu je sie wzrostem predkosci reakcji, czyli zdolnos¬ ci masy reakcyjnej do reagowania z tlenem i dla¬ tego oplaca sie w tym okresie stosowac tlen a nie powietrze. Gdy zdolnosc masy reakcyj¬ nej do pochlaniania tlenu zaczyna sie szybko zmniejszac, okres ten jest ukonczony. Na przy¬ klad w przypadku p-nitroetylofoenzenu przy zachowaniu temperatury reakcji 120—130° na¬ stepuje to po uplywie pieciu godzin od po¬ czatku drugiego okresu. W reakcji powstaje woda, która odchodzi z gazem odlotowym jako para i moze byc z niego wykroplona. Wykra- planie sie wody stanowi wskaznik przebiegu reakcji, z którego mozna wnosic o ukonczeniu drugiego okresu charakteryzujacego sie duza predkoscia reakcji. Dalsze prowadzenie reakcji ze stosowaniem tlenu powodowalo by zbyt wielka strate tlenu i dlatego celowe jest w trzecim okresie stosowanie powietrza. Calosc procesu zlozonego z trzech okresów trwa np. w przypadku p-nitroetylobenzenu przy tempera¬ turze 120 — 130° okolo 26 godzin, przy czym wydajnosc p-nitroacetofenonu wynosi okolo 50% wydajnosci teoretycznej. Dalsze wprowa¬ dzanie powietrza praktycznie juz nie podwyz¬ sza tej wydajnosci, wobec czego jest niecelowe.Jakkolwiek wymienione tu kryterium zakon¬ czenia drugiego okresu tj. przejscia od zastoso¬ wania tlenu do stosowania powieftrza, polega na pomiarze lub obserwacji wykraplajacej sie wo¬ dy mozna po nabyciu doswiadczenia polegac jedynie na zmianie zapachu gazów odlotowych, który w koncu drugiego okresu staje sie szczególnie charakterystyczny.Przklad. Przez 151 g p-nitroetylobenzenu ogrzanego do 130° przepuszczano w ciagu 2 godzin powietrze w ilosci 30 1/godz., nastepnie w ciagu 5 godzin przepuszczano tlen techniczny w ilosci 15 1/godz., po czym przywrócono prze¬ puszczanie powietrza z poprzednio podana predkoscia. Temperatura utrzymywala sie w granicach 120—130°, a jedynie w koncowych godzinach podwyzszono ja przekraczajac 130°.Po uplywie oteolo 26 godizin konwersja na p-nitroacetofenon wynosila okolo 50%, a na kwas •p^itrofoenzoesowy okolo 3%. Mieszanine reakcyjna ostudzono do okolo 80°, wylano do równej objetosci wody o tej samej temperatu¬ rze i odkwaszono 10%-owym roztworem wegla¬ nu sodowego przy silnym mieszaniu do pH 8,5.Z oddzielonej warstwy wodnej osiagnieto przez zakwaszenie okolo 3 g kwasu p-nitrobenzoeso- wego. Odkwaszono mieszanine reakcyjna, ozie¬ biono do -10°, mieszajac ia od czasu do cza¬ su Graz odsaczono wykrystalizowany p-nitro¬ acetofenon, który przemyto etanolem. Z odsa¬ czonego lugu maciecrzystego zregenerowano przez destylacje w prózni ponizej 10 mm Hg nieprzereagowany p-nitrioetylolbenzen, a z po¬ zostalosci podestylacyjnej druga frakcje pnni- troacetofenonu. Wydajnosc p-nitroacetofenonu wyniosla lacznie okolo 50%. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania acetofenonu i jego po¬ chodnych zwlaszcza p-nitroacetofenonu przez utlenianie grupy etylowej przy pierscieniu ben¬ zenowym tlenem molekularnym bez kataliza¬ torów, znamienny tym, ze proces utleniania pro¬ wadzi sie przy temperaturze 100—150° zwla¬ szcza 120—130° w trzech okresach, stosujac w pieiwszym powietrze, w drugim tlen i w trze¬ cim powietrze wprowadzone do masy reakcyj¬ nej w stanie rozdrobnionym przy uzyciu zna¬ nych plyt porowatych, przy czym pierwszy okres konczy sie przy osiagnieciu minimium wartosci wspól czynnika zalamania swiatla, a drugi przy zaobserwowaniu szybkiego spadku zdolnosci masy reakcyjnej do pochlaniania tle¬ nu, przy czym w przypadku n-nitrobenzenu ut¬ lenianie w okresie pierwszym prowadzi sie w ciagu okolo 2 giodzin, w drugim okolo 5 go¬ dzin, a calosc procesu w ciagu okolo 26 godzin. Instytut Farmaceutyczny Zastepca: mgr inz. Witold Hennel rzecznik patentowy 1219. RSW „Prasa", Kielce PL